အခန်း ၁၈၇

အခန်း ၁၈၇

အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်တွင်ပင် လျိုယွဲ့တစ်ယောက် ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ကျန်းဟန် စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင် အစကနေပြန်စကာ စမ်းသပ်စွန့်စားကြည့်ခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ပိုင်လင်း၏ အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ပျံသန်းမှုကြောင့် သူသည် သာမညပင်လယ်၏ ကမ်းခြေဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သွားပြီး ခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ နာရီအနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

သာမည ပင်လယ်၏ ကမ်းစပ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်မူ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ချေ။

ကျယ်ပြောလှသော မည်းနက်နေသည့် သမုဒ္ဒရာကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းဟန်သည် ရုတ်တရက် အတွေးနက်သွားခဲ့သည်။ နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မှ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သာမည ပင်လယ်ထဲသို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် ခြေချလိုက်တော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ပိုင်လင်းလမ်းပြမှုကို အားကိုးတော့မည်မဟုတ်ချေ။ သာမည ပင်လယ်၏ စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုများကို ခုခံရန် မိမိကိုယ်ကိုသာ လုံးလုံးလျားလျား အားကိုးတော့မည် ဖြစ်သည်။

နေရာအနှံ့အပြားမှ အချက်အလက်များကို စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက် သူသည် သာမညပင်လယ်နှင့် ပတ်သက်၍ အချို့သော အတွေးအမြင်များကို ခန့်မှန်းမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သာမည ပင်လယ်၏ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ခရီးနှင်ရုံမျှဖြင့် ရောက်ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ သစ္စာတရားကို သိမြင်နားလည်မှုမရှိ၊ သာမညောင်ညဖြစ်မှုကို ကျော်လွန်သော အတွေးအမြင်များ မရှိဘဲနှင့်မူ မည်မျှပင် ဝေးကွာသော အကွာအဝေးသို့ လျှောက်လှမ်းပါစေ သာမညောင်ညဖြစ်မှု၏ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှု ဘောင်အတွင်း၌သာ ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

သာမညောင်ညဖြစ်မှုကို ကျော်လွှားရန် နည်းလမ်းမှာ သစ္စာတရားကို သိမြင်နားလည်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဤမရေမတွက်နိုင်သော စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုများကြားတွင် ဘဝ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိမြင်နားလည်ပြီး မိမိကိုယ်ကို နိုးကြားတက်ကြွလာစေခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

သစ္စာတရားကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သာမညပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိရန် ခြေတစ်လှမ်းတည်းသာ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျန်းဟန်သည် ဤသိမြင်နားလည်မှုကို မည်သို့အတိအကျ ရရှိအောင်လုပ်ရမည်ကို ကောင်းစွာ နားမလည်သေးချေ။ ၎င်းသည် မိမိ၏ စစ်မှန်သော သဘာဝကို တွေ့မြင်ခြင်း၊ မရေမတွက်နိုင်သော စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုများကြားတွင် မိမိ၏စရိုက်သဘာဝကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် သိမြင်နားလည်မှု ပန်းတိုင်ကို ရရှိစေနိုင်မည်ဟု သူခံစားမိသည်။

ထန်ဆန်းနှင့် စွန်းဝူခုန်းတို့သည် ပိဋကတ်သုံးပုံ ကျမ်းစာများကို သွားရောက်ပင့်ဆောင်သည့် ခရီးစဉ်တွင် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် သစ္စာတရားကို သိမြင်နားလည်ခဲ့ကြသကဲ့သို့ပင်။ ယခု သာမညပင်လယ်သည်လည်း ကျမ်းစာပင့်ဆောင်ရာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး သစ္စာတရားကို သိမြင်နားလည်ခြင်းအားဖြင့်သာ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းဟန်၏ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောဆင်ခြင်မှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ သာမညပင်လယ်ထဲသို့ ခြေချပြီးနောက် သူသည် စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုများကို မခုခံတော့ဘဲ ၎င်းတို့ထဲသို့ တိုက်ရိုက် နစ်မြုပ်သွားရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

ပထမဆုံး စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုတွင် သူသည် အချစ်ရေးအချစ်ရာများထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။ သူ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားလေလေ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပင်လယ်ရေအောက်ခြေဆီသို့ ပိုမိုနိမ့်ဆင်းသွားလေလေ ဖြစ်သည်။ သူ၏ဦးခေါင်း ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင်ပင် စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောမပေါက်သေးသဖြင့် ပိုင်လင်း၏လမ်းပြမှုက ထပ်မံလှုပ်ရှားလာပြီး သူ့အား ကယ်တင်ခဲ့သည်။

ယင်းက သူ့ကို လမ်းပျောက်နေသည့် အခြေအနေမှ နိုးထစေခဲ့ပြီး ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

“ကိုယ့်ကိုယ်ကို နိုးကြားလာအောင် လုပ်ဖို့က တကယ် ခက်တာပဲ။”

ကျန်းဟန် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ မိမိကိုယ်ကို သစ္စာတရားအား သိမြင်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သူ သိနေသော်လည်း မည်သည့်နေရာက စတင်ရမည်ကို လုံးဝ လမ်းစရှာမရ ဖြစ်နေသည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် အခြေခံအကျဆုံး အချစ်ရေးအချစ်ရာများ၏ ရစ်ပတ်မှုကိုပင် ရုန်းမထွက်နိုင်သေးချေ။

အဆုံးတွင် သူသည် ယခင်ဘဝ၌ အသက်သုံးဆယ်နီးပါးအထိသာ နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ အရာများစွာကို ထိုးထွင်းသိမြင်ခဲ့သော်လည်း သူ နားမလည်သေးသည့် အရာများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူသည် လောကဓံတရားကို ရှာဖွေသူမျှသာ ရှိသေးပြီး ဘဝ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုနှင့် အလွန်ဝေးကွာနေသေးသည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါစဉ်းစားတဲ့ လမ်းကြောင်းက တကယ်မှန်နေတာပဲ။”

ကျန်းဟန် အနောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ခုနကတင် ကမ်းစပ်၌ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ မသိမသာဖြင့် ကီလိုမီတာပေါင်းများစွာ ခရီးပေါက်ခဲ့ပြီဖြစ်ကာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာလည်း ပိုမို၍ သန့်စင်လာခဲ့သည်။

သူသည် သစ္စာတရားကို လုံးလုံးလျားလျား မသိမြင်သေးသော်လည်း ထိုဦးတည်ရာဆီသို့ ရွေ့လျားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သာမညပင်လယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်း မရှိသေးသည့်တိုင်အောင် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျယ်ကျယ် လှမ်းနိုင်ခြင်းမှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

မကြာမီ ကျန်းဟန်သည် ဒုတိယမြောက် စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ဤစိတ်အာရုံထဲတွင် သူသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်တိုင်အောင် ဝေဝေဝါးဝါး နေထိုင်ခဲ့ပြီး ပြားတစ်ပြားမှ မရှိဘဲ ဆင်းရဲမွဲတေနေသည့် ရှေးခေတ် သာမန်အရပ်သားတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တစ်နေ့၌ သူသည် သားသတ်ဓားကို ကောက်ကိုင်ကာ မြေရှင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး မြေရှင်၏ ဇနီးကို လုယူကာ ခရိုင်ဝန်ကို လာဘ်ထိုးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် တဖြည်းဖြည်း အာဏာရှိသူ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုအကြာတွင် ဒေသတွင်း၌ သြဇာအရှိဆုံး သူဌေးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းဟန်သည် အစပိုင်းတွင် အခြားကွဲပြားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေချင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အလွယ်ကူဆုံးနည်းလမ်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ယင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အကျိုးရှိစေရန်အတွက် သူတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြေခံလူတန်းစားများတွင် ရွေးချယ်စရာ အများကြီးမရှိသဖြင့် မိမိတို့ အသုံးချနိုင်သည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို အသုံးပြုကြရုံသာ ရှိသည်။ ရှေးစကားအတိုင်း “လူသတ်ဓားပြတိုက်သူများက ရွှေခါးပတ်များကို ပတ်နိုင်ကြပြီး တံတားဆောက် လမ်းခင်းသူများမှာမူ အရိုးပင် မကျန်ခဲ့ကြချေ” ဟု ဆိုရပေမည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် အလွန်အမင်း ကြင်နာသနားမနေသင့်ပေ။ အထူးသဖြင့် သင့်အပေါ် အမြဲတမ်း တွယ်ကပ်ကာ သွေးစုပ်နေသော ထိုမြေရှင်များအပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်ရန်အတွက် သေသင့်၊ သေထိုက်သူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း...။

တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတရားဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ မိမိကို အကျိုးပြုနိုင်သောအခါ မိမိသည် တရားမျှတပြီး ကရုဏာရှိကာ မိမိအတွက် အသုံးမဝင်တော့သောအခါတွင်မူ ပြတ်ပြတ်သားသား စွန့်ပစ်ရမည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ကျယ်ပြောလွန်းသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ်သာလျှင် အကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူအမြဲတမ်း ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သော ယုံကြည်ချက် ဖြစ်သည်။

ဤစိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုမှ ရုန်းထွက်ပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် ရှေ့တွင်ရှိနေသော လူအများစုကို တိုက်ရိုက် ကျော်တက်သွားခဲ့ပြီး အကြီးအကဲယောင်တို့အုပ်စုနှင့် တစ်တန်းတည်း အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူ၏ သစ္စာတရားကို နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ အလွန်နိမ့်ကျပြီး အပေါ်ယံမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း သူသည် ဤလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ စတင်ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် နိုးကြားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယင်းက သူသည် ဝေဝေဝါးဝါး နေထိုင်နေကြသူများထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟန်သည် ဤအချက်ကို သိရှိနားလည်ထားသော်လည်း လက်ရှိတွင် သူ ဤမျှသာ မြင်တွေ့နိုင်သေးသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပိုမိုကြုံတွေ့ရပြီးနောက်တွင် သူသည် ပိုမို၍ နားလည်သဘောပေါက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“လူငယ်လေး... မင်းက ဘယ်သူလဲ။ မင်း ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီနေရာမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ။ မင်းရဲ့ အထက်လူကြီးက ဘယ်သူလဲ။”

ကျန်းဟန် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းကြောင့် အကြီးအကဲယောင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့၏ အာရုံခံစားမှုတွင် ကျန်းဟန်သည် ၎င်းတို့၏ရှေ့၌ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟန်တွင်လည်း မြူခိုးမျက်နှာဖုံး ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ရမှသာ ၎င်းတို့ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ကြသည်။

ကျန်းဟန်သည် ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်လည်ဖြေကြားရန် ပျင်းရိနေ၏။ ယခုအခါ သူသည် ပိုင်လင်းကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းထားပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကို မကြောက်ရွံ့တော့ချေ။ သူ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်ကို ဖော်ထုတ်ခံရသည့်တိုင်အောင် ဘာမှမဖြစ်ပေ။

သူသည် အဆင့် ၂ သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးမျှသာဖြစ်သဖြင့် ဤလူများက သူ့ကို အထင်သေးကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ကျန်းဟန်၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်ကို မြူခိုးမျက်နှာဖုံးမှတစ်ဆင့် တိုက်ရိုက် မမြင်တွေ့နိုင်ကြချေ။ အများဆုံးအနေဖြင့် သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်အချို့ကိုသာ သိရှိနိုင်သည်။

၎င်းတို့သည် သာမညပင်လယ်၏ အလွန်နက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၏။ အကြီးအကဲယောင်နှင့် အခြားသူများပင် နဂါးချီပုံဆောင်ခဲများကို စတင်အသုံးပြုနေရသော်လည်း ကျန်းဟန်ကမူ တစ်ခုမျှ အသုံးမပြုနေသဖြင့် ယင်းက ၎င်းတို့ကို မယုံနိုင်စရာဖြစ်အောင် ခံစားရစေသည်။

“လူငယ်လေး... မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။”

အကြီးအကဲယောင်က အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။ သို့သော် ကျန်းဟန်က သူ့ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ လျစ်လျူရှုထားလိုက်၏။

ကျန်းဟန်၏ မထီမဲ့မြင်ပြုသော သဘောထားကြောင့် အကြီးအကဲယောင်အား အရှက်ရစေခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာထားမှာလည်း တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် ကျန်းဟန်၏ မြူခိုးမျက်နှာဖုံးပေါ်ရှိ နံပါတ်ကို မှတ်သားထားပြီးဖြစ်ကာ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူ မည်သူဖြစ်ကြောင်း စစ်ဆေးရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သူသည် အဖွဲ့အစည်းအတွင်း၌ မြင့်မားသော အခွင့်အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ ကြယ်ပြာပေါ်တွင် ရှိနေပါက သူသည် အချက်အလက်များကို တစ်ချက်စစ်ဆေးရုံရုံမျှဖြင့် ကျန်းဟန် မည်သူဖြစ်ပြီး မည်သူ့လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်ကြောင်း လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ ထိုနည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍မရချေ။ ဤအံ့သြဖွယ်ကောင်းသော နေရာတွင် မြူခိုးမျက်နှာဖုံး၏ ဆက်သွယ်ရေးစနစ်ပင် ပြတ်တောက်နေခဲ့သည်။

“မင်း အကြီးအကဲယောင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိဘူးလား။”

“မင်း... သေချင်နေတာလား။ အကြီးအကဲယောင်က မင်းကို မေးခွန်းမေးနေတယ်လေ။”

ကျန်းဟန်၏ သဘောထားကြောင့် အကြီးအကဲယောင်၏ လက်အောက်ငယ်သားများက ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ကျန်းဟန်က အကြီးအကဲယောင်ကို စော်ကားနေရုံသာမက ၎င်းတို့ကိုပါ စော်ကားနေသည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။

“ထားလိုက်... ထားလိုက်...။”

ယောင်က လက်ကာပြပြီး ၎င်းတို့ကို ငြိမ်ငြိမ်နေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ကျန်းဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်ဝက်ခန့်မှာ ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်နေပြီဖြစ်ကာ သူသည် စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ကြည့်စမ်း...ဒီကောင် လမ်းပျောက်သွားပြီ။ ငါပြောသားပဲ။ သူက တစ်ခုခုကို အခွင့်ကောင်းယူ လှည့်စားပြီး ဒီကိုရောက်လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အခုတော့ သူ သေရတော့မယ်။”

“သေသင့်တယ်။ ဒါက အကြီးအကဲယောင်ကို အာခံရဲတဲ့ တန်ကြေးပဲ။”

၎င်းတို့ စိတ်ဝင်တစား ပြောဆိုနေကြစဉ်မှာပင် ကျန်းဟန်၏ ပုံရိပ်မှာ ထပ်မံပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး မီတာရာပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော ရှေ့မျက်နှာစာတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ကာ မည်းနက်နေသော ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရပ်တန့်နေခဲ့ပြန်သည်။

ဤစိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုတွင် သူသည် မည်သည့်ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကိုမျှ မရရှိဘဲ လုံးလုံးလျားလျား လမ်းပျောက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ပိုင်လင်း၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်မှုကြောင့်သာ နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သူ ရှေ့သို့ သိပ်မရောက်ရှိခဲ့ချေ။

“သေစမ်း... ဒါက ဘာနည်းလမ်းလဲ။”

“ဒီကောင်က ခိုးဆော့နေတာလား။”

“ဒီလိုမျိုးတောင် ကစားလို့ရသေးတာလား။”

အကြီးအကဲယောင်နှင့် အခြားသူများ၏ ပါးစပ်များမှာ လက်သီးဆုပ်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားစွာ ပွင့်ဟသွားကြပြီး လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြရသည်။ ဤသည်မှာ မည်ကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးပါနည်း။

အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်လှသော အကြီးအကဲယောင်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။

ချက်ချင်းပင် အကြီးအကဲယောင်သည် အရှိန်မြှင့်၍ ကျန်းဟန်၏နောက်သို့ လိုက်လံမီအောင် ကြိုးစားခဲ့ပြီး အရှက်မရှိသော အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ညီလေး... ဒါက ဘာနည်းလမ်းလဲ။ ငါ့ကို ပြောပြလို့ရမလား။ ငါ ငွေပေးပြီး ဝယ်နိုင်သလို တခြားအရာနဲ့လည်း လဲလှယ်နိုင်တယ်။”

“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ ယောင်လောင်က ငါတို့ မြူခိုးအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးပဲ။ မင်းသာ သာမည ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တဲ့ မင်းရဲ့နည်းလမ်းကို ပေးလှူမယ်ဆိုရင် မင်းအတွက် အဆုံးမရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ အာဏာကို ရရှိလိမ့်မယ်။ ဒီလိုကိစ္စတွေကို ဘယ်တော့မှ ပူပန်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။”

“ဟုတ်တယ်။ မင်းသာ ငါတို့ကို ပြောပြမယ်ဆိုရင် ငါတို့ အာမခံနိုင်တယ်။”

“မင်းကို မြူခိုးအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အမာခံအဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင်တောင် အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်။”

ထိုလူများသည်လည်း ဘေးမှ ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်ကြပြီး ကျန်းဟန်၏ ကောင်းကင်ကို အံတုနေသော နည်းလမ်းကြောင့် လုံးဝ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြကာ ကျန်းဟန်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အသည်းအသန် သိချင်နေကြသည်။ ဤနည်းလမ်းသာရှိပါက ၎င်းတို့သည် ယခုကဲ့သို့ ခါးသီးစွာ ရုန်းကန်နေရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းဟန်သည် သူ၏ခေါင်းကိုလှည့်ကာ ထိုလူများကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ မင်းတို့ကို ပြောပြဖို့က မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ သိချင်တယ်ဆိုရင်တော့... အရင်ဆုံး မင်းတို့ကိုယ်ပေါ်မှာရှိတဲ့ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို အရင်ထုတ်ပေးလိုက်။”