အခန်း ၁၀၆၉

အခန်း(၁၀၆၉) အိမ်တော် သို့ ပြန်လာခြင်း

"နင့်ကို အစောတုန်းက ဘယ်သူက အပြင်ကို စေလွှတ်လိုက်တာလဲ။ ငါတို့ သူ့ဆီ တိုက်ရိုက် သွားရှာလို့ ရတာပေါ့" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အိုဘီဟဲ၏ နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အိုဘီဟဲသည် ၎င်းတို့အား မြင်သောအခါ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားချေသည်။ ထို့နောက် သူသည် မိမိအခန်းအတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ခြင်းတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး သခင်လေးချင်အား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးချင်... ညီမလေး... မင်းတို့ ဘာလို့ ပြန်လာကြတာလဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ အရိုအသေပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒုတိယသခင်လေး... ဒီတစ်ကြိမ် မိန်းကလေးယွန်း ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ရှိနေနိုင်တာက မင်းရဲ့ အချိန်မီ ကူညီမှုကြောင့်ပါပဲ"

"သခင်လေးချင်... ဒါက ငါလုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ညီမလေးနဲ့ ငါက သွေးချင်းနီးစပ်ကြတာပဲလေ။ ငါမကူညီရင် ဘယ်သူက ကူညီမှာလဲ" ဟု အိုဘီဟဲက ဘေးနားတွင် ငှက်မွှေးယပ်တောင်ကို ကိုင်ကာ ရပ်နေသော လူငယ်အား တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ရင်း နှေးကွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက "ဒီကိစ္စက မင်းကို အကျပ်ရိုက်စေခဲ့မှန်း ငါသိပါတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းရဲ့ဖခင်ကို ငါဘာမှ ပြောမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် နောက်နောင် သူ့နဲ့ ပဋိပက္ခတစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ရင်တောင် ယင်းက မင်းအပေါ် အပြစ်ပုံကျလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့က သားအဖတွေ ဆိုပေမဲ့ အတွေးအခေါ်ချင်းက မတူကြဘူးလေ" ဟု ဆိုသည်။

အိုဘီဟဲသည် ယာယီအားဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ငါ တကယ့်ကို စိုးရိမ်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေခဲ့တာ။ အကယ်၍ အဖေသာ ဒီကိစ္စကို သိသွားရင် ငါလည်း ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ရောက်လိမ့်မယ် ထင်တယ်။ သူ ညီမလေးအပေါ် ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲ ငါမသိပေမဲ့ ကုဇေကြယ်အပေါ် ထားရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ရှိ စီမံခန့်ခွဲမှု ပုံစံက မှားယွင်းနေပြီလို့ ငါယုံကြည်တယ်။ ယင်းက ကုဇေကြယ်ကို နောက်ပြန်လှည့်လို့မရတဲ့ အခြေအနေမျိုးထဲ ဆွဲခေါ်သွားဖို့ အလွန် ဖြစ်တန်ရာတယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက "ကုဇေကြယ်ရဲ့ လက်ရှိ စည်ပင်ဝပြောမှုက တကယ့်ကို သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဆိုပေမဲ့ အဲဒီစည်ပင်မှုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာတော့ လူမသိတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတယ်။ တစ်နေ့နေ့မှာ အချိတ်အဆက်တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားတာနဲ့ မင်းပြောသလိုပဲ ကုဇေကြယ်ဟာ ထာဝရ ပျက်သုဉ်းခြင်းထဲ ကျရောက်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့ ကုဇေကြယ်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု ပုံစံကို ပြောင်းလဲနိုင်မယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အိုဘီဟဲသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ချေသည်။ သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ ဤစကားလုံးကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အနာဂတ်တွင် ဘာဖြစ်လာမည်ကို မသိရှိကြသေးသဖြင့် ထိုဆွေးနွေးမှုကို ဆက်မလုပ်ကြတော့ပေ။ ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ဒီကာလအတွင်းမှာ အိုချီဟွာ တစ်စုံတစ်ရာ လှုပ်ရှားမှု ရှိလား။ ဒုတိယသခင်လေးအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကောင်းကောင်း သိထားသင့်တယ် မဟုတ်လား"

အိုဘီဟဲက ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအချိန်အတွင်းမှာ အဖေက အိမ်တော် ထဲမှာပဲ ရှိနေပြီး အပြင်ကို တကယ်ပဲ မထွက်ခဲ့ဘူး။ သူ့ရဲ့ ပုံစံအရဆိုရင်တော့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်ပြီး လုပ်ဆောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပုံရတယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဒါဆို လုံလောက်ပြီ" ဟု ဆိုသည်။

အိုဘီဟဲသည် ရုတ်တရက် ပျာပျာသလဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"အဖေက တကယ့်ကို ကြီးလေးတဲ့ ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုကို ကျူးလွန်ခဲ့တာလား။ မင်း သူ့ကို အရေးယူချင်လို့လား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "မင်း ဒီကိစ္စထဲမှာ ဝင်မပတ်သက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ နောက်မှ မင်း နားလည်လာလိမ့်မယ်" ဟု ပြောပြီးနောက် အိုယန်ယွန်းကို တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အိုဘီဟဲသည် တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုင်ချလိုက်မိကာ သူ၏ မျက်ဝန်းများက အနည်းငယ် တုန်ရင်နေချေသည်။ သူက "အဖေက လောကကြီးမှာ ဘာတွေလုပ်ခဲ့တာလဲ" ဟု မရေမရာ ရေရွတ်မိတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏နောက်ကွယ်မှ လူငယ်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒုတိယသခင်လေး... အခြေအနေက အလွန် ရှင်းလင်းနေပါပြီ။ ကြယ်အရှင်သခင်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ကုဇေကြယ်ဆီ စိတ်ကူးလို့မရတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို သယ်ဆောင်လာနိုင်တယ်။ ငါတို့ ဒီကိစ္စမှာ ဝင်မစွက်ဖက်ဖို့ ချင်ယွမ်ဖုန်း ပေးခဲ့တဲ့ အကြံဉာဏ်က မင်းအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခုပဲ။ ဒါကြောင့် ငါတို့ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရုံပဲ လုပ်သင့်တယ်"

---

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အိုယန်ယွန်းကို အိုချီဟွာ၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာ မသေမျိုးလိုဏ်ဂူအနီးသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာအနီးတစ်ဝိုက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော ပညာရှင် အများအပြား ရှိနေပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ၎င်းတို့အား အာရုံခံမိလိုက်ချေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိနှင့် အိုယန်ယွန်းတို့၏ ချီအရှိန်အဝါကို တိုက်ရိုက် ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်ကာ အိုချီဟွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"အကယ်၍ အိုချီဟွာက ထွက်မလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု အိုယန်ယွန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက "သူ ထွက်လာမှာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့မှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးလို့ပဲ။ သူက ဒီကိစ္စတွေကို သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေဆီ ယုံကြည်စိတ်ချပြီး လွှဲပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါတို့ ဒီမှာ စောင့်နေရုံပဲ လိုတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မသေမျိုးလိုဏ်ဂူ၏ တံခါးသည် ရုတ်တရက် ပွင့်ဟလာချေသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလို အိုယန်ယွန်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"သူ ထွက်လာပြီ"

အိုချီဟွာ၏ ပုံရိပ်သည် ဝင်ပေါက်တွင် ပေါ်လာပြီးနောက် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အိုယန်ယွန်းက အိပ်ပျော်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အလျင်အမြန် တွန်းလိုက်သည်။

"သူ ထွက်သွားပြီ"

"အော်..." ချင်ယွမ်ဖုန်းက နိုးလာပြီး "အဲလိုလား။ ငါ စောင့်ရတာ တော်တော်ကြာသွားလို့ အိပ်တောင် ပျော်တော့မလို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အိုယန်ယွန်းက သူ့အား စကားမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"နင် မနားဘူးလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

အိုယန်ယွန်းက "သူ့အကြောင်း တွေးမိတာနဲ့ ငါ့ရဲ့ အာရုံကြောတွေအားလုံး တင်းကျပ်လာသလို ခံစားရတာ။ ငါ ဘယ်လိုလုပ် နားနိုင်မှာလဲ" ဟု ဆိုသည်။

"ကဲလေ... သူ အခုလောက်ဆို မြို့ပြင်က အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးကို သွားကြိုဆိုဖို့ အဝေးကြီးကို ရောက်သွားလောက်ပြီ။ ငါတို့လည်း လှုပ်ရှားကြစို့" ဟု ပြောပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုက်ရိုက် ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး အိုချီဟွာ၏ မသေမျိုးလိုဏ်ဂူဆီသို့ ပြေးဝင်ကာ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပုန်းနေတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေအားလုံး ထွက်လာခဲ့ကြ။ မင်းတို့ ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာ ငါအကုန် သိပြီးသား"

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

ချက်ချင်းပင် မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများသည် တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာကြပြီး မသေမျိုးလိုဏ်ဂူ၏ ဝင်ပေါက်တွင် ပေါ်လာကြသည်။ ထိုသူများသည် အိုချီဟွာ ဤနေရာ၌ ချန်ထားရစ်ခဲ့သည့် လျှို့ဝှက်အစောင့်များ ဖြစ်ကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

"သူက ချင်ယွမ်ဖုန်းပဲ"

"အာ... တကယ်ပဲ သူပါလား"

ထိုအစောင့်များသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရချေသည်။ ၎င်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကြီးမြတ်လှသော နာမည်ကျော်ကြားမှုကို သဘာဝကျကျ ကြားဖူးထားကြသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ် ဝင်သွားကြသည်။ အချို့ကပင် ဤသို့ ပြောလိုက်ကြသည်။

"ကျန်းပန်တောင် သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးလေ။ ငါတို့ သူ့ကို ပိတ်ဆို့နေတာက သေတွင်းထဲ သက်သက် တိုးဝင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

အစောင့်တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သေတွင်းထဲ တိုးဝင်ရရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ။ ငါတို့က ကြယ်အရှင်သခင်အပေါ် သစ္စာရှိကြတဲ့သူတွေ။ ဒါ့အပြင် သူက နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ထဲကို အခုမှ ခြေလှမ်းလှမ်းရုံပဲ ရှိသေးတာ။ ငါတို့ဘက်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်တွေ ဒီလောက် အများကြီး ရှိနေတာကို နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်တည်းကို ကြောက်နေရဦးမှာလား"

"ဒါပေမဲ့ သူက ကျန်းပန်ကို နိုင်ခဲ့တာလေ"

"ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က သူနဲ့ အဲဒီမီးလျှံနဂါးသားရဲကြီး ပူးပေါင်းပြီးမှ သခင်လေး ကျန်းပန်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာ။ အခုတော့ သူ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာမို့ ဘယ်သူနိုင်မလဲဆိုတာ မသေချာသေးဘူး။ သူ့ကို သတ်ကြ။ ကြယ်အရှင်သခင်က ငါတို့ကို ဆုလာဘ်တွေ အမြောက်အမြား ပေးလိမ့်မယ်" စကားပြောလိုက်သော အစောင့်သည် သိသာထင်ရှားစွာပင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ အသံက ပြတ်သားကာ အားမာန်ပါလှသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစောင့်များသည် သူ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြသည်။ တကယ်ပင် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ချင်ယွမ်ဖုန်း ကျန်းပန်ကို အနိုင်ရရှိခဲ့ခြင်း၏ အောင်မြင်မှု တစ်ဝက်ခန့်မှာ မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီးကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီးက ဤနေရာတွင် ရှိမနေဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသဖြင့် ၎င်းတို့ ဘာကို ကြောက်နေရဦးမည်နည်း။ ထို့အပြင် ယခုအခါ ကြယ်အရှင်သခင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အရိုးထဲကအမျှ မုန်းတီးနေသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ သူ့ကို သတ်နိုင်ခဲ့လျှင် ရက်ရောသော ဆုလာဘ်များကို သေချာပေါက် ရရှိကြပေလိမ့်မည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏ ဓားမကြီးဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဦးခေါင်းကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် အများအပြားသည်လည်း တုံ့ဆိုင်းမနေကြတော့ပေ။ တစ်စုံတစ်ဦးက ဦးဆောင်လိုက်သည်ကို မြင်ရသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်း လိုက်ပါလာကြသည်။ ထိုသူအနည်းငယ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တိုက်ရိုက် ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ်သို့ ကျရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ဓားလက်ညှိုးကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ဓားချီတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ယင်းက အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေပြီး ခန့်မှန်းရခက်လှသည့် ထိုက်ရွှီဓားချီ ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ခိုက်လာသော သိုင်းပညာရှင်များကို ချက်ချင်းပင် မူးဝေနောက်ကျိပြီး လမ်းပျောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရစေသည်။ ခဏမျှအတွင်း ၎င်းတို့ ရုတ်တရက် တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိကြတော့ပေ။