အခန်း ၄၄၂

အပိုင်း (၄၄၂) ကောင်းကံ ဆိုးခံ

ယဲ့ချန် သည် ကျင့်ကြံခြင်း ၏ သေးငယ်သော စက်ဝန်း တစ်ခုကို ပြီးမြောက်သွားသောအခါ၊ထူးခြားသော စွမ်းအင် တစ်မျိုး အမှန်တကယ် ပေါ်လာကြောင်း ကူမော့ တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

သို့သော်လည်း ထူးဆန်းသည်မှာ၊ ၎င်းမှာ သေးငယ်သော စွမ်းအင်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားပြီး၊ တစ်ဝက်က ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သွားကာ ကျန်တစ်ဝက်က ကံဆိုးခြင်း ဖြစ်သွားခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကူမော့သည် ယဲ့ချန် ကို အနေရခက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ယဲ့ချန် မှာ တကယ်ကို ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချမိလေသည်။

မူလက ကံကြမ္မာမှ ရွေးချယ်ခံရသူ တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သူမှာ ယခုအခါ ကံကောင်းခြင်း နှင့် ကံဆိုးခြင်း တို့ ယှဉ်တွဲနေသည့် တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ ကံကောင်းလေလေ၊ ပိုပြီး ကံဆိုးလေလေ ဖြစ်လာတော့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ... အဲဒါ လုံလောက်ပြီ"

ကူမော့သည် ယဲ့ချန် ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ဆိုသည်။

"သွားပြီး အဝတ်အစား အရင် သွားလဲလိုက်ပါဦး... မင်း အခုလောက်တော့ ကံမဆိုးသင့်တော့ပါဘူး"

"ဒါဆို... ကျွန်တော် စမ်းကြည့်ရမလား..."

ယဲ့ချန် သည် တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် တံခါးဆီသို့ အလွန် သတိထားကာ လျှောက်သွားလေသည်။ သူသည် တံခါးဝသို့ မည်သည့် ပြဿနာမှ မရှိဘဲ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်၊ ဟိုဟိုသည်သည် ခုန်ပေါက်နေတော့သည်။

ခဏအကြာတွင်၊ မည်သည့် ပြဿနာမှ မရှိကြောင်း သူ သေချာသွားသောအခါ၊ ယဲ့ချန် သည် ကူမော့ကို

"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေ ပြန်ရောက်လာပြီလား ဆိုတာကို ကျွန်တော် သွားပြီး အတည်ပြုကြည့်ပါဦးမယ်"

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်လို အတည်ပြုမှာလဲဟင်... ချောက်ကမ်းပါး ကနေ ခုန်ချမှာလား..."

ယဲ့ချန် ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ဆိုသည်။

" အဲဒါ အဆင်မပြေဘူးလေ... ကျွန်တော့် ကံကောင်းခြင်း တွေ ပြန်မရောက်သေးရင်၊ ကျွန်တော် ပြုတ်ကျပြီး သေသွားမှာပေါ့... အဲဒါကို အတည်ပြုဖို့ အရမ်း လွယ်ကူတဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခု ကျွန်တော့်မှာ ရှိပါတယ်...”

“ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေကို စတင် ကျင့်ကြံကတည်းက၊ သီချင်း နားထောင်ဖို့ ပြည့်တန်ဆာအိမ် တွေကို သွားတဲ့အခါ ပိုက်ဆံ တစ်ခါမှ မကုန်ဖူးဘူး၊ ပြီးတော့ ကံကြမ္မာရဲ့ အလှည့်အပြောင်း တစ်ခုခုကြောင့် အလှဆုံး ပြည့်တန်ဆာမ ရဲ့ ချစ်သူ အဖြစ် အမြဲတမ်း ရွေးချယ်ခံရတယ်လေ...”

“ သူမနဲ့ အိပ်ပြီးတဲ့ နောက်မှာတောင်၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်လာဖို့ သူမက ငိုပြီး တောင်းပန်သေးတယ်... ဒါကြောင့်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေ ပြန်ရောက်လာပြီလား ဆိုတာကို အတည်ပြုချင်ရင် အရမ်း လွယ်ပါတယ်၊ ပြည့်တန်ဆာအိမ် ကို သွားလိုက်ရုံပဲ"

ကူမော့... "..."

ယဲ့ကျင့်လန်... "..."

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ချေ။

ကူမော့ က

"ဒါနဲ့၊ မင်းရဲ့ အကူအညီ လိုတယ်..."

"အစ်ကိုကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး အမိန့်ပေးပါ၊ အစ်ကိုကြီး အတွက်ဆိုရင် မီးကို ဖြတ်ပြီး ရေထဲကို ဆင်းဖို့ ကျွန်တော် ဝန်မလေးပါဘူး"

ယဲ့ချန် က ဆိုသည်။

ကူမော့ က ဆိုသည်။

"ငါ အခု အမှုတစ်ခုကို စုံစမ်းနေတယ်၊ ချန်အန်း မှာ သတင်းကြီးနေတဲ့ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ 'ခြင်ဆီ စားတဲ့ နတ်ဆိုး' အမှုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာတိုးတက်မှု ဘာ သဲလွန်စမှ မရှိသေးဘူးလေ... ဒါကြောင့်၊ မင်းရဲ့ ကံကောင်းခြင်း ကို ငှားပြီး အမှုကို စုံစမ်းဖို့ ငါ့ကို ကူညီပေးစေချင်တယ်"

ယဲ့ချန် သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ဆိုသည်။

. "ကျွန်တော့်ကိုသာ လွှဲထားလိုက်ပါ အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေသာ ပြန်ရောက်လာသရွေ့၊ ဒါက ကလေးကစားစရာ ပါပဲ..”

“ ကျွန်တော် ကြွားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေသာ ပြန်ရောက်လာသရွေ့၊ လိုချင်တာ ဘာမဆို ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာမှာပါပဲ... သဲလွန်စတွေ လိုချင်ရင် ရပါလိမ့်မယ်၊ လူသတ်သမား ကို လိုချင်ရင် လူသတ်သမား ကို ရှာတွေ့ပါလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပြီလေ..."

ကူမော့ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်"

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး..."

ယဲ့ချန် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ယဲ့ မိသားစု မှ အစေခံ တစ်ဦးနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားရန် ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

သို့သော်လည်း၊ ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် သူသည် ကျောက်လှေကားထစ်ကို ခလုတ်တိုက်မိပြီး ဘေးရှိ ပန်းခြံ ထဲသို့ တည့်တည့် ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

သူ၏ ကံကောင်းခြင်းများ ပြန်မရောက်သေးမည်ကို စိုးရိမ်ကာ သူ ချက်ချင်းပင် လန့်ဖြတ်သွားလေသည်။ သို့သော်လည်း၊ နောက်တစ်ခဏမှာပင်၊ ပန်းများကြားတွင် ဝှက်ထားသော ရွှေတုံး တစ်တုံးကို သူ မြင်လိုက်ရလေသည်။

၎င်းမှာ ရွှေ သုံးကျပ်သားခန့်သာ ရှိပြီး ယဲ့ချန် အတွက် သမုဒ္ဒရာထဲက ရေတစ်စက်မျှသာ ဖြစ်လေသည်။ သာမန်နေ့ တစ်နေ့တွင် ထိုထက်မကသော ငွေများကို သူ အလွယ်တကူ လွှင့်ပစ်နိုင်လေသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မတူညီပါချေ။

ဤရွှေတုံး မှာ သူ့အတွက် ကြီးမားသော အဓိပ္ပာယ် ရှိလေသည်။

"ဟားဟားဟား... ငါ၊ ယဲ့ချန်၊ ပြန်လာပြီ"

"ဟားဟားဟား၊ ငါ သိသားပဲ၊ ငါ့ကို မသတ်နိုင်တဲ့ အရာက ငါ့ကို ပိုပြီး သန်မာလာစေတယ်"

"အခက်အခဲ နည်းနည်းပါးပါး က ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒါက ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

"..."

ယဲ့ချန် သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထွက်သွားရင်း သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော ကြွေးကြော်သံများကို အော်ဟစ်သွားလေသည်။

ယဲ့ကျင့်လန် နှင့် ကူမော့ တို့ နှစ်ဦးစလုံး စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ပါချေ။

ယဲ့ကျင့်လန် က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"သူ ရူးသွားပြီလား..."

ကူမော့ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်း အကျင့်ပါသွားလိမ့်မယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက သူ့ကိုယ်သူ ပုံပြင်စာအုပ် ထဲက ဇာတ်လိုက် တစ်ယောက်လို့ အမြဲတမ်း ထင်ခဲ့တာလေ... အခုလို ကြီးမားတဲ့ အချိုးအကွေ့ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတော့ သူ နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာ နားလည်နိုင်ပါတယ်..."

"အဲဒါ အမှန်ပဲ..."

ယဲ့ကျင့်လန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့၊ ဒီကောင်က မင်းကို သူ့ရဲ့ ရန်သူတော်ကြီး လို့ ထင်ပြီး မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ဖို့ ဒီအထိ ရောက်လာတာက တကယ်ကို ကံကောင်းတဲ့ တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခုပါပဲ...”

“ သူ စိတ်ဓာတ်ကျပြီး အစွန်းရောက် မသွားတာ ကံကောင်းတယ်... အင်း၊ အစ်ကိုကူ၊ သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေကို မင်း တကယ်ပဲ သူ့ဆီ ပြန်ပေးလိုက်တာလား..."

"ငါ ပြန်ပေးလိုက်ပြီ..."

ကူမော့ က ဆိုသည်။

"ယဲ့ချန် ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း က နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်... ငါလည်း နားမလည်နိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ အဲဒါကို ဆက်သိမ်းထားဖို့ကလည်း အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးလေ... အဲဒီကံကောင်းခြင်း က သူ့အပေါ် ဘယ်လို ပြောင်းလဲသွားမလဲ ဆိုတာကို စောင့်ကြည့်တာက ပိုကောင်းပါတယ်"

ယဲ့ကျင့်လန် သက်ပြင်းချကာ ဆိုသည်။

"ငါ အရမ်းကို အားကျတာပဲ အဲဒီကံကောင်းခြင်း တွေကို တခြား တစ်ယောက်ယောက်ဆီကို လွှဲပြောင်းပေးလို့ ရမယ်ဆိုရင်၊ အစ်ကိုကူ၊ ငါ့ကို ပေးသနားဖို့ ငါ တောင်းပန်မိမှာပဲ... ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်၊ ဒီကောင်က နောက်ထပ် ကံကောင်းခြင်း တစ်ခုကို ရတော့မယ်... အဲဒါက မနာလိုစရာပဲ... ငါလည်း မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ကို ကျင့်ကြံချင်တယ်"

ကူမော့ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ပြောရခက်မယ် ထင်တယ်..."

ယဲ့ကျင့်လန် က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ..."

ကူမော့ က ဆိုသည်။

"ယဲ့ချန် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်မှာ၊ ကံကောင်းခြင်း အပြင်..."

“ ကံကောင်းခြင်း အရှိန်အဝါ အပြင်၊ ညီမျှတဲ့ ကံဆိုးခြင်း အရှိန်အဝါ လည်း ရှိနေပြီး၊ သူတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုးများလာနေတယ်... တစ်နည်းဆိုပြောရရင် သူရဲ့ လက်ရှိ ကံကောင်းခြင်း နဲ့ ကံဆိုးခြင်း တွေက ညီမျှနေတယ်၊ သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေ ပြန်ရောက်လာလို့ သူ့ရဲ့ ကံဆိုးခြင်း တွေက လျော့ကျသွားတာ မဟုတ်ဘူးလေ...

ယဲ့ကျင့်လန် က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကံဆိုးခြင်း က ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ..."

ကူမော့ က ဆိုသည်။

"မူလကတော့ ငါက သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တွေကို ခိုးယူလိုက်လို့ တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ဖြစ်သွားတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ကံဆိုးခြင်း က သူ ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ကနေ လာတာလို့ ငါ အခုလေးတင် တွေ့ရှိခဲ့တယ်...”

“ ဆိုလိုတာကတော့ အစကတည်းက သူဟာ ညီမျှတဲ့ ကံဆိုးခြင်း ပမာဏ ကို ကျင့်ကြံခဲ့တာ၊ အဲဒါက ပေါက်ကွဲမထွက်လာသေးလို့ သူက အမြဲတမ်း ကံကောင်းနေခဲ့တာလေ..."

ယဲ့ကျင့်လန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင်၊ ဒါက..."

"မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ဟာ ထင်သလောက် မကောင်းပါဘူး"

ကူမော့ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ကသာ အဲဒီလောက် ကောင်းတယ် ဆိုရင်၊ ဘာလို့ မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ လို့ ခေါ်တော့မှာလဲ... ဒီမေးခွန်းကို ငါ တွေးနေတာ အတန်ကြာပြီ... မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ဟာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တားမြစ်ချက် ဆယ့်သုံးခု ထဲက တစ်ခု ဖြစ်လာတာလဲ..."

“လုံဟူတောင် မှာ သက်ဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းတွေကို ငါ စစ်ဆေးခဲ့ပေမဲ့၊ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေက အပိုင်းအစလေးတွေ ပဲရှိတယ်”

“ အလွန် ဆိုးရွားတဲ့ သိုင်းပညာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ အားလုံးရဲ့ ဘိုးဘေး ဖြစ်ကာ၊ လောဘကြီးသော နတ်ဘုရား စွမ်းရည်နဲ့ တခြား ကြီးမြတ်တဲ့ မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ လေးခု တောင်မှ ၎င်းကနေ ဆင်းသက်လာတာလို့ ဖော်ပြထားရုံ သက်သက်ပါပဲ... “

“ အရင်က ငါ အဲဒါကို ဘယ်တုန်းကမှ နားမလည်ခဲ့ဘူး... ဒါက မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ တွေရဲ့ ဘိုးဘေး ဖြစ်နေရင်တောင်မှ၊ တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ အဲဒါကို ကျင့်ကြံဖို့ လိုသေးတာပဲလေ... ပြီးတော့ တားမြစ်ချက် ဆိုတာ သိုင်းပညာ တစ်ခု မဖြစ်သင့်ဘူး၊ တည်ထောင်သူ ဒါမှမဟုတ်... ... "ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် အနေနဲ့ ဖြသ်သက့်တယ် “

“ဒီနေ့ကျမှ ငါ နည်းနည်း နားလည်လာပြီ"

ယဲ့ကျင့်လန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

"ယဲ့ချန် ရဲ့ အဆိုအရ၊ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ဟာ တကယ်ပဲ မကောင်းဆိုးဝါး သိုင်းပညာ တစ်ခုပါ... သူက အဲဒါကို ကျင့်ကြံဖို့ လူတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်နိုင်ပုံ ပေါ်တယ်...”

“ သူ ပြောတဲ့ မန္တန် တွေနဲ့ လျှို့ဝှက် ကျမ်းစာ တွေကို ကြည့်လိုက်၊ ငါတို့ အဲဒါတွေကို လုံးဝ သုံးလို့ မရဘူးလေ... သိုင်းပညာ တွေက လူတွေကို ရွေးချယ်တယ် ဆိုတာကိုပဲ ငါ အရင်က ကြားဖူးတာ၊ သိုင်းပညာ တွေက လူတွေကို ရွေးချယ်တယ် ဆိုတာကို အခုမှ ပထမဆုံး ကြားဖူးတာပဲ"

ကူမော့ က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"နောက်ထပ် ယုတ္တိမတန်တဲ့ အပိုင်း တစ်ခု ရှိသေးတယ်... ယဲ့ချန် ရဲ့ အဆိုအရ၊ သူ့ရဲ့ အိပ်မက် ထဲမှာ သူတောင်းစား အိုကြီး က သူ့ရဲ့ အိပ်မက် အကြောင်း မေးပြီးမှ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ကို ပေးခဲ့တယ်တဲ့...”

“ ဒါကို ငါတို့ ဘယ်လို အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုလို့ ရမလဲဆိုရင်၊ ယဲ့ချန် ရဲ့ အိပ်မက် က ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်ဖို့ ဆိုရင်၊ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ထဲမှာ သူ မြင်ခဲ့ရတဲ့ လျှို့ဝှက် ကျမ်းစာ တွေက ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ ကျင့်ကြံရာမှာ သုံးလို့ ရနိုင်မလား..."

"သူ့ရဲ့ အိပ်မက် က လောကကြီးကို ပေါင်းစည်းဖို့ ဆိုရင်၊ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ က သူ့ကို အဲဒီလို လုပ်နိုင်မယ့် သိုင်းပညာ တစ်ခု ပေးမလား..."

ယဲ့ကျင့်လန် က မယုံနိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို၊ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ဟာ အသုံးပြုသူကို သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံသူ ကို ရွေးချယ်ခွင့် ပေးရုံသာမကဘဲ၊ အသုံးပြုသူရဲ့ တစ်ဦးချင်း လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ အလိုအလျောက် ကိုက်ညီတဲ့ သိုင်းပညာ တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးတဲ့ သိုင်းပညာ တစ်ခုပေါ့... ဒါက သိုင်းပညာ တစ်ခုလား... ဒါမှမဟုတ် အရာရာကို တတ်စွမ်းနိုင်တဲ့ ဖန်ဆင်းရှင် လား..."

ကူမော့ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

"လောကကြီးက ကျယ်ပြန့်ပြီး အံ့ဩစရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းခြင်း တစ်ဝက်၊ ကံဆိုးခြင်း တစ်ဝက် ဖြစ်နေတဲ့ ယဲ့ချန် ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင်၊ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ဟာ အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."