အခန်း ၃၂၇

အခန်း ၃၂၇ - ဒီကောင်လေးက နောက်လိုက်လား...

ထို့ကြောင့် အကယ်၍ ကျိုးဟန်သာ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက တစ်ချက်လေး မတော်တဆ ဖြစ်သွားသည်နှင့် သူတို့ကို သတ်မိသွားမည်ကို အမှန်တကယ် စိုးရိမ်မိနေသည်။

"ရှဲ့ရွှန်း... မင်း သူတို့နဲ့ သွားကစားပေးလိုက်..."

"ဖြည်းဖြည်း လုပ်... သူတို့ကို မထိခိုက်စေနဲ့..."

ကျိုးဟန်သည် နောက်လိုက်တစ်ယောက်ကို ကျပန်းရွေးချယ်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဟန်အစ်ကို... မင်း ဒီလိုလုပ်တာက ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေကို အရမ်း အထင်သေးလွန်းနေပြီ..."

ကျောက်ရီထျန်းက အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဟန်၏ ဤလုပ်ရပ်မှာ နောက်လိုက်တစ်ယောက်ကို ထွက်၍ တိုက်ခိုက်ခိုင်းခြင်း ဖြစ်ရာ လူကို စော်ကားနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့အပြင် မထိခိုက်စေရန်ပင် ပြောဆိုလိုက်သေးရာ ၎င်းမှာ သူတို့ကို လူရာမသွင်းခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ ညီအစ်ကို လေးယောက်စလုံးက ကျိုးဟန်အပေါ် အလွန် ကျေးဇူးတင်ပြီး ကိုးကွယ်လေးစားကြသည် မှန်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူတို့၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဒါပေါ့... ငါတို့ လေးယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားတွေက အရင်ကနဲ့ လုံးဝ မတူတော့ဘူး... တိုးတက်လာတဲ့ အမြန်နှုန်းက မင်း စိတ်ကူးထားတာထက်တောင် ကျော်လွန်နေဦးမယ်..."

လျန်ဖေးဖန်က ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူပြောသည့်အတိုင်း အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

[မြေအောက် နန်းတော် အပျက်အစီး] အတွင်း၌ သူတို့လည်း ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးများစွာ ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ အနည်းငယ် ဘဝင်မြင့်နေကြပြီး ကျိုးဟန်၏ အရှေ့တွင် သူတို့၏ စွမ်းအားကို သက်သေပြချင်နေကြသည်။

"ဟန်အစ်ကို... မင်းက ဒီလိုပြောမှတော့ ငါလည်း မင်းရဲ့ နောက်လိုက်ကို အနိုင်မကျင့်ပါဘူး... ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ သူ့ကို ရင်ဆိုင်မယ်... မင်း ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို အရင် ကြည့်ကြည့်လိုက်ပါဦး..."

လုံအောက်က ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

နောက်လိုက်တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရသည်ကိုပင် လေးယောက်စလုံး ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ရမည် ဆိုပါက သူတို့ လုံးဝ မျက်နှာပျက်ခံမည် မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့သည်လည်း ပထမနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်သော အကောင်ကြီးများ ဖြစ်ရာ ဂုဏ်သိက္ခာကို အလွန် အလေးထားကြပေသည်။

"မင်း သဘောပဲ... နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်ကိုတော့ ကိုယ့်ဘာသာ တာဝန်ယူ..."

ကျိုးဟန်လည်း အပိုစကားများ မပြောချင်တော့ပေ။ စေတနာဖြင့် သတိပေးသည်ကို အခြားသူက လက်မခံမှတော့ သူလည်း ဂရုစိုက်မနေတော့ချေ။

"ကောင်းပြီ... မင်း နာမည် ရှဲ့ရွှန်း မဟုတ်လား..."

"အခု အရှုံးပေးလိုက်ရင် အနည်းဆုံးတော့ အသားနာ သက်သာတာပေါ့..."

လုံအောက်က ကိုယ်ကို လှည့်ကာ ရှဲ့ရွှန်းကို ပြောလိုက်သည်။

ဤကောင်မှာ ရှုပ်ပွနေသော ရွှေရောင် ဆံပင်များနှင့် သပ်ရပ်မှုမရှိသော ပုံစံရှိရာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သာမန်နောက်လိုက် တစ်ယောက်မှန်း သိသာနေသည်။ ထို့ကြောင့် ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် ဖိအားမရှိဟု သူ ထင်မှတ်ထားသည်။

ရှဲ့ရွှန်းကမူ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ လက်ထဲရှိ နဂါးသတ် ဓားမကြီးကို ပွတ်သပ်ကာ အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့်သာ နေလေသည်။

"လက်ကို နည်းနည်း ဖြေသုံး... ဆက်ဆံရေးတွေ မထိခိုက်စေနဲ့..."

ကျောက်ရီထျန်းက သတိပေးလိုက်သည်။ ဤကိစ္စသေးသေးလေးကြောင့် ကျိုးဟန် မျက်နှာပျက်သွားမည်ကို သူ မလိုလားပေ။ ထိုသို့ဖြစ်သွားပါက ရင်ထဲတွင် အဖုအထစ်များ ရှိသွားမည်မှာ သေချာလှသည်။

"စိတ်ချ... ငါ အတိုင်းအတာ သိပါတယ်..."

လုံအောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

"အထွတ်အထိပ်... မူလပြန်လည်ခြင်း စွမ်းအင် ခုနစ်စု..."

ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် သုံးမီတာခန့် အရွယ်အစားရှိ အကြည်ရောင် ရေဘောလုံးကြီးက ရှဲ့ရွှန်းထံသို့ လွှမ်းခြုံ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ဤသိုင်းကွက်ကို သူသည် စွမ်းအား၏ ခုနစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူရန်အတွက်မူ သူ၏ ရင်ထဲ၌ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိနေလေသည်။

"အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ... ဒဏ်ရာကိုးချက် လက်သီး..."

ရှဲ့ရွှန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သိပ်သည်းလှသော လက်သီးချက်များက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားမတတ် ဗုံးကြဲ တိုက်ခိုက်လာလေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ လုံအောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီတာ ရာနှင့်ချီ၍ အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

"ဘာ... ဒါ..."

မူလက တည်ငြိမ်နေသော ရဲ့လျန်၏ မျက်နှာထားမှာ မှင်သက်သွားရသည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်လွန်းလှရာ တိတိကျကျ မည်သို့ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ မမြင်လိုက်ရချေ။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒါက တကယ်ပဲ နောက်လိုက် တစ်ယောက် ဆိုတာ သေချာလို့လား..."

လျန်ဖေးဖန်မှာ မိမိ၏ မျက်လုံးများကိုပင် မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ ဤသည်မှာ နိုင်ငံတကာ အဆင့်မီ နောက်ပြောင်မှုကြီး တစ်ခုလား။

ဤနောက်လိုက် ဆိုသူက အခြားနယ်မြေများမှ ခေါင်းဆောင်များထက်ပင် ပို၍ ကြမ်းတမ်းနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

"ဒါက... အရမ်း လွန်ကဲလွန်းနေပြီ..."

"ငါကိုယ်တိုင် နတ်ဘုရားအဆင့် မှော်လက်နက်ကို သုံးပြီး အနိုင်ယူမယ် ဆိုရင်တောင် အားစိုက်ထုတ်ရဦးမှာ..."

ကျောက်ရီထျန်းက အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို သူ၏ ရင်ထဲ၌ လျင်မြန်စွာ ခန့်မှန်းတွက်ချက်လိုက်သည်။

သေချာပေါက် ဤကဲ့သို့ ခန့်မှန်းတွက်ချက်ခြင်းမှာ များစွာ အဓိပ္ပာယ် မရှိလှချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှဲ့ရွှန်းသည် အစွမ်းထက်ဆုံးသော စွမ်းအားများကို လုံးဝ အသုံးမပြုခဲ့သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက နည်းနည်း ပြင်းသွားတယ်..."

"အားလုံးက နဂါး နိုင်ငံသားတွေ ချည်းပဲ... ဒီလိုလုပ်စရာ မလိုပါဘူး..."

ကျိုးဟန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျောက်ရီထျန်းတို့နှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်လှပေသည်။

လူငယ်များ ဘဝင်မြင့်တတ်သည်မှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူတစ်ပါးကို မီတာ ရာနှင့်ချီ၍ လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းမှာ မျက်နှာကို လုံးဝ မထောက်ထားရာ ကျလွန်းလှပေသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် အားအနည်းဆုံး ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည် ကို သုံးလိုက်တာပါ..."

"ကိုယ့်စွမ်းအားတွေ ဒီလောက်ထိ ကြီးမားနေမယ်လို့ ကျွန်တော်လည်း မသိခဲ့ဘူးလေ..."

ရှဲ့ရွှန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ အနည်းငယ် ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

မူလက ဤကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် လုံအောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ဤမျှအထိ စုတ်ပြတ်သတ်သွားမည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် အစစ်အမှန် နဂါး စွမ်းအားကို ခုနလေးတင်မှ နိုးထစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ရှဲ့ရွှန်း အနေဖြင့် ချက်ချင်း အသားမကျသေးဘဲ ယခင် တွေးတောမှု ပုံစံအတိုင်း အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ကြည့်မရလောက်အောင် ဆိုးရွားသော မြင်ကွင်းမျိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကျိုးဟန်မှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။

မကြာမီ လုံအောက်ကို တွဲကူ၍ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ မသေဆုံးသွားခဲ့ချေ။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအဆင့် ကာကွယ်ရေး မှော်လက်နက် တစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ထိခိုက်မှု အများအပြားကို တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ အတော်လေး သနားစရာ ကောင်းနေလေသည်။

"မင်း အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့ရဲ့ မှော်လက်နက် တွေ အကုန်လုံးကို သုံးပြီး မင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်မယ်..."

လုံအောက်က ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ကို စားသုံးကာ အခြေအနေ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီးနောက် ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည် ဆယ်ယူလိုသဖြင့် မကျေမနပ် ပြောလိုက်လေသည်။

"တိုက်ဦးမလို့လား..."

ရှဲ့ရွှန်းမှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။ ဤကောင်က အတော်လေး ခေါင်းမာလွန်းလှသည်။ သူက ကျိုးဟန်ကို လှမ်းကြည့်ကာ အကြံဉာဏ် တောင်းခံလိုက်လေသည်။

ကျိုးဟန်က တစ်စုံတစ်ရာ တုံ့ပြန်မှု မပေးရသေးခင်မှာပင် အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရယ်မောသံ တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ခစ်... ခစ်... ခစ်..."

"ဒီမှာ လူသားမျိုးနွယ်တွေ အများကြီး ပါလား... ဗိုက်ဆာနေတာနဲ့ အတော်ပဲ... မင်းတို့ကို တရားဝင် အသိပေးလိုက်မယ်... အခုကစပြီး မင်းတို့တွေဟာ ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ အစားအစာတွေ ဖြစ်သွားပြီ..."

အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်လှသော တစ္ဆေ မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင် ချဉ်းကပ်လာသည်။ ၎င်း၏ အသံမှာ သြရှရှ ဖြစ်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေလေသည်။

၎င်းသည်လည်း ရွှမ်ယွမ် နန်းတော် ဖွင့်လှစ်ချိန်က ဖြစ်ပေါ်လာသော ထူးခြားသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည့် ရှိုးလော် တစ္ဆေနယ်မြေ မှ ဒေသခံ တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ ဤမျှများပြားသော လူသားမျိုးနွယ်များကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ၎င်း၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။

၎င်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာမှုက ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားစေသည်။

"ဟား... ဒါက ကြယ်သုံးပွင့် ဧကရာဇ်အဆင့် အစွမ်းထက်သူ လား..."

ရဲ့လျန်၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။ အထူး အာရုံခံ ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည် မှတစ်ဆင့် ရောက်လာသူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား အဆင့်အတန်းကို သူ ချက်ချင်း စစ်ဆေး သိရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အစွမ်းထက်သူ ကတောင် လုယူဖို့ ရောက်လာတာလား..."

လျန်ဖေးဖန်၏ မျက်နှာထားမှာလည်း မကောင်းလှချေ။

"တခြားဟာတွေ ထားလိုက်တော့... အခု အရေးအကြီးဆုံးက ဒီတစ္ဆေ ကောင်က ငါတို့ကို စပြီး တိုက်ခိုက်တော့မယ်..."

ကျောက်ရီထျန်းက သတိပေးလိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ် ပူပန်နေလေသည်။

"ငါတို့ လေးယောက် ပူးပေါင်းရင်တောင် ကြယ်နှစ်ပွင့် ဧကရာဇ်အဆင့် အစွမ်းထက်သူ ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ တော်တော်လေး ခက်ခဲနေသေးတာ..."

"ကြယ်သုံးပွင့် ဧကရာဇ်အဆင့် ဆိုရင်တော့ ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ဘူး..."

လုံအောက်က တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ပျံ့နှံ့နေပြီး ဤအချိန်၌ သူ မည်မျှ စိုးရိမ် ထိတ်လန့်နေကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

"ခစ်... ခစ်... ခစ်... မင်းတို့ရဲ့ အမြင်က မဆိုးပါဘူး..."

"ဒါကြောင့် အခုပဲ ခုခံတာကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ငါ့ကို အရသာရှိတဲ့ အစားအစာ တစ်နပ်လောက် ကောင်းကောင်း စားသုံးခွင့် ပေးလိုက်တော့..."

လေးယောက်သား၏ ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်နေမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မီးတောက် တစ္ဆေ အရှင်သခင် မှာ ပိုမို ဘဝင်မြင့်လာကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော မျက်လုံးများက အဆက်မပြတ် တောက်ပနေလေသည်။

"ဟန်အစ်ကို... ငါတို့ အခု ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ..."

ကျောက်ရီထျန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူ၏ အတွေးထဲတွင် တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးရန်သာ ရှိသော်လည်း ကျိုးဟန်၏ တည်ငြိမ်နေသော ပုံစံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဤကဲ့သို့ မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ ဟုတ်လား... ရိုးရှင်းပါတယ်... သတ်လိုက်ရုံပဲလေ..."

ကျိုးဟန်က အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်သည့် ဟန်ဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်လေသည်။

"တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်မယ်..."

"ဟန်အစ်ကို... မင်း ကိုယ်တိုင် ဝင်တိုက်မလို့လား..."

"မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဒီအဆင့်အထိ ရောက်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး... ကြယ်သုံးပွင့် ဧကရာဇ်အဆင့် သိုင်းသမား ကိုတောင် သတ်နိုင်တယ်ပေါ့..."

ရဲ့လျန်မှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး ကျိုးဟန်၏ ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေသော ပုံစံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလျင်စလို အတည်ပြု မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ငါ ဝင်တိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူ ဝင်တိုက်မှာ..."

ကျိုးဟန်က ရှဲ့ရွှန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားအဆင့် သို့ မရောက်ရှိသူများကို သူ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် ပျင်းရိနေလေပြီ။

"ဟန်အစ်ကို... အခု အခြေအနေက အရေးကြီးနေပြီ... နောက်မနေပါနဲ့တော့..."

ကျောက်ရီထျန်းမှာ ရင်ထဲတွင် အလွန် စိုးရိမ်သွားပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

ယခင်က ရှဲ့ရွှန်းသည် လုံအောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း လုံအောက်သာ နတ်ဘုရားအဆင့် မှော်လက်နက်ကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက နောက်ဆုံးတွင် သေချာပေါက် အနိုင်ရရှိမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားလေသည်။ ထို့ကြောင့် ယခု ကျိုးဟန် ပြောလိုက်သော စကားအပေါ် သူ လုံးဝ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိအောင် ဖြစ်နေရသည်။

"သုံးထောင် မီးလျှံ ဓားမီး... သေစမ်း..."

သူတို့ သံသယ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရေတွက်၍ မရနိုင်သည့် ဓားပုံရိပ်များ ပြန့်နှံ့သွားလေတော့သည်။