အခန်း ၄၅၇

အပိုင်း (၄၅၇) - ပြင်ပ ကောင်းကင်ဘုံ မှ နတ်ဘုရား စေတမန် နှင့် မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ၂

ဆရာတော် တာဘေး က ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုသည်။

"သေချာပါတယ်..."

ရှောင်ဇီယင် ၏ အမူအရာမှာ အလွန် လေးနက်သွားလေသည်။

ဆရာတော် တာဘေး က ဆိုသည်။

"နောက်ဆုံး တစ်ခုကတော့... မင်းသမီး... ကျွန်ုပ် သေဆုံးပြီးတဲ့နောက်၊ ကျွန်ုပ်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို ကြီးမြတ်သော တောက်ပခြင်း ဘုရားကျောင်း ဆီ ပို့ပေးပါ... ပြီးတော့ လျန်ရှန်း ကို ဒီအကြောင်း ပြောပြဖို့ မှတ်ထားပါ “

”ကံကြမ္မာ ဆိုတာ ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားပြီးသားပါ၊ အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါနဲ့... မြင်ခြင်းဟာ အကြောင်းတရား တစ်ခု၊ ကြားခြင်းဟာ အကြောင်းတရား တစ်ခု၊ လုပ်ဆောင်ခြင်းဟာ အကြောင်းတရား တစ်ခု ဖြစ်သလို လျစ်လျူရှုခြင်း နဲ့ ဂရုမစိုက်ခြင်းတွေဟာလည်း အကြောင်းတရားတွေ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သိထားရပါမယ်... အခြေအနေတွေကို မင်း ကိုယ်တိုင် ချိန်ဆရပါလိမ့်မယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ဆရာတော် တာဘေး သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခေါင်းမှာ ရှေ့သို့ ကျသွားကာ အေးချမ်းစွာ ပျံလွန်တော်မူသွားလေသည်။

ရှောင်ဇီယင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ဆရာတော် တာဘေး အား ရိုသေသောအားဖြင့် လက်အုပ်ချီလိုက်ကာ၊ ထို့နောက် တံခါးပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

တံခါးဝတွင် စောင့်နေသော ချန်ကျောက်ရုံ သည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းသမီး... ဆရာတော် တာဘေး က၊ သူ—"

"ပျံလွန်တော်မူသွားပြီ..."

ရှောင်ဇီယင် က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည် ။

"ဒါပေမဲ့၊ သူ အခုလေးတင် ပြောခဲ့တာတွေက နည်းနည်း ဆန်းကြယ်တယ်... သူ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဝမ်းနည်းမှုတွေကို စွန့်လွှတ်ပြီး ပျံလွန်တော်မူသွားလဲ ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်မ အတိအကျ မသိသေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သိပ်ပြီး အရေးမကြီးပါဘူး... အရေးကြီးတာက သူ နောက်ဆုံး ပြောသွားတဲ့ စကားတွေပါပဲ..."

ထို့နောက်၊ ရှောင်ဇီယင် သည် ဆရာတော် တာဘေး မှတ်ထားစေခဲ့သည့် အချက်သုံးချက်ကို ပြန်လည် ပြောပြလေသည်။

နားထောင်ပြီးနောက်၊ ချန်ကျောက်ရုံ က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလျက် ဆိုသည်။

"မနေ့က မွန်းလွဲပိုင်း၊ ဘုန်းတော်ကြီး ပထမဆုံး ပေါ်လာချိန်မှာ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်က အဖြစ်အပျက်တွေကို ပြန်ပြောပြနေရင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျောက်ဆုံးနေတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ..."

"အခု၊ ဘုန်းတော်ကြီး ဟာ နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်မှာ အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ ရဲ့ တည်ရှိမှုကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ ဆိုတာက၊ အဲဒီ မှတ်ဉာဏ်ကို သူ ပြန်လည် ရရှိခဲ့တယ်လို့ ဆိုလိုတာပါပဲ... “

“ဖြစ်နိုင်တာကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်က မဟာ ကရုဏာရှင် ဘုန်းတော်ကြီး ဟာ အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ သူ ရူးသွပ်သွားကာ အားနည်းတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ကန်နိုင်ငံ က လူထောင်ပေါင်းများစွာကို သေဆုံးစေခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်...”

“ သူရဲ့ အပြစ်တွေ ကြီးလေးမှန်း သိလို့ သူ ခုခံမနေခဲ့တာပါ၊ မဟုတ်ရင် ကန်နိုင်ငံ နန်းတွင်း ဟာ ဘုန်းတော်ကြီး ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ရှောင်ဇီယင် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

" ဘုန်းတော်ကြီး က..."

"အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ ရဲ့ တည်ရှိမှုကို အတည်ပြုနိုင်တယ် ဆိုတာက၊ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်က သူဟာ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်ပြီး အတွင်းစိတ် မိစ္ဆာ ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲလေ... "

“ကန်နိုင်ငံ အနေနဲ့ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးနိုင်စွမ်း ရှိဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

ချန်ကျောက်ရုံ က ဆိုသည်။

"ဒါကြောင့်၊ တတိယ တောင်းဆိုချက် ဖြစ်တဲ့ လျန်ရှန်း ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ဖို့ ပြောတာဟာ တက်လှမ်းခြင်း နဲ့ သက်ဆိုင်ဖို့ အရမ်း များပါတယ်... ကြီးမြတ်သော တောက်ပခြင်း ဘုရားကျောင်း မှာ တက်လှမ်းခြင်း ကို ဖောက်ထွင်းအောင်မြင်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိပုံရပြီး၊ ဆရာတော် လျန်ရှန်း က သူ့ရဲ့ ခြေရာကို နင်းမိမှာကို သူ စိုးရိမ်နေတာ ဖြစ်ရမယ်..."

ရှောင်ဇီယင် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"အဲဒီလို ဆိုရင်တော့၊ ငါ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ဆရာတော် လျန်ရှန်း နဲ့ သေချာ စကားပြောဖို့ တကယ် လိုအပ်ပြီ... အတိတ်က ဘုန်းတော်ကြီး ဟာ တကယ်ပဲ ချန်အန်း ကို...”

"မြို့တော် ကို ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်လေ၊ ဆရာတော် လျန်ရှန်း က အခု ငါတို့ရဲ့ ချူနိုင်ငံ မှာ ရှိနေတာ၊ ငါတို့ အဆင်အခြင်မဲ့ ပြုမူလို့ မရပါဘူး"

အမျိုးသမီး အရာရှိ ချန် ဦးညွတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"မင်းသမီး က အမြော်အမြင် ကြီးမားပါတယ်... ဒါက တကယ်ကို သိသာထင်ရှားတဲ့ လျှို့ဝှက် အန္တရာယ် တစ်ခုပါပဲ..."

ရှောင်ဇီယင် က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ဒါပေမဲ့၊ စစ်မှန်တဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ အကြောင်း ပြောရရင်တော့ အဲဒါ ကူမော့ ပါပဲ... မဟာ ကရုဏာရှင် ဘုန်းတော်ကြီး ရဲ့ အဆိုအရ၊ ကူမော့ ဟာ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကို ရောက်ရှိနေပြီ ဆိုတာ အတည်ပြုလိုက်ပြီလေ...”

“ အရင်က သံသယ တချို့ ရှိခဲ့ပေမဲ့၊ အခု တကယ် အတည်ပြုလိုက်ပြီ ဆိုတော့၊ ငါ့ရဲ့ အကြောက်တရား ကို ငါ မဖိနှိပ်ထားနိုင်သေးပါဘူး..."

အမျိုးသမီး အရာရှိ ချန် က တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းသမီး... တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ဟာ သိုင်းပညာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မှာရှိတဲ့ အဲဒီ ထိပ်တန်း ဆရာသခင် တွေနဲ့ ဆံခြည်တစ်မျှင်စာလေးပဲ ကွာတာလေ... တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုလား..."

ရှောင်ဇီယင် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"စုချန်းချိုး လိုမျိုး အစွမ်းထက်တဲ့ သူတစ်ယောက်၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့အားလုံး ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ၊ သူတို့က လူသားတွေ ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ... သူတို့ဟာ တိုက်ခိုက်ရေး ချီစွမ်းအား ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုနဲ့ လူသားတွေရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရနိုင်တယ်... အစွမ်းထက်ပေမဲ့၊ နိုင်ငံတစ်ခုကတောင် ဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်လောက်တဲ့ထိ အစွမ်းမထက်ပါဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကတော့ မတူပါဘူး... သူတို့က တိုက်ခိုက်ရေး ချီစွမ်းအား ကို လျစ်လျူရှုထားပြီးပြီ... သီအိုရီအရ ပြောရရင်၊ သူတို့က ဒဏ္ဍာရီလာ မသေမျိုး တွေနဲ့ တူပါတယ်...”

“ လူသားတွေရဲ့ စွမ်းအားက သူတို့ကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်တော့ဘူး... နင်က တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေမဲ့၊ ပြင်ပ ကောင်းကင်ဘုံ က အဲဒီ နတ်ဘုရား စေတမန် နှစ်ပါးကို ငါ မြင်ဖူးပါတယ်... သေမျိုး လောကမှာ၊ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ဟာ မသေနိုင်သလောက် ပါပဲ..."

“ ကူမော့ ဟာ ကန့်သတ်ချက်တွေ မရှိသလောက် ဖြစ်နေတဲ့ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါ... သူက မဟာ ချူ ရဲ့ မြို့တော် ကို မသွားဘဲ အဲဒီ ဆရာတော် နှစ်ပါး နဲ့ ထိပ်တိုက် မတွေ့သရွေ့၊ သူ့ကို ဖိနှိပ်ဖို့ ဘယ်နည်းလမ်းကိုမှ ငါ စဉ်းစားလို့ မရပါဘူး...”

“ စစ်တပ် တစ်သိန်းပဲ ဖြစ်ဖြစ် သန်းချီပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့ရှေ့မှာတော့ မရှိသလို ပါပဲ... အဲဒါက ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုလို့ နင် ထင်လား”

ချန်ကျောက်ရုံ ၏ နှလုံးသားမှာ လေးလံသွားတော့သည်။

"ဒါဆို ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ..."

ဟု သူမက မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီယင် က သူမ၏ လက်များကို အကူအညီမဲ့စွာ ဖြန့်ကားလိုက်သည်။

"ငါ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... ကူမော့ ဟာ ငါတို့ မဟာ ချူ အတွက် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာမယ် ဆိုတာ အစကတည်းက ငါ သိပါတယ်... သူမရဲ့ မရီး ဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ ကူချူတုန်း နဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ဖို့ ရက်အနည်းငယ်ခြားတိုင်း စာရေးနေခဲ့တာပါ..."

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ကောင်မလေးက သူမရဲ့ မရီး နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ အကြောင်းကိုပဲ အမြဲတမ်း ပြောနေတာ၊ သူမက ကူမော့ ကို လက်ထပ်ဖို့ မစည်းရုံးနိုင်သေးပါဘူး... ငါ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... ငါတို့ သူ့ကို မနိုင်နိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ အလှပဂေး ထောင်ချောက် လည်း အလုပ်မဖြစ်ပါဘူး”

“အော်၊ ဟုတ်တယ်၊ ကူမော့ ရဲ့ ဘေးမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လှပတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ရှိနေတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်၊ သူမ နာမည်က အနီရောင် တဲ့... တချို့ အလုပ်မရှိတဲ့ သူတွေက သူမကို လောကမှာ အလှဆုံး အမျိုးသမီး လို့တောင် ပြောနေကြတာ... ဒါပေမဲ့ ကူမော့ က အဲဒီလို လှပတဲ့ အမျိုးသမီး ကို အစေခံ တစ်ယောက် အနေနဲ့ သုံးနေတာလေ၊ အဲဒါက ရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ်"

စကားပြောနေရင်းပင်၊ ရှောင်ဇီယင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အလှပဂေး ထောင်ချောက် လည်း အလုပ်မဖြစ်ပါဘူး... ငါတို့ စိတ်ခံစားမှု လမ်းကြောင်းကနေ သွားရလိမ့်မယ်... ငါတို့က ချူ လူမျိုးတွေ ဖြစ်နေတော့ ..."

"ငါတို့က ကန်နိုင်ငံ နဲ့ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး၊ ဒါ့အပြင်၊ ကန်နိုင်ငံ ရဲ့ ဧကရာဇ် နဲ့ နန်းတွင်း အရာရှိတွေ၊ စစ်တပ် အရာရှိတွေ အားလုံးက အခု ကူမော့ ကို ကိုးကွယ်နေကြတာလေ... ငါတို့မှာ ဘာအားသာချက်မှ မရှိပါဘူး..."

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ကူမော့ ဟာ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ ဆိုတာကို ဧကရာဇ် ကို အကြောင်းကြားလိုက် သူ့ဘာသာသူ ဖြေရှင်းပါစေ... ငါ တခြား နည်းလမ်းကို မစဉ်းစားနိုင်တော့ပါဘူး..."

ချန်ကျောက်ရုံ သက်ပြင်းချကာ ဆိုသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကို အကြောင်းကြားဖို့ လျှို့ဝှက်စာ တစ်စောင်ကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်လိုက်ပါ့မယ်..."

ရှောင်ဇီယင် လမ်းလျှောက်နေရင်း

" ဘုန်းတော်ကြီး ရဲ့ အလောင်းကို သေချာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပါ... အခု ကူမော့ က ချန်အန်း မှာ ရှိနေပြီ ဆိုတော့၊ ငါတို့ လူတွေ အားလုံးကို ငြိမ်ငြိမ်နေပြီး ဘာမှ မလုပ်ဖို့ ပြောလိုက်ပါ...”

“ ငါတို့က တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အကြောင်း နားမလည်သလို၊ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် မှာ ဘယ်လို နည်းလမ်းတွေ ရှိလဲ ဆိုတာကိုလည်း မသိနိုင်ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် လူတိုင်း တိတ်တိတ်လေး နေသင့်ပါတယ်"

ချန်အန်း သည် တစ္ဆေပုံပြင် တစ်ခုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့လေသည်။ နန်းတွင်း မှ ပြင်းထန်စွာ နှိမ်နင်းနေသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အကျိုးသက်ရောက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိလေသည်။ ထိုညက တစ္ဆေပုံပြင် များမှာ တစ်ခု ၊ နှစ်ခုသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ချန်အန်း ၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် သုံးရာကျော် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည် ။

ကောလာဟလ များမှာ မြို့တော် တစ်ခွင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး၊ မကြာမီ ကျင်းပမည့် နန်းမွေခံ တင်မြှောက်သည့် အခမ်းအနားကိုပင် ရည်ညွှန်းလာကြကာ၊ အိမ်ရှေ့မင်းသား ဖြစ်လာမည့် ကျင်း မင်းသား လီကျုံးချင် သည် ကိုယ်ကျင့်တရား ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက် ရှိသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ က ဤကပ်ဘေးကို ပြစ်ဒဏ် အဖြစ် စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလာကြလေသည်။

ဤကောလာဟလ များ ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင်၊ နန်းတွင်း မှ ပြင်းထန်စွာ နှိမ်နင်းခဲ့ရာ၊ ချန်အန်း အား အကြောက်တရားနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လွှမ်းမိုးနေသော ဝန်းကျင်တစ်ခုသို့ ကျရောက်သွားစေခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း၊ နန်းတွင်း အတွင်း၌ မည်သည့် ကောလာဟလ မျှ ပျံ့နှံ့ခြင်း မရှိပါချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကူမော့ ကိုယ်တိုင် နန်းတွင်း အရာရှိများရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ ယင်းမှာ မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ လုပ်ရပ် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

အရာရှိ များ ယုံကြည်သည်၊ မယုံကြည်သည်မှာ အရေးမကြီးပါချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သူကမျှ ကူမော့အား ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မမေးခွန်းထုတ်ရဲသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ တိတ်တဆိတ် လက်ခံခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။

နန်းတွင်း တွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ မရှိသရွေ့၊ ဤကောလာဟလ များမှာ ကောလာဟလ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ဂယက်ရိုက်မှုများကို မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါချေ။ နန်းတွင်း ၏ သံမဏိ လက်သီးဖြင့် နှိမ်နင်းမှုအောက်တွင်၊ တစ္ဆေပုံပြင် များမှာ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊

ချန်အန်း မှ လျှို့ဝှက်စာ တစ်စောင်မှာ ချူ မြို့တော်၏ နန်းတော်ရှိ ဧကရာဇ် ရှောင်ကျောက်လင် ၏ ရှေ့မှောက် သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

နန်းတွင်း စာကြည့်ဆောင် တွင်၊

ရှောင်ကျောက်လင် သည် လျှို့ဝှက် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သော ညဇီးကွက် ထံမှ လျှို့ဝှက်စာ ကို လက်ခံရယူပြီး စတင် ဖတ်ရှုလေသည်။

သူ၏ အမူအရာမှာ လေးနက်သွားပြီး၊ ထရပ်ကာ စာကြည့်ဆောင် မှ ထွက်ခွာသွားပြီး၊ နန်းတော် အတွင်းရှိ ပြာသာဒ်ဆောင် တစ်ခုသို့ သွားခဲ့လေသည်။

ရှောင်ကျောက်လင် သည် တံခါးဝသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ကာ၊ ရိုသေစွာ ဆိုသည်။

"အရှင်တို့... တပည့် ရှောင်ကျောက်လင် က တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံပါတယ်..."