အခန်း ၁၃၇
Vol. 14 Ch. 137
အခန်း (၁၃၇) ခုနှစ်စင်ကြယ် အစီအရင်
ချန်ကျီက တစ်ရက်မျှ အနားယူပြီးနောက် ယနေ့အတွက် ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြီးဆုံးအောင် ကျင့်ကြံ ခဲ့သည်။ သူက ကျောက်လင်းအာ သီချင်းဆိုပြသည်ကို နားဆင်ရန်ပင် အချိန်မရသေးမီမှာပင် အမှတ် ၆၆ ကိုယ်ပွားထံမှ အသံပို့ခြင်း ကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။
"သခင်... လုံချင်းမြို့ကို ရောက်တော့မယ် " ကိုယ်ပွားအမှတ် ၆၆ ၏ မအိပ်မနေ မနားမနေ ခရီးနှင်ခဲ့မှုကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် လုံချင်းမြို့သို့ နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပြီ... ငါ အခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်"
"လင်းအာ... ဒီနေ့အတွက် သီချင်းကိုတော့ ခဏ အကြွေးမှတ်ထားလိုက်ဦးမယ်နော်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"
ချန်ကျီက ကျောက်လင်းအာကို လှမ်းပြောလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ကာ သူ၏ အသိစိတ်ကို အမှတ် ၆၆ ကိုယ်ပွားထံသို့ သက်ဆင်းစေလိုက်သည်။
"ပင်ပန်းသွားပြီ"
"သခင့်ရဲ့ သောကတွေကို မျှဝေပေးရတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပါ "
"အင်း... သွားနားတော့"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"
ချန်ကျီ၏ အသိစိတ်က အမှတ် ၆၆ ကိုယ်ပွားထံသို့ သက်ဆင်းသွားသည့်အခါ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော မြို့ကြီးတစ်ခုနှင့် 'လုံချင်းမြို့' ဟူသော စာလုံးကြီးသုံးလုံးက သူ၏ မျက်စိအရှေ့သို့ အထင်အရှား ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
"ကျင့်ကြံခြင်း မြို့ကြီးကတော့ တကယ်ကို မတူဘူးပဲ၊ ဒီအတိုင်း အတိုင်းအတာ ပမာဏကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသာတယ်"
ချန်ကျီက ဓားပျံစီးနင်းခြင်းကို ရပ် လိုက်သည်၊ သာမန်အားဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း မြို့ကြီးများတွင် ပျံသန်းခြင်း တားမြစ်သည့် စည်းကမ်းချက်များ ရှိတတ်ကြရာ လုံချင်းမြို့တွင် ဤစည်းကမ်း ရှိမရှိကို သူ မသိသေးပေ။
သို့သော် မြို့ထဲသို့ အုပ်စုလိုက် ဝင်ရောက်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်ရုံနှင့်တင် ဓားပျံစီးနင်းလာသူ တစ်ဦးမျှ မတွေ့ရဘဲ အားလုံးက မြို့ထဲသို့ ခြေကျင် လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်နေကြသည်။
နေရာသစ်ကို အသစ်အဆန်း ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု ကင်းဝေးစေရန် သတိထားဖို့ လိုအပ်ပေသည်။
လုံချင်းမြို့သို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ချန်ကျီက ကျင့်ကြံခြင်း မြို့ကြီးဆိုသည်မှာ မည်သို့သောအရာ ဖြစ်ကြောင်းကို အမှန်တကယ် ခံစားမိသွားသည်။
ထို ခန့်ညားထည်ဝါလှသော မြို့ရိုးကြီးကို ကြည့်ရုံနှင့်တင် ဝမ်နန်မြို့ကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်း မြို့ငယ်လေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ ။
ချန်ကျီက ရင်ထဲ၌ မချီးမွမ်းဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီးနောက် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်မည့် ကျင့်ကြံသူများ တန်းစီနေသည့် လူတန်းကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။
လုံချင်းမြို့၏ မြို့တံခါးဝ ဝင်ပေါက်တွင် ကျင့်ကြံသူ တိုင်းက မြို့စောင့်ရဲမက်များ၏ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို ခံယူကြရသည်။
ထို့ပြင် မြို့စောင့်ရဲမက်များက မြို့ဝင်ခွင့် ကြေးကိုလည်း ကောက်ခံကြသေးပြီး နောက်တွင် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်မည့် ကျင့်ကြံသူအား သရုပ်မှန် ဖော်ပြသည့် တိုကင် တစ်ခုကို ပေးကြသည်။
ချန်ကျီက လူတန်းထဲတွင် စတင် တန်းစီနေပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်ရာ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်မည့် ကျင့်ကြံသူများတွင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် စုံလင်လှသည်၊ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် မှ ရွှေအူတိုင်အဆင့် အထိ ရှိကြပြီး လူတိုင်းက စည်းကမ်း ဖြင့် တန်းစီနေကြသည်။
ချန်ကျီက ထိုမြို့စောင့်ရဲမက်များကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်ရာ "တကယ့်ကို ကျင့်ကြံခြင်း မြို့ကြီးက မတူတာပဲ၊ မြို့စောင့်ရဲမက်တွေ တောင်မှ အုတ်မြစ်ချ ခြင်း နှောင်းပိုင်း အဆင့် ဖြစ်နေကြတာပဲ၊ ဒါကြောင့်လည်း မြို့ထဲဝင်မယ့်လူတွေက ဒီလောက် စည်းကမ်းရှိနေကြတာကိုး၊ ကြည့်ရတာ ဒီလုံချင်းမြို့ရဲ့ မြို့သခင်က အနည်းဆုံးတော့ အခြေတည်ဝိညာဉ် အဆင့် ရှိမှာ သေချာတယ်"
နောက်ဆုံးတွင် တန်းစီနေသည့် လူတန်းက ချန်ကျီ၏ အလှည့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဝင်ခွင့်တိုကင်"
"ဝင်ခွင့်တိုကင် လား" ချန်ကျီက သံသယ ဖြစ်သွားသည်။
မြို့စောင့်ရဲမက်က ချန်ကျီ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရုံနှင့်တင် သူ၏ ထံတွင် မရှိကြောင်း သိရှိသွားသဖြင့် ထပ်မံ၍ အများကြီး မေးမနေတော့ဘဲ ချန်ကျီ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကိုသာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။
ချန်ကျီက သူသည် လှည့်လည် ခရီးသွားလာရင်း ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း တစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်ရာ မြို့စောင့်ရဲမက်က ထပ်မံ မမေးတော့ဘဲ ချန်ကျီထံမှ မြို့ဝင်ကြေးကို တိုက်ရိုက် ကောက်ခံလိုက်တော့သည်။
"မိတ်ဆွေ... ကျုပ်က အခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတာမို့လို့ ဒီမြို့ဝင် ကြေးက ဘယ်လောက်လဲ ဆိုတာ မသိသေးလို့ပါ" ချန်ကျီက လက်နှစ်ဖက် ဆုပ် ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
မြို့စောင့်ရဲမက်က ချန်ကျီကဲ့သို့သော လူမျိုးများကို တွေ့မြင်ရသည်မှာ ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀"
ဤစျေးနှုန်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချန်ကျီက ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့် အံ့သြသွားခဲ့ပြီး "ဝမ်နန်မြို့မှာ အိမ်တော် တစ်ခု ဝယ်တာတောင်မှ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ပဲ ပေးရတာ၊ ဒီလုံချင်းမြို့က မြို့ဝင် ကြေးတင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ကောက်တာလား။ ပြီးတော့ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေလည်း မြို့ထဲ ဝင်နေကြတာပဲ၊ သူတို့ လက်ထဲမှာ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရှိကြတာလား။ ကျင့်ကြံခြင်း မြို့ကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေက ဒီလောက်တောင် ရှာရလွယ်ကူနေတာလား"
ချန်ကျီ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရုတ်တရက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး တွေးလိုက်သည်။ "ငါလည်း ဒီနေရာမှာ အနန္တကုန်စုံဆိုင် ခွဲတစ်ခု လာဖွင့်ရင် မကောင်းဘူးလား"
ချန်ကျီက စိတ်ကူးယဉ် နေသော်လည်း အချိန်အများကြီး နှောင့်နှေးမနေဘဲ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ကို ထုတ်ယူကာ မြို့စောင့်ရဲမက်ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။
သူက မြို့စောင့်ရဲမက်၏ စိတ်မရှည်သော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသလို သူ၏ အနောက်တွင် တန်းစီနေကြသော ကျင့်ကြံသူများကလည်း သူ့ကို အထင်သေးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
၎င်းက မည်သည့်နေရာကမှန်းမသိ ရောက်ရှိလာသည့် တောသားတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသည့်အလား ဖြစ်သည်။
ချန်ကျီက ထိုအကြည့်များကို ဘာမှ စိတ်ထဲမထားပေ၊ သူ ယခုတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်လာခြင်းမှာ မူလကတည်းက ဗဟုသုတ ရှာဖွေရန် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရဲမက်က ချန်ကျီ၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် တိုကင် တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ချန်ကျီထံသို့ ပေးလိုက်သည်။
"တိုကင် ကို သေသေချာချာ သိမ်းထား၊ ဒီတိုကင် ရဲ့ သက်တမ်းက တစ်နှစ် ရှိတယ်၊ တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဒီတိုကင် ကို ကိုင်ပြီး လုံချင်းမြို့ကို စိတ်ကြိုက် ဝင်ထွက်သွားလာလို့ရတယ်၊ မြို့ဝင်ကြေး ထပ်ပေးဖို့ မလိုတော့ဘူး။ တိုကင် က ပျက်စီးသွားတာပဲဖြစ်ဖြစ် ပျောက်ဆုံးသွားတာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြန်လဲပေးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အသစ် ပြန်ဝယ်ရလိမ့်မယ်။ ဘာမှ ပြဿနာမရှိရင် ဝင်သွားတော့"
"နောက်တစ်ယောက်"
ချန်ကျီက လက်ထဲတွင် တိုကင် ကို ကိုင်ကာ မြို့တံခါးအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး "အော်... ဒါက ဒီလိုကိုး၊ ဒီတိုကင် က မြို့ဝင်ခွင့် ရတဲ့ သက်သေအထောက်အထားပဲ။ ဒါကြောင့် ပြောတာပေါ့၊ မြို့ထဲဝင်တာနဲ့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ကောက်တာကို ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တတ်နိုင်ပါ့မလဲ"
ချန်ကျီက ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းရင်း တိုကင် ၏ ကိစ္စကို တွေးတောနေခဲ့သည်။
ချန်ကျီ၏ အနောက်တွင် တန်းစီနေခဲ့သော ကျင့်ကြံသူက ရဲမက်၏ စစ်ဆေးမှုကို ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအခါ သူ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့် အမြန်နှုန်း က ချန်ကျီထက်ပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ချန်ကျီ၏ ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်သွားသည့်အခါ ချန်ကျီကို အထင်သေးစွာဖြင့် တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်သွားခဲ့သည်။
"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာ" ချန်ကျီက သူ့ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်သွားသည့် ကျင့်ကြံသူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ချန်ကျီ၏ လက်ထဲတွင် ရှိသော မြို့ဝင်ခွင့် တိုကင် က ရုတ်တရက် လင်းခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။
"အစီအရင်လား" ချန်ကျီက ရင်ထဲ၌ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
"ဒီတိုကင် ထဲမှာ သေးငယ်တဲ့ အစီအရင်တစ်ခု ရှိနေတာပဲ၊ ခုနက အလင်းမျက်နှာပြင်က မြို့အကာအကွယ် အစီအရင်ကြီး လား မသိဘူး။ အစီအရင် နှစ်ခုက ခုနကတင် အပြန်အလှန် အာရုံခံမိသွားကြတာပဲ၊ ဆိုလိုတာက ဒီတိုကင် က မြို့အကာအကွယ် အစီအရင်ကြီး ထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ သော့ချက်ပဲပေါ့၊ ကြည့်ရတာ မြို့ထဲဝင်တဲ့လူတိုင်း တိုကင် ဝယ်ဖို့ မြို့ဝင်ကြေး ပေးရတာက အကြောင်းရှိတာပဲ။ ဟဲဟဲ... ဒါက အစီအရင်ကြီးတစ်ခုနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ထိတွေ့ဖူးတာပဲ၊ တစ်ချက်လောက် စူးစမ်းမကြည့်လိုက်ရရင် တကယ့်ကို နှမြောစရာကြီး ဖြစ်သွားမှာပေါ့"
"ကောင်းကင် မျက်စိ" ချန်ကျီက တွေး လိုက်ပြီး ပထမဆုံးအနေဖြင့် လက်ထဲက တိုကင် ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီသော့ချက်က တကယ်တော့ ပထမအဆင့် အစီအရင်လေး တစ်ခုပဲကိုး၊ အစီအရင် လေ့လာခန်း ထဲမှာ ဆိုရင် တစ်နာရီလောက်ပဲ အချိန်ပေးပြီး လေ့လာလိုက်ရုံနဲ့ ပြီးစီးသွားနိုင်တာပဲ။ ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ ဒီအစီအရင်က ဒီမြို့အကာအကွယ် အစီအရင်ကြီး နဲ့ ပေါင်းမှသာ အသုံးပြုလို့ရတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ကြည့်ရတာ ဒီမြို့အကာအကွယ် အစီအရင်ကြီးကို ကြည့် မှသာ အထဲက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို သိနိုင်မယ် ထင်တယ်"
ချန်ကျီက ရင်ထဲ၌ ခိုးပြုံးလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းများကို မရပ်တန့်ဘဲ မသိမသာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ကာ "ဟဲဟဲ... မြို့အကာအကွယ် အစီအရင်ကြီးကိုတော့ လက်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီ"
ချန်ကျီသည် ကောင်းကင် မျက်စိဖြင့် အစီအရင်၏ အချက်အလက်များကို အကုန်အစင် မမြင်ရသေးမီမှာပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၏ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကိန်းဂဏန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။
"ဟင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ တောင် နှုတ်သွားတာလား၊ ဒါက ရွှေအူတိုင်အဆင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ကြည့်ရတာထက် အများကြီး ပိုများနေပါလား၊ ဒါက တကယ်တော့ ဘယ်လိုအဆင့် အစီအရင်မျိုးလဲ"
ချန်ကျီက ရင်ထဲက အတွေးများကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင် မျက်စိမှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့ရသော အစီအရင်၏ အချက်အလက်များကို ကြည့်ပြီးသည်နှင့် သူက အေးစက်သော လေထုကို တစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်မိတော့သည်။
"ခုနှစ်စင်ကြယ် အစီအရင်... ဒါက တကယ့်ကို ပဉ္စမအဆင့် အစီအရင်ကြီး ပဲ၊ အနန္တဆိုင် ထဲမှာတောင်မှ လဲလှယ်ဖို့ မရှိသေးတဲ့အရာကို ဒီနေရာမှာ လာပြီး တွေ့ရတာပဲ။ ဒီလုံချင်းမြို့ကို ဘယ်လိုမျိုး အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက စောင့်ရှောက်နေတာလဲ မသိဘူး၊ မြို့အကာအကွယ် အစီအရင်ကြီး တောင်မှ ပဉ္စမအဆင့် ဖြစ်နေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက ဒါက အကာအကွယ် အစီအရင် သက်သက်ပဲ ဖြစ်နေလို့။ တကယ်လို့ ဒါက ပဉ္စမအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေး အစီအရင်သာ ဆိုရင်တော့ ဒီမြို့ထဲမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ သေခြင်း ရှင်ခြင်း က မြို့သခင်ရဲ့ အတွေး တစ်ချက်တည်းပေါ်မှာပဲ တည်ရှိနေမှာ မဟုတ်လား၊ ဒါက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်"
ချန်ကျီက ဤအချိန်တွင် အနည်းငယ် ခြေလှမ်း တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့ပြီး မြို့ထဲသို့ ဆက်ဝင်ရမလား၊ သို့မဟုတ် ပြန်လှည့်ရမလားကို မဝေခွဲနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်၊ လုံချင်းမြို့အတွင်း၌ အခြေတည်ဝိညာဉ် အဆင့် ထက် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေသည်မှာ ဧကန်မလွဲ ဖြစ်ပေသည်။
ခဏမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် ချန်ကျီက အရာအားလုံးကို တွေးလိုက် ပြီး "ဘာကို ကြောက်နေမှာလဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ကိုယ်ပွားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပဲဥစ္စာ၊ ပြီးတော့ ငါလည်း မကြာခင်မှာ ပဉ္စမအဆင့် အစီအရင်တွေကို ခင်းကျင်း နိုင်တော့မှာပဲ၊ တကယ်ကို ကြောက်နေစရာ ဘာမှမရှိဘူး"
ယခင်က ချန်ကျီတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိခဲ့သော်လည်း အစီအရင်များနှင့် ထိတွေ့ဖူးသွားပြီးသည့်နောက်မှသာ အစီအရင်တစ်ခုက မည်မျှအထိ ကြီးမားသော စွမ်းရည် ကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ကြောင်း သူ နားလည်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ပဉ္စမအဆင့် ခုနှစ်စင် ကြယ် အစီအရင်ကြီးကို ချန်ကျီက ခိုးယူ ကူးယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် အစီအရင် လေ့လာခန်း ထဲတွင် ပထမအဆင့် အစီအရင် သော့ချက်ကို လေ့လာပြီးစီးသွားသည်နှင့် ဤပဉ္စမအဆင့် အစီအရင်ကြီးကို ဆက်လက် လေ့လာနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
အရာအားလုံးကို တွေး ပြီးနောက် ချန်ကျီက စိတ်ထဲတွင် မည်သည့် ရှုပ်ထွေးမှုမျှ မရှိတော့ဘဲ လုံချင်းမြို့ကြီးကို စတင် လှည့်လည် ကြည့်ရှု ခံစားတော့သည်၊ ခဲရာခဲဆစ် အပြင်သို့ တစ်ခေါက် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ရာ ဗဟုသုတ ရှာဖွေရန်အတွက် နေရာအနှံ့ လျှောက်မကြည့်ဘဲ နေလိုက်လျှင် တကယ့်ကို နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။