အခန်း ၃၀၆

အခန်း (၃၀၆) ချမ်ချန်ကန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုက အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်

ချင်ရှို့ဝမ်နှင့် ချင်းယွင်ဖေးတို့က ခေါင်းမော့၍ ကောင်းကင်ယံမှ ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာလည်း သွေးဆုတ်ဖြူရော်နေ၏။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး မည်သို့လုပ် ဖြစ်ပေါ်လာရသနည်းဟု သူတို့ တွေးမိလိုက်ကြသည်။

ဤသည်က ချင်ရှို့ဝမ်နှင့် ချင်းယွင်ဖေးတို့ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့သောအရာ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဤသည်က အစစ်အမှန် တက်လှမ်းခြင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဖြစ်ပေါ်လာနေခြင်း ဖြစ်၏။

အင်မော်တယ်နယ်မြေ အရှင်သခင်ကို ဆိုထားဘိ၊ အင်မော်တယ်တာအို သူတော်စင်များပင်လျှင် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိမည် မဟုတ်ချေ။ သို့ဆိုလျှင် ချမ်ချန်ကန်းကရော ခုခံနိုင်ပါဦးမည်လော။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး စိတ်ထဲတွင် နောင်တရနေကြ၏။ တက်လှမ်းခြင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးက ဤတောင်ပေါင်းတစ်သိန်းတောင်တန်းဆီသို့ ဦးတည်လာမည်ကိုသာ ကြိုသိခဲ့ပါလျှင် သူတို့က ဤနေရာတွင် လုံးဝ နေခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုတော့ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်၏။ ထွက်ပြေး၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။ အကယ်၍ ချမ်ချန်ကန်းက ဤကြောက်မက်ဖွယ် တက်လှမ်းခြင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပါက သူတို့လည်း ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် လူတိုင်း သေရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် အစစ်အမှန် တက်လှမ်းခြင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးက အားယူနေ၏။

ဘုန်း...။

ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်သွားစေသော အသံကျယ်ကြီးနှင့်အတူ ပေတစ်သန်းခန့် ကျယ်ဝန်းသော မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးက ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသည်။

တစ်မုဟုတ်ချင်းပင် တောင်ပေါင်းတစ်သိန်းတောင်တန်း တစ်ခုလုံး ရေမြုပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မိုးကြိုးပင်လယ်အဖြစ်သို့ အပြည့်အဝနီးပါး ပြောင်းလဲသွား၏။ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကြောင့် ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကုန်ကြပြီး အချို့မှာ မျက်လုံးများ မှိတ်ထားကာ တည့်တည့်ပင် မကြည့်ရဲကြတော့ချေ။

သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည်မှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် စူးရှတောက်ပကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အဆုံးအစမဲ့သော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပေါ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အလျားပေတစ်သန်းရှိသော မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးက ပြိုင်ဘက်ကင်းနယ်မြေမှလွဲ၍ အပြင်ဘက် လောကရှိ တောင်တန်းပေါင်း မည်မျှ၊ တောင်ပေါင်း မည်မျှကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ကို မသိနိုင်တော့ပေ။ ကောင်းကင်၏ လက်မတိုင်း၊ ဟင်းလင်းပြင်၏ လက်မတိုင်းက ဖျက်ဆီးခြင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးများ ဖြစ်နေပြီး အလွန်တရာ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

နေရာအနှံ့အပြားတွင် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး တစ်လောကလုံး ပျက်စီးယိုယွင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးက မြေပြင်ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး အဆုံးအစမဲ့သော တောင်တန်းများကို ပြာကျသွားစေကာ မြေတစ်လက်မမျှပင် အကောင်းမကျန်တော့ချေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤနေရာတစ်ဝိုက်တွင် သက်ရှိများ မရှိတော့ဘဲ ထိုသက်ရှိများ အားလုံးနီးပါးက တောင်ပေါင်းတစ်သိန်းတောင်တန်းအတွင်းသို့ ကျင့်ကြံရန် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေးက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသော်လည်း ထိခိုက်သေဆုံးမှုမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

ဘုန်း...။

ဘုန်း...။

ဘုန်း...။

မိုးကြိုးပင်လယ် ထောင်သောင်းချီ၍ ကျဆင်းလာပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် ကျယ်ပြန့်သော လျှပ်စီးအလင်းတန်းများမှလွဲ၍ သူတို့ ဘာကိုမျှ မမြင်ရတော့ချေ။

ဤမြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေ၏။

ဖေးရှန့်တောင်ပေါ်ရှိ ပိုင်ယွဲ့၊ အမြီးလေး၊ အင်မော်တယ်အင်ပါယာ ယီဟိုင်နှင့် မိုဝန်ထျန်းတို့ပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့က တက်လှမ်းခြင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို သိထားကြပြီး ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးမိခဲ့ကြပေ။

အဆုံးအစမဲ့သော မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးက ကောင်းကင်ကိုးထပ်မှ ကြယ်တာရာမြစ်ကြီး ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ တောင်ပေါင်းတစ်သိန်းတောင်တန်းကို ထပ်မံ ရိုက်ခတ်လိုက်ပြန်သည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများက တောက်ပစူးရှနေဆဲဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်နေ၏။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ပြာဝေသွားပြီး ဘာကိုမျှ မမြင်နိုင်တော့ချေ။

ခံစားသိရှိနိုင်သည်မှာ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့နေသည်ကိုသာ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက သူတို့ သေချာပေါက် သေရတော့မည်ဟု တွေးလိုက်မိကြ၏။

ယခုအခါ ပိုင်ယွဲ့နှင့် လူအနည်းငယ်မှလွဲ၍ တောင်ပေါင်းတစ်သိန်းတောင်တန်းရှိ မည်သူကမျှ ချမ်ချန်ကန်းသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆုံးအစမဲ့ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကြီးကို ခုခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤမိုးကြိုးကပ်ဘေးက အမှန်တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှသည်။ သို့သော်လည်း တောက်ပစူးရှနေသော အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား၏။

တောင်ပေါင်းတစ်သိန်းတောင်တန်းမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြသည်။

သူတို့အားလုံး ဘေးကင်းလုံခြုံနေပြီး တက်လှမ်းခြင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးထဲတွင် အဖြစ်ဆိုးနှင့် သေဆုံးသွားခြင်း မဆိုထားဘိ၊ အနည်းငယ်မျှပင် ဒဏ်ရာမရထားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့အပြင် တောင်ပေါင်းတစ်သိန်းတောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံးမှာလည်း လုံးဝ ထိခိုက်ပျက်စီးထားခြင်း မရှိချေ။

လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြ၏။

မဖြစ်နိုင်ပေ။ တက်လှမ်းခြင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးက သိသိသာသာကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပါလျက် ဤသည်က ဟန်ဆောင်မှုသက်သက်သာလား။ ပြကွက်တစ်ခုသာလား။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ..."

"တက်လှမ်းခြင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးက အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းနေတာကို ဘာလို့ ငါတို့ မသေရတာလဲ..."

လူအုပ်ထဲတွင် ချင်ရှို့ဝမ်နှင့် ချင်းယွင်ဖေးတို့၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်ဖြူရော်နေပြီး ကြောက်လန့်မှုများ ကျန်ရစ်နေသေး၏။

ချင်ရှို့ဝမ်က သူ့ဘေးရှိ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဇနီးသည်များ အားလုံးကို ကာကွယ်ပေးထားရင်း အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

“စောစောက မိုးကြိုးကပ်ဘေးက အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်... ငါ့အစ်မက နယ်မြေအရှင်သခင် ဖြစ်နေရင်တောင် လုံးဝ တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချင်းယွင်ဖေး၏ ရင်တတွတ်တွတ် ခုန်နေပြီး သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာသည့် ခံစားချက်မျိုး ရနေ၏။

"ဟုတ်တယ်... အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အဆင်ပြေနေကြတယ်လေ... အရာအားလုံးက ဟိုစီနီယာနဲ့ သက်ဆိုင်နေမှာပဲ… စီနီယာ ဝင်ပါလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ရှို့ဝမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

"စီနီယာ့ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းနေတာလား... ဒီတက်လှမ်းခြင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးကိုတောင် လွယ်လွယ်ကူကူ ခုခံနိုင်တာလား..."

ထိုအခိုက်တွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဟိုမှာ ကြည့်စမ်း... စီနီယာပဲ..."

ရွှစ်... ရွှစ်...။

ချက်ချင်းပင် တောင်ပေါင်းတစ်သိန်းတောင်တန်းမှ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများက မျက်လုံးများ ဖွင့်၍ ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ကျူးရှိူ့တိုက်ကြီး၌ နာမည်ကျော်ကြားသော "ကမ္ဘာတိုင်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းသူ" ချမ်ချန်ကန်းပင် ဖြစ်၏။

ယခုအခိုက်အတန့်၌ သူက မိုးကြိုးကပ်ဘေးထဲတွင် ရေချိုးနေသကဲ့သို့ မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ အားလုံးကို မျိုချပစ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် နတ်ဘုရားတို့၏ တောက်ပသော အရောင်အဝါများ စီးဆင်းနေကာ စူးရှတောက်ပနေသည်။

ဤအချိန်တွင် ချမ်ချန်ကန်းက လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် ပိုတူနေ၏။ သူက မိုးကြိုးကပ်ဘေးများကို အမှုမထားဘဲ မိုးကြိုးပေါင်း သန်းထောင်ချီ၍ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်နေသော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် ဒဏ်ရာမရချေ။

အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် အရာအားလုံးက ဘေးကင်းလုံခြုံနေ၏။

သူက အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။ သူက အင်မော်တယ်တစ်ပါးနှင့် တူပေ၏။ သူက ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူအားလုံးက ဤမြင်ကွင်းကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး တံတွေးမြိုချကာ အသက်ရှူရခက်ခဲသွားကြသည်။

မည်သူမျှ ဤမြင်ကွင်းကို မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ စောစောက အားယူနေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကြီးကို ချမ်ချန်ကန်းက တားဆီးလိုက်နိုင်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

သူတို့က မှင်သက်နေကြပြီး မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြ၏။

ဤသည်က စီနီယာ့၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။ တကယ်ကို ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ရာကောင်းပြီး လေးစားအားကျဖွယ် ကောင်းလှ၏။

ကောင်းကင်ကိုးထပ်လုံး လောင်ကျွမ်းနေပြီး ဟင်းလင်းပြင်၏ လက်မတိုင်းတွင် လျှပ်စီးတန်းများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ မြေပြင်က ပို၍ပို၍ ပြာကျလာပြီး အဆုံးအစမဲ့သော မိုးကြိုးအလင်းတန်းများက ထပ်မံ စုစည်းလာကာ မိုးကြိုးပင်လယ်အဖြစ်သို့ တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားပြန်၏။

ယနေ့ ကျူးရှိူ့တိုက်ကြီးက အသွင်ပြောင်းကာ တက်လှမ်းနေသည်။ ၎င်းက အင်မော်တယ်နယ်မြေထောင်သောင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသော အက်ကွဲကြောင်းနှင့် အလွန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တက်လှမ်းခြင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးက ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာသည်။ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာ၏။

မိုးကြိုးကပ်ဘေးက ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး အဆုံးသတ်ကို လုံးဝ မမြင်နိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြန့်လာသည်။

ဤမြင်ကွင်းက မျိုးတုံးပျက်စီးခြင်း မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့် တူနေ၏။ ဤအရာအားလုံးကို ချမ်ချန်ကန်း တစ်ယောက်တည်းသာ ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ၎င်းက ဦးရေပြားကို ထုံကျင်သွားစေပြီး ကြက်သီးထသွားစေ၏။ သူတို့က ချမ်ချန်ကန်း အပေါ်တွင် ပို၍ပင် လေးစား ကြည်ညိုလာကြသည်။

ဘုန်း...။

အဆုံးအစမဲ့သော အသံကျယ်ကြီးနှင့်အတူ မိုးကြိုးပင်လယ်က တစ်လောကလုံးကို ရေမြုပ်သွားစေ၏။ သို့သော်လည်း ချမ်ချန်ကန်း၏ ဂရုမစိုက်သော အမူအရာကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူက လက်ကို မြှောက်၍ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပြည့်နှက်နေသော မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးက သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံလိုက်ရသည်။

စီနီယာက အလွန်အစွမ်းထက်လွန်းလှပေ၏။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တက်လှမ်းခြင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးက ချမ်ချန်ကန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ် တစ်ယောက်နှင့်သာ တူနေပုံရ၏။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သို့သော်လည်း တက်လှမ်းခြင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးက မပြီးဆုံးသေးချေ။ ကျူးရှိူ့တိုက်ကြီးက တက်လှမ်းနေသည်နှင့်အမျှ ယခုအခါ အင်မော်တယ်နယ်မြေထောင်သောင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသော အက်ကွဲကြောင်း၏ နယ်နိမိတ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

အလားတူပင် တက်လှမ်းခြင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးကလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံးအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်၏။ မြေမီး၊ လေရေနှင့် အဆုံးအစမဲ့သော မိုးကြိုးကပ်ဘေးများက ချမ်ချန်ကန်းဆီသို့ ဦးတည်၍ ခုတ်ပိုင်းလာကြသည်။

ဤသည်က ကမ္ဘာလောကကြီးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သကဲ့သို့ တစ်လောကလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေသော မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။

သတ္တု၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေကြီးနှင့် မိုးကြိုး၏ ဓာတ်ကြီးငါးပါးကလည်း လောကသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ လေက နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးနေပြီး မီးများက တောက်လောင်ကာ ကောင်းကင်ယံကို လောင်ကျွမ်းနေသည်။ ရေများက ကျဆင်းလာပြီး မြေကြီး ရေမြုပ်သွားကာ သွေးကြောများ မြင့်တက်လာပြီး သတ္တု၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေကြီးတို့ ပါဝင်နေ၏။

ဤအရာများက အဖျက်စွမ်းအား အကြီးမားဆုံးသော မိုးကြိုးကပ်ဘေးများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မှသာ ကျူးရှိူ့တိုက်ကြီးက အမှန်တကယ် တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးများက ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး ကမ္ဘာငယ်လေးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အသွင်ပြောင်းကာ ကောင်းကင်ကိုးထပ်မှ ပြုတ်ကျလာသည်။

တောင်ပေါင်းတစ်သိန်းတောင်တန်းကို အပြည့်အဝ ဖျက်ဆီးပစ်ရန်နှင့် ဘာမှမရှိသော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲပစ်ရန်ပင်။

ချမ်ချန်ကန်းကမူ ၎င်းကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ခြေလှမ်းလှမ်း၍ ဂရုမစိုက်ဘဲ ရင်ဆိုင်နေ၏။ ပြင်းထန်သော လေပြင်းက သူ၏ အဝတ်အစားများကို လွင့်ခါစေပြီး ဆံပင်များကလည်း လွင့်ပျံနေသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မည်သည့် ထိတ်လန့်မှုမျှ မတွေ့ရဘဲ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေ၏။

သူက သူ့ရှေ့ရှိ အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံးသော မိုးကြိုးကပ်ဘေးကြီးက သူ့ကို ရေနစ်မြုပ်သွားစေသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ရင်ဆိုင်နေသည်။

တောင်ပေါင်းတစ်သိန်းတောင်တန်းမှ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများက ၎င်းကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်နေကြ၏။ သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးခြင်း ပင်လယ်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်က သူတို့ကို အလွန် ထိတ်လန့်သွားစေ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်ရော စီနီယာက ခုခံနိုင်ဦးမည်လော။

သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်၌ ချမ်ချန်ကန်း၏ ဂရုမစိုက်သော အေးဆေးတည်ငြိမ်သည့် အသံက ဖျက်ဆီးခြင်း ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ ရပ်တည်နေတာ... မသေနိုင်ဘူး... ပျက်စီးသွားမှာလည်း မဟုတ်ဘူး... သာမန် မိုးကြိုးကပ်ဘေးလေးလောက်နဲ့ ငါ့ကို ဖျက်ဆီးချင်တာလား... အသက်ရှင်ချင်သေးလား၊ သေချင်သလား ဆိုတာကိုတောင် မသိပါလား..."

ချမ်ချန်ကန်း ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ သူက ပါးစပ်ကိုဟ၍ အသက်တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ရာ သန်းထောင်ချီသော မိုးကြိုးများနှင့် အဆုံးအစမဲ့သော လှိုင်းတံပိုးများ အားလုံးက သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အမှန်တကယ်ပင် စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

လူတိုင်းက သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွား၏။

စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟနိုင်ကြတော့ချေ။

ဘုရားရေ...။

ဤသည်က အရမ်းကြောက်စရာကောင်းလွန်းပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို အရမ်းဆန့်ကျင်လွန်းနေပြီ။

မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို စီနီယာက အမှန်တကယ် မျိုချပစ်လိုက်သည်လား။