အခန်း ၄၅၉

အပိုင်း (၄၅၉) - ပြင်ပ ကောင်းကင်ဘုံ မှ နတ်ဘုရား စေတမန် နှင့် မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ၄

ဆရာကြီး ချန် က အလျင်အမြန် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်

"ညီအစ်ကို ချိုး၊ မလန့်ပါနဲ့... ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ကျင်မော့ ကို တစ်ခါမှ မစော်ကားခဲ့ဖူးပါဘူး... သူက တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို ဒီလောကမှာ နေခွင့်ပြုထားတာက သူ့ရဲ့ အတွင်းစိတ် မကျေနပ်မှုတွေကို ဖော်ပြနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်...”

“ အဲဒီတုန်းက နတ်ဘုရားတွေက သူ့ကို ဒီလောကမှာ အနှစ် ကိုးရာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေရဖို့ ကတိပေးခဲ့ပေမဲ့၊ အခု အနှစ် ခုနစ်ရာပဲ ရှိသေးတဲ့အချိန်မှာ သူ့ကို ပြန်သွားစေချင်နေကြတယ်လေ... သူ ဒေါသထွက်နေတာ သေချာတယ်..."

ဆရာကြီး ချိုး က ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောသည်။

"သူ့ရဲ့ မကျေနပ်မှုက ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ….. ငါတို့က အမိန့်တွေကို လိုက်နာနေရုံပါပဲ... တက်လှမ်းခြင်း ရရှိထားတဲ့သူ တစ်ယောက်ကို လူ့လောက မှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာခွင့်ပြုတာက ငါတို့အပေါ် ဘယ်လောက်တောင် သက်ရောက်မှု ရှိမယ်ဆိုတာ သူ မသိဘူးလား...”

“ ငါတို့က ပေါ့ပေါ့ဆဆ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မဖော်ပြရဲဘူးလေ၊ ငါတို့သာ လူ့လောက ရဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ စွန်းထင်းသွားရင် ငါတို့ ပြန်သွားလို့ မရတော့ဘူး... သူက ငါတို့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

ဆရာကြီး ချန် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"မလန့်ပါနဲ့၊ မလန့်ပါနဲ့... ကျင်မော့ ကို အခြေအနေ မေးဖို့ ကျန်းကျန်း ကို ငါ ဆက်သွယ်လိုက်မယ်... နားလည်မှု လွဲတာများ ဖြစ်နိုင်မလား..."

ဆရာကြီး ချိုး က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဘာ နားလည်မှု လွဲတာလဲ... ကူမော့ က အရမ်း အစွမ်းထက်လို့ ကျင်မော့ က သူ့ကို မစော်ကားရဲတာများ ဖြစ်နိုင်မလား... သူက တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် သက်သက်ပါ၊ ကျင်မော့ က သူ့ကို လက်ညှိုး တစ်ချောင်းတည်းနဲ့ ကြိတ်ခြေပစ်လို့ ရတယ်လေ... ဘာ နားလည်မှု လွဲတာ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ဆရာကြီး ချန် က အလျင်အမြန် ဆိုသည်။

"ငါတို့ အရင် မေးကြည့်ရအောင်... သူက တကယ်ပဲ ငါတို့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ် ဆိုရင်တော့၊ သူ့ကို တိုင်ကြားဖို့ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ပြစ်ဒဏ် ကို ငါတို့ စွန့်စားရမယ်... သူက ငါတို့ကို အေးအေးဆေးဆေး နေခွင့် မပေးဘူး ဆိုရင်၊ ငါတို့လည်း သူ့ကို အေးအေးဆေးဆေး နေခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကောင်းပြီ၊ သူ့ကို မေးလိုက်"

ဆရာကြီး ချိုး သည် သူ၏ လေသံကို အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားစေပြီး ဆိုသည်။

"ညီအစ်ကို ချန်၊ ရှောင်ကျောက်လင် က တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တွေအကြောင်း ပြောဖို့ သက်သက် ဒီနေ့ ငါတို့ဆီ လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ သူက ငါတို့ကို စမ်းသပ်နေတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်... သူ တစ်ခုခုကို သိနေလောက်ပြီ"

ဆရာကြီး ချန် က ဆိုသည်။

"အဲဒါက ပုံမှန်ပါပဲ... ဒီကောင်လေး က ထူးထူးခြားခြား ပါရမီ ပါလာပြီး၊ မွေးရာပါ နတ်ဘုရား မျက်လုံး တွေ ပါလာတယ်၊ လျှို့ဝှက်ချက် အများအပြားကို မြင်နိုင်လောက်အောင် နှစ်ထပ် သူငယ်အိမ် တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်လေ...”

“ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်းကို ငါတို့ ပြင်ဆင်ထားပြီး တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကို မရောက်အောင် တားဆီးထားတယ် ဆိုတာကို သူ ရှာတွေ့သွားမှာပါ... အဲဒါ အချိန်တစ်ခုပဲ... ဒီနေ့ သူ့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုက အရမ်းကို သိသာပါတယ်..."

ဆရာကြီး ချိုး က ဆိုသည်။

"ဒီကောင်လေး သေချာပေါက် ဒေါသထွက်နေမှာပဲ... အဲဒီကောင်ဆီကို သူ သွားမလား။ သူ့နာမည်က ဘာလဲ လောကမှာ နံပါတ်တစ် လေ...?"

"ကူမော့..."

"ဟုတ်တယ်..."

ဆရာကြီး ချိုး က ဆိုသည်။

"သူက ကူမော့ နဲ့ လျှို့ဝှက်စွာ ပူးပေါင်းဖို့ ကြိုးစားမယ်လို့ မင်း ထင်လား..."

"မလုပ်ပါဘူး..."

ဆရာကြီး ချန် က ဆိုသည်။

"ရှောင်ကျောက်လင် ဟာ အလွန် မာနကြီးပါတယ်... သူ ကူမော့ ကို လုံးဝ အရှုံးမပေးနိုင်ပါဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့မှာ လောကကြီးကို ပေါင်းစည်းဖို့ ဆိုတဲ့ မြင့်မားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိတယ်လေ... သူ ကူမော့ နဲ့ ပူးပေါင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူ့ဘာသာသူ ဖောက်ထွင်းအောင်မြင်ဖို့ ကြိုးစားပြီး ကူမော့ ကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ မျှမျှတတ အနိုင်ယူဖို့ပဲ သူ ကြိုးစားမှာပါ..."

ဆရာကြီး ချိုး က ဆိုသည်။

"ဒါဆို သူ့မှာ အခွင့်အရေး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး... သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ် ကို ပြန်လည်ရယူဖို့ နည်းလမ်းကို သူ တကယ် ရှာတွေ့ရင်တောင်မှ၊ နိုင်ငံရဲ့ ကံကြမ္မာ က သူ့အပေါ်မှာ ချည်နှောင်ထားလို့၊ သူ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကို မရရှိနိုင်ပါဘူး...”

“ ကြီးမားတဲ့ နိုင်ငံရဲ့ ကံကြမ္မာ ဟာ တိုင်းပြည်အတွက် လေးလံတဲ့ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး တစ်ခုပါ... နိုင်ငံရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းထားရတဲ့သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တက်လှမ်းနိုင်မှာလဲ...”

“ အဲဒီကောင်လေး ငါတို့က သူ့ကို ကန့်သတ်ထားတယ်လို့ပဲ ထင်နေလောက်တယ်၊ ပြီးတော့ ဧကရာဇ် တွေဟာ တက်လှမ်း လို့ မရဘူးဆိုတဲ့ ငါတို့ရဲ့ စကားကို ယုံမှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."

ဆရာကြီး ချန် သည် အချိန်အတော်ကြာ တွေးတောနေပြီးနောက် ဆိုသည်။

"အဲဒါ အရေးမကြီးပါဘူး... သူက ငါတို့ ထောက်ခံဖို့အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဧကရာဇ် ဖြစ်ပေမဲ့၊ ငါတို့က သူ့ကို ထောက်ခံရမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး... သူ တကယ်ပဲ စကားနားမထောင်ဘူး ဆိုရင်၊ ငါတို့က ဧကရာဇ် ကို ပြောင်းလိုက်ရုံပဲလေ... အဲဒါက နောက်ထပ် ဆယ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ဆယ်လောက် အချိန်ဖြုန်းလိုက်ရုံပါပဲ"

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊

ရှောင်ကျောက်လင် သည် တောင်ကြားမှ ထွက်လာပြီး နန်းတော် အတွင်းရှိ သာမန် ပြာသာဒ်ဆောင် အပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ ပွင့်နေသော တံခါးမှာ ယခုအခါ ပိတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူသည် တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ၊ အကြည့်များ နက်ရှိုင်းလာပြီး၊ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်စွာ နေပြီးနောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့လေသည်။

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင်၊

လျှို့ဝှက် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သော ညဇီးကွက် သည် ရှောင်ကျောက်လင် ၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အရှင် နှစ်ပါး က ဘာပြောလဲ..."

ရှောင်ကျောက်လင် က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကို ရောင်ဖို့ ငါ့ကို သူတို့ ငြင်းဆိုတုန်းပဲ..."

ညဇီးကွက် က တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ.. အရှင် နှစ်ပါး ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုရင်၊ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကို ဖောက်ထွင်းအောင်မြင်ဖို့ အရှင်မင်းကြီး ကို ကူညီတာက မခက်ခဲသင့်ဘူး မဟုတ်လား..."

ရှောင်ကျောက်လင် က အတင်းအကျပ် ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"အဲဒါက သူတို့က ငါ့ကို တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကို ရောင်ခွင့် မပေးတာပါ၊ ငါ မရရှိနိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလေ... မင်း နားလည်လား..."

ညဇီးကွက် အနည်းငယ် ကြောင်အသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

"စကားလုံးအတိုင်းပါပဲ..."

ရှောင်ကျောက်လင် က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် က ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အမိန့် အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိမှာကို သူတို့ တကယ်ပဲ စိုးရိမ်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အမိန့် ဆိုတာက သူတို့ရဲ့ အမိန့်တွေကို မနာခံတော့မှာကို ကြောက်နေတာလား ဆိုတာကိုပဲ ငါ မသိတာ..."

ညဇီးကွက် က

ထိတ်လန့်တကြား

"အရှင်မင်းကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး စကားကို ဆင်ခြင်ပါ"

ရှောင်ကျောက်လင် သည်

စကားပြောခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး၊ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဆိုသည်။

"မင်း သွားလို့ ရပါပြီ... ငါ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း နေချင်တယ်... ဘယ်သူမှ လာမနှောင့်ယှက်စေနဲ့"

ထို့နောက်တွင်၊

ရှောင်ကျောက်လင် သည် နန်းတွင်း စာကြည့်ဆောင် သို့ ပြန်သွားပြီး စာအုပ်စင် မှ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ယူလိုက်လေသည်။ ၎င်းမှာ သမိုင်းစာအုပ် တစ်အုပ် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း၊ ရှောင်ကျောက်လင် သည် ကျမ်းစာများကို ဖတ်ရှုနေစဉ်မှာပင်၊ သူသည် စားပွဲပေါ်တွင် ရုတ်တရက် အိပ်ပျော်သွားပြီး သူ၏ အသိစိတ်မှာ အိပ်မက်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

လူငယ် တာအို ဘုန်းကြီး တစ်ပါး တရားဟောနေသော တာအို ဘုရားကျောင်း တစ်ခုသို့ သူ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ သူသည် တစ်ဦးတည်းသော နားထောင်သူ ဖြစ်လေသည်။

လူငယ် တာအို ဘုန်းကြီး သည် ရှောင်ကျောက်လင် ၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ ဆိုသည်။

"မင်းက မင်းသဘောနဲ့မင်း ငါ့ဆီ လာခဲ့တာ ဆိုတော့၊ ကိစ္စတွေကို မင်း သေချာ စဉ်းစားပြီးပြီထင်တယ်..."

စကားပြောနေရင်းပင်၊ "မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ" ဟူသော စာလုံးကြီး လေးလုံး ပါရှိသည့် ဝါကျင်ကျင် ရှေးဟောင်း စာအုပ် တစ်အုပ် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာလေသည်။

ရှောင်ကျောက်လင် က ဆိုသည်။

"မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ဘယ်လို တန်ဖိုးမျိုး ပေးဆပ်ရမလဲ ဆိုတာကို ငါ သိချင်သေးတယ်..."

လူငယ် တာအို ဘုန်းကြီး က ဆိုသည်။

"ငါ မသိဘူး... ငါက စာအုပ်ဝိညာဉ် တစ်ခု သက်သက်ပါ... ငါ မွေးဖွားလာကတည်းက၊ သဘာဝအတိုင်း မွေးဖွားလာတဲ့ သန့်ရှင်းတဲ့ ဘဝ ကို ရှာဖွေဖို့ ဆိုတဲ့ တာဝန် တစ်ခုတည်းပဲ ငါ့မှာ ရှိခဲ့တာ...”

ထို့နောက် လူငယ် တာအို ဘုန်းကြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘာကို လိုချင်တာလဲ..."

ရှောင်ကျောက်လင် က ဆိုသည်

"ငါ လောကကြီးကို ပေါင်းစည်းချင်တယ်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းချင်တယ်၊ ပြီးတော့ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကို ကျော်လွန်ချင်တယ်..."

လူငယ် တာအို ဘုန်းကြီး က ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ပြုံးလျက် ဝါကျင်ကျင် ရှေးဟောင်း စာအုပ် ကို ရှောင်ကျောက်လင် ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

ရှောင်ကျောက်လင် ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့လေသည်။ ဒဏ္ဍာရီလာ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ကို သူ တွေ့ဖူးသည်မှာ ဒါ ပထမဆုံး အကြိမ် မဟုတ်သော်လည်း၊ ဤမျှလောက် လွယ်ကူသော အရာမျိုးကို သူ ဘယ်တော့မှ မယုံကြည်ခဲ့ပါချေ။

မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ကို ကျင့်ကြံခြင်းသည် ထူးခြားသော တန်ဖိုး တစ်ခု ပေးဆပ်ရမည်ဟု သူ ယူဆခဲ့သောကြောင့် ၎င်းကို သူ ဘယ်တော့မှ လက်မခံခဲ့ပါချေ။

သို့သော်လည်း အခုချိန်တွင်...

"ကူမော့၊ ကူမော့... မင်းက ငါ့ကို တကယ်ပဲ ထောင့်ကျပ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ၊ အနာဂတ်မှာ၊ ဒီကိစ္စအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ မင်းကို ငါ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိနဲ့ မျှမျှတတ အနိုင်ယူမယ်"

ချက်ချင်းပင်၊

ရှောင်ကျောက်လင် သည် မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ကို ယူကာ စတင် ဖတ်ရှုတော့သည်။

သို့သော် ဤထူပုံရသော စာအုပ်မှာ တကယ်တမ်းတွင် စာမျက်နှာ သုံးဆယ့်ခြောက်မျက်နှာသာ ရှိလေသည်။ ရှောင်ကျောက်လင် ဖတ်ရှုပြီးသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊

သူသည် အိပ်မက်မှ ရုတ်တရက် နိုးလာခဲ့ပြီး၊ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ဟုခေါ်သော ကျင့်ကြံမှု လျှို့ဝှက် ကျမ်းစာ တစ်အုပ် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာတော့သည်။