အခန်း ၄၃၉

အပိုင်း (၄၃၉) ပျောက်ဆုံးနေသောသူ

ချန်အန်းမြို့၊ ဟုန်လုကျောင်းတော်။

ရှောင်ဇီယင် သည် ချန် ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြသော ချန်ချီ နှင့် ချန်လျူ တို့နှင့် တွေ့ဆုံနေပြီး

"သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ မနေ့က တစ္ဆေမြို့တော် ထဲမှာ သခင်လေး ယဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကိစ္စတွေက တကယ်ပဲ တိုက်ဆိုင်မှုတွေ သက်သက်ပဲလား..."

ချန်ချီ က အရိုသေပြုကာ

"မင်းသမီး... ယုံကြည်ဖို့ ခက်ပေမဲ့၊ အဲဒါတွေ အားလုံးက တိုက်ဆိုင်မှုတွေ ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ အတည်ပြုနိုင်ပါတယ်၊ ဖန်တီးထားတာ သေချာပေါက် မဟုတ်ပါဘူး...”

“ အလောင်းပိုးအိမ် လိုဏ်ဂူ ဧရိယာမှာ ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို ကြိုတင် စီစဉ်ထားလို့ ရတယ် ဆိုရင်တောင်မှ၊ ကျွန်တော်တို့ သခင်လေး မြစ်ထဲ မျောပါသွားတဲ့ အချိန်နဲ့ နေရာ၊ ပြီးတော့ သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ ကယ်ဆယ်ခဲ့တာတွေကို ဘယ်သူကမှ ကြိုတင် မစီစဉ်ထားနိုင်ပါဘူး..."

"တစ်ယောက်ယောက်က စီစဉ်ထားတယ် ဆိုရင်တောင်မှ၊ သခင်လေး ထိုင်နေတဲ့ နေရာကိုတောင် သူတို့ တွက်ချက်နိုင်လောက်အောင် တိုက်ဆိုင်ပြီး တိကျနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက် မြေကြီးပေါ်မှာ အတူတူ ထိုင်နေကြတာ၊ အဲဒီနေရာက သူ့နေရာ ပြိုကျပြီး သူက တွင်းထဲကို ပြုတ်ကျသွားတာလေ..."

"နောက်တော့ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက် အတူတူ ပြေးနေကြပြန်တယ်၊ ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်က သဲနွံ တွေ လှိုင်းထလာပြီး သူက အဲဒီထဲကို နောက်တစ်ခါ ပြုတ်ကျသွားတယ်...”

“ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ ကိစ္စတွေ အများကြီး အတူတူ ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ သူက ကျွန်တော်တို့ ဘေးမှာ ရပ်နေတာပဲဖြစ်ဖြစ် အလယ်မှာ ရပ်နေတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပြဿနာ က အမြဲတမ်း သူ့အပေါ်ကိုပဲ ကျရောက်နေတာပါပဲ"

ထို့နောက်၊ ချန်ချီ နှင့် ချန်လျူ တို့သည် တစ္ဆေမြို့တော် တွင် ယဲ့ချန် ၏ စွန့်စားခန်းများကို ပြန်လည် ပြောပြကြလေသည်။

အဲဒီမှာ ရှိနေတဲ့ ချူ နိုင်ငံက သံတမန်တွေဟာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စွာနဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ ယဲ့ချန် ရဲ့ ကံဆိုးမှုတွေကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသလို သူ့ကို သတ်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲလဲ ဆိုတာကိုလည်း အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

အဲဒီဖြစ်ရပ်တွေသာ တခြား တစ်ယောက်ယောက်ကို ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့တွေ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေပြီးလောက်ပါပြီ။

ရှောင်ဇီယင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"အတိုချုပ် ပြောရရင် ရှင့်ရဲ့ သခင်လေး က အရင်တုန်းက ဘယ်လောက်တောင် ကံကောင်းခဲ့ပြီး အခု ဘယ်လောက်တောင် ကံဆိုးနေပြီလဲ..."

ချန်ချီ က ခေါင်းညိတ်လျက်

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ အဲဒီကနေ ထွက်လာတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ အမှုဖွင့်ဖို့ ကျင်းကျောက် စီရင်စု ကို သွားခဲ့ပါတယ်... ကျင်းကျောက် စီရင်စု က ကျွန်တော်တို့ သခင်လေး ကို ရှာဖို့ ကူညီမယ်လို့ သဘောတူပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် တွေက အကန့်အသတ် ရှိပါတယ်...”

“ ကန်နိုင်ငံ ရဲ့ မြေအောက် တစ္ဆေမြို့တော် ဟာ ရှုပ်ထွေးလွန်းလို့ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ သခင်လေး ကို ရှာဖို့ ကန်နိုင်ငံ နန်းတွင်း ကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ပေးဖို့ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ကိုယ်စား မင်းသမီး ကို တောင်းဆိုပါတယ်"

ရှောင်ဇီယင် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကန်နိုင်ငံ နန်းတွင်း ကို အကူအညီ တောင်းဖို့ လူလွှတ်ထားပြီးပါပြီ... အင်း၊ ဒါနဲ့ သခင်လေး ယဲ့ ဟာ လောကမှာ အမြဲတမ်း ကံအကောင်းဆုံး သူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တာလေ... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက်တောင်ကံဆိုးသွားရတာလဲ... အဲဒီမတိုင်ခင်က ကြိုတင် သတိပေးချက်တွေများ ရှိခဲ့လား.. သူ ထူးခြားတာ တစ်ခုခုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလား..."

"ဟုတ်ကဲ့"

ချန်ချီ က

"သခင်လေး က အလောင်းပိုးအိမ် လိုဏ်ဂူ အနီးက ချောက်ကမ်းပါး ကနေ ပြုတ်ကျသွားပြီး ရတနာတွေ ဝှက်ထားတဲ့ လိုဏ်ဂူ တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်... အရင်တုန်းကလည်း ကျွန်တော်တို့ သခင်လေး ဟာ ခုလို ကိစ္စမျိုးတွေကို မကြာခဏ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပေမဲ့၊ အဲဒါတွေ အားလုံးက ပိုင်ရှင်မဲ့တွေချည်းပါပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ မနေ့ကတော့ မတူပါဘူး... မနေ့က သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ရတနာ မှာ ပိုင်ရှင် ရှိနေပြီး၊ အဲဒီပိုင်ရှင် ရဲ့ အထောက်အထား ကလည်း သာမန် မဟုတ်ပါဘူး... သူတို့က ကန်နိုင်ငံ ရဲ့ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာန ရဲ့ ဒုတိယ ဝန်ကြီး ယဲ့ကျင့်လန် နဲ့ လောကမှာ နံပါတ်တစ် လို့ လူသိများတဲ့ ကူမော့ တို့ပါပဲ..."

ရှောင်ဇီယင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး

"ကူမော့ က ချန်အန်း ကို ရောက်နေတာလား... ဒါဆို ရှင့်ရဲ့ သခင်လေး ဒုက္ခ အကြီးအကျယ် ရောက်မယ်ဆိုတာ အဓိပ္ပာယ် ရှိတာပေါ့"

ချန်ချီ က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းသမီး က ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ..."

ရှောင်ဇီယင် က ဆိုသည်။

"ရှင့်ရဲ့ သခင်လေး ဟာ ကံကောင်းလွန်းလို့ သဘာဝလွန် ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ မွေးရာပါ သူတော်စင် တစ်ယောက်ပါ... ကူမော့ ဟာလည်း မွေးရာပါ သူတော်စင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့၊ သူက ရှင့်ရဲ့ သခင်လေး ထက် ပိုပြီး သဘာဝလွန် ဆန်တယ်..."

"မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ရှင့်ရဲ့ သခင်လေး ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေကို ခြေရာခံလို့ ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အမည်မသိ ဘဝကနေ လောကရဲ့ နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာတဲ့ ကူမော့ ဟာ အဲဒီလမ်းတစ်လျှောက်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သိုင်းပညာ တွေကို ပြသခဲ့ပြီး၊ အဲဒီအထဲက အများစုဟာ ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ဘူး..."

"နှစ်ယောက်စလုံးက မွေးရာပါ သူတော်စင် တွေ ဖြစ်ကြပြီး၊ နှစ်ယောက်စလုံးက သမားရိုးကျ မဟုတ်ကြဘူး၊ ရှင့်ရဲ့ သခင်လေး ကို ကူမော့ က ထိန်းချုပ်ထားပုံ ရတယ်၊ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့၊ ကျွန်မက မွေးရာပါ သူတော်စင် တစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်မလည်း ထိန်းချုပ်ခံရမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်..."

ထိုအချိန်မှာပင်၊

သံတမန် တစ်ဦး အပြင်မှ အလျင်အမြန် ဝင်လာပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဆိုသည်။

"မင်းသမီး... ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ၊ ကန်နိုင်ငံ က ညှိနှိုင်းရေး တာဝန်ခံတွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို ရုတ်တရက် သဘောတူလိုက်ပြီး မဟာ ကရုဏာရှင် ဘုန်းတော်ကြီး ကို ဒီနေ့မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ဆီ လွှဲပြောင်းပေးတော့မှာတဲ့... မင်းသမီး... ကျွန်တော်တို့... မှားယွင်း တွက်ချက်မိသွားပြီ"

ရှောင်ဇီယင် ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ... ကန်နိုင်ငံ ရဲ့ သဘောထားက အမြဲတမ်း တင်းမာနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... မနေ့ကတောင် သူတို့က စစ်သုံ့ပန်းတွေကို ပြန်ပေးဖို့နဲ့ လျော်ကြေးပေးဖို့ အတင်းအကြပ် တောင်းဆိုနေတုန်းပဲလေ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် အလျှော့ပေးသွားတာလဲ..."

သံတမန် က ဆိုသည်။

"ကျွန်တော်တို့လည်း ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ မသိပါဘူး..."

"အခုလေးတင် ကျွန်တော်တို့တွေ အချေအတင် ငြင်းခုံနေကြတုန်းပဲ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြလိုက်ချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ သဘောထား က ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားတာပါ...”

“ ဒါဟာ သဘောတူညီချက် တစ်ခုပါလို့ သူတို့က ချက်ချင်း ကြေညာပြီး လက်မှတ်ထိုးဖို့ စာချုပ် တစ်ခုကို ထုတ်လာခဲ့ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ အခု လက်မှတ်ထိုးရင် နေ့လယ်ကျရင် လူကို လွှဲပေးမယ်လို့ ဆိုပါတယ်..."

"သခင်ကြီးချန် နဲ့ တခြားသူတွေလည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေကြတယ်... အဲဒါကြောင့် သန့်စင်ခန်း သွားမယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ကျွန်တော် ဒီကို လာပြီး မင်းသမီး ကို လာပြောပြတာပါ... အခု ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ... ကန်နိုင်ငံ က ကျွန်တော်တို့ကို ထောင့်လှောင်ထားပြီလေ... လက်မှတ်ထိုးသင့်လား ဒါမှမဟုတ် မထိုးသင့်ဘူးလား..."

ရှောင်ဇီယင် သည် သက်ပြင်း ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ချလိုက်ပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ဒီ ကူမော့ ဟာ ယဲ့ချန် အတွက် ကံဆိုးမှုတွေကို ယူဆောင်လာပေးရုံ သာမကဘဲ ကျွန်မ အတွက်ပါ ကံဆိုးမှုတွေကို ယူဆောင်လာပေးတာလား..."

သူမသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"လက်မှတ် ထိုးလိုက်"

သံတမန် မှာ အလျင်အမြန် ထွက်သွားလေသည်။

ထို့နောက်၊ ရှောင်ဇီယင် သည် ခန်းမဆောင် အတွင်းရှိ အခြား သံတမန်များကို လူစုခွဲရန် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ အမျိုးသမီး အရာရှိ တစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ခဏတာမျှ ခန်းမဆောင် မှာ သေလုမတတ် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

အမျိုးသမီး အရာရှိ သည် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး

"မင်းသမီး... အခု စာချုပ် ကို လက်မှတ်ထိုးပြီးပြီ ဆိုတော့၊ အရှင်မင်းကြီး ကို ရှင်းပြဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်... ကျွန်မတို့ဆီမှာ ကန်နိုင်ငံ က စစ်သုံ့ပန်း တစ်ထောင်ကျော် ရှိနေပေမဲ့၊ ကန်နိုင်ငံ ဆီမှာလည်း ကျွန်မတို့ရဲ့ သုံ့ပန်းတွေ ရှိနေတယ်လေ... "

“အခု ကန်နိုင်ငံ က မဟာ ကရုဏာရှင် ဘုန်းတော်ကြီး ကို သူတို့ရဲ့ သုံ့ပန်းတွေနဲ့ လဲလှယ်လိုက်ပြီ ဆိုတော့၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ သုံ့ပန်းတွေကို ပြန်ရဖို့အတွက် ငွေအများကြီး သုံးရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပါပဲ..."

"ဒီအကြောင်းကို သိသွားရင် အရှင်မင်းကြီး က အရမ်း ဒေါသထွက်လောက်တယ်... ဒီတစ်ကြိမ် ဖမ်းဆီးခံရတဲ့ ကန်နိုင်ငံ ရဲ့ စစ်တပ် ဟာ ထိပ်တန်း မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ထဲက ဘယ်သူမဆို သာမန် စစ်သား ဆယ်ယောက်နဲ့ ညီမျှတယ် ဆိုတာ ရှင် သိသင့်ပါတယ်..."

ရှောင်ဇီယင် သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"အခု ငါ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ.. ကန်နိုင်ငံ က ဘုန်းတော်ကြီး ကို လဲလှယ်ဖို့ ငါတို့ရဲ့ ညှိနှိုင်းရေး မစ်ရှင် အကြောင်းကို ကြိုတင် ကြေညာထားခဲ့ပြီး၊ ငါ့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခဲ့တာလေ..."

"ငါတို့ နန်းတွင်း ရဲ့ ရပ်တည်ချက် က အခု ပြည်တွင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ တစ်ခု ဖြစ်နေပြီ... အရင်တုန်းကတော့ ကန်နိုင်ငံ ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေက အရမ်း များနေလို့ ငါတို့ အချိန်ဆွဲနေခဲ့တာပါ ဆိုတဲ့ ဆင်ခြေကို သုံးလို့ ရခဲ့တယ်..”

“. အခု ကန်နိုင်ငံ က အလျှော့ပေးလိုက်ပြီ ဆိုတော့၊ ငါတို့သာ မလဲလှယ်ဘူးဆိုရင် ဗုဒ္ဓဘာသာ အဖွဲ့အစည်း တွေကြားမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်လာပြီး နိုင်ငံရဲ့ စည်းလုံးညီညွတ်မှု ကို လှုပ်ခတ်သွားစေလိမ့်မယ်... ကိုယ့်ပြည်သူတွေ အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ပေးပြီးမှ တိုင်းပြည် က စွန့်ပစ်ခံရမှာကို ဘယ်သူကများ မစိုးရိမ်ဘဲ နေမှာလဲ..."

အမျိုးသမီး အရာရှိ က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

. "ဒါဆို ကျွန်မတို့ ဒီကိစ္စကို အရှင်မင်းကြီး ကို ဘယ်လို ရှင်းပြကြမလဲ..."

ရှောင်ဇီယင် က ဆိုသည်။

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်၊ ငါတို့ တခြား ဘာကို ရှင်းပြနိုင်ဦးမှာလဲ... ဒါပေမဲ့၊ အခုလောလောဆယ်တော့ ကန်နိုင်ငံ က ဘာလို့ ရုတ်တရက် သဘောထား ပြောင်းသွားလဲ ဆိုတာကို ငါတို့ ရှာဖွေဖို့ လိုတယ်... အဲဒါက ကူမော့ နဲ့ မသက်ဆိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ"

အမျိုးသမီး အရာရှိ က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါ ကူမော့ နဲ့ သက်ဆိုင်နေတာ ဘာမှားလို့လဲ..."

ရှောင်ဇီယင် သည် သက်ပြင်းချကာ ဆိုသည်။

"ငါတို့ရဲ့ အဆင့်မြင့် ညှိနှိုင်းမှုတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကန်နိုင်ငံ က မဟာ ကရုဏာရှင် ဘုန်းတော်ကြီး ကို အနှစ်နှစ်ဆယ်တိုင်တိုင် အကျဉ်းချထားခဲ့တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီအရာက ကန်နိုင်ငံ ဟာ မဟာ ကရုဏာရှင် ဘုန်းတော်ကြီး ရဲ့ တန်ဖိုးကို အရမ်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေတယ် ဆိုတာကို ပြသနေတာပါ..."

"ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဘုန်းတော်ကြီး ကို ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ အစောင့်တွေဟာ အရမ်းကို တင်းကျပ်နေမှာပါ... ကန်နိုင်ငံ ရဲ့ နန်းတွင်း ဟာ ငါတို့ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ မှာ လူဘယ်နှယောက် ပါတယ်၊ အင်အား ဘယ်လောက်ရှိတယ် ဆိုတာကိုလည်း သိထားပါတယ်... “

“သူလျှို တွေရဲ့ အကူအညီနဲ့တောင်မှ ဘုန်းတော်ကြီး နဲ့ အဆက်အသွယ် ရဖို့ဆိုတာ ငါတို့အတွက် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... သဘာဝကျကျပဲ ငါတို့ သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်သလို သတ်နိုင်မှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး..."

"ကန်နိုင်ငံ ရဲ့ သဘောထားက အရင်တုန်းက အရမ်းကို ရှင်းလင်းခဲ့တယ်... သူတို့ရဲ့ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲက အဓိပ္ပာယ် နှစ်ခုပဲ ရှိနိုင်တယ် ။ တစ်ခုက ဘုန်းတော်ကြီး ဟာ သေတော့မှာမို့လို့ သူတို့က သူ့အလောင်းနဲ့ ပိတ်မိနေမှာကို စိုးရိမ်နေတာ”

“ ဒါမှမဟုတ် တင်းကျပ်တဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေ အောက်မှာ ဘုန်းတော်ကြီး ကို သတ်ဖို့ ငါတို့မှာ နည်းလမ်း ရှိတယ်ဆိုတာ သူတို့ သိနေတာပါပဲ..."

"တကယ်လို့ ပထမအချက် ဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒုတိယအချက်သာ ဆိုရင်တော့... "

“ဒါက ပြဿနာပဲ... အဲဒါက ကန်နိုင်ငံ မှာ လူသားတွေ နားလည်နိုင်စွမ်း ထက် ကျော်လွန်တဲ့၊ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိနေနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းရဲ့ တည်ရှိမှုကို သူတို့ သတိပြုမိနေတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲလေ..."

"ကူမော့ ဟာ လောကမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်တဲ့အတွက် တက်လှမ်းခြင်း နဲ့ အနီးစပ်ဆုံးပါပဲ... ကန်နိုင်ငံ မှာ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် စွမ်းအား ရှိနေတယ် ဒါမှမဟုတ် ၎င်းရဲ့ ဝိသေသလက္ခဏာတွေကို သိနေတယ် ဆိုရင်၊ အဲဒါက ကူမော့ ဆီကနေ လာဖို့ အလားအလာ အများဆုံးပါပဲ...”

“ ကူမော့ က အဲဒီအဆင့်ကို မရောက်သေးရင်တောင်မှ၊ ကန်နိုင်ငံ ရဲ့ ထောက်ခံမှု အပြည့်အဝနဲ့ဆိုရင် သူတို့က သူ့ကို တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် စွမ်းအား တွေ အလွယ်တကူ ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်..."

အမျိုးသမီး အရာရှိ ၏ အမူအရာမှာလည်း လေးနက်သွားလေသည်။ သူမက ဆိုသည်

"မင်းသမီး... ဒါက အရမ်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ကန်နိုင်ငံ က လုံဟူတောင် ကို မပိတ်ခင် လော်ထျန်း မဟာ အခမ်းအနား တိုက်ပွဲ အကြောင်း ငါတို့ ရခဲ့တဲ့ သတင်းတွေကို မှတ်မိသေးလား... “

“အဲဒီတိုက်ပွဲမှာ၊ ယခင် မျိုးဆက် မတိုင်မီ လောကမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ လင်ရှောင် ရဲ့ လူဝင်စား လို့ ဆိုတဲ့ သူတစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး၊ နောက်ဆုံးမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်... ကူမော့ က သူ့ကို သတ်ခဲ့တယ်လေ... “

"အရင်တုန်းကတော့ အဲဒါက ကုန်းဆွန်းကျွယ် နဲ့ ကျန်းရှီးစု တို့ရဲ့ လုပ်ရပ်လို့ ငါတို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကသာ အမှန်ဖြစ်ခဲ့ရင် လူဝင်စား လင်ရှောင် ဟာ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရမှာဖြစ်ပြီး၊ သူက ကူမော့ ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာပါ... “

“ သူ အသတ်မခံခဲ့ရဘူး ဆိုရင်တောင်မှ၊ အဲဒါက ကူမော့ မှာ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ စွမ်းအား ရှိနေတယ် ဆိုတာကို အနည်းဆုံး သက်သေပြနေတာပါပဲ..."

ဖုန်လိုင်ကျွန်းမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသူ အားလုံး၏ ပြောစကားအရ၊ ၎င်းတို့သည် ကျွန်းပေါ်တွင် ကူမော့သည်နဂါးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ပထမနှင့် ဒုတိယကျွန်းပိုင်ရှင်တို့ကို အနိုင်ယူခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုကျွန်းပိုင်ရှင်နှစ်ဦးမှာ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်ပင်များလှသည်။

ယနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာများကို ခြုံငုံသုံးသပ်ကြည့်ပါက၊ ကူမော့သည် တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားကို အမှန်တကယ်ပင် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ဘုန်းတော်ကြီးကို မည်မျှပင် တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားစေကာမူ၊ ၎င်း၏တည်နေရာကို အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားကိုသုံး၍ အလွယ်တကူ သုတ်သင်နိုင်မည်ကို ကူမော့ ကောင်းကောင်းသိရှိထားဟန်တူသည်။

ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် သူသည် ဧကရာဇ်ထံ အကြောင်းကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုလုပ်ဆောင်ချက်မှာ ကန်နိုင်ငံနန်းတွင်းကို အလွန်ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေခဲ့တော့သည်။

ရှောင်ဇီယင် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ဒီအရာတွေက တကယ်ကို တိုက်ဆိုင်နေတာပဲ... ကူမော့ က ချန်အန်းမြို့ ကို အခုမှ ရောက်လာတာဖြစ်ပြီး ကန်နိုင်ငံ နန်းတွင်း ရဲ့ သဘောထားက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားတယ်.. ဒါ့အပြင်၊ ကူမော့ က ယဲ့ချန် ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ် ဆိုတာကလည်း အဓိပ္ပာယ် ရှိပုံရတယ်"

စကားပြောနေရင်းပင်၊ ရှောင်ဇီယင် ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ လေးနက်လာတော့သည။ သူက

"ဒါသာ အမှန်ဖြစ်ရင်တော့၊ တကယ်ကို ပြဿနာပဲ...ချုးနိုင်ငံက ဆရာတော် နှစ်ပါး ဟာ သေမျိုး လောကထဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာဖို့ ကန့်သတ်ခံထားရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကူမော့ ကတော့ သွားနိုင်တယ်လေ..."

"သူသာ ကန်နိုင်ငံ ကို ကူညီဖို့ ဘာမဆို လုပ်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ ချူနိုင်ငံ မှာ သူ့ကို တားဆီးဖို့ ဘာနည်းလမ်းမှ မရှိပါဘူး... အရှင်မင်းကြီး အတွက် ဆိုရင်တော့... သူက တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်ဖို့ အချိန်တချို့ လိုပါသေးတယ်..."

အမျိုးသမီး အရာရှိ က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းသမီး... ဆရာတော် နှစ်ပါး က ဘာကိုများ အတိအကျ ကြောက်နေကြတာလဲဟင်... သူတို့ ဘာလို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် မသွားလာရဲကြတာလဲ.. သူတို့သာ ငါတို့ကို အပြည့်အဝ ကူညီပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ မဟာ ချူနိုင်ငံ က လောကကြီးကို ပေါင်းစည်းဖို့က လက်တစ်ကမ်းမှာပဲ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား.."

"ငါ မသိဘူး..."

ရှောင်ဇီယင် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဆိုသည်။

"ပထမဆုံး၊ ကူမော့ ဟာ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ စွမ်းအားကို တကယ်ပဲ ကျွမ်းကျင်နေပြီလား ဆိုတာကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားပါ... အော်၊ ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ ဘုန်းတော်ကြီး ကို ပြန်ခေါ်လာပြီးရင် သူလျှို တွေအားလုံးနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ပြီး၊ အိမ်ရှေ့မင်းသား အခမ်းအနား ပြီးတဲ့အထိ အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ပြီးမှ ငါတို့ ပြန်ကြမယ်ဆိုတဲ့ အမိန့်ကို လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်ပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

အမျိုးသမီး အရာရှိ သည် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"မင်းသမီး... သခင်လေး ယဲ့ချန် ကိုရော ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ..."

ရှောင်ဇီယင် သက်ပြင်းချကာ ဆိုသည်။

"သူ့ကို တတ်နိုင်သမျှ ရှာဖို့ ကြိုးစားပါ... သူ အသက်ရှင်နေသေးဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်... သူ့လို လူတစ်ယောက် ဒီလိုမျိုး သေသွားရင် အရမ်း နှမြောစရာ ကောင်းမှာပဲ"

...