အခန်း (၅၆၈-၅၇၀)

အခန်း (၅၆၈) - ရောနှောဝင်ရောက်ခြင်း ၃

သို့သော်...

သေချာတာတစ်ခုကတော့ ထိုလူခုနှစ်ယောက်စလုံးသည် နယ်မြေ (၁၈၈) မှ ရှင်ကျန်သူများသာ ဖြစ်ကြ၏။

သူတို့ဝတ်ထားသည့် အစိမ်းရောင် သံချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ကို ရွှီရှင်းက အလွန်ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

အချို့ဆိုလျှင် လက်နက်အဖြစ် အပြာရောင် ပုဆိန်များ ကိုပင် ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။

အပြာရောင်ပုဆိန်က အစိမ်းရောင်လက်နက်များထက် ပိုအားကောင်းသည်ဟု ထင်ထားကြပုံရပေသည်။

ဒါပေမယ့်...

လူက ဘာလို့ ဒီလောက်များနေရတာလဲ...

သူတို့ ခုနစ်ယောက် အတူတူ ခရီးထွက်လာကြတာလား...

ဒါမှမဟုတ်...

ထိုအချိန်တွင် ဝံပုလွေအုပ်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှ ရုတ်တရက် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မီတာရာပေါင်းများစွာ အကွာမှပင် အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ၊ကြောက်လန့်တကြား အော်သံနှင့်

အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ စူးစူးဝါးဝါး အော်သံတို့ကို ကြားလိုက်ရပေသည်။

ထို့အပြင်...

ဝံပုလွေများ၏ အူသံများလည်း ကြားနေရပေသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ထိုဘက်ရှိ ဝံပုလွေအုပ်က လမ်းတစ်လမ်း ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ရှင်ကျန်သူ နှစ်ယောက်ကို အလယ်ဗဟိုဘက်သို့ အတင်းဖိမောင်းလာခဲ့ပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်ထိုနှစ်ယောက်လည်း ဝံပုလွေအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လုံးဝ ဝိုင်းပိတ်ခံလိုက်ရလေသည်။

နောက်ဆုတ်ဖို့လမ်းလည်း မရှိတော့ပေ။

"ဒါကြောင့်ကိုး..."

ရွှီရှင်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

ဒီလူတွေ အတူတူ လာတာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီဝံပုလွေအုပ်က သူတို့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဖမ်းပြီး စုထားတာပဲ။

ဒါမှမဟုတ် ဝံပုလွေအုပ်ကို ထိန်းချုပ်နေသူက ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုအတွက် ရှင်ကျန်သူတွေကို အတူတူ စုစည်းနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အခန်း ၅၆၈ ပြီး။

အခန်း (၅၆၉) - ရောနှောဝင်ရောက်ခြင်း ၄

ရွှီရှင်းသည် ဝံပုလွေအုပ်နှင့် မီတာငါးဆယ်ခန့်သာ ကွာတော့သည့်နေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်၏။

ထို့နောက် ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံ၏ စွမ်းရည် ကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်ပျောက်သွားပြီး တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

သူ မလှုပ်ရှားသေးပေ။

အကြောင်းမှာဝံပုလွေအုပ်သည် ရှင်ကျန်သူများကိုသာ ဝိုင်းထားပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီက အစွယ်များ ပြလျက် ကြမ်းတမ်းစွာ ဟိန်းဟောက်နေသော်လည်း တိုက်ခိုက်လိုသည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူကိုးယောက်ဆိုတာ မနည်းလှပေ။

ဒါပေမယ့် သူတို့ထဲမှာ အင်အားကြီး တိုက်ခိုက်ရေးသမား

မရှိလျှင် သာမန်ရှင်ကျန်သူ ကိုးယောက်က ဗီဇပြောင်း နှင်းဝံပုလွေ နှစ်ရာကျော်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သေမှာ သေချာပေသည်။

သို့ပေမယ့် သူတို့ မသေကြသေး။ဝိုင်းထားရုံသာ ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဒီဝံပုလွေအုပ် ဒါမှမဟုတ်နောက်ကွယ်မှ ထိန်းချုပ်နေသူက ယာယီအားဖြင့် သူတို့ကို မသတ်ချင်သေးပုံရပေသည်။

အကယ်၍ ရွှီရှင်းသာ အခုချိန် ဝင်တိုက်လိုက်လျှင် သူတို့ကို ပိုပြီး အန္တရာယ်ကျရောက်စေနိုင်ပေသည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း အမွေးထူသတ္တဝါများ၏ အရိပ်အယောင် တစ်ခုမှ မတွေ့ရပေ။

"အီး..."

ခဲခဲကတော့ ရှေ့ဘက်ကို မျက်လုံးပြူးလေးဖြင့် ကြည့်နေပြီး

တစ်ခုခုကို တွေ့လိုက်သလို ခေါင်းလေးကို မသိမသာ ကျုံ့လိုက်လေသည်။

ရွှီရှင်း စိတ်ထဲတွေးလိုက်သည်နှင့် မြေပုံ ပေါ်လာခဲ့၏။

လုဖေးအာက သူ့ဘက်ရှိ ဝံပုလွေအုပ်မှ နှစ်ကီလိုမီတာခန့် အကွာတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပေသည်။

သူမလည်း တစ်ခုခုကို တွေ့ထားပုံရပြီး ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံဖြင့် ပုန်းကွယ်ကာ အချိန်ကောင်းကို စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိချောင်းယန်ဘက်ကလည်း သူ့ဘက်နှင့် အခြေအနေတူညီနေသည်။

အနီရောင်အစက်များသည် စက်ဝိုင်းပုံစံ ဝိုင်းထားပြီး အလယ်တွင် ကွက်လပ်ကျန်နေ၏။

ကျိချောင်းယန်လည်း ဝံပုလွေအုပ်၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ

စောင့်ကြည့်နေပြီး မလှုပ်ရှားသေးပေ။

ထိုအချိန်တွင် စူးစမ်းသူရှာဖွေအဖွဲ့ချန်နယ်တွင်

ကျောက်ရှောင်ချွမ်းက စာပို့လိုက်၏။

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း - "ဒီဘက်မှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ဝံပုလွေအုပ်က ရှင်ကျန်သူအားလုံးကို ဝိုင်းထားတယ်။ပြီးတော့...ဒီဝံပုလွေအုပ်ထဲမှာ အမွေးထူသတ္တဝါလည်း မရှိဘူးနော်"

ဝမ်ကွေ့ရှင်း - "ဒီဘက်မှာလည်း အတူတူပဲ။လမ်းက ဖြတ်လာတဲ့ ရှင်ကျန်သူတွေကို တဖြည်းဖြည်း စက်ဝိုင်းထဲ မောင်းထည့်နေတယ်။အခု လူရှစ်ယောက် ရှိသွားပြီ။ငါလည်း မလုပ်ရဲဘူး။အဆိပ်သုံးလိုက်ရင် အလယ်မှာ ပိတ်မိနေတဲ့ လူတွေကိုပါ ထိခိုက်သွားမှာ စိုးတယ်။ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

ရွှီရှင်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင်အကြံတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။

"ရောနှောဝင်လိုက်။"

သူက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ကျိချောင်းယန်က ခဏတိတ်သွားပြီး "...အကြံကောင်းပဲ။"

ဝမ်ကွေ့ရှင်းကတော့ နားမလည်သေးချေ။

"ဘာကို ရောနှောဝင်ရမှာလဲ"

ရွှီရှင်း၏ အစီအစဉ်က အလွန်ရိုးရှင်းလေသည်။

ဒီဝံပုလွေအုပ်တွေက လောလောဆယ် ရှင်ကျန်သူတွေကို မသတ်ဘဲ ဝိုင်းထားချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ဒါဆို သူကိုယ်တိုင်လည်း ရှင်ကျန်သူ တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား။

အကယ်၍ သူလည်း ဝိုင်းခံလိုက်ရမယ်ဆိုလျှင် အလယ်က လူတွေကို ပိုပြီး အကာအကွယ်ပေးနိုင်ပေမည်။

လိုအပ်လာလျှင် သူတို့ကို လက်ပတ်ထဲ တစ်ယောက်ချင်း ဆွဲထည့်ပြီး ကိုယ်တိုင် ထိုးဖောက်ထွက်နိုင်၏။

ဝံပုလွေအုပ်၏ အလယ်ရှိ ရှင်ကျန်သူ ဆယ်ယောက်၏ စိတ်အခြေအနေကလည်း တဖြည်းဖြည်း မတည်ငြိမ်တော့ချေ။

လူများလာသဖြင့် သတ္တိပိုရှိလာကြပြီး ဝိုင်းပိတ်မှုကို ဖောက်ထွက်ရန် စတင် ပြင်ဆင်လာကြသည်။

သို့သော် ဗီဇပြောင်း နှင်းဝံပုလွေ နှစ်ရာကျော် ကို သာမန်ရှင်ကျန်သူ ဆယ်ယောက်က ဖောက်ထွက်မည်ဆိုလျှင် ထွက်နိုင်သည်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံး လူအနည်းငယ်တော့ သေမှာသေချာပေသည်။

"မဖြစ်ဘူး..."

"မြန်မြန် လှုပ်ရှားမှ ရတော့မယ်။"

ရွှီရှင်းက မြေပုံကို ပိတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းပေါ်ဝတ်ထားသည့် ကိုယ်ပျောက် ဦးထုပ် ကို ချွတ်ကာ ကျောပိုးအိတ်ထဲ ထည့်လိုက်၏။

ထို့နောက် နှင်းလျှောစီးဘုတ်ဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့တိုးသွားလေသည်။

သူ ပေါ်လာသည်နှင့် ဝံပုလွေအုပ်က ချက်ချင်း သတိထားမိသွားကာ ခဏအတွင်း ဗီဇပြောင်း နှင်းဝံပုလွေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ က

သူ့ကို လေးဘက်လေးတန် ဝိုင်းပိတ်လိုက်လေသည်။

ချန်ထားသည့် လမ်းတစ်ခုတည်းမှာ ဝံပုလွေအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ သွားသည့် လမ်းသာ ဖြစ်သည်။

ဝံပုလွေများသည် အစွယ်များကို ပြကာ ဟိန်းဟောက်နေကြ၏။

အချို့ဆိုလျှင် ပါးစပ်မှ သွားရည်များပင် စီးကျလာပြီး မျက်လုံးများမှာ သွေးနီရောင် တောက်ပနေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးကြောအမှတ်များက နှင်းဖြူပေါ်တွင်

အလွန်ထင်ရှားစွာ လင်းလက်နေပြီး ဖိအားကြီးမားသည့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။

သာမန်လူသာဆိုလျှင် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သည်နှင့် ကြောက်လန့်ပြီး လှည့်ပြေးမိမှာ သေချာသည်။

ပြီးရင် အတင်းလိုက်မောင်းခံရင်း ဝိုင်းထဲ ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

ဒါပေမယ့် ရွှီရှင်းကတော့ ဝံပုလွေအုပ်ကို ရင်ဆိုင်ဖူးတာ ဒါပထမဆုံး မဟုတ်တော့ပေ။

စကားပုံတစ်ခုလို ဟောင်တဲ့ခွေးက မကိုက်ချေ။

တကယ် တိုက်ခိုက်ချင်တဲ့ ဝံပုလွေအုပ်က ဒီလို စုပေါင်းပြီး အစွယ်ပြ ဟိန်းဟောက်နေမှာ မဟုတ်ပေ။

ဝံပုလွေအုပ် တိုက်ခိုက်ချင်လျှင် ဝံပုလွေဘုရင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် လျင်မြန်စွာ ဝိုင်းလိုက်ကြတော့သည်။

အခုလို အခြေအနေဆိုတာ သူတို့ကတစ်ဖက်လူကို ကြောက်နေခြင်းဒါမှမဟုတ် တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် မရှိသေးဘဲ ခြောက်လှန့်ရုံသာ လုပ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဝံပုလွေတွေ တကယ် မကိုက်သေးဘူးဆိုတာ သေချာသွားသည်နှင့် ရွှီရှင်းက ချက်ချင်း လှည့်ပြီး ဝံပုလွေအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုဘက်သို့ တန်းဝင်ပြေးသွားတော့၏။

"အီး အီး"

ရွှီရှင်းက သူမကို ခေါ်လျက် ဝံပုလွေအုပ်ထဲ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ခဲခဲ အလွန်ထိတ်လန့်သွားလေသည်။

သူ၏ ပါးကို ခြေသည်းလေးဖြင့် အဆက်မပြတ် တွန်းရင်း "အီး အီး"ဟု အလန့်တကြား အော်နေပေတော့သည်။အခန်း (၅၇၀) - ရောနှောဝင်ရောက်ခြင်း ၅

ခဲခဲ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အလွန်ရှင်းလင်းသည်။

မဝင်နဲ့ ဟုပင်။

"အဆင်ပြေပါတယ် ခဲခဲ..."

"ငါတို့ ပြန်ထွက်လာနိုင်တယ်။"

ရွှီရှင်းက အသံတိုးတိုးဖြင့် နှစ်သိမ့်လိုက်၏။

"အီး..."

ခဲခဲက စိုးရိမ်နေသေးသော်လည်း တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ရွှီရှင်း၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်လှရာ ဆယ်စက္ကန့်ခန့်အတွင်းမှာပင်

သူသည် ဝံပုလွေအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"နောက်တစ်ယောက် ထပ်ဝင်လာပြန်ပြီလား..."

"ဂုဏ်ယူပါတယ် ညီလေးရေ... မင်းလည်း အခုတော့ အပြည့်အဝ ဝိုင်းပိတ်ခံလိုက်ရပြီ။"

အမျိုးသားတစ်ယောက်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် ပြောလိုက်၏။

သူသည် ရွှီရှင်း၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရှိနေသော ခဲခဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

ဒီလို အသက်အန္တရာယ် ကျရောက်နေသည့် အချိန်မျိုးတွင် လူတစ်ယောက်၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ပန်ဒါလေးတစ်ကောင်ကို ဘယ်သူမှ စိတ်ဝင်စားမနေတော့ပေ။

"ခင်ဗျားတို့ ဘာဖြစ်ခဲ့ကြတာလဲ"

"အားလုံး ဒီဝံပုလွေအုပ်ရဲ့ လှည့်စားခံရပြီး ဝိုင်းခံလိုက်ရတာလား"

ရွှီရှင်းက တိုက်ရိုက် မေးလိုက်၏။

"နင်ကရော ငါတို့က ကိုယ့်သဘောနဲ့ ဝင်လာတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က စိတ်တိုစွာနှင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဒီဝံပုလွေတွေက ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ မသိဘူး..."

"လူစုံသွားတာနဲ့ ဧည့်ခံပွဲကျင်းပပြီး ငါတို့ကို စားပစ်ဖို့ စောင့်နေတာများလား"

"ငါတို့က သူတို့ရဲ့ ညစာ ဖြစ်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူးနော်"

"လူများလေလေ...ဖောက်ထွက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ပိုများလေပဲ"

အမျိုးသားတစ်ယောက်က လှံရှည်ကို ဝံပုလွေများဘက်သို့ ချိန်ထားရင်း အလွန်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ညီအစ်ကိုတို့...ခင်ဗျားတို့လည်း စူးစမ်းရှာဖွေသူအဖွဲ့ဆီ လာကြတာ မဟုတ်လား"

"ဒါဆို အတူတူ ဖောက်ထွက်ကြမယ်"

"ဘာလို့ ဖောက်ထွက်ရမှာလဲ"

"ရှင်းနေတာပဲလေ။ဒီဝံပုလွေတွေက အခုထိ မတိုက်ခိုက်သေးဘူး။ငါတို့ကို အပြည့်အဝ ဝိုင်းထားပြီးပြီ။"

"အခု ဖောက်ထွက်ရင်...ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေသလိုပဲလေ"

"အခု ငါတို့ လုပ်နိုင်တာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။"

"ဒီနေရာမှာ ခံချထားပြီး...စူးစမ်းရှာဖွေသူအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ လာကယ်တာကို စောင့်ရမယ်"

"ဟုတ်တယ်"

"သူတို့ သေချာပေါက် လာကယ်မှာ"

"အလင်းတိုင်နဲ့ ငါတို့ကြားက အကွာအဝေးက...ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းတောင် မကျော်တော့ဘူး"

လူနှစ်ယောက်က ချက်ချင်း ထောက်ခံလိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် ဖောက်ထွက်ရန် လုံးဝ ဆန္ဒမရှိကြပေ။

အကြောင်းမှာ ဒီလို ဖောက်ထွက်လျှင် သေဆုံးမှုများ အလွန်ပြင်းထန်နိုင်ပြီး လူအားလုံးပါ အကုန်သေသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းလောက် အကွာကနေ...စူးစမ်းရှာဖွေသူအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေက ငါတို့ကို မြင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ဖောက်ထွက်ရန် တိုက်တွန်းနေသည့် အမျိုးသားက အသံမြှင့်၍ ပြောလိုက်၏။

"မဖောက်ထွက်ရင်...နောက်ဆုံး ဒီဝံပုလွေတွေ အကိုက်ခံရပြီး သေမှာပဲ"

"ဘာလို့ မမြင်နိုင်ရမှာလဲ"

"သူတို့က စူးစမ်းရှာဖွေသူအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေလေ"

"ဟိုသစ်ပင်အိမ်က...ရွှီရှင်းရဲ့ သစ်ပင်အိမ်ပဲ"

"သွားပြီ...အကုန်ပြီးပြီ...အစကတည်းက သိခဲ့ရင်..."

"တစ်ယောက်တည်းပဲ အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တာ ပိုကောင်းမှာ..."

"မကြောက်နဲ့"

"စူးစမ်းရှာဖွေသူအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ သေချာပေါက် လာကယ်မှာ"

ထိုအချိန်တွင်...ဝံပုလွေအုပ်၏ ဝိုင်းပိတ်မှုကတဖြည်းဖြည်း ပိုကျဉ်းလာတော့သည်။

ထိုသူတို့ ပြောနေကြသည့် စူးစမ်းရှာဖွေသူအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ကတော့ သူတို့အလယ်တွင် ရောနှောဝင်ရောက်နေပြီး တစ်ခွန်းမျှ မပြောသေးပေ။

သူ၏ အကြည့်က မြေအောက်ရှိ နှင်းထုကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပေသည်။

အကြောင်းမှာ ခဲခဲ၏ မျက်လုံးများသည် အစကတည်းက ခြေဖဝါးအောက်ရှိ နှင်းပြင်ကိုသာ အဆက်မပြတ် ကြည့်နေကြောင်း သူ သတိထားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခဲခဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သေးသေးလေးမှာ တဖြည်းဖြည်း တုန်ရီလာနေခဲ့၏။

"အီး..."

ခြေသည်းလေးများက ရွှီရှင်း၏ လည်ပင်းကို တင်းတင်းဖက်ထားပြီး ကြောက်ရွံ့သံလေးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သို့သော်...

ရွှီရှင်း တိုက်ခိုက်ရာတွင် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မည်ကို စိုးသဖြင့်

သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဝင်ပုန်းပြီး မတုန်ရဲပေ။

"နှင်းအောက်မှာ...တစ်ခုခု ရှိနေတာလား"

"အန္တရာယ်က...မြေအောက်မှာ ပုန်းနေတာလား"

ရွှီရှင်းက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် ခရမ်းရောင် ဘယ်ရီအသီးကြီး တစ်လုံး ကို ထုတ်ယူ၍ ချက်ချင်း စားလိုက်ပေသည်။

ပြီးနောက်...နှင်းပြင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်၏။

"ရှီး..."

သူ မသိမသာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ရ၏။

မျက်လုံးများလည်း ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားပေသည်။

သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများပင်...။

နေရာအနှံ့အပြား ပြန့်နှံ့နေသော သွေးနီရောင် အလင်းများပင်။

သူတို့ ဆယ်ယောက် ရပ်နေသည့်နှင်းထုအောက်တွင် မထင်မှတ်ထားလောက်အောင် ဧရာမ သွေးနီရောင် မန္တန်စက်ဝိုင်းကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့၏။

စက်ဝိုင်းတစ်ခုလုံး၏ ထက်ဝက်ကျော်သော နေရာများမှာ သွေးနီရောင် အလင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထူထပ်သော နှင်းလွှာကြောင့် အပြင်မှ ကြည့်လျှင် ထိုအလင်းကို မမြင်နိုင်ပေ။

သို့သော်...

အမြင်ဖောက်ထွင်းနိုင်သော စွမ်းရည် အောက်တွင်တော့

အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရပေသည်။

ထိုသွေးနီရောင်သည် ယဇ်ပူဇော်ရာ ကျောက်တိုင်များပေါ်ရှိ ပုံစံများကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ပြန့်နှံ့နေပြီး မန္တန်စက်ဝိုင်းတစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်...

စက်ဝိုင်းအပေါ်တွင် ရပ်နေသော ထိုရှင်ကျန်သူ ဆယ်ယောက်မှာ

ယဇ်ပူဇော်ခံရမည့် ပူဇော်သက္ကာများ ကဲ့သို့ မိမိတို့၏ နောက်ဆုံး ကံကြမ္မာကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသကဲ့သို့ဖြစ်နေတော့သည်။

အခန်း ၅၇၀ ပြီး။