အခန်း ၂၆၇

အခန်း (၂၆၇) ခင်ဗျား ထွက်သွားလို့ မရဘူး

ညစာစားပွဲ။

ချန်ဖုန်းသည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန၏ နည်းပြချုပ်ဖြစ်ကြောင်း သရုပ်မှန်ကို သိရှိသွားပြီးနောက် ဟယ်ရွှိုက်နှင့် အခြားသူများသည် နောက်ထပ် မလှုပ်ရှားရဲတော့ချေ။ သူတို့အားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားကြလေ၏။

ချန်ဖုန်း၏ အကူအညီဖြင့် အိုယန်မိသားစုသည် အမြင့်သစ်တစ်ခုဆီသို့ သေချာပေါက် ပျံသန်းသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့ကဲ့သို့ လူများမှာလည်း။

အကယ်၍ ချန်ဖုန်းက သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်း မပြုလျှင်ပင် လာမည့်ရက်များအတွင်း အိုယန်မိသားစုထံမှ ဘက်စုံ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို မလွဲမသွေ ခံစားရပေလိမ့်မည်။

ညစာစားပွဲရှိ လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထူးဆန်းသွားကြပေ၏။

အချို့သောလူများသည် ပွဲကြည့်ရန်သာ လာရောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် သူတို့၏ စိတ်ကူးများကို ပြောင်းလဲရတော့မည်။ အိုယန်မိသားစုသည် အနှေးနှင့်အမြန် ကြီးပွားလာတော့မည် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် အဘိုးကြီးအိုယန်နှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ထားနိုင်ပါက

ဤစစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ နည်းပြချုပ်နှင့်ပါ မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းက သူတို့အတွက် အကျိုးရှိပြီး အန္တရာယ် မရှိနိုင်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ။

တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ကွယ်တွင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန တစ်ခုလုံး ရှိနေသည် မဟုတ်လော။

အဲဒါက ဟွာရှနိုင်ငံရဲ့ တရားဝင် ကျောထောက်နောက်ခံပဲ။ ဤကဲ့သို့သော နောက်ခံမျိုးဖြင့် အိုယန်မိသားစုသည် အနှေးနှင့်အမြန် ထိပ်တန်း ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုတစ်ခု မလွဲမသွေ ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်၏။

ထိုဖုံးကွယ်နေသော အင်အားကြီး မိသားစုများနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရရှိလာနိုင်ပေသည်။

"နည်းပြချန်က တကယ်ကို အလားအလာကောင်းတဲ့ လူငယ်လေးပဲ..."

"ဂုဏ်ယူပါတယ် နည်းပြချန်..."

"အဘိုးကြီးအိုယန် ခင်ဗျားမှာ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ မြေးတစ်ယောက် ရှိတာပဲ ဂုဏ်ယူပါတယ်..."

လူတိုင်းက ဂုဏ်ပြုစကားများ ဆိုလိုက်ကြလေသည်။

ချန်ဖုန်း၏ အသက်အရွယ်ဖြင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန၏ နည်းပြချုပ် ဖြစ်လာခြင်းမှာ အခြားသော လူငယ်မျိုးဆက် အများစုထက် များစွာ ပို၍ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ထို့အပြင် သူက ယွမ် ၅ ဘီလီယံကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သေးသည် မဟုတ်လော။

၎င်းက သူ၏ကိုယ်ပိုင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီး ရှိနေကြောင်း ရှင်းလင်းနေပြီး သူ၏ အနာဂတ်မှာ ပို၍ပင် အလားအလာ ကောင်းမွန်နေပေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်

ဟယ်ရွှိုက်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော မစ္စတာဟွမ်သည် သွားကြိတ်ကာ ချန်ဖုန်းထံသို့ သတိထား၍ လျှောက်သွားပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ချန်... နည်းပြချန် အရင်တုန်းက ကျွန်တော် မှားခဲ့ပါတယ် ကျွန်တော် အိုယန်မိသားစုကို မဖိနှိပ်သင့်ခဲ့ဘူး..."

"အကုန်လုံးက ဟယ်ရွှိုက်ရဲ့ အမှားပါ အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ သူက ကျွန်တော်တို့ကို မြှောက်ထိုးပင့်ကော် လုပ်ခဲ့တာပါ..."

"ပြီးတော့ သူက အိုယန်မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်ကြီးကိုလည်း လိုချင်နေတာ..."

"မစ္စတာဟွမ် ခင်ဗျား... ခင်ဗျားက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာပဲ..."

ဟယ်ရွှိုက်မှာ အလွန် ဒေါသထွက်သွားပေ၏။

သူ၏ အဆုတ်များပင် ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဒေါသထွက်သွားရချေသည်။

ဒီကောင်က ချန်ဖုန်းကို မျက်နှာချိုသွေးဖို့ ကြိုးစားတဲ့အနေနဲ့ အပြစ်တွေ အကုန်လုံးကို သူ့အပေါ် ပုံချလိုက်တာလား။

အထူးသဖြင့် ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်ကြီး ကိစ္စတွင် မစ္စတာဝမ်လည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေသည် မဟုတ်လော။

အကယ်၍ မစ္စတာဝမ်၏ သရုပ်မှန်ကိုသာ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပါက သူ သေရန် သိပ်ဝေးတော့မည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း မစ္စတာဝမ်၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မတွေ့ရသေးချေ။

သူလည်း အလွန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့၏။

‘မစ္စတာဝမ် ဘယ်ရောက်နေတာလဲ…’ဟု သူတွေးလိုက်၏။

"ဟွန့် ဟယ်ရွှိုက် မင်းက လုပ်တော့လုပ်ရဲပြီး ဝန်မခံရဲဘူးလား..."

မစ္စတာဟွမ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

အခြေအနေတွေက ဒီအထိ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကာကွယ်ရန် နည်းလမ်းရှာရမည် ဖြစ်ပေ၏။

"နည်းပြချန် ဟယ်ရွှိုက်မှာ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုရှိတယ်ဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော် သိထားသေးတယ်..."

"ဒါကို ကျွန်တော် မတော်တဆ သိသွားခဲ့တာ..."

သူ၏ အသံမှာ ပိုပို၍ တိုးတိတ်လာခဲ့လေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ ကြားသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူသည် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ချန်ဖုန်းအနီးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ တိုးကပ်သွားလေ၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ပိုပို၍ နီးကပ်လာခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်

မစ္စတာဟွမ်၏ မျက်နှာပေါ်၌ စူးရှသော အလင်းရောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပေသည်။

သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းသည် ခြေသည်းများအဖြစ် ပုံဖော်သွားလေ၏။

လင်းယုန်ခြေသည်းများကဲ့သို့သော လက်ချောင်းများသည် ချန်ဖုန်း၏ လည်ပင်းဆီသို့ ရုတ်တရက် လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

သူ၏ အငွေ့အသက်များ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

ဤအဖြစ်အပျက်များ ပြောင်းလဲသွားမှုမှာ အလွန် ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းလှပေသည်။

မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ချေ။

ချန်ဖုန်းက သူ့ကို မည်သည့် ပြဿနာမျှ မပေးခဲ့ဘဲလျက် မစ္စတာဟွမ်က ချန်ဖုန်းကို အဘယ်ကြောင့် တိုက်ခိုက်ရသနည်း ဆိုတာကိုပင် သူတို့ မသိရှိကြချေ။

"မစ္စတာဟွမ် မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ရဲတင်းနေရတာလဲ..."

ကျန်းထျန်ရှန်းက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်လေသည်။

ရှန်ကွမ်ဖန်ယွင်သည်လည်း ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် ညစာစားပွဲကို တားဆီးရန် အလျင်အမြန် ပြေးထွက်လာကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် အလွန် ဝေးကွာနေပြီး မစ္စတာဟွမ်၏ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန် ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် လူတိုင်းကို သတိလွတ်သွားစေခဲ့ပေ၏။

"ဟားဟား..."

ဟယ်ရွှိုက်က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

မစ္စတာဟွမ်က ချန်ဖုန်းကို အဘယ်ကြောင့် ပစ်မှတ်ထားရသနည်း ဆိုသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ချန်ဖုန်းနှင့် အိုယန်မိသားစု ဒုက္ခရောက်နေသရွေ့ သူကတော့ ပျော်ရွှင်နေမည် ဖြစ်ပေ၏။

ညစာစားပွဲ တစ်ခုလုံးသည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားလေတော့သည်။

မစ္စတာဟွမ်၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းက ချန်ဖုန်း၏ လည်ပင်းကို ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် မစ္စတာဟွမ်၏ မျက်နှာပေါ်၌ ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

အရာအားလုံးက ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာပဲ။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်…

သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းသည် လေဟာနယ်ကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်မိသွားလေ၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်

ချန်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်မီတာခန့် အကွာတွင် ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

မစ္စတာဟွမ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားချေ၏။

တစ်ဖက်လူ မည်သို့ လွတ်မြောက်သွားသည်ကို သူ မမြင်လိုက်ရချေ။

မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လွန်းလှသည်။

ထိုမျှမကသေးပေ။

လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်အနည်းငယ်က ချန်ဖုန်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အားကောင်းသည့် ဖိအားတစ်ခုကိုပင် သူ ခံစားလိုက်ရသေးသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း

သူ တကယ်ပဲ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။

ဤအချိန်၌ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာပြီး မစ္စတာဟွမ်ကို ဝန်းရံလိုက်ကြလေသည်။

ချန်ဖုန်းက ဖျော့တော့စွာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"ခင်ဗျား လျှောက်ဝင်လာကတည်းက ဟွမ်မိသားစုက မစ္စတာဟွမ် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိပြီးသားပါ ရုပ်ဖျက်စွမ်းရည်က တခြားသူတွေအတွက်တော့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေပုံ ပေါ်လိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ တန်ဖိုးမရှိပါဘူး..."

အမှန်ပင် သူနှင့်အတူ ရုပ်ဖျက်ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးဖြစ်သည့် မျက်နှာတစ်ထောင်မြေခွေးနှင့် အိုယန်နာလန်တို့ ပါဝင်နေသည် မဟုတ်လော။

အခြားသူတစ်ယောက်က သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် လှည့်စားနိုင်မှာလဲ။

"ငါ မင်းကို အထင်သေးမိသွားတာပဲ..."

"မစ္စတာဟွမ်" သည် သူ၏ မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့် ထိလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သူ၏ မူလရုပ်ရည်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတော့၏။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဟယ်ရွှိုက်မှာ ဆွံ့အသွားချေသည်။

"မစ္စတာဝမ်လား..."

မစ္စတာဝမ်ကို ရှာမတွေ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ချေ။ ထိုလူက ညစာစားပွဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် မစ္စတာဟွမ်အဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နေလေ၏။

မစ္စတာဝမ်က အတိအကျ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။

"မစ္စတာဝမ်လား..."

ချန်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။ "ခင်ဗျားက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်က ကျွန်တော့် မိဘတွေကို သတ်ခဲ့တဲ့သူတွေက ခင်ဗျားတို့လား..."

"ငါကဘာလို့ ပြန်ဖြေရမှာလဲ..."

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ ဝန်ထမ်းများ၏ ဝန်းရံထားခြင်းကို ခံရသော်လည်း မစ္စတာဝမ်က ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း အတော်လေး အားကောင်းသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေ၏။

သူ အနည်းငယ် သိချင်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။

ယုတ္တိတန်တန် စဉ်းစားကြည့်ပါက အိုယန်မိသားစုတွင် သူတို့ အောင်မြင်ပြီးလောက်ပြီဖြစ်ကာ သို့မဟုတ် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်အချို့ကို ဤနေရာမှ ဆွဲဆောင်သွားရန် ဆူညံပွက်လောရိုက်မှု တစ်ခုခုတော့ အနည်းဆုံး ဖန်တီးထားသင့်သည် မဟုတ်လော။

သို့သော် ယခုအချိန်အထိ လုံးလုံးလျားလျား မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသေးချေ။ တစ်ခုခုများ ဖြစ်သွားလို့လား။

သူ နောက်ထပ် ဆက်မတွေးရဲတော့ဘဲ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

မစ္စတာဝမ်က အံကြိတ်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"တိုက်ခိုက်စမ်း..."

သို့သော်မည်သူကမျှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ချန်ဖုန်းက ပတ်ပတ်လည်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ချန်ဖုန်း၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ လူအုပ်ထဲတွင် သူ ထားရှိခဲ့သော လူများအားလုံး၏ လည်ပင်းများမှာ တစ်ချိန်တည်း ပြတ်ရှသွားခဲ့သည်ကို မစ္စတာဝမ် မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

လူတိုင်း၏ဘေးတွင် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးစီ ရပ်နေကြပေသည်။

ထိုသူများ၏ လက်ထဲတွင် ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။

"ဒါက... မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

မစ္စတာဝမ် လုံးလုံးလျားလျား ဆွံ့အသွားရတော့သည်။

ဤလူစုသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ပုန်းကွယ်ထားခဲ့သည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားခဲ့ရာ တစ်ဖက်လူက သူတို့အားလုံးကို မည်သို့လုပ်၍ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့သနည်း။

အရေးကြီးဆုံးမှာ လက်ရှိတွင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန၏ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ အားလုံးသည် နယ်စပ်၌ ရောက်ရှိနေကြပြီး ဟွာရှနိုင်ငံအတွင်း၌ ကျွမ်းကျင်သူ ထိုမျှလောက် အများကြီး မရှိနိုင်ချေ။

သူ့ရှေ့ရှိ လူများက မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာခဲ့ခြင်းနည်း။

သူတို့က ဘယ်ချောင်ကနေ ထွက်လာခဲ့ကြတာလဲ။

ထိုလူများထဲတွင် ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ လေးဦးပင် ပါဝင်နေလေ၏။

ထို့အပြင် အဘိုးကြီး သုံးဦးလည်း ရှိနေသေးသည်။

ထိုသူများ၏ အစွမ်းသတ္တိများမှာ ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့်ထက်ပင် ပို၍ ကြီးမားနေနိုင်သေးသည်။

‘ဒီလူတွေ ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ’

"မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ မရှိပါဘူး ခင်ဗျား မျက်နှာပြလိုက်ကတည်းက ခင်ဗျား ကျရှုံးဖို့ ကံပါလာပြီးသားပဲ..."

ချန်ဖုန်းက မျက်လုံးကို မှေးကာ ပြောလိုက်သည်။

သူက လက်ကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းကာ တိုးတိတ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "နေရာကို ရှင်းလင်းလိုက်ပါ... မသက်ဆိုင်တဲ့သူတွေ ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်သွားပေးကြပါ..."

ပတ်ပတ်လည်တွင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ ဝန်ထမ်းများသည် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကို အလျင်အမြန် ရှင်းလင်းလိုက်ကြသည်။

အဘိုးကြီးအိုယန်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း ညစာစားပွဲ ခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။ နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကိစ္စများတွင် သူတို့ ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းမရှိတော့ဘဲ သူတို့ လုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ချန်ဖုန်းအတွက် ဒုက္ခမများစေရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ညစာစားပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် ရောက်လာကြသော ဧည့်သည်များသည်လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ သေရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြပေ၏။

မည်သူကမျှ မပါဝင်ပတ်သက်ချင်ကြချေ။ ခုနကတင် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှာ လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးသွားခဲ့သည် မဟုတ်လော။

ချန်ဖုန်းသည် မျက်နှာအလွန် ကြည့်ရဆိုးနေသော မစ္စတာဝမ်အား စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်များ ရေလွှမ်းမိုးမှုတစ်ခုအလား ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

"ဒီနေ့ ခင်ဗျား ထွက်သွားလို့ မရဘူး..."