အခန်း ၁၁၂၅

အခန်း (၁၁၂၅) - ယူအာ

"မင်းတို့ ခုနက ဒီနေရာမှာ ပိတ်မိနေတယ်၊ ရတနာ မရှာတွေ့ရင် ဆေးနီအိုးဂိုဏ်း ပုံရိပ် ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်က သတိမေ့နေတာကြောင့် ဝိဉာဉ်ပျိုးထောင်သစ်သား ရှိနေရင်တောင် အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘူး လို့ ပြောလိုက်တယ် မဟုတ်လား"

ယီယွင်သည် အသက် ၂၀ ကျော်ခန့်ရှိမည့် အနီရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော ကောင်မလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖျော့တော့နေသည်။ သူမကို ယူအာ ဟု ခေါ်ကြောင်းနှင့် သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူမှာ လော့ ဖြစ်ကြောင်း ယီယွင် မှတ်မိသည်။

လော့မှာ ယီယွင်၏ မေးခွန်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ ထိုစကားကို ပြောခဲ့သည်မှာ ၁၀ မိနစ်ခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ပူပြင်းလှသော အပူဆိပ်များနှင့် ချော်ရည်များ အမြဲတစေ ပွက်ပွက်ဆူနေသော်လည်း ဤလူငယ်က သူမ၏ စကားလုံးတိုင်းကို တစ်လုံးမကျန် ပြန်ပြောနိုင်သည်မှာ တုန်လှုပ်စရာပင်။

သူမတို့၏ စကားများကို သူ ကြားနေသည်မှာ သေချာသည်။ ယီယွင်မှာ ချော်ရည်အိုင်ထဲတွင် ရေချိုးနေသကဲ့သို့ အေးဆေး စိမ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွေ့နေပြီး ကြွက်သားများမှာလည်း အားအင်များ ပြည့်ဝနေသည်။ သူ ဝိဉာဉ်ပျိုးထောင်သစ်သား အကြောင်း မေးရခြင်းမှာ ၎င်းကို သူ အသုံးချလို၍ပင် ဖြစ်သည်။

ဝိဉာဉ်ပျိုးထောင်သစ်သား မှာ ဆေးနီအိုးဂိုဏ်း ၏ အသက်သွေးကြော ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ သူတို့သာ အန္တရာယ်များသည့် နေရာတွင် ပိတ်မိမနေပါက လော့သည် ထိုအကြောင်းကို ပြောပြမိမည် မဟုတ်ပေ။

အသက်အလတ်ပိုင်း လူကြီးမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး တပည့်များကို ကာကွယ်လိုက်ကာ ဦးညွတ်လိုက်သည်။

"ဆရာသခင်..."

ဤသို့ ချော်ရည်အိုင်ထဲတွင် စိမ်နိုင်သည့်သူမှာ သာမန်လူ မဟုတ်မှန်း သူ သိသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာကို မတော်တဆ ရောက်လာတာပါ။ ဆရာသခင်၏ ကျင့်ကြံမှုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။"

အမျိုးသမီးက

"ကျွန်မတို့ နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရ မှာ ဖြစ်ပေါ်တဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုကြောင့် ဒီကို ရောက်လာတာပါ။ လေးငါးရက်လောက်က မြေကြီးထဲကနေ မိုးခြိမ်းသံလို အသံတွေ ကြားရပြီးနောက် ဝဲဂယက်ထဲကို စုပ်ယူခံလိုက်ရတာပါ" ဟု ရှင်းပြသည်။

ယီယွင်သည် သူ ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးဆုံးချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ ထိုနေရာသည် လင်ရှဲ့အာအတွက် အကျိုးရှိသော်လည်း ဤလူများအတွက်မူ အသက်အန္တရာယ် ရှိလှသည်။

ယီယွင်သည် ချော်ရည်အိုင်ထဲမှ ထွက်လာသည်။ သူ၏ ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ယွမ်ချီ အရှိန်အဝါများက သူတို့ကို တုန်လှုပ်စေသည်။ သူ လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း သူ၏ ခြေအောက်တွင် သန့်စင်ယန် စွမ်းအားများ စုစည်းလာသည်။

"မင်းတို့ ငါ မေးတာကို မဖြေရသေးဘူး။ မင်းတို့ ပြောတဲ့ ဝိဉာဉ်ပျိုးထောင်သစ်သား ဆိုတာ ဘာလဲ"

လူကြီးမှာ သွားကို ကြိတ်ကာ

"ကျွန်တော်တို့ ဆေးနီအိုးဂိုဏ်း က ဆင်းရဲပေမယ့် ရှေးဟောင်း နယ်မြေတစ်ခုကနေ အနက်ရောင် သစ်သားပြားတစ်ခုကို ရခဲ့ပါတယ်။ ဒါက ဝိညာဉ် ထိခိုက်ထားသူတွေကို ကုသပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံဖို့တော့ အသုံးမဝင်ပါဘူး" ဟု ရိုးသားစွာ ဖြေလိုက်သည်။

"ဝိဉာဉ်ပျိုးထောင်သစ်သား... အနက်ရောင် ဟုတ်လား။ အဲဒါက အဂ္ဂိရတ်ဆရာတော်ရဲ့ မှတ်တမ်းထဲက ဝိညာဉ်ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်တဲ့အမြစ်ပဲ။ သူတို့က နာမည် မသိလို့ ဒီအတိုင်း ခေါ်နေတာပဲ" ဟု ယီယွင် တွေးလိုက်သည်။

လင်ရှဲ့အာ၏ ဝိညာဉ်မှာ ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာသော်လည်း နိုးထလာခြင်း မရှိသေးပေ။ ဝိဉာဉ်ခေါ်ဆောင်ဆေးမြစ် မှာ သူမအတွက် အရေးပါနိုင်သည်။

"မင်းတို့ ဂိုဏ်းက ဘယ်မှာလဲ"

"ဗဟိုနတ်နယ်မြေ မှာပါ။ ကျွန်တော်တို့က သေးငယ်တဲ့ ဂိုဏ်းလေးပါ..." ဟု လူကြီးက ဖြေသည်။

သူသည် မိမိတို့ဂိုဏ်းမှာ အလွန်ဆင်းရဲကြောင်းကို အလေးပေး ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ် ကောင်မလေး ယူအာမှာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး ယီယွင်၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"ယူအာ၊ ဘာလုပ်တာလဲ"

အမျိုးသမီးမှာ ကြောက်လန့်သွားသည်။

"ဆရာသခင်၊ ဝိဉာဉ်ပျိုးထောင်သစ်သား က ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပါ။ အဲဒါကို ယူသွားရင် ကျွန်မ အဖေ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က သုံးရက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ အဖေက ကျွန်မတို့အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရင်း ဝိညာဉ် ထိခိုက်ပြီး သတိမေ့နေတာပါ။"

ယူအာမှာ မျက်ရည်များဖြင့် ပြောနေသည်။ သူမ၏ လက်မောင်းများမှာလည်း အပူဓာတ်ကြောင့် အလွန်အမင်း ထိခိုက်ထားသည်။

"ဆရာသခင်၊ အဖေက ကျွန်မတို့အတွက် ၁၀ နှစ်လောက် သတိမေ့နေခဲ့တာပါ။ အဖေသာ မနိုးလာရင် ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းကို ရန်သူတွေ ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်။ ဆရာသခင်အနေနဲ့ ကျွန်မတို့ကို ကယ်တင်ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မ ဆရာသခင်ရဲ့ ကျွန်ခံပြီး ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်။"

ယူအာမှာ မျက်ရည်များ စီးကျလျက် ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အခြေအနေမှာ အလွန် စိတ်မကောင်းစရာ ကောင်းလှသည်။