အခန်း ၁၁၃၈

အခန်း (၁၁၃၈) - ကောင်းကင်ရတနာများ၏ ဂိတ်တံခါး

နတ် စံအိမ်၏ မန်နေဂျာသည် ရနိုင်သော ဆိုင်ခန်းများ၏ အသေးစိတ် အစီရင်ခံစာကို ချက်ချင်း ပို့ပေးသည်။ ယီယွင်သည် ဈေးနှုန်းများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် တုံ့ဆိုင်းသွားရသည်။

နတ်မြို့မှာ အလွန်ပင် စည်ကားလွန်းလှသည်။ ယန်နတ်ဘုရားကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုလုံးတွင်ပင် ၎င်းကို မဟာမြို့တော်ကြီး အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ မြို့လယ်ရှိ ဆိုင်ခန်းများမှ ရရှိသော အမြတ်ငွေမှာ နက္ခတ်တာရာ အတိုင်းအတာပင်။ နတ် နယ်မြေမှ ဂိုဏ်းများကို ဖယ်ထားလျှင်ပင် ယန်နတ်ဘုရားကောင်းကင်ဘုံ ၏ အခြားနယ်မြေများမှ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံက နတ်မြို့တွင် ဆိုင်ဖွင့်ထားကြသည်။

ထို့ကြောင့် နတ်မြို့ရှိ ဆိုင်ခန်းများသည် အလွန်ဝယ်လိုအား ကောင်းလှသည်။

မြို့လယ်ရှိ ဧရာမ ဆိုင်ခန်းအချို့မှာ တစ်နှစ်လျှင် တံဆိပ်တော် ၂၀,၀၀၀ ပေးဆောင်ရပြီး ၁၀ နှစ်စာ ကြိုတင်ပေးသွင်းရသည်။ အလွန်ဈေးကြီးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း နှစ်တစ်နှစ်တွင် အပေးအယူကြီးကြီးမားမား အနည်းငယ်လုပ်ရုံဖြင့် ထိုငှားရမ်းခကို ပြန်လည်ကာမိနိုင်သည်။

ယီယွင်မှာ မြို့လယ်တွင် ဆိုင်ခန်းငှားရန် မတတ်နိုင်ပေ။ ထို့ပြင်လည်း မလိုပေ။ သူသည် မြို့နှင့် ဝေးလံသော နေရာရှိ ဆိုင်ခန်းငယ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ငှားရမ်းခမှာ မြို့လယ်ထက် ဆယ်ပုံတစ်ပုံသာ ရှိသော်လည်း ၁၀ နှစ်စာ ကြိုတင်ပေးသွင်းရန် လိုအပ်ဆဲဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယီယွင်သည် တံဆိပ်တော် ၂၂,၀၀၀ ကို ချက်ချင်း ပေးဆောင်လိုက်ရသည်။

နတ် စံအိမ်မှ ထွက်လာစဉ် ယူအာမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ နတ်မြို့သို့ မရောက်မီအထိ သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် ဆင်းရဲကြောင်း နားမလည်ခဲ့ပေ။ ဆေးအိုးနီ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ရာစုနှစ်တစ်ခုစာ ရှာဖွေနိုင်သည့် ငွေကြေးမှာ နတ်မြို့ရှိ ဆိုင်ခန်း တစ်နှစ်စာ ငှားရမ်းခနှင့်ပင် မလောက်ပေ။

"ငါ တကယ်ကို ဆင်းရဲတာပဲ"

ယီယွင်မှာ ငွေကြေးအကျပ်အတည်းနှင့် ကြုံတွေ့နေရပြီဟု ခံစားရသည်။ သူကဲ့သို့ အဖိုးတန် ရတနာများစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ယောက်အတွက် ဤသို့သော ခံစားချက်မျိုး မရရှိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ဆေးဖော်စပ်၍ ဆိုင်တွင် ရောင်းချနိုင်သော်လည်း ထိုလုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်နှေးကွေးသည်။

ယီယွင်သည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင် နည်းပညာကို လေ့ကျင့်ရင်း ကျင့်ကြံလိုသည်။ ထိုအရာများအတွက် အဖိုးတန် ပစ္စည်းများကို သုံး၍ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နိုင်သော်လည်း ၎င်းအတွက် ငွေကြေး အမြောက်အမြား လိုအပ်သည်။

နတ်မြို့တွင် လျင်မြန်စွာ ငွေရှာနိုင်သည့် အခြားနည်းလမ်းများ ရှိသေးသလား။

ယီယွင် စဉ်းစားနေစဉ် ရုတ်တရက် ရင်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရောင်စုံအလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ရထားလုံးတစ်စီး သူ၏ ဘေးမှ အမြန်ဖြတ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းကို သက်တန့်ရောင်ငှက် ကိုးကောင်က ဆွဲထားပြီး ရထားမှာ မြေပြင်မှ သုံးပေခန့် အမြင့်တွင် ပျံဝဲနေသည်။

အလွန်မြန်ဆန်ပြီး တည်ငြိမ်လှသည်။ ခဏချင်းအတွင်း လမ်းဆုံးသို့ ရောက်သွားပြီး ထောင့်ချိုးတစ်ခုနောက်သို့ ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းနောက်တွင် ယီယွင်ဆီသို့ လွင့်ပျံလာသည့် သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဒီရထားလုံး...

ယီယွင် အံ့ဩသွားသည်။ ထိုရထားလုံးမှ သူရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားမိသော်လည်း မည်သူဖြစ်ကြောင်း စဉ်းစားမရပေ။ သူ၏ အာရုံခံစားမှုဖြင့် နောက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဧရာမ အဆောက်အဦးကြီးတစ်ခုထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကောင်းကင်ရတနာများ၏ ဂိတ်တံခါး "

တံခါးအထက်ရှိ ကမ္ပည်းပြားပေါ်တွင် ထိုစာသားကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"ယူအာ၊ ကောင်းကင်ရတနာဂိတ် အကြောင်း သိလား"

ယီယွင်က ပေါ့ပေါ့တန်တန် မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် နီမြန်းသွားသည်။ သူမက ခေါင်းညိတ်ကာ "သခင်... သခင်က ကောင်းကင်ရတနာဂိတ် ကို သွားချင်လို့လား" ဟု တုန်တုန်ရီရီ မေးသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... အဲဒါက..." ယူအာက မျက်နှာနီမြန်းလျက် ရှင်းပြသည်။

သူမ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ယီယွင်မှာ ပြုံးမိသည်။ ကောင်းကင်ရတနာဂိတ် မှာ သုခချမ်းသာအဖွဲ့အစည်း ၏ လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သုခချမ်းသာအဖွဲ့အစည်း မှာ နတ် နယ်မြေတွင် နာမည်ကြီးပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံနည်းမှာ အလွန်ထူးဆန်းသည်။

လူတစ်ယောက်သည် မိမိဆန္ဒရှိသည့်အတိုင်း လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်သင့်သည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ သိပ်မကောင်းပေ။

ဂိုဏ်းသားများမှာ အမျိုးသမီးလှလှလေးများနှင့် ပျော်ပါးခြင်း၊ ဇိမ်ခံခြင်းတို့ကြောင့် လူအများက ၎င်းကို မကောင်းဆိုးဝါး ဂိုဏ်းဟုပင် သတ်မှတ်ကြသည်။

ထိုအခြေအနေတွင် ကောင်းကင်ရတနာဂိတ် မှာ နတ်မြို့၏ အပျော်အပါး အကျဆုံးနေရာ ဖြစ်လာသည်။ လှပသော အမျိုးသမီး ကျွန်များ၊ အဖိုးတန် ရတနာများ၊ အရသာရှိသော အစားအစာများ၊ အသက်လုပွဲများ၊ လောင်းကစားများ အစရှိသဖြင့် အရာအားလုံး ရှိသည်။ တိုတိုပြောရလျှင် ပိုက်ဆံရှိလျှင် ဘာမဆို လုပ်နိုင်သည်။

ယူအာ ရှင်းပြနေစဉ် သူမ၏ မျက်နှာမှာ အမြဲတမ်း နီမြန်းနေသည်။ ယီယွင်မှာ အပျော်အပါး ရှာဖွေလိုသည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မှားနေမှန်း သူ နားလည်လိုက်သည်။ ယီယွင်မှာ နတ်မြို့သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးသဖြင့် အမြင်ကျယ်အောင် ကြည့်ရှုလိုရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါပိုင်ရှင်မှာ မည်သူလဲဆိုသည်ကို သူ သိလိုသည်။

ကောင်းကင်ရတနာဂိတ် မှာ ဧရာမ ရတနာ အဆောက်အဦးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာကတည်းက တည်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ငါးကီလိုမီတာခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး နန်းတော်ကဲ့သို့ ခမ်းနားစွာ ပြင်ဆင်ထားသည်။ ယီယွင် တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ သံချပ်ကာဝတ်ထားသော လူသန်ကြီးများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ကြားတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းကလေးငယ်များလည်း ရှိနေသည်။

"ကြိုဆိုပါတယ်"

မိန်းကလေးများက ဦးညွှတ်ကြသည်။ သို့သော် လူတိုင်းကို ဤသို့ ကြိုဆိုခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ အဆင့်အတန်းရှိသူများကိုသာ ဤသို့ ဆက်ဆံသည်။

"လူငယ်လေး လင်းဟူ ရောက်လာပြီပဲ။ ဝင်ခဲ့ပါ"

မိန်းကလေးတစ်ဦးက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သူသည် အလွန်ခမ်းနားသော ရထားလုံးမှ ဆင်းလာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိသာသည်။

ယီယွင် ကောင်းကင်ရတနာဂိတ် တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ မည်သူကမျှ လာရောက် ကြိုဆိုခြင်း မရှိပေ။ သူသည် လူငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူ၏ နောက်တွင် ယူအာမှာ ပန်းသီးကဲ့သို့ နီရဲနေသည်။ သူမအတွက်မူ ဤသို့သော အပြစ်တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် နေရာသို့ ရောက်လာခြင်းမှာ အလွန်ပင် မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။

"ဒီနေရာကတော့ တကယ်ကို ခမ်းနားတာပဲ"

ယီယွင် တံခါးပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် အခန်းကျယ်ကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ အမိုးပေါ်တွင် ရောင်စုံအလင်းများ တောက်ပနေပြီး အလွန်လှပသည်။

သက်တန့်ငှက်မွေးမီးတောက်.....

ကောင်းကင်ရတနာဂိတ် ကို ထွန်းလင်းပေးနေသည့် မီးလျှံမှာ အဖိုးတန် မီးဓာတ်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ယီယွင်၏ ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့ လောက် မတန်ဖိုးကြီးသော်လည်း အလွန် လှပသည်။ ထို့ပြင် အခန်းအလယ်တွင် ၁၀ ပေမြင့်သော သန္တာကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု ရှိသည်။

၎င်းမှာ ခရမ်းရောင် ဖြစ်ပြီး အလွန်ပြီးပြည့်စုံသည်။ ယီယွင်သည် ဆေးပညာရှင်၏ မှတ်စုများကို ဖတ်ဖူးသဖြင့် ၎င်းမှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိသော ခရမ်းသွေး သန္တာကျောက် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အဖိုးတန် ဆေးမြစ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ အလှဆင်ပစ္စည်းအဖြစ်သာ သုံးထားသည်။

"သုခချမ်းသာအဖွဲ့အစည်း က တကယ်ကို ချမ်းသာတာပဲလား နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိတဲ့ ခရမ်းသွေး သန္တာကျောက် ကို အလှဆင်ပစ္စည်းအဖြစ် သုံးထားတာလား ဒီအရာက တံဆိပ်တော် တစ်သန်းလောက် တန်တာကို..." ယီယွင်မှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူက ဆင်းရဲနေသော်လည်း သုခချမ်းသာအဖွဲ့အစည်း ၏ ဇိမ်ခံမှုမှာ အဆင့်မြင့်လွန်းလှသည်။

"ဟာဟ၊ ကောင်းကင်ရတနာဂိတ် က ခရမ်းသွေး သန္တာကျောက် ကိုတောင် ထုတ်ပြထားတာပဲ။ နတ်သမီးယိုချင်း အတွက် အထူးဆက်ဆံရေးပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့လည်း ကံကောင်းတာပဲ။ ဒီအလှကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်ပေမဲ့ ခရမ်းသွေး သန္တာကျောက် က ထွက်လာတဲ့ ယွမ်ချီဓာတ်ကို ရှူရှိုက်ရတာတောင် လန်းဆန်းနေတာပဲ"

စစ်သည်တော်နှစ်ဦး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယီယွင်မှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အဖိုးတန်အရာမျိုးကို အထူးအခါသမယများတွင်သာ ထုတ်ပြလေ့ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့မှာ ခရမ်းသွေး သန္တာကျောက် ကို အလှဆင်ပစ္စည်းအဖြစ် သုံးနိုင်လောက်အောင်ထိ ချမ်းသာသည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။