အခန်း ၁၈၅

အခန်း ၁၈၅

ထိုလူလေးဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် အကျိုးအမြတ် အများကြီး မရရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းများအတွက် ရရှိမည့် ဆုကြေးငွေမှလွဲ၍ အခြားဘာမှ မရှိချေ။

ရွှေရောင်နဂါးပုလဲမှာမူ ထိုကတုံးနှင့်လူငယ် မသေဆုံးမီတွင် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူ၏ကိုယ်ပေါ်၌လည်း တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်း တစ်ခုမျှမရှိချေ။ ကျန်ရှိသည့် လူသုံးဦးမှာလည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် သားရဲအမြုတေများကိုပင် မရရှိခဲ့ချေ။ ဤသာမညပင်လယ်မှာ အလွန်ထူးဆန်းလှပေသည်။ သားရဲတစ်ကောင် နစ်မြုပ်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အရာအားလုံးမှာ မည်းနက်သော ရေထုအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားပြီး အမြုတေများပါ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုဦးခေါင်းလေးခု ပေါင်းစပ်မှုမှာ ငွေအချို့တော့ တန်ဖိုးရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ဤရလဒ်မှာ ကျန်းဟန်၏ မျှော်လင့်ချက်အောက် လျော့နည်းနေသေးသည်။ သူသည် နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် သူ့အား ယခင်က ငွေညှစ်ခဲ့ဖူးသော မှောင်ခိုစျေးကွက် ကုန်သည်ကြီးကို လိုက်လံရှာဖွေလိုက်တော့သည်။

ထိုနှလုံးသားမည်းနက်သော အဖိုးကြီး၏ အင်အားမှာ အတော်အတန် အားကောင်းလှပြီး သူ၏သားရဲမှာ လူသိများသော ခေါင်းရှစ်လုံးမြွေနဂါးဖြစ်သည်။ သူသည် မည်သည့်နဂါးချီပုံဆောင်ခဲကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အတော်အတန် အလှမ်းဝေးသောနေရာအထိ ခရီးနှင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

“မေးပါရစေ...ဒီက လူကြီးမင်းက ဘယ်သူပါလဲ။”

ကျန်းဟန် ပေါ်လာသောအခါ အဖိုးကြီးသည် အစပိုင်းတွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့၏။ သူသည် ပိုင်လင်းကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီးနောက် လက်ယှက်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ငါက ဒီသာမညပင်လယ်ရဲ့ အစောင့်အရှောက်ပဲ။ မင်း ဖြတ်ကျော်ချင်တယ်ဆိုရင် ဖြတ်သန်းခပေးရမယ်။ သာမညပင်လယ်ကို ဘယ်သူမဆို ဇွတ်ရွတ်ဖြတ်ကျော်လို့ မရဘူး။”

ကျန်းဟန် မျက်နှာသေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

နှလုံးသားမည်းနက်သော အဖိုးကြီး - “...”

သူသည် ကျန်းဟန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အလိုအလျောက် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာက ‘မင်း ရုပ်ဖျက်တာကို နည်းနည်းလောက် ယုံကြည်လောက်အောင် လုပ်လို့မရဘူးလား။ မင်းပုံစံက ကြယ်ပြာဂြိုဟ်လာတဲ့လူနဲ့ လုံးဝတူနေတာကို ငါ့ကို မျက်စိကန်းနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား’ ဟု ပြောနေသည့်အလားပင်။

“လူကြီးမင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဖြတ်သန်းခကို သဘာဝအတိုင်း ပေးဆောင်ရမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ ကျွန်တော်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအများစုက အပြင်မှာပဲ ရှိနေပြီး ကိုယ်ပေါ်မှာ အများကြီး မပါလာခဲ့ဘူး။”

သို့သော် အခြေအနေက အချိန်ဆွဲ၍မရပေ။ သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ လူသည် သားရဲတစ်ကောင်ကို စီးနင်းကာ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းနိုင်နေသဖြင့် ယင်းမှာ သေချာပေါက် နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုသူသည် နဂါးထိန်းချုပ်သူဂိုဏ်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက် ဖြစ်နေနိုင်သည်။

ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဘေးအန္တရာယ်မှ ရှောင်ရှားရန် ငွေပေးဆောင်နိုင်လျှင် ၎င်းတို့ကို ရန်မစမိစေရန် သူ ရှောင်ရှားရပေလိမ့်မည်။ ဤနှလုံးသားနက်မည်းသော အဖိုးကြီးသည် အားနည်းသူကို နိုင်ထက်စီးနင်းလုပ်ပြီး အားကြီးသူကို ကြောက်ရွံ့တတ်သည့်နေရာတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်လှသည်။

“အပိုစကားတွေ ပြောမနေနဲ့။ မသေချင်ရင် မင်းကိုယ်ပေါ်မှာရှိတဲ့ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို အခုချက်ချင်း ထုတ်ပေးစမ်း။”

ကျန်းဟန် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ သူ၏အောက်ရှိ ပိုင်လင်းကလည်း စိတ်မရှည်သော အသံတစ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကာ ၎င်း၏နဂါးအမြီးကို တစ်ချက်ယမ်းခါလိုက်ရုံဖြင့် ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

“မလုပ်ပါနဲ့၊ မလုပ်ပါနဲ့၊ မလုပ်ပါနဲ့။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာ အားလုံးပါပဲ။ လူကြီးမင်း ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးပါ။”

နှလုံးသားမည်းနက်သော အဖိုးကြီးသည် သူ၏လက်များကို အလျင်အမြန် ယမ်းခါလိုက်၏။ အဖြူရောင်မြွေနဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော ပိုင်လင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော မျက်နှာထားကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သူ၏သိုလှောင်အိတ်ကို လျင်မြန်စွာ ကမ်းပေးလိုက်တော့သည်။

သူသည် လိမ်လည်လှည့်ဖြားခြင်း၊ ဉာဏ်ဆင်ခြင်းနှင့် ကျောသားရင်သား ခွဲခြားခြင်းများဖြင့် ငွေအမြောက်အမြား ရှာဖွေခဲ့သည့် မှောင်ခိုကုန်သည်တစ်ဦးအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တည်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူ၏အင်အားမှာ ၎င်း၏အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ငွေကြေးက သူ့အတွက် သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်တော့ချေ။

သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မိမိ၏အသက်ကို ရှည်စေနိုင်မည့် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဤနေရာသို့ စွန့်စားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏အလားအလာကို ပိုမိုမြှင့်တင်နိုင်မည်ဆိုပါက သာ၍ပင် ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ငွေကိုသာ မက်မောသော ကျန်းဟန်ကဲ့သို့သော လူမျိုးအပေါ် အလွန်အမင်း ခုခံလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ကျန်းဟန်သည် ပိုင်လင်းအား လေထုထဲမှတစ်ဆင့် ထိုသိုလှောင်အိတ်ကို ယူဆောင်စေလိုက်သည်။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ၎င်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အထဲတွင် ပစ္စည်းအမြောက်အမြား ရှိနေသည်ကို အံ့သြဖွယ် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲ မျိုးစုံ စုစုပေါင်းမှာ တစ်သန်းခန့် တန်ဖိုးရှိနေသည်။

ဤအဖိုးကြီးသည် တကယ့်ကို မှောင်ခိုကုန်သည်ကြီး ဖြစ်သည့်အတိုင်း အတော်လေး ချမ်းသာလှပေသည်။

ပစ္စည်းများကို ရရှိပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် အဖိုးကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ လှည့်ထွက်ခဲ့လိုက်တော့သည်။

ဤအဖိုးကြီး၏ အင်အားမှာ အားမနည်းလှသဖြင့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် အားစိုက်ထုတ်ရပေလိမ့်မည်။ သူ့ထံမှ ငွေကို နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ထပ်မံညှစ်ယူခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေသည်။ သူသည် မိမိ၏ပစ္စည်းများကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ စွန့်လွှတ်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် စည်းစိမ်ဥစ္စာများ သေချာပေါက် ပိုမိုကျန်ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို ယခင်က သူ့အား ငွေညှစ်ခဲ့ခြင်းအတွက် ကလဲ့စားချေခြင်းဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ သူသည် မွေးရာပါ သွေးဆာတတ်သူ မဟုတ်သည့်အပြင် ထိုအဖိုးကြီးက အခြေအနေကို နားလည်တတ်သဖြင့် လောလောဆယ်တွင် သူ၏အသက်ကို ချမ်းသာပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် အခြားသူများထံမှ ဖြတ်သန်းခများကို လိုက်လံကောက်ခံခဲ့၏။ ထိုလူများသည် သူ သာမည ပင်လယ်ပေါ်၌ သားရဲတစ်ကောင်ကို စီးနင်းထားသည်ကို မြင်သောအခါ မည်သည့်ခုခံလိုစိတ်မျှ မရှိကြတော့ဘဲ ဘေးအန္တရာယ်မှ ရှောင်ရှားရန်အတွက် အားလုံး ငွေများ ပေးဆောင်ခဲ့ကြသည်။

ပင်လယ်ကို တစ်ပတ်လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် အမှန်တကယ်ပင် ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲ တန်ဖိုးငွေ ငါးသန်းကျော်ဖိုးအထိ လုယက်နိုင်ခဲ့သည်။

ယင်းမှာ လူဦးရေ ထက်ဝက်ကျော်ခန့်ထံမှသာ ရှိသေးပြီး သူ မလုယက်ရသေးသည့်လူအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

“ဟင်... အစ်မ ရှောင်ယွဲ့လား။”

ကျန်းဟန်သည် သူ၏နဂါးကို စီးနင်းကာ သီချင်းညည်းရင်း နောက်ထပ် ဓားစာခံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် အနားသို့ တိုးကပ်သွားသောအခါ ထိုသူမှာ အမှန်တကယ်တော့ စီနီယာသားရဲမွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“နင် ဘယ်သူလဲ။ ငါ့ဆီ ဘာလာလုပ်တာလဲ”

စီနီယာသားရဲမွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့သည် အလွန် သတိကြီးစွာထားပုံရပြီး ကျန်းဟန်၏အောက်ရှိ ပိုင်လင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ စိုက်ကြည့်နေကာ ၎င်းမှာ မည်သည့်နဂါးအမျိုးအစားဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

သူမသည် သာမညပင်လယ်အကြောင်း အချက်အလက်အချို့ကို သိရှိထားသည်။ ယခုကဲ့သို့ ပျံသန်းနိုင်သည့် အရာမှန်သမျှသည် စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ရမည် ဖြစ်သည်။

“ငါ ဘာလုပ်နေတာလဲ ဟုတ်လား။ ငါ မင်းကို ဓားပြတိုက်နေတာလေ။ သိသာတာနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။”

ကျန်းဟန် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်၏။

“မင်းကိုယ်ပေါ်မှာရှိတဲ့ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတွေအအကုန်ထုတ်ပေးစမ်း။ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ အိန္ဒြေသိက္ခာကိုပါ လုယူပစ်မယ်။”

သူသည် စီနီယာသားရဲမွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့ ဤနေရာသို့ အဘယ်ကြောင့် ရောက်လာသည်ကို မသိသော်လည်း အနည်းငယ် နောက်ပြောင်ကျီစယ်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။

“ဒါ ငါပေးနိုင်တဲ့ အကုန်ပဲ။”

စီနီယာသားရဲမွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့က သိုလှောင်အိတ်အသေးလေးတစ်လုံးကို လှမ်းပစ်ပေးလိုက်သည်။

ကျန်းဟန်က ၎င်းကို ဖမ်းယူလိုက်၏။ ဤသည်မှာ ယနေ့ သူရရှိသော ဒုတိယမြောက် သိုလှောင်အိတ် ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးပြီး စီနီယာသားရဲမွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့ သို့မဟုတ် နှလုံးသားမည်းနက်သော အဖိုးကြီးကဲ့သို့သော ချမ်းသာသူများသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြကာ သာမန်သားရဲထိန်းချုပ်သူများတွင် မရှိကြချေ။

ကျန်းဟန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ အထဲတွင် ပါဝင်သော ပစ္စည်းများမှာ ဆေးရည်များ၊ ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲများ ဖြစ်ကြပြီး သုံးသန်းကျော်ခန့် တန်ဖိုးရှိသည်။

“ဒါပဲလား။ ငါမယုံဘူး။”

ကျန်းဟန် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

“ငါပေးလိုက်တာက ငါထုတ်ပေးနိုင်တဲ့ အကန့်အသတ်ပဲ။ ဒီထက်ပိုတောင်းရင်တော့ သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ကြရုံပဲ။”

စီနီယာသားရဲမွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့က ကျန်းဟန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမအနေဖြင့် ကျန်းဟန်၏နဂါး၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ သန့်စင်လွန်းနေသော်လည်း ၎င်း၏ အဆင့်က မြင့်မားခြင်းမရှိကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းဟန်အနေဖြင့် သူမနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲလောက်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။

“မင်း စောင့်နေ။”

ကျန်းဟန်က ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။ သူသည် ကျန်ရှိနေသော လူများကိုပါ ဆက်လက်လုယက်ပြီးနောက်မှသာ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

စီနီယာသားရဲမွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့ကို လုယက်ခဲ့ခြင်းမှာ နောက်ပြောင်ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ခဏကြာလျှင် သူမထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်မည် ဖြစ်သည်။ အခြားသူများထံမှ ရရှိမှုမှာမူ ခြောက်သန်းခန့် အထိ ရှိပေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူ မလုယက်ခဲ့သည့် အချမ်းသာဆုံးလူတစ်ယောက် ရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာ မြူခိုးအဖွဲ့အစည်း၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သံသယရှိနေသော အဖိုးကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ထိုလူသည်လည်း သေချာပေါက် ဝဖြိုးသောအဆီဦးတုံးကြီး ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းဟန် သူ့ကို မထိရဲပေ။

သူ ရုတ်တရက် စိတ်ကောင်းဝင်သွားခြင်းကြောင့် မဟုတ်ချေ။ ထိုအဖိုးကြီး၏ အင်အားက အလွန်ကြီးမားနေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ သူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

အဆုံးတွင် သူ ပုံစံပြောင်းရန် အသုံးပြုထားသော မြူခိုးမျက်နှာဖုံးမှာ မြူခိုးအဖွဲ့အစည်းမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအဖိုးကြီးတွင် မြူခိုးမျက်နှာဖုံးကို ဖြတ်ကျော်ကြည့်ရှုနိုင်ပြီး သူ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိနိုင်မည့် နည်းလမ်းများ ရှိ၊ မရှိ သူ မသိသေးသဖြင့် ဘေးကင်းစေရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကို ထုတ်မပြရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ ဖော်ထုတ်ခံရပါက ၎င်းတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ရပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့ ကြယ်ပြာဂြိုလ်သို့ ပြန်ရောက်သွားပြီးနောက် သူ့တွင် စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင် ရှိနေကြောင်း သိရှိသွားလျှင် သူသည် မြူခိုးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံး၏ လိုက်လံဆန်းမှုကို ခံရနိုင်ခြေ ရှိသည်။

အကြွင်းမဲ့ သေချာမှုမရှိဘဲ သူ ဤစွန့်စားမှုကို မလုပ်ဆောင်ရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူသည် လူတိုင်းထံမှ ငွေညှစ်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ပေးခဲ့ရသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်းမှာ အတော်အတန် အလှမ်းဝေးသောနေရာသို့ ခရီးနှင်ကြပြီး ဖြစ်သည်။

ဖြည်းဖြည်းချင်း သာမညပင်လယ်ပေါ်တွင် ကျွန်းအချို့ ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဆက်လက်တောင့်မခံနိုင်တော့သော လူအချို့မှာ ထိုကျွန်းများဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ထိုကျွန်းများကို ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ကျွန်းကြီးများဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော လူသားအားလုံးသည် သညမညောင်ညအဖြစ်မှသာ ဖြစ်တည်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမညောင်ညဖြစ်မှုကို ကြုံတွေ့ရမှသာလျှင် ထူးခြားဆန်းကြယ်သူ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ကျွန်းကြီးများကို အနားယူရန် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ကမ်းခြေပေါ် တက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ရန် အခက်အခဲမှာ နှစ်ဆခန့် မြင့်တက်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ထူးခြားဆန်းကြယ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် ပေးဆပ်မှု လိုအပ်သလို ထိုနေရာတွင် တည်းခိုရန်အတွက်လည်း ပေးဆပ်မှု လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ငါတို့ ရှေ့ကို ဆက်သွားမယ်။”

အကြီးအကဲယောင်က ဤထူးခြားဆန်းကြယ်သော ကျွန်းကြီးများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်ပြီး ရပ်တန့်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။

ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ကျွန်းကြီးများပေါ်တွင် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ရတနာများ ရှိကြသည်။ ကျွန်းကြီးလေလေ၊ ရတနာများ ပိုမိုပေါက်ဖွားလေလေ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့က ပိုမို၍ အဖိုးတန်လေလေ ဖြစ်သည်။

စီနီယာသားရဲမွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့၊ နှလုံးသားမည်းနက်သော ကုန်သည်ကြီးနှင့် အခြား အားကောင်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များကလည်း ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ အကန့်အသတ်သို့ မရောက်ရှိသေးချေ။

“ငါတို့ အပေါ်ကို ပျံတက်ပြီး တစ်ချက်ကြည့်ရအောင်။”

ကျန်းဟန်သည် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ကျွန်းကြီးများပေါ်ရှိ အခြေအနေကို စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် ပိုင်လင်းအား အပေါ်သို့ ပျံတက်ခိုင်းလိုက်၏။

ပိုင်လင်းသည် ကျွန်း၏အထက်သို့ ပျံသန်းသွားသောအခါ မြင်မရသော အတားအဆီးတစ်ခုက ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ အချက်အလက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သာမညပင်လယ်ကို ခိုင်မာသည့် ခြေလှမ်းများဖြင့် မလှမ်းဘဲ ဖြတ်ကျော်ခဲ့ခြင်း မရှိသူများသည် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ကျွန်းကြီးများပေါ်သို့ ခြေချခွင့် မရှိချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သာမညောင်ညဖြစ်မှုမှ ရုန်းထွက်ရန်အတွက် ခိုင်မာစွာဖြင့် တစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လှမ်းရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟန် - “...”

ဤသည်မှာ သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိသော အရာပင်။