အခန်း ၄၄၅
Vol. 35 Ch. 445
အပိုင်း (၄၄၅) မင်းမျက်နှာကွာကျသွားပြီး
မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင်၊
ကူမော့ နှင့် ယဲ့ကျင့်လန် တို့သည် ကျင်းကျောက် စီရင်စု သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြလေသည်။
သူတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ဆိုလျှင်၊ ကျင်းကျောက် စီရင်စု အနေဖြင့် လျစ်လျူမရှုရဲကြပါချေ၊ ထို့ကြောင့် ကျင်းကျောက် စီရင်စု ၏ မြို့ဝန် ဖြစ်သူ မိန့်ဝမ်ရှန်း ကိုယ်တိုင် သူတို့အား လာရောက် ကြိုဆိုလေသည် ။
မိန့်ဝမ်ရှန်း ၏ ကျင်းကျောက် စီရင်စု မြို့ဝန် ရာထူးမှာ သူတို့အတွက် သိပ်ပြီး အရေးမပါလှသော်လည်း၊ သူသည် အခြား အရေးကြီးသော ရာထူးတစ်ခုကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသေးသည်။
စုဇီယို ၏ ဆရာ ဖြစ်နေခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် စုဇီယို အား ရိုသေသောအားဖြင့်၊ ကူမော့ နှင့် ယဲ့ကျင့်လန် တို့သည် မိန့်ဝမ်ရှန်း အပေါ် သင့်လျော်စွာ ဆက်ဆံကြလေသည်။
သို့သော်လည်း၊ မိန့်ဝမ်ရှန်း သည် လိမ္မာပါးနပ်သော သူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် စုဇီယို က သူတို့နှင့် သိကျွမ်းနေရုံမျှဖြင့် ကူမော့ နှင့် ယဲ့ကျင့်လန် တို့အပေါ် မောက်မာစွာ ပြုမူခြင်း လုံးဝ မရှိပါချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့်၊ ယဲ့ကျင့်လန် နှင့် ကူမော့ တို့၏ ယဉ်ကျေးမှုများကြောင့် သူသည် ပို၍ပင် ရိုသေကိုင်းညွတ်လာခဲ့လေသည်။
မကြာမီ၊
မိန့်ဝမ်ရှန်း ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူတို့သည် မြေအောက် အကျဉ်းထောင် သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး အကျဉ်းခန်းတစ်ခုအတွင်းရှိ ယဲ့ချန် ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။
သို့သော်လည်း ယဲ့ချန် ၏ အခြေအနေမှာ အလွန် ဆိုးရွားနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ သေလူအလား ဖြူဖျော့နေပြီး၊ ချွေးများ တလုံးလုံး ထွက်နေကာ၊ အလွန်ပင် အားနည်းနေပုံရလေသည်။
“ဟေး... ယဲ့ချန်၊ မင်းက ဘာလို့ မင်းရဲ့ ယန်စွမ်းအင်တွေ အကုန် စုပ်ယူခံထားရသလိုမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ... တစ္ဆေ နဲ့ တွေ့ခဲ့လို့လား...”
ယဲ့ကျင့်လန် က နောက်ပြောင်လိုက်လေသည်။
ယဲ့ကျင့်လန် ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ကျောက်ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ယဲ့ချန် သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။
ကူမော့ နှင့် ယဲ့ကျင့်လန် တို့ ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူသည် အကျဉ်းခန်း တံခါးဝဆီသို့ ကပျာကယာ ပြေးလာပြီး၊ သံတိုင်များကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။
“မင်းတို့ အားလုံး သိကြပြီလား... ငါ တကယ်ကြီး တစ္ဆေ နဲ့ တွေ့ခဲ့တာလေ...”
ယဲ့ကျင့်လန် ၏ နောက်ပြောင်နေသော အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားပြီး သူက ဆိုသည်။
“ငါက နောက်လိုက်တာပါ၊ မင်း ဘာတွေလုပ်လို့ တစ္ဆေ နဲ့ တွေ့ရတာလဲ...”
ယဲ့ချန် သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ဆိုသည်။
“ငါက ကံကြမ္မာမှ ရွေးချယ်ခံရသူ ယဲ့ချန် လေ၊ ဟုတ်တယ်မလား... ငါ ကံကောင်းလွန်းတယ် ဆိုတာ ဘယ်သူက မသိလို့လဲ... ညနေတုန်းက၊ ငါ ပြည့်တန်ဆာအိမ် တစ်ခုထဲကို လှမ်းဝင်သွားရုံလေး တင်၊ ပြည့်တန်ဆာမ က သူမရဲ့ ဧည့်သည် ဖြစ်ပေးဖို့ ငါ့ကို တောင်းပန်လာခဲ့တာ...”
“ဒီလို ကိစ္စမျိုးက တခြားလူတွေ အတွက်ဆိုရင်တော့ ပြဿနာ ဖြစ်မှာ သေချာပေမဲ့၊ ငါ ယဲ့ချန် အတွက်ကတော့ လုံးဝကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ ကိစ္စပဲ မဟုတ်လား...”
“ ပြောစမ်းပါဦး၊ ငါ ယဲ့ချန် ဟာ ပြည့်တန်ဆာအိမ် တွေကို ပိုက်ဆံ တစ်ခါမှ မကုန်ဖူးဘဲ သွားတတ်ပြီး အမြဲတမ်း အလှဆုံး ပြည့်တန်ဆာမ နဲ့ အိပ်ရတယ် ဆိုတာ ဘယ်သူက မသိလို့လဲ...”
ယဲ့ကျင့်လန် က စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ဘဲ ဆိုသည်။
“မင်း ဟန်ဆောင်နေတာတွေကို ရပ်ပြီး အဓိက အကြောင်းအရာကိုပဲ ပြောစမ်းပါ...”
ယဲ့ချန် သည် သက်ပြင်း ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုသည်။
“အခန်းထဲမှာ အဲဒီ ပြည့်တန်ဆာမ နဲ့ ခံသားချက်တွေ ပြောဖို့ ပြင်နေတုန်း၊ သူမရဲ့ လည်ပင်းပေါ်မှာ တစ်ခုခုကို ငါ ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်တယ်...”
ထို့နောက်၊
ယဲ့ချန် သည် ပြည့်တန်ဆာအိမ် တွင် သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို ပြန်လည် ပြောပြလေသည်။
“ငါ ခံစားခဲ့ရတဲ့ အကြောက်တရားကို မင်းတို့ အာရုံခံလို့ ရမလား... ငါ တကယ့်ကို နီးစပ်သွားခဲ့တာ၊ တကယ့်ကို နီးစပ်သွားခဲ့တာလေ... ငါ အတွင်းကို ဝင်တော့မလို့ပါပဲ”
“ငါက ရေဆိုးမြောင်းက ရွှံ့နွံပုံကြီးကို ပွေ့ဖက်ရမယ့် အဖြစ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တာလေ၊ ဝါး... အဲဒါ ဘယ်လောက်တောင် ရွံစရာကောင်းလဲ ဆိုတာ မင်းတို့ စိတ်ကူးလို့တောင် မရပါဘူး တီကောင်တွေ၊ လောက်ကောင်တွေ... အန်ချင်စရာကြီး...”
ယဲ့ချန် သည် ထောင့်တစ်ခုတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် အတန်ကြာအောင် ပျို့အန်နေခဲ့ပြီးမှ ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် ငိုလုနီးပါး ဖြစ်နေလေသည်။ သူသည် သံတိုင်များကို ဖက်ထားရင်း ဝမ်းနည်းပက်လက် ဆိုသည်။
“အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ဘဝက အရမ်းကို သနားစရာ ကောင်းလှပါတယ်။အဲဒါ တကယ့်ကို ပြင်းထန်လွန်းတယ် ကျွန်တော် နောက်နောင် ဘယ်အမျိုးသမီးကိုမှ စိုက်ကြည့်ရဲတော့မယ် မထင်ဘူး”
“ဝါး... ကျွန်တော် ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ... ကျွန်တော်က အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ မိသားစု သွေးဆက်ကို ဆက်ခံရဦးမှာ... ဒါပေမဲ့ ဒီစိတ်ဒဏ်ရာကနေ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ ရုန်းထွက်နိုင်တော့မယ် မထင်ဘူး...”
ယဲ့ချန် ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက်၊
ကူမော့ နှင့် ယဲ့ကျင့်လန် တို့သည် ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏အပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော စာနာမှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။
အမျိုးသားများ အနေဖြင့်၊ သူတို့သည် ကိုယ်ချင်းစာနိုင်ကြလေသည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယဲ့ချန် ၏ နေရာတွင် အစားထိုး တွေးတောကြည့်လိုက်သည့်အခါ၊ သူတို့ ကြုံတွေ့ရမည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာမှာလည်း ယဲ့ချန် ထက် လျော့နည်းမည် မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိလိုက်ကြလေသည်။
သို့သော်လည်း၊
ယခုအခါမှာတော့ စာနာနေရမည့် အချိန် မဟုတ်ပါချေ။ ယဲ့ချန် ထံမှ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို သိရှိပြီးနောက်၊ အစိုးရရုံး ၏ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာ ရှာဖွေစုံစမ်းမှု ရလဒ်များကိုလည်း နားလည်ရန် လိုအပ်သေးသည်။
ချက်ချင်းပင် ယဲ့ကျင့်လန် သည် မိန့်ဝမ်ရှန်း အား မေးလိုက်သည်။
“မြို့ဝန် မိန့်... ကျင်းကျောက် စီရင်စု ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်တွေက ဘာလဲ...”
မိန့်ဝမ်ရှန်း က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။
“သခင်ကြီး ယဲ့... ကျွန်တော်တို့ အစိုးရရုံး ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု အရ၊ အဲ့ဒီအချိန်က အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာဟာ သခင်လေး ယဲ့ ပြောပြခဲ့တဲ့ ဖော်ပြချက်တွေနဲ့ တကယ်ပဲ ကိုက်ညီပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရမ်းကို ယုတ္တိမတန်လွန်းလှပါတယ်... “
“ခင်ဗျားက တရားရေး ဝန်ကြီးဌာန ရဲ့ အဆင်မြင့် အရာရှိ တစ်ဦးပဲလေ၊ ကျွန်တော်တို့ အစိုးရက အမှုတွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးတဲ့အခါ တစ္ဆေ တွေနဲ့ နတ်ဘုရား တွေရဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေကို အမြဲတမ်း ပယ်ဖျက်လေ့ရှိတယ် ဆိုတာ ခင်ဗျား သိမှာပါ...”
ယဲ့ကျင့်လန် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။
“တစ္ဆေ တွေနဲ့ နတ်ဘုရား တွေရဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေကို ဖယ်ထားမယ် ဆိုရင်၊ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကို ဘယ်လို ပြန်လည် ပုံဖော်လို့ ရမလဲ...”
မိန့်ဝမ်ရှန်း ခေါင်းခါယမ်းလျက် ဆိုသည်။
“အဲဒါက နည်းနည်း ယုတ္တိမတန်ဘူး ဖြစ်နေတယ်... တစ္ဆေ တွေနဲ့ နတ်ဘုရား တွေရဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေကို ဖယ်ထုတ်လိုက်မယ် ဆိုရင်၊ ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုပဲ ရှိပါတယ်”
“တစ်ခုက သခင်လေး ယဲ့ ဟာ သူရဲ့ သာလွန်ထက်မြက်တဲ့ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်ကို သုံးပြီး ယု သခင်မလေး ကို သတ်ခဲ့တယ်၊ အသားတွေ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပြီး အရိုးစု သက်သက်ပဲ ကျန်ရစ်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကို လုပ်ကြံဖန်တီးဖို့ နံစော်နေတဲ့ မြောင်းထဲက ရွှံ့နွံတွေကို သယ်လာခဲ့တယ် ဆိုတာပါပဲ...”
သို့သော်လည်း၊ ဤကောက်ချက်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု မရှိပါချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာတွင် သွေး သို့မဟုတ် အသားများ လုံးဝ မရှိသောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။ ထို့အပြင်၊ အရိုးစု ပေါ်တွင် အသားနှင့် သွေးများ ရှိနေသော်လည်း၊ ဖယ်ရှားထားသော လက္ခဏာများ လုံးဝ မရှိပါချေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ၎င်းမှာ ပေါက်ရောက်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
ယဲ့ကျင့်လန် က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“'ပေါက်ရောက်နေတယ်' ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ...”
မိန့်ဝမ်ရှန်း က ဆိုသည်မှာ -
“အဲဒါက အရိုးစု ပေါ်မှာ အသားနဲ့ သွေးတွေ ပေါက်ရောက်နေတာကို ဆိုလိုတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက မြင်ရတာဖြစ်ပြီး တိတိကျကျ အတည်မပြုနိုင်သေးပါဘူး... ဒါက အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာရဲ့ ပထမဆုံး ကောက်ချက် ဖြစ်ပေမဲ့ အရမ်းကို ယုတ္တိမတန်ပါဘူး...”
“ဒါဆို ဒုတိယ ကောက်ချက် ကရော ဘာလဲ...”
မိန့်ဝမ်ရှန်း သည် ယဲ့ချန် ကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု အရ၊ သခင်လေး ယဲ့ ဟာ ယု သခင်မလေး ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက ယု သခင်မလေး ဟာ ပြည့်တန်ဆာ အဖြစ် အတင်းအကြပ် လုပ်ခိုင်းခံရလို့ လောင်းကြေးတစ်ခု လုပ်ဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့လို့ပါ၊ သခင်လေး ယဲ့ က အဲဒီမှာ ပေါ်လာပြီး ယု သခင်မလေး ကို ကူညီခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်...”
"ဒါကြောင့်မို့လို့၊ သခင်လေး ယဲ့ ဟာ ယု သခင်မလေး ကို ဒုက္ခကနေ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီဖို့အတွက် သူမနဲ့အတူ တစ္ဆေပုံပြင် တစ်ခုကို လုပ်ကြံဖန်တီးခဲ့ပြီး၊ သူမကို ထွက်ပြေးခွင့် ပေးလိုက်တာလို့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ခန့်မှန်းနိုင်ပါတယ်... ယု သခင်မလေး ဟာ အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး တစ်နေရာရာမှာ ပုန်းနေတာ ဖြစ်ရမယ်..."
"ဒါပေမဲ့ ဒီကောက်ချက်ကလည်း ယုတ္တိမတန်ပါဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သခင်လေး ယဲ့ ဟာ..."
"သခင်လေး ဟာ မကြာသေးခင်က ချန်အန်း မှာ ငွေအမြောက်အမြား သုံးစွဲခဲ့တာ သေချာပါတယ်... သူသာ ယု သခင်မလေး ကို တကယ် သဘောကျတယ် ဆိုရင်၊ သူမရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို သူ ရိုးရိုးလေးပဲ ဝယ်ယူလိုက်လို့ ရတာပဲလေ...”
“ခုလောက် ရှုပ်ထွေးတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်မျိုး လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး... ယု သခင်မလေး အပေါ် အတင်းအကြပ် လုပ်ခဲ့တဲ့ အဲဒီ သခင်လေး အနေနဲ့လည်း၊ ချူနိုင်ငံ ရဲ့ တတိယမြောက် အကောင်းဆုံး သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်တဲ့ ယဲ့ချန် ကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပါဘူး"
"ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော်တို့ အစိုးရရုံး မှာ လက်ရှိ လမ်းစ ထပ်မရှိတော့တဲ့အတွက် ဆက်လက် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်..."
ယဲ့ကျင့်လန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ကူမော့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“အစ်ကိုကူ... မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ...”
ကူမော့က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။
“အမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးတဲ့အခါ တစ္ဆေ တွေနဲ့ နတ်ဘုရား တွေရဲ့ တည်ရှိမှုကို ပယ်ဖျက်တာက ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သိုင်းလောက က ကျယ်ပြောပြီး အံ့ဩစရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပါ... ဆန်းကြယ်လှတဲ့ နည်းလမ်းတွေ၊ လူတွေ သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုတွေ အများအပြားဟာ တစ္ဆေ တွေ နတ်ဘုရား တွေ မဟုတ်ကြပေမဲ့၊ သူတို့က တစ္ဆေတွေ နတ်ဘုရားတွေထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်ကြသေးတယ်လေ... “
“အစ်ကိုယဲ့ အနေနဲ့ ဒီအကြောင်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားသင့်တယ် မဟုတ်လား...”
ယဲ့ကျင့်လန် သည် သဘာဝကျကျပင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားလေသည်။ သူ၏ သိုင်းပညာ မူလအစမှာ တစ္ဆေများနှင့် နတ်ဘုရားများ၏ အယူအဆအပေါ် များစွာ အခြေခံထားသောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။ သူက ဆိုသည်။
“အစ်ကိုကူ... မင်းက တားမြစ်ချက် ကို ဆိုလိုတာလား...”
“အဲဒါက လူဝင်စားခြင်း မှန်ကြေးမုံ နဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်တယ်...”