အခန်း (၃၈၁-၃၈၂)

အခန်း ၃၈၁။ တောငန်းရေကန်၌ လွှတ်ပေးခြင်း၊ ပါးကျိုက်၏ အနုပညာဆဲလ်

ဆင်အုပ်ကြီး၏ နောက်ဆက်တွဲ ခရီးစဉ်က အလွန် ချောမွေ့သွားခဲ့သည်။ ရွှီယန်က ၎င်းတို့နှင့်အတူ ရက်အနည်းငယ် ဆက်လက် လိုက်ပါသွားခဲ့ပြီး သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ရှားပါးအဆင့် ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန် ပြီးမြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အချိန်ဆယ်ရက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ရာ အတော်လေး ကြာမြင့်သည်ဟု ဆိုရမည်။

[ရှားပါးတာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ]

[ဆုလာဘ်များ ရရှိပါသည်... အလိုအလျောက် သက်ဝင်စွမ်းရည်... ခွန်အား မြင့်တက်ခြင်း... ခံနိုင်ရည် မြင့်တက်ခြင်း]

[စွမ်းရည်... ဝင်တိုက်ခြင်း]

[ပစ္စည်း... ဆင် အတွင်းခံဘောင်းဘီ]

တာဝန်၏ အချက်ပြသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤစွမ်းရည်များက အလွန် အသုံးဝင်လှပေသည်။ ခွန်အားနှင့် ခံနိုင်ရည် ဆိုသည်မှာ တစ်ရက်တည်းနှင့် လေ့ကျင့်၍ ရနိုင်သော အရာများ မဟုတ်ချေ။ ယခုကဲ့သို့ အနည်းငယ် မြင့်တက်လာခြင်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု အတွက် ပိုမို ကောင်းမွန်သွားစေသည်။ သူ၏ တက်ကြွမှုများကလည်း အလွန် အားကောင်းနေလေသည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် လက်ရှိ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ဖိအားများက အလွန် ကြီးမားလှရာ လူများက ဂိမ်းကစားခြင်းနှင့် တိုရင်န် ကြည့်ရှုခြင်းမှလွဲ၍ ကျန်အချိန်များတွင် အားအင် ကုန်ခမ်းနေတတ်ကြသည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကုတင်ပေါ်တွင်သာ အသေအလဲ အိပ်နေချင်ကြပြီး တက်ကြွမှု ရှိသူများ သိပ်မရှိလှချေ။

သို့သော် ရွှီယန် ကတော့ မူလကတည်းက အလုပ်ဖိအား မရှိဘဲ စီးပွားရေး ကလည်း အလွန် ကောင်းမွန်နေသည့်အပြင် စနစ်မှ ပေးအပ်သော ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု မြင့်တက်ခြင်း ဆုလာဘ် များကြောင့် ပို၍ပင် အဆင်ပြေနေလေသည်။ ထို့ကြောင့် မိခင်နိုင်ငံတော်၏ လှပသော တောင်နှင့်ရေ ရှုခင်းများကို သွားရောက် ကြည့်ရှုရန် အားအင်များ ပြည့်ဝနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တာဝန် အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ရွှီယန် လည်း အိမ်ပြန်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လယ်ယာခြံဝင်း တွင် သူ ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရမည့် ကိစ္စများ အများအပြား ရှိနေသေးသည်။ ဆင်အုပ်ကြီး နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းက မည်မျှ ကြာမြင့်မည်ကို မသိရသော်လည်း ရွှီယန်၏ ခန့်မှန်းချက် အရ ခြောက်လမှ တစ်နှစ်အထိပင် ကြာမြင့်နိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီယန်က ဆင်အုပ်ကြီးကို လက်ပြ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူ ထွက်သွားတော့မည်ကို ဆင်များက သိရှိနေပုံ ရပြီး ဆင်ပေါက်လေးက မခွဲခွာချင်စွာဖြင့် ပြေးလာကာ သူ၏ အနားတွင် လှည့်ပတ်နေလေသည်။ ရွှီယန်က ဆင်ပေါက်လေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ဆင်များက သူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် မခွဲခွာလိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေလေသည်။ ဒရုန်းက ဤမြင်ကွင်းကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့် ပြသနေလေသည်။ ဤကာလ အတွင်း ရွှီယန်၏ လူကြိုက်များမှု ကလည်း အလွန် မြင့်မားနေလေသည်။

ရွှီယန်က နှုတ်ခမ်းဟကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဆင်အုပ်ကြီး နောက်ကို လိုက်လာတာလည်း အတော်လေး ကြာနေပြီ... သူတို့ ဘယ်သွားကြမလဲ ဆိုတာကိုတော့ မသိသေးဘူး"

"ငါ့ရဲ့ လယ်ယာခြံဝင်း ထဲမှာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိနေလို့ ပြန်ရတော့မယ်"

"နောက်ပိုင်း အချိန်ရရင် သူတို့ကို လာကြည့်ပါဦးမယ်"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ မှာ မခွဲခွာလိုကြသော်လည်း ဤခရီးစဉ် ကတော့ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကာလ အတွင်း စုဆောင်းမိလာမှုများ ကြောင့် ရွှီယန်၏ ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် အကြိမ်ရေ က ပြည့်သွားပြန်ရာ နေရာ တစ်ခုခု ရှာဖွေ၍ အသုံးပြုပစ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ယူနန် တွင် ရှုခင်း လှပသော တောင်ရိုင်း တစ်တောင်ကို ရှာဖွေကာ တောင်ထဲသို့ ဝင်၍ သာမန် ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန် သုံးခုကို လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ ဆုလာဘ်များက မဆိုးလှဟု ဆိုရမည် ဖြစ်ပြီး အလိုအလျောက် ပန်းကန်ဆေးစက် တစ်လုံး၊ ဘက်ဟိုးငယ် တစ်စီး နှင့် မှန်လုံအိမ် များတွင် အသုံးပြုရန် သဘာဝ ပိုးသတ်ဆေး စည် တစ်ရာ တို့ကို ရရှိခဲ့သည်။

စနစ်မှ ထုတ်ပေးသော ပစ္စည်းများက သေချာပေါက် ပစ္စည်းကောင်းများသာ ဖြစ်ကြလေသည်။ ဤသဘာဝ ပိုးသတ်ဆေး က သူ လိုအပ်နေသော အရာဖြစ်ပြီး အလွန် အသုံးဝင်လှပေသည်။ မှန်လုံအိမ် အများအပြား ရှိနေသဖြင့် စီမံခန့်ခွဲရသည်မှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးပြီး ပိုးသတ်ခြင်း နှင့် ပေါင်းသင်ခြင်း တို့က အလုပ်ကြီး အလုပ်ခွင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဤပိုးသတ်ဆေး ရှိနေသဖြင့် အလုပ်သမား အများအပြားကို သက်သာစေနိုင်လေသည်။ ထို့အပြင် သစ်သီးများ၏ အရည်အသွေး ကောင်းမွန်မှုကိုပါ အာမခံနိုင်သဖြင့် အလွန် အသုံးဝင်လှပေသည်။

အတော်လေး လည်ပတ်ပြီးနောက် ရွှီယန် က ရှန်ဟိုင်း ဘက်သို့ တစ်ခေါက် သွားရောက်ကာ နှစ်ရက်ခန့် လည်ပတ်ပြီးမှသာ လယ်ယာခြံဝင်း သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော ခံစားချက်ကြီး က မျက်နှာဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။ မည်သို့ ဖြစ်သည်ကို အတိအကျ မပြောပြတတ်သော်လည်း အိမ်နှင့် အဝေးသို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရောက်ရှိနေပြီး ပြန်လာသောအခါ အမြဲတမ်း ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မျိုးကို ခံစားရတတ်လေသည်။ လယ်ယာခြံဝင်း သို့ ရောက်ရှိသွားသော အခါတွင်တော့ ထိုခံစားချက် က ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

ရာသီဥတု က တဖြည်းဖြည်း နွေးထွေးလာပြီး လယ်ယာခြံဝင်း တွင်လည်း လုပ်စရာ ကိစ္စများ များပြားလာခဲ့သည်။ ရွှီယန် က ပုံမှန်အတိုင်း လှည့်လည် ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။ ဝက်ခြံ သို့ ရောက်သွားသောအခါ ဝက်ခြံထဲတွင် ဝက်အကောင် ငါးဆယ် ခြောက်ဆယ်ခန့် ရှိနေပြီး ထားစရာ နေရာပင် မလောက်တော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ဝက်တွေ တော်တော် များလာသလိုပဲ"

ရွှီယန်က အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် မာဝန် က အနားတွင် ရှိနေသဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ခြံရှင်... ဒီကာလ အတွင်းမှာ ဝက်ပေါက်လေးတွေ ကြီးတာ အရမ်း မြန်တယ်... မနှစ်က ဝက်ပေါက်လေးတွေ အများကြီး မွေးခဲ့တာလေ... တချို့ကို ရောင်းထုတ်လိုက်တာတောင် ဒီလောက် အများကြီး ကျန်နေသေးတာ"

"ကျွန်တော်တို့ လယ်ယာခြံဝင်း မှာ နောက်ထပ် အကောင် သုံးလေးဆယ်လောက် ထပ်မွေးရင်တောင် ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး"

ရွှီယန်က ရယ်မောကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက်ဆို ကောင်းနေပါပြီ... ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်ထိန်းထားလိုက်"

"အနံ့က နည်းနည်း ပြင်းနေပြီ... ဒီထက် ပိုမွေးလို့ မဖြစ်တော့ဘူး"

မွေးမြူရေး ခြံများတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန် ဆိုးရွားသော အနံ့အသက်များ ရှိတတ်ပြီး လေထု ကလည်း အနည်းငယ် ညစ်ညမ်းနေတတ်လေသည်။ ရွှီယန် က ထိုသို့ မဖြစ်စေချင်ချေ။

အရှေ့ဘက်ရှိ ငန်းခြံ နှင့် သိုးခြံ များတွင်လည်း အတော်လေး စည်ကားနေကြလေသည်။ သူက လျှောက်ကြည့်နေရင်း ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရပ်နေတတ်သော ပါးကျိုက် ဟု ခေါ်သည့် ငန်းကြီးကို ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤကောင်လေး က ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံ ရလေသည်။ မျိုးတူများ၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို မခံရသဖြင့် ဘဝ က သေချာပေါက် နာကျင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန် ကလည်း အားနေသည်နှင့် အတူတူ အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဆောင်းခိုငှက်များ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာလောက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ရွှီယန်က ထိုငန်းကြီးကို တောငန်း ရေကန် ဆီသို့ ခေါ်သွားရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ အားနေသည်နှင့် အတူတူ အပြင်ထွက်ကာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု တစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ရသည် ကလည်း ကောင်းမွန်လှပေသည်။

ထို့ကြောင့် တစ်ရက်ခန့် အနားယူပြီးနောက် ဒုတိယနေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် ရွှီယန်က တောကြမ်းစီးကား ကို မောင်းနှင်ကာ တောတောင် ကျေးလက် အပြင်ဘက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ကားပေါ်တွင် သူက ရှောင်ဟေး ယွမ်ပေါင် နှင့် ဝံပုလွေပေါက်လေး တို့ကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရာ အပြင်သို့ လေညင်းခံ ထွက်သည့် သဘောမျိုး ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဟက်စကီ ကတော့ အပြင်သို့ လုံးဝ မထွက်ချင်ဘဲ လယ်ယာခြံဝင်း ထဲတွင်သာ ပြေးလွှား ဆော့ကစားရသည်ကို နှစ်သက်သဖြင့် ခြံတံခါး အပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် ငြင်းဆန်သည့် ပုံစံမျိုး ပြသနေသောကြောင့် သူ့ကို မခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှီယန်က ဤနယ်မြေကို အလွန် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရာ မည်သည့် နေရာတွင် ရေကန် နှင့် ရေတိမ်ပိုင်းများ ရှိကြောင်းကို အသေအချာ သိရှိထားလေသည်။

ကားက လူသူကင်းမဲ့သော တောလမ်း အတိုင်း တောက်လျှောက် မောင်းနှင်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တောင်ခြေ တစ်နေရာ၌ ရပ်နားလိုက်သည်။ အရှေ့ဘက်တွင် လမ်းမရှိတော့သဖြင့် ရွှီယန် လည်း ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ ပါးကျိုက် နှင့် ခွေးသုံးကောင်ကို ခေါ်ဆောင်၍ အပြင်ဘက်သို့ အတူတကွ လျှောက်သွားရတော့သည်။ ခဏမျှ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ရွှီယန်က ဒရုန်းကို လွှတ်တင်လိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို စတင်လိုက်တော့သည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု၏ ခေါင်းစဉ်မှာ နေ့စဉ် လေညင်းခံထွက်ခြင်း... ခွေးလေးများကို ခေါ်ဆောင်ကာ လမ်းလျှောက် ထွက်ခြင်း ဟု ပေးထားလေသည်။ မြင်ကွင်းထဲတွင် သူက အရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်သွားနေပြီး ခွေး၊ ဝံပုလွေ နှင့် ငန်းကြီး တို့က သူ၏ ဘေးတွင် လျှောက်လာကြသည်။ ရှောင်ဟေး နှင့် ယွမ်ပေါင် တို့က အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ဟိုဘက်ဒီဘက် အဆက်မပြတ် ပြေးလွှားနေကြလေသည်။ ဝံပုလွေပေါက်လေး ကတော့ အတော်လေး တည်ငြိမ်နေပြီး နောက်မှသာ တောက်လျှောက် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဝံပုလွေပေါက်လေး မှာ အလွန် ခန့်ညား နေပြီ ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကလည်း အတော်လေး မြင့်မား ကြီးမားလာကာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ခန့်ညား ထည်ဝါလှပေသည်။ ခွေးမျိုးရင်း တိရစ္ဆာန်များ အနက် အကြီးမားဆုံး သတ္တဝါမှာ ဝံပုလွေ ပင် ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းက ရှောင်ဟေး နှင့် ယွမ်ပေါင် တို့ထက် ပိုမို ကြီးမားသည့်အပြင် စရိုက် ကလည်း ပို၍ ကောင်းမွန်လှပေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ရွာခွေး ဂိုဏ်းများက လယ်ယာခြံဝင်း တံခါးပေါက်မှ ဖြတ်သွားသောအခါ ရှောင်ဟေး က ဝံပုလွေပေါက်လေး ကို တမင်သက်သက် ခေါ်ဆောင်၍ အပြင်သို့ ထွက်ကာ မိမိ၏ ရာထူး အဆင့်အတန်းကို ပြသတတ်လေသည်။ ဝံပုလွေပေါက်လေး ကို မြင်သောအခါ ရွာခွေးများ အားလုံး လန့်ဖြတ်ကာ ချက်ချင်းပင် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား ကို ၎င်းတို့ အနေဖြင့် လုံးဝ ရန်စရဲမည် မဟုတ်ချေ။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု မြင်ကွင်းက ကြည့်ရသည်မှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သီးသန့် အနားယူ အပန်းဖြေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့် အန္တရာယ်မှ မရှိချေ။ ရွှီယန်က တိရစ္ဆာန်လေးများကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြို့ပြင်သို့ အလည်အပတ် ထွက်လာခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ငန်းကြီးက တင်ပါးကို လှုပ်ခါလျက် တစ်လှမ်းချင်းစီဖြင့် အမြန် လျှောက်သွားနေလေသည်။ ၎င်းက တစ်ခါတစ်ရံ ဟိုဘက်ဒီဘက် လှည့်ပတ် ကြည့်ရှုတတ်ပြီး မျက်နှာ အမူအရာတွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားသည့် အရိပ်အယောင် အချို့ ပါဝင်နေလေသည်။ ၎င်းက နောက်ဆုံးတွင်တော့ ထိုမျှလောက် စိတ်ဓာတ်ကျ မနေတော့ချေ။

[လောင်ရွှီ တစ်ယောက် နောက်ဆုံးတော့ နည်းနည်း အားလပ်သွားပြီ ထင်တယ်]

[ဟားဟားဟား... အကြိမ်တိုင်း အရမ်း ပင်ပန်းနေရတာ တကယ် မလွယ်ပါဘူး]

[ဒီနေ့ လိုက်ဖ်လွှင့်တာက အရသာ ရှိတယ်... ကြည့်ရတာ မဆိုးဘူး]

[ဘာလို့ ငန်းကြီး တစ်ကောင်ကိုပါ ခေါ်လာရတာလဲ... ဝံပုလွေပေါက်လေး အတွက် စားစရာ အနေနဲ့ ပြင်ဆင်လာတာလား]

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ထဲရှိ ပရိသတ်များက တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောဆိုနေကြလေသည်။

ဤအချိန်တွင် ရွှီယန်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့တော့ အကောင်ပေါက်လေးတွေကို ခေါ်ပြီး လမ်းလျှောက် ထွက်လာတာပါ"

"ဒီရာသီမှာ ဆောင်းခိုငှက်တွေ ပြန်ရောက်လာကြပြီလေ... တောငန်းတို့ ကြိုးကြာနီ တို့ ဆိုရင် ဒီဘက်မှာ အကုန် ရှိတယ်"

"ကျွန်တော့် ခြေထောက် ဘေးက ငန်းကြီးကို အားလုံး ကြည့်လိုက်ပါ... သူ့နာမည်က ပါးကျိုက် လို့ ခေါ်တယ်... ဘယ်နှယောက်လောက် သူ့ကို မှတ်မိကြလဲတော့ မသိဘူး... ဒီကောင်လေးက ငယ်ငယ်ကတည်းက ကြိုးကြာနီတွေ နဲ့ အတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတော့ သူ့ကိုယ်သူလည်း ကြိုးကြာနီ တစ်ကောင်လို့ ထင်နေတာ"

"အဲဒါကြောင့် သူက တခြား ငန်းတွေနဲ့ အတူတူ ရှိနေရင် သိပ်ပြီး နေလို့ မကောင်းဘူး ဖြစ်နေတာ"

"ကျွန်တော်က သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်... တကယ့် တောငန်း အစစ်တွေ နဲ့ တွေ့ရင် ဘယ်လို ဖြစ်သွားမလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ချင်လို့ပါ"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပရိသတ် အဟောင်းများ က ပါးကျိုက်၏ ဇာတ်လမ်းကို မှတ်မိသွားကြတော့သည်။

[ခြေတစ်ဖက်တည်း နဲ့ ရပ်တတ်တဲ့ ငန်းကြီး မလား... ငါ မှတ်မိတယ်]

[သူပဲလား... အဲဒီတုန်းက သူက တော်တော်လေး တုံးတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ... အူကြောင်ကြောင် ပုံစံလေး နဲ့လေ]

[ဟားဟားဟား... ဒီငန်းကြီး က တကယ်ကို အူကြောင်ကြောင် နဲ့ ချစ်စရာ ကောင်းတာပဲ]

ရွှီယန်က အတွင်းဘက်သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ခွေးများ အားလုံး အထူး ပျော်ရွှင်နေကြပြီး အတူတကွ လိုက်လံ ပြေးလွှား ဆော့ကစား နေကြလေသည်။

ဝံပုလွေပေါက်လေး ၏ မျက်နှာ အမူအရာ က အလွန် အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်နေပြီး လေက ၎င်း၏ အမွေးအမှင်များကို တိုက်ခတ်နေသဖြင့် ပို၍ပင် တောရိုင်းဆန်ကာ လွတ်လပ် ပေါ့ပါးနေပုံ ရလေသည်။ ဤဝံပုလွေ က တကယ်ကို မဆိုးလှချေ။ ခန့်ညားပြီး အစွမ်းလည်း ထက်လေသည်။ လယ်ယာခြံဝင်း၏ စစ်သူကြီး အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီး ရှောင်ဟေး ၏ ဓားကိုင် ကိုယ်ရံတော် နှင့် ကြောင်စင်းကျားလေး ၏ နန်းတွင်း အကြီးအကဲ ရာထူးများ ထက် ပို၍ အာဏာပါဝါ ရှိလေသည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် အရှေ့ဘက်၌ အလွန် ကြီးမားသော ရေကန်ကြီး တစ်ကန် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ရေကန်ထဲတွင် ကိုင်းပင်များ အများအပြား ပေါက်ရောက်နေလေသည်။ ဤနေရာတွင် တောငန်းများ နှင့် ရွှေဘဲများ လာရောက် နေထိုင်နေကြပြီ ဖြစ်ပြီး အမည်မသိ ဘဲ အချို့ကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။ ရေကန်၏ ဧရိယာ က အလွန် ကြီးမားသဖြင့် နေထိုင်ရန် နေရာ အလုံအလောက် ရှိလေသည်။

ရွှီယန် က ကုန်းမြင့် တစ်နေရာကို ရှာဖွေကာ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ရှောင်ဟေး က ရေကန် ဘေးရှိ တောငန်းများကို ကြည့်ရင်း သွားရောက် ပြေးလွှား ဆော့ကစားချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။ ၎င်းက တောငန်းများကို ကိုက်ချင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အနားသို့ ပြေးသွားကာ ဤတောငန်းများ အားလုံးကို လန့်ပျံသွားအောင် လုပ်ပြီးနောက် မိမိကိုယ်တိုင် အူကြောင်ကြောင် အပြုံးမျိုး ပြုံးချင်နေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

ခွေးများ ဆိုသည်မှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ အနည်းငယ် ဆော့သန်တတ်ကြလေသည်။ ရှောင်ဟေး ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေပြီး အမြီး ကလည်း လျင်မြန်စွာ စတင် လှုပ်ခါလာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာ အမူအရာ မှာ 'နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို တွေးမိတာနဲ့တင် ရယ်ချင်နေပြီ' ဟူသော ပုံစံမျိုး ပေါက်နေလေသည်။ ရွှီယန် က ရှောင်ဟေး ၏ အတွေးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကြည့်သိလိုက်လေသည်။

"ရှောင်ဟေး... ဟိုဘက်ကို မသွားနဲ့... ဒီမှာ ထိုင်နေ..."

ရွှီယန်က လှမ်းပြောလိုက်သည်။

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဟေး က ခေါင်းလှည့်လာပြီး အလိုက်သင့်ပင် ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။ ယွမ်ပေါင် နှင့် ဝံပုလွေပေါက်လေး တို့ ကလည်း ဘေးနားတွင် ဝပ်နေကြလေသည်။

ဤအချိန် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပါးကျိုက် က ရေကန် ဘေးရှိ တောငန်းများကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ပါးကျိုက် က တင်ပါးကို လှုပ်ခါလျက် တစ်လှမ်းချင်းစီဖြင့် တောငန်းများ ဆီသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။ တောငန်းများ က အလွန် လှပကြပြီး ကိုယ်ဟန် အမူအရာ က ကျက်သရေ ရှိကာ ပေါ့ပါး သွက်လက်လှသဖြင့် တစ်မူထူးခြားသော အလှတရား တစ်မျိုး ရှိနေလေသည်။

ထိုသို့သာ မဟုတ်လျှင် တောငန်းရေကန် ကဲ့သို့သော အကအခုန် များလည်း ရှိလာမည် မဟုတ်ချေ။ ပါးကျိုက် က အနုပညာ ဆဲလ်များ ရှိနေကြောင်း သိသာလှပြီး ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုးကို အလွန် နှစ်သက်လေသည်။ ၎င်းက အလိုအလျောက် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြီး ရေကန် ဘေးသို့ တောက်လျှောက် လျှောက်သွားတော့သည်။

"ဒီကောင်လေး က တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းတာပဲ... ငန်းတွေ အများကြီး မွေးဖူးပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

ရွှီယန်က ပါးကျိုက်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဉာဏ်ရည် ရှိတဲ့ တိရစ္ဆာန် ဆိုတော့ သူ့ကို မစားတော့ပါဘူး... ရေကန် ဘေးမှာပဲ သွားနေခိုင်းလိုက်မယ်... သူ့အတွက် ပိုပြီး သင့်တော်မယ် ထင်တယ်"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ လည်း ပျော်ရွှင်သွားကြတော့သည်။

[ဒီလောက် ဝနေတဲ့ ငန်းကြီးကို မစားတော့ဘူးလား... သံဒယ်အိုး နဲ့ ချက်စားရင် အရမ်းကို စားလို့ ကောင်းမှာပဲ]

[ပြောရင်းနဲ့တောင် ငန်းသား စားချင်လာပြီ]

[ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ... ဒီနေ့ ညနေတော့ ငန်းကင် စားမယ်]

[ငန်းသား က စားလို့ သိပ်မကောင်းပါဘူး... ဘဲကင် စားရတာလောက် မကောင်းဘူး]

အားလုံးက စားစရာများ စားလို့ ကောင်းမကောင်းကိုသာ ပို၍ အာရုံစိုက် နေကြကြောင်း သိသာလှပြီး ပြောဆို ဆွေးနွေးနေသော အကြောင်းအရာများ အားလုံးက အစားအသောက် နှင့်သာ သက်ဆိုင်နေလေသည်။ ပါးကျိုက် ကို တကယ် အလေးထားသူမှာ ရွှီယန် တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်လောက်ပေသည်။ ပါးကျိုက် က ရေကန် ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တောငန်း အချို့ ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

တောငန်းများ က ၎င်းကို ကြည့်ရင်း အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်နေကြသော်လည်း ဤကောင်လေး က မည်သည့် အန္တရာယ်မှ မရှိကြောင်း တွေ့ရှိရသောအခါ အနားသို့ ကပ်လာခွင့် ပြုလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ပါးကျိုက် က တောငန်းအုပ်စု ကြားတွင် ဝင်ရပ်ကာ ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ထပ်မံ ရပ်ပြလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ၎င်းက ရင်ကော့ ခေါင်းမော့ထားပြီး လည်ပင်းကို အလွန် မြင့်မားစွာ မော့ထားလိုက်လေသည်။ ယခင်က ငန်းခြံ ထဲတွင် ရှိနေစဉ် အခြေအနေ နှင့် လုံးဝ မတူညီတော့ချေ။

"ဒီကောင်လေး က တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းတာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုပဲ အသက်ရှင် နေရတာလည်း ကောင်းပါတယ်"

ပါးကျိုက်၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က မနေနိုင်ဘဲ ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။ သူက ဝံပုလွေပေါက်လေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရာ စိတ်အခြေအနေ ကလည်း လိုက်ပါ၍ ပွင့်လင်း လွတ်လပ်လာခဲ့လေသည်။

အခန်း ၃၈၂။ အရက်ခိုးသောက်သော ကြွက်နှင့် ကြောင်စင်းကျား ဆန်းပြောင်၏ စွမ်းရည်

ပါးကျိုက်သည် တောငန်းရေကန်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ ရွှီယန်က ၎င်းကို တစ်ချက်လှမ်းခေါ်ကာ အိမ်ပြန်မည်လောဟု မေးလိုက်သော်လည်း ပါးကျိုက်က အဝေးမှသာ လှမ်းကြည့်နေပြီး လုံးဝ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိချေ။

"ကောင်းပြီလေ..."

ရွှီယန်က ပြုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ ခွေးများ အားလုံးက နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချန်ပိုင်တောင်တန်း၏ နံပါတ်တစ် လမ်းသရဲကြီး ဖြစ်ရာ အပြင်ထွက်သည့်အခါတိုင်း ကိုယ်ရံတော် အချို့ကို အမြဲတမ်း ခေါ်ဆောင်သွားရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ခေါင်းထက်တွင် စွန်နက် တစ်ကောင်က လှည့်ပတ် ပျံသန်း ဆင်းသက်လာပြီး ရွှီယန်၏ အနားတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ် ပျံသန်းကာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ရွှီယန်က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး စွန်နက်၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ဤခံစားချက်က တကယ်ကို ကောင်းမွန်လှပြီး လွတ်လပ်ကာ ပေါ့ပါးသွက်လက်လှပေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောရိုင်းမြေများ ရှိနေပြီး ပြောင်သလင်းခါနေကာ နေရာကွက်ကျား ပေါက်ရောက်နေသော ပေါင်းပင် အနည်းငယ်သာ ရှိလေသည်။

ရွှီယန်က အိမ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး နောက်ကြောင်း ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။ ထိုစဉ်မှာပင် မလှမ်းမကမ်းတွင် ဆူဖြိုးသော တောယုန် တစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

တောယုန်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ဟေးနှင့် ဝံပုလွေပေါက်လေးတို့က စိတ်ဝင်စားသွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် ခုန်ထွက်သွားကြတော့သည်။ ဤကောင်လေး နှစ်ကောင်က တကယ်ကို မြန်ဆန်စွာ ပြေးလွှားနိုင်ကြောင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဝံပုလွေပေါက်လေး ဖြစ်ပြီး ပြေးလွှားနေသည့် အချိန်တွင် ခွန်အား၏ အလှတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ယွမ်ပေါင်ကတော့ ရွှီယန်၏ ဘေးတွင် ကပ်ရပ်နေပြီး ရွှီယန်၏ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။ ရွှီယန်က ၎င်းကို လက်ခါပြလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ နေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ ကလည်း ဝံပုလွေပေါက်လေးကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။

[လခွမ်း... အရမ်းမြန်တဲ့ အရှိန်ပဲ]

[ဒီဝံပုလွေက တကယ်ကို ခန့်ညားတာပဲ]

[လောင်ရွှီ မွေးထားတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေက တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ဘူးပဲ]

ရွှီယန်က ရှောင်ဟေးနှင့် ဝံပုလွေပေါက်လေးတို့ကို ကြည့်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ နှစ်ကောင် ပြန်လာခဲ့... ဆက်မလိုက်နဲ့တော့..."

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေစဉ် အတွင်း ခွေးများကို တောယုန် ဖမ်းခိုင်းခြင်းက မကောင်းပါက လျော်ကြေးပေးရနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤတောယုန်က အလွန် ဉာဏ်ကောင်းလှသည်။ ၎င်းက တွင်းပေါက် တစ်ခုဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ရှောင်ဟေးနှင့် ဝံပုလွေပေါက်လေးတို့သာ တွင်းပေါက်ဝတွင် ရပ်လျက် အတွင်းဘက်သို့ အဆက်မပြတ် ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။

ရွှီယန်က လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူက သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်က အနိမ့်အမြင့် မညီညာဘဲ ဖောက်ထွင်းခံထားရသော ယုန်တွင်း အများအပြား ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီနေရာမှာ ယုန်တွေ တော်တော် များတာပဲ... ဒီတောယုန်တွေက ဖမ်းရတာ မလွယ်ဘူး... အရမ်း ပါးနပ်တယ်... နှင်းခွေး နဲ့ တောကြောင် တွေ ဝင်သွားမှပဲ သူတို့ကို ဖမ်းနိုင်မှာ... မဟုတ်ရင် ယုန်တွေက နေရာတိုင်းမှာ တွင်းတွေ ရှိနေတော့ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာတင် ပျောက်သွားမှာပဲ..."

ရွှီယန်က မှန်းဆချက် ချလိုက်သည်။

သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ ကလည်း စိတ်ဝင်စားသွားကြလေသည်။

[လောင်ရွှီ... တောယုန်ကို ဖမ်းဖို့ နည်းလမ်း ရှာကြည့်ပါလား]

[မဖမ်းဘဲ နေမလို့လား... တောယုန်က အရမ်း စားလို့ ကောင်းတာကို... ဆူဖြိုးပြီး မွှေးနေတာပဲ]

[တံခါးဝ အထိ လာပို့တဲ့ အစားအစာပဲ]

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက ရွှီယန်ကို တောယုန် ဖမ်းရန် တိုက်တွန်းနေကြလေသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖမ်းလို့ မရဘူး... ဒဏ်ကြေး ဆောင်ရလိမ့်မယ်... အခုက အမဲလိုက်ခွင့် မပြုထားဘူးလေ... ငါလည်း အဲဒီ အမှားမျိုး မလုပ်ပါဘူး..."

သူက ခွေးသုံးကောင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လမ်းလျှောက်ရင်း ပြန်လာခဲ့ပြီး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ကလည်း ဤနေရာတွင်ပင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ နေ့စဉ်ဘဝ အကြောင်းအရာ များကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့် ပြသခြင်းကလည်း လူတိုင်း အတွက် ကြည့်ရှုရသည်မှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ယခုအခါ ရွှီယန်က အမှန်တကယ်ပင် နာမည်ကြီးနေပြီ ဖြစ်ပြီး လယ်ယာခြံဝင်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ပရိသတ်များ မကြာခဏ လာရောက် ဓာတ်ပုံရိုက်လေ့ ရှိကြသည်။ လူများက အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ လာရောက် ဓာတ်ပုံရိုက်ရသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်သော်လည်း လူပိုများလာပါက နောက်ပိုင်းတွင် လယ်ယာခြံဝင်း၌ လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်း တစ်ယောက် ငှားရမ်းရမည်ဟု တွေးတောနေမိသည်။

ယခုအခါ လယ်ယာခြံဝင်း တွင် အလုပ်သမား အတော်လေး များပြားနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လုပ်ငန်း ပမာဏကို တိုးချဲ့မည် ဆိုပါက လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်း တစ်ယောက် တကယ်ပင် ငှားရမ်းရမည် ဖြစ်သည်။

လယ်ယာခြံဝင်း သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရွှီယန်က သူ အမြဲတမ်း စိတ်စွဲလန်းနေသော မျောက်သေရည်ကို သွားရောက် ကြည့်ရှုလိုက်ပြန်သည်။

ဤအရက်က တကယ်ကို ပစ္စည်းကောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အရက်သောက်ရသည်ကို မနှစ်သက်သော သူပင်လျှင် နှစ်ရက်ခြား တစ်ခါခန့် အရက် တစ်ခွက် သောက်သုံးရသည်ကို နှစ်သက်လာကာ အိပ်စက်ရသည်မှာ ပို၍ တည်ငြိမ် အေးချမ်းသည်ဟု ခံစားရလေသည်။ ကိုယ်တိုင် ချက်လုပ်ထားသော အရာ ဖြစ်သဖြင့် တကယ်ကို သောက်လို့ ကောင်းလှပေသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်တော့ အနည်းငယ် ကွာခြားနေလေသည်။ ရွှီယန်က အရက်မြေအောက်ခန်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် အရက်နံ့ တစ်မျိုးကို ရရှိလိုက်သည်။ အရက်နံ့က အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသော်လည်း သိသိသာသာ ရှိနေဆဲပင်။

သူက ဓာတ်မီးကို ဖွင့်ကာ သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အရက်အိုး တစ်အိုး၏ အောက်ခြေကို တစ်ခုခုက ကိုက်ဖောက်ထားပြီး အရက်များ အားလုံး ယိုစိမ့် ထွက်ကုန်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

'ဟင်... ဘာအခြေအနေကြီးလဲ...'

ရွှီယန်၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားတော့သည်။

'ပြီးပြီလေ... အရက်မြေအောက်ခန်းထဲကို သူခိုး ဝင်သွားပြီ'

ဤသည်က သေချာပေါက် ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ချေ။ ဤအရက်က သူ့အတွက် အတော်လေး အရေးကြီးလှပေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်း ဘဝတွင် အမြဲတမ်း မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စရပ်များစွာ နှင့် ကြုံတွေ့ရတတ်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကိစ္စများက များပြားပြီး ရှုပ်ထွေးလွန်းလှပေသည်။

ရွှီယန်က ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ဘေးနားတွင် ကြွက်ချေး အချို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဤသည်မှာ ကြွက်များ၏ လက်ချက် ဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်းပင် မှန်းဆသိရှိလိုက်တော့သည်။

တောင်ထဲရှိ ကြွက်ကြီးများက အတော်လေး အစွမ်းထက်လှပေသည်။ အရွယ်အစား ကြီးမားသည့်အပြင် အပြေးလည်း မြန်ကြလေသည်။ ထို့အပြင် ဤအရာများ၏ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းက အလွန် ပြင်းထန်ပြီး ကုန်းရေ နှစ်ရပ်စလုံးတွင် ကျက်စားနိုင်ကာ ရေအောက်တွင်လည်း ကောင်းမွန်စွာ ရှင်သန်နိုင်ကြပြီး အေးစက်စိုစွတ်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို အထူး နှစ်သက်ကြလေသည်။

အဓိပ္ပာယ် အမဲ့ဆုံး အချက်မှာ မြောက်ဝန်ရိုးစွန်း ဒေသတွင် လူအချို့က ရေခဲပြင်ကို ဖောက်၍ ငါးမျှားနေစဉ် အလွန် ထူထပ်သော ရေခဲလွှာပေါ်တွင် အပေါက် တစ်ပေါက် ဖောက်လုပ်လိုက်ရုံ ရှိသေးသည်ကို အချိန် သိပ်မကြာခင်မှာပင် ကြွက်ကြီး တစ်ကောင်က ထိုအပေါက်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာခဲ့ပြီး မည်သို့ ထွက်ပေါ်လာမှန်းကိုပင် မသိရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအကောင်များ ကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ရွှီယန်တွင် ကြွက်ဖမ်းရန်အတွက် အလွန် ထက်မြက်သော လက်နက် တစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။ ကြောင်သူဌေးကြီး ထွက်ပေါ်လာရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီယန်က အပြင်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ထွက်သွားပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဆန်းပြောင်... ဆန်းပြောင်... အလုပ်လာပြီဟေ့... ဆန်းပြောင်... ဘယ်မှာလဲ..."

ရွှီယန်၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ မူလက လမ်းလျှောက်နေသော ကြောင်စင်းကျားလေး ဆန်းပြောင် က နံရံပေါ်မှ ချက်ချင်း ခုန်ချလိုက်ပြီးနောက် အရှိန်မြှင့်ကာ ရွှီယန်၏ ဆီသို့ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပြေးလာတော့သည်။

ဤကောင်လေး၏ ပြေးနှုန်းက အလွန် မြန်ဆန်လှသော်လည်း ရွှီယန်၏ အနားသို့ ရောက်သောအခါ အရှိန်ကို လျှော့ချလိုက်ပြီး မျက်နှာ အမူအရာ က မောက်မာလာခဲ့လေသည်။

"လာ... ဆန်းပြောင်... အလုပ်ကြီး အလုပ်ခွင် ရောက်လာပြီ..."

ရွှီယန်က ကြောင်လေးကို ပွေ့ချီကာ အရက်မြေအောက်ခန်း ဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်သည်။ သူက ကျိုးပဲ့နေသော အရက်အိုး ဘေးသို့ ရောက်သောအခါ ကြောင်စင်းကျားလေးကို မြေကြီးပေါ်သို့ ချပေးလိုက်ပြီး အရက်အိုး ကျိုးပဲ့နေသော နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ကြည့်... ကြွက် လုပ်သွားတဲ့ အလုပ်ပဲ... ဒီအကောင်က သေချာပေါက် ကြီးမှာ... ကိုင်တွယ်ရ မလွယ်ဘူး... သူ့ကို သတ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာကြည့်... သူ့ကို သတ်နိုင်ရင် မင်းကို ကြောင်စာချောင်း ဆယ်ချောင်း ဆုချမယ်... ဖြည်းဖြည်းချင်း စားပေါ့..."

ရွှီယန် စကားပြော၍ပင် မဆုံးသေးခင် ဆန်းပြောင် က အရက်အိုး အနားသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားပြီး သေချာစွာ အနံ့ခံကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ် ကြည့်ရှုကာ ပြစ်မှု ကျူးလွန်ရာ နေရာ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ဆန်းပြောင် ၏ အပြုအမူက အလွန် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဆန်လှပေသည်။

အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားသောအခါ ၎င်းက မြေကြီးပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့် ထိုင်ချလိုက်ပြီး အလွန် တည်ငြိမ်သော ပုံစံမျိုး ပြသနေလေသည်။

"ညဘက် အရက်မြေအောက်ခန်း တံခါးကို မပိတ်တော့ဘူး... မင်းရဲ့ ကုတင်ကို အောက်ချပေးထားမယ်... အားလုံး မင်း အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်..."

ရွှီယန်က ဆန်းပြောင် ကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ခြံဝင်းထဲရှိ ဝါးခြင်းတောင်းကို သွားရောက် ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ဝါးခြင်းတောင်းက ဆန်းပြောင် ၏ ကုတင်ဖြစ်ပြီး အတွင်းတွင် ဝါဂွမ်း မွေ့ရာ ခင်းထားကာ ဆန်းပြောင် က ထိုအထဲတွင် အိပ်စက်ရသည်ကို အလွန် နှစ်သက်ပြီး အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။

ရွှီယန်က အရက်မြေအောက်ခန်း ၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း တစ်ခဏချင်း အနည်းငယ် စိုးရိမ် ပူပန်လာခဲ့သည်။ ဆန်းပြောင် က ကြွက်ကို မဖမ်းနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကြွက်က ဤနှစ်ရက် အတွင်း ရောက်မလာဘဲ ဆန်းပြောင် ထွက်သွားသည့် အချိန်မှ နောက်ထပ် နှစ်ရက်ခန့် အကြာတွင် ထပ်မံ ရောက်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သက်သေ အခိုင်အလုံဖြင့် မဖမ်းမိနိုင်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးက တိုက်ဆိုင်မှသာ အဆင်ပြေမည် ဖြစ်သည်။

ဤမျောက်သေရည်များ လျော့နည်းသွား၍ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ရွှီယန်က ကြွက်တွင်း ရှိမရှိကို သေချာစွာ လိုက်လံ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ တစ်တွင်းကို တကယ်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် သူက အလျင်စလို သွားရောက် မပိတ်ဆို့လိုက်ချေ။ မြေအောက်ရှိ မြေဆီလွှာများက အတော်လေး ပျော့ပျောင်းနေသဖြင့် ဤတွင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပါက ကြွက်က နောက်ထပ် တစ်တွင်းကို အလွယ်တကူ ဖောက်လုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအတိုင်း ဖွင့်ထားလိုက်ပြီး ကြွက်ကို လာခိုင်းခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေသည်။

တစ်ရက်တာက ဤသို့ဖြင့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ညဘက် ရောက်သောအခါ ရွှီယန်က ကုတင်ပေါ်တွင် လူကြိုက်များမှု ရမှတ်များကို တွက်ချက်နေလိုက်သည်။ ဤကာလ အတွင်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုများမှ လူကြိုက်များမှု ရမှတ် တစ်သန်းခွဲ အထိ စုဆောင်းမိနေပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် တစ်သိန်းခန့် လိုအပ်နေသေးပြီး တစ်သန်းခြောက်သိန်း ပြည့်သွားပါက ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် မည်သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလာမည်ကို ရွှီယန်က သိချင်နေမိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအရာက သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ဖဲချပ် ဖြစ်လေသည်။ စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်နေရင်း အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ရွှီယန် လည်း အိပ်သင့်သည့် အချိန်တွင် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ထိုညတွင် လမင်းက လင်းထိန်နေပြီး ကြယ်များ ကတော့ နည်းပါးလှပေသည်။

ဧရာမ ကြွက်ကြီး တစ်ကောင်က လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်က သောက်သုံးခဲ့ရသော အရက်ကောင်းကို တွေးမိပြီး တစ်ခဏချင်း ရင်ထဲတွင် ယားယံလာကာ သည်းမခံနိုင်အောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက မြေအောက်လှိုဏ်ခေါင်း အတိုင်း အရှေ့သို့ တောက်လျှောက် သွားလိုက်ရာ ရွှီယန်၏ အရက်မြေအောက်ခန်း အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ဤမျောက်သေရည်က အလွန် အရသာရှိလွန်းလှပြီး ကြွက်များက ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းကောင်းများကို အလွန် နှစ်သက်ကြလေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ကလည်း ကြီးမားပြီး သာမန် ကြောင်ငယ်လေးများ ပင်လျှင် ၎င်း၏ အရွယ်အစားကို မီမည် မဟုတ်ချေ။ ထို့အပြင် ဤကြွက်က အလွန် ရန်လိုတတ်ပြီး ဘာကိုမဆို ကိုက်ရဲလေသည်။ အရွယ်အစား သေးငယ်သော ကြောင်ငယ်လေးများနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ၎င်းက လုံးဝ ကြောက်ရွံ့မည် မဟုတ်ချေ။

၎င်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်ပင် သီချင်းဆိုရဲသေးသည်။

'ကြွက်တွေက ကြောင်ကို ကြောက်တယ် ဆိုတာ ကောလာဟလ သက်သက်ပဲ... ကြောင်လေး တစ်ကောင်ကို ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ...'

သို့သော် ယနေ့တွင်တော့ ၎င်းက ညလမ်းလျှောက်တာ များသွားပြီး သရဲနှင့် တိုးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

အရက်မြေအောက်ခန်း ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြွက်ကြီးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက တုံ့ပြန်ရန် ကြိုးစားနေစဉ် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် တောက်ပနေသော အစိမ်းရောင် မျက်လုံး တစ်စုံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သားကောင်များ၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ကြောင်များက တကယ်ကို အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ သားကောင်ကို ကစားချင်နေသော အကြည့်များနှင့် သားရဲများ၏ သဘာဝ ဖိအားပေးမှုက သားကောင်များကို သဘာဝအရ ကြောက်ရွံ့သွားစေနိုင်လေသည်။

ကြွက်ကြီးမှာ လန့်ဖြတ်သွားပြီး တွင်းထဲသို့ အလျင်စလို ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းက လုံးဝ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်းကို သိရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခဏမှာပင် ဆန်းပြောင် က ၎င်းကို လက်သည်းဖြင့် ဖိချလိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ လည်ပင်း နောက်ကျောကို တိုက်ရိုက်ပင် ကိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ကြွက်၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံ အရ ၎င်းတွင် ခုခံရန် နည်းလမ်းပင် မရှိတော့ကြောင်း သတ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ကျီကျီ ဟူသော အော်သံများနှင့် အတူ ဤကြွက်ကြီးကို ကြောင်စင်းကျားလေး က အလွယ်တကူပင် ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

အရက်ခိုးသော တရားခံကြီး အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယနေ့ နံနက်စောစောတွင် ရွှီယန်က အိပ်ရာမှ ထကာ ပုံမှန်အတိုင်း ကိုယ်လက် လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ အရက်မြေအောက်ခန်း အပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ မလှမ်းမကမ်းတွင် ကြောင်စင်းကျားလေးက ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သည့် အလား အမွေးများကို လျှာဖြင့် လျက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရွှီယန်က ၎င်းကို သွားရောက် ပွတ်သပ်ပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ခြေနှစ်လှမ်းခန့် လျှောက်သွားလိုက်သည်နှင့် ကြောင်စင်းကျားလေး ၏ ဘေးတွင် ဧရာမ ကြွက်မည်းကြီး တစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို ချထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤကြွက်ကို ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ကြီးမားလှသဖြင့် ရွှီယန် ပင် လန့်ဖြတ်သွားရသည်။

"ဒီလောက်တောင် ကြီးတာလား... လခွမ်း... ဒါ တောင်ထဲကနေ ပြေးလာတာ သေချာတယ်... ငါ့ဆီမှာတော့ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ကြွက်မျိုး မရှိနိုင်ဘူး..."

ရွှီယန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူက တည်ငြိမ်မှု ထဲတွင် အနည်းငယ် မောက်မာသော ဟန်ပန် ပါဝင်နေသည့် ကြောင်စင်းကျားလေးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဆန်းပြောင်... မဆိုးဘူးပဲ... တော်တော် အစွမ်းထက်တာပဲ... ခဏနေရင် မင်းကို ကြောင်စာချောင်း ကျွေးမယ်..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ရွှီယန်က ကြွက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ထပ်မံ ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်သည်။

"ခဏနေရင် ဆရာဝန်ချန် ကို ကာကွယ်ဆေး နည်းနည်း ပေးဖို့ ပြောရဦးမယ်... ဒီလောက် ကြီးတဲ့ ကြွက်မှာ ရောဂါပိုးမွှားတွေ ရှိနိုင်တယ်... မင်း မစားနဲ့တော့... ဆေးလည်း သောက်ရမယ်..."

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဆန်းပြောင်၏ မျက်နှာ အမူအရာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

'ဒါက ကျေးဇူးကို အပြစ်နဲ့ ဆပ်တာပဲ'

ဆန်းပြောင်က ချက်ချင်း နောက်လှည့်ကာ ခုန်ပေါက်လျက် အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ကြောင်စာချောင်းကိုတော့ စားနိုင်သော်လည်း ဆေးကိုတော့ နည်းနည်းလေးမှ မသောက်နိုင်ချေ။

'ဆေးတိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား... အိပ်မက်တောင် မမက်နဲ့’