အခန်း ၁၃၈
Vol. 14 Ch. 138
အခန်း (၁၃၈) သတင်းစုံစမ်းခြင်း
လုံချင်းမြို့၏ အခြေခံ တည်ဆောက်ပုံ မှာ ဝမ်နန်မြို့နှင့် များစွာမကွာခြားလှပေ။
ချန်ကျီက လမ်းမထက်တွင် အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းနေရင်း သူ၏ ရင်ထဲ၌ စကားလုံးတစ်လုံးသာ ရှိတော့သည်၊ ‘ကြီးတယ်’၊ တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းလှသည်။
လုံချင်းမြို့အတွင်းရှိ ဗိသုကာလက်ရာများက ရှေးဆန်ပြီး ဆန်းကြယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ကြည့်ရုံနှင့်တင် ဤမြို့ကြီး တည်ဆောက်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပရိစ္ဆေဒ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာစေသည်၊ အဆောက်အအုံ များကလည်း စနစ်တကျ အစီအစဉ်တကျ ရှိလှပေသည်။
အဆောက်အအုံ တိုင်းသည်လည်း ထူထပ်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား များကို ထုတ်လွှတ်နေကြရာ ထိုအဆောက်အအုံများအတွင်းရှိ အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းများမှာ အနည်းငယ်မျှ ရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သေချာသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။
ချန်ကျီသည် ဤနေရာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သိပ်သည်းမှု အဆင့်မှာလည်း ဝမ်နန်မြို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။
"တကယ်လို့ ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်း ကလည်း နှစ်ဆလောက် တိုးလာနိုင်တယ်၊ ဒီလုံချင်းမြို့ရဲ့ အောက်မှာ ဝိညာဉ်ကြော တစ်ခု ရှိနေတာ သေချာတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုထက်မကလည်း ရှိနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း ဟို ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ပေးပြီးတော့တောင် မြို့ထဲဝင်လာကြတာကိုး၊ တကယ်ကို ဒီစျေးနဲ့ တန်ပါတယ်"
ချန်ကျီက ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေရင်း မကြာခဏဆိုသလို မြေပြင်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။ "ဒီလမ်းမကြီးတွေကလည်း တကယ့်ကို ကျယ်ဝန်းပြီး သန့်ရှင်းသပ်ရပ်လွန်းတယ်၊ လမ်းခင်းဖို့ သုံးထားတဲ့ အုတ်ချပ်တွေကတောင် သာမန် ကျောက်တုံးတွေ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကိန်းအောင်းနေတဲ့ ကုန်ကြမ်းတစ်မျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ဒီလုံချင်းမြို့ရဲ့ လက်ဖွာမှု က မနည်းလှဘူးပဲ"
ချန်ကျီက လျှောက်လှမ်းရင်းဖြင့် ရုတ်တရက် လုံချင်းမြို့နှင့် ဝမ်နန်မြို့ မတူညီသည့် နောက်ထပ် နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြန်သည်။
"ဒီနေရာမှာ လမ်းဘေးဆိုင်ခင်းရောင်းတဲ့ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်မှ မရှိပါလား။ ကျင့်ကြံသူတွေက ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေကို ဝယ်ယူချင်ရင် ဟိုဆိုင်တွေကိုပဲ သွားကြရတာပေါ့"
ချန်ကျီက ရင်ထဲ၌ သံသယ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး နောက်ထပ် လမ်းအနည်းငယ်ကို ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းကြည့်သော်လည်း လမ်းဘေးဆိုင်ခင်းထားသည့် တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မတွေ့ရသေးပေ။
သို့သော်လည်း သူ အမြဲတမ်း စိတ်ထဲ တမ်းတနေခဲ့သော ပြည့်တန်ဆာ စင်မြင့် များကဲ့သို့သော ဖျော်ဖြေရေး နေရာများကိုမူ တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။
"အင်း... ဒီလုံချင်းမြို့ကတော့ ငါ့စိတ်ကြိုက်ပဲ၊ ငါလည်း လင်းအာအတွက် ပြန်ယူသွားပေးဖို့ တူရိယာ အချို့ကို ရှာဖွေနိုင်ကောင်း ရှာဖွေနိုင်လိမ့်မယ်၊ လင်းအာရဲ့ ထက်မြက်တဲ့ ဉာဏ်ပညာနဲ့ဆိုရင် သီချင်းတစ်ပုဒ် စပ်ဆိုဖို့က ပြဿနာမရှိနိုင်ဘူး"
ချန်ကျီက ခေတ္တမျှ ဆက်လက် လှည့်လည်ကြည့်နေသော်လည်း သူ့ကို အဆန်းတကြယ် ဖြစ်စေမည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာကို ထပ်မံ မတွေ့ရတော့ပေ။
"ဒီလုံချင်းမြို့က တကယ်ကြီးတာပဲ၊ ဒီအတိုင်း တစ်ပတ်လောက် ပတ်ကြည့်လိုက်တာတင် နေ့တစ်ဝက်လောက် အချိန်ကုန်သွားပြီ"
ထိုအချိန်တွင် ချန်ကျီ၏ စိတ် အတွင်းသို့ ရုတ်တရက် အချက်အလက် အချို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်သည်။ "အစီအရင် သော့ချက်ကို လေ့လာပြီးသွားပြီ၊ အခုဆိုရင် ငါက လုံချင်းမြို့ရဲ့ အမြဲတမ်း နေထိုင်သူ ဖြစ်သွားပြီပေါ့၊ ဟားဟား"
ချန်ကျီ၏ အသိစိတ်က အနန္တနေရာလွတ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး အစီအရင် လေ့လာခန်း ထံသို့ လျင်မြန်စွာ သွားကာ ခုနှစ်စင်ကြယ် အစီအရင်ကို အစားထိုး ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
"ပဉ္စမအဆင့် အစီအရင်ကတော့ မတူဘူးပဲ၊ လေ့လာပြီးစီးဖို့အတွက် သုံးရက်တောင် အချိန်ပေးရမှာပါလား၊ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၇၂၀၀ တောင် ကုန်သွားသေးတယ်၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေက တကယ်ကို သုံးလို့မလောက်ဘူး၊ ကိုယ်ပွားတို့ရေ ကြိုးစားကြစမ်းပါ။ တကယ်လို့ အဆင်မပြေရင် နေရာလွတ် ထဲက ကိုယ်ပွား အယောက်နှစ်ဆယ်ကို ဟိုဟဲကွမ်း တောင်တန်း ဆီ သွားပြီး မိစ္ဆာသားရဲတွေကို အမဲလိုက်ခိုင်းရမယ်၊ သူတို့ကို တိုက်ပွဲတွေနဲ့ ပိုပြီး ရင်းနှီးသွားအောင် လုပ်ပေးတာပေါ့"
ချန်ကျီက ဤသို့ တွေးလိုက်မိသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှုဖြင့် ရှောင်ဖျင်ကို လှမ်း၍ အကြောင်းကြားလိုက်ပြီး အနန္တနေရာလွတ် အတွင်းရှိ ကိုယ်ပွား အယောက်နှစ်ဆယ်ကို ဟဲကွမ်း တောင်တန်းသို့ သွားကာ မိစ္ဆာသားရဲများကို အမဲလိုက်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်တော့သည်။
ချန်ကျီက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး "အားနေတာထက်စာရင် အကျိုးရှိမယ့် တန်ဖိုးတစ်ခုခုကို လုပ် ခိုင်းတာက ပိုကောင်းပါတယ်"
ချန်ကျီက မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ဖွင့်ထားသော စားသောက်ဆိုင်ကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။ "နီကွမ် စားသောက်ဆိုင် "
ချန်ကျီက ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်၊ မြို့တစ်မြို့ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်အတွက် ဤကဲ့သို့သော လူစည်ကားရာ နေရာများမှ စတင် စူးစမ်းခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။
ချန်ကျီက နီကွမ် စားသောက်ဆိုင် ၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ဆိုင်ဝန်ထမ်း တစ်ဦးက ချက်ချင်း ဆီးကြို နှုတ်ဆက်လာသည်။
ချန်ကျီက ဝန်ထမ်း ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး "အုတ်မြစ်ချခြင်း အစောပိုင်း အဆင့် တောင်မှ ဒီနေရာမှာ ဆိုင်ဝန်ထမ်း ပဲ လုပ်ရတာလား"
"မိတ်ဆွေ... စားသောက်ဖို့လား ကျွန်တော်တို့ဆိုင်မှာ အကောင်းစား မိစ္ဆာသားရဲ အမဲသားတွေ ရှိပါတယ်၊ အသားက နူးညံ့ပြီး အရသာရှိလှပါတယ်၊ ပြီးတော့ အကောင်းစား အင်မော်တယ် ဝိုင်တွေလည်း ရှိပါတယ်" ဆိုင်ဝန်ထမ်း က တက်ကြွစွာ ပြောလိုက်သည်။
ချန်ကျီက ရင်ထဲ၌ မသိမသာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်၊ ဤကဲ့သို့ စကားလုံးအလှများဖြင့် ပြောဆိုတတ်သူများတွင် တကယ့် ပစ္စည်းကောင်းများ ရှိလေ့မရှိပေ။
သို့သော်လည်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ချန်ကျီက ဤအတိုင်း ပြန်လှည့်ထွက်သွားရန် မကောင်းသဖြင့် နီကွမ် စားသောက်ဆိုင် အတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ စားပွဲခုနစ်လုံး ရှစ်လုံးခန့်တွင် ဧည့်သည်များ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
"တစ်ခေါက်လောက် စမ်းကြည့်တာပေါ့"
ချန်ကျီက စကားမပြောဘဲ ခေါင်းကိုသာ ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
"မိတ်ဆွေ... တစ်ယောက်တည်းလား "
ချန်ကျီက ခေါင်းကိုသာ ထပ်မံ ညိမ့်ပြလိုက်ပြန်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ၊ မိတ်ဆွေ ဒီဘက်ကို ကြွပါ"
ဝန်ထမ်း က ပြောရင်း ချန်ကျီကို စားပွဲတစ်ခုထံသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
ချန်ကျီက ကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာက မဆိုးလှပေ၊ ပြတင်းပေါက်နှင့် ကပ်နေသဖြင့် အပြင်ဘက် လမ်းမကြီးကို လှမ်းမြင်ရသည်။
ချန်ကျီ ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ခုနကတင် နီကွမ် စားသောက်ဆိုင် အတွင်း၌ သူ့ကို စူးစမ်းကြည့်နေကြသော စားသုံးသူများ ကလည်း သူ့ကို ဆက်မကြည့်ကြတော့ဘဲ သူတို့၏ စကားဝိုင်းကိုသာ ဆက် ပြောနေကြတော့သည်။
"မိတ်ဆွေ ဘာများ သုံးဆောင်မလဲ "
"ဟင်းမီနူး ရှိလား"
ချန်ကျီက ဝန်ထမ်း ပေးလာသော ဟင်းမီနူး ကို ယူကာ အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ရာ နားမလည်နိုင်သော အသုံးအနှုန်းများ ဖြစ်နေပြန်သည်၊ သို့သော်လည်း ထိုဟင်းအမည်များ၏ အနောက်တွင် ရေးသားထားသော စျေးနှုန်းများကိုမူ သူ နားလည်ပေသည်။
သူ့ဘာသာ သာမန် ဟင်းပွဲအချို့ကို မှာယူလိုက်ရုံမျှဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးခန့် ကုန်ကျမည် ဖြစ်ရာ ကြည့်ရတာ ကျင့်ကြံခြင်း မြို့ကြီးက မတူဘဲ တကယ်ကို စျေးကြီးလှပေသည်။
ကံကောင်းသည်က ချန်ကျီသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ဆင်းရဲမွဲတေနေသူ မဟုတ်တော့သဖြင့် ဤမျှလောက်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကိုမူ သူ ပေးချေနိုင်ပေသည်။
ထို့နောက်တွင် ချန်ကျီက မီနူး ပေါ်မှ စျေးနှုန်း အလယ်အလတ် ဟင်းပွဲအချို့ကို မှာယူလိုက်သည်။ "ဒါတွေပဲ ပေးပါ"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ၊ မိတ်ဆွေ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ၊ ဟင်းပွဲတွေက အမြန်ဆုံး ရောက်လာပါလိမ့်မယ်၊ မိတ်ဆွေ ဝိုင် ရော လိုအပ်ပါသလား "
"မလိုပါဘူး၊ ငါ့ကို ရေနွေးကြမ်း တစ်အိုးပဲ ပေးပါ"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ၊ မိတ်ဆွေ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ"
ဆိုင်ဝန်ထမ်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချန်ကျီက ဆိုင်အတွင်းရှိ စားသုံးသူများကို တစ်ပတ် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ကျင့်ကြံခြင်း အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှာ အုတ်မြစ်ချခြင်း နှောင်းပိုင်း အဆင့် ဖြစ်နေပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို မမြင်ရသူအချို့လည်း ရှိနေသည်။
သူသည်လည်း ထိုကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို မမြင်ရသူများကို စစ်ဆေးရန်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အလဟဿ အကုန်မခံလိုသဖြင့် မျက်လုံးကို ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်က လမ်းမကြီးထံသို့ ပို့ထားလိုက်သော်လည်း စိတ်ကိုမူ ထိုစားသုံးသူများ၏ စကားပြောသံများကို နားထောင်ရန်အတွက် ချန်ထားခဲ့သည်၊ သူ ဤနေရာသို့ လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကလည်း ဤအရာအတွက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။
"သန်ဘက်ခါကျရင် စစ်ဟိုင် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း က လေလံပွဲ ထပ်လုပ်ဦးမှာပဲ၊ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ဘယ်လို ပြင်ဆင်ထားလဲ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ပစ္စည်းကောင်းတွေ ထွက်လာနိုင်တယ်"
"ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ၊ အဲဒီ ပစ္စည်းကောင်းတွေက ငါတို့လိုလူတွေ လက်လှမ်းမီနိုင်တဲ့အရာမှ မဟုတ်တာ၊ ငါသာ အဆင့်တက်ဆေးလုံး တစ်လုံး ဝယ်နိုင်ရင်ပဲ ကောင်းကင်ကြီးကို ကျေးဇူးတင်ရတော့မယ်၊ ဟိုလိုမျိုး မဖြစ်နိုင်တာတွေကို တွေးနေလို့ ဘာလုပ်မှာလဲ"
"ပြောတာလည်း ဟုတ်တာပါပဲ၊ အဲဒီလိုမျိုး အလကားရသလို အမြတ်ထွက်မယ့် ကိစ္စတွေက ငါတို့နဲ့ တကယ်ကို မသက်ဆိုင်ဘူး။ အော်... ဒါနဲ့ ငါကတော့ လျိုမိသားစုမှာ ဧည့်သည်တော် ကျင့်ကြံသူ အဖြစ် သွားလုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပြီ"
"လျိုမိသားစု လား မင်း တကယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီလား လျိုမိသားစုကို သွားရင်တော့ အခုလိုမျိုး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးနော်"
"ဒါကလည်း ဘယ်တတ်နိုင်ပါ့မလဲ၊ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေ မရှိရင် နောက်ပိုင်း လမ်းခရီးက လျှောက်လှမ်းရ ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ လျိုမိသားစု ဆိုတဲ့ နောက်ခံ ရှိနေရင်တော့ နောက်ပိုင်းမှာ ကြီးပွားချမ်းသာမလာရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေအတွက် ပူပန်နေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့"
"ဒါဆိုရင်တော့ မင်းက သတိထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်၊ ကြားရသလောက်တော့ လျိုမိသားစုက မကြာသေးခင်ကမှ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုကို သွား စူးစမ်းဖို့အတွက် လူအင်အား စုဆောင်းနေကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သတင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ပင်ထားလို့ အသေးစိတ် အချက်အလက်ကိုတော့ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး"
"ငါ သတိထားပါ့မယ်၊ တကယ်လို့ လျိုမိသားစုက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို စူးစမ်းဖို့အတွက် လူအင်အား စုဆောင်းနေတာမျိုး မဟုတ်ရင် ငါလည်း လျိုမိသားစုထဲ ဝင်ခွင့်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"ဒါဆို မင်းက..."
အခြားတစ်ယောက်က စကားကို ရပ်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး အဖော်ဖြစ်သူအား ဆက်ပြော၍ မဖြစ်တော့ကြောင်း သတိပေးလိုက်သည်။
"လေလံပွဲ... လျှို့ဝှက်နယ်မြေ လား" ထိုလူနှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းက လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း ချန်ကျီကမူ စိတ်ထဲ၌ သေသေချာချာ မှတ်သားထားလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဆိုင်ဝန်ထမ်း က ဟင်းပွဲများကို သယ်ဆောင်လာပြီး ချန်ကျီ၏ စားပွဲပေါ်သို့ ချပေးလိုက်သည်။ "မိတ်ဆွေ... စိတ်ကြိုက် သုံးဆောင်ပါ "
ချန်ကျီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဟင်းတစ်လုပ်ကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်ရာ "စားလို့တော့ ရပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လင်းအာရဲ့ လက်ရာနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီး ကွာခြားနေတုန်းပဲ"
ချန်ကျီက ဟင်းကို စားသောက်ရင်း အခြားလူများ၏ စကားပြောဆိုမှုများကို ဆက်လက် နားထောင်နေခဲ့သည်။
ထိုလူများ၏ စကားဝိုင်းက သိပ်ပြီး အရေးမကြီးလှသော်လည်း သူကမူ ထိုအရာများထဲမှ အသေးစိတ် အချက်အလက် အချို့ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
လုံချင်းမြို့၏ ကိစ္စအချို့ကိုလည်း အနည်းငယ် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်၊ သို့သော်လည်း အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။
"ကြည့်ရတာ... တစ်ယောက်ယောက်ကို သေသေချာချာ မေးမြန်းရမယ် ထင်တယ်၊ ဒီလုံချင်းမြို့မှာ လမ်းဘေးဆိုင်ခင်းတဲ့လူတောင် တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ သွားပြီး နားထောင်ဖို့ နေရာတောင် ရှာမတွေ့ဘူး"
မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ချန်ကျီက စားပွဲပေါ်က ဟင်းပွဲများကို စားသောက်ပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ "ရှင်းမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ၊ မိတ်ဆွေ အားလုံးပေါင်း အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၅ တုံး ကျပါတယ် "
ဤစျေးနှုန်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချန်ကျီက အံ့သြမနေတော့ပေ၊ သူ ဟင်းမှာကတည်းက တွက်ချက်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဒါက လုံချင်းမြို့၏ စည်းကမ်းချက်များက မဆိုးလှကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ဧည့်သည်ကို စျေးတင် ခြင်းမျိုး မရှိဘဲ စျေးနှုန်းများကို အတိအကျ သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ချန်ကျီက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၅ တုံးကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်ပြီး ထရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
"မိတ်ဆွေ နောက်တစ်ခေါက် ထပ် လာ ခဲ့ပါဦး"
ဆိုင်ဝန်ထမ်း ၏ အသံက ချန်ကျီ၏ အနောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ချန်ကျီ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ရင်ထဲ၌ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ "ပြန်လာရမယ် ဟုတ်လား၊ ဟင်းအစုတ် လေးငါးပွဲကို ဒီလောက်တောင် စျေးကြီးတာ၊ ငါ့ဘာသာ အိမ်ပြန်စားတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"
ချန်ကျီက နီကွမ် စားသောက်ဆိုင် မှ ထွက်လာပြီးနောက် လှည့်ကြည့်ကာ နီကွမ် စားသောက်ဆိုင် ၏ ဆိုင်းဘုတ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဤစာလုံးသုံးလုံးကို သူ မှတ်သားထားလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ နောက်နောင်တွင် ဘယ်သောအခါမှ ဒုတိယအကြိမ် ထပ် ဝင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
"စစ်ဟိုင် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း ရဲ့ နာမည်က တော်တော်ကြီးပုံရတယ်၊ အရင်ဆုံး သွားကြည့်ရင် ကောင်းမလား" ချန်ကျီက သူ၏ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းအတွက် စိတ်ထဲ၌ စဉ်းစားတွေးနေခဲ့သည်။
ချန်ကျီက ခဏမျှ တွေးလိုက်ပြီးနောက် မူလက လမ်းလျှောက်ရင်း စစ်ဟိုင် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ ဆိုင်းဘုတ်ကို တွေ့ခဲ့ရသည့် နေရာဆီသို့ ဦးတည် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
မရှည်မနှောင်း အချိန်အတွင်းမှာပင် စစ်ဟိုင် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ ဆိုင်းဘုတ်ကြီးက ချန်ကျီ၏ မျက်စိအရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
"ဒီလောက်တောင် ကြီးမားတဲ့ အဆောက်အအုံကြီး လား"
ချန်ကျီက ယခုအခါတွင်မူ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က ဆင်တစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး ဘာကို ကြည့်ကြည့် အားလုံးက ကြီးမားလွန်းနေတော့သည်။