အခန်း ၁၈၁

အခန်း ၁၈၁

စကားပုံတစ်ခုရှိသည် မဟုတ်ပါလား။ “ရူးသွပ်နေတဲ့ တောဝက်ဟာ ကျားကိုတောင် မကြောက်ဘူး” တဲ့။ ဤသည်မှာ လက်ရှိ မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက် ဖြစ်နေသည့် အခြေအနေအတိအကျပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လုံးဝရူးသွပ်သွားပြီး ကျန်းဟန်ထံသို့ မိုးကြိုးတိုက်ခိုက်မှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်တော့သည်။

ပိုင်လင်းက ၎င်းကို ပြန်လည် ချုပ်နှောင်ရန် နဂါးကျိန်စာ မိုးကြိုးသံကြိုးကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် လျင်မြန်စွာ ရုန်းထွက်ကာ ကျန်းဟန်ထံသို့ ထပ်မံ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။

“အခုချိန်ပဲ...ပိုင်လင်း။”

ကျန်းဟန်သည် မိမိတွင် နဂါးအကာအကွယ် ရှိနေသဖြင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုများကို ကြောက်စရာမလိုကြောင်း သိထားသည်။ သူသည် ပိုင်လင်းအား မိမိကို လာရောက်မကယ်တင်ဘဲ ဤအကောင်းဆုံး စစ်ဗျူဟာမြောက် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ထိုသားရဲကို သတ်ပစ်ရန် အချက်ပြလိုက်၏။

၎င်းသည် ရူးသွပ်မှုကြောင့် အသိဉာဏ် ကင်းမဲ့နေပြီဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဝေါင်းးးး”

ပိုင်လင်းသည် နဂါးကျိန်စာကို ထပ်ခါတလဲလဲ အသုံးပြုပြီး မိုးကြိုးတောင်၏ ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကပ်ဘေးကဲ့သို့သော ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ပူးပေါင်းကာ မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်၏ ကျောပြင်ပေါ်၌ ဒဏ်ရာများ ဆက်တိုက် ရရှိစေရန် ဆုတ်ဖြဲလက်သည်းနှင့် နဂါးအစွယ်တို့ကို အသုံးပြု တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ထိုရူးသွပ်နေသော မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်သည် အခြားအရာအားလုံးကို တကယ်ပင် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ပိုင်လင်းကို ရိုက်ထုတ်ပြီးနောက် ၎င်းသည် ကျန်းဟန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာသော်လည်း ၎င်း၏ မိုးကြိုးစွမ်းအားများက ကျန်းဟန်အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုစွမ်းအားများအားလုံးသည် နဂါးအကာအကွယ်ကြောင့် ပိုင်လင်းထံသို့သာ လွှဲပြောင်းသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဝုန်းးးး”

“အူးးးးး”

နောက်ဆုံးတွင် မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်သည် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ရ၏။ ၎င်း၏ ကျောရိုးသည် ပိုင်လင်း၏ နဂါးအစွယ်ကြောင့် ကျိုးသွားကာ လဲပြိုသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် မိုးကြိုးတိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်တိုက် ခံလိုက်ရပြီးနောက် ၎င်း၏ အသက်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့လေသည်။

“ချီး...နောက်ဆုံးတော့ ရှင်းပစ်နိုင်ခဲ့ပြီ။”

ကျန်းဟန် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ဤမိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်ကို နှိမ်နင်းရန် တစ်နာရီကျော်ပင် အချိန်ယူခဲ့ရ၏။

၎င်းကို စွမ်းအားအစစ်အမှန်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပိုင်လင်း၏ နဂါးကျိန်စာ နှစ်ခုနှင့်အတူ မိုးကြိုးတောင်၏ ထူးခြားပြီး အားသာချက်ရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပေါင်းစပ်ကာ အချိန်ဆွဲ၍ အားအင်ကုန်ခမ်းစေခြင်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အနည်းဆုံး ဒဏ်ရာတစ်ရာကျော် ရှိနေပြီး မိုးကြိုးတိုက်ခိုက်မှုများကိုလည်း စဉ်ဆက်မပြတ် ခံစားနေရကာ ထွက်ပြေး၍လည်း မရသောကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် သေသည်အထိ အားကုန်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

သာမန်အခြေအနေမျိုးတွင် ဆိုပါက ဤကောင်သည် ထွက်ပြေးသွားလောက်ပြီမှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ပိုင်လင်း၏ နဂါးကျိန်စာက အလွန် သက်သာလွန်းနေ၍သာ ဖြစ်သည်။

“အူးးး ဒီကောင့်ရဲ့ အရေခွံက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ထူလွန်းတယ်။ ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကပ်ဘေးရဲ့ စဉ်ဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုတွေသာ မရှိခဲ့ရင် ဒါကို သတ်ဖို့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”

ပိုင်လင်းကလည်း ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ၎င်း၏ ရုပ်ခန္ဓာသာ ဤအဆင့် ၄ မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်နှင့် အင်အားချင်း မမျှခဲ့ပါက ဤမျှအချိန်ကြာသော တိုက်ပွဲကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ အဓိက အောင်ပွဲမှာ ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ စဉ်ဆက်မပြတ် ထိမှန်မှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စုဆောင်းမိသည့် ဒဏ်ရာများပေါ်တွင်သာ မူတည်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“မြန်မြန်...ရလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းကြရအောင်။”

ကျန်းဟန် သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒီမိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်က အရှင်သခင်အဆင့်ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာတောင် အရမ်းကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲနေပြီ။ ဒီကနေ ရှေ့ဆက်သွားရင် ပိုင်လင်းရဲ့ အဆင့်ကို ထပ်ပြီး မမြှင့်တင်နိုင်ဘူးဆိုရင် အခြား အဆင့် ၄ သားရဲတွေကို အမဲလိုက်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။”

မိုးကြိုးတောင် အပြင်ဘက် ပတ်ဝန်းကျင်၏ ထောက်ပံ့မှုသာ မရှိပါက အရှင်သခင်အဆင့် အစောပိုင်း သားရဲတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် ပိုင်လင်းနှင့် ဟုတ်ဟုတ်တို့ နှစ်ကောင်လုံး ရှိနေသည့်တိုင် မရှုံးနိမ့်စေရန်သာ အာမခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု ကျန်းဟန် ခန့်မှန်းမိသည်။ ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာမူ အလွန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို အထူး ကြောက်ရွံ့သော သားရဲမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။

အဆင့် ၄ မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်တစ်ကောင်ကို ဦးခေါင်းမှသည် ခြေဖျားအထိ ရတနာတစ်ခုဟု ပြောနိုင်သည်။ ၎င်း၏ အမြုတေ တစ်ခုတည်းတင် ၅၀၀၀၀ ဝန်းကျင်ဖြင့် ရောင်းချနိုင်သည်။ အမြုတေအပြင် မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်၏ ရှည်လျားသော အစွယ်ကြီးလေးခုသည်လည်း အလွန် အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ခုလျှင် ၂၀၀၀၀ မှ ၃၀၀၀၀ အထိ ရောင်းချနိုင်သဖြင့် စုစုပေါင်း ၁၀၀၀၀၀ အထိ ရရှိနိုင်သည်။

၎င်းတို့အပြင် မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်၏ အရိုးများ၊ ကလီစာများနှင့် အသားများ အပါအဝင် အခြားသော အစိတ်အပိုင်းများကိုလည်း ငွေကြေးအဖြစ် ရောင်းချနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် အထူး တန်ဖိုးမကြီးသော်လည်း အရေအတွက် များပြားသည့် အားသာချက်ကြောင့် နောက်ထပ် ၄၀၀၀၀ မှ ၅၀၀၀၀ အထိ ရရှိနိုင်သည်။

အဆင့် ၄ အရှင်သခင်အဆင့်ရှိ မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်ကိုယ်တိုင်ထံမှ ရရှိသော ၂၀၀၀၀၀ အပြင် သေဆုံးသွားသော အခြား အဆင့်နိမ့် မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်များလည်း ရှိသေးသဖြင့် နောက်ထပ် ၁၀၀၀၀၀ ခန့် ထပ်တိုးနိုင်သေးသည်။

သို့သော် ဤနေရာသည် တောရိုင်းမြေဖြစ်သောကြောင့် ကျန်းဟန်အနေဖြင့် သားရဲအသေကောင်အားလုံးကို ပြုပြင်ပြီး ပြန်ယူမသွားနိုင်ပေ။ သူသည် ပို၍ တန်ဖိုးရှိသော အစိတ်အပိုင်းများကိုသာ ရွေးချယ်ယူဆောင်သွားနိုင်သဖြင့် သူ၏ ဝင်ငွေမှာ လျော့နည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။ သူ့တွင် သီးသန့် သိုလှောင်နိုင်စွမ်းရှိသော နေရာလွတ်အမျိုးအစား သားရဲ မရှိသည့်အပြင် သူယူလာသော သိုလှောင်သေတ္တာမှာလည်း ဤအရာအားလုံးကို ဝင်ဆံ့ရန်အတွက် အလွန် သေးငယ်လွန်းနေသည်။

“သွားကြစို့။ မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်ရဲ့ ဂူကို သွားရှာကြမယ်။”

ကျန်းဟန်သည် အသားများသာ ကျန်တော့သည်အထိ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခံထားရသော မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အရိုးများကို ထုတ်ယူခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ အသားနှင့် ကလီစာ အများစုကိုမူ ပိုင်လင်းက စားတော် တည်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသောအရာများကိုမူ စွန့်ပစ်ခဲ့ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်သည် မိုးကြိုးဓာတ်ဖြစ်နေ၍သာ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ပိုင်လင်းအား ဤမျှ ဇွတ်ရွတ် မကျွေးရဲပေ။

ဤအရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အခြား တန်ဖိုးကြီးသည့် အရာတစ်ခုမှာ မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်၏ ဂူပင် ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၄ အရှင်သခင်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင်၏ နယ်မြေသည် အမြဲတမ်း အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး ထိုနယ်မြေအတွင်း၌ ဝိညာဉ်အပင် များစွာ ရှိနေတတ်သည်။

အချိန်အနည်းငယ် ပေးပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်၏ ဂူကို ရှာတွေ့သွားခဲ့၏။ ၎င်းမှာ ထိုတောဝက်တူးထားသော ဧရာမ မြေအောက်လိုဏ်ဂူကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဂူထဲတွင် ညှီစော်နံနေပြီး အဆင့်နိမ့် မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်မ အချို့လည်း အထဲတွင် နေထိုင်ကြသည်။

ကျန်းဟန်သည် နှစ်ခါပြန် မစဉ်းစားတော့ဘဲ ၎င်းတို့အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ အမြုတေများနှင့် တောဝက်အစွယ်အားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်တန်ဖိုးမကြီးသော်လည်း ခြင်ခြေထောက်သည်လည်း အသားပင် မဟုတ်ပါလော။

သူသည် ငွေကြေး အလွန်အမင်း ပြတ်လပ်နေဆဲပင်။

ဂူထဲသို့ ဝင်ဝင်ချင်းတွင် ကျန်းဟန် အသက်ရှူအောင့်ထားလိုက်ရ၏။ အရှင်သခင်အဆင့်ရှိ သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည့်တိုင် ဤမိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်သည် ဝက်တို့၏ ညစ်ပတ်သော သဘာဝကို ဆက်လက် ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲပင်။ ဂူထဲတွင် ဝက်ချေးနှင့် ကျင်ငယ်ရေများ စုပုံပုပ်သိုးကာ ရွှံ့နွံအိုင်ကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသဖြင့် မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် နံစော်နေသည်။

သို့သော် ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ဤနေရာ၌ ဝိညာဉ်အပင်များစွာ ပေါက်ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် အဆင့် ၃ မိုးကြိုးမှို တော်တော်များများ ပေါက်နေပြီး မိုးကြိုးနှလုံးသားမြက် များစွာလည်း ရှိနေကာ အားလုံးပေါင်းလျှင် ၅၀၀၀၀ မှ ၆၀၀၀၀ အထိ ရောင်းချနိုင်သည်။

အများစုမှာ စားတော် တည်ခြင်း ခံထားရပြီး ဖြစ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ပို၍ တန်ဖိုးကြီးကြီးနှင့် ရောင်းရနိုင်ပေသည်။

အရှင်သခင်အဆင့် မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက် အိပ်စက်ရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကျန်းဟန်သည် အဆင့် ၄ လက်မောင်ရှစ်ဖက် ရွှေကြာပန်းကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ဤသည်မှာ မြေကြီးဒြပ်စင် ဝိညာဉ်အပင် ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို စားသုံးခြင်းဖြင့် သားရဲတစ်ကောင်၏ အရေခွံကို သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောစေနိုင်သည်။

“မြေကြီးဒြပ်စင် ဝိညာဉ်အပင်လား။ ဒါက တော်တော် ထူးဆန်းတာပဲ။”

ကျန်းဟန်သည် မူလက ၎င်းကို မိုးကြိုးစွမ်းအင် ဝိညာဉ်အပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မြေကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။ ဤမြေအောက်ရှိ မြေကြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အလွန် သိပ်သည်းလွန်းနေပုံရသည်။

သို့သော် ဤလက်မောင်ရှစ်ဖက် ရွှေကြာပန်း၏ အစိတ်အပိုင်း အများစုမှာ အကိုက်ခံထားရ၏။ ပန်းပွင့်မှာ ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ၁၀၀၀၀ မှ ၂၀၀၀၀ ခန့်သာ ရောင်းချနိုင်သည်။ ၎င်းသည် အဆင့် ၄ ဝိညာဉ်အပင် ဖြစ်သော်လည်း ကျန်ရှိသည့် ပမာဏမှာ အလွန်နည်းပါးလွန်းလှသည်။

ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းကိုလည်း ဘာမှတတ်နိုင်မနေပေ။ ဤသားရဲများသည် ၎င်းတို့ ကိုယ်တိုင်စားသုံးရန်အတွက် ဤဝိညာဉ်အပင်များကို စိုက်ပျိုးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ ရင့်မှည့်လာသည်နှင့်အမျှ ဧကန်မုချ စားသုံးခြင်း ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

အချို့အချိန်များတွင် ကံမကောင်းပါက သားရဲကို သတ်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်အပင် တစ်ပင်မျှပင် မရရှိနိုင်တော့ချေ။ အဆုံးစွန်တွင် ဤအရာသည် ဂိမ်းတစ်ခု မဟုတ်သည့်အတွက် ဝိညာဉ်အပင်များ စားသုံးခံရခြင်းမှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှသည်။

သို့သော် ဤသားရဲများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ၎င်းတို့ကို အမြစ်ပြတ်အောင် မခုတ်တတ်ကြပေ။ အဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် အနာဂတ်၌ ဆက်လက် စားသုံးရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ၎င်းတို့သည် များသောအားဖြင့် အမြစ်များကို ချန်ထားလေ့ရှိပြီး ၎င်းတို့ကို အာဟာရကျွေးရန်အတွက် အာဟာရဓာတ်များကိုပင် တက်ကြွစွာ စုဆောင်းပေးတတ်ကြသည်။

ပန်းပွင့်အပြင် ဤလက်မောင်ရှစ်ဖက် ရွှေကြာပန်းတွင် မြေအောက်၌ ပေါက်နေသော အမြစ်များလည်း ရှိသည်။ ၎င်းတို့ကို တူးထုတ်ပြီးနောက် ကြက်သွန်နီကဲ့သို့သော သစ်ဥသစ်ဖုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး အတော်အတန် အကောင်းအတိုင်း ရှိနေသေးသည်။

ဤကဲ့သို့သော သစ်ဥသစ်ဖုမျိုးကို ၃၀၀၀၀ ကျော်ဖြင့် ရောင်းချနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်း၏ အမြစ်များကို စား၍မရဘဲ လက်မောင်ရှစ်ဖက် ရွှေကြာပန်း၏ ပန်းပွင့်တွင်သာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ဆေးဖက်ဝင် အာနိသင်များ ပါရှိပြီး အမြစ်များကိုမူ စိုက်ပျိုးရန်အတွက်သာ အသုံးပြုနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လက်မောင်ရှစ်ဖက် ရွှေကြာပန်းပွင့်နှင့် ၎င်း၏ အမြစ်များ ပေါင်းစပ်မှုက ၅၀၀၀၀ ခန့်သာ ရောင်းချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကံတရားမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေသေးသည်ဟု ပြောနိုင်သည်။ အချို့သော ဝိညာဉ်အပင် အမြစ်များသည် ပြန်လည် စိုက်ပျိုး၍မရဘဲ ပြားတစ်ပြားမျှပင် တန်ဖိုးမရှိတတ်ပေ။

၎င်းတို့အပြင် ကျန်းဟန်သည် မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်က ၎င်း၏ သွားများကို သွေးရန် အသုံးပြုသည့် ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးကျောက် ဝိညာဉ်တွင်းထွက်ပစ္စည်း အပိုင်းအစအချို့ကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရာ ၎င်းတို့သည်လည်း ၁၀၀၀၀ မှ ၂၀၀၀၀ ခန့် တန်ဖိုးရှိနိုင်သည်။

ထို့နောက်တွင် ကျန်းဟန်သည် မိုးကြိုးအစွယ်တောဝက်၏ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လှည်းပတ်ရှင်းလင်းကာ အဆင့် ၃ သားရဲများကို အပြတ်ရှင်းပစ်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် အမြုတေအချို့ကိုလည်း ထပ်မံရိတ်သိမ်းခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် စုစုပေါင်းရရှိသော ပစ္စည်းများ၏တန်ဖိုးမှာ ခန့်မှန်းခြေ ၆၀၀၀၀၀ ခန့် ရှိသည်။ အကယ်၍ သူသည် ထိုဝက်သားအားလုံးကိုပါ ရောင်းချနိုင်ခဲ့လျှင် နောက်ထပ် ၅၀၀၀၀ ခန့် ထပ်မံရရှိနိုင်ခြေ ရှိသည်။

ခေါင်းဆောင်အဆင့် သားရဲများကို အမဲလိုက်ရာမှ ရရှိသော အကျိုးအမြတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤသည်မှာ အဆပေါင်းများစွာ ကွာခြားလှပေသည်။

သို့သော် ထိုနည်းတူစွာပင် အရှင်သခင်အဆင့်သားရဲများကို အမဲလိုက်ရသည့် အခက်အခဲမှာလည်း အလွန်အမင်း မြင့်မား၏။ အဆင့် ၄ သားရဲတစ်ကောင်တည်းသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသော သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးအဖို့ အဆင့် ၄ အရှင်သခင်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင်ကို အနိုင်ယူရန် အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုကဲ့သို့သော သားရဲများသည် လက်အောက်ခံအခြွေအရံ အမြောက်အမြားရှိကြပြီး တစ်ကောင်တည်း တိုက်ခိုက်ကြခြင်းမျိုး မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့က အနိုင်ရနိုင်သည့်တိုင်အောင် အရှင်သခင်အဆင့်သားရဲများသည် ထွက်ပြေးသွားကြလိမ့်မည်ပင်။ ယေဘုယျအားဖြင့် အဖွဲ့လိုက် လှုပ်ရှားရန် လိုအပ်ပြီး ထိုသို့ဆိုလျှင် ရရှိလာသော ဝေစုမှာလည်း များပြားမည်မဟုတ်ပေ။

သို့မဟုတ်ပါကလည်း အရှင်သခင်အဆင့်သားရဲ နှစ်ကောင်ထက်မနည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော အားကောင်းသည့် သားရဲထိန်းချုပ်သူများသာလျှင် ထိုသားရဲများနှင့် တစ်ဦးချင်း ရင်ဆိုင်နိုင်ကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မည်သည့်နည်းလမ်းပင်ဖြစ်စေ ရရှိလာသော ဝင်ငွေမှာလည်း အမှန်တကယ် စာရင်းမျှရုံသာ ရှိသည်။ အဆင့် ၄ သားရဲတစ်ကောင်၏ လစဉ်ကုန်ကျစရိတ်မှာ ၂၀၀၀၀၀၀ မှ ၅၀၀၀၀၀၀ ကြားတွင် ရှိသည်။ သားရဲ၏ ကြီးထွားမှုအလားအလာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အနိမ့်ဆုံး၊ အခြေခံအကျဆုံး ကျွေးမွေးနည်းမျိုးဖြင့် ကျွေးမွေးလျှင်ပင် သားရဲတစ်ကောင်လျှင် အနည်းဆုံး ၁၅၀၀၀၀၀ ခန့် ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟန်တွင် အစားကြီးသော ပိုင်လင်းနှင့် ဟုတ်ဟုတ် အကောင်ကြီးနှစ်ကောင် ရှိနေသဖြင့် တစ်လလျှင် ၅၀၀၀၀၀၀ ကုန်ကျနေသည်။ ယခုအခါ ကျောင်းက တစ်ဝက်မျှ စိုက်ထုတ်ပေးထားသော်လည်း သူကိုယ်တိုင် ၂၅၀၀၀၀၀ ခန့် ရှာဖွေရဦးမည် ဖြစ်ရာ ယင်းမှာ အနည်းဆုံး အရှင်သခင်အဆင့်သားရဲ လေးကောင်မှ ငါးကောင်ခန့်အထိ အမဲလိုက်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။