အခန်း (၇၉-၈၀)

အခန်း ၇၉

"ငါ့အဖိုးတန်လေးကော"

"ငါ့အဖိုးတန်လေး ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

ရွှီတမောင်းသည် ကြက်သေသေသွားခဲ့ပြီး လုံးဝကို လန့်ဖြတ်သွားခဲ့တော့သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခြေလက်များ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားကာ ဘောင်းဘီပြန်ဆွဲတင်ရန်ပင် မေ့လျော့သွားသည်။ နေရာတွင် ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြသော ပရိသတ်များ၏ စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်မှုသည်လည်း ရွှီတမောင်းထက် လျော့နည်းခြင်း မရှိပေ။

အလုပ်သမားအားလုံးသည် ရွှီတမောင်း၏ ပေါင်ကြားသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် သရဲတစ္ဆေကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ အမူအရာမျိုး ဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် အားလုံးသည် တုန်လှုပ်မှုထဲမှ သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး လူအုပ်ကြီးထဲမှ ဆူညံသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သူ..သူက ဘာလို့ ယောက်ျားတန်ဆာ မရှိရတာလဲ"

"ငယ်ငယ်တုန်းက အဲဒီနေရာမှာ ဒဏ်ရာရခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်"

"ငါထင်တာတော့ အရမ်းသေးလွန်းလို့ ငါတို့ မမြင်ရတာ နေမှာပါ"

"အတွင်းထဲကို ဝင်သွားတာများ ဖြစ်နိုင်မလား"

ထိုနေရာရှိ ယောက်ျားကြီးများမှာ အသီးသီး ဝေဖန်ပြောဆိုနေကြသည်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက ရွှီတမောင်းနှင့် အဆင်မပြေသော ဟယ်ယွီကျူးသည် ရွှီတမောင်းကို ထိုးနှက်ရမည့် ဤအခွင့်အရေးကို မည်သို့ လက်လွှတ်ခံမည်နည်း။ ထိုခဏမှာပင် သူက အဆက်မပြတ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရွှီတမောင်း…မင်းက မွေးကတည်းက မျိုးဆက်ပြတ်မယ့် ကံပါလာတာကိုး… ဟားဟားဟား"

ဟယ်ယွီကျူး၏ ရယ်သံသည် နားထဲတွင် အလွန် ကသိကအောက် ဖြစ်စေပြီး ရန်လိုမှုများ ပါဝင်နေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ရွှီတမောင်းသည် ဟယ်ယွီကျူးက သူ့ကို မျိုးဆက်ပြတ်မည့်သူဟု ပြောဆိုလိုက်သည့်အပြင် လူအများကပါ လက်ညှိုးထိုး ဝေဖန်နေကြသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားကာ စိတ်ထဲတွင်လည်း ဒေါသတရားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"ရှားကျူး…မင်း ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"

"ငါ့လို ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်ကို မင်းက ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့ မျိုးဆက်ပြတ်မယ့်သူလို့ ပြောရတာလဲ"

မည်သည့်ယောက်ျားမဆို လူပုံလယ်တွင် မျိုးဆက်ပြတ်မည့်သူဟု အပြောခံရလျှင် မည်သူက စိတ်ထဲတွင် လက်ခံနိုင်မည်နည်း၊ ရွှီတမောင်း၏ တုံ့ပြန်မှုသည် သဘာဝကျစွာပင် ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရွှီတမောင်း မည်မျှပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေပါစေ ရှားကျူးကမူ ရွှီတမောင်းကို ဝမ်းသာအားရ သရော်လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"ရွှီတမောင်း…မင်းမှာ အဲဒီဟာတောင် မရှိဘဲနဲ့ ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မျိုးဆက်မပြတ်ဘူးလို့ ပြောနေရတာလဲ"

"ဒါကြောင့် မင်းက တခြားသူတွေ နားဖောက်ပေးတာကို မလိုချင်တာကိုး…တကယ်တော့ မင်းက ဥမဥနိုင်တဲ့ ကြက်ဖကြီး ဖြစ်နေတာပဲ"

"ဟုတ်တယ်…မင်းက ထာဝရ ဥမဥနိုင်တဲ့ ကြက်ဖကြီးပဲ"

"ဟားဟားဟား…ဒီနေ့ အရမ်းပျော်ဖို့ကောင်းတာပဲ၊ ညဘက်အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ဟင်းကောင်းကောင်း တစ်ခွက်လောက် ထပ်ချက်စားရမယ်"

ဟယ်ယွီကျူး၏ ဤသို့ သရော်လှောင်ပြောင်မှုကို ခံလိုက်ရသောအခါ ရွှီတမောင်းသည် မျက်နှာအပြည့် နာကြည်းမှုများဖြင့် ခေါင်းကို မော့လာခဲ့သော်လည်း ရှားကျူး၏ စကားကို ပြန်လည်ချေပရန် စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မထွက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ခန္ဓာကိုယ်က ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိသော်လည်း အဖိုးတန်လေး ပျောက်ဆုံးသွားသည်ကတော့ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မျိုးဆက်ပွားရန် အင်္ဂါပင် မရှိတော့ရာ မည်သို့ပင် ပြန်လည်ချေပနေပါစေ အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပေ။

နှာတစ်ချက် မှုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရွှီတမောင်းသည် ဘောင်းဘီကို ဆွဲတင်ကာ နေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ ဘောင်းဘီဆွဲတင်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်ချိန်တွင်ပင် ချန်ကောဟွား၏ အေးစက်စက် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရွှီတမောင်း၊ မင်း မပြောရသေးတဲ့ စကားတစ်ခွန်း ရှိသေးတယ်နော်"

စကားသံ အဆုံးတွင် ရွှီတမောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုံ့ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ချန်ကောဟွားနှင့် ထားရှိခဲ့သော အလောင်းအစားကို သတိရသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံးလည်း နီမြန်းသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မလိုလားအပ်စွာဖြင့် ချန်ကောဟွားဘက်သို့ လှည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ငါ…ငါက အသုံးမကျတဲ့ကောင်"

အော်ဟစ်ပြီးနောက်တွင် ရွှီတမောင်းသည် ရှက်ရွံ့ဒေါသထွက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ကျေနပ်ပြီလား…အခုငါ သွားလို့ ရပြီမလား"

ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ဘောင်းဘီကို ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင် ပုံမှန်အချိန်များတွင် ရွှီတမောင်း၏ အနိုင်ကျင့်မှုကို ခံခဲ့ရသော အလုပ်သမားများသည် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာကျေနပ်သွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုအရာအားလုံးသည် ချန်ကောဟွား ဆောင်ကြဉ်းပေးလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့အားလုံး သိရှိထားကြသည်။

အကယ်၍ ချန်ကောဟွားသာ ရွှီတမောင်းကို အနိုင်မယူခဲ့လျှင် ရွှီတမောင်းသည် ယောက်ျားတစ်ယောက်ပင် မဟုတ်ကြောင်းကို သူတို့ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် လူအားလုံးရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကို အသုံးမကျသူဟုပင် အော်ဟစ်သွားခဲ့သေးသည်။

ရွှီတမောင်း၏ မျက်နှာသည် ချန်ကောဟွား၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် ဖူးယောင်သွားခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထိုနည်းတူစွာပင် ရွှီတမောင်းသည် မျိုးဆက်ပြတ်မည့်သူဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်လိုက်မှုသည် ယောက်ျားများကို ကျေနပ်အားရစေရုံသာမက မိန်းမများကိုလည်း သူ့အပေါ် ပို၍ ရွံရှာသွားစေသည်။ ရွှီတမောင်းကို လူ့အသိုင်းအဝိုင်းထဲတွင် လုံးဝ ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် လုပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဘောင်းဘီသေချာဝတ်ဆင်ပြီးနောက်တွင် ရွှီတမောင်းသည် ဒါရိုက်တာလုံနှင့် စက်ရုံမှူးယန်တို့က သူ့အပေါ် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြကြောင်းကိုလည်း သိရှိထားသည်။

ပထမတစ်ချက်မှာ 'ဝမ်ကျန်း' ကဗျာသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးမှု မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယတစ်ချက်မှာ ယောက္ခမလောင်းက သူ၏ ပေါင်ကြားတွင် ဘာမျှမရှိသည်ကို မြင်တွေ့သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသူနှစ်ဦးသည် သူ့အပေါ် အလွန် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားမည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးကို အရှက်ပြေ ရယ်ပြလိုက်ပြီး အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ အရှက်ပြေ ရယ်မောမှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးကမူ မကြားလိုက်သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ အထူးသဖြင့် ဒါရိုက်တာလုံသည် မျက်နှာအမူအရာ လုံးဝ တည်ငြိမ်အေးစက်နေပြီး သူ့ကို တစ်ချက်ကလေးမျှပင် မကြည့်လိုတော့ပေ။ ဤအချက်က ရွှီတမောင်းကို အနည်းနှင့်အများဆိုသလို အနေခက်သွားစေသည်။

ဒါရိုက်တာလုံ၏ တုံ့ပြန်မှုသည် အလွန် ပုံမှန်ဖြစ်သည်။ မူလက မဆိုးလှဟု ထင်မှတ်ထားသော သမက်လောင်းသည် တကယ်တမ်းတွင် ချို့ယွင်းချက်ရှိနေသော ယောက်ျားတစ်ယောက်ဖြစ်နေရာ မိမိ၏ သမီးကို ပျော်ရွှင်မှု ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရွှီတမောင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ချို့ယွင်းနေကြောင်း သိနေပါလျက် စကားတစ်ခွန်းမျှပင် ဖွင့်ဟမပြောခဲ့ပေ။ ဒါက သူတို့ လုံမိသားစုကို မျောက်တစ်ကောင်လို သဘောထားပြီး လှည့်စားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဤကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် ဒါရိုက်တာလုံသည် သူ့အပေါ် လုံးဝ စိတ်ကုန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှီတမောင်းသည် မျိုးဆက်ပြတ်မည့်သူဖြစ်ကြောင်းကို မိမိ၏ သမီးနှင့် ဇနီးထံသို့လည်း ပြောပြရဦးမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို ဤယောက်ျားမဟုတ် မိန်းမမဟုတ်သော အရာနှင့် ဝေးဝေးနေစေရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒါရိုက်တာလုံ ထိုသို့ တွေးတောနေချိန်တွင်ပင် ရွှီတမောင်းသည် စောစောစီးစီးပင် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်အောင် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြသော အလုပ်သမားများလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အမျိုးသမီးရဲဘော်များသည်လည်း ကြိုတင်စီစဉ်ထားမှုကြောင့် အများစုမှာ အိမ်ပြန်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ နေရာတွင် ချန်ကောဟွားကို စောင့်ဆိုင်းနေသော ယွီဟိုင်ထန်နှင့် လုံရှောင်းအဲ့တို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် စက်ရုံမှူးယန်သည် ချန်ကောဟွားရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ သူ့ကို တောင်းပန်စကား ပြောကြားလိုက်သည်။

"ရဲဘော် ချန်ကောဟွား…အရင်က မသင့်လျော်တဲ့ ကောက်ချက်ချမှုတွေအတွက် မင်းကို တောင်းပန်ပါတယ်၊ ရွှီတမောင်းရဲ့ တစ်ဖက်သတ်စကားကို နားယောင်ပြီး လက်တွေ့စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ မလုပ်ဘဲနဲ့ မင်းအပေါ် သံသယဝင်ခဲ့မိတယ်၊ မင်း ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

စက်ရုံမှူးယန်၏ တောင်းပန်သည့် သဘောထားသည် အလွန် ရိုးသားပွင့်လင်းလှသည်။ ထို့အပြင် ချန်ကောဟွားသည် အစကတည်းက ခေါင်းဆောင်များနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့လိုသူဖြစ်ပြီး ဤအရာအားလုံးသည် ရွှီတမောင်းကဲ့သို့သော လူယုတ်မာက ဖန်တီးခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည်လည်း လူအများကို မစော်ကားလိုပေ။

"စက်ရုံမှူးယန်၊ မင်း ဒီစကားကို ပြောတာ အရမ်းလွန်လွန်းနေပါပြီ၊ မင်းက ရွှီတမောင်းရဲ့ လိမ်ညာမှုကို ခံခဲ့ရတာပါ၊ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို ခံရသူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေတာကို ဘာအမှား ရှိနိုင်မှာလဲ"

ပညာတတ်သူများ စကားပြောဆိုရာတွင် နားထောင်၍ ကောင်းသည်ဟု ဝန်မခံ၍ မရနိုင်ပေ။ ဤသည်ကို ကြည့်လျှင် စက်ရုံမှူးယန်သည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက်တွင် ချက်ချင်းပင် အသိအမှတ်ပြု ချီးကျူးသော အကြည့်များ ပြသလာသည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိရှိထားသည်။

ဘေးဘက်ရှိ ဒါရိုက်တာလုံသည် ချန်ကောဟွားအပေါ် အလွန် သဘောကျနေပြီဖြစ်ရာ အကယ်၍ ဤအချိန်တွင် ချန်ကောဟွားက သူ့ကို ခွင့်မလွှတ်ပါက ဒါရိုက်တာလုံ၏ စိတ်ထဲတွင် မိမိ၏ ပုံရိပ်သည် သေချာပေါက် ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ချန်ကောဟွားက ဤစကားများကို ပြောဆိုလိုက်ရာ အမှားအားလုံးကို ရွှီတမောင်းအပေါ်သို့ ပုံချလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သဘာဝကျစွာပင် အလွန် ပျော်ရွှင်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် စက်ရုံမှူးယန်၏ ဤကျေးဇူးတရားကို စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်တော့သည်။

ဘေးဘက်ရှိ ဒါရိုက်တာလုံသည်လည်း ချန်ကောဟွားကို တောင်းပန်လာသည်။

"ရဲဘော်…အရင်က လုပ်ရပ်တွေအတွက် ငါလည်း မင်းကို တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကိစ္စရပ်ရဲ့ အကြောင်းရင်းကို သေချာနားမလည်ဘဲနဲ့ လွယ်လွယ်ကူကူ ကောက်ချက်မချသင့်ဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းသာ မရှိခဲ့ရင် ငါ့သမီးကိုလည်း လူမှားပြီး အပ်နှင်းမိတော့မှာ စိုးရိမ်မိတယ်"

ဒါရိုက်တာလုံသည် တောင်းပန်ခြင်းသာမက ကျေးဇူးတင်စကားပါ ဆိုလာသည်။ ချန်ကောဟွားသည် ပြဿနာကို ရွှီတမောင်းအပေါ်သို့သာ လွှဲချခဲ့ပြီး ကျေးဇူးတင်စကားနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူစိမ်းဆန်လွန်းသည်ဟုသာ ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးစီးသွားပြီးနောက်တွင် စက်ရုံမှူးယန်သည် မနေနိုင်ဘဲ ညည်းတွားစကား တစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ စက်ရုံထဲမှာ ရွှီတမောင်းလို ယုံကြည်ရခက်တဲ့ လူမျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး၊ အကယ်၍ အားလုံးကသာ ကောဟွား မင်းလိုမျိုး သူတစ်ပါးကို ကူညီရတာ နှစ်သက်ကြမယ်ဆိုရင် ငါတို့ ဟုန်ရှင်းစက်ရုံကြီးက ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မလဲ"

ရည်ရွယ်ချက်မပါဘဲ ပြောလိုက်သော ဤညည်းတွားစကားသည် ချန်ကောဟွား၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။ အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ စတင်၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စက်ရုံမှူး၊ တကယ်တော့ ငါတို့ စက်ရုံထဲမှာ သူတစ်ပါးကို ကူညီရတာ နှစ်သက်တဲ့လူတွေ ရှိပါသေးတယ်၊ ဥပမာ ဟယ်ယွီကျူးဆိုရင်ပေါ့၊ သူက သူတစ်ပါးကို ကူညီရတာ အနှစ်သက်ဆုံးပဲ၊ ငါနေတဲ့ နေရာကိုပဲ ဥပမာပေးရရင် တချို့လူတွေက မကြာခဏ ထမင်းဝအောင် မစားရဘူး၊ ဟယ်ယွီကျူးကတော့ ထမင်းဟင်းတွေ မကြာခဏ ယူလာပြီး သူတို့ကို ကူညီထောက်ပံ့ပေးလေ့ရှိတယ်"

"ဟယ်ယွီကျူးလို လူမျိုးကတော့ သေချာပေါက် ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ အလုပ်သမားပါပဲ"

ချန်ကောဟွားက ဟယ်ယွီကျူးအတွက် ကောင်းကောင်း ပြောပေးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

အစောပိုင်းက ဟယ်ယွီကျူးသည် ဇာတ်လမ်းကြည့်နေသော်လည်း သူ၏ အဆိပ်ပြင်းသော အကြည့်များမှတစ်ဆင့် အကယ်၍ မိမိသာ ရွှီတမောင်း၏ ချောက်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရပါက သူသည် မိမိကို သေသည်အထိ နင်းခြေပစ်မည်မှာ သေချာကြောင်း သိမြင်ရန် မခဲယဉ်းလှပေ။ ထို့ကြောင့် ဟယ်ယွီကျူးနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ကောဟွားသည် သဘာဝကျစွာပင် သတိထားစောင့်ကြည့်နေပြီး သူ့ကိုလည်း သေသည်အထိ ချောက်ချရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ယခု ပြောလိုက်သော ဤစကားသည် သူ့ကို ချီးကျူးနေခြင်း မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။ စက်ရုံမှူးရှေ့တွင် ဟယ်ယွီကျူး၏ မကောင်းသော ကိစ္စရပ်များကို ခေါင်းဆောင်အား လုံးဝ သတိပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက စားဖိုမှူးတစ်ယောက် ဖြစ်ရာ မည်သည့်နေရာက ထမင်းဟင်းများကို ယူဆောင်လာပြီး သူတစ်ပါးကို ကူညီထောက်ပံ့နေရသနည်း။ သေချာပေါက် စက်ရုံထဲက အရာများပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဒါက စက်ရုံမှူးကို ဟယ်ယွီကျူး၏ လက်သရမ်းတတ်မှုကို တင်ပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ကောဟွား ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စက်ရုံမှူးယန်သည် တိုက်ရိုက်ပင် ကြက်သေသေသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် မျက်နှာအမူအရာလည်း ကြည့်ရဆိုးလာသည်။

သို့သော် ယခင်က စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု မရှိဘဲ ကောက်ချက်ချခဲ့မှုကြောင့် အမှားခံခဲ့ရသဖြင့် ဟယ်ယွီကျူးကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးမှသာ ကောက်ချက်ချရန် သူ ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဟယ်ယွီကျူးသည် အများပိုင်ပစ္စည်းများကို ယူငင်ခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည်မှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စူးဝင်နေသော ဆူးတစ်ချောင်း ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စက်ရုံမှူးယန် ထိုသို့ တွေးတောနေချိန်မှာပင် ယွီဟိုင်ထန်သည်လည်း တောင်းပန်နေသော မျက်နှာဖြင့် ချန်ကောဟွားထံသို့ လျှောက်လာသည်။

"ရဲဘော်… တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်၊ အရင်တုန်းက ငါ မကောင်းခဲ့တာပါ၊ နင်က ငါ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကူညီပေးခဲ့ပေမဲ့ ငါက နင့်ကို မယုံကြည်ခဲ့တဲ့အပြင် နင့်အတွက် မသေးငယ်တဲ့ ပြဿနာတွေကိုပါ ယူဆောင်လာပေးခဲ့မိတယ်"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ချန်ကောဟွားကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ယွီဟိုင်ထန်၏ တောင်းပန်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ချန်ကောဟွားက လက်ကာပြရုံသာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဂရုမစိုက်ကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။ သို့သော် ချန်ကောဟွားက ဂရုမစိုက်လေလေ ယွီဟိုင်ထန်အတွက် ပို၍ ခံစားရခက်လေလေပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ချန်ကောဟွား၏ စိတ်ထဲတွင် မိမိအတွက် မကောင်းသော ပုံရိပ် ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ထပ်မံပြောဆိုလိုက်သည်

"ဒီလိုလုပ်ပါလား…ရဲဘော် မနက်ဖြန် အားလား၊ ငါ နင့်ကို ထမင်းတစ်နပ်လောက် ကျွေးချင်လို့ပါ"

ချန်ကောဟွား ပြန်လည်ဖြေကြားသည်ကို မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ ဘေးဘက်ရှိ စက်ရုံမှူးယန်တို့ နှစ်ဦးသည် ဤမိန်းကလေးငယ်က ချန်ကောဟွားကို သဘောကျနေကြောင်းကို သိမြင်လိုက်ကြသည်။

စက်ရုံမှူးယန်အဖို့တော့ မည်သို့မျှမဖြစ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ့တွင် သမီးမရှိပေ။ သို့သော် ဒါရိုက်တာလုံမှာမူ မတူညီပေ။ သူ့တွင် အရေးတကြီး စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းပေးရန် လိုအပ်နေသော သမီးတစ်ယောက်ရှိနေပြီး ချန်ကောဟွားတွင် ဇနီးရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သူ မသိရှိထားပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ချန်ကောဟွားဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ကောဟွားရေ… မင်း ထမင်းမစားရသေးဘူး မဟုတ်လား၊ အတူတူ သွားစားကြမလား"

"ဟုတ်တယ် ကောဟွား…မင်းက ဒီလောက် လှပတဲ့ ကဗျာမျိုးကိုတောင် ဖန်တီးနိုင်တာဆိုတော့ မင်းဆီကနေ ပညာယူဖို့တောင် စောင့်နေရဦးမယ်" စက်ရုံမှူးယန်သည်လည်း လိုက်ပါ၍ ပြောဆိုလာသည်။

"ဒါကတော့ ထားလိုက်ပါတော့" ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ချန်ကောဟွားသည် မသိစိတ်ကပင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"သွားကြတာပေါ့၊ အားနာစရာ ဘာရှိလို့လဲ"

ဒါရိုက်တာလုံက လက်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ မျက်နှာအပြည့် ပေါ့ပါးလွတ်လပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယွီဟိုင်ထန်က တစ်ခုခု ပြောချင်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အောင့်အည်းသည်းခံလိုက်တော့သည်။ သို့သော် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး နောက်နောင် အချိန်ရပါက ချန်ကောဟွားကို အိမ်သို့ သေချာပေါက် ဖိတ်ခေါ်ကာ ဟင်းကောင်းကောင်း ချက်ကျွေးပြီး ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် သူတို့လူစု ကွဲသွားကြတော့သည်။ ချန်ကောဟွားသည် ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးနှင့် လုံရှောင်းအဲ့တို့အတူ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ သွားခဲ့ကြသည်။ ဟင်းလျာတစ်စားပွဲစာ မှာယူကာ စတင်၍ စားသောက်ကြတော့သည်။

ချန်ကောဟွားနှင့် အတူတူ ထမင်းစားခွင့်ရသည့်အတွက် လုံရှောင်းအဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။ သို့သော် သူတို့သုံးဦး အရက်ဖြူ အများအပြား သောက်လိုက်ကြသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် မနေနိုင်ဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်လာမိပြန်သည်။

အထူးသဖြင့် ဒါရိုက်တာလုံနှင့် စက်ရုံမှူးယန်တို့က ချန်ကောဟွားအား အရက်ငှဲ့ပေးကာ တောင်းပန်နေကြသည်ကို မြင်ရသောအခါ ပို၍ပင် စိုးရိမ်မိသည်။ ခဏအကြာတွင် သူ သောက်ထားမှုကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး အရက်နံ့များ တထောင်းထောင်းထနေတော့သည်။

မူလက လုံရှောင်းအဲ့သည် ချန်ကောဟွားကို သီးသန့် လိုက်ပို့ပေးချင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ ဒါရိုက်တာလုံသည်လည်း သမီးဖြစ်သူနှင့် ချန်ကောဟွားတို့ သီးသန့် နေထိုင်ခွင့်ရမည့် အခွင့်အရေးကို ပေးလို၏။ သို့သော် ချန်ကောဟွား၏ ငြင်းဆန်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ အနည်းငယ် မူးနေသော်လည်း လမ်းလျှောက်နိုင်သေးသည်။

ဤခေတ်ကာလတွင် ကားအကြမ်းမောင်းသူများလည်း မရှိလှရာ သူ ဘာကိုမျှ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပေ။ ထို့ကြောင့် ယိမ်းယိုင်ယိမ်းယိုင်ဖြင့် ခြံဝင်းထဲသို့ လျှောက်သွားခဲ့တော့သည်။

သူ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီးနောက် အရက်အရှိန်လည်း တော်တော်များများ ပြေသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ မသိရှိခဲ့သောအရာတစ်ခု ရှိသည်။

အလုပ်ဆင်း၍ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဟယ်ယွီကျူးသည် စက်ရုံထဲရှိ ကိစ္စရပ်များကို အနည်းငယ် ဖြန့်ဝေပြောဆိုလိုက်ရာ ခြံဝင်းထဲရှိ မသိရှိသူအချို့မှာလည်း တုန်လှုပ်အံ့သြသွားခဲ့ကြရသည်။ ထိုအထဲတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်ဆုံးသူမှာ ချင်ကျင်းယွီပင် ဖြစ်သည်။

အလုပ်ဆင်းချိန်တွင် ဟယ်ယွီကျူး၊ ရွှီတမောင်း၊ ချင်ဟွိုင်ယွီတို့ အသီးသီး ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။သို့သော် ချန်ကောဟွား အိမ်ပြန်ရောက်လာသည်ကို မမြင်တွေ့ရပေ။

သူမသည် ချန်ကောဟွား၏ စကားကို နားထောင်၍ ဤလူများကို အဖက်မလုပ်လိုသဖြင့် အိမ်တံခါးဝတွင်သာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ သိပ်မကြာမီမှာပင် ပုံမှန်အချိန်များတွင် ချန်ကောဟွားနှင့် ဆက်ဆံရေးမဆိုးလှသော အလုပ်သမားသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် အရှေ့သို့ တိုးသွားကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထို့သို့ မေးမြန်းပြီးနောက်တွင် အလုပ်သမားသူငယ်ချင်းကလည်း ဖြေကြားပေးလာသည်။ ဒီနေ့ ချန်ကောဟွား ပြုလုပ်ခဲ့သမျှ ကိစ္စရပ်များအားလုံးကို သူမအား ပြောပြလိုက်သည်။

ချန်ကောဟွားက အလုပ်သမားခေါင်းဆောင်များ အားလုံးရှေ့တွင် လူအများကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေမည့် ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ရေးဖွဲ့ခဲ့ကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသောအခါ ချင်ကျင်းယွီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေသည်။

သူမသည် ချန်ကောဟွား၏ ဇနီးဖြစ်ရာ မိမိ၏ ယောက်ျားသည် ကဗျာများကို တစ်ခါမျှ မဖတ်ဖူးကြောင်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ သိရှိနားလည်ထားသည်၊ မည်ကဲ့သို့ ဤမျှများပြားလှသော လူအများရှေ့တွင် ကဗျာရေးဖွဲ့နိုင်မည်နည်း။

ချင်ကျင်းယွီ၏ အမူအရာသည် အလုပ်သမားသူငယ်ချင်း၏ မျက်စိထဲသို့ ကျရောက်သွားရာ သူ့ကို မယုံကြည်လိုကြောင်း ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သူ အနည်းငယ် ထပ်မံစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် အကြီးမားဆုံး သတင်းကို ဖောက်ချရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ချန်ကောဟွားက ရွှီတမောင်းသည် ယောက်ျားမဟုတ်ကြောင်းကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီး စက်ရုံမှူးနှင့် ဒါရိုက်တာတို့၏ အလေးထားမှုကို ခံရသည့် ကိစ္စကိုပါ ပြောပြလိုက်သည်။

ဤကိစ္စများကို ကြားသိရပြီးနောက်တွင် ချင်ကျင်းယွီမှာ လုံးဝ ကြက်သေသေသွားခဲ့တော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ချန်ကောဟွားက ရည်ရွယ်သည်ဖြစ်စေ၊ မရည်ရွယ်သည်ဖြစ်စေ တစ်ကြိမ်မျှ ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်ကို ကြားခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီတမောင်းသည် မျိုးဆက်ပြတ်မည့်သူ ဖြစ်ကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် မိမိ၏ ယောက်ျားသည် ရွှီတမောင်း မျိုးဆက်ပြတ်မည့်သူဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ထုတ်လိုက်မှုမှတစ်ဆင့် ခေါင်းဆောင်ကြီးများ၏ မျက်စိကျမှုကို ခံလိုက်ရမည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ဤသည်က ချင်ကျင်းယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် အတိုင်းမသိ ပျော်ရွှင်သွားစေသည်။ဒါကလည်း အလွန် ရိုးရှင်းသည်။ ခေါင်းဆောင်များ၏ မျက်စိကျမှုကို ခံရခြင်းသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်ကြီးပွားသွားမည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း စက်ရုံထဲတွင်တော့ သေချာပေါက် မဆိုးလှသော ရာထူးတစ်ခုကို ရရှိနိုင်မည်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုနည်းတူစွာပင် အလုပ်သမားသူငယ်ချင်း၏ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုမှုအောက်တွင် ခြံဝင်းထဲရှိ လူအများစုသည် ချန်ကောဟွားက ခေါင်းဆောင်များနှင့်အတူ ထမင်းသွားစားသည့် သတင်းကို ကြားသိသွားကြသည်။ ချက်ချင်းပင် အားလုံး မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ရီကျုံးဟိုင်က ကြားသိလိုက်ရပြီးနောက် သူသည် ဘဝကိုပင် စတင်၍ သံသယဝင်လာခဲ့တော့သည်။ ထို့နောက်တွင် မနေနိုင်ဘဲ တီးတိုးရေရွတ်လာမိသည်။

"ဒီချန်ကောဟွားက တကယ်ပဲ ဘယ်လို ကံကြမ္မာမျိုးလဲ၊ သာမန် အလုပ်သမားလေး တစ်ယောက်က ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်နဲ့ အတူတူ ထမင်းသွားစားနိုင်တယ်တဲ့လား၊ ငါ့လို အဆင့်ကိုး အလုပ်သမားတောင် ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး မရဖူးဘူး၊ ဒါက အရမ်းကို မတရားလွန်းလှပါတယ်"

ရီကျုံးဟိုင်၏ စိတ်ထဲတွင် တော်တော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ ရီကျုံးဟိုင်က မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်ဆိုလျှင် လျိုဟိုင်ကျုံးကတော့ ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ညည်းတွားမြည်တမ်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤတစ်သက်တွင် သူ အတောင့်တဆုံးအရာမှာ အရာရှိတစ်ယောက်ဖြစ်လာရန်နှင့် သူတစ်ပါးကို အုပ်ချုပ်ရသည့် အရသာကို ကောင်းကောင်း ခံစားကြည့်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘဝတစ်ဝက်ကျော်လောက် လုပ်ကိုင်လာခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ အလုပ်သမားတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်နေဆဲပင်ဖြစ်သည်။

ဆရာတစ်ဆူဖြစ်နေပြီး တပည့်အနည်းငယ်ကိုလည်း ဦးဆောင်နေရသော်လည်း ခေါင်းဆောင်များ၏ မျက်နှာသာပေးခံရသော ချန်ကောဟွားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် သူ၏ ဘဝသည် အလွန် ကျရှုံးနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ကောဟွားက ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး၏ ဖိတ်ကြားမှုဖြင့် ထမင်းသွားစားရကြောင်း ကြားသိရသောအခါ သူသည် အားကျနေမိသလို နောင်တလည်း ရနေမိသည်။

အားကျရခြင်းမှာ ချန်ကောဟွား၏ ကံကြမ္မာကောင်းကိုပင် ဖြစ်သည်။ နောင်တရခြင်းမှာမူ ပုံမှန်အချိန်များတွင် ချန်ကောဟွားကို စော်ကားမိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက တစ်ဖက်လူက စကားအနည်းငယ်မျှ ကူညီပြောပေးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် စီမံခန့်ခွဲရေးအဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခြေ ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုတော့ ကောင်းသွားပြီ…

ပုံမှန်အချိန်များတွင် အကြောင်းမရှိဘဲ စကားများ လျှောက်ပြောမိကာ ချန်ကောဟွားကို စော်ကားမိခဲ့သဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင် မည်သည့် အကျိုးအမြတ်မျှ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ဤနေရာအထိ တွေးမိသောအခါ လျိုဟိုင်ကျုံးသည် မတားဆီးနိုင်လောက်အောင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲလာတော့သည်။

လေညင်းခံနေသော ယန်ပုကွေ့ကမူ ခေါင်းညိတ်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

"စာပေအနုပညာကနေတစ်ဆင့် ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူနိုင်တယ်ဆိုတော့ ချန်ကောဟွားက တော်တော်လေး စွမ်းတာပဲ"

ယန်ပုကွေ့သည် စာပေဆရာတစ်ဦးဖြစ်ရာ ကဗျာများကိုလည်း စိတ်ဝင်စားသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ကောဟွားက အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖောက်ကာ ခေါင်းဆောင်များ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူနိုင်ခဲ့သည့် လမ်းစဉ်သည် သူ့ကို အဆက်မပြတ် အံ့သြချီးကျူးသွားစေသည်။

ဦးလေးကြီးသုံးဦး၏ တုံ့ပြန်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ကျားကျန်းရှီကမူ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။

နှစ်သစ်ကူးအချိန်တွင် တောရွာမှ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသည့် အရှက်ရမှုကြောင့် သူမသည် ချန်ကောဟွားအပေါ် အံကြိတ်ကာ မုန်းတီးနေသည်ဟု လုံးဝ ဆိုနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချန်ကောဟွားက ခေါင်းဆောင်များ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိသွားပြန်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ သူမသည် အခံပြင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ခေါင်းကို လှည့်ကာ ချင်ဟွိုင်ယွီကို ကြည့်လိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်

"ချင်ဟွိုင်ယွီ၊ အပြင်ကလူတွေ ပြောနေတာ တကယ်ပဲလား"

ချင်ဟွိုင်ယွီသည် တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမ ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက်တွင် ကျားကျန်းရှီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ဆိုးယုတ်လာရုံသာမက ပါးစပ်အပြည့် ကျိန်ဆဲလာတော့သည်။

"ဒီမိုးကြိုးပစ်ခံရမယ့် ချန်ကောဟွားက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ကဗျာတွေ ရေးတတ်သွားတာလဲ"

"ကဗျာရေးပြီးတော့ ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ မျက်စိကျတာကိုတောင် ခံရသေးတယ်ပေါ့လေ"

"ဒီကောင် ဘယ်လို ခွေးချေးကံမျိုး ပါလာတာလဲ"

"မဟုတ်ဘူး"

"ဒီချန်ကောဟွားမှာ ခွေးချေးလောက်တောင် ပညာမရှိဘူး၊ သူ သေချာပေါက် တခြားနေရာကနေ ကူးချလာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ခေါင်းဆောင်တွေ ရှိနေမှန်းသိလို့ မျက်နှာလိုမျက်နှာရ သွားလုပ်နေတာ"

"သူက ဒီလို အရှက်မဲ့တဲ့ ကိစ္စမျိုးကိုတောင် လုပ်ရဲတယ်ဆိုတော့ နောက်ဆိုရင် သေချာပေါက် ဝဋ်လည်မှာပဲ"

ကျားကျန်းရှီ တစ်ဝကြီး ကျိန်ဆဲပြီးနောက်တွင် ခုတင်ပေါ်တွင် လှဲနေသော ကျားတုန်းရွှီသည်လည်း မိမိ၏ သားဖြစ်သူဘက်သို့ လှည့်ကာ လိုက်ပါ၍ ပြောဆိုလာသည်။

"ပန့်ကန့်… မင်း အဖွားစကားကို နားထောင်ရမယ်နော်၊ ချန်ကောဟွားဆီကနေ သွားမသင်ယူနဲ့၊ ဒီလိုလူမျိုးကို သေချာပေါက် ကောင်းကင်ဘုံက ပြစ်ဒဏ်ပေးလိမ့်မယ်"

အဆိပ်ပြင်းသော စကားများကို ဗြောင်ကျကျပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီသည် စောစောကတည်းက မြင်ဖူးနေကျဖြစ်နေ၍ မထူးဆန်းတော့ရာ ကျားမိသားစု သားအမိနှင့် များများစားစား မပြောဆိုလိုတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ ယခင်က အတွေးများသည် ခေါင်းထဲမှ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ချန်ကောဟွားအတွက် မယားငယ် လုပ်ပေးရသည်မှာလည်း အရှက်ရစရာ မဟုတ်ဘူးဟူ၍ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ချန်ကောဟွားကို ဤကိစ္စအား မည်သည့်အချိန်တွင် ပြောပြရမည်ကိုလည်း စဉ်းစားနေမိသည်။

……

ခြံဝင်းထဲရှိ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရသည့် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ကောဟွားသည် အခြေခံအားဖြင့် စဉ်းစားမိခဲ့ခြင်း မရှိပေ၊ ယခု အရက်သောက်ထား၍ ခေါင်းမူးနေသည်ကိုပင် ထည့်ပြောစရာ မလိုတော့ရာ သဘာဝကျစွာပင် ပို၍ မသိရှိနိုင်တော့ပေ။ ဤသို့ဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

ချင်ကျင်းယွီသည် တစ်ကိုယ်လုံး အရက်နံ့များ ထောင်းထောင်းထနေသော မိမိ၏ ယောက်ျား ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင်လည်း တော်တော်များများ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းပင် အလျင်အမြန် တွဲကူပေးလိုက်ပြီး ချန်ကောဟွားကို အိပ်ရာဝင်စေလိုက်သည်။ လှဲပြီးနောက် ချန်ကောဟွားသည် မကြာမီမှာပင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

အချိန်များသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မနက်ခင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ချန်ကောဟွားသည် ခေါင်းအနည်းငယ် မူးဝေနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် အလုပ်သွားရမည်ဖြစ်၍ အိပ်ရာထလိုက်တော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ခေါင်းထဲတွင် ရင်းနှီးနေသော ဝင်ရောက်မှတ်ပုံတင်သည့် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တင်းတောင်…နေ့သစ်တစ်နေ့ ရောက်ရှိလာပါပြီ၊ အိမ်ရှင်အနေနဲ့ စာရင်းသွင်းမှာလားလို့ မေးပါရစေ"

"သွင်းမယ်"

ဖြေကြားပြီးနောက်တွင် စနစ်၏ အသံက တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

"တင်းတောင်…အိမ်ရှင်အနေနဲ့ အောက်ပါ ဆုကြေးတွေကို ရရှိသွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်"

"ငွေစက္ကူကြီး ၁၀ ရွက် ရရှိပါတယ်"

"အမဲသား ၃ ပိသာ ရရှိပါတယ်"

"【မဟာ အကျိုးအမြတ်နှုန်း ကျွမ်းကျင်မှုကတ်】၁ ကတ် ရရှိပါတယ်၊ (အာနိသင် တည်တံ့မှုမှာ ထာဝရ ဖြစ်ပါတယ်)"

ဒီနေ့ မှတ်ပုံတင်၍ ရရှိသောအရာများမှာ သိပ်မများပြားလှပေ။ သို့သော် မဟာ အကျိုးအမြတ်နှုန်း ကျွမ်းကျင်မှုကတ်ကမူ ချန်ကောဟွား၏ မျက်လုံးများကို အရောင်လင်းလက်သွားစေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ရရှိသည့် ကျွမ်းကျင်မှု အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။

မေးမြန်းစုံစမ်းကြည့်ပြီးနောက် ချန်ကောဟွားမှာ မနေနိုင်ဘဲ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းလက်သွားခဲ့ရသည်။ထိုမဟာ အကျိုးအမြတ်နှုန်းကတ်သည် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်လောက်အောင် စွမ်းလွန်းသည်ဟုပင် မနေနိုင်ဘဲ ချီးကျူးလိုက်မိသည်။

အသုံးဝင်ပုံမှာ အလွန် ရိုးရှင်းသည်။ အသုံးပြုပြီးနောက် အရာဝတ္ထုများ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အကျိုးအမြတ်နှုန်းကို မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သိထားရမည်မှာ မိမိသည် ဝယ်ယူရေးဝန်ထမ်းတစ်ဦးဖြစ်ရာ ဤစွမ်းရည်မျိုး ရှိလာပြီဆိုလျှင် ပစ္စည်းဝယ်ယူခြင်းဆိုသည်မှာ လုံးဝ ကလေးကစားစရာတစ်ခုသာ ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤစွမ်းရည်ကတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်ရာ အနာဂတ်တွင် သေချာပေါက် လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုကို တည်ထောင်မည်ဟု သူ ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော နှလုံးသားကို ပိုက်ထွေးလျက် ချန်ကောဟွားသည် မနက်စာစားပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စက်ရုံသို့ အလုပ်သွားရန် ပြင်ဆင်ခဲ့တော့သည်။

ဟုန်ရှင်း သံမဏိစက်ရုံသို့ ရောက်ပြီးနောက်တွင် သူသည် သတင်းတစ်ခုကို ကြားသိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဝယ်ယူရေးဌာနမှ ဌာနမှူးလီသည် အကျင့်စာရိတ္တ ပြဿနာကြောင့် အဖမ်းခံလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဝယ်ယူရေးဌာန ဌာနမှူး ရာထူးနေရာမှာ လစ်လပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသတင်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မူလက ပျင်းရိငြီးငွေ့နေကြသော အလုပ်သမားများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးပြောဆိုလာကြတော့သည်။

"ညီအစ်ကိုတို့၊ ဌာနမှူးလီ မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ သူ့နေရာကို ဘယ်သူ အစားထိုးဝင်မလဲ"

"မသိဘူးလေ၊ ဒါပေမဲ့ ဌာနမှူးလီ အလုပ်ဖြုတ်ခံရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဝယ်ယူရေးလုပ်တဲ့အချိန်မှာ အလွဲသုံးစားလုပ်သွားလို့တဲ့၊ ခေါင်းဆောင်တွေ ပြောတာ ကြားရသလောက်ဆို စက်ရုံမှာ ခုနစ်နှစ်အထက် အလုပ်လုပ်ဖူးမှ ဒီရာထူးကို ယူဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီမှာတဲ့"

"ခုနစ်နှစ်လောက်နဲ့ ဘယ်ရမလဲ၊ ကောင်းမွန်တဲ့ အကျင့်စာရိတ္တလည်း ရှိရမယ်၊ ယုံကြည်ရတဲ့လူမှပဲ လျှောက်ထားဖို့ အခွင့်အရေးရှိတာ"

"ဟုတ်တယ်လေ၊ ဥပမာ ငါတို့ စက်ရုံထဲက အများလေးစားရတဲ့ ဆရာကြီး ရီကျုံးဟိုင်ဆိုရင် လုပ်သက်လည်း ရင့်တယ်၊ အဆက်အသွယ်လည်း ကောင်းတယ်ဆိုတော့ ဒီတစ်ခါ ရာထူးတိုးဖို့က သေချာပေါက်ပဲ"

"မင်း အဲဒီလို ပြောမယ်ဆိုရင် ဆရာကြီး လျိုဟိုင်ကျုံးလည်း ရတာပဲ၊ အလုပ်လုပ်တာ တည်ငြိမ်တယ်၊ စိတ်ချရတယ်"

"ငါ ထင်တာတော့ ဟယ်ယွီကျူးလည်း မဆိုးပါဘူး၊ အလုပ်လုပ်တာ သေသပ်တယ်၊ လူကလည်း ကောက်ကျစ်တဲ့ စိတ်ထားမျိုး မရှိဘူး"

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်၊ ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ထဲကပဲ ရွေးခံရလောက်တယ်"

အခန်း ၈၀

လူအများ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွေးနွေးနေကြချိန်တွင် စက်ရုံထဲရှိ လူအများအပြားသည် ဆွေးနွေးမှုများထဲ၌ ပါဝင်လာကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ရီကျုံးဟိုင်နှင့် လျိုဟိုင်ကျုံးတို့လည်း ပါဝင်သည်။ ဟယ်ယွီကျူးကိုပင်လျှင် လူအချို့က စကားအနည်းငယ် ထည့်သွင်းပြောဆိုခဲ့ကြသေးသည်။

ချန်ကောဟွားသည် ဤသတင်းကို ကြားသိလိုက်ရပြီးနောက် စိတ်ဝင်စားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဝယ်ယူရေးဌာန ဌာနမှူးရာထူးသည် သူ၏ မျက်စိထဲတွင် လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံသော အလုပ်အကိုင်တစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

ပထမဦးစွာ ဤရာထူးသည် ပန်းပဲလုပ်သားနှင့် မတူညီဘဲ ဆူညံသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလုပ်လုပ်ရန် မလိုပေ။ စားဖိုမှူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ မီးဖိုကို ဝိုင်းရံကာ ဟိုဟိုဒီဒီ အလုပ်ရှုပ်နေရန်လည်း မလိုအပ်ပေ။ ဈေးကွက်ကို လေ့လာစူးစမ်းပြီး ဝယ်ယူမှုများ ပြုလုပ်ရန်သာ လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤရာထူးသည် မိမိအတွက် အဆက်အသွယ်များ ရရှိစေနိုင်ရုံသာမက အခွင့်အရေးကောင်းများကို အမိအရဖမ်းဆွဲကာ ဈေးကွာဟချက်မှ အမြတ်အစွန်းများ ရရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ပင်ပန်းမှုလည်း မရှိသည့်အပြင် ဤမျှများပြားသော အကျိုးအမြတ်များလည်း ရှိနေသည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ အနာဂတ်တွင် ပြုလုပ်မည့် အစိုးရနှင့် ပုဂ္ဂလိက ပူးပေါင်းမှု ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးတွင် အကျိုးအမြတ်များကို အပြည့်အဝ ခံစားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် အဆက်အသွယ်များ စုဆောင်းခြင်း၊ ဈေးကွက်ကို လေ့လာစူးစမ်းခြင်းနှင့် ပစ္စည်းကောင်းများ ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ထားနိုင်မည် ဆိုပါက အနာဂတ်တွင် ကြိုတင်ဦးဆောင်နိုင်သော အားသာချက်ကို ရရှိထားမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိမိတွင် စနစ်၏ သိုလှောင်မှုနေရာလွတ် ရှိနေပြီး မည်မျှကြီးမားသော ပစ္စည်းများကိုမဆို ထည့်သွင်းထားနိုင်သည်။ ဤသည်က ဝယ်ယူရေးအတွက်လည်း အဆင်ပြေနိုင်၏။ ဤနေရာအထိ တွေးတောမိသွားပြီး‌နောက် ချန်ကောဟွားသည်လည်း စတင်၍ တွက်ချက်စဉ်းစားလာတော့သည်။

ဤဝယ်ယူရေးဌာန ဌာနမှူးရာထူးကို သူ တာဝန်ယူလိုသည်။ သို့သော် ဤရာထူးကို မည်သို့ လျှောက်ထားရမည်ကို သူ ချက်ချင်း မသိရှိသေးသဖြင့် ဘေးဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်ရင်း အလုပ်သမားများ၏ စကားပြောဆိုမှုများကို နားထောင်ကာ အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက်များကို အဆက်မပြတ် စုဆောင်းနေသည်။

ချန်ကောဟွား သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းနေချိန်မှာပင် လူအုပ်ထဲမှ လူရိပ်တစ်ခုက သူ၏ အာရုံကို ရုတ်တရက် ဆွဲဆောင်သွားသည်။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ထမင်းဘူးခွံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဟယ်ယွီကျူးပင် ဖြစ်သည်။

ဤလူဆိုးလေးအပေါ် ချန်ကောဟွားသည် အနည်းငယ်မျှပင် သဘောကျခြင်း မရှိပေ။ သို့မဟုတ်ပါက မနေ့က စက်ရုံမှူးယန်ကို ဟယ်ယွီကျူး လက်သရမ်းတတ်ကြောင်း သတိပေးခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

စက်ရုံထဲမှ ပစ္စည်းများကို ခိုးယူခြင်းသည် သေးငယ်သော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ ယူဆောင်သွားသော ပစ္စည်းများသည် တန်ဖိုးမကြီးမားလှသော်လည်း အလုပ်သမားအားလုံးသာ သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရမည်ဆိုလျှင် စက်ရုံအတွင်း၌ မမှန်ကန်သော အလေ့အထများ ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပါလား။

ဒီနေ့ မင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက် ခိုးမယ်၊ မနက်ဖြန် ငါ သံမဏိတွေ ခိုးမယ်။ ဒီလိုဆိုရင် နောင်ကျ ပိုက်ဆံတွေပါ ခိုးကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား…

ထို့ကြောင့် ဟယ်ယွီကျူး၏ လုပ်ရပ်သည် လုံးဝကို မှားယွင်းနေသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဟယ်ယွီကျူးကို ဝယ်ယူရေးဌာန ဌာနမှူးအဖြစ် တာဝန်ယူရန် အလုပ်သမားတစ်ယောက်က အကြံပြုနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ ချန်ကောဟွားသည် မနေနိုင်ဘဲ အဆက်မပြတ် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝယ်ယူရေးဌာန ဌာနမှူးသည် မည်သူပင်ဖြစ်နေစေကာမူ ဟယ်ယွီကျူးတော့ လုံးဝ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်ထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်ဌာနမှူးသည် အလွဲသုံးစားလုပ်မှုကြောင့် အဖမ်းခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ စက်ရုံမှူးယန်အနေဖြင့် ဤကိစ္စကို မည်သို့ လျစ်လျူရှုထားနိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ဟယ်ယွီကျူးသည် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရရန် မဖြစ်နိုင်ရုံသာမက ပြင်းထန်သော အပြစ်ပေးမှုကိုပင် ခံရနိုင်ချေ ရှိသည်။

သူ ထိုသို့ တွေးတောနေချိန်မှာပင် အချိန်များသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားသည်။ အသံချဲ့စက်မှလည်း အားလုံးကို ထမင်းစားရန် အကြောင်းကြားနေသော ယွီဟိုင်ထန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူအားလုံးသည်လည်း အလုပ်များကို ရပ်နားလိုက်ကြပြီးနောက် စားသောက်ရုံဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ကြတော့သည်။

ချန်ကောဟွားနှင့် ဝယ်ယူရေးဌာနမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ အတူတကွ စားသောက်ရုံသို့ သွားရောက်ချိန်တွင်ပင် ချင်ဟွိုင်ယွီသည် စားသောက်ရုံ အဝင်ဝ၌ တန်းစီနေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဟိုဟိုဒီဒီကိုလည်း အခါအားလျော်စွာ လှမ်းကြည့်နေသည်။

ချန်ကောဟွား မည်သည့်အချိန်တွင် ရောက်လာမည်ကို သူမ မျှော်လင့်နေချိန်မှာပင် လူရိပ်တစ်ခုက ချင်ဟွိုင်ယွီကို အနောက်ဘက်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ဖက်တွယ်လိုက်သည်။

အနောက်ဘက်မှ ပူနွေးသော ဝင်သက်ထွက်သက်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရူးသွပ်မတတ် တွေးတောနေသော ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားပြီး မသိစိတ်ကပင် ချန်ကောဟွားဟု ထင်မှတ်လိုက်မိသည်။

သို့သော် သူမ ခေါင်းလှည့်ကာ ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ရွှီတမောင်း၏ အဆီပြန်နေသော မျက်နှာကြီးဖြစ်နေမည်ဟု မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

ချင်ဟွိုင်ယွီ အနည်းငယ် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေချိန်တွင် အနောက်ဘက်ရှိ ရွှီတမောင်းက သူမအား ပွတ်သီးပွတ်သပ်ပင် လုပ်လိုက်သေးသည်။ ထိုလုပ်ရပ်သည် ချင်ဟွိုင်ယွီကို အခွင့်အရေးယူနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

"ဟွိုင်ယွီ၊ မင်း ဒီနေ့ အရမ်းလှနေပါလား"

ရွှီတမောင်းက နှုတ်ရဲစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ မနေ့က ရွှီတမောင်းသည် မိမိ၏ အဖိုးတန်လေး ပျောက်ဆုံးသွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် တစ်ညလုံး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် တစ်ဖန် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

မည်သို့ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မသိရှိရသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ် ဆုံးရှုံးသွားပြီးမှ ပြန်လည်ရရှိလိုက်သော အတွေ့အကြုံက ရွှီတမောင်းကို အမှန်တရားတစ်ခု သိရှိသွားစေသည်။ ၎င်းမှာ မည်သို့ပင် အနစ်နာခံရပါစေ မိမိကိုယ်ကိုယ်တော့ အနစ်နာမခံနိုင်ဘူး ဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင် သူသည် ချင်ဟွိုင်ယွီကို အရှက်အကြောက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် အခွင့်အရေးယူရန် ရဲတင်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီ အကြောင်းကို ဆက်ပြောရလျှင် မနေ့က အလုပ်သမားများ၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ရွှီတမောင်းသည် ဥမဥနိုင်သော ကြက်ဖကြီးဖြစ်ပြီး မွေးရာပါ မျိုးဆက်ပြတ်မည့် ကံကြမ္မာရှိသူဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိခဲ့ရသည်။ အခြားသူများ၏ ကူညီထောက်ပံ့မှုကို မှီခိုလေ့ရှိသော သူမသည်လည်း စိတ်ဝင်စားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အကယ်၍ ချန်ကောဟွားသာ သူမအား မယားငယ် လုပ်ခွင့်မပေးခဲ့လျှင် ရွှီတမောင်းကို စဉ်းစားကြည့်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရွှီတမောင်းသည် မွေးရာပါ မျိုးဆက်ပြတ်မည့်သူ ဖြစ်ရာ အဆင်ပြေသွားလျှင်တောင်မှ သူ့အတွက် ကလေးမွေးပေးရမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ရွှီတမောင်းသည် အဆီပြန်ပြီး ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသည်ဟု သူမ ထင်မြင်မိသော်လည်း သာယာနေသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ ပြုံးရယ်လျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ရွှီတမောင်း၊ နင့်သတ္တိက မသေးပါလား"

ပုံမှန်အချိန်များတွင် ရွှီတမောင်းသည် ချင်ဟွိုင်ယွီကို ကူညီထောက်ပံ့ပေးဖူးပြီး အခါအားလျော်စွာ ရင်းနှီးသော ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုများလည်း ရှိခဲ့ရာ ယခုအချိန်တွင် ချင်ဟွိုင်ယွီက သူ့ကို မြူဆွယ်နေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးကို ဖော်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့သတ္တိ ကြီးတာတော့ ကြီးတယ်၊ မင်း စမ်းကြည့်ရဲမရဲဆိုတာကိုပဲ ကြည့်ရမှာ"

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ချင်ဟွိုင်ယွီသည် အန်ထွက်တော့မတတ်ပင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

မိသားစုကြီးတစ်စုလုံးကို လုပ်ကျွေးပြုစုရန်အတွက် သူမသည် ယောက်ျားများစွာ၏ အခွင့်အရေးယူမှုကို ခံခဲ့ရဖူးသော်လည်း မိန်းမလျာတစ်ယောက်၏ နှောင့်ယှက်မှုကို ခံရခြင်းသည် မိန်းမတိုင်းအတွက် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ချန်ကောဟွားအတွက် မယားငယ် လုပ်ပေးနိုင်ရန် စိတ်ကူးယဉ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယောက်ျားတစ်ယောက်ဟုပင် မခေါ်ဆိုနိုင်သော ရွှီတမောင်းနှင့် ချန်ကောဟွားကို အနည်းငယ် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ရွှီတမောင်းအပေါ်၌ အနည်းငယ်မျှပင် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အလွန်အမင်း ထွက်ခွာသွားချင်နေမိသည်။

သို့သော် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ချန်ကောဟွားကို လုံးဝ မတွေ့ရကြောင်းကို သူမ စဉ်းစားမိလိုက်သည်။ ခြံဝင်းထဲတွင်လည်း သူ့အတွက် မယားငယ်လုပ်ပေးမည့် ကိစ္စကို ပြောဆိုရန် မလွယ်ကူလှပေ။ အိမ်ရှိ ကလေးများမှာလည်း အခြားသူများ၏ ကူညီထောက်ပံ့မှုကို လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး အနောက်ဘက်သို့ တစ်ဖန် ပွတ်သပ်တိုးဝင်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ရွှီတမောင်း၊ နင်က ငါ့ကို ဘယ်လိုလူမျိုးလို့ ထင်နေတာလဲ၊ ငါက အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ဘူးနော်"

ရွှီတမောင်းသည် ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ပါးစပ်နှင့် စိတ်မကိုက်ညီသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အတွေ့အကြုံရှိသူပီပီ သူမ ဘာကိုဆိုလိုကြောင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မသိဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။ စကားတစ်ခွန်းတည်းသာ ရှိသည်။

တကယ်ကို ရမ္မက်ဆန်တာပဲ

ချက်ချင်းပင် သူက ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ နားရွက်ကို မတော်မတရား လေမှုတ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ၊ ငါ ရွှီတမောင်းက သိက္ခာရှိတဲ့ မိန်းမတွေကို အနှစ်သက်ဆုံးပဲ၊ ငါတို့ လူမရှိတဲ့ နေရာကို သွားထိုင်ကြမလား၊ မင်းကို လုံးဝ ကျေနပ်သွားစေရမယ်"

"အဲဒါက နင့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ်မှာ မူတည်တာပေါ့"

ချင်ဟွိုင်ယွီက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး နားမလည်သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဘာစားချင်လဲ၊ ငါ ဒကာခံမယ်"

အခွင့်အရေးရှိပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသော ရွှီတမောင်းသည် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားပြီး အခြားသူများ၏ အမြင်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ရဲရင့်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ချင်ဟွိုင်ယွီသည်လည်း နစ်နာသည်ဟု မခံစားရပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များသည် သူမအတွက် စောစောကတည်းက ရိုးအီနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ဟင်းခပ်ရမည့် အလှည့်သို့ ရောက်သောအခါ သူမက စားသောက်ရုံမှ အဒေါ်ကြီးအား ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ဂျုံမုန့်ဆယ်လုံး၊ ငရုတ်သီးဝက်သားကြော် သုံးပွဲ၊ တို့ဟူးကြော် သုံးပွဲနဲ့ မုန်ညင်းဖြူကြော် တစ်ပွဲ ပေးပါ"

ဟယ်…

ဤသည်က တစ်ပတ်စာ စားနပ်ရိက္ခာကို တစ်ထိုင်တည်း မှာယူလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စားသောက်ရုံမှ အဒေါ်ကြီးသည် ကြားပြီးနောက် အနည်းငယ် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။

ဒီလို ဟင်းမှာတဲ့လူမျိုး ဘယ်မှာရှိလို့လဲ

သို့သော် တစ်ဖက်လူကလည်း ပိုက်ဆံပေးရမည်ဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူ၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်တော့သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီ ပစ္စည်းများကို လက်ခံရယူပြီးနောက် စကားတစ်ခွန်းကို ထပ်မံဖြည့်စွက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အနောက်ကလူက ပိုက်ဆံရှင်းလိမ့်မယ်နော်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အလွန် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ အကယ်၍ ပုံမှန်အချိန်သာဆိုလျှင် ချင်ဟွိုင်ယွီ ဤမျှများပြားသော ပစ္စည်းများကို မှာယူလိုက်မှုအပေါ် ရွှီတမောင်း လုံးဝ နှမြောတသ ဖြစ်မိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အဖိုးတန်လေး ပြန်လည်ရရှိလာပြီဖြစ်ရာ အားပါးတရ အသုံးပြုကြည့်ရန်ပင် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့ကျမှ ပျောက်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ

ထို့ကြောင့် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ခံစားစံစားရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် လူပျိုလူလွတ်တစ်ယောက်ဖြစ်ရာ ပုံမှန်အချိန်များတွင် အသုံးစရိတ်လည်း သိပ်မများလှပေ။ ထို့ကြောင့် ရွှီတမောင်းသည်လည်း ကြည်ကြည်ဖြူဖြူပင် ပိုက်ဆံထုတ်ရှင်းပေးလိုက်သည်။

ပိုက်ဆံရှင်းပြီးနောက်တွင် သူသည် ထမင်းပင်မစားတော့ဘဲ ချင်ဟွိုင်ယွီကို လူမရှိသောနေရာသို့ ခေါ်သွားကာ ခဏထိုင်ရန် စဉ်းစားနေသည်။

ထိုသူနှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်ပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလုပ်သမားများသည် ထိုသူနှစ်ဦးကို ရွံရှာစက်ဆုပ်သော မျက်နှာများဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။ အကယ်၍ နောင်ခေတ်ကာလများသာဆိုလျှင် လူအများက မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူတို့ကို နောက်ပြောင်၊လှောင်ပြောင်‌ပြောဆိုကောင်း ပြောဆိုကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုခေတ်ကာလတွင်မူ လူအများသည် ကိုယ်ကျင့်တရားကို အလွန် အလေးထားကြရာ ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့် ရွှီတမောင်းတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် ကျိန်ဆဲမှုများကိုသာ ပြန်လည်ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

"တကယ်ကို နိမိတ်မကောင်းတာပဲ၊ ထမင်းစားနေရင်းနဲ့တောင် ဒီရွံစရာကောင်းတဲ့ ကောင်နှစ်ကောင်ကို မြင်ရသေးတယ်"

"မိန်းမလျာကိုတောင် သည်းခံနိုင်တယ်ဆိုတော့ ချင်ဟွိုင်ယွီက တကယ်ကို အောက်ခြေလွတ်နေတာပဲ"

"ဒီလောက် အရှက်မရှိတဲ့လူမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

ရွှီတမောင်းသည် အလုပ်သမားများ၏ ကျိန်ဆဲသံကို ကြားနေရသည်။ သို့သော် သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

မနေ့က ချန်ကောဟွား၏ ကလဲ့စားချေမှုကြောင့် အလွန် အရှက်ကွဲခဲ့ရသော်လည်း မိမိကိုယ်တိုင် ယောက်ျားဟုတ်မဟုတ် သေချာစေရေးကသာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆက်လက်၍ ပျော်ပါးနိုင်မည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီသည်လည်း အလုပ်သမားများ၏ ကျိန်ဆဲသံကို သဘာဝကျစွာပင် ကြားနေရသည်။ ရွှီတမောင်းနှင့် မတူညီပေ။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ အနည်းငယ် နစ်နာသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း ဤသည်ကလည်း တတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အိမ်ရှိ ကျားတုန်းရွှီသည် အကြောသေနေပြီး ယောက္ခမဖြစ်သူကလည်း အလုပ်မလုပ်နိုင်ချေ၊ ကလေးသုံးယောက်မှာလည်း တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပို၍ စားသောက်ကြသည်။ လူငါးယောက်ပါဝင်သော မိသားစုတစ်စုလုံး၏ စားဝတ်နေရေး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို သူမ မိန်းမသားတစ်ယောက်တည်းကသာ ထမ်းပိုးနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စက်ရုံအလုပ်ရုံတွင် ပန်းပဲလုပ်သားအဖြစ် လုပ်ကိုင်ကာ ထမ်းပိုးနေရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မိန်းမတစ်ယောက်အတွက် သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသူပင်လျှင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဖြတ်လမ်းနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရုံသာ ရှိတော့သည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး ထမင်းဟင်းများ ခပ်ယူပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင် ချင်ဟွိုင်ယွီသည် စားသောက်ရုံသို့ တူညီစွာ လာရောက်သော ချန်ကောဟွားနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်ကောဟွားကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားကာ သူ၏ မယားငယ် လုပ်ပေးနိုင်ခြင်း ရှိမရှိဆိုသော မေးခွန်းကို မေးချင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သို့သော် စကားလုံးများ နှုတ်ခမ်းဖျားသို့ ရောက်လာသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မထွက်လာနိုင်ခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်ကောဟွားသည် သူမကို တစ်ချက်ကလေးမျှပင် ပို၍ မကြည့်လိုဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ထွက်ခွာသွားကာ သူမအား လေဟာနယ်တစ်ခုကဲ့သို့ လုံးဝ သဘောထားလိုက်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က ချင်ဟွိုင်ယွီကို အရှက်ရကာ ခေါင်းငုံ့သွားစေသည်။ စိတ်ထဲတွင်လည်း ချင်ထျဲ့ကျူး၏ စကားကို မနေနိုင်ဘဲ ပြန်လည်သတိရလာမိသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချန်ကောဟွားအတွက် မယားငယ်လုပ်ရန် ဆန္ဒမရှိပါက နောက်နောင်တွင် မယားငယ်လုပ်ရန် အခွင့်အရေးပင် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ယခု ရက်အနည်းငယ်မျှသာ ကြာသေးသည်။ ဤစကားသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ ဤအချက်က ချင်ဟွိုင်ယွီကို အတိုင်းမသိ နောင်တရသွားစေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အရာအားလုံးသည် သူမ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့သည့် ပြဿနာများသာဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူမ နားလည်ထားသည်။ စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းစဉ်က သူတစ်ပါး၏ ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်ကို လောဘတက်ခဲ့သည့် ကိစ္စကို အသာထားဦး…ချန်ကောဟွား ထိုစဉ်က ဆင်းရဲကျပ်တည်းစွာ နေထိုင်နေရချိန်တွင် သူမသည် တစ်ဖက်လူကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှပင် ကူညီထောက်ပံ့ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ချန်ကောဟွား၏ ဇနီးသည် သူမ၏ ညီမဝမ်းကွဲဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ မမြင်သကဲ့သို့သာ လျစ်လျူရှုထားသည်။ ယောက္ခမ၏ တောင်းဆိုချက် ရှိနေသည်ဟု ဆိုသော်လည်း တိတ်တဆိတ်အနေဖြင့် တစ်ကြိမ်မျှပင် မကူညီခဲ့ပေ။

ယခင်က မိမိကိုယ်တိုင် သံယောဇဉ်ဟောင်းကို အနည်းငယ်မျှပင် မငဲ့ကွက်ခဲ့ဘဲ ယခုအချိန်တွင် သူတစ်ပါးက မည်သို့ မျက်နှာကောင်းပြမည်နည်း။ ဤသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ယောက်ျားတစ်ယောက်ဟုပင် မခေါ်ဆိုနိုင်သော ရွှီတမောင်းနှင့် ညစ်ညမ်းသော အပေးအယူလုပ်ခြင်းဖြင့်သာ အချို့သော ပစ္စည်းများကို လဲလှယ်ရယူနိုင်တော့သည်။ ဤအချက်က ချင်ဟွိုင်ယွီကို အစကတည်းက မလုပ်ခဲ့မိလျှင် ကောင်းမည်ဟု နောင်တရသွားစေသည်။

သို့သော် ကိစ္စများ ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ နောင်တရနေ၍လည်း အသုံးဝင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ချန်ကောဟွားကို တစ်ချက် မြင်တွေ့လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် နှုတ်ဆက်ခြင်းပင် မပြုတော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

စားသောက်ရုံတွင် ချန်ကောဟွားနှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ထမင်းစားနေသော အရိပ်အယောင်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့် ရွှီတမောင်းတို့သည် စွန့်ပစ်ထားသော ဂိုဒေါင်တစ်ခုသို့ ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ရောက်ရှိလာကြသည်။ သိပ်မကြာမီမှာပင် ရွှီတမောင်းသည် ဘောင်းဘီကို ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ကျေနပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ထွက်လာသည်။ သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင် ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ထိုအချိန်မှသာ ထမင်းဘူးကို ယူဆောင်ကာ ဂိုဒေါင်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာသည်။

ဤအရာများကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်တွင် သူမသည် စားသောက်ရုံသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားကာ ဟယ်ယွီကျူးကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ ဟယ်ယွီကျူးကို ရှာဖွေရခြင်းမှာ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရ၍မဟုတ်ဘဲ ကျားကျန်းရှီက ယနေ့ ကလေးများ စားရန်အတွက် အသားအနည်းငယ် ယူဆောင်လာခဲ့ရန် ပြောထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီသည်လည်း နားလည်ထားသည်။ ယခုနှစ် နှစ်သစ်ကူးတွင် မိသားစုကြီး တစ်စုလုံးသည် မည်သည့် အရာကောင်းကိုမျှ မစားခဲ့ရပေ။ တောရွာသို့ သွားရောက်၍ ထမင်းသွားစားသည်ကိုပင် အိမ်သားများ၏ မောင်းထုတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ဤအခြေအနေအောက်တွင် သူမသည်လည်း ပန့်ကန့်၊ ရှောင်တန်းနှင့် ဟွိုင်ဟွား ကလေးသုံးယောက်စလုံး မနည်းမနော နစ်နာခဲ့ရကြောင်းကို သိရှိထားသည်။ အထူးသဖြင့် ခြံဝင်းထဲရှိ အိမ်နီးချင်းများ၏ နှစ်သစ်ကူး အသားဟင်းရနံ့များသည် သူတို့ ကျားမိသားစုကို အမှန်တကယ်ပင် သွားရည်ကျစေသည်။

ကလေးများ၏ စားချင်စိတ်ကို ပြေပျောက်စေရန်အတွက် သူမသည် မိခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျားကျန်းရှီ၏ စကားကို နားထောင်ကာ ယနေ့ အိမ်အတွက် အရာကောင်းအချို့ကို ရှာဖွေပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ယခုလေးတင် ရွှီတမောင်းထံတွင် အဓိက စားစရာအချို့ကို ရယူရန်အတွက် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် အသားအနည်းငယ်သာ လိုအပ်တော့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဟယ်ယွီကျူးအပေါ်သို့ အကြံအစည် ထပ်မံချမှတ်လိုက်ပြန်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမသည် အမြဲတမ်းဝန်ထမ်း မဖြစ်သေးရာ မည်သည့်အသားကိုမျှ မဝယ်နိုင်သေးပေ။

ယခုအချိန်သည် အလုပ်ဆင်းခါနီးအချိန်နှင့် အတိအကျတိုက်ဆိုင်နေသဖြင့် သူမသည် သံမဏိစက်ရုံ၏ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ခိုးဝင်သွားသည်။ ချင်ဟွိုင်ယွီ နောက်ဖေးမီးဖိုချောင်သို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ဟယ်ယွီကျူးသည် ခါးပတ်ချည်စကို ဖြုတ်ကာ အလုပ်သိမ်းပြီး အလုပ်ဆင်းရန် ရည်ရွယ်နေချိန်နှင့် အတိအကျ ကြုံကြိုက်သွားသည်။

သို့သော် ချင်ဟွိုင်ယွီ လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာသွားသည်။ ထို့နောက် ရှားကျူးက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်

"ဟွိုင်ယွီ၊ မင်း ဒီနေ့ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ငါ့ဆီ လာဖို့ အားနေရတာလဲ"

"လာကြည့်တာ မရဘူးလား"

ချင်ဟွိုင်ယွီက ခေါင်းအနည်းငယ် ငုံ့ကာ အသာအယာ ပြုံးလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ သူမသည် ရှားကျူးက ဘာကို နှစ်သက်ကြောင်းကို သိရှိထားသည်။ ဤရှက်သွေးဖြာနေသော ဟန်ပန်က သူ့ကို အသေအလဲ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သည်။

ဤသည်ကို ကြည့်လျှင် သိနိုင်သည်။ ဟယ်ယွီကျူးသည် ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ အနည်းငယ် ကော့တက်နေသော နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ စိတ်နှလုံးများပင် လွင့်မျောသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် ဟယ်ယွီကျူးသည် တကယ်ကိုပင် မျက်နှာပိုးမသေနိုင်သော လူရွှင်တော်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် ကြိုဆိုတာပေါ့၊ မင်း ငါ့ကို ခဏခဏ လာကြည့်ဖို့တောင် မျှော်လင့်နေတာ"

ဟယ်ယွီကျူး၏ ခံစားချက်များကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီးနောက် ချင်ဟွိုင်ယွီသည်လည်း စကားရှည်မနေတော့ဘဲ အဓိကအကြောင်းအရာကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါလည်း နင့်ကို ခဏခဏ လာကြည့်ချင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဖေးမီးဖိုချောင်က နင့်ဆီလာတိုင်း အိမ်က ကံဆိုးတဲ့ ကလေးသုံးယောက်ကို သတိရမိတယ်၊ နေ့တိုင်း ငါနဲ့အတူ တစ်နပ်စားပြီး တစ်နပ်ငတ်တဲ့ ဒုက္ခရောက်တဲ့ နေ့ရက်တွေကို ဖြတ်သန်းနေရတယ်"

ချင်ဟွိုင်ယွီ ပြောပြီးသွားပြီးနောက် ဟယ်ယွီကျူး ကြက်သေသေသွားသည်။ သူမ ဘာကို လိုချင်နေကြောင်းကို အလျင်အမြန်ပင် ရိပ်မိသွားသည်။ မိမိအနေဖြင့် သူမကို စားစရာအချို့ ယူဆောင်ပေးရန် လိုလားနေခြင်းမှာ သေချာလှသည်။

သို့သော် မကြာသေးမီ အကြိမ်များက သူမကို ဤမျှများပြားသော အကူအညီများ ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့ ကျားမိသားစုကို ဤမျှများပြားသော အကျိုးအမြတ်များ ပေးခဲ့သော်လည်း မည်သည့် လက်တွေ့ကျသော အကျိုးအမြတ်ကိုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

ဤအခြေအနေအောက်တွင် ဟယ်ယွီကျူးက တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကလေးတွေ ဗိုက်ဆာနေပြန်ပြီလား၊ ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ၊ ငါ မင်းကို ကူညီပေးရမယ့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးလေ၊ ငါ မင်းအတွက် အသားနည်းနည်း ရအောင်လုပ်ပြီး အိမ်ပြန်စားဖို့ ထည့်ပေးလိုက်မယ်"

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ချင်ဟွိုင်ယွီကို ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားစေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် ဟယ်ယွီကျူးသည် စောစောကတည်းက မျက်နှာချိုသွေးကာ မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်နေမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် မိမိနှင့် အခြေအနေပေးရန် ဆွေးနွေးနေသည်။

ဒါက ရွှီတမောင်းနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား…

ချင်ဟွိုင်ယွီသည် အလွန်အမင်း ရွံရှာသွားမိသည်။

သို့သော် ကလေးများ အသားစားရရန်အတွက် သူမသည် စိတ်ထဲမှ ရွံရှာမှုကို အတင်းအောင့်အည်းသည်းခံကာ သူမ အကျွမ်းကျင်ဆုံးဖြစ်သော အသနားခံ ဇာတ်လမ်းကို စတင်ကပြတော့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ချက်ချင်းပင် နီရဲလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် တစ်ဖက်မှ တရှုံ့ရှုံ့ ငိုကြွေးရင်း တစ်ဖက်မှ ပြောဆိုလာသည်။

"ရပါတယ်၊ ငါ နင့်ကို အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးမယ်၊ နင် လိုချင်တဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ပေးမယ်"

ပြောပြီးနောက် အဝတ်အစားများကို ချွတ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟယ်ယွီကျူး ကြက်သေသေသွားခဲ့ရသည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့် စက်ရုံထဲတွင် ရမ်းကားရန် သူ တစ်ခါမျှ မစဉ်းစားဖူးခဲ့ပေ။ အကယ်၍ အဖမ်းခံလိုက်ရပါက မြစ်ဝါမြစ်ထဲ ခုန်ချလျှင်ပင် ရှင်းပြ၍ ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် အလျင်အမြန်ပင် အာခေါင်ခြောက်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မလုပ်ပါနဲ့၊ ငါက ဒီလို သဘောမျိုး ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး…ဟွိုင်ယွီ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

သို့သော် ဤစကားကို မပြောလျှင် တော်သေးသည်။ ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချင်ဟွိုင်ယွီ တိုက်ရိုက်ပင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"ဒီလို သဘောမျိုး မဟုတ်ဘူးဟုတ်လား"

"ဒီလို သဘောမျိုး မဟုတ်ရင် ဘယ်လို သဘောမျိုးလဲ"

"နင်တို့ ယောက်ျားတွေက ငါ့လို အားနွဲ့တဲ့ မိန်းမကို အနိုင်ကျင့်ရတာ ကြိုက်ကြတယ် မဟုတ်ဘူးလား"

"အဲဒီ ပစ္စည်းလေးကို လိုချင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ငါ ပေးမယ်ဆိုရင် မရဘူးလား"

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း မျက်လုံးများ နီရဲနေသော ချင်ဟွိုင်ယွီသည် အဝတ်ချွတ်သည့် အရှိန်ကို ဟန်ဆောင်၍ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟယ်ယွီကျူးသည် မိမိ၏ နတ်သမီးလေး နစ်နာသွားရပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ လုပ်ရှားမှုကို တားဆီးလိုက်ပြီးနောက် လက်လှမ်းကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်သည်။ ရိုက်ပြီးနောက် အရှက်ပြေ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟွိုင်ယွီ၊ ငါ…ငါ အဲဒီလို အတွေးမျိုး မရှိပါဘူး၊ ပါးစပ်မြန်သွားလို့ပါ၊ မင်း ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့တော့"

ချင်ဟွိုင်ယွီသည် မူလကပင် ဟယ်ယွီကျူးနှင့် တွဲဖက်၍ ဇာတ်လမ်းကပြနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တားဆီးခံလိုက်ရလျှင်တောင်မှ သူမသည် သဘာဝကျစွာပင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဟယ်ယွီကျူးကဲ့သို့သော လူရိုးကြီးကို မည်သို့ အလွယ်တကူ အခွင့်အရေး ပေးလိုက်နိုင်မည်နည်း။ သို့သော် ရပ်တန့်လိုက်သော်လည်း မျက်လုံးအိမ်မှ မျက်ရည်များကမူ ပိုက်ဆံမပေးရသကဲ့သို့ စီးကျလာသည်။

"ပါးစပ်မြန်သွားလို့ ဟုတ်လား၊ ဒါဆို ဒီနေ့ ငါ ရွှီတမောင်းရဲ့ ဘယ်လို အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရလဲဆိုတာ နင် သိရဲ့လား၊ သူက အပြင်မှာ ငါ့ကို မတော်မတရား လုပ်ခဲ့တယ်၊ ကလေးတွေအတွက်သာ မဟုတ်ရင် ငါက ဘာလို့ နင့်ဆီလာပြီး အသနားခံရမှာလဲ"

"နင်က တခြားယောက်ျားတွေနဲ့ မတူဘူးလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ၊ ရွှီတမောင်းနဲ့ တစ်လမ်းတည်း သွားတဲ့လူဆိုတာ ထင်မထားခဲ့ဘူး"

တစ်ဝကြီး ညည်းတွားအပြစ်တင်လိုက်ပြီးနောက် ဟယ်ယွီကျူးသည်လည်း အကြောင်းစုံကို နားလည်သွားခဲ့ပြီးနောက် ပြင်းထန်သော ဒေါသတရားထဲသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ ရွှီတမောင်း၊ ယောက်ျားမဟုတ် မိန်းမမဟုတ်တဲ့ မိန်းမလျာတစ်ကောင်က ဟွိုင်ယွီကိုတောင်…ဟွိုင်ယွီကိုတောင် အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်ပေါ့လေ"

"အိမ်ပြန်ရောက်ရင် သူ့ကို ဘယ်လို ထိုးကြိတ်ပစ်မလဲဆိုတာ ကြည့်နေလိုက်"

ဆက်လက်၍ သူသည် ချင်ဟွိုင်ယွီကို နှစ်သိမ့်ပေးလာခဲ့ပြန်သည်။

"ဟွိုင်ယွီ…မင်း စိတ်မပူပါနဲ့၊ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် မင်းအတွက် တရားမျှတမှု ရအောင် တောင်းဆိုပေးမယ်"

"အခု မင်း အရင် အိမ်ပြန်နှင့်လိုက်၊ ငါ ဒီမှာ ခဏလောက် အလုပ်လုပ်ပြီးရင် မင်းအတွက် အသားနည်းနည်း သယ်သွားပေးမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဟယ်ယွီကျူးသည် ကုန်ပစ္စည်းစင်များပေါ်မှ အများပိုင်ပစ္စည်းများကို ဟိုမွှေဒီမွှေဖြင့် ယူနေသည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီက ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်မှသာ စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်သွားတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် စက်ရုံမှူး ရုံးခန်း၌ သြဇာတိက္ကမရှိသော မျက်နှာထားဖြင့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် စက်ရုံမှူးယန်၏ ရုံးစားပွဲရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ ဤသူမှာ လုံခြုံရေးဌာနမှ ဌာနမှူးပင် ဖြစ်သည်။

"စက်ရုံမှူး၊ ဒါက ဝယ်ယူရေးဌာနမှူးလီရဲ့ စားသောက်ရုံ ဝယ်ယူရေး အသုံးစရိတ်တောင်းခံလွှာပါ" ဌာနမှူးဟွမ်က ပြောလိုက်သည်။

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စက်ရုံမှူးယန်သည် မသိစိတ်ကပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဌာနမှူးလီက သံမဏိအပိုင်းမှာ ပြဿနာရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒီစားသောက်ရုံ ဝယ်ယူရေးမှာ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ"

"ဒီလိုပါ၊ ငါတို့ လုံခြုံရေးဌာနက စားသောက်ရုံ ဝယ်ယူရေးစာရင်းနဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်စစ်ဆေးပြီး စားသောက်ကုန် ဝင်ရောက်မှု အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါတယ်"

"အရေအတွက်တချို့က ကိုက်ညီမှု မရှိတာကို တွေ့ရှိရပါတယ်"

"ပမာဏက မကြီးမားဘူး ဆိုပေမဲ့ စက်ရုံမှူးက မမှန်ကန်တဲ့ အလေ့အထတွေကို တင်းကျပ်စွာ စစ်ဆေးမယ်လို့ ပြောထားတဲ့အတွက် စက်ရုံမှူး တစ်ချက်လောက် ကြည့်ရှုပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

စားသောက်ကုန် ဟုတ်လား…မီးဖိုချောင် ဟုတ်လား

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စက်ရုံမှူးယန်သည် သံသယဖြစ်ဖွယ်ဖြင့် ဝယ်ယူရေးစာရင်းကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ အနည်းငယ် ဖြတ်ကနဲ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် ဟယ်ယွီကျူးကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ မနေ့က ချန်ကောဟွား သူ့ကို သတိပေးထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြဿနာဖြစ်ပွားသော နေရာသည် သူ၏ မီးဖိုချောင်ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် များစွာ မှိုင်းညို့သွားတော့သည်။ မည်သည့် အပိုစကားမျှ မပြောတော့ဘဲ ဌာနမှူးဟွမ်အား လုံခြုံရေးဌာနမှ ဝန်ထမ်းအချို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

လုံခြုံရေးဌာနမှ လူများ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူသည် အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဤအချိန်သည် အလုပ်ဆင်းချိန် ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

စကားနှစ်ခွန်း မပြောတော့ဘဲ သူသည် လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ခြံဝင်းကြီးဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့တော့သည်။

ဤဟယ်ယွီကျူးဟုခေါ်သော စားဖိုမှူးသည် အမှန်တကယ်ပင် လက်သရမ်းတတ်ခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည်ကို သူ အသေအချာ ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်သည်။ ဒါက တားမြစ်မှုများကြားမှ ပြစ်မှုကျူးလွန်နေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။