အခန်း ၄၅၅

အပိုင်း (၄၅၅) နိယာမ အားသိမ်းဆည်းခြင်း

မီးတောက်များမှာ ပိုမို တောက်ပစွာ လောင်ကျွမ်းလာပြီး ဟင်းလင်းပြင် ပင် လောင်ကျွမ်းသွားစေမည့်အလား ပင် ဖြစ်လေသည်။

တာအို မီးတောက် ၏ လောင်ကျွမ်းမှုအောက်တွင်၊ မှန်များသည် မီးဖိုထဲသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသော အရည်အသွေးညံ့ ဖန်ခွက်များအလား လျင်မြန်စွာ ပျော့ပျောင်းလာပြီး၊ ပုံပျက်သွားကာ၊ ထို့နောက် ဆူပွက်နေသည့် အရည်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အောက်သို့ စီးကျသွားတော့သည်။

ထို့နောက် တဖြည်းဖြည်းချင်း ၎င်းတို့သည် မူလ ချီစွမ်းအား တစ်မျှင် အဖြစ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကူမော့၏ "နိယာမ ချီစွမ်းအား" ဖြင့် အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊

စနစ်၏ အသိပေးချက် တစ်ခု ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

[ကြယ်ခြောက်ပွင့် ဝရမ်းပြေး တစ်ဦးကို သုတ်သင်ခြင်း]

[ကြယ်ဆုလာဘ် ကို ရရှိပါသည် – အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကမ္ဘာခွဲ ဓားတစ်လက်]

[ယခု ယူမည်လား]

…

ကူမော့သည် ကမ္ဘာခွဲဓားကို ချက်ချင်းပင် တောင်းယူလိုက်သည်။ ထိုဓားသည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်မပေးနိုင်သော်လည်း သိုင်းပညာ၏ အသေးစိတ်ထိန်းချုပ်မှုနှင့် အမှတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် အရာအားလုံးကို ဖောက်ထွက်နိုင်သည့် အယူအဆက သူ့အတွက် ကြီးမားသော ဉာဏ်အလင်းကို ရရှိစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်ရှိတွင် ကူမော့၌ ကမ္ဘာခွဲဓားကို လေ့လာရန် အချိန် မရှိသေးပေ။ သူသည် လူဝင်စားခြင်းမှန်ကြေးမုံမှ ရရှိလာသော "မူလချီစွမ်းအား" ကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်နည်းဆိုသည့် အခက်အခဲနှင့် ရုန်းကန်နေရသည်။

နိယာမများဆိုသည်မှာ အရာအားလုံး၏ တည်ရှိမှုနှင့် လည်ပတ်မှုတို့၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်သည်။ "မူလချီစွမ်းအား" သည် ထိုနိယာမတို့၏ ပုံစံဖြစ်သဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်၍မရပါ။ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် သက်တမ်းရှိသည့် ချီမြောင်ရွှမ်ပင်လျှင် ၎င်းကို ဖျက်ဆီးခြင်း သို့မဟုတ် ဝါးမြိုခြင်း မပြုနိုင်ဘဲ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုဖြင့်သာ ချိတ်ပိတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ကူမော့တွင်မူ မူလချီစွမ်းအားကို ချိတ်ပိတ်နိုင်သည့် အရာဝတ္ထုမျိုး မရှိသေးပေ။ သူတတ်နိုင်သည်မှာ "နိယာမချီစွမ်းအား" ကို အဆက်မပြတ်လည်ပတ်စေခြင်းဖြင့် ယာယီပိတ်လှောင်ထားရန်သာဖြစ်သည်။

ကူမော့ကိုယ်တိုင် အားဖြည့်ပေးနေသရွေ့သာ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ သို့မဟုတ်ပါက အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မူလချီစွမ်းအားမှာ လွတ်မြောက်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ လွတ်မြောက်သွားပါက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် အခွင့်အရေးတစ်ခုခုဖြင့် လူဝင်စားခြင်းမှန်ကြေးမုံ၏ ပုံတူပွားအသစ်တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာလိမ့်မည်။

မူလချီစွမ်းအားကို ယာယီချည်နှောင်ပြီးနောက် ကူမော့သည် အလုပ်ရုံမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအခါ သတိလစ်နေသော လီလီကို သယ်ဆောင်ထားပြီး၊ ဓားရှည်ကို ကိုင်စွဲကာ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ရွှံ့ရုပ်များကို ဖျက်ဆီးနေသော ယဲ့ချန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"အစ်ကိုကြီး..."

ယဲ့ချန် အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး မေးလိုက်သည်။

"အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ..."

"အကုန် ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ..."

ကူမော့ က ဆိုသည်။

ယဲ့ချန် မှာ တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး

"ဒီရွှံ့ရုပ်တွေ လူပြန်ဖြစ်မသွားဘူးလား..."

"မဖြစ်ပါဘူး..."

ကူမော့ က

"ဒါပေမဲ့... ဒီညဟာ လူအများကြီး အတွက် သူတို့ရဲ့ ဘဝကျန်ရှိတဲ့ အချိန်တွေမှာ အိပ်မက်ဆိုး တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

လူဝင်စားခြင်းမှန်ကြေးမုံ၏ ပုံတူပွားမှာ ကျိုးပျက်သွားပြီး "မူလချီစွမ်းအား" တစ်မျှင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ရာ လူဝင်စားခြင်း၏စွမ်းအားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အပြင်ဘက်ရှိ ရွှံ့ရုပ်များသည်လည်း ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သောပုံစံများအတိုင်း ပြန်လည်ပြောင်းလဲလာတော့မည်ဖြစ်သည်။

ဆိုင်ရှင်စုန်၏ အဆိုအရ ရွှံ့ရုပ်များကို ဖန်တီးခဲ့သည်မှာ နှစ်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း အရေအတွက်မှာ အတော်ပင် များပြားလှသည်။ ရွှံ့ရုပ်များနှင့် ထိတွေ့ခဲ့ရသူများမှာ တစ်သက်တာ စိတ်ဒဏ်ရာများ ရသွားနိုင်လောက်အောင်ပင် ဆိုးရွားလှသည်။ ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် ယဲ့ချန်ကဲ့သို့ သတိရှိနေနိုင်သူ မည်မျှရှိမည်ကို ကူမော့ သိချင်နေမိသည်။

ယဲ့ချန်မှာ ကံကောင်းသည်ဟုပင် ဆိုရမည်။ သူသည် ရွှံ့ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် သူ့အောက်ရှိလူက ရွှံ့နွံပုံကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရမည်ဆိုလျှင်... ထိုမြင်ကွင်းမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်နည်း။

သူတို့နှစ်ဦး ခြံဝင်းမှ ထွက်လာချိန်တွင် အလျင်စလို ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယဲ့ကျင့်လန်သည် နန်းတော်အစောင့်တပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်များကို ဦးဆောင်ကာ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့နှင့်အတူ ဆုဇီယို၊ ကူချူတုန်းနှင့် အနီရောင် အမျိုးသမီးတို့လည်း ပါဝင်လာကြသည်။

"အစ်ကိုကူ..."

ယဲ့ကျင့်လန် သည် ကူမော့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းလာပြီး ဆိုသ။

"မင်းကို ရှာဖို့ မင်းသမီးစံအိမ်တော် ကို ငါ အခုလေးတင် သွားခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ မင်း သူတို့ကို လိုက်ဖမ်းတယ်လို့ ကြားလိုက်တယ်... ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိလဲ..."

ကူမော့ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ... နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူ ကိုလည်း သတ်လိုက်ပြီလေ..."

"တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ..."

စုဇီယို က မေးလိုက်သည်။

ကူမော့ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုသည်။

"ဒီ ရွှံ့ရုပ် ဆိုင်ရဲ့ ပိုင်ရှင် ဟာ ဝိညာဉ် စွမ်းအားတွေကို ကျင့်ကြံတဲ့ မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ ရုပ်သေးရုပ် နည်းစနစ် တချို့လည်း ရှိတယ်... သူက တခြားလူတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို စုပ်ယူပြီး ရုပ်သေးရုပ် တွေထဲကို ထိုးသွင်းနိုင်တယ်..."

ကူမော့ အမှန်တိုင်း မပြောခဲ့ပါချေ။

သူ မပြောချင်လို့ မဟုတ်ဘဲ၊ အမှန်တိုင်း ပြောလျှင် လူနည်းနည်းလောက်ပဲ နားလည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်း တတ်နိုင်သမျှ နားလည်နိုင်မည့် နည်းလမ်းဖြင့်ပြောပြခဲ့သည်။

ကူမော့ ပြန်လည် ပြောပြနေစဉ်မှာပင်၊

ကူချူတုန်း က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အစ်ကို"

ကူမော့ နှင့် အခြားသူများသည် ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ကူချူတုန်း ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပိုက်ဆံအိတ်လေး မှာ အလင်းရောင် တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ အပေါ်သို့ လွင့်တက်လာပြီး ၎င်း၏ အတားအဆီးများမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရလေသည်။

ကူမော့ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

ဤပိုက်ဆံအိတ်လေး တွင် တောင်ပိုင်း ကျင်း နိုင်ငံ ၌ ဆရာတော် လျန်ရှန်း ပေးခဲ့သော ဓာတ်တော် ပါဝင်လေသည်။

အစပိုင်းတွင် ကူမော့သည် ၎င်းကို သာမန် ဓာတ်တော် တစ်ခုဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် အသုံးပြုစဉ်အတွင်း ၎င်း၏ အစွမ်းထက်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ကူချူတုန်း က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လေသည။

ထို့ကြောင့် ဖုန်လိုင်ကျွန်း တွင် ကူမော့သည် စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ တပည့် တစ်ဦး ပျံလွန်တော်မူပြီးနောက် ချန်ရစ်ခဲ့သော ရှေးဟောင်း ဗုဒ္ဓ ဓာတ်တော် တစ်ဆူ ဖြစ်ပြီး ကြီးမြတ်သော တောက်ပခြင်း ဘုရားကျောင်း ၏ အဖိုးတန်ဆုံး ဓာတ်တော် များအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဆရာတော် လျန်ရှန်း ထံမှ သိရှိခဲ့ရလေသည်။

"အဲဒါကို ထုတ်ပေးလိုက်ပါ..."

ကူမော့က အလျင်အမြန် ဆိုသည်။

ကူချူတုန်း သည် သူမ၏ ပိုက်ဆံအိတ်လေး ကို ချက်ချင်း ဖွင့်ပေးလိုက်ရာ၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှေးဟောင်း ဗုဒ္ဓ ဓာတ်တော် သည် အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ကူမော့ နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် ၎င်းနောက်သို့ လိုက်သွားကြရာ၊ ရှေးဟောင်း ဗုဒ္ဓ ဓာတ်တော် သည် ရွှံ့ရုပ် အလုပ်ရုံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဝဲပျံနေပြီး၊ ကြီးမားလှသော ဗုဒ္ဓ အလင်းရောင် များကို ဖြာထွက်ကာ၊ မြင့်မြတ်သော ကြာပန်း တစ်ပွင့်အဖြစ် ပွင့်လန်းလာပြီး လေထဲတွင် ပိတ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရလေသည်။

လူတိုင်းမှာ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း မသိဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြလေသည်။

ကူမော့ တစ်ယောက်သာလျှင် ရှေးဟောင်း ဗုဒ္ဓ ဓာတ်တော် ၏ ကြာပန်း သည် အဆက်မပြတ် ပွင့်လိုက် ပိတ်လိုက် ဖြစ်နေစဉ် လူဝင်စားခြင်း မှန်ကြေးမုံ ၏ "မူလ စွမ်းအင်" ကို အမှန်တကယ် စုပ်ယူနေကြောင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရလေသည်။

ဤ ရှေးဟောင်း ဗုဒ္ဓ ဓာတ်တော် သည် "မူလ စွမ်းအင်" ကို ချိတ်ပိတ်နိုင်သည့် ကူမော့ ရှာဖွေနေသော အရာဝတ္ထု ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဆရာတော် လျန်ရှန်း ..."

ကူမော့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကူချူတုန်း က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကို... ဒီထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်က ဆရာတော် လျန်ရှန်း နဲ့ သက်ဆိုင်နေတာလား..."

ကူမော့ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဆရာတော် လျန်ရှန်း က ‌ဒီ ဓာတ်တော် ဟာ ငါ့အတွက် ရည်ရွယ်ထားတာလို့ အမြဲတမ်း ပြောခဲ့တယ်လေ... ဒီနေ့ ဖြစ်ရပ်တွေကို သူက ကြိုမြင်ခဲ့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာ ရေစက် တစ်ခု ရှိနေတာလား..."