အခန်း ၁၁၂၉

အခန်း (၁၁၂၉) - လက်စားချေခြင်း

အဘိုးကြီး ကျီမှာ နေရာကူးအစီရင်ဖြင့် ရောက်လာပြီးနောက် အခြေအနေကို မည်သို့မျှ နားမလည်သေးပေ။ သူသည် သူ့ကို ဝန်းရံထားသော လူအုပ်ကြားထဲတွင် တုန်ရီနေသည့် ဂျီရွှီယန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ မျက်ရည်များ ဝဲနေသည်။

"အဘိုး... အဘိုး..."

ဂျီရွှီယန်မှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူမ အိပ်မက်မက်နေတာလား အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး အဘိုးအကြောင်း သတင်းအစအနမျှပင် မကြားခဲ့ရပေ။ ထိုမျှမက သူသည် အန္တရာယ်အလွန်များသော နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရ ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် အသက်ရှင်လျက် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ယန်အာ"

အဘိုးကြီး ကျီမှာလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"သခင်မ"

ရှင်းအာနှင့် ယွဲ့ရှောင်တို့မှာလည်း ငိုယိုနေကြသည်။ ထျန်းကျီး ကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း မှာ ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ပြီး သူတို့မှာလည်း ယန်ထျန်းဇုံ ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ယခုကဲ့သို့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လည်တွေ့ဆုံရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် နတ်မျှော်စင် ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။ သူသည် ဂျီရွှီယန်တို့၏ ပြန်လည်ဆုံတွေ့မှုကို အနှောင့်အယှက် မပေးလိုပေ။ သို့သော်လည်း ကျန်းဝူဖိန်သည် ထိုနန်းတော်ငယ်လေးကို သတိပြုမိသွားသည်။

ရေကြည်အိုင်ဓားဂိုဏ်း တွင်လည်း ရှေးဟောင်း နတ်မျှော်စင် ၏ ပုံတူတစ်ခု ရှိသော်လည်း ယီယွင်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ မူရင်းဟုတ်မဟုတ် သူ မသေချာပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုနန်းတော်၏ တန်ဖိုးမှာ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ကြောင်း သူ သိရှိသည်။

"ဆရာသခင်တို့"

ယီယွင်သည် ကျန်းပူရီနှင့် ကျန်းဝူဖိန်တို့ထံ သွားရောက်ကာ

"ရေကြည်အိုင်ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ"

ဟု မေးမြန်းသည်။

ကျန်းပူရီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ

"ခုနှစ်စင်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် က လူတွေက အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ နေရာရှာနေတာ အဆက်မပြတ်ပဲ။ သူတို့က အရမ်း ရန်လိုတယ်။ ဂိုဏ်းဝင် တစ်ယောက်မှလည်း အပြင်ထွက်ပြီး လေ့ကျင့်ခွင့် မရှိတော့ဘူး" ဟု ပြောပြသည်။

ယီယွင်မှာ ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ အံ့အားမသင့်ပေ။ သူ၏ စွမ်းအားများ မြင့်တက်လာပြီးနောက်ပိုင်း ထိုသူတို့မှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် မည်သည့် လှုပ်ခတ်မှုမျှ မပြုလုပ်နိုင်တော့ပေ။

"ကျွန်တော် ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ ခုနှစ်စင်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် နဲ့ အကြွေးဆပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ" ဟု ယီယွင် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဝူဖိန်၊ ကျန်းပူရီနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အကြွေးဆပ်မည်လား အခုချက်ချင်းလား။

သူတို့ မေးခွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် ယီယွင်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်လမ်းဆုံဆီသို့ ရောက်သွားကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ထဲတွင် ကျိုးနေသော ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ယီယွင်"

ကျန်းဝူဖိန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် ယီယွင် ဤမျှကြီးမားသောကိစ္စကို တိုင်ပင်ခြင်းမရှိဘဲ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"အစ်ကိုငယ်၊ မြန်မြန် လိုက်သွားကြစို့" ကျန်းပူရီမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

ယီယွင်သည် အလွန် အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ပြန်ရောက်လာသော်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ခုနှစ်စင်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းပူရီနှင့် ကျန်းဝူဖိန်တို့မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ယီယွင်နောက်သို့ လိုက်သွားကြသည်။ ကျန်းရှောင်ရွှမ်မှာလည်း သူမ၏ ဆရာတို့နောက်သို့ မလိုက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ နောက်မှ လိုက်သွားသည်။

သူမသည် အတိတ်က အကြွေးများကို သည်းခံနေခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် ယီယွင်၏ ယုံကြည်မှုနှင့် အစွမ်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရန်လိုသော စိတ်အားထက်သန်မှုများ ရုတ်တရက် တက်ကြွလာပြီး သူမလည်း လိုက်ပါသွားတော့သည်။

ရေကြည်အိုင်ဓားဂိုဏ်း အပြင်ဘက်တွင် ခုနှစ်စင်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် ၏ အဆင့်မြင့် သံတမန်ဖြစ်သူ ထျန်းရှူ မှာ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။

"ဟားဟား မင်းတို့ ရေကြည်အိုင်ဓားဂိုဏ်း က ယီယွင်ကို အားကိုးနေမှန်း ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကောင်လေးက သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးပြီး နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရ မှာ သွားသေနေပြီ။ သူ အသက်ရှင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

ထျန်းရှူ က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရယ်မောသည်။ သူသည် ရေကြည်အိုင်ဓားဂိုဏ်း ၏ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးရသည်မှာ အချိန်ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် ထျန်းရှူ ၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲလျက် သူ၏ အပေါ်ဘက် ပေတစ်ထောင် အကွာမှ ထွက်ပေါ်လာသော လူတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။