အခန်း (၁၄၃-၁၄၆)

အခန်း(၁၄၃) ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်၏

"ဘာတွေဖြစ်နေကြတာလဲ"

"ဟန်ဝူယင်းက အဆင့်(၅)ပဲရှိသေးတာကိုပဲ အရမ်းဒဏ်ရာရနေပြီမဟုတ်လား။ မင်းတို့လို လူအုပ်ကြီးက ဘာလို့ တစ်ယောက်မှ မလှုပ်ရှားရဲကြတာလဲ"

"မန်ပြည်နယ်ရဲ့ သိုင်းလောကဆိုတာ အရင်တုန်းက ဘာမှမဟုတ်ခဲ့ဘူး။ 'နတ်ဆိုးဓား' ရှောင်ပီလီ ပေါ်လာမှသာ နာမည်ရလာပြီး မန်ပြည်နယ်ဆိုတာ ရှိမှန်း လူတွေသိလာကြတာ။ အခုကြည့်ရတာ ရှောင်ပီလီပဲ ရှိပုံရတယ်။ မန်ပြည်နယ်က ကျန်တဲ့သိုင်းသမားတွေကတော့ ကြောက်တတ်တဲ့သူတွေချည်းပဲ"

ကျွီရှောင်မျှော်စင်အတွင်း၌။

အခြားနယ်မြေများမှ သိုင်းလောကသားအချို့သည် မန်ပြည်နယ်မှ သိုင်းသမားများ ဟန်ဝူယင်းကို ဝိုင်းရံထားသော်လည်း မတိုက်ခိုက်ရဲသည်ကိုမြင်လျှင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ရှောင်ပီလီသည် မန်ပြည်နယ်မှဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသဖြင့် စိတ်ဝင်စားကာ လာရောက်ကြည့်ရှုကြခြင်းဖြစ်သည်။ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်ရင်းတစ်ယောက်နှင့် 'နတ်ဆိုးဓား' ရှောင်ပီလီကို မွေးထုတ်ပေးသော မန်ပြည်နယ်ကို သိချင်နေကြခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

မန်ပြည်နယ်သို့ ရောက်ရောက်ချင်း ကျွီရှောင်မျှော်စင်တွင် ထမင်းစားရင်း ယခုကဲ့သို့ မြင်ကွင်းမျိုးကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူတို့မထင်ထားခဲ့ပေ။

မန်ပြည်နယ်က သိုင်းသမားတွေကတော့ တကယ်ကို အသိဉာဏ်မရှိကြဘူး။ ရှောင်ပီလီနဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က သူတို့ကို အရေးမစိုက်တာတင်ကို ကံကောင်းနေတာကို။

အခုထိတောင် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်နဲ့ အင်ပါယာနန်းတော်ကြားက ပဋိပက္ခမှာ ပါဝင်ပတ်သက်ဖို့ ရဲဝံ့နေသေးတာပဲ။

အင်ပါယာနန်းတော်က အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတောင် ရှောင်ပီလီလက်ချက်နဲ့ သေသွားတာကို မမြင်ကြဘူးလား။

အခြားနယ်မြေများမှ သိုင်းသမားများ၏ ပြောဆိုသံများကို ကြားရလျှင် မန်ပြည်နယ်မှ သိုင်းသမားများ၏ မျက်နှာများမှာ မသာမယာ ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့ကို ခေါင်းဆောင်လာသော အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ရှေ့ဆုံးကနေပြီး လှံကိုထိုးထုတ်လိုက်ရာ အေးစက်စက် အလင်းတန်းတစ်ခုက ဟန်ဝူယင်း၏ ကျောပြင်ကို ဖောက်ဝင်သွားတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။

ယင်းသူ လှုပ်ရှားလိုက်သည့်အခိုက်မှာပင်၊

ကျန်နှစ်ယောက်ကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာသည်။

သုံးယောက်သား အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ တိုက်ခိုက်လာကြရာ ဟန်ဝူယင်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။

မဟုတ်လျှင်၊ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ယနေ့တွင် လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မည်။

ဟန်ဝူယင်း၏ ဓားရှည်မှာ အိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ဓားရောင်ခြည်များ ဖျတ်ခနဲ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

အသံမြည်သွားပြီးနောက်။

ရှည်လျားသော လှံမှာ နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားသည်။

တိုက်ခိုက်လာသော အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်၏ ခါးနေရာကို ဓားချက်ထိသွားရာ သွေးများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းလုံးကို နီရဲသွားစေသည်။

"မြန်တယ်၊ တိကျတယ်၊ ရက်စက်တယ်"

"သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဆိုတာ ဒီလိုမျိုးပဲပေါ့"

"သာမန်အချိန်သာဆိုရင် ဒီဓားချက်နဲ့တင် သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်နိုင်မှာ သေချာတယ်"

"..."

အကဲခတ်နိုင်သော သိုင်းလောကသားအချို့သည် ဟန်ဝူယင်း၏ ဓားချက်ကို မြင်ပြီး အကဲဖြတ်လိုက်သည်။

"နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းထဲ ဝင်ဖို့တော့ မလွယ်သေးပေမဲ့ ဒီလူငယ်လေးက ငယ်ပါသေးတယ်၊ အနာဂတ်မှာတော့ ဖြစ်တန်ရာပဲ"

"ဟဲဟဲ၊ မင်းတို့က မသိသေးဘူး၊ ဟန်ဝူယင်းရဲ့ နောက်ကြောင်းက ပွင့်သွားပြီ။ သူက သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ ယွမ်ချန်း(၁၂)ပါးထဲက ဝါရင့်သူ ချန်လုံရဲ့ တပည့်ပဲ။ ချန်လုံရဲ့ အစစ်အမှန်ကိုယ်ပွားက လွန်ခဲ့တဲ့ (၃၅)နှစ်က မဟာဆရာသခင်များ စာရင်းမှာ ဒုတိယနေရာရခဲ့တဲ့ ကူရွှမ်တုန်ပဲ။ မကြာသေးခင်ကမှ ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်တောင် သူ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားတာ"

"ဒါဆို ဒီလူငယ်က ဘာလို့ ဓားသိုင်းကို ကျင့်နေရတာလဲ"

"ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ"

"ကူရွှမ်တုန်ရဲ့ ဓားသိုင်းကလည်း တော်တော်လေး အားကောင်းတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်"

ဟန်ဝူယင်းကို ဝိုင်းထားသော လူအုပ်ကြီးမှာ အနည်းငယ် အခြေအနေဆိုးသွားသည်။ ဟန်ဝူယင်း၏ ဓားသိုင်းမှာ တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူများပင် သူ့ရှေ့တွင် ဒဏ်ရာရသွားကြရာ ကျန်သူများမှာ ထပ်မတိုက်ခိုက်ရဲတော့ပေ။

"တော်လောက်ပြီ"

ကျွီရှောင်မျှော်စင်၏ ဒုတိယထပ်မှ အေးစက်စက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သင်္ကန်းဝတ်ထားသော အလတ်စား အရွယ်အစားရှိ ဆရာတော်တစ်ပါး ဒုတိယထပ်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဟန်ဝူယင်းကို ငုံ့ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟန်ဝူယင်း၊ မင်း ဒီနေ့ ကျွီရှောင်မျှော်စင်ကနေ အသက်ရှင်ပြီး ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်းရဲ့ သိုင်းပညာကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင်တော့ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် အသက်ရှင်ခွင့် ပေးနိုင်သေးတယ်"

"အကြီးအကဲဆရာတော် ကြွယ်ရှာပဲ" တစ်ယောက်ယောက်က သင်္ကန်းဝတ်နှင့် လူလတ်ပိုင်းကို မှတ်မိသွားသည်။

မန်ပြည်နယ်တွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ကျန်ရှိနေသည့် အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီး နှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သော အကြီးအကဲဆရာတော် ကြွယ်ရှာ။

ကြွယ်ရှာမှာ ရဟန်းဝတ်ထားသော်လည်း အရက်သောက်သည်၊ အသားစားသည်၊ ပြည့်တန်ဆာအိမ်များကိုလည်း သွားတတ်သည်။ သူသည် မန်ပြည်နယ် သိုင်းလောကတွင် အားအကောင်းဆုံးသူဖြစ်သည်။ ကူးမိသားစုခံတပ်၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် ရှောင်ပီလီလက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားသော ကျန်းထောင်တောင် ကြွယ်ရှာကို မျက်နှာပေးရသည်။

ဟန်ဝူယင်းကို ဝိုင်းထားသော လူများမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

အကြီးအကဲဆရာတော် ကြွယ်ရှာ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ ဟန်ဝူယင်းမှာ ဒီနေ့ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဟန်ဝူယင်း၏ မျက်လုံးများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူက ခေါင်းခါလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော့်သိုင်းပညာကို ဖျက်ဆီးဖို့ လိုမယ်မထင်ဘူး"

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသော်လည်း ဟန်ဝူယင်းက ကျွီရှောင်မျှော်စင်၏ ပထမထပ် ထောင့်တစ်နေရာကို ကြည့်နေသည်ကို မြင်လျှင် သူတို့လည်း ဟန်ဝူယင်း၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် အနက်ရောင် ဝတ်စုံကျပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အပြာရောင်လက်ကိုင်ပါသည့် ဓားရှည်ကို ကျောတွင်လွယ်ထားကာ လူအုပ်ကြီးကို ကျောပေးပြီး ထိုင်နေသော လူငယ်တစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။

မသေချာမရေရာသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ငယ်ရွယ်တယ်၊ ဓားလွယ်ထားတယ်။

ဒါ 'နတ်ဆိုးဓား' ရှောင်ပီလီများ ဖြစ်နေမလား။

ထိုသို့ တွေးလိုက်မိလျှင် ဟန်ဝူယင်းကို ဝိုင်းထားသော သိုင်းလောကသားများမှာ ငြိမ်မနေနိုင်တော့ပေ။

'နတ်ဆိုးဓား' ရှောင်ပီလီမှာ အလွန်ရက်စက်သည်။ လူသတ်ရာတွင် မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘဲ မိသားစုလိုက် အမြစ်ပြတ်အောင် သတ်တတ်သည်။ ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှာ အကောင်းဆုံး ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ပါဝင်ပတ်သက်မိလျှင် တန်ဖိုးရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ဟန်ဝူယင်းကို ဝိုင်းထားသော သိုင်းလောကသားများထဲမှ တစ်ယောက်သည် လက်ထဲမှ ဓားကို မထိန်းနိုင်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

အကြီးအကဲဆရာတော် ကြွယ်ရှာပင် ကြောက်လန့်နေပုံရသည်။

သူသည် အင်ပါယာနန်းတော်၏ ခေါ်ယူမှုကို တုံ့ပြန်ခြင်းသာဖြစ်သည်။ ဟန်ဝူယင်းကို အနိုင်ကျင့်လျှင် ရသော်လည်း 'နတ်ဆိုးဓား' ရှောင်ပီလီနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင် သူ၏ အသက်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပါစေ ရှောင်ပီလီ၏ ဓားချက်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

"သူရဲကောင်းငယ်" အကြီးအကဲဆရာတော် ကြွယ်ရှာသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ကို လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ရှောင်သူရဲကောင်းငယ် ဟုတ်ပါသလား"

ရှောင်ပီလီက ကြွယ်ရှာကို အရေးမစိုက်ဘဲ ကျွီရှောင်မျှော်စင်၏ တံခါးပေါက်ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒီသွေးတွက်ချက်ခြင်း နည်းလမ်းကတော့ တကယ်ကို တစ်ခုခုတော့ ရှိတာပဲ"

"တကယ်ပဲ ကျွန်တော့်ကို ရှာတွေ့သွားတာပေါ့လေ"

လူတိုင်း ရှောင်ပီလီ ကြည့်သည့်နေရာသို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မှန်းဆမရသောအချိန်တွင် ကျွီရှောင်မျှော်စင်၏ ပင်မတံခါးဝတွင် လူသုံးယောက် ပေါ်လာသည်ကိုမှ သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။ တစ်ယောက်မှာ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အေးစက်စက် ယင်းစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ နောက်တစ်ယောက်မှာ ဆံပင်များ တစ်ခေါင်းလုံး ဖြူဖွေးနေပြီး မျက်နှာမှာ ဖျော့တော့ကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားဟန် ရှိသည်။

နောက်ဆုံးတစ်ယောက်မှာ သက်ကြီးရွယ်အို ဖြစ်သော်လည်း အားအင်များ ပြည့်ဝနေသည်။

သို့သော်လည်း၊ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤသူသုံးယောက်မှာ ထူးခြားသည့် အဆင့်အတန်းရှိကြောင်း သိသာလှသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီးက ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်ကာ ပြောသည်။

"လူတိုင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပါ"

"အနည်းငယ် လမ်းလွဲမှု ရှိခဲ့ရင်တောင် ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတော့ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့ မင်း ဒီကျွီရှောင်မျှော်စင်မှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါတွက်ချက်ခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ မင်းကို ဒီမှာ စောင့်နေတာ"

"ရှောင်ပီလီ၊ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာအရဆိုရင် မင်း သေသွားခဲ့တာ ကြာပြီ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ပြီးရင်တော့ ကံကြမ္မာအားလုံးက မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

တစ်နေရာလုံး ဆူညံသွားသည်။

ဒါ ရှောင်ပီလီ တကယ်ပဲလား။

ဟန်ဝူယင်းမှလွဲ၍ တက်ရောက်နေသူများထဲတွင် ရှောင်ပီလီကို ရုပ်ပုံထဲမှာသာ မြင်ဖူးကြသည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ထိုသူသုံးယောက်က ရှောင်ပီလီ၏ အမည်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ သေချာသလောက် ရှိသွားပြီ။

ထို့အပြင်၊ ဤသူသုံးယောက်မှာ ရှောင်ပီလီကို ဒုက္ခပေးရန် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လာရောက်ခြင်းဖြစ်ရာ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာသည်။

ဟန်ဝူယင်းလည်း ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ့ဆရာမှာ အထွတ်အထိပ် မဟာဆရာသခင် ကူရွှမ်တုန် ဖြစ်သောကြောင့် သာမန်လူများထက် ပိုသိသည်။

"ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်း၊ ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီလား"

"လူတိုင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဆိုရင်၊ ဘာလို့ ကျွန်တော်က အတွေ့အကြုံရဖို့ အလုပ်ရှုပ်ခံပြီး ကြိုးစားနေရတာလဲ" ရှောင်ပီလီ ထရပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါကာ ပြောသည်။

"သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် လုပ်သင့်တာက အမြဲတမ်း ပိုအားကောင်းလာအောင် မဟုတ်ဘူးလား၊ လူသားရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ကောင်းကင်ကို အနိုင်ယူဖို့ မဟုတ်ဘူးလား"

မိန်းမစိုးထျန်းက ရှောင်ပီလီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သစ္စာဖောက်ရိုင်းတစ်ယောက်နဲ့ စကားအပို ပြောနေစရာ မလိုဘူး။ ဒီနေ့က မင်းရဲ့ သေမည့်နေ့ပဲ"

အခန်း(၁၄၄) နတ်ဆိုးဝင်ပူးခြင်း

ရှောင်ပီလီသည် မိန်းမစိုးထျန်းအား တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းက မိန်းမစိုးတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒီနေရာမှာ စကားပြောဖို့ ဘယ်သူက ခွင့်ပြုချက်ပေးလိုက်လို့လဲ”

“သေချင်နေတာပဲ”

မိန်းမစိုးထျန်းမှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် ဧကရာဇ်၏ အယုံကြည်ရဆုံးလူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လျှပ်စီးဘေးကို နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ် ကျော်ဖြတ်ထားသည့် သိုင်းပညာရှင်ကြီးများပင် သူ့ကို ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံကြရသည်။ ယခုမူ ဤကောင်လေးက လူအများရှေ့တွင် သူ့၏အားနည်းချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရဲပေသည်။

လျှပ်စီးဘေးကို နောက်တစ်ကြိမ်သာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက သူဆုံးရှုံးထားသည်များ ပြန်လည်ရရှိကာ အမျိုးသားတစ်ယောက်အဖြစ် ပြန်လည်ရပ်တည်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါလား။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကြီးမှာ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးမှာ အသက်ရှူပင် ကြပ်သွားကြရသည်။

“ဟွန်း”

ရှောင်ပီလီက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

အခြားကိစ္စများကို ပစ်ထားလိုက်ဦး၊ သူ့ကို နောက်ကွယ်မှ စော်ကားပြောဆိုနေကြသူများမှာ သူ၏ကျင့်ကြံမှုအမှတ်များသာ ဖြစ်သည်။ ဤမိန်းမစိုးအိုကြီးက ထိုအရာကို လုယူသွားရန် ကြိုးစားနေခြင်းလော။

လူအများမှာ သူတို့အပေါ် ဖိအားပေးနေသည့် မမြင်နိုင်သော အရှိန်အဝါများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

များစွာသော သူတို့မှာ ရှောင်ပီလီအား ကျေးဇူးတင်သည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဒီမိန်းမစိုးအိုကြီးက လူတိုင်းကို ခြွင်းချက်မရှိ တိုက်ခိုက်နေတာပဲ၊ သူက တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းတယ်။

ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီးနှင့် အိုယန်ကျင်းတယ်တို့မှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး မိန်းမစိုးထျန်း၏ စွမ်းအားကို သိရှိထားကြသည်။ သူသည် လျှပ်စီးဘေးကို တစ်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်ပြီးဖြစ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန်ပင် ရာခိုင်နှုန်းရှစ်ဆယ် ရှိထားသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ရှောင်ပီလီ၏ အရှိန်အဝါမှာ မိန်းမစိုးထျန်းထက် အနည်းငယ်မျှ လျော့နည်းခြင်း မရှိပေ။

ရှောင်ပီလီလည်း လျှပ်စီးဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားခြင်းလော။

သို့မဟုတ် သူတို့ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား နက်နဲဆန်းကြယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးက ပိုင်ဆိုင်၍ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခြင်းပင်လော။

“မင်းရဲ့သိုင်းပညာတွေ ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့အချိန်အတွင်းမှာ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး”

“တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ”

အိုယန်ကျင်းတယ်က ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ရာ သူ၏စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာပင် ဝိုးတိုးဝါးတား ဖြစ်သွားသည်။

“မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားလို့မရဘူး”

ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီးကလည်း အေးစက်စက် ဆိုသည်။

သွေးဖြင့်တွက်ချက်ခြင်းပညာကို အသုံးပြုပြီးနောက် ရှောင်ပီလီမှာ ဤကမ္ဘာလောကတွင် ရှိသင့်သူမဟုတ်ကြောင်း သူတွက်ချက်မိထားသည်။ ထိုသို့သောသူများကို ကံကြမ္မာကို လုယူသူများဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး ပေါ်ပေါက်လာပါက ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပစ်ရမည်၊ မဟုတ်ပါက ကြီးမားသော ပြဿနာများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

သူတို့သုံးယောက်၏ ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ရှောင်ပီလီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

“ငါ ကျွီရှောင်မျှော်စင် အပြင်ဘက်မှာ မင်းတို့ကို အာရုံခံမိပေမဲ့ ဘာလို့ ထွက်မသွားတာလဲဆိုတာ သိလား”

ရှောင်ပီလီက အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဘာလို့လဲ”

သူတို့သုံးယောက်စလုံး လျှပ်စီးဘေးကို တစ်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်ထားသူများဖြစ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တာအိုကို အနည်းငယ် နားလည်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ သိုင်းပညာမှာ ရှောင်ပီလီလက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားသော နံပါတ်တစ်နဂါးထက် များစွာ သာလွန်သည်။

တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်ပါက ရှောင်ပီလီကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု သူတို့ မသေချာသော်လည်း သုံးယောက်ပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်ပါက လျှပ်စီးဘေးကို နှစ်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်ထားသူပင် သူတို့ကို အသာစီး မရနိုင်ပေ။

ရှောင်ပီလီ လိမ်ပြောနေသည်ဟုလည်း သူ မထင်ပေ။

ယခု ဝိုင်းရံထားခြင်းမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ သူ ဘာပြောပြော တိုက်ခိုက်မည့်ရလဒ်မှာ ပြောင်းလဲသွားမည် မဟုတ်ပေ။

ရှောင်ပီလီက မျက်လုံးကို ပင့်ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ငါ မင်းတို့ကိုပါ သတ်ချင်လို့ပေါ့”

“အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက်၊ တကယ်ကို ကျင့်ကြံမှုအမှတ်တွေ အများကြီးပဲ”

စကားသံဆုံးသည်နှင့် ရှောင်ပီလီက ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မိန်းမစိုးထျန်း၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုသို့သော တစ္ဆေကဲ့သို့ လျင်မြန်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှာ မိန်းမစိုးထျန်းတို့သုံးယောက်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ရှောင်ပီလီ၏ နောက်ကျောမှ နှင်းခဲဓားကို ထုတ်လိုက်သည်။

“တပ်မတစ်ထောင်ကို ရှင်းလင်းခြင်း”

တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ နှင်းခဲဓားကို ခေါင်းပေါ်မြှောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ပေတစ်ရာ ရှည်လျားသော ဓားစွမ်းအင်မှာ သူတို့သုံးယောက်ရှိရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လှီးဖြတ်သွားသည်။

ဟန်ဝူယင်းမှာ သူကိုယ်တိုင် တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုစွမ်းအား၏ အရှိန်မှာ သူ၏အကောင်းဆုံး လှုပ်ရှားမှုပညာထက်ပင် ဆယ်ဆမက ပိုမိုမြန်ဆန်နေသည်။

သူ လွင့်ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟန်ဝူယင်းကို ဝိုင်းသတ်ရန် ကြိုးစားနေကြသော မန်ယွမ်မြို့မှ သိုင်းပညာရှင်အုပ်စုမှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားကြပြီး အရိုးပင် မကျန်တော့ပေ။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 2000】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 4000】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 8000】

【...】

ရှောင်ပီလီမှာ ကျွီရှောင်မျှော်စင်ထဲမှ အခြားသူများ၏ အသက်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ဟန်ဝူယင်းကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသူများအားလုံးကို အရင် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ကျန်သူများ ထွက်ပြေးနိုင်၊ မပြေးနိုင်မှာမူ သူတို့၏ ကံကြမ္မာသာ ဖြစ်သည်။

“ကောင်းတဲ့ ဓားသိုင်းပဲ”

မိန်းမစိုးထျန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ လှောင်ပြုံး ရယ်လိုက်သည်။

သူသည် လက်ဝါးချက်တစ်ချက် ထုတ်လိုက်ရာ စင်ကြယ်သော ယန်သိုင်းစွမ်းအားများမှာ ကြီးမားသည့် လက်ဝါးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်ပီလီ၏ ဓားစွမ်းအင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ရွေ့လျားသွားသည်။

ဘုန်း။

စင်ကြယ်သော ယန်သိုင်းစွမ်းအား လက်ဝါးကြီးနှင့် ဓားစွမ်းအင်တို့ တိုက်မိသွားသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 2000】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 2000】

ချက်ချင်းဆိုသလို ကျွီရှောင်မျှော်စင်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားသည်။

မျှော်စင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်ရှုရန် မကြောက်မရွံ့ ကျန်နေခဲ့သော သိုင်းလောကသား ဆယ်ယောက်ကျော်မှာ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားကြသည်။ လေး၊ ငါးယောက်ခန့်သာ ကံကောင်းထောက်မစွာ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ကြသည်။

မြေဧကများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ကျွီရှောင်မျှော်စင် ပြိုကျသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသားမှာ လည်ချောင်းထဲအထိ ရောက်မတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတို့၏ တိုက်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပဲ့တင်သံမှာ တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းလှသည်။ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

ကျွီရှောင်မျှော်စင်၏ အပျက်အစီးများထဲမှ ပုံရိပ်လေးခုမှာ လွင့်ထွက်လာကြသည်။ ရှောင်ပီလီက ဦးဆောင်ကာ မန်ယွမ်မြို့ပြင်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးသွားသည်။

မိန်းမစိုးထျန်းနှင့် အခြားနှစ်ယောက်မှာလည်း အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြသည်။

“ဘယ်ကို ထွက်ပြေးမလို့လဲ”

ရှောင်ပီလီပေ ထောင်ပေါင်းများစွာသာ ပြေးရသေးစဉ် မိန်းမစိုးထျန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပေပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော စင်ကြယ်သော ယန်ဓားစွမ်းအင် ရှစ်ခုမှာ သူ၏လက်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ရှောင်ပီလီဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

“သတ်”

“သတ်”

ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီးနှင့် အိုယန်ကျင်းတယ်တို့မှာလည်း မိန်းမစိုးထျန်းကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ခွင့် မပေးပေ။

သူတို့မှာ ရှောင်ပီလီအား ဘယ်၊ ညာမှ တစ်ပြိုင်နက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြသည်။

အိုယန်ကျင်းတယ်၏ နောက်ကျောမှ ဓားကို ထုတ်လိုက်ရာ ဓားစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားကို အလျားလိုက် ခုတ်လိုက်သည်။ ပေတစ်ရာ ရှည်လျားသော ရွှေရောင်ဓားစွမ်းအင်မှာ ရှောင်ပီလီ၏ ခါးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီးမှာလည်း သူ၏မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အဆုံးအထိ ပိုမိုထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ချွန်ထက်သော အပ်တစ်ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်ပီလီ၏ နဖူးဆီသို့ ထိုးစိုက်သွားသည်။

ဒီနေ့တော့ ရှောင်ပီလီကို ထွက်ပြေးခွင့် ပေးလို့မရဘူး။ မဟုတ်ပါက သူတို့၏ အကြံအစည် ပေါ်သွားပြီဖြစ်ရာ ရှောင်ပီလီကို နောက်တစ်ကြိမ် ရှာဖွေရရန် ပိုမိုကြီးမားသော တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ရပေလိမ့်မည်။

“ငါ မင်းတို့ကို တကယ်ပဲ ကြောက်နေမယ်လို့ ထင်နေတာလား”

ရှောင်ပီလီက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ ခေါင်းကို ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်သည်။

သူသည် လက်ထဲရှိ နှင်းခဲဓားဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သည်။ ခဏအတွင်း ဓားအိမ်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားသော်လည်း မိန်းမစိုးထျန်း ပစ်လွှတ်လိုက်သော ဓားစွမ်းအင် ရှစ်ခုစလုံးကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏အရှိန်အဝါမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်လုံးများမှာ နီရဲလာသည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဆိုးသခင်တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးဓား အဆင့်(၆)။

နတ်ဆိုးဓား: စိတ်ခံစားမှုများဖြတ်တောက်ခြင်း။

အနက်ရောင်ဓားစွမ်းအင်မှာ တပ်မတစ်ထောင်၏ အရှိန်အဝါကို ဆောင်ယူလျက် သူတို့သုံးယောက်ဆီသို့ လှည်းတန်းသွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ရှောင်ပီလီ၏ နတ်ဆိုးဓားစွမ်းအင်နှင့် အိုယန်ကျင်းတယ်၏ ရွှေရောင်ဓားစွမ်းအင်တို့ တိုက်မိသွားသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း။

ဓားစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသဖြင့် သူတို့၏ခြေထောက်အောက်ရှိ သစ်တောငယ်လေးမှာ ပျက်စီးသွားရသည်။

ရွှေရောင်ဓားစွမ်းအင်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် အနက်ရောင် နတ်ဆိုးဓားစွမ်းအင်မှာမူ အရှိန်မသတ်ဘဲ သူတို့သုံးယောက်ဆီသို့ ဆက်လက် လှီးဖြတ်သွားသည်။

“နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း”

“ဒါက နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းတဲ့ အဆင့်ပဲ”

“ရှောင်ပီလီက နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းနဲ့ ဆက်သွယ်နေတာများလား”

ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီးမှာ ရှောင်ပီလီ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ မျက်နှာအမူအရာမှာ များစွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဦးခေါင်းဆံပင်များပင် ထောင်လာကြရသည်။

မဟာချန်မင်းဆက်မှာ ကမ္ဘာတစ်လွှားကို စိုးမိုးထားသော်လည်း ဖိုစူပြည်နယ်မှာမူ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း ရှိနေခြင်းကြောင့် အမြဲလိုလို အမိန့်မနာခံခြင်းများ ရှိနေသည်။

နတ်ဆိုးကောင်းကင် ကျင့်စဉ်ကို မြင့်မားသောအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားပါက စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများကြောင့် နတ်ဆိုးစိတ်ဝင်မသွားပါက သူတို့ကိုယ်တိုင် နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းသို့ တက်ကြွစွာ ဝင်ရောက်နိုင်ကြသည်။ နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းတွင် ထိုသူ၏ စွမ်းအားမှာ များစွာ တိုးတက်လာတတ်ပေသည်။

“ဘာတွေကိုမှ ဆက်စဉ်းစားမနေနဲ့၊ အားလုံးပေါင်းပြီး တိုက်ခိုက်ကြ”

အိုယန်ကျင်းတယ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒီကောင်လေးက နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ၊ သူ့ရဲ့စွမ်းအားကလည်း များစွာ တိုးတက်လာတယ်။ ငါတို့ အစွမ်းကုန် မတိုက်ခိုက်ရင်တော့ ပြဿနာ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်”အခန်း(၁၄၅)နဂါးလက်ဝါး

"တစ်ခုခုဖြစ်သွားတာလား"

"ငါတို့သုံးယောက်သာ ဒီနေ့ ရှောင်ပီလီကို မသတ်နိုင်ဘူးဆိုရင် သိုင်းလောကမှာ မျက်နှာပြစရာတောင် ကျန်တော့မှာမဟုတ်ဘူး" မိန်းမစိုးထျန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် အစောပိုင်းက ရှောင်ပီလီ၏ စော်ကားခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ယခုအခါတွင်လည်း နတ်ဆိုးအသွင်သို့ ပြောင်းလဲထားသော ရှောင်ပီလီ၏ ဖိအားပေးမှုကို ခံနေရသည်။ ဤအခြေအနေကို သူ မည်သို့ လက်ခံနိုင်မည်နည်း။

ထိုမျှသာမက သူသည် နန်းတော်၏ အမိန့်တော်ဖြင့် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှောင်ပီလီကို မသတ်နိုင်ပါက မြို့တော်သို့ ပြန်သွားသည့်အခါ မည်သို့ ရှင်းပြရမည်နည်း။

"မှန်တယ်၊ ရှောင်ပီလီလိုမျိုး မကောင်းဆိုးဝါးကို ဒီနေ့ပဲ ရှင်းထုတ်ပစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူက အနာဂတ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီးကလည်း ဒေါသသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ပီလီသည် သူတို့၏ အတွေးများကို စိတ်မဝင်စားပေ။ သူသည် ဓားချက်သုံးချက်ကို ဆက်တိုက် ထုတ်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးချီစွမ်းအင်များ တရဟော တက်ကြွလာသည်။ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်မှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

နတ်ဆိုးအစွန်းရောက် စိတ်ခံစားမှုဖြတ်တောက်ခြင်း။

မည်းမှောင်နေသော ဓားရောင်ခြည်သည် ကောင်းကင်ရှိ နေရောင်ခြည်ကိုပင် ဖုံးကွယ်သွားစေသည်။

"စင်ကြယ်သော ယန်ဓား" မိန်းမစိုးထျန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခါးမှ ဓားပျော့တစ်လက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထူထပ်သော ဓားရောင်ခြည်ကြီးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှောင်ပီလီ၏ နတ်ဆိုးဓားချက်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်နေသည်။

အိုယန်ကျင်းတယ်သည် လက်ထဲရှိ ဓားကြီးကို လှည့်ပတ်ကာ ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်ပြီး ရှောင်ပီလီဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီးသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တံဆိပ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။

ဘုန်း။

ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီး၏ နောက်ဘက်တွင် ပေပေါင်းများစွာမြင့်သော အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုအရိပ်သည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ရှောင်ပီလီကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။ ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီးက လက်ညှိုးထိုးလိုက်သောအခါ ထိုနတ်ဘုရားအရိပ်သည်လည်း အလားတူ လုပ်ဆောင်သည်။

ထိုလက်ညှိုးသည် နေရာလပ်အကွာအဝေး ပေတစ်ရာကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော ဓားရောင်ခြည်နှင့် ဝင်တိုက်မိသည်။

လေထုသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အသံကျယ်ကြီးကြောင့် အဝေးမှ ကြည့်ရှုနေသူများပင် ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ ယိုစီးကျလာကြသည်။

ယခုအခါ တိုက်ခိုက်နေသူ လေးဦးလုံးသည် မန်ယွမ်မြို့၏ မြို့ရိုးနားသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ တစ်ခဏချင်းတွင် ပေသုံးဆယ်မြင့်သော မြို့ရိုးသည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားသည်။

သူတို့လေးဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကောင်းကင်ယံရှိ သဘာဝလက္ခဏာများပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မြို့တစ်မြို့လုံးသည် ကမ္ဘာပျက်တော့မည့်အလား မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"ဒါ... ကျွီရှောင်မျှော်စင်မှာ ခုနက ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ"

"ကောင်းကင်မှာ နတ်ဘုရားတွေ တိုက်ခိုက်နေတာလား"

"နတ်ဘုရားတွေ ပေါ်လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

"နတ်ဘုရားတွေ မဟုတ်ဘူး။ နန်းတော်က အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက်က 'နတ်ဆိုးဓား' ရှောင်ပီလီကို တိုက်ခိုက်နေတာ။ ကျိန်ဆဲစရာကောင်းလိုက်တာ၊ သူတို့ကတော့ အကောင်းသား၊ ငါကတော့ ခုနက ကျွီရှောင်မျှော်စင်မှာ အသေကပ်ဖာရတော့မလို့။ နတ်ဘုရားတွေ တိုက်ခိုက်လို့ လူတွေ သေရတော့မယ့် ကိန်းပဲ"

ကျွီရှောင်မျှော်စင်မှ လွတ်မြောက်လာသူတစ်ယောက်သည် ကောင်းကင်ယံရှိ ထိတ်လန့်ဖွယ် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ကာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ထိုသူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မန်ယွမ်မြို့မှ လူများမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ မန်ပြည်နယ်တွင် 'နတ်ဆိုးဓား' ရှောင်ပီလီ၏ နာမည်ကို မကြားဖူးသူ မရှိတော့ပေ။

"ရှောင်ပီလီက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေပြီလား။ သူက အရင်က အဆင့်(၂) မဟုတ်ဘူးလား"

"အဆင့်(၂) ဟုတ်လား။ မင်း သတင်းတွေက နောက်ကျနေပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်က နန်းတော်က အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်တောင် သူ့ရဲ့ ဓားချက်တစ်ချက်အောက်မှာ သေသွားခဲ့တာ"

"ဒါဆို ရှောင်ပီလီက နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပြန်လည်ဝင်စားလာတာများလား။ မဟုတ်ရင် သူက အသက် ၁၇၊ ၁၈ အရွယ်မှာ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နိုင်ပါ့မလား"

"ဖြစ်နိုင်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီလောက် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်လာမှာလဲ"

"..."

မြို့ထဲတွင် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေပြီး သိုင်းလောကသားများစွာမှာ ပြောင်းလဲနေသော ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ အသိစိတ်ဖြင့် ဝေးရာသို့ ရွေ့လျားသွားကြသည်။

သူတို့ လေးဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှသည်။ အကယ်၍ ထိုတိုက်ပွဲအတွင်း ရောက်သွားပါက ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် သူတို့လေးဦး၏ တိုက်ပွဲသည် မြို့ရိုးနားတွင်သာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက အာမခံနိုင်မည်နည်း။

---

"ကျိန်ဆဲစရာပဲ"

"သူ ဘာလို့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေတာလဲ"

အချိန်အကြာကြီး တိုက်ခိုက်သော်လည်း အောင်မြင်မှုမရသောကြောင့် မိန်းမစိုးထျန်း၏ အသံတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူတို့သုံးယောက်လုံး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း နတ်ဆိုးအသွင်သို့ ပြောင်းလဲထားသော ရှောင်ပီလီကို အပြည့်အဝ မဖိနှိပ်နိုင်ကြပေ။ ရှောင်ပီလီကပင် တမင်သက်သက် ချုပ်တည်းနေသလားဟု သူတို့ ခံစားမိသည်။

"ဒီကောင်လေးက လျှပ်စီးဘေးကို တကယ်ပဲ ဖြတ်ကျော်ပြီးပြီပဲ"

"သူ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ၊ စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်နဲ့ မူလဝိညာဉ်အားလုံးက ငါတို့ ထင်ထားတာထက် ပိုသန်မာနေတယ်။ အဲဒါအပြင် နတ်ဆိုးအသွင်ကိုလည်း ရောက်နေသေးတယ်။ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ကျွမ်းကျင်သူတွေတောင် နတ်ဆိုးအသွင်မှာ အချိန်အကြာကြီး မနေရဲကြဘူး၊ စိတ်တွေ အမြဲပျောက်ဆုံးသွားနိုင်လို့လေ။ ရှောင်ပီလီက ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာအောင် နတ်ဆိုးအသွင်မှာ နေနိုင်တာလဲ"

အိုယန်ကျင်းတယ်၏ လေသံမှာလည်း အံ့သြမှုနှင့် မသေချာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီးက ပြောသည်။

"ဒီကောင်လေးက လျှပ်စီးဘေးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ဖြတ်ကျော်ခဲ့တာများလား"

အဆင့်(၁) လျှပ်စီးဘေးနယ်ပယ်တွင် လျှပ်စီးဘေး ဆယ်ဆင့်ရှိပြီး တစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် လျှပ်စီးဘေး တစ်ဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ထားသော်လည်း လျှပ်စီးဘေးကို ရုပ်ခန္ဓာနှင့် မူလဝိညာဉ်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းသည် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိစေကြောင်း သိကြသည်။

သို့သော် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ကြည့်လိုက်လျှင် ထိုသို့ ရင်ဆိုင်ဝံ့သူ နည်းပါးလှသည်။ အများအားဖြင့် လျှပ်စီးချက် အနည်းငယ်ကိုသာ ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။

ယခု နတ်ဆိုးအသွင်ရောက်နေသော ရှောင်ပီလီ၏ မူလဝိညာဉ်၊ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင် အရည်အသွေးတို့သည် သူတို့ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ အကယ်၍ သူတို့သုံးယောက် ပေါင်းတိုက်ခိုက်သော်လည်း ရှောင်ပီလီကို မဖိနှိပ်နိုင်ပါက ဒီနေ့ သူ့ကို ရှင်းထုတ်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူသည် စိန်ပွင့်ကဲ့သို့ မဖျက်ဆီးနိုင်သောကိုယ်ခန္ဓာကို အသုံးမပြုဘဲ မိန်းမစိုးထျန်း၏ စင်ကြယ်သော ယန်ဓားစွမ်းအင်များကို ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် တိုက်ရိုက်ခံယူလိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ အပေါ်ပိုင်းအဝတ်အစားများ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားပြီး သတ္တုချင်း တိုက်မိသကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်များသည် ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အမှတ်အသားများသာ ကျန်ခဲ့သည်။

ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် မိန်းမစိုးထျန်းတို့သုံးဦး၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ လေးနက်သွားသည်။ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကိုပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်သော ဓားစွမ်းအင်က ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမှတ်အသားပဲ ချန်နိုင်ခဲ့တာလား။

ဒီကောင်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ် လေ့ကျင့်မှုသည် မည်မျှအထိ ရောက်ရှိသွားပြီနည်း။ လျှပ်စီးဘေး နှစ်ဆင့် သို့မဟုတ် သုံးဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ထားသော အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူများပင် သူ့၏ ကာကွယ်မှုကို မဖောက်နိုင်တော့တာလား။

"တကယ်ပါပဲ၊ လျှပ်စီးဘေးကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ပြီးနောက်မှာ ငါ့ရုပ်ခန္ဓာက ပိုသန်မာလာတာပဲ"

"လျှပ်စီးဘေး တစ်ဆင့်ပဲ ဖြတ်ကျော်ထားတဲ့ အမှိုက်တွေက ငါ့ကာကွယ်မှုကိုတောင် မဖောက်နိုင်ဘူး"

"ဒီနည်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကိုလည်း အကဲခတ်လို့ ရသွားပြီ"

ရှောင်ပီလီသည် နှင်းခဲဓားကို ကျောပေါ်သို့ လွယ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် မလှမ်းမကမ်းရှိ သုံးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ပြည့်စုံသွားပြီပေါ့"

အရင်ကထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားစိတ်ဆန္ဒသည် ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ မိန်းမစိုးထျန်းတို့သုံးဦး၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဘုန်း။

တစ်ခဏချင်းတွင် ပေထောင်ပေါင်းများစွာရှိသော စွမ်းအင်များသည် ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ နတ်ဆိုးဓားကို လက်ထဲသို့ ဆွဲယူလိုက်ပြီး ဓားချက်တစ်ချက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ဓားရောင်ခြည်။ အလွန်တောက်ပသော ဓားရောင်ခြည်။ ထိုဓားရောင်ခြည် ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် နေရောင်ခြည်များပင် ထိုဓားချက်ကြောင့် စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး အရာအားလုံး မှောင်မိုက်သွားသည်။

အန္တရာယ်။ သေခြင်းတရား၏ အန္တရာယ်သည် မိန်းမစိုးထျန်းတို့သုံးဦးကို ဝိုင်းရံသွားသည်။

သုံးဦးစလုံးသည် လျှပ်စီးဘေးကို ဖြတ်ကျော်ထားသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဤဓားချက်သည် ရှောင်ပီလီ၏ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက် ဖြစ်ပုံရသော်လည်း အရင်က နတ်ဆိုးဓားသိုင်းများ အပါအဝင် ဓားနည်းစနစ်ပေါင်းစုံ ပါဝင်နေကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။ ဓားနည်းစနစ်များစွာသည် ပေါင်းစပ်ထားပြီး ရှုပ်ထွေးရာမှ ရိုးရှင်းသွားသည်။

ဤသည်မှာ အစစ်မှန်ဆုံး ဓားချက်ဖြစ်ပြီး ရှောင်ပီလီ၏ အပြင်းထန်ဆုံး ဓားချက်လည်း ဖြစ်ရပေမည်။

သုံးဦးစလုံး တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ ဤကြောက်မက်ဖွယ် ဓားချက်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အစွမ်းကုန်တိုက်မှသာ အသက်ရှင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိလိမ့်မည်။

သူတို့သုံးဦးသည် အရိပ်များကဲ့သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး ပျက်စီးနေသော မြို့ရိုးပေါ်တွင် တစ်တန်းတည်း ရပ်လိုက်ကြသည်။ မိန်းမစိုးထျန်းနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီးသည် ရှေ့ဆုံးမှ အိုယန်ကျင်းတယ်၏ နောက်ကျောတွင် လက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိထားလိုက်ကြသည်။

တစ်ခဏချင်းတွင် ရှေ့ဆုံးမှ အိုယန်ကျင်းတယ်ဆီမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သူ လက်ထဲရှိ ဓားကြီးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုတ်ချလိုက်သောအခါ ပေတစ်ထောင်ရှည်သော ရွှေရောင်ဓားရောင်ခြည်ကြီး ပေါ်လာပြီး ရှောင်ပီလီ၏ နတ်ဆိုးဓားရောင်ခြည်နှင့် ဝင်တိုက်မိသည်။

ဓားရောင်ခြည်နှစ်ခု ချက်ချင်း တိုက်မိသွားသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အကြားတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လွှမ်းခြုံနေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ တိုက်မိသွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်း ရွှေရောင်ဓားရောင်ခြည်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြို့ရိုးမှာလည်း တိုက်ရိုက် ပျက်စီးသွားသည်။ ပေထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားပြီး ပေအနည်းငယ် နက်ရှိုင်းသော ဓားရာတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်သည်။ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးစလုံးမှာလည်း အစအနမကျန်အောင် ပျက်စီးသွားကြသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၆၄၀၀၀】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၆၄၀၀၀】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၆၄၀၀၀】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၅၀၀】

【ဝေလုံနတ်ဘုရားလက်ဝါး + ၁】

အခန်း(၁၄၆)လမ်းကြုံရင်း ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးခြင်း

“ဘယ်သူများ ကံဆိုးပြန်တာလဲ” ရှောင်ပီလီက ပေါ်လာသည့် ကျင့်ကြံမှုအမှတ် ၅၀၀ ကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ကဲ၊ အခုတော့ ဘာမှတောင် ကျန်တော့တာ မဟုတ်တော့ဘူး”

“ဝေလုံနတ်ဘုရားလက်ဝါး ဟုတ်လား။ နတ်ဆိုးဓား သေခြင်းရှင်ခြင်း အံစာတုံးထဲက တရားသူကြီး ရွှမ်ယွီရဲ့ သိုင်းပညာ မဟုတ်လား”

“ကျွန်တော်က ဓားသမားတစ်ယောက်ပဲ၊ ဝေလုံနတ်ဘုရားလက်ဝါးကို ဘာလုပ်ရမှာလဲ”

မွေးရာပါ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားနှင့် ကမ္ဘာလောကကို ခွဲခြားသော ဓားချက်တောင်မှ သူ စဉ်းစားရဦးမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ဆိုစေကာမူ နတ်ဆိုးဓား သေခြင်းရှင်ခြင်း အံစာတုံးထဲက ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရပ်များအားလုံးတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိနေကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ပီလီက တစ်ဟုန်ထိုး ခုန်ပျံလိုက်ကာ မန်ယွမ်မြို့၏ လမ်းမကြီးပေါ်ရှိ အဝတ်အထည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အဝတ်အထည်ဆိုင်ပိုင်ရှင်က အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းလျက်ရှိသော ရှောင်ပီလီကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကြောက်လန့်တကြားနှင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်လဲကျသွားသည်။

၎င်းက အဆင့်(၉) သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သော်လည်း ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် မီတာတစ်ရာရှည်လျားသော မြို့ရိုးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းအပြင် ယခုလေးတင် ထိုသူနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ရန်သူသုံးယောက်မှာလည်း အပြီးအပိုင် ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသူက သူ့ဆိုင်ကို ဘာကြောင့် ရောက်လာရတာလဲ။

“ဖုန်း” ဟူသော အသံနှင့်အတူ ရှောင်ပီလီက ခါးပန်းထဲက ရွှေတုံးတစ်တုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ပစ်တင်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“မြန်မြန်လုပ်၊ ကျွန်တော့်အတွက် အဝတ်အစား တစ်စုံ လိုချင်တယ်”

“မှတ်ထား၊ ကြည့်ကောင်းရမယ်”

ဆိုင်ပိုင်ရှင်မှာ ငွေကိုတောင် ယူရဲခြင်းမရှိဘဲ တုန်တုန်ရီရီနှင့် စကားဆိုသည်။

“သခင်... သခင်လေး၊ ချက်ချင်းပဲ အတိုင်းအတာ တိုင်းပေးပါ့မယ်”

စကားပြောပြီးနောက် ဆိုင်ပိုင်ရှင်က ဆိုင်အလုပ်သမားများကို မျက်စိမှိတ်ပြနေသော်လည်း ဆိုင်အလုပ်သမားများ မှာမူ ကြောက်လန့်လွန်း၍ ရေခဲရုပ်များပမာ တုတ်တုတ်မျှ မလှုပ်ရဲကြတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်ဆိုင်အလုပ်သမားမိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် ဆိုင်ပိုင်ရှင်တို့ ပူးပေါင်း၍ ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတိုင်းအတာ တိုင်းပေးလိုက်ရသည်။

ရှောင်ပီလီ၏ ကြွက်သားများ အဖုအထစ်ထစ်နှင့် သွေးကြောများ ထင်ရှားနေသော အပေါ်ပိုင်းကိုယ်ခန္ဓာကို ကြည့်ရင်း အိမ်ဖော်မိန်းကလေးမှာ တံတွေးကို အကြိမ်ကြိမ် မြိုချမိသည်။

သူမမှာ ထိုကိုယ်ခန္ဓာကို အနီးကပ် ထိတွေ့ကြည့်ချင်စိတ်ကလည်း ပြင်းပြနေခဲ့သည်။

---

ဤအချိန်တွင် အဝတ်အထည်ဆိုင် တည်ရှိရာ လမ်းမကြီးမှာမူ လူသူကင်းမဲ့လျက် ရှိသည်။

မည်သူမျှ ထိုနေရာတွင် ဆက်မနေရဲကြပေ။ အကယ်၍ ဤ “နတ်ဆိုးဓား” သာ စိတ်ပြောင်းသွားခဲ့ပါက တစ်မြို့လုံးရှိ လူဦးရေသည် သူ့ဓားချက်အောက်တွင် လောက်ငှမည် မဟုတ်ချေ။

အချို့ဆိုလျှင် ညတွင်းချင်း ပြောင်းရွှေ့ရန်အတွက် ပစ္စည်းများကိုပင် သိမ်းဆည်းထားကြသည်။

ဟန်ဝူယင်းက အဝတ်အထည်ဆိုင်အတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်လာကာ လအနည်းငယ်မျှ မတွေ့ဆဲရှိခဲ့သော ရှောင်ပီလီကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူက တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စကားတစ်ခွန်းမျှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

လဲ့ချွမ်းမြို့တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က သူတို့၏ သိုင်းပညာမှာ တန်းတူနီးပါး ရှိခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့စဉ်က ရှောင်ပီလီ၏ သိုင်းပညာမှာ သူ့ထက် များစွာသာလွန်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အရိပ်ကိုတော့ မြင်နေရသေးသည်။

ယခုမူ... ဖြစ်နိုင်စရာ မရှိချေ။ အသက်(၁၇) (၁၈) နှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက်သည် အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဆိုသည်ကို သူ စိတ်ကူးနှင့်တောင် မတွေးရဲခဲ့ပေ။

ပြီးတော့ ယခုလေးတင်ပဲ ရန်သူသုံးယောက်ကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ခဲ့တာလေ။

“ရှောင်... သူရဲကောင်း၊ ဒီအဝတ်အစားက သခင်လေးနဲ့ အလွန်ကို လိုက်ဖက်ပါတယ်၊ တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦး”

ဆိုင်ပိုင်ရှင်က အရည်အသွေးမြင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း ရှောင်ပီလီထံသို့ ဂရုတစိုက် လျှောက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ပီလီက အဝတ်အစားကို ယူ၍ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အတိအကျပင် ဖြစ်သည်။

“ဒါပဲ” ရှောင်ပီလီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ နောက်ကျောဘက်တွင် ရှိနေသော နှင်းခဲဓားကို ပြန်၍ လွယ်လိုက်ပြီးနောက် အဝတ်အထည်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်သွားလိုက်သည်။

ဟန်ဝူယင်းက ရှောင်ပီလီ၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။

နှစ်ယောက်သား ရှေ့တစ်ယောက် နောက်တစ်ယောက်ဖြင့် မန်ယွမ်မြို့၏ မြို့ပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားကြသည်။

---

ရှောင်ပီလီနှင့် ဟန်ဝူယင်းတို့ ထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မြို့ထဲရှိ လူအားလုံး သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။

“ခုနက... တွေ့လိုက်ကြလား”

“ဓားချက်တစ်ချက်ပဲ၊ တစ်ချက်တည်းနဲ့ နန်းတော်ဘက်က အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက်လုံး သေသွားတယ်၊ မြို့ရိုးတောင် ပျောက်သွားတယ်”

“ကျွန်တော်တို့ မန်ပြည်နယ်မှာ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ... မဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်တုန်းကမှ ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့ သိုင်းဆရာကြီးမျိုး ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား”

တစ်ယောက်ယောက်က ရှောင်ပီလီ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မနည်းထိန်းချုပ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“နှမြောစရာပဲ... နှမြောစရာပဲ... သူရဲကောင်း ရှောင်သာ နန်းတော်ကို မစော်ကားခဲ့ရင်၊ ကျွန်တော်တို့ မန်ပြည်နယ်မှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုခု တည်ထောင်ပေးခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ မန်ပြည်နယ် သိုင်းလောကကြီး အများကြီး တိုးတက်လာမှာ အသေအချာပဲ”

“ဟုတ်တယ်၊ တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ”

“ခင်ဗျားတို့ ပြောကြဦး၊ သူရဲကောင်း ရှောင်က အခု နန်းတော်ဘက်က ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက်ကို သတ်လိုက်တာ၊ နန်းတော်က နောက်ထပ် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးဦးမလား”

“မဖြစ်နိုင်လောက်တော့ဘူး မဟုတ်လား။ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက် ထပ်သေသွားတာ၊ နန်းတော်ဘက်ကလည်း အင်အား အများကြီး လျော့နည်းသွားပြီ။ သူတို့ ထပ်လွှတ်ရဲကြဦးမလား၊ နောက်ထပ် သေမှာကို မကြောက်ကြဘူးလား”

“ကျွန်တော်ထင်တာကတော့ နန်းတော်ဘက်က ဆက်လုပ်ဦးမှာပဲ။ အကယ်၍ သူရဲကောင်း ရှောင်ကိုသာ လွှတ်ပေးလိုက်ရင် နန်းတော်က ဂုဏ်သိက္ခာ အများကြီး ကျသွားမှာလေ”

“ဟဲဟဲ... သူတို့က ဂုဏ်သိက္ခာ အများကြီး ကျပြီးသားပါ”

---

ရှောင်ပီလီက မြို့ထဲရှိ လူတို့၏ ပြောဆိုသံများကို အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ ဟန်ဝူယင်းနှင့်အတူ မြို့ပြင်သို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ နှစ်ယောက်သား အရှေ့ဘက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသော လမ်းမကြီးအတိုင်း ဆက်လက် လျှောက်သွားကြသည်။

ဆယ်မိုင်ခန့် အကွာတွင်ရှိသော သေရည်ဆိုင်ငယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသည်အထိ ဖြစ်သည်။

“ခုနကပဲ ဟင်းကောင်းကောင်း တစ်လုပ်စာတောင် မစားရသေးဘူး၊ ပစ်မှတ်ထားခံရပြန်ပြီ”

“ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းက ထျန်းကျီနတ်ဘုရားတွက်ချက်ခြင်းကျမ်းက တကယ်ကို မသေးဘူး၊ ကျွန်တော် ရှိတဲ့နေရာကိုတောင် တွက်ချက်နိုင်တယ်”

ရှောင်ပီလီက သင့်တော်သည့်နေရာတွင် ထိုင်လိုက်ကာ ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဟန်ဝူယင်းမှာ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ငိုင်သွားသည်။

ထျန်းကျီနတ်ဘုရားတွက်ချက်ခြင်းကျမ်းက မသေးတာတော့ ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကို ဒုက္ခပေးတဲ့လူတွေက ခင်ဗျားလက်ချက်နဲ့ သေသွားကုန်ပြီလေ။ အခုတော့ သူတို့ကို ချီးကျူးနေတာက ကြွားနေသလိုမျိုး ခံစားရတယ်ဗျာ။

ဆိုင်ရှင်က သေရည်နှစ်အိုးနှင့် အအေးဟင်းအနည်းငယ်ကို ချပေးပြီးနောက် ရှောင်ပီလီက မေးလိုက်သည်။

“ဘာလို့ မန်ပြည်နယ်ကို ပြန်ရောက်နေတာလဲ”

“ဖိုစူပြည်နယ်ကို သွားမယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား”

ဟန်ဝူယင်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“လူအများကြီးက ကြားဖြတ် တိုက်ခိုက်တာ ခံလိုက်ရတယ်၊ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီထဲမှာ တစ်ယောက်အပါအဝင်ပဲ။ ဆရာက ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ရင်း နန်းတော်ဘက်က မဟာဆရာသခင်ကြီး သုံးယောက်ကို တားဆီးပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာပဲ ကျွန်တော်တို့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားပြီး ကျွန်တော်လည်း လိုက်လံသုတ်သင်ခံရတာ‌ကြောင့်မန်ပြည်နယ်ဘက်အထိ ထွက်ပြေးလာခဲ့ရတာ”

“နန်းတော်ရဲ့ အခြေခံအင်အားက တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က ယှဉ်တောင် မယှဉ်နိုင်ဘူး”

“ဒီတစ်ခေါက်တော့ လူဘယ်လောက်တောင် သေသွားလဲ မသိတော့ဘူး”

နန်းတော်က အပြည့်အဝ စတင်လှုပ်ရှားလာတော့မှသာ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်၏ အင်အားအပေါ် သူ ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့ဖူးသမျှ အားလုံး ပျက်သုဉ်းသွားတော့သည်။

သူတို့၏ နောက်ပြန်ဆုတ်မည့် လမ်းကြောင်းများအားလုံးကို နန်းတော်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိနေပြီး “ယွမ်ချန်း(၁၂)ပါး” ထဲက သုံးယောက်တောင် နန်းတော်ဘက်က လူတွေ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှာ ဒီတစ်ခေါက်တွင် အထိနာသွားခဲ့ရသည်။

သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဖိုစူပြည်နယ်ကို ဘယ်နှစ်ယောက် ရောက်သွားသလဲဆိုတာကိုတောင် သူ မသိတော့ပေ။

ပိုဆိုးတာက ဖိုစူပြည်နယ်ဆိုတာ ကောင်းမွန်တဲ့ နေရာလည်း မဟုတ်ချေ။

တစ်ခါတစ်ရံ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်သာ အင်အားနည်းသွားခဲ့ရင် ဖိုစူပြည်နယ်က နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ဂိုဏ်းတွေက သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကို ဝါးမြိုပစ်ဖို့ ကြိုးစားကြပေလိမ့်မည်။

ရှောင်ပီလီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ယွင်ပြည်နယ်ကို ပြန်ရောက်ရင် ဖိုစူပြည်နယ်ကို တစ်ခေါက်လောက် သွားပြီး သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ပေးမယ်”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဟန်ဝူယင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့ပေ။

အခု နန်းတော်က အပြည့်အဝ စတင်လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်ရာ ရှောင်ပီလီကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်သာလျှင် တိုက်ပွဲ၏ အလှည့်အပြောင်းကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ရှိတော့သည်။

နှစ်ယောက်သား တစ်ခွက်ပြီးတစ် ခွက်ဆက် သောက်နေကြသည်။

တစ်ယောက်မျှ စကားမဆိုကြတော့ချေ။

ဝလင်အောင် စားသောက်ပြီးသည့်အခါ ရှောင်ပီလီက စကားဆိုသည်။

“ဒီကနေ ယွင်ပြည်နယ်ကိုသွားရင် ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းကို ဖြတ်သွားရမှာလား”

ဟန်ဝူယင်းမှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ မန်ပြည်နယ်ကနေ ထွက်လာရင် မြင်းမြန်နဲ့ဆိုရင် ခုနစ်ရက်ပဲ ကြာတယ်၊ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းကို ရောက်လိမ့်မယ်”

“ဒါပေမဲ့... ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှာ ချင်ထျန်းရုံးတော်က ကြီးကြပ်ရေးမှူး ကိုယ်တိုင် ချမှတ်ထားတဲ့ အစီအရင် ရှိတယ်၊ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတောင် ဖျက်ဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောကြတယ်။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားက ဂိုဏ်းချုပ် ရွှမ်ကျီးကို သတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ သူတို့ အခု သတိရှိနေမှာပဲ”

ရှောင်ပီလီက သေရည်ခွက်ကို ချလိုက်ကာ အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောသည်။

“ဒါကြောင့် သူတို့ကို အလစ်ဝင်စီးရမှာပေါ့”

“ခုနစ်ရက်ဆိုတာ ကြာလွန်းတယ်။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားရင် နှစ်ရက်အတွင်းမှာပဲ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းကို ရောက်နိုင်တယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် သတင်းက ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းကို မရောက်သေးလောက်ဘူး”

“ခင်ဗျားက ယွင်ပြည်နယ်က ကျုံးဟွာ အဆောင်တော်ကို သွားပြီး ကျွန်တော် လွှတ်လိုက်တာလို့ ပြောလိုက်”

“ကျွန်တော်က ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ထျန်းကျီနတ်ဘုရား လျှို့ဝှက်တွက်ချက်ခြင်းကျမ်းကို အရမ်း သိချင်နေတာ”

“ဒီတစ်ခေါက် ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်း ခရီးစဉ်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ သိချင်စိတ်ကို ဖြေရှင်းလိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ လမ်းကြုံရင် ဂိုဏ်းတစ်ခုကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မယ်”