အခန်း ၅၂၀

အခန်း (၅၂၀)

ချန်နာရီ (နံနက် ၇ နာရီမှ ၉ နာရီအတွင်း)။

ထုရှန်းအိမ်တော်၏ ဂိတ်တံခါးဝတွင် မီးရှူးမီးပန်းများ ပေါက်ကွဲသံ၊ မောင်းနှင့် ဗုံများ တီးခတ်သံတို့ဖြင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေချေပြီ။

"အို... မြို့စားကြီး၊ ကြွလာပါပြီလား ဘာလို့ ဒီလောက် စောနေရတာလဲ။ မီးရှူးမီးပန်းတွေတောင် အခုလေးတင် ဖောက်ပြီးသွားတာကို"

မြို့စားကြီး ယင်းတာ့ယွမ် ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှုံက အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး ပြုံးရွှင်စွာ ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်လိုက်လေ၏။

"ဟားဟားဟား၊ သခင်မကြီးထုရှန်းဆီ အစောဆုံးလာခဲ့မယ်လို့ ဒီအရာရှိက ကတိပေးထားတယ်လေ" မြို့စားကြီး ယင်းတာ့ယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပေသည်။ "ဒါနဲ့၊ ငါက အစောဆုံးပဲလား။ သေချာပေါက် ငါ့ထက်စောတဲ့လူတော့ မရှိလောက်ပါဘူးနော်"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ မြို့စားကြီးက အစောဆုံးပါ။ ကြွပါ၊ ကြွပါ။ ကျွန်တော်တို့ သခင်မကြီးက ခြံဝင်းထဲမှာ ဧည့်သည်တွေကို စောင့်နေပါပြီ"

အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှုံက မြို့စားကြီး ယင်းတာ့ယွမ်ကို အိမ်တော်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် အစေခံမလေးတစ်ယောက်ကို အလျင်အမြန် စီစဉ်ပေးလိုက်လေသည်။

"အို၊ အလုပ်ရုံမှူးဟူ၊ ကြိုဆိုပါတယ်၊ ကြိုဆိုပါတယ် အထဲကို ကြွပါ။ ဒီနေ့ ဧည့်ခံပွဲက မင်းရဲ့ ခံတွင်းနဲ့ တွေ့ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"သခင်မယွဲ့၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။ သခင်မက နုပျိုလှပနေတုန်းပဲ။ ကျွန်တော်တို့ သခင်မကြီးက သခင်မကို လက်ဖက်ရည်သောက်ဖို့ ဖိတ်ချင်နေတာ"

"သခင်ကြီးလုံ၊ ဖြည်းဖြည်းလာပါ၊ ဖြည်းဖြည်းကြွပါ"

"အို မြို့စားကြီးဟွမ် ဘုရားရေ၊ မြို့စားကြီး တကယ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ သခင်လေးက တကယ်ကို ကြည့်ကောင်းပြီး ခန့်ညားတာပဲ"

မြို့စားကြီး ယင်းတာ့ယွမ် ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ထုရှန်းအိမ်တော်၏ ဂိတ်တံခါးဝ၌ ရထားလုံးများ တစ်စထက်တစ်စ ပိုမိုရပ်တန့်လာခဲ့လေ၏။

မသေမျိုးမြေခွေးမြို့တော်မှ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသာမက အချို့သော မိစ္ဆာမြို့တော်များမှ မြို့စားများနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်များပါ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြပေသည်။

အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှုံမှာ အဆက်မပြတ် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်နေရသဖြင့် ခါးပင် မဆန့်နိုင်တော့ချေ။ သူ၏မျက်နှာထက်မှ အပြုံးမှာလည်း တစ်ခဏမျှပင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် သီးခြားလွတ်လပ်သော မိစ္ဆာမြို့တော်များမှ မြို့စားများနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်များစွာသည် သူတို့၏ သားသမီးများနှင့် ထူးချွန်သော တပည့်များကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြလေ၏။

ဤမျိုးဆက်သစ် ကလေးငယ်များမှာ အသက်ငါးနှစ်မှ ဆယ်နှစ်အောက် အရွယ်များသာ ဖြစ်ကြပေသည်။

ထုရှန်းအိမ်တော်ကို နှစ်တစ်ထောင်ကြာ အုပ်ချုပ်လာခဲ့သော အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှုံက မည်သို့လျှင် မသိဘဲနေပါမည်နည်း။ ဤသူများက သခင်မလေး၏ မွေးနေ့ကို ဂုဏ်ပြုရန် လာရောက်ကြသည်မှာ မှန်သော်ငြား အမှန်တကယ်တွင်မူ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေနိုင်သည်ပင်။

နာရီဝက်ပင် မပြည့်သေးခင်မှာပင် ဧည့်သည်များ တစ်သီတစ်တန်းကြီး ရောက်ရှိလာသဖြင့် ထုရှန်းအိမ်တော်ကြီးမှာ အလွန်တရာ စည်ကားသိုက်မြိုက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

သခင်မကြီးထုရှန်းသည် သမီးဖြစ်သူနှင့်အတူ ခြံဝင်းအတွင်း၌ ဧည့်သည်များကို နှုတ်ဆက်ကြိုဆိုနေပေသည်။

ထုရှန်းကျင်းစီ၏ ပါးစပ်လေးမှာ အလွန်ကို ချိုသာလှပြီး လူတိုင်းကို "မင်္ဂလာပါ ဦးလေးယင်း" ၊ "အန်တီဟူက သိပ်လှတာပဲ" ၊ "ဂါရဝပြုပါတယ် အဘိုးပေ၊ ကျင်းစီက အဘိုးကို သိပ်လွမ်းနေတာ" စသည်ဖြင့် နှုတ်ဆက်နေလေ၏။

တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးသော လူကြီးများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် ထုရှန်းကျင်းစီက တက်ကြွစွာ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပေသည်။

ထုရှန်းကျင်းစီမှာ မွေးရာပါ လှပချစ်စရာကောင်းသူလေး ဖြစ်သည့်အပြင် အမြီးကိုးချောင်း ကောင်းကင်မြေခွေး မျိုးနွယ်စုဖြစ်သဖြင့် လူအများက သူမကို မြင်သည်နှင့် ချစ်ခင်မြတ်နိုးသွားကြသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤစီနီယာကြီးများက ထုရှန်းကျင်းစီကို ကြည့်လေလေ ပို၍ သဘောကျလေလေ ဖြစ်နေကြ၏။ လူတိုင်းမှာ သူမ၏ "ချိုသာသောစကားများကြောင့် ပြုံးဖြီးနေကြလေတော့သည်။

"အရှင်မင်းမြတ် ကြွလာပါပြီ"

ဧည့်သည်များ ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောဆိုနေကြစဉ်မှာပင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှုံ၏ အသံက အိမ်တော်အတွင်းသို့ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့ပေသည်။

မကြာမီမှာပင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သော ဧကရာဇ်ချန်ပင်းသည် မင်းသားကြီးနှင့်အတူ နန်းတွင်းပူဇော်ခံပညာရှင် နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လျက် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။

"အရှင်မင်းမြတ်ကို ကြိုဆိုပါတယ်"

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ကောင်းကင်မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်မှ အရာရှိများနှင့် လက်အောက်ခံများ အားလုံးက သူတို့၏ အရှင်သခင်ကို ကြိုဆိုရန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပေသည်။

"ဟားဟားဟား၊ သက်သောင့်သက်သာပဲ နေကြပါ။ ဒီနေ့ ငါက တခြားသူတွေလိုပဲ ထုရှန်းသခင်မလေးရဲ့ မွေးနေ့ကို ဂုဏ်ပြုဖို့ လာတဲ့ သာမန်ဧည့်သည် တစ်ယောက်ပါပဲ။ ငါ ရှိနေလို့ မင်းတို့တွေ အနေရခက်တာမျိုး မဖြစ်ပါစေနဲ့"

ဧကရာဇ်ချန်ပင်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်ရာ အလွန်ကို သဘောမနောပြည့်ဝသည့်ဟန် ပေါ်လေ၏။

"ထုရှန်းမျိုးနွယ်စုက ထုရှန်းရှင်းဟွာ၊ အရှင်မင်းမြတ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ထုရှန်းရှင်းဟွာက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်ပေသည်။

"ကျင်းစီ ဦးလေးဧကရာဇ်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်" ထုရှန်းကျင်းစီကလည်း ချစ်စရာကောင်းစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်လေ၏။

"မင်္ဂလာပါ သခင်မကြီးထုရှန်း"

ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်သော်ငြား ဧကရာဇ်ချန်ပင်းက ထုရှန်းရှင်းဟွာကို ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ရှေ့မှ သခင်မကြီးထုရှန်းမှာ မသေမျိုးအဆင့်ရှိ မဟာမိစ္ဆာကြီးတစ်ပါး ဖြစ်သည့်အပြင် သူမ၏ မြင့်မြတ်သော သွေးဆက်နွယ်မှုမှာ စစ်မှန်သော နဂါး သို့မဟုတ် ဖီးနစ်ငှက် မျိုးနွယ်စုများထက် မနိမ့်ကျလှသည်ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ဦးတော့...

သူမ၏ ယောက္ခမကြီး တစ်ယောက်တည်းနှင့်ပင် ဧကရာဇ်ချန်ပင်းအနေဖြင့် တွေ့ဆုံချိန်၌ ရိုသေစွာဖြင့် လက်ဖက်ရည် ဆက်ကပ်ရမည့် အနေအထား ဖြစ်ချေသည်။

"ဒါက ထုရှန်းသခင်မလေး ဖြစ်ရမယ်။ တကယ်ကို လှပတာပဲ။ အမြီးကိုးချောင်း ကောင်းကင်မြေခွေး မျိုးနွယ်စုက အမျိုးသမီးတိုင်းက တုနှိုင်းမဲ့ အလှပိုင်ရှင်တွေဆိုတာ တကယ်မှန်တာပဲ"

စကားပြောဆိုရင်း ဧကရာဇ်ချန်ပင်းက သူ၏သားတော်ကြီးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လေ၏။

"ချန်ကျွယ်၊ မင်းက ထုရှန်းသခင်မလေးနဲ့ အသက်အရွယ်ချင်း သိပ်မကွာဘူးလေ။ သွားပြီး အတူတူဆော့လိုက်၊ အနာဂတ်မှာ ပိုပြီး ရင်းနှီးလာအောင်ပေါ့"

"နားလည်ပါပြီ ခမည်းတော်" ချန်ကျွယ်ဟု အမည်ရသော အသက်ခုနစ်နှစ်အရွယ် ကောင်လေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ထက် နှစ်နှစ်ခန့်ငယ်သော ကောင်မလေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။

သူမကို ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထုရှန်းကျင်းစီက ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ပြုံးပြရုံသာ ပြုံးပြလိုက်လေ၏။

သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ထုရှန်းကျင်းစီ၏ အကြည့်များက မီးဖိုဆောင်ခြံဝင်းဘက်သို့ မရည်ရွယ်ဘဲ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

"ဒီမွေးနေ့ပွဲက ဘယ်တော့များမှ ပြီးမှာလဲ"

ထုရှန်းကျင်းစီက ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူမက ရှောင်မိုနှင့် သွားရောက်ဆော့ကစားချင်နေပြီ ဖြစ်လေ၏။

ပြီးတော့ ရှောင်မိုက သူမအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခု ရှိတယ်လို့လည်း ပြောထားသေးသည်။

ဒါပေမဲ့ မနေ့ညက သူမ ငါးတစ်ကောင်မှ မဖမ်းမိခဲ့ဘူးဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။

"အရှင်မင်းမြတ်နဲ့ မင်းသားကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဂုဏ်ထူးဆောင် နေရာမှာ ထိုင်ပေးပါ။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ ဧည့်ခံပွဲလေးကို သဘောကျမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ထုရှန်းရှင်းဟွာက သူတို့ကို ထိုင်ခုံများဆီသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပေသည်။

"သခင်မကြီးက ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ။ သခင်မကြီး အလုပ်ရှိရင် ဆက်လုပ်ပါ၊ ငါ့ကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး"

ဧကရာဇ်ချန်ပင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အစေခံမလေးတစ်ယောက်၏ နောက်သို့လိုက်ကာ သူ၏နေရာသို့ သွားရောက်ထိုင်လိုက်လေ၏။

"မိစ္ဆာတစ်သောင်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ အရှင်သခင်ကနေ မွေးနေ့လက်ဆောင် ဆက်သပါတယ်"

"လျိုယွင်နိုင်ငံတော်ရဲ့ အရှင်သခင်ကနေ မွေးနေ့လက်ဆောင် ဆက်သပါတယ်"

"မိုးကြိုးသားရဲဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကနေ မွေးနေ့လက်ဆောင် ဆက်သပါတယ်"

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်၏ ဧကရာဇ် ထိုင်ချလိုက်ပြီး မကြာမီမှာပင်...

အခြားသော မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်များမှ အရှင်သခင်များနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်များစွာသည်လည်း မွေးနေ့ပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပေသည်။

အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှုံက နာမည်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြေညာနေသည်ကို နားထောင်ရင်း...

ဧကရာဇ်ချန်ပင်းက ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားခဲ့သော်ငြား သူ၏မျက်ခုံးများက တွန့်ချိုးသွားခဲ့ရလေ၏။

"ကျွယ်အာ၊ ထုရှန်းကျင်းစီဆိုတဲ့ ညီမလေးက လှတယ်လို့ ထင်လား" ဧကရာဇ်ချန်ပင်းက သူ၏စိတ်ခံစားချက်များကို ဖိနှိပ်ထားရင်း သားဖြစ်သူကို မေးလိုက်ပေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ သူက လှပါတယ် ခမည်းတော်"

ချန်ကျွယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ထက် နှစ်နှစ်ငယ်သော ထိုညီမလေးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ခိုးကြည့်လိုက်မိလေသည်။

ချန်ကျွယ်ကဲ့သို့သော ကလေးငယ်တစ်ယောက်အတွက် အချစ်ရေးခံစားချက်များကို သူ နားမလည်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ထိုညီမလေးက ကြွေရုပ်လေးတစ်ရုပ်ထက်ပင် ပို၍လှပသည်ဟု ချန်ကျွယ်က တွေးတောမိလေ၏။

"ဟီးဟီးဟီး... ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ခမည်းတော်က ကြိုးစားရတော့မှာပေါ့။ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း သေသေချာချာ စွမ်းဆောင်ပြဖို့ လိုတယ်နော်"

ဧကရာဇ်ချန်ပင်းက ရယ်မောလိုက်သော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ သက်ပြင်းချလိုက်မိပေသည်။

ဤငယ်ရွယ်စဉ် စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းမှုက စီစဉ်ရလွယ်ကူမည့်ပုံ မပေါ်ချေ။

"ခမည်းတော်၊ သားတော် နားမလည်ဘူး။ ခမည်းတော်က ဘာလို့ ဒီသခင်မကြီးထုရှန်းကို ဒီလောက် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံနေရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဘာလို့ တခြားမိစ္ဆာနိုင်ငံတွေနဲ့ ဂိုဏ်းတွေအများကြီးက လက်ဆောင်တွေ လာပေးကြတာလဲ"

ချန်ကျွယ်မှာ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးနေခဲ့လေ၏။

သူ့ဖခင်ဖြစ်သူ ဤမျှလောက် ယဉ်ကျေးနေသည်ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး မင်းဆက်များနှင့် ဂိုဏ်းများစွာက လက်ဆောင်များ လာရောက်ပေးအပ်ကြသည်ကိုလည်း ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်မွေးနေ့ပွဲတွင်ပင် ဤမျှလောက် ခမ်းနားကြီးကျယ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"မင်း နားမလည်ဘူးလား" ဧကရာဇ်ချန်ပင်းက ခေါင်းခါလိုက်၏။ "မင်းက ငယ်ပါသေးတယ်။ နားမလည်တာက ပုံမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသိထားရမှာတစ်ခုက ထုရှန်းကျင်းစီရဲ့ အဘိုးက ငါတို့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်အတွက် မဖြစ်မနေ စည်းရုံးရမယ့်သူဆိုတာကိုပဲ"

"သူ့အဘိုး"

ချန်ကျွယ်၏ ရှုပ်ထွေးမှုများ ပိုမိုကြီးထွားလာစဉ်မှာပင်...

အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှုံ၏ အသံက ခြံဝင်းအတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့လေ၏။ "ကူလီတောင်က စီနီယာကွေ့ ရောက်ရှိလာပါပြီ"

အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှုံ၏ အသံ တိတ်ဆိတ်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တုတ်ကောက်ကို အားပြုထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးက ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့ပေသည်။

"အဘိုး"

အဘိုးအိုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထုရှန်းကျင်းစီက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြေးသွားလေတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချန်ကျွယ်ကို သူ၏ဖခင်က ဆွဲထူလိုက်လေ၏။

အခြေအနေကို ချန်ကျွယ် သဘောပေါက်သွားချိန်တွင်တော့ ထုရှန်းအိမ်တော်အတွင်းရှိ လူတိုင်း ဧကရာဇ်များဖြစ်စေ၊ ဂိုဏ်းချုပ်များဖြစ်စေ၊ အသက်ကြီးသူများဖြစ်စေ၊ ငယ်ရွယ်သူများဖြစ်စေ၊ အားလုံးက ထိုအဘိုးအိုကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးကာ တစ်သံတည်း ပြိုင်တူ ဆိုလိုက်ကြချေပြီ။

"ဂျူနီယာက စီနီယာကွေ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"