အခန်း ၁၀၆၈

အခန်း(၁၀၆၈)

တစ်ဖက်လူက နွေးထွေးသည့် နွေဦးလေညင်းကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် စားပွဲထိုးတစ်ဦးကို ခေါ်ကာ ဝိုင်တစ်အိုး တောင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အိုယန်ယွန်းတို့၏ ခွက်ထဲသို့ ဝိုင်များ ဖြည့်ပေးပြီး " မိတ်ဆွေတို့၊ ငါကုဇေကြယ်ပေါ်ကို ရောက်တာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပါ၊ ဒီက အခြေအနေတွေကို သိပ်ပြီးတော့ နားမလည်သေးဘူး၊ ဒါကြောင့် မသိတာလေးတွေကို မေးမြန်းချင်ပါတယ်၊ အားလုံးကိုလည်း ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ သိသလောက် ပြောပြပေးကြပါဦး" ဟု ပြောသည်။

"အင်း" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအခါ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူက "မကြာသေးခင်ကမှ ကုဇေကြယ်ပေါ်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်းဆိုတဲ့ လူငယ်ပညာရှင်တစ်ယောက် ရောက်လာတယ်လို့ ကြားမိတယ်၊ သူက အလွန်ကို အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပါသလား" ဟု မေးသည်။

အိုယန်ယွန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူမ သောက်လက်စ ဝိုင်ပင် လည်ချောင်းထဲမှ ပြန်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ဒီလူက သူတို့ကို မှတ်မိနေတာလား။ သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူက ပြုံးလျက် "ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့လည်း အဲဒီ လူငယ်ပညာရှင်နဲ့ တွေ့ဆုံချင်နေတာပါပဲ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

"အို၊ ဒါဆိုရင်လည်း ဟုတ်တာပေါ့။ အဲဒီလူငယ်ရဲ့ အစွမ်းက ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေး ကျန်းပန်ကိုတောင် ချေမှုန်းနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်ပြီး သူ့ကို အပြေးအလွှား ထွက်ပြေးရတဲ့အထိ ဖြစ်စေခဲ့တယ်လို့ ကြားမိတယ်..." အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူက စကားဆက်ပြောနေစဉ် အိုယန်ယွန်း အမှန်တကယ်ပင် မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

သူမ ဝိုင်တစ်ငုံ ထပ်သောက်လိုက်စဉ်မှာပင် ပါးစပ်ထဲမှ ဝိုင်များ ကျန်းယန်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တန်းပြီး ပန်းထုတ်လိုက်မိသည်။

ကျန်းယန် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး အိုယန်ယွန်းကို ကြည့်ကာ "မိန်းကလေး၊ ကျွန်ုပ် ပြောလိုက်တဲ့ စကားထဲမှာ နင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ပါသွားလို့လား" ဟု မေးသည်။

အိုယန်ယွန်းက "မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဖြေသည်။

"ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ငါ့ကို ပန်းထုတ်လိုက်ရတာလဲ" ဟု ကျန်းယန်က မျက်နှာပေါ်မှ ဝိုင်များကို သုတ်ရင်း မေးသည်။

အိုယန်ယွန်းက "ဘာလို့လဲတော့ မသိဘူး၊ နင်ပြောတာကို ကြားလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ အလိုလို ပန်းမိသွားတာပါပဲ" ဟု အပြစ်ကင်းဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဘေးမှနေ၍ မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်ပြီး "မိတ်ဆွေက ဒီကို ရောက်လာတာ ဂျူနီယာညီလေးအတွက် လက်စားချေဖို့များလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ကျန်းယန်က ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် "မိတ်ဆွေ၊ စကားကို ဂရုစိုက်ပြီး ပြောပေးပါဦး၊ ကျွန်ုပ် ဒီကို လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးကို သတ်ဖို့အတွက်ပါ၊ သူ့အတွက် လက်စားချေဖို့ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြောသည်။

ဖျတ်

အိုယန်ယွန်း တစ်ကြိမ်ထပ်၍ မထိန်းနိုင်ပြန်ပေ။ ပါးစပ်ထဲမှ ဝိုင်များ တစ်ခါတည်း ပန်းထွက်သွားသည်။ သို့သော် ကျန်းယန်က ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ ငုံ့လိုက်ပြီးမှ မော့ကြည့်ကာ ရယ်မော၍ "ဟာဟာ၊ မိန်းကလေး၊ ဒီလို ပန်းတာမျိုးကတော့ မကောင်းပါဘူး။ ကံကောင်းလို့ ငါက လျင်မြန်လို့ပေါ့" ဟု ပြောသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့လူက အမှန်တကယ်ပဲ ကျန်းပန်ရဲ့ စီနီယာအစ်ကို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးကလည်း ပုံမှန်မဟုတ်ပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူက တစ်ဖက်လူ၏ ဝိုင်ခွက်ကို ပြန်ဖြည့်ပေးပြီး သူ့ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ "အခု မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးကို လိုက်ရှာသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာလို့ ဒီမှာ ထိုင်နေတာလဲ" ဟု မေးသည်။

တစ်ဖက်လူက ရယ်မော၍ "အဲဒါကတော့ အရေးမကြီးပါဘူး၊ သူက အခုထိ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု မလုပ်ရသေးဘူးလို့ ထင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

"အို၊ အဲဒီလိုကိုး..." ချင်ယွမ်ဖုန်း ရယ်မောလိုက်ပြီး "လာပါ၊ နောက်ထပ် ခွက်တစ်ခွက်လောက် တိုက်ကြရအောင်" ဟု ပြောသည်။

---

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းပန်၏ ဒဏ်ရာများမှာ အတော်လေး သက်သာလာပြီး သူ့လက်ပေါ်ရှိ လက်စွပ်မှ အလင်းတန်းမှာ ပိုမို တောက်ပလာသည်။ သူ၏ စီနီယာအစ်ကို ကျန်းယန် သူ့ထံ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို သူ သိရှိသွားသည်။ သူက ချက်ချင်းပင် မှော်ရတနာ တစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ သားရဲတိုက်ပွဲရုံ တစ်ခုလုံး သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် သူ၏ စီနီယာအစ်ကို ကျန်းယန် ရှိနေသည့် နေရာကို ရှာတွေ့သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်သည့် ဟန်ပန်ဖြင့် "ချင်ယွမ်ဖုန်း! သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျန်းယန်နဲ့ အတူတူ ရှိနေရတာလဲ" ဟု ဆိုသည်။

သူတို့နှစ်ယောက် စားပွဲတစ်ခုတည်းတွင် ထိုင်ကာ စကားပြော ရယ်မောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းပန်မှာ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူက ချက်ချင်းပင် အသံလွှင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုကို ပို့လိုက်သည်။

အိုချီဟွာသည် အိုဘီဟဲကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ကျန်းပန်၏ အသံလွှင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို လက်ခံရရှိသည်။ သူပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်များ ချက်ချင်း ကြုတ်သွားပြီး 'ချင်ယွမ်ဖုန်းက တကယ်ပဲ ကျန်းယန်နဲ့ ပေါင်းသွားတာလား၊ ဒါ မကောင်းတဲ့ အခြေအနေပဲဟု တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူ၏ မျက်မှောင်များ ပြေလျော့သွားပြီး 'ဒီတစ်ခါ ကို ဟိုအဘိုးကြီးဖိတ်ခေါ်ရတာကတော့ အမှားအယွင်း မရှိတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ၊ ကံကောင်းလို့ ငါက ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပဲ' ဟု တွေးလိုက်သည်။

---

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ကျန်းယန်၏ ဝိုင်သောက်နိုင်စွမ်းက ဒီလောက်အထိ အားနည်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဝိုင်အိုးအနည်းငယ်မျှ သောက်ပြီးသည်နှင့် သူက မူးမေ့လဲကျသွားပြီး ဟောက်သံများပင် ထွက်လာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အိုယန်ယွန်းတို့ အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချကာ "သူ နားဖို့ အခန်းတစ်ခု ရှာပေးလိုက်ပါ" ဟု ပြောသည်။

အိုယန်ယွန်းက "ဒီလူက အမှန်တကယ်ပဲ ကျန်းပန်ကို မုန်းတီးနေတာလား" ဟု မေးသည်။

"မုန်းတီးမှု... ဟုတ်တယ်... မုန်းတီးမှုပဲ... သူ... သူက ငါ့ရဲ့... ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေးကို သတ်ခဲ့တာ..." မူးနေသော ကျန်းယန်မှာ သူတို့ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ မပီမသ ရေရွတ်နေသည်။

အိုယန်ယွန်းမှာလည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်သွားသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ့ကို ပွေ့ချီကာ တည်းခိုခန်း အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားသည်။ အခန်းတစ်ခုစီစဉ်ပေးပြီး အိပ်ရာပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ကာ တံခါးပိတ်၍ အိုယန်ယွန်းနှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့ အောက်ထပ်သို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ အောက်ဘက်တွင် လေထု ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လူတိုင်း တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုး တိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။

"ငါကြားတာတော့ အဲဒီ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေက ငါတို့ မြို့တော်ဆီကို လာနေတယ်တဲ့"

"အပိုတွေ မပြောပါနဲ့၊အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးကို ကြယ်အရှင်သခင်က ဖိနှိပ်ထားပြီး မြို့ထဲ မဝင်ရဖို့ ပိတ်ပင်ထားတာ၊ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လာနိုင်မှာလဲ"

"မယုံဘူးလား၊ မြို့ပြင်က ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ဒီသတင်းကို သိလာတာတဲ့၊ သူက အမှန်တကယ်လို့ အာမခံတယ်"

လူများ၏ ပြောဆိုသံများကို နားထောင်ရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အိုယန်ယွန်းကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်ကာ "ဒီ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးဆိုတာ ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးသည်။

"သူက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ မိစ္ဆာတစ်ယောက်ပဲ။ သူ့အရင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ ချီနဲ့ သွေးတွေကို စုပ်ယူတာကိုပဲ အဓိက မှီခိုခဲ့တာ။ အရင်က သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို စုပ်ယူခဲ့ဖူးတယ်လို့ ကြားတယ်၊ နောက်ပိုင်းတော့ အိုချီဟွာက သူ့ကို မောင်းထုတ်ပြီး ကုဇေကြယ် မြို့တော်နဲ့ အနီးအနားကို မကပ်ဖို့ ပိတ်ပင်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် သူက မျက်နှာပြလေ့ မရှိပေမဲ့ ကုဇေကြယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာတဲ့ လူတွေကိုတော့ မကြာခဏဆိုသလို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်လေ့ ရှိတယ်" ဟု အိုယန်ယွန်းက ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင် သူ လာတာက အိုချီဟွာ စီစဉ်ထားတာ ဖြစ်မှာပေါ့" ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "အိုချီဟွာရဲ့ အမိန့်မပါဘဲ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဝင်လာနိုင်မှာလဲ" ဟု မေးသည်။

အိုယန်ယွန်းက ခေါင်းညိတ်၍ "ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ အိုချီဟွာက သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ့ကို ကန့်သတ်ထားတာကတော့ ကုဇေကြယ် မြို့တော်ရဲ့ အစီအရင်ပဲ" ဟု ပြောသည်။

"အကယ်၍ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးကို အိုချီဟွာက ဖိတ်ခေါ်ထားတာဆိုရင် သူ ရောက်လာတဲ့အခါ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အိုချီဟွာက အပြင်ထွက် ကြိုဆိုရမှာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်း ရုတ်တရက် မေးသည်။

အိုယန်ယွန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားပြီး "ဟုတ်တယ်၊ သူ အပြင်ထွက် ကြိုဆိုရမှာပဲ" ဟု ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင် အဲဒီအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အကိုနဂါးကို ကယ်ထုတ်ကြတာပေါ့" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ" ဟု အိုယန်ယွန်းက "သူ ထွက်သွားတာနဲ့ ကျွန်မတို့ အကိုနဂါးကို ကယ်ထုတ်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

"သူ ထွက်သွားတဲ့အထိ စောင့်စရာ မလိုပါဘူး။ အခုပဲ သွားပြီး အိမ်တော်ထဲ ခိုးဝင်ကာ သူ့ကို စောင့်ကြည့်ကြမယ်၊ သူ ထွက်သွားတာနဲ့ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားမယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောသည်။

အိုယန်ယွန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ချက်ချင်းပင် နောက်မှ လိုက်သွားသည်။ သို့သော် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမို လေးလံလာသည်။

ဒီတစ်ခါ အိမ်တော်သို့ ပြန်သွားရတော့မည်၊ သူမ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြီးပြင်းလာခဲ့သော နေရာဖြစ်သော်လည်း သူမကို နီးပါး ပျက်စီးစေလောက်အောင် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် နေရာပင်။

အိုယန်ယွန်းမှာ လက်သီးကို တင်းတင်း ဆုပ်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အချိန်တန်လျှင် သူမကိုယ်တိုင် အဲဒီ မိစ္ဆာ အိုချီဟွာကို သတ်ပစ်မည်။

"ဘယ်လို ခိုးဝင်ကြမလဲ" ဟု အိမ်တော် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သည့်အခါ အိုယန်ယွန်းက မေးလိုက်ခြင်းပင်။