အခန်း (၅၆၂-၅၆၄)

အခန်း (၅၆၂) - ရှင်ကျန်သူများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျပ်အတည်း ၂

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ခရမ်းနက်ရောင် အလင်းတိုင်ကြီး နှင့် ကီလိုမီတာသုံးဆယ်ခန့် အကွာရှိ နေရာတစ်ခုတွင် လူနှစ်ယောက်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်တို့သည် စကိတ်ဘုတ်များစီးကာ အလင်းတိုင်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်လာနေခဲ့ကြသည်။

"ငါတို့... ရောက်တော့မယ်ထင်တယ်နော်။ ဒီနေရာက... ရောက်ခါနီးပြီ မဟုတ်လား။"

ခန္ဓာကိုယ်သေးသွယ်သော အမျိုးသားတစ်ဦးက အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ဆံပင်တိုသည့် အမျိုးသမီးက နောက်ကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"နှင်းတောင်နှစ်လုံးကြား အကွာအဝေးကို တွက်ကြည့်ရင်...

ငါတို့ အခု အလင်းတိုင်နဲ့ ကီလိုမီတာသုံးဆယ်လောက်ပဲ ဝေးတော့မယ်။"

သူမ၏ အသံထဲတွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"ဟားဟား... နောက်ဆုံးတော့...နောက်ဆုံးတော့ စူးစမ်းရှာဖွေသူအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို တွေ့ရတော့မယ်"

အရပ်ရှည်ပြီး ပိန်သွယ်သော အမျိုးသားက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ငါတော့ တစ်ယောက်တည်း အသက်ရှင်နေရတာကို တကယ် မခံနိုင်တော့ဘူး။အင်အားကြီးတဲ့လူတွေရဲ့ နောက်မှာပဲ မှီခိုချင်တော့တယ်"

ထိုလူသုံးယောက်စလုံးမှာ...

နယ်မြေ ၁၈၈ မှ ရှင်ကျန်သူများပင်။

သူတို့၏ သစ်ပင်အိမ်များသည် ခရမ်းနက်ရောင် အလင်းတိုင်၏ အရှေ့မြောက်ဘက် ကီလိုမီတာတစ်ရာနီးပါး အကွာတွင် တည်ရှိနေပြီး လမ်းခရီးတွင် မတော်တဆ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် နယ်မြေ ၁၈၈ မှ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အပြင် သက်သေအဖြစ် အပြာရောင်အဆင့် သံပုဆိန်များ ကို ထုတ်ပြလိုက်ကြသည့်အခါ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ဝမ်းသာအားရသော အပြုံးများ ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သုံးယောက်သား အဖွဲ့ဖွဲ့ကာ အတူတူခရီး ဆက်ထွက်ခွာခဲ့ကြတော့သည်။

"ဟင်း...မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာပဲ...ဒီကမ္ဘာကြီးထဲက တစ်ယောက်တည်း ရှင်သန်နေရတဲ့ဘဝက နောက်ဆုံးတော့ ပြီးဆုံးတော့မယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒီကမ္ဘာထဲ ရောက်လာပြီးကတည်းက မင်းတို့က ငါ ပထမဆုံး တွေ့ဖူးတဲ့ လူတွေပါပဲ။

တကယ်ကို မလွယ်ကူခဲ့ဘူး..."

ဆံပင်တိုတိုနှင့်အမျိုးသမီးက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်၏။

"ဘယ်သူမှ မလွယ်ကူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

အရပ်ရှည်ပြီးပိန်သော အမျိုးသားက စကိတ်တုတ်ဖြင့် မြေကို ထိုးကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်တွန်းတင်လိုက်၏။

သူတို့တွင် စွမ်းအင်သုံး စကိတ်ဘုတ်များ မရှိပေ။

သာမန်စကိတ်ဘုတ်များသာ ရှိပြီး တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာနှစ်ဆယ်ခန့် အရှိန်ဖြင့်သာ သွားနိုင်၏။

ထို့ကြောင့်...

သူတို့သည် တောအုပ်အတွင်း ခရီးနှင်လာခဲ့သည်မှာ နာရီပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင်...

သစ်ပင်အိမ်အချို့ကို တွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း နယ်မြေ ၁၈၇ မှ လူများ၏ သစ်ပင်အိမ်များ ဖြစ်နေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အနားမကပ်ရဲခဲ့ကြပေ။

နောက်ဆုံး လက်နက်မရှိဘဲ သစ်ပင်အိမ်ပိုင်ရှင်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင် အနိုင်ရနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်း သိထားကြပေသည်။

ထို့အပြင်...

သူတို့၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ စူးစမ်းရှာဖွေသူအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်များကို အမြန်ဆုံး သွားရောက်တွေ့ဆုံရန် ဖြစ်သောကြောင့်လမ်းတစ်လျှောက် မလိုအပ်သော ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း ၅၆၂ ပြီး။

အခန်း (၅၆၃) - ရှင်ကျန်သူများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျပ်အတည်း ၃

သူတို့၏ လက်ရှိအမြန်နှုန်းအတိုင်းသာ ဆက်လက်ခရီးနှင်သွားမည်ဆိုလျှင် နေ့လယ်ပိုင်းမတိုင်မီ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ၏ နယ်မြေဆီသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ငါတို့က စူးစမ်းရှာဖွေသူတွေရဲ့ နယ်မြေဆီကို ပထမဆုံးရောက်တဲ့ လူတွေထဲက ဖြစ်နိုင်မလား။ ငါတို့ထက် ပိုနီးတဲ့သူ မရှိသလောက်ပဲထင်တယ်။ ဒါဆို ငါတို့က ပထမဆုံး အဖွဲ့ဝင်တွေ ဖြစ်သွားနိုင်တာပေါ့"

ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သေးသော အမျိုးသားက စကိတ်ဘုတ်ကို ပိုအရှိန်မြှင့်လိုက်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်၏။

"...မင်းပြောတော့မှ တကယ်ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

အရပ်ရှည်ရှည်ပိန်ပိန် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အရှိန်ကို ထပ်မံမြှင့်တင်လိုက်ကြတော့သည်။

"မြန်မြန်သွားကြစို့။ ပထမဆုံး မရောက်နိုင်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ရှေ့ဆုံးအုပ်စုထဲ ပါရမယ်"

"အိုး..."

"ရွှီရှင်းရေ... ငါလာပြီဟေ့"

သူတို့၏ အော်ဟစ်သံများမှာ တောအုပ်တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သစ်ကိုင်းများပေါ်မှ နှင်းများပင် တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းလာစေသည်။

သူတို့ သစ်တောကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက်...

အရွက်မဲ့ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ နောက်ကွယ်မှ အမွေးထူထူနှင့် ခေါင်းတစ်လုံး တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာပြီး သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည့်ဘက်ကို ငေးကြည့်နေလေသည်။

ထိုသတ္တဝါသည် သစ်ပင်နောက်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာကာ

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာလည်း အနက်ရောင်နှင့် အညိုရောင်အမွေးများ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးနီရောင် အမှတ်အသားများ ပျံ့နှံ့နေသည်။

၎င်း၏ လက်ထဲတွင်လည်း ပုဆိန်တစ်လက် ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။

ထိုအချိန်တွင်...

၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးနီရောင် အမှတ်အသားများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း အလင်းထွက်လာနေသည်။

ဤနေရာသည်...

ထူးခြားသော နယ်မြေ အနီးတစ်ဝိုက်ပင် ဖြစ်သည်။

လူသုံးယောက်၏ ပုံရိပ်နှင့် အသံတို့သည် တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမွေးထူသတ္တဝါ၏ မြင်ကွင်းမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

၎င်းသည် အရည်ပျော်နေသော နှင်းပြင်ပေါ်တွင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ပြီး ပါးစပ်မှ တိုတောင်းသော အသံတစ်ခု ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

ထိုအသံမှာ...

လေချွန်သံ နှင့် အလွန်ဆင်တူလှပေသည်။

အသံထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနီးအနားတွင် အနားယူနေသော နှင်းဝံပုလွေများမှာ ချက်ချင်း ထရပ်လာကြတော့သည်။

ထိုထူးဆန်းသော အမိန့်ပေးသံအောက်တွင် ဤနယ်မြေတစ်ဝိုက်ရှိ ဗီဇပြောင်း သတ္တဝါများ အားလုံးသည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် လှုပ်ရှားလာပြီး ၎င်းရှိရာသို့ စုဝေးလာကြ၏။

မကြာမီမှာပင်...

၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဗီဇပြောင်း နှင်းဝံပုလွေတစ်အုပ်ကြီး က ဝိုင်းရံထားလိုက်တော့သည်။

သို့သော်...

ထိုဝံပုလွေများသည် ၎င်းကို မတိုက်ခိုက်ကြပေ။

ထိုအစားခေါင်းများကို ငုံ့ချလိုက်ကြပြီး ၎င်း၏ အမိန့်ကို နာခံနေသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြလေသည်။

အမွေးထူသတ္တဝါသည် လူသုံးယောက် ထွက်ခွာသွားသည့် ဦးတည်ရာကိုသာ ဆက်လက်ငေးကြည့်နေပေသည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အတွေးတစ်မျိုးကို ဖော်ပြနေသလို ထင်ရပေသည်။

ထိုအချိန်၌...

နောက်ထပ် ရှင်ကျန်သူနှစ်ယောက် ထပ်မံ ရောက်လာကြ၏။

သူတို့လည်း ခရမ်းနက်ရောင် အလင်းတိုင် ရှိရာသို့ ဦးတည်လာနေကြပြီး မကြာမီ ဤနယ်မြေကို ဖြတ်သန်းတော့မည် ဖြစ်သည်။

အမွေးထူသတ္တဝါသည် ယခင်လူသုံးယောက် ထွက်သွားသည့်ဘက်မှ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အဝေးရှိ သစ်တောအတွင်းမှ တိုးဝင်လာနေသော ထိုရှင်ကျန်သူနှစ်ယောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

နှင်းဖြူရောင် နှင်းဝံပုလွေများအုပ်ကြီးအလယ်တွင် ယခင်က မှိန်ဖျော့နေခဲ့သော သွေးနီရောင် အမှတ်အသားများ သည် တစ်ဖန် ပြန်လည်တောက်ပလာခဲ့တော့သည်။

တစ်ဖက်တွင် သစ်ပင်အိမ်အတွင်း၌ ရွှီရှင်းသည် အပြာရောင်အဆင့် အပင်များအားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးပြီး ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက်...

အပြာရောင်အဆင့် မြေကွက်များပေါ်တွင် သီးနှံအသစ်တစ်သုတ်ကို ထပ်မံ စိုက်ပျိုးလိုက်၏။

အပြာရောင်အဆင့် မြေတစ်ကွက်၏ မူလဈေးနှုန်းမှာ အမှတ် ၅၀၀ ဖြစ်ပေသည်။

ဈေးနှုန်းက မသက်သာလှပေ။

အမှတ် ၁၀,၀၀၀ သာရှိလျှင် မြေကွက် အများဆုံး ကွက် ၂၀ သာ ဝယ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် အကြီးစား စိုက်ပျိုးလိုပါက မြေကွက်များကို သေချာချွေတာ အသုံးပြုရပေမည်။

သို့သော်...

လက်ရှိ စိုက်ပျိုးခန်းသည် အလွန်ကျဉ်းမြောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်မှာပင် ကျောက်ရှောင်ချွမ်း ပြောခဲ့ဖူးသည့် စိုက်ပျိုးခန်း အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ကို သူ ပြန်သတိရလာ၏။

အပြင်ဘက်တွင် ပေါက်နေသော ညောင်ပင်ကြီး ကို

ကျောက်ရှောင်ချွမ်းထံ ပေးလိုက်သင့်ပေသည်။

ထိုအပင်က သူ၏ သစ်ပင်အိမ် အကျယ်အဝန်းကို ချဲ့ထွင်ပေးနိုင်သောကြောင့် စိုက်ပျိုးရန် နေရာများစွာ ထပ်မံ ရရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ ဤအပင်များအားလုံးကို တိုက်ရိုက် ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးနိုင်တော့ပေမည်။

အနာဂတ်တွင် သူ၏ စိုက်ပျိုးခန်းသည် အဆင့်မြင့် သီးနှံများကိုသာ စိုက်ပျိုးသည့် နေရာ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်၏။

"အီး"

ထိုအချိန်၌...

ရွှီရှင်း အလုပ်များနေသည်ကို တစ်ချိန်လုံး ဘေးကနေ ကြည့်နေခဲ့ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ သူ ခူးပေးသည့် အပြာရောင်အဆင့် အသီးများကို စားနေသော ကီကီ သည် ရုတ်တရက် ခုန်ထလာလေသည်။

၎င်းသည် စတုတ္ထထပ် ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး သစ်ပင်အိမ်၏ အရှေ့မြောက်ဘက် ကို ငေးကြည့်လိုက်၏။

ခေါင်းလေးကိုလည်း အနည်းငယ် စောင်းထားလေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ခဲခဲ...တစ်ခုခု ထပ်တွေ့ပြန်ပြီလား"

ရွှီရှင်းလည်း ပြတင်းပေါက်နားသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး အရင်ဆုံး ရေကန်ဘက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

ရေခဲမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ နှင်းပါးပါးလေးများသည် လုံးဝ အရည်ပျော်ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရေခဲပြင်တစ်ခုလုံးသည် စိုစွတ်တောက်ပြောင်နေပြီး နေရောင်ကို ပင်ပြန်လည်ရောင်ပြန်ဟပ်နေပေသည်။

ရေခဲများလည်းတဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်စပြုလာပြီဖြစ်၏။

ထို့နောက် သူသည် ခဲခဲ ငေးကြည့်နေသော ဦးတည်ရာ သို့ အကြည့်လွှဲလိုက်တော့၏။အခန်း (၅၆၄) - ကယ်ဆယ်ရေး

"သေစမ်း..."

ရှင်ကျန်သူတွေ ရောက်လာမယ့်အချိန်ကျမှပဲ ဒီဗီဇပြောင်း

သတ္တဝါတွေ ဘာလို့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာတာလဲ...

ရွှီရှင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း လေးနက်သွား၏။

ဒီသတ္တဝါတွေက လာနေတဲ့ ရှင်ကျန်သူတွေကို အာရုံခံမိလို့များလား...။

မြေပုံပေါ်တွင် အနီရောင်အမှတ်များနှင့် ဗီဇပြောင်း သတ္တဝါများသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေကြ၏။

နှင်းပြင်ပေါ်၌ ၎င်းတို့၏ အရှိန်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ငွေရောင်ဘုရင် ပြေးနှုန်းနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။

တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာ ရှစ်ဆယ်မှ ကိုးဆယ်အထိ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိနိုင်၏။

ဒါက နှင်းပြင်ပေါ်မှာ မျိုးဗီဇပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ အမြန်နှုန်းအစစ်အမှန်လား...။

သို့သော် ထိုအနီရောင်အမှတ်များသည် သူ့ထံမှ ကီလိုမီတာသုံးဆယ်ကျော် အကွာတွင် ရှိနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် သားရဲအုပ်ကြီး ဒီနေရာကို ရောက်လာရန် မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် လိုအပ်နေသေးသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ခဲခဲ၏ အန္တရာယ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့် မြေပုံ၏ သတိပေးစနစ်ကြောင့်ကြိုတင်သိနိုင်ခဲ့၏။

ပြင်ဆင်ချိန်က လုံလောက်နေသေးသည်။

ရွှီရှင်းသည် တောင်ကုန်းနယ်မြေ ဘက်သို့ အကြည့်လွှဲလိုက်၏။

အမြင်အာရုံမြှင့်တင်ခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ တောင်ကုန်းတစ်ဝိုက်ကို သေချာ လေ့လာကြည့်လိုက်သော်လည်း ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရပေ။

မြေပုံပေါ်တွင် ထိုနေရာရှိ အနီရောင်အမှတ်များမှာ အလွန်သိပ်သည်းနေသော်လည်း မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှ မရှိသေးပေ။

ဒီအချက်ကြောင့် သူ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

တကယ်တော့ တောင်ကုန်းနယ်မြေ မှ မျိုးဗီဇပြောင်း သတ္တဝါများသာ သူတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာရှိ အနီရောင်အမှတ်များ၏ သိပ်သည်းမှုနှင့် အရေအတွက်သည် ယခု ထူးခြားနယ်မြေရှိ သတ္တဝါများထက် များစွာ ပိုများနေသည်။

အကယ်၍ ထိုနေရာရှိ သတ္တဝါများပါ အစုလိုက်အပြုံလိုက် အရူးအမူး တိုက်ခိုက်လာမည်ဆိုလျှင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ပို၍ ခက်ခဲသွားပေမည်။

ဒါပေမယ့် ဒီလိုပြောတာက ထူးခြားနယ်မြေဟာ တောင်ကုန်းနယ်မြေထက် ပိုလုံခြုံတယ် လို့ မဆိုလိုပေ။

အကြောင်းမှာ ထူးခြားနယ်မြေ၏ အန္တရာယ်မှာ မြေအောက်မှ လာခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ မြေပုံကတော့ မြေအောက်အန္တရာယ်များကို မဖော်ပြနိုင်ပေ။

ယခုလိုအန္တရာယ်နယ်မြေ ယာယီ ငြိမ်သက်နေချိန်တွင် ထိုထူးခြားနယ်မြေအတွင်း ဝင်ရောက်နိုင်မနိုင်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

နှင်းများ အပြည့်အဝ အရည်ပျော်သွားသည်နှင့် သူ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် စူးစမ်းကြည့်ရန် စီစဉ်ထားပေသည်။

တောင်ကုန်းနယ်မြေဘက်အတွက်တော့ ယခုတစ်ကြိမ် အုံကြွမှု မဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လျှင် ဝမ်ကွေ့ရှင်းကိုအကူညီ တောင်းကာ

ထိုနေရာကို အနည်းငယ် ရှင်းလင်းပစ်ရန် စီစဉ်ထားပေသည်။

ဒါပေမယ့် ထိုနေရာ၏ အန္တရာယ်က လုံးဝ မသေးလှပေ။

ဆောင်းရာသီ သားရဲအုံကြွမှုတုန်းက ထိုနေရာတွင်ဧရာမမြွေကြီး၏ အလင်းနှင့် တန်းတူတောက်ပသော အနီရောင်အလင်းစက်များ ရှိခဲ့ပေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ထိုနေရာတွင်လည်း ဧရာမသားရဲကြီးများ ရှိနေချေသည်။

၎င်းတို့သည် သွေးရောင်မျဉ်းအမှတ်အသား ဧရာမသတ္တဝါကြီးများ ဖြစ်နိုင်သလိုအခြား ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

လက်ရှိ သူတို့၏ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ဝမ်ကွေ့ရှင်းပင် ထိုသတ္တဝါများကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

ရွှီရှင်း၏ စိတ်ထဲရှိ မြေပုံသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး

ဝမ်ကွေ့ရှင်းနှင့် ကျောက်ရှောင်ချွမ်းတို့ စူးစမ်းဖော်ထုတ်ထားသော နယ်မြေ ကို ပြသလာပေသည်။

"...တကယ်ပဲ"

သူ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း တင်းမာသွား၏။

ထိုနေရာတွင်လည်း အနီရောင်အမှတ်အုပ်စုများသည် အလွန်

လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဝမ်ကွေ့ရှင်း၏ သစ်ပင်အိမ်ဆီသို့ ရွေ့လျားနေကြပေသည်။

ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ...။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဝမ်ကွေ့ရှင်း၏ သစ်ပင်အိမ်အနီးတွင် ရှင်ကျန်သူများ အမြောက်အမြား စုဝေးနေသောကြောင့် ထိုအရာက သားရဲအုပ်ကြီးကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည့်အတွက် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် စူးစမ်းရှာဖွေသူများ ချန်နယ်ကို ဖွင့်လိုက်၏။

ရွှီရှင်း - "အားလုံး ချက်ချင်းပဲ သတိထားနေကြတော့။ ငါ့သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ အရှေ့မြောက်ဘက်ကနေ ဗီဇပြောင်း သတ္တဝါ ငါးရာလောက် အရှိန်မြင့်မြင့်နဲ့ ဒီဘက်ကို ချဉ်းကပ်လာနေတယ်။တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဝမ်ကွေ့ရှင်းရဲ့ သစ်ပင်အိမ် အနောက်မြောက်ဘက် ကိုလည်း အလားတူ သားရဲအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ချဉ်းကပ်လာနေတယ်။ငါတို့ဆီ လာရောက်ခိုလှုံမယ့် ရှင်ကျန်သူတွေရဲ့ လုံခြုံရေးကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကာကွယ်ရမယ်"

ထိုစကားတစ်ခွန်းကြောင့် စူးစမ်းရှာဖွေသူအဖွဲ့ဝင်အားလုံး ချက်ချင်း သတိအပြည့် ဝင်သွားကြတော့၏။

အခန်း ၅၆၄ ပြီး။