အခန်း ၁၀၆၅

အခန်း(၁၀၆၅) ကြယ်အရှင်သခင် စတင်လှုပ်ရှားခြင်း

ဤစွမ်းအားဖြင့် တိုက်ခိုက်နေသူမှာ သာမန်လူမဟုတ်သည့်အပြင် ပြင်ပမှ 'ဖခင်' ဟု ခေါ်ဆိုသံကိုလည်း အမှတ်မထင် ကြားလိုက်ရသဖြင့် အိုချီဟွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

သူ၏ ဤသားနှစ်ယောက်မှာမူကား သူ့နေရာကို လိုချင်တပ်မက်နေကြသည့် အလွန်ပင် မိုက်မဲသော သားများသာ ဖြစ်ပေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "အိုချီဟွာ၊ အပြင်ကို ထွက်ခဲ့စမ်း"

အိုချီဟွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ထိုအသံပိုင်ရှင်မှာ ဟော့လုံ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ရပြီး "နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို အခုမှ စတင်ခြေချထားတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က ငါ့ကို ဒီလောက်ထိ ရိုင်းပြရဲတယ်ပေါ့" ဟု နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ငါက မင်းကို ကြောက်နေမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် လက်မောင်းကြားတွင် အသက်မဲ့နေသော မျက်ဝန်းတို့ဖြင့် လဲလျောင်းနေသည့် အိုယန်ယွန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထ၍ သူမကို ညင်သာစွာ ချထားလိုက်သည်။

သူသည် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းကာ "သမီးလေးရေ၊ ဒီမှာပဲ စောင့်နေဦး။ အဖေက အပြင်က ကောင်လေးကို အနည်းငယ် သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်ဦးမယ်၊ ပြီးရင်တော့ ငါတို့ ဆက်လုပ်ကြတာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး နတ်ဘုရားလိုဏ်ဂူဝင်ပေါက်၌ ချက်ချင်း ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအခါ ကောင်းကင်ကြီး မှောင်မိုက်သွားပြီး အတိုင်းအဆမဲ့ အပူလှိုင်းများ လှိမ့်ဝင်လာကာ ဧရာမ မီးလျှံနဂါးကြီး တစ်ကောင် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခင်က ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် တုန်ခါမှုမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ပြင်းထန်ရသနည်းဟူသည်မှာ မထူးဆန်းတော့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းမှာ မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဤဟော့လုံ ဆိုသူမှာ နဂါးမျိုးနွယ်စု သွေးကြောပါရှိသည့် နဂါးသားရဲ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"နဂါးသားရဲကြီး"

အိုချီဟွာ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ လောဘများဖြင့် ချက်ချင်း တောက်ပြောင်သွားပြီး "မင်းက ငါ့အိမ်တံခါးဝကို အလိုလို ရောက်လာတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

သူသည် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ "ဟော့လုံ၊ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အိုယန်ယွန်း ဘယ်မှာလဲ" ဟု ဟော့လုံက တောင်းဆိုသည်။

သူ အလျင်အမြန် ရောက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ပွဲမတိုင်မီတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက အိုချီဟွာနှင့် အိုယန်ယွန်းတို့၏ ဖခင်-သမီး ဆက်ဆံရေးမှာ ထင်သလောက် ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း ပြောပြထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မည်သို့ သိရှိခဲ့သည်ကို ဟော့လုံ မသိသော်လည်း ထိုစကားကို မှတ်သားထားခဲ့သည်။

ယခုအခါ အိုချီဟွာ၏ ပြုမူပုံမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ သမီးကို မည်သူမျှ ဝင်ခွင့်မရှိသည့် နတ်ဘုရားလိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ခေါ်သွင်းသွားသည်ကို ကြားသိရသည့်အခါ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားကို ချက်ချင်း ပြန်တွေးမိသွားသည်။

"ဒါက မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ" ဟု အိုချီဟွာက ပြောသည်။

ဟော့လုံက "ဘာလို့ မဆိုင်ရမှာလဲ။ အိုယန်ယွန်းက ချင်အကိုရဲ့ သူငယ်ချင်း၊ ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းလည်း ဖြစ်တယ်။ ငါ အခု သူမကို တွေ့ချင်တယ်၊ သူမကို အပြင်ကို ထွက်လာခိုင်းလိုက်စမ်း" ဟု ဆိုသည်။

"သူမက မင်းကို နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ မြင်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး" အိုချီဟွာက အေးစက်စက် ပြောသည်။

ဟော့လုံက "ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြောတာ မှန်နေတာပဲ။ မင်း မင်းသမီးကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ" ဟု ဆိုသည်။

"ဟွန့်" အိုချီဟွာက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "မင်းမှာ ဒီလောက်ထိ သတ္တိတွေ ဘယ်ကရလာလဲ ငါ မသိဘူး။ မင်းက နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို အခုမှ စတင်ခြေချထားတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်၊ နဂါးသားရဲ တစ်ကောင်ပဲ ရှိသေးတာ။ ဒီနေ့ ငါ မင်းကို နှိမ်နင်းပြမယ်။ တိုက်ခိုက်ကြ" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် အရိပ်များထဲမှ လူအုပ်ကြီး တန်းစီ၍ ထွက်လာကြသည်။

သူတို့၏ စွမ်းအားအတက်အကျကို ကြည့်ရသဖြင့် အနည်းဆုံးမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။ အိုချီဟွာ၏ ကိုယ်ရံတော်များမှာ ဤမျှ အရည်အချင်းရှိကြလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"အဖေ ညီမလေးကို တကယ်ပဲ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ" အိုချန်ဂီက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။

"ထွက်သွားစမ်း" အိုချီဟွာက "မင်းတို့ နှစ်ယောက်က အပြင်ဘက်ကိုပဲ အားပေးရမယ်လို့ သင်ယူထားပြီးပြီလား" ဟု ဆိုသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်မှာမူ ဖခင်ကို ကြောက်ရသဖြင့် တံတွေးမြိုချကာ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အိုချီဟွာ၏ ကိုယ်ရံတော်များမှာ ဟော့လုံကို ဝိုင်းရံထားပြီး လက်ထဲရှိ မှော်ရတနာများဖြင့် သူ့ကို ရက်ရက်စက်စက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပူပြင်းသည့် မီးလျှံများဖြင့် ရောယှက်နေသော ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟော့လုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် လှိမ့်ဝင်သွားသည်။

ထိုမှော်ရတနာများက သူ့ကို ထိမှန်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံများက ၎င်းတို့ကို တိုက်ရိုက် ပြန်ကန်ထုတ်လိုက်သဖြင့် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာတစ်ခုမျှ ရရှိသွားပုံ မပေါ်ပေ။

သူ့ကို တိုက်ခိုက်နေသော သိုင်းပညာရှင်များမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဒီကောင်ရဲ့ ဒိုင်းကာက အရမ်းကို မာကျောတာပဲ" ဟု အော်ပြောလိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့လို အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေ၊ မသေချင်ရင် ငါ့လမ်းက ဖယ်ပေးကြ" ဟု ဟော့လုံက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

အိုချီဟွာက "အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ" ဟု ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အားလုံးမှာ ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

ထိုအခါ အိုချီဟွာ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး "မင်းရဲ့ စွမ်းအားက သာမန် နတ်ဘုရားထက် ပိုသန်မာနေတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ" ဟု ဟော့လုံက "ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်နေတာ ကြာပြီ။ အကယ်၍သာ..." ဟု ဆိုသည်။

သူသည် အိုချီဟွာကို သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို ပြောပြပြီး အခက်အခဲကို တွေ့လျှင် နောက်ဆုတ်သွားစေရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ပြောရင်းနှင့်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်းကို မလွယ်တကူ ထုတ်မပြောရန် သတိပေးထားသည်ကို သတိရသွားသည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်မှသာ သူ အနည်းငယ် လျှာလိမ်သွားမိကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

အိုချီဟွာ၏ ကောက်ကျစ်သော မျက်ဝန်းများမှာ လှည့်ပတ်သွားပြီး "အကယ်၍သာ ဘာဖြစ်ရမှာလဲ။ ကောင်လေး၊ မင်းက တကယ်ပဲ ဘယ်က လာတာလဲ" ဟု ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

ဟော့လုံက "ငါ မင်းကို မပြောဘူး" ဟု ဆိုသည်။

"ဟားဟား" အိုချီဟွာက ကဲ့ရဲ့လိုက်ကာ "မင်းက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်ကပဲ လာလာ၊ ငါ့နယ်မြေထဲကို ခြေချမိပြီဆိုရင် မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက ငါ့လက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်။ နောက်တစ်ဆင့်မှာ မင်းကို ငါ နားလည်အောင် လုပ်ပေးမယ်" ဟု ဆိုသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားတို့ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဤစွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာပြီး ပြင်းထန်သည်။ ဝန်းကျင်ရှိ ကိုယ်ရံတော်များမှာလည်း ထိခိုက်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ဘုန်း။

အိုချီဟွာက လက်သီးဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ရိုးရှင်းသော လက်သီးချက် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ လျှော့တွက်၍ မရပေ။

ဤလက်သီးချက်မှာ ဟော့လုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။ ဟော့လုံ၏ စွမ်းအားမှာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် များစွာ တိုးတက်လာသော်လည်း ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားမှာ ပို၍ မြင့်မားနေသည်။ လက်သီးချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူ့ကို လွင့်စင်သွားစေသည်။

"ဟွန့်၊ ဒါလောက်ပဲလား" အိုချီဟွာက အထင်သေးစွာ ကဲ့ရဲ့သည်။

သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားကာ ဟော့လုံဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဖိအားပေးလာသည်။ ဟော့လုံမှာ လေထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်ခင်မှာပင် နောက်ထပ် လက်သီးချက် တစ်ချက် ရောက်လာသည်။

လက်သီးချက် ကျရောက်သည့်နေရာတွင် ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ပါ ကွဲအက်သွားသယောင် ထင်ရသည်။ ဟော့လုံမှာ သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြောင့်တန်းစေကာ ထိုစွမ်းအားကို ခုခံရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဘုန်း။

ဟော့လုံ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"မင်းက သေလမ်းကို ကိုယ်တိုင် ရှာနေတာပဲ။ ဟားဟားဟား" အိုချီဟွာက ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ဆီကို အလိုလို ရောက်လာတာကိုတော့ ကျေးဇူးတင်ရဦးမယ်။ နဂါးသားရဲဆိုတာက အဲဒီလောက် မပေါများဘူးလေ။ မင်းရဲ့ အကြေးခွံတွေ၊ အကြောတွေ၊ အရိုးတွေနဲ့ သွေးတွေကို သန့်စင်ပြီးရင် ငါ့စွမ်းအားက နောက်တစ်ဆင့် တက်သွားမှာ အသေအချာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"ဟုတ်လို့လား"

ဘုန်း။

ရွှေရောင်မီးလျှံများမှာ ဟော့လုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ချောက်နက်ထဲမှ ပုန်းကွယ်နေသော နဂါးကြီး ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီးနောက် ဝဲပျံကာ အပေါ်မှ အောက်သို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဝဲပျံနေသည့် ပုံစံမှာ ဧရာမ မီးဘီးကြီးနှင့် တူပြီး ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာလည်း ပူပြင်းသည့် အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့နောက် သူသည် အိုချီဟွာကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဘုန်း။

အိုချီဟွာက လက်သီးဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်သော်လည်း ဟော့လုံ၏ ပြင်းအားကြောင့် နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဆယ်မီတာ အကွာအဝေးထိ လွင့်စင်သွားကြသည်။

အိုချီဟွာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ရှိ ဟော့လုံကို ကြည့်ကာ ဤကောင်၏ စွမ်းအားမှာ အစောပိုင်းအဆင့် နတ်ဘုရားထက် ပိုမိုရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း တွေးတောမိသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်စု သွေးကြော၏ သန်မာလှသည့် စွမ်းအား တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သူတစ်ပါးကို ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး သူ့စွမ်းအားကို လျှော့တွက်၍ မရပေ။ ဤသို့ တွေးတောရင်း အိုချီဟွာမှာ လက်ဖဝါးအတွင်း လှံရှည်တစ်ခုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းလိုက်သည်။