အခန်း (၁၃၁-၁၃၃)

အခန်း(၁၃၁) တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသက်ကို နှုတ်ယူနိုင်မလား ကြည့်ရအောင်

ရှောင်ပီလီက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး "သူတို့ကို ယွင်ပြည်နယ်ဘက်ကို အတင်းအကျပ် လာခိုင်းနေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ယွီကျင်းရှို့က ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ဟုတ်ပါတယ်။ သူတို့ကို ယွင်ပြည်နယ်ဆီ ရောက်အောင် တွန်းပို့နေတဲ့ မမြင်ရတဲ့ အားတစ်ခု ရှိနေတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါ နန်းတော်က လူတွေ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ယန်ပြည်နယ်မှာတုန်းက စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ အရှေ့နန်းဆောင်တို့ သူတို့ကို ဖမ်းမိတော့ မင်းက မင်းရဲ့ အသိဟောင်းတွေကို ကယ်ထုတ်ခဲ့တာပဲလေ။ အခု မင်း လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ သူတို့က အဲ့ဒီနည်းလမ်းကိုပဲ ပြန်သုံးဖို့ ကြိုးစားနေကြတာပေါ့"

"ငါ့ဆရာက အဲ့ဒီဘက်ကို သတင်းထောက်ဖို့ ကိုယ်တိုင် သွားခဲ့တယ်။ သူ့စကားအရဆိုရင် နန်းတော်က အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က နင်ဝမ်ချင်းတို့ မောင်နှမကို စောင့်ကြည့်နေတာတဲ့။ ငါ့ဆရာတောင် သူတို့နား ကပ်ဖို့ မဝံ့ရဲဘူး၊ ကိုယ့်အကြောင်းတွေ ပေါက်ကြားသွားမှာ စိုးရိမ်လို့လေ"

"အဲ့ဒါ နန်းတော်ရဲ့ အမှောင်ကိုယ်ရံတော်ထဲက ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ရှောင်ပီလီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "သူတို့ အခု ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးသည်။

အမှောင်ကိုယ်ရံတော်ဆိုသည်မှာ နန်းတော်က လျှို့ဝှက်စွာ စုဆောင်းထားသော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်သည်။ အရေအတွက် နည်းသော်လည်း လူတိုင်းက ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများသာ ဖြစ်ပြီး အညံ့ဆုံးသူတောင် အဆင့်(၅) ရှိသည်။

သူတို့သည် နန်းတော်အတွက် အမျိုးမျိုးသော ကိစ္စရပ်များကို တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ပေးရသူများ ဖြစ်သည်။

ယွီကျင်းရှို့က ထိတ်လန့်သွားပြီး "သတိမဲ့ပြီး အလျင်စလို မလုပ်ပါနဲ့" ဟု အမြန် တားလိုက်သည်။

"ငါ့ဆရာက မင်း ဒီအကြောင်း ကြားရင် စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်မှာ စိုးရိမ်လို့ ငါ့ကို စကားပါးခိုင်းလိုက်တာ"

"အဲ့ဒီနေရာမှာ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် စခန်းချနေတာ။ မင်းက ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နဲ့ ချိုးဝူဟမ်ကို သတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိပေမဲ့ အဆင့်(၁) နဲ့ အဆင့်(၂) ကြားမှာ ကွာဟချက်က အများကြီးပဲ"

"ဒီလိုဆိုရင် မင်း နင်ဝမ်ချင်းကို ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်တဲ့အပြင် မင်းပါ အန္တရာယ်ထဲ ကျရောက်သွားလိမ့်မယ်"

ရှောင်ပီလီက ယွီကျင်းရှို့ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလျက် "လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လက ငါ ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကို အမြစ်ဖြတ်မယ်လို့ ပြောခဲ့ရင် မင်း ငါ့ကို တားမှာလား" ဟု မေးသည်။

ယွီကျင်းရှို့က သွားကို ကြိတ်ပြီး "တားမှာပေါ့" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းက 'စွမ်းအားရှင် ဝဇီရာ' ကျန်းယဲ့ကို သတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားကို ပြခဲ့ရင်တောင် အဲ့ဒီတုန်းက ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ယွီဖုန်းကို မင်း သတ်နိုင်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မယုံခဲ့ဘူး။ နောက်ပြီး အဲ့ဒီတုန်းက အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ကျန်းနန်ပြည်နယ်ကို ရောက်နေခဲ့တာလေ။ ငါ့ ကျန်းရှန်ဆောင်နဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကြားက ဆက်ဆံရေးကြောင့်သာ ငါ မင်းဘေးမှာ ရှိနေခဲ့ရင် သေချာပေါက် တားမှာပဲ"

ရှောင်ပီလီက ဆက်ပြောသည်။ "ဒါဆို ငါ ဘာလို့ ဒီအချိန်အထိ ယွင်ပြည်နယ်မှာပဲ နေနေတာလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

ယွီကျင်းရှို့ အံ့အားသင့်သွားပြီး ခဏအကြာမှ "မင်း စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းကို အရေးယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလား" ဟု မေးသည်။

"ဒါပေမဲ့ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းက ယွင်စန်းဟိုင်က အဆင့်(၁) ဖြစ်နေနိုင်ချေ များတယ်လေ"

"အဆင့်(၁) က ပြဿနာမဟုတ်ဘူး" ရှောင်ပီလီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ပြဿနာက စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းထဲမှာ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းဆုံး လေးယောက် ရှိနေတာပဲ။ သူတို့ထဲက တချို့ဆို လျှပ်စီးဘေးတောင် ဖြတ်ကျော်ပြီးပြီ။ အဲ့ဒါကြောင့် ငါ အခုအထိ မလှုပ်ရှားရဲသေးတာ"

ဟူး။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယွီကျင်းရှို့ အသက်ရှူမှားသွားသည်။

အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ လေးယောက်တဲ့လား။

ဒါ ဘယ်လို သဘောတရားမျိုးလဲ။

သိုင်းလောကမှာ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတွေက သိပ်ပြီး မလှုပ်ရှားကြပေမဲ့၊

သူမရဲ့ ကျန်းရှန်ဆောင် စုဆောင်းထားတဲ့ သတင်းတွေအရ ကိုးဂိုဏ်းနဲ့ ခြောက်ဂိုဏ်းစုထဲမှာ လျှပ်စီးဘေးအဆင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်ချေ ရှိသူက ခြောက်ယောက်၊ ခုနစ်ယောက်လောက်ပဲ ရှိတာပါ။

အခုတော့ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းမှာတင် လေးယောက်တောင် ရှိနေတာလား။

သူမက ရှောင်ပီလီ သူမကို စနေတာမျိုး မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်သည်။ ရှောင်ပီလီ ပြောလိုက်ပြီဆိုရင် အမှန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ရှောင်ပီလီက ယွင်စန်းဟိုင် အဆင့်(၁) ဖြစ်နေတာကို သိလျက်နဲ့ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းကို အရေးယူဖို့ စိတ်ကူးနေတာဆိုတော့ တစ်ခုပဲ ဖြစ်နိုင်တော့တယ်။

ရှောင်ပီလီက... အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နေတာပဲ။

ဒီအချက်ကို တွေးမိလိုက်ချိန်မှာ၊

ယွီကျင်းရှို့က ရှောင်ပီလီကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရှောင်ပီလီက အဆင့်(၂) အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူကို သတ်ခဲ့တုန်းကလည်း သူမ အတော်လေး ထိတ်လန့်ခဲ့ရတာပါပဲ၊

ဒါပေမဲ့ အဆင့်(၁) နဲ့ အဆင့်(၂) ကြားမှာတော့ ကမ္ဘာနဲ့ မြေကြီးလို ကွာခြားနေတာလေ။

ရှောင်ပီလီက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် "နင်ဝမ်ချင်းတို့ ရှိနေတဲ့နေရာကို ပြောပြစမ်း" ဟု ဆိုသည်။

"ငါ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းကို အခုချက်ချင်း အမြစ်ဖြတ်လို့ မရသေးရင်တောင် နန်းတော်ဆီက အတိုးပြန်ကောက်ဖို့တော့ ရတာပေါ့"

"သူတို့က ငါတို့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က လူတွေကို လိုက်သတ်နေတာပဲ၊ ငါ သူတို့ရဲ့ အဆင့်(၁) အမှောင်ကိုယ်ရံတော် တစ်ယောက်ကို သတ်တာ မမှားလောက်ဘူးမလား"

ယွီကျင်းရှို့ ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် "သူတို့ ယွင်ပြည်နယ်ကို ရောက်နေကြတာ မကြာသေးဘူး၊ ရွှေယွင်မြို့မှာ ရှိနေတယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းက အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နေပေမဲ့ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက် ပြင်းထန်သလဲဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်။ အဲ့ဒီ အဆင့်(၁) အမှောင်ကိုယ်ရံတော်ကို မင်း အချိန်မီ မနိုင်ရင် မင်းပြောတဲ့ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းက အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် အမှောင်ကိုယ်ရံတော်က မင်းကို အချိန်ဆွဲထားရုံနဲ့ ရပြီ"

"မိုင်ခြောက်ရာဆိုတဲ့ အကွာအဝေးကို အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်အတွက်ဆိုရင် တစ်နာရီတောင် မကြာဘူး"

ရှောင်ပီလီက အေးဆေးစွာပင် "ငါ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး လုပ်မယ်။ အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ အဆင့်(၁) အမှောင်ကိုယ်ရံတော်က လျှပ်စီးဘေးကို မဖြတ်ကျော်ရသေးရင် တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသက်ကို နှုတ်ယူနိုင်မလား ကြည့်ရအောင်" ဟု ဆိုသည်။

ရွှေယွင်မြို့။

ယွဲ့လိုင် တည်းခိုခန်း။

"အဟွတ်... အဟွတ်... အဟွတ်"

လင်ဟူပိုင်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး ချောင်း ခဏခဏ ဆိုးနေသည်။

နင်ကျဲ့က စိုးရိမ်သောက ရောက်နေပြီး "ဆရာ၊ ကျွန်တော်တို့ မောင်နှမကြောင့် ဆရာပါ ဒုက္ခရောက်ရပြီ" ဟု ဆိုသည်။

လင်ဟူပိုင်ဝမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "မင်းတို့က ငါ့တပည့်တွေပဲ။ ကျောချင်းယွင် မင်းတို့ကို တိုက်ခိုက်တုန်းက ငါ အနားမှာ မရှိလို့ မကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။ အခုတော့ ငါ မင်းတို့အနားမှာ ရှိနေတာပဲ၊ နင်မိသားစုက မင်းတို့ကို အနိုင်ကျင့်နေတာကို ငါ လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့... ဒီတစ်ခါတော့ နင်မိသားစုသက်သက် မဟုတ်လောက်ဘူး။ နန်းတော်ကလည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေမှာပဲ"

နင်မိသားစုက အဆင့်(၃) မဟာဆရာသခင်ကြီးတွေရဲ့ စွမ်းရည်ကို လင်ဟူပိုင်ဝမ် ကောင်းကောင်း သိသည်။ ငါးယောက် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရင်တောင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရုံပဲ ရှိပြီး ဒီလိုမျိုး ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။

ထို့အပြင် သူက နင်ကျဲ့တို့ကို ဘေးကင်းအောင် ဖိုစူပြည်နယ်ဆီ ခေါ်သွားဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာပါ။ အခုတော့ ဖိုစူပြည်နယ်ကို ရောက်မှပဲ မျှော်လင့်ချက် ရှိတော့မယ်။

ဒါပေမဲ့ အရိပ်ထဲက လူတွေက တခြားနေရာတွေကို ထွက်ပြေးလို့မရအောင် လမ်းကြောင်းတွေ ပိတ်ထားပြီး ယွင်ပြည်နယ်ဘက်ကိုပဲ လမ်းဖွင့်ပေးထားသည်။

ဒီအချက်က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

သူတို့ကို အစာသွင်းပြီး ရှောင်ပီလီကို ထွက်လာအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကို အရေးယူတုန်းက ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက နန်းတော်ဘက်ကို အရင်ဆုံး လိုက်ပါခဲ့တာ။

ပြီးတော့ ရှောင်ပီလီက ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းခဲ့တာ... အဲ့ဒါ နန်းတော်ကို မျက်နှာပူစရာ ဖြစ်စေခဲ့တာပဲ။

နန်းတော်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း ထားမှာလဲ။

"အဟွတ်... အဟွတ်... အဟွတ်"

စကားပြောအပြီးမှာ လင်ဟူပိုင်ဝမ်က ချောင်း ပြန်ဆိုးပြန်သည်။

မနေ့က တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ့ရဲ့ အတွင်းဒဏ်ရာတွေ ပိုဆိုးသွားပြီး နှလုံးသားစွမ်းအင်လမ်းကြောင်းတွေပါ ထိခိုက်သွားတယ်။ ဝိုင်းထားတဲ့ကြားက ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ပြန်ကောင်းဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနိုင်တယ်။

မြင်းခွာသံတွေ မြန်ဆန်စွာ နီးကပ်လာသည်။

နင်ဝမ်ချင်းက သတိထားပြီး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လာတဲ့လူတွေက နင်မိသားစုက မဟုတ်တာကို တွေ့တော့မှ သူမ စိတ်အေးသွားသည်။

ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း နင်မိသားစုက လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေသလို နင်မိသားစုက မဟုတ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေပါ ရောနှောပါဝင်နေတာကြောင့် သူတို့ တစ်ကိုယ်လုံးရော စိတ်ပါ နှုံးချည့်နေခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ နှစ်ရက်အတွင်းမှာတော့ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ နင်ကျဲ့၏ မျက်နှာမှာ မကောင်းသော အရိပ်အယောင်ပေါ်လာပြီး "ကျန်းဝူဆောင်က စုန့်မိသားစုကလူတွေပဲ" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သူတို့က ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ အသွင်ယူထားပေမဲ့ ဒီအုပ်စုထဲမှာတော့ နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းမှာ အဆင့်(၄၇) ရှိတဲ့ 'ပျံလွှားလက်စွပ်' ကျန့်မန် ရှိနေသည်။ သာမန် ခရီးသွားတွေကတော့ မှတ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး၊

ဒါပေမဲ့ ကျန့်မန်ကတော့ မတူဘူး။ သူက ကျန့်မန်ရဲ့ မောက်မာမှုကို မကြိုက်လို့ နှစ်ခါလောက် သင်ခန်းစာ ပေးထားဖူးသည်။

သူတို့သာ သူတို့ကို မှတ်မိသွားရင်တော့ ဒုက္ခရောက်မှာ အသေအချာပဲ၊ သူတို့ရှိနေတဲ့နေရာပါ ပေါက်ကြားသွားလိမ့်မယ်။

"နောက်ဆုံးတော့ ယွင်ပြည်နယ်ကို ရောက်လာပြီ"

"မြန်မြန်စားပြီး စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းကို သွားရအောင်။ သောက်ကျိုးနည်း၊ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က လမ်းသွားလမ်းလာတွေကို လိုက်သတ်နေတဲ့ ကြွက်လို ဖြစ်နေတာတောင် ငါ့ ကျန်းဝူဆောင်က လူတွေကို ယွင်ပြည်နယ်မှာတောင် လာသတ်ဖို့ ရဲနေသေးတယ်။ သူတို့ တကယ် သေချင်နေတာပဲ"

"မှန်တယ်၊ ဒီတစ်ခါတော့ အဲ့ဒီလူကို ငါ့ ကျန်းဝူဆောင်က ကျန့်မိသားစုရဲ့ စွမ်းအားကို သိအောင် လုပ်ပေးရမယ်"

အုပ်စုလိုက် တန်းစီပြီး ဝင်လာချိန်မှာ၊

နင်ကျဲ့တို့ သုံးယောက်က သူတို့ရဲ့ အသွင်ယူထားတဲ့ မျက်နှာတွေကို ဝါးဦးထုပ်နဲ့ ကွယ်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ကျန့်မိသားစုက လူတွေနဲ့ သူတို့နဲ့ ဖြတ်ကျော်သွားချိန်မှာ ကျန့်မန်က ရုတ်တရက် နောက်လှည့်ကြည့်ပြီး နင်ကျဲ့ကို ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟေ့"

"ဒီမှာ ဘယ်သူလဲ ကြည့်စမ်း။ ယွင်ပြည်နယ်မှာ သခင်လေးနင်နဲ့ တွေ့ရမယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားဘူး"

"မဟုတ်သေးဘူး၊ နင်မိသားစုက မင်းကို အိမ်ကနေ နှင်ထုတ်လိုက်ပြီလေ"

"မင်းကို အခု သခင်လေးနင်လို့ ခေါ်လို့ မရတော့ဘူးနော်"

အခန်း(၁၃၂) ဒါဟာ အတွေ့အကြုံတွေပဲ

“နင်မိသားစုနဲ့ ငါတို့နဲ့ ဘာမှမပတ်သက်တော့ဘူး”

နင်ကျဲ့က ကျန့်မန်ကို ကြည့်ကာ အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အရင်တစ်ခေါက်က ငါပေးခဲ့တဲ့ သင်ခန်းစာက မလုံလောက်သေးဘူးလား”

ကျန့်မန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ယခုအခါ လမ်းဘေးခွေးတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေသည့် နင်ကျဲ့က သူ့ရှေ့တွင် မောက်မာဝံ့လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။

ကျောချင်းယွင်က နင်ကျဲ့၏ လက်ယာဘက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက်ပိုင်း နင်ကျဲ့၏ သိုင်းပညာမှာ ကျဆင်းသွားခြင်းမရှိဘဲ လက်ဝဲလက်ဖြင့် ဓားသိုင်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားကာ သိုင်းဆရာကြီး အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေကြောင်း သူ ကြားသိထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့ ကျန့်မိသားစု၌ ဝူဆောင်၏ ကိစ္စရပ်များကို ကြီးကြပ်ရန် ယုံနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာသည့် မဟာဆရာသခင်ကြီးတစ်ဦး ရှိနေပေသည်။

“လမ်းဘေးခွေးက ငါ့ရှေ့မှာ ဟောင်ရဲတယ်ပေါ့”

ယွဲ့လိုင် စားသောက်ဆိုင်တွင် ထိုင်နေကြသည့် သိုင်းလောကသားများမှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အသိစိတ်ဖြင့် နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။

သိုင်းလောကအကြောင်း အနည်းငယ် သိနားလည်သူတိုင်းမှာ ကျွမ်းကျင်သူများ တိုက်ခိုက်တော့မည်ဆိုပါက ဝင်မရှုပ်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း၊ မဟုတ်ပါက ကိုယ်တိုင် ဒုက္ခရောက်နိုင်ကြောင်း သိကြသည်။

ထို့ပြင် ထိုသူများသည် ဝူဆောင်၊ ကျန့်မိသားစုနှင့် နင်မိသားစုအကြောင်းကို အမြဲမပြတ် ပြောဆိုနေကြသည်။

ဝူဆောင်မှာ သိုင်းလောကတွင် ကျော်ကြားလှပြီး သိုင်းလောကသားများမှာ ဝူဆောင်၏ မိသားစုကြီးငါးခုအကြောင်းကို အနည်းငယ် သိထားကြသည်။

ဝုန်း။

ဓားရောင်ခြည်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ နင်ဝမ်ချင်းက စတင်လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန့်မိသားစုက သူတို့ အခြေအနေဆိုးနေချိန်တွင် အနိုင်ယူရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အထောက်အထားများမှာလည်း ပေါ်ပေါက်သွားပြီဖြစ်၍ အရင်ဦးစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းကသာ ပို၍ကောင်းပေသည်။

ဤကာလအတွင်း နင်ဝမ်ချင်း၏ ဓားသိုင်းမှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဓားတစ်ချက် ထုတ်လိုက်သည့်အခါ မိုင်တစ်ထောင် လျှံကျနေသည့် မြစ်ရေပြင်ပမာ ဖြစ်သွားပြီး ခဏချင်းအတွင်း စားသောက်ဆိုင်ထဲတွင် ဓားရောင်ခြည် တစ်ဒါဇင်ကျော် ပေါ်ထွက်လာကာ ကျန့်မန်၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် အချက်အချာနေရာများကို လွှမ်းခြုံတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

“ဟွန်း”

ကျန့်မန်က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

သူ့ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည့် ဓားမကြီးမှာ ဓားအိမ်မှ ထွက်လာသည်။

ရုတ်တရက် ဓားရောင်ခြည်များကြားတွင် ဓားမရောင်ခြည် ပေါ်ထွက်လာပြီး ခဏချင်းမှာပင် ဓားရောင်ခြည်နှင့် ဓားမရောင်ခြည်တို့ တိုက်မိကြသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း။

ဓားစွမ်းအင်နှင့် ဓားမစွမ်းအင်များ ပျံ့လွင့်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စားပွဲခုံများနှင့် ကုလားထိုင်များမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားကြသည်။

နင်ဝမ်ချင်း၏ ဓားသိုင်းမှာ များစွာ တိုးတက်လာသော်လည်း ကျန့်မန်မှာ ကျန့်မိသားစု၏ လူငယ်မျိုးဆက်တွင် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာမှာ အဆင့်(၅) အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ အတွင်းအားမှာ နင်ဝမ်ချင်းနှင့် လုံးဝ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။

ဓားမတစ်ချက်ဖြင့် နင်ဝမ်ချင်းကို နောက်ဆုတ်သွားစေပြီးနောက် ကျန့်မန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားကာ သူ၏ ဓားမကြီးမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ဝုန်း။

ထက်မြက်သည့် ဓားမစွမ်းအင်တစ်ခုက နင်ဝမ်ချင်း၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာသည်။

နင်ကျဲ့က ဓားဖြင့် အသာအယာ ပုတ်ခတ်လိုက်ရာ ဓားမစွမ်းအင်မှာ ကွဲအက်သွားသည်။

လင်ဟူပိုင်ဝမ်က ကျန့်မန်၏ နောက်ကွယ်မှ ကျန့်မိသားစု၏ မဟာဆရာသခင်ကြီး ကျန့်စုန့်ဝမ်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

“မောင်ရင် ကျန့်၊ ငါတို့ ဝူဆောင်မှာ အတူတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြတာ ကြာလှပြီ၊ ဒီနေ့တော့ မောင်ရင်က ငါ့ကိုပါ တိုက်ခိုက်တော့မလို့လား”

ကျန့်စုန့်ဝမ်က ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြုံးသည်။

“ငါလည်း မောင်ရင် လင်ဟူနဲ့ တိုက်ခိုက်မလိုပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မောင်ရင်က ဧကရာဇ်နန်းတော်ရဲ့ အမိန့်ကို ဖီဆန်ပြီး တပည့်အတွက် အတင်းအဓမ္မ ကြားဝင်ကာကွယ်ပေးကာ ဝူဆောင်က ညီအစ်ကိုတွေကို အများကြီး ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်လေ”

“ဒီနေ့ လမ်းမှာ မောင်ရင် လင်ဟူနဲ့ ဆုံမိကြတယ်။ ငါက မောင်ရင်ကို ပြန်မခေါ်သွားရင် အထက်က ဧကရာဇ်နန်းတော်ကိုရော၊ အောက်က မောင်ရင် လက်ချက်နဲ့ ဒဏ်ရာရသွားတဲ့ ဝူဆောင်က ညီအစ်ကိုတွေကိုရော ဘယ်လို မျက်နှာပြရမလဲ”

သာမန်အချိန်သာဆိုပါက အဆင့်(၃) မဟာဆရာသခင်ကြီးအဖြစ် ကျော်ကြားလှသည့် လင်ဟူပိုင်ဝမ်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ လင်ဟူပိုင်ဝမ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး သိုင်းပညာ၏ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ ထုတ်သုံးနိုင်လျှင်ပင် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

ဒုက္ခရောက်နေသူကို အနိုင်ယူရတာ ဘယ်သူများ မနှစ်သက်ပါ့မလဲ။

ဟူး။

ကြည့်ရှုနေသူများကြားတွင် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အဲ့ဒီနှစ်ယောက်က ဝူဆောင်ကပဲ။ ဒီ လင်ဟူဆိုတဲ့ လူက ဝူဆောင်ကို သစ္စာဖောက်လိုက်တာလား”

“ဟဲဟဲ... မောင်ရင် လင်ဟူပိုင်ဝမ်ဆိုတဲ့ နာမည်ကို မကြားဖူးဘူးလား။ သူက ယုံနယ်မြေ ဝူဆောင်ရဲ့ ခန်းမသခင်လေ။ သူ့တပည့်ကို ကျွန်တော်တို့ ယုံနယ်မြေရဲ့ ပါရမီရှင် ကျောချင်းယွင်က ဖြတ်တောက်လိုက်တာလေ”

“မောင်ရင်တို့ ယုံနယ်မြေက ပါရမီရှင်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ကျောချင်းယွင်ရဲ့ သင်္ချိုင်းပေါ်က မြက်ပင်တွေတောင် သုံးပေလောက် မြင့်နေပြီ”

“မောင်ရင်...”

ယွဲ့လိုင် စားသောက်ဆိုင်အတွင်းပိုင်းမှာ တင်းမာနေသော်လည်း အပြင်ဘက်တွင်မူ စကားအချေအတင် ပြောဆိုရာမှ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားတော့မည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

“မောင်ရင် ကျန့်၊ ငါ့ နင်မိသားစုရဲ့ ကိစ္စတွေကို မောင်ရင်တို့ ကျန့်မိသားစုက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ မလိုဘူး မဟုတ်လား”

ထိုစဉ် လူအုပ်ထဲမှ အသံအိုကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန့်စုန့်ဝမ်က အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။

နင်ရှန်းယွမ်၊ နင်မိသားစု၏ အမြင့်ဆုံးသိုင်းပညာရှင်။

အဆင့်(၃) မဟာဆရာသခင်ကြီး အထွတ်အထိပ်။

မဟာဆရာသခင်ကြီး စာရင်းထဲ မဝင်သေးသော်လည်း သူ့၏ သိုင်းပညာမှာ လင်ဟူပိုင်ဝမ်ထက်ပင် သာလွန်ကောင်းမွန်နိုင်သည်။

ကျန့်စုန့်ဝမ်က အသံအေးအေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မောင်ရင် နင်၊ ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ”

“သူတို့က ဧကရာဇ်နန်းတော်က လိုချင်နေတဲ့ လူတွေလေ”

“ထို့ပြင် ဒီကာလအတွင်းမှာ သူတို့လက်ချက်နဲ့ ငါ့ ဝူဆောင်က လူတွေ ဘယ်လောက်တောင် ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီလဲ။ အခု ဒီလိုလုပ်တာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ သူတို့ကို လွှတ်ပေးတော့မလို့လား”

နင်ရှန်းယွမ်က အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့က ဧကရာဇ်နန်းတော်ရဲ့ ဘယ်ဥပဒေကိုမှ ချိုးဖောက်ထားတာ မရှိဘူး။ သူတို့က မပတ်သက်သင့်တဲ့ လူတွေနဲ့ ခင်မင်မိရုံသက်သက်ပါ။ ငါသာ အရင်က ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာခဲ့ရင် နင်မိသားစုကို ဒီလိုမျိုး လုံးဝ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး”

ပြောပြီးနောက် နင်ရှန်းယွမ်က နင်ကျဲ့နှင့် သူ့ညီမဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“မောင်ရင်တို့နှစ်ယောက် သွားကြတော့”

“မောင်ရင်တို့ အခု နင်မိသားစုကို ပြန်လို့ မရတော့ဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ သိုင်းလောကထဲမှာ မောင်ရင်တို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် အပြန်အလှန် စောင့်ရှောက်ကြပါ”

နင်ကျဲ့မှာ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ နင်ဝမ်ချင်းကမူ အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။

လင်ဟူပိုင်ဝမ်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

“နင်ရှန်းယွမ်၊ ဟန်ဆောင်နေတာ ရပ်လိုက်တော့”

“ကျဲ့အာ ဒဏ်ရာရတုန်းက မောင်ရင်က ကျင့်ကြံနေတာ မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဘာမှမပြောခဲ့ဘူးလေ။ အခုမှ လူကောင်းလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား”

“ကျွန်ုပ်တို့ တိုက်ခိုက်တုန်းက မောင်ရင်က နင်မိသားစုရဲ့ သိုင်းပညာကို မသုံးဘဲ ဝှက်ထားဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ငါက သိုင်းလောကမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေလာခဲ့တာ၊ မောင်ရင်ရဲ့ သိုင်းပုံစံကို ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမလဲ”

“မောင်ရင်တို့ ယုံနယ်မြေအထိ လိုက်လာတာက ရှောင်ပီလီ ထွက်လာဖို့ စောင့်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား”

“ငါတို့နောက်ကို အမြဲလိုက်နေတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိပေမဲ့ ရှောင်ပီလီရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဒီညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ရဲ့ အရေးပါပုံကို မောင်ရင်တို့ အကဲခတ် မှားသွားတာပဲ ဖြစ်မယ်”

လင်ဟူပိုင်ဝမ်၏ စကားသံဆုံးသည်နှင့်

ဝုန်း။

စားသောက်ဆိုင် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဆူညံသွားသည်။

‘နတ်ဆိုးဓား’ ရှောင်ပီလီ။

ကမ္ဘာ့ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ဂိုဏ်းထဲက တစ်ဂိုဏ်းဖြစ်သည့် ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကို တစ်ယောက်တည်း ဖျက်ဆီးခဲ့သူ။

သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးတွင် အသက်အငယ်ဆုံး အဆင့်(၂) ကောင်းကင်-လူသား။

ဒီသုံးယောက်က ရှောင်ပီလီကို ဆွဲထုတ်ဖို့ အစာမျှားထားတာလား။

နင်ရှန်းယွမ်၏ မျက်နှာမှာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်သွားသည်။

ကျန့်စုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

နင်ရှန်းယွမ်တို့ ဤခရီးကို ထွက်လာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ လင်ဟူပိုင်ဝမ်တို့ကို အစာမျှားကာ ရှောင်ပီလီကို ဆွဲထုတ်ရန် ဖြစ်သည့်အတွက် ၎င်းကို နင်မိသားစုက ဦးဆောင်ထားခြင်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်(၂) ကောင်းကင်-လူသား... ဒါမှမဟုတ် အဆင့်(၁) ဘိုးဘေးတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအရာအားလုံးက သူတို့ကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။

ပြီးသွားပြီ။

စကားလုံးသုံးလုံးက သူ့စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင်

ကြည့်ရှုနေသူများမှာလည်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

‘နတ်ဆိုးဓား’ ရှောင်ပီလီကို ကိုင်တွယ်ရန် ဖြစ်သည့်အတွက် အမှောင်ထဲတွင် သိုင်းလောက၌ ထင်ရှားသည့် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ပုန်းကွယ်နေသည်မှာ သေချာသည်။

“ရှောင်ပီလီက သစ္စာရှိပေမဲ့ သူ သိပ်မရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အတွက် သူ့အသက်ကို ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”

နင်ဝမ်ချင်းက နင်ရှန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

နင်ဝမ်ချင်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် ယွဲ့လိုင် စားသောက်ဆိုင်အတွင်းမှ လူငယ်တစ်ဦး၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

“နင်ဝမ်ချင်း၊ မင်းက ငါ့ကို အပြည့်အဝ မသိသေးတာပဲ”

“မန်ပြည်နယ်မှာ ငါ ရှောင်ပီလီက သစ္စာအရှိဆုံးဖြစ်ပြီး ‘ကြင်နာတတ်တဲ့ ရှောင်မန်ချန်’ လို့ လူသိများတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမသိဘဲ နေမလဲ။ မင်းတို့ ငါ့ကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေတာကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် မလာဘဲ နေနိုင်မလဲ”

“ထို့ပြင် ဒါတွေအားလုံးက အတွေ့အကြုံတွေပဲ”

လူတိုင်းမှာ အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင် အဝတ်အစားများကို တင်းကျပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးမှာ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်းမသိဘဲ ယွဲ့လိုင် စားသောက်ဆိုင် ပထမထပ် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ရှောင်... ရှောင်ပီလီ”

ကျန့်မန်၏ နေရာမှာ ရှောင်ပီလီနှင့် ဝေးလှသည်မဟုတ်။ အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်ကို မြင်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ရှောင်ပီလီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

ကျန့်မိသားစု၏ လူငယ်မျိုးဆက်တွင် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်ဖြစ်သည့်အတွက် ‘နတ်ဆိုးဓား’ ရှောင်ပီလီ၏ ပုံတူကို မြင်ဖူးသည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ကျွမ်းကျင်သည့် ပန်းချီဆရာတစ်ဦးက ရေးဆွဲပါကပင် ရှောင်ပီလီ၏ ဆွဲဆောင်မှု တစ်ဆယ်ပုံ နှစ်ပုံ သို့မဟုတ် သုံးပုံကိုသာ ဖော်ပြနိုင်မည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

နဂါးနှင့်ကျား စာရင်းဝင်သူများထားပါတော့၊ မဟာဆရာသခင်ကြီးနှင့် မဟာဆရာသခင်ကြီး အဆင့်ရှိသူများပင် ရှောင်ပီလီကို လူငယ်ဘဝတွင် တွေ့ဆုံမိပါက ရှက်ရွံ့သွားလိမ့်မည်။

နင်ဝမ်ချင်းကမူ သူမ၏ ချောမောသည့် မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။

သူမက ရှောင်ပီလီ၏ နောက်ဆုံးစကားကို အလိုအလျောက် လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။အခန်း(၁၃၃)တစ်ချက်ခုတ်၊ တစ်ပိုင်းပြတ်။

“ရှောင်… ရှောင်ပီလီ။”

“ဟုတ်မှန်ပေသည်။”

“သူ အမှန်တကယ်ပဲ ရောက်လာခဲ့တာပဲ။”

လူ၏အမည်မှာ သစ်ပင်၏ အရိပ်နှင့် တူပေသည်။ ယနေ့ခေတ် သိုင်းလောကတွင် အကျော်ကြားဆုံးသူမှာ ရှောင်ပီလီ ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

ကျင့်ကြံ နေထိုင်‌သော မဟာဆရာသခင်ကြီးများပင်လျှင် သိုင်းလောက၌ ရှောင်ပီလီလောက် ကျော်ကြားမှု မရှိကြပေ။

ယနေ့တွင်မူ၊

သူတို့သည် တကယ့်ပုဂ္ဂိုလ်ကို နောက်ဆုံး၌ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

---

နင်ရှန်းယွမ်သည် ရှောင်ပီလီကို မြင်လိုက်သည့်အချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာပေါ်၌ အပြုံးတစ်ခု ပွင့်လန်းလာသည်။ သူသည် ရှောင်ပီလီကို ကြည့်၍ လျစ်လျူရှုသောဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ရှောင်ပီလီ၊ အာ… ရှောင်ပီလီ။”

“မင်းရဲ့ ပါရမီက ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ငယ်ရွယ်စဉ်မှာတင် ရှေးလူကြီးတွေကို အများကြီး ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် မောက်မာခြင်းက မင်းရဲ့ အားနည်းချက်အကြီးဆုံးပဲ။”

“ဒီနေ့တော့…”

နင်ရှန်းယွမ် စကားမဆုံးခင်မှာတင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။ သွေးများလည်း နေရာအနှံ့ စင်ကာ ပန်းထွက်လာသည်။

သူ ပြောချင်သေးသော စကားများသည် ထွက်ပေါ်လာခွင့်ပင် မရလိုက်ပေ။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၁၆၀၀၀】

“စကားတွေ အများကြီး ပြောနေတာပဲ၊ မင်းက ဒီနေရာမှာ စကားပြောဖို့ အခွင့်အရေးရှိလို့လား။” ရှောင်ပီလီသည် လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးကြားတွင် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြောက်တတ်သူ အချို့မှာမူ ယခုအချိန်တွင် ကြောက်လွန်း၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားကြသည်။

ကျန်ရှိနေသူ အများစုမှာ သိုင်းလောကသားများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဤသို့သော သွေးစွန်းသည့် သေဆုံးမှုကို မြင်တွေ့ရသည်မှာ သူတို့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ သေဆုံးသွားသူက မဟာဆရာသခင်ကြီးတစ်ယောက် မဟုတ်ပါလား။

“ဓားတစ်ချက်နဲ့ တစ်ပိုင်းပြတ်—ဓားတစ်ချက်နဲ့ တစ်ပိုင်းပြတ်သွားတာပဲ။”

“နတ်ဆိုးဓားပဲ။”

“ဒါ နတ်ဆိုးဓား အသေအချာပဲ။”

လူတစ်ယောက်သည် တုန်ယင်စွာ ရေရွတ်ရင်း အကြိမ်ကြိမ် နောက်ဆုတ်နေသည်။ မီတာအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ပြီးနောက်တွင် သူသည် ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင်မှ အချို့လူများ သဘောပေါက်လာကြသည်။

‘နတ်ဆိုးဓား’ ရှောင်ပီလီသည် မိသားစုများနှင့် ဂိုဏ်းများကို မကြာခဏ ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ သူတို့သာ ဤနေရာတွင် ဆက်နေပြီး အသတ်ဖျက်နေသည့် နတ်ဆိုးဓား၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရမည်ဆိုလျှင် လုံးဝ တန်ဖိုး၊ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ဤအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့်၊

လူပေါင်းများစွာသည် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ယွဲ့လိုင် စားသောက်ဆိုင်၏ အပြင်ဘက်သည် ဟင်းလင်းပြင် ဖြစ်သွားသည်။

နင်မိသားစု၊ ကျန့်မိသားစုနှင့် အမှန်တကယ်တွင် အစွမ်းထက်သော လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော်များ ဖြစ်သည့် သာမန်သိုင်းလောကသား အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူတို့လည်း ထွက်သွားချင်ကြသော်လည်း၊

သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မူလဝိညာဉ် အရှိန်အဝါဖြင့် အုပ်မိုးခံထားရသဖြင့် ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် မလှမ်းနိုင်ကြပေ။

ကျန့်မိသားစုဝင်များသည် ရှောင်ပီလီနှင့် အနီးဆုံးဖြစ်နေပြီး သူတို့အထဲမှ အများစုမှာ ချွေးပြန်နေကြသည်။

လွန်ခဲ့သည့် တစ်လက၊

ကျန့်မိသားစုမှ တပည့်ရင်းတစ်ဦးသည် ကျန်းနန်ပြည်နယ်တွင် အသတ်ခံခဲ့ရပြီး ရှောင်ပီလီ၏ လက်ချက်ဖြစ်သည်ဟု သံသယရှိခဲ့သည်။

ယခု နင်ရှန်းယွမ်က အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံနှင့်ပင် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် တစ်ပိုင်းပြတ်သွားခဲ့ပြီ။

ဒါ… သူတို့အလှည့်များ ဖြစ်လာမလား။

ပြီးတော့ နင်ရှန်းယွမ် ပြောခဲ့တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။

“ရှောင်…” နင်ဝမ်ချင်းသည် စကားပြောရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ရှောင်ပီလီသည် သူမကို စကားဖြတ်ပြောရန် လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ သေရည်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။

ရှောင်ပီလီသည် ယွဲ့လိုင် စားသောက်ဆိုင်၏ အရှေ့ဘက်ကို ကြည့်၍ လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ မိုင်အနည်းငယ်အကွာမှာ ရှိနေတာပဲ၊ ငါ သူတို့ကို အကုန်သတ်ပြီးမှ လှည့်ပြေးသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။”

“မင်း၊ မင်းက ဘယ်လောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းလိုက်သလဲ။” အသံတစ်ခုက အရင်ဆုံး ရောက်လာသည်။

ထို့နောက် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ယွဲ့လိုင် စားသောက်ဆိုင်အပြင်ဘက် လမ်းမကြီး၏ အဆုံးတွင် ပေါ်လာသည်။ အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ်ထားသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး နေရောင်ခြည်သည် သံချပ်ကာပေါ်သို့ ကျရောက်နေချိန်တွင် ရွှေရောင်နဂါးတစ်ကောင်သည် အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသည်။

“လျှို့ဝှက်နဂါးသံချပ်ကာ။”

“နဂါးကိုယ်ရံတော်။”

“ဒါ တကယ့် နဂါးကိုယ်ရံတော်ပဲ။”

လင်ဟူပိုင်ဝမ်၏ မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

“အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဘေးမှာ နဂါးကိုယ်ရံတော်ကြီး လေးပါး ရှိတယ်၊ သူတို့က နတ်ဘုရားပေးလက်နက် လျှို့ဝှက်နဂါးသံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားကြတယ်။ နဂါးကိုယ်ရံတော်တိုင်းက အရှင်မင်းကြီးကို ကိုယ်တိုင်ကာကွယ်ပေးတဲ့ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ။”

“အခု သူတို့တောင် ယွင်ကျိုးကို ရောက်လာတာလား။”

နင်ကျဲ့နှင့် သူ့ညီမတို့၏ မျက်နှာများလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ။

အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတောင် ရောက်လာခဲ့ပြီ။

“ရိုင်းစိုင်းတာက မင်းတို့လေ။” ရှောင်ပီလီသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နင်မိသားစု၊ လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော်များနှင့် နေရာ၌ရှိနေသည့် ကျန့်မိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဓားစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် တစ်ပြိုင်နက်နီးပါး ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးများဖြင့် ကောင်းကင်ကို အနီရောင်ခြယ်လိုက်သည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၄၀၀၀】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၈၀၀၀】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၁၆၀၀၀】

【သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်သီး + ၁】

【… 】

ရှောင်ပီလီသည် နဂါးကိုယ်ရံတော်ကို ကြည့်၍ လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“လျှပ်စီးဘေးကိုတောင် တစ်ကြိမ်မှ မဖြတ်သန်းရသေးဘဲ ဒီသိုင်းပညာက ဘယ်လိုလူမျိုးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာလဲ။”

“မင်းတို့ဘုရင်ဟောင်းက မရှင်းမလင်းနဲ့ သေသွားတာ မဆန်းပါဘူး။”

နဂါးနံပါတ်(၁)သည် ယခုလေးတင် အသတ်ခံလိုက်ရသည့် နန်းတော်အရာရှိများစွာကို ဂရုမစိုက်သည့်အပြင် သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ငါတို့ နဂါးကိုယ်ရံတော် မိသားစုလေးခုမှာ ထောင်စုနှစ်ချီတဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ရှိတယ်၊ အမြဲတမ်း ဘုရင်ကို ကာကွယ်ရမယ့် တာဝန်ကြီးကို ထမ်းရွက်ထားတာပဲ။”

“‌အရင်တုန်းက ဘုရင်ဟောင်းကြီးက မရှင်းမလင်းနဲ့ သေခဲ့ရတယ်၊ ငါ့အဖေလည်း မရှင်းမလင်းနဲ့ပဲ သေခဲ့ရတယ်။”

“အခု အရှင်မင်းကြီးက ငါတို့ နဂါးကိုယ်ရံတော် မိသားစုလေးခုကို မယုံကြည်တော့ဘဲ နန်းတော်ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ပြန်လည်နေရာချထားတယ်။ မင်းတို့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က ငါ့ရဲ့ နဂါးကိုယ်ရံတော်တွေကို အရှက်ခွဲခဲ့တာမို့လို့ ငါ နန်းတော်ကနေ ထွက်လာခဲ့တာပဲ။”

“ငါ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင် အရှင်သခင်ကို မသတ်နိုင်ရင်တောင် မင်းရဲ့ သွေးနဲ့ ငါ့မိသားစုလေးခုရဲ့ အရှက်တချို့ကို ဆေးကြောနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။”

ဘုန်း။

သူသည် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ နင်းလိုက်သဖြင့် ရွှေယွင်မြို့တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။

နဂါးနံပါတ်(၁) ရပ်နေခဲ့သည့်နေရာတွင် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ယွဲ့လိုင် စားသောက်ဆိုင်မှ မီတာသုံးရာအကွာတွင် ပေါ်လာပြီး မီတာသုံးထောင်ပတ်လည်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဘုန်း။

လက်သီးအရှိန်အဝါသည် လေထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခဏချင်းတွင် လက်သီးအရှိန်အဝါများသည် မီတာတစ်ရာအထိ ထူထဲလာသည်။

လေထုသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ ဖြစ်စဉ်များပင် ပြောင်းလဲသွားပြီး တောက်ပနေသော နေရောင်ခြည်သည် ဤလက်သီးချက်ကြောင့် မှိန်ဖျော့သွားသည်။

လင်ဟူပိုင်ဝမ်၊ နင်ကျဲ့နှင့် နင်ဝမ်ချင်းတို့၏ အတွေးများ ရပ်တန့်သွားသည်။

ဒါဟာ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူရဲ့ စွမ်းအားလား။

ဤလက်သီးချက်အောက်တွင် ရွှေယွင်မြို့၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

ဒါဟာ လူပေါင်းထောင်ကျော် နေထိုင်သည့် မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်လေ။

“တကယ်ဆိုရင် အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်ရတာမို့လို့ သေချာ ဂရုစိုက် လေ့လာသင့်တာပဲ။”

“ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မင်းကို ဓားတစ်ချက်ပဲ ပေးနိုင်တော့မယ်။”

ဘုန်း။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးစွမ်းအင်များ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ရှောင်ပီလီ၏ ရုပ်သွင်မှာ ယွဲ့လိုင် စားသောက်ဆိုင်၏ အဝင်ဝတွင် ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ဆံပင်များမှာ ထောင်မတ်နေပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါအောက်တွင် နတ်ဘုရားကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ နတ်ဆိုးကဲ့သို့လည်းကောင်း ထင်မှတ်ရသည်။

နဂါးနံပါတ်(၁) လက်သီးချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်အချိန်တွင်၊

မှော်ဓားသည် အိမ်ငယ်လေးထဲ၌ နွေဦးမိုးရေသံကို နားထောင်ခြင်းဖြင့် အိမ်မှ ထွက်လာသည်။

ဓားစိတ်ဆန္ဒ။

အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားစိတ်ဆန္ဒသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

နောက်ဆက်တွဲအဖြစ် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လှသော ဓားရောင်ခြည်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

‘ဘာ…’

နဂါးနံပါတ်(၁)၏ မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤဓားချက်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူသည် အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းဆိုင်ရာ အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နဂါးနံပါတ်(၁)၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ တက်လာပြီး သူ၏ရှေ့တွင် အနီရောင် ကာကွယ်ရေးအရှိန်အဝါ အတားအဆီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏လက်သီးချက်သည် ဤဓားချက်ကို တားဆီးနိုင်မည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်တော့ပေ။

ဓားရောင်ခြည်နှင့် လက်သီးအရှိန်အဝါတို့ ထိတွေ့လိုက်သည့်အချိန်တွင်။

လက်သီးအရှိန်အဝါသည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဓားရောင်ခြည်သည် တို့ဟူးကို လှီးဖြတ်သကဲ့သို့ နဂါးနံပါတ်(၁) ရှေ့ရှိ အနီရောင် ကာကွယ်ရေးအရှိန်အဝါ အတားအဆီးကို လှီးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် နဂါးနံပါတ်(၁)၏ နောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ လမ်းမကြီးပေါ်တွင် မီတာတစ်ထောင်ရှည်သော ဓားရာတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

း

နဂါးနံပါတ်(၁)သည် သွေးအန်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဝေဝါးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကောင်းကင်မှ ကြယ်တံခွန်များဖြင့် အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်ဖန်တီးထားသော သူ၏ နတ်ဘုရားသံချပ်ကာပေါ်တွင် အက်ရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် နတ်ဘုရားသံချပ်ကာသည် နှစ်ဘက်လုံးမှ ကွာကျသွားသည်။

နဂါးနံပါတ်(၁)သည် ခေါင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် အနီရောင် အမှတ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဒီဓားချက်ကတော့…

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး သွေးများ စင်ထွက်သွားသည်။

အလောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၆၄၀၀၀】

【နတ်ဆိုးဓား ဓားသိုင်း + ၁】

【လေနတ်ဘုရား ကန်ချက် + ၁】

ရှောင်ပီလီသည် အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။

ယခင်က အခြား အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူများကို သတ်စဉ်က သူ ဤမျှလောက် မရခဲ့ပေ။

ဒါဆို နန်းတော်ထဲမှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာတွေ ပိုများနေလို့ ‌ ‌သေဆုံးမှု က ပိုများတာလား။

မှော်ဓား—သူ အချိန်အကြာကြီး တွေးနေခဲ့ရတဲ့အရာပဲ။

ရှောင်ပီလီ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသည်။ ယခုလေးတင် တိုက်ပွဲကို မြန်မြန်အဆုံးသတ်ရန်အတွက် ထိုဓားချက်မှာ လက်ရှိတွင် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံးဓားချက်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ၊ မူလဝိညာဉ်နှင့် စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အတိုချုံးပြောရလျှင် သူသည် ဤဓားချက်မျိုးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်သုံးဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မည်။

သို့သော်… ယခုအခြေအနေကို ကြည့်ရလျှင် သူ၏စွမ်းအား (၇၀) ရာခိုင်နှုန်းခန့်ဖြင့်ပင် သူ့ကို ချက်ချင်း သတ်နိုင်လောက်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဒါပေမဲ့ သူ ပေါ်လာတုန်းကတော့ အမိုက်စားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အဆုံးသတ်နိုင်တဲ့အရာပဲ ရှိတာလား။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို ကြည့်၍ သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ခမ်းနားလွန်းတယ်။”

“ဘုရင်ဟောင်းက မရှင်းမလင်းနဲ့ သေသွားတာ မဆန်းပါဘူး။”