အခန်း ၄၄၇

အပိုင်း (၄၄၇) မင်းမျက်နှာကွာကျသွားပြီး ၃

ကူမော့က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ငါ အရင်ဆုံး ချန်ယန် မင်းသမီး ရဲ့ နေအိမ်ကို သွားရမယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ငါ မြို့တော် ကို ပထမဆုံး ရောက်ခါစတုန်းက၊ ချန်ယန် မင်းသမီး က သူမဆီမှာ တကယ့် လူသားနဲ့ တစ်ထပ်တည်း တူတဲ့ ရွှံ့ရုပ် တစ်ခု ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ ငါ မှတ်မိတယ်"

ယဲ့ကျင့်လန် က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီလောက်တောင် တိုက်ဆိုင်ရလား..."

“ငါတို့ ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်မှ ဖြစ်မယ်”

...

ချက်ချင်းပင်၊

ကူမော့ နှင့် အခြားသူများသည် ကျင်းကျောက် စီရင်စု မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေသည်။

ယဲ့ကျင့်လန် သည် တရားရေး ဝန်ကြီးဌာန သို့ အလျင်အမြန် သွားခဲ့ပြီး၊ ကူမော့ နှင့် ယဲ့ချန် တို့သည် ချန်ယန် မင်းသမီး ၏ နေအိမ်သို့ သွားခဲ့ကြလေသည်။

ညဉ့်နက်သန်းခေါင် အချိန်တွင် မင်းသမီး ၏ နေအိမ်မှာ အလွန် တိတ်ဆိတ်နေသဖြင့်၊ တံခါးခေါက်သံမှာ ပို၍ လေးလံနေပုံရလေသည်။

မကြာမီ၊ တံခါးစောင့်က တံခါးဖွင့်ပေးခဲ့ပြီး ကူမော့ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လေသည်။

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"မင်းသမီး နဲ့ ငါ့ညီမ ရှိကြလား..."

တံခါးစောင့် က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းသမီး နဲ့ သခင်မလေး ကူ နှစ်ယောက်စလုံး ရှိကြပါတယ်... သူတို့ မွန်းလွဲပိုင်းကမှ ပြန်ရောက်ကြတာပါ... သခင်ကြီး ကူ... ခင်ဗျား အနေနဲ့ မင်းသမီး ကို တွေ့ချင်တာလား ဒါမှမဟုတ် သခင်မလေး ကူ ကို တွေ့ချင်တာလဲ..."

“နှစ်ယောက်စလုံးပဲ...”

“ကျွန်တော်မျိုး အခုပဲ သွားပြီး အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်...”

ထို့နောက် တံခါးစောင့်က အကြောင်းကြားရန် အလျင်အမြန် ထွက်သွားလေသည်။

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင်၊ လီလီ၊ ကူချူတုန်း နှင့် အနီရောင် ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသမီး တို့ ဧည့်ခန်းမဆောင် သို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

“အစ်ကို”

ကူချူတုန်း က ကူမော့၏ ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး မေးလိုက်သည်။

"ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ကြီး ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ..."

သူမက ကူမော့ဘေးက ယဲ့ချန် အား ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ဒါက ဘယ်သူလဲ..."

ယဲ့ချန် က အလျင်အမြန် အရိုသေပြုကာ ဆိုသည်။

"သခင်မလေး ကူ... ကျွန်တော့်နာမည်က ယဲ့ချန် ပါ၊ ခင်ဗျားအစ်ကို ရဲ့ အသစ် လက်ခံလိုက်တဲ့ ညီလေး ပါပဲ"

ကူချူတုန်း... "??"

နောက်ဆုံးမှ ဝင်လာသော လီလီ ကတော့ ဆက်တိုက် သန်းဝေနေပြီး စိတ်ပျက်စရာကောင်းသော လေသံဖြင့်

"အို... ကျွန်မရဲ့ သူရဲကောင်း ကြီး ကူ... ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ကြီး မိန်းကလေးငယ် တစ်ယောက်ကို နှိုးလိုက်တာက သူမရဲ့ အရေပြားကို ဘယ်လောက်တောင် ထိခိုက်စေလဲ ဆိုတာ ရှင် သိရဲ့လား... ကျွန်မသာ ရုပ်ဆိုးသွားပြီး အိမ်ထောင်မကျရင်၊ ရှင် ကျွန်မကို တာဝန်ယူရမှာနော်"

ကူမော့သည် စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ဘဲ နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်မိသော်လည်း၊ ယခု လီလီ နှင့် နောက်ပြောင်နေရန် အချိန်မရှိသဖြင့် သူက မေးလိုက်သည်။

"ငါ မင်းရဲ့ ရွှံ့ရုပ် ကို ကြည့်ချင်လို့ လာခဲ့တာ..."

လီလီ က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ရွှံ့ရုပ် ကို ကြည့်ချင်ရတာလဲ..."

“အမှုကို စုံစမ်းဖို့လေ...”

ကူမော့ က ဆိုသည်။

"အဲဒါတွေကို ထားလိုက်ပါဦး၊ မင်းရဲ့ ရွှံ့ရုပ် ကို အရင် သွားကြည့်ရအောင်..."

လီလီ က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ရှင် နောက်ကျသွားပြီ... ကျွန်မ အဲဒီ ရွှံ့ရုပ် ကို ပြန်ပို့လိုက်ပြီ..."

ကူမော့ က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

လီလီ က ဆိုသည်။

"အဲဒါ အားလုံးက ရှင့် ညီမ ကြောင့်ပေါ့... အဲဒီ ရွှံ့ရုပ် က တကယ့်လူနဲ့ အရမ်း တူလွန်းလို့၊ သူမက အနေရခက်တယ်လို့ ခံစားရတာလေ... ကျွန်မ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ...”

“ကျွန်မ အဲဒီ ရွှံ့ရုပ် ကို အရမ်း သဘောကျပေမဲ့၊ ကျွန်မရဲ့ ချစ်လှစွာသော ချူတုန်း က အဲဒါကို လွှင့်ပစ်ရမယ်လို့ ပြောတာကိုး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက အဲဒါကို မဖျက်ဆီးရက်လို့၊ ရွှံ့ရုပ် ဆရာကြီး ဆီ ပြန်ပို့လိုက်တာ၊ ကျွန်မ ကြည့်ချင်တဲ့ အချိန်တိုင်း သွားကြည့်လို့ ရအောင်လို့လေ..."

“ရွှံ့ရုပ် ဆရာကြီး က ဘယ်မှာလဲ...”

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

“အရှေ့ပိုင်းမြို့ က ထင်ယူ မြို့ လေ...”

လီလီ က ဆိုသည်။

"အလယ်က နိဝါ လမ်းကြား ထဲက လေးခုမြောက် ရွှံ့ရုပ် ဆိုင်ပေါ့၊ ပိုင်ရှင်ရဲ့ နာမည်က စုန် တဲ့..."

“အစ်ကို... အဲ့ဒီကို သွားမလို့လား..”

ကူချူတုန်း က မေးလိုက်သည်။

"ညီမလည်း လိုက်ခဲ့မယ်လေ"

“မလိုပါဘူး...”

ကူမော့ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

" မင်းသမီး ရဲ့ စံအိမ်မှာပဲ နေခဲ့ပါ..."

ထို့နောက် ကူမော့သည် လီလီ အား ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"အဲဒီကို ရောက်ဖူးတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ငါ့ကို လမ်းပြခိုင်းဖို့ စီစဉ်ပေးပါဦး..."

“ကောင်းပါပြီ”

လီလီ သည် ချက်ချင်းပင် ထရပ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ကူမော့၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။ သူသည် လီလီ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော မူလဝိညာဉ် စွမ်းအား တစ်မျှင်ကို တကယ်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကူမော့သည် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

“လီလီ... ခဏလောက် နေပါဦး”

လီလီ သည် ဇဝေဇဝါဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး "ဘာဖြစ်လို့လဲဟ..." ဟု မေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ သူမ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် ကူမော့သည် သူမ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကာ သူမ၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်ရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊

လီလီ ၏ နှလုံးသားမှာ လည်ပင်းဝအထိ ခုန်တက်လာပြီး၊ သူမ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်အောင် မြန်ဆန်လာကာ၊ သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားတော့သည်။

သူမသည် ကူချူတုန်း ကို သဘောကျသဖြင့်၊ သူမသည် ကူချူတုန်း ၏ မရီး ဖြစ်ချင်သည်ဟု မကြာခဏ နောက်ပြောင်လေ့ရှိသည်။ သို့သော်လည်း၊ သူမ နောက်ပြောင်လေလေ၊ ထိုအကြောင်းကို သူမ အလေးအနက် စတင် တွေးတောမိလာလေလေ ဖြစ်သည်။

ကူမော့သည် လောကတွင် နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည့်အလျောက်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အသွင်အပြင်နှင့် စရိုက်လက္ခဏာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။ အမျိုးသမီး တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူမ ဆွဲဆောင်မှုကို မခံရဘဲ နေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပါချေ။ ၎င်းမှာ ကူမော့သည် ယခုအခါ ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ သူမသည် နောက်ပြောင်ရုံသာ ရဲဝံ့ပြီး၊ အတည်မပြုရဲခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့်၊

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ကူမော့ ၏ ရုတ်တရက် ရင်းနှီးမှုကြောင့်၊ သူမသည် သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပါချေ။ သူမ၏ ပါးပြင်များမှာ ပူလောင်နေပြီး၊ သူမ၏ နှလုံးသားမှာလည်း မြန်ဆန်စွာ ခုန်နေတော့သည်။

ထို့နောက်၊ သူမသည် ကူမော့ ၏ ထိတွေ့မှုကို စောင့်ဆိုင်းရင်း မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်ထားလိုက်လေသည်။

သို့သော်လည်း၊

အတန်ကြာသည်အထိ၊ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ မည်သည့် လက်ချောင်းမှ ထိတွေ့လာခြင်း မရှိသည်ကို ခံစားရလေသည်။ သူမသည် ဇဝေဇဝါဖြင့် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ကူမော့ က ပြောလိုက်သော စကားကို ကြားလိုက်ရသည်။

“မင်းရဲ့ မျက်နှာ... ကွာကျသွားပြီ”

ထို့နောက်၊ ကူမော့ ၏ လက်သည် သူမ၏ မျက်နှာကို ညင်သာစွာ ဆွဲခွာလိုက်သည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊

အရေပြား အပိုင်းအစတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

၎င်းမှာ သူမ၏ မျက်နှာ ဖြစ်နေတော့သည်။