အခန်း ၃၉၄

အခန်း ၃၉၄။ လယ်ယာခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်ခြင်း၊ ခြံရှင်၏ ခံစားခွင့်

လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ အလွန် မှောင်မည်းနေသည်။

ရှည်လျားသော လိုဏ်ခေါင်းလမ်းကြောင်း တစ်ခုနှင့် သံချေးတက်နေသော ရထားသံလမ်း နှစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့ရသည်။

ခေါင်းတပ် ဓာတ်မီးက အရှေ့ဘက်ရှိ အမှောင်ထုကို ခွင်းပစ်လိုက်သည်။

ရွှီယန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်များ အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ စူးစမ်းရှာဖွေသော နေရာများကလည်း ပို၍ပို၍ ထူးဆန်းလာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ခန့်က တောင်ထဲတွင် မှိုတူးရင်း ဆေးမြစ်များ ရှာဖွေကာ မိမိကိုယ်ကို ကျွေးမွေးရန် ငွေအနည်းငယ် ရှာဖွေနေခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်တော့ လူသိန်းပေါင်းများစွာ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ဆိုက်ဘေးရီးယား လူသူကင်းမဲ့နယ်မြေရှိ လျှို့ဝှက်စခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဤနေရာရှိ အခြေအနေများကို စူးစမ်းရှာဖွေနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဓာတ်မီး၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားသည်။

"သတ္တုတွင်း နဲ့ နည်းနည်း တူတယ်... ဆိုက်ဘေးရီးယား မှာ သတ္တု သယံဇာတ တွေ အရမ်း ပေါများတယ် ဆိုပေမယ့် တူးဖော်ရတာ အရမ်း ခက်ခဲတာ..."

"အဲဒါကြောင့် ဒီနေရာက ထူးဆန်းနေတာ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဆယ်ချီ ကတည်းက ဒီဘက်မှာ တူးဖော်ခဲ့ဖူးတာလား မသိဘူး..."

ရွှီယန်၏ အသံက သတ္တုတွင်း လိုဏ်ခေါင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သူက လျှို့ဝှက်စခန်း၏ မူလအစကို စိတ်ဝင်စားနေသော်လည်း အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ ကတော့ ရွှီယန်၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကိုသာ စိုးရိမ်နေကြသည်။

ဤနေရာက မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့် အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။

အတွင်းဘက်သို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ ရွှီယန်က ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူက လေထုထဲတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အနံ့အချို့ကို ရရှိလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ညှီစော်နံကာ အနည်းငယ် ပုပ်စော်နံနေသဖြင့် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများလည်း ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာကြသည်။

[အစ်ကိုယန်... ဘာဖြစ်လို့လဲ] အချို့က သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ မေးမြန်းလာကြသည်။

"အနံ့ ရတယ်... တိရစ္ဆာန် အနံ့ပဲ... ဒါပေမဲ့ ဘာအကောင်လဲ ဆိုတာတော့ မသိဘူး..."

"လေထဲမှာ အနံ့ ရှိနေတယ်..."

"ဒီထဲမှာ နေထိုင်တဲ့ အကောင် တစ်ခုခု ရှိတယ်..."

ရွှီယန်က စကားစတင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရွှီယန် ထိုသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများမှာ ပို၍ပင် စိုးရိမ်သွားကြသည်။

'တိရစ္ဆာန် ရှိတယ် ဟုတ်လား...'

'ဒီလို ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ လိုဏ်ခေါင်း အနက်ပိုင်းမှာ ဘာတွေ နေထိုင်နေမှာလဲ...'

'ဝက်ဝံများ ဖြစ်နေမလား...'

'တကယ်လို့သာ ဝက်ဝံ တစ်ကောင် အရှေ့မှာ ပိတ်နေမယ် ဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် သေလမ်းပဲ...'

[ငါတို့ကို လာမခြောက်ပါနဲ့]

[လောင်ရွှီ... မင်းက အစီအစဉ် ပိုကောင်းအောင် လုပ်နေတာ မဟုတ်လား]

[သူက အစီအစဉ် ပိုကောင်းအောင် လုပ်လေ့ သိပ်မရှိဘူး... သူ ရှိတယ်လို့ ပြောရင် တကယ် ရှိနေတာပဲ]

[အရမ်း အန္တရာယ် များသလို ခံစားရတယ်]

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက အဆက်မပြတ် ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြသည်။

ဤအချိန်တွင် ရွှီယန်က အရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

လိုဏ်ခေါင်း၏ အတွင်းပိုင်း နေရာလွတ်က ရုတ်တရက် ကျယ်ဝန်းလာခဲ့သည်။

ရွှီယန်၏ ဓာတ်မီး အလင်းရောင် ထိုးကျသွားသောအခါ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လိုဏ်ခေါင်း တစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားသည့် အလားပင်။

ထို့နောက် လူကို ကျောချမ်းသွားစေသော မြင်ကွင်း တစ်ခုက အားလုံး၏ အရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤလိုဏ်ခေါင်း၏ အပေါ်ဘက်တွင် ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်ပြီး အသားတောင်ပံ တစ်စုံ ပါရှိသော မီးခိုးရောင် လင်းနို့ကြီးများ အပြည့်အနှက် ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အလင်းရောင် ရှိနေသဖြင့် ဤလင်းနို့များက စူးရှသော အော်သံများ ပြုလုပ်ကာ ဟိုဟိုဒီဒီ စတင် ပျံသန်းနေကြတော့သည်။

ရွှီယန်က အောက်ဘက်သို့ ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

တာဝန်၏ တောင်းဆိုချက်မှာ လျှို့ဝှက်စခန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖြစ်ပြီး ဆိုလိုသည်မှာ အောက်ဘက်သို့ တောက်လျှောက် ဆင်းသွားရမည် ဖြစ်သည်။

ရေခဲလွှာများ၊ လင်းနို့များနှင့် လိုဏ်ခေါင်း အနက်ပိုင်း စသည်တို့ ရှိနေသည်။

ရွှီယန်၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ နောက်ကြောင်းပြန် လှည့်ပြေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

တချို့ လင်းနို့များက ရွှီယန်၏ ဆီသို့ပင် ပျံသန်းလာကြသဖြင့် ရွှီယန်က ခေါက်တုတ်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

မည်သူ အနားကပ်လာလာ ရိုက်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက ဤမျှ ကြီးမားသော လင်းနို့အုပ်ကြီးကို မြင်သောအခါ တစ်ယောက်ချင်းစီ လန့်ဖြတ်သွားကြပြီး အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့သွားကြတော့သည်။

'ဒါ ဘာကြီးလဲ...'

'လိုဏ်ဂူ တစ်ခုလုံး လင်းနို့တွေ ချည်းပဲ... တစ်ကောင်ထက် တစ်ကောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းနေတယ်... သတ္တဝါဆန်းတွေ စုဝေးနေတဲ့ နေရာ တစ်ခုလိုပဲ... အားလုံးကို လန့်သေသွားအောင် လုပ်နေတာလား...'

ဤလင်းနို့များ အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း နိုးထလာကြခြင်းက ပို၍ပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

[လခွမ်း]

တချို့ လူများမှာ ရုတ်တရက် တုန်တက်သွားပြီး လန့်ဖြတ်ကာ ဖုန်းကိုပင် လွှင့်ပစ်လိုက်မိကြသည်။

ရွှီယန်က သတ္တုတွင်း လိုဏ်ခေါင်းထဲတွင် အစွမ်းကုန် ပြေးလွှားနေလေသည်။

"တာဝန် မလုပ်တော့ဘူး..."

"လင်းနို့ တွေက မူလကတည်းက ဗိုင်းရပ်စ် တွေ အများဆုံး သယ်ဆောင်ထားတဲ့ သတ္တဝါတွေပဲ... ဒီဘက်က လည်း ရေခဲလွှာ အနက်ပိုင်း ဖြစ်နေသေးတယ်... ပြီးတော့ ငါ့ကို အနက်ရှိုင်းဆုံး အထိ အောက်ကို ဆင်းခိုင်းနေသေးတာ..."

"ဆုလာဘ် က ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်နေပါစေ... မကောင်းတဲ့ အရာ တစ်ခုခု အပြင်ကို သယ်သွားမိတာမျိုး တော့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး..."

"စွန့်စား ရှာဖွေတာ ရပေမယ့် ဘေးဒုက္ခ ကြီး ဖြစ်သွားရင်တော့ ဒုက္ခ ရောက်လိမ့်မယ်..."

ရွှီယန်က စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

သူက အမြဲတမ်း စိတ်နေသဘောထား ကောင်းမွန်သူ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွေးချယ်ခွင့် က သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေလေသည်။

ရွှီယန်က လိုဏ်ဂူ ထဲမှနေ၍ ဤသို့ တောက်လျှောက် ပြေးထွက်လာခဲ့ပြီး လိုဏ်ဂူ အတွင်းမှ လင်းနို့ အော်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် လင်းနို့များ အားလုံး အပြင်သို့ လိုက်မလာခဲ့ကြချေ။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းရှိ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ မှာ အထိတ်တလန့် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး အားလုံးက ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။

"အထဲမှာ လင်းနို့တွေ ဒီလောက် အများကြီး ရှိနေတာ..."

"မသွားတော့ဘူး... ဆက်မသွားတော့ဘူး..."

"သူတို့ကို ကြောက်လို့တော့ မဟုတ်ဘူး... ဒီအကောင်တွေ က ဗိုင်းရပ်စ်တွေ သယ်ဆောင်ထားလို့လေ... ဒီဘက်က လည်း ရေခဲလွှာ ဆိုတော့ ရှေးဟောင်း ဗိုင်းရပ်စ် တွေ အများကြီး ရှိနေနိုင်တယ်..."

"အခု က နွေရာသီ ဆိုတော့ ရေခဲလွှာ တွေ အရည်ပျော်နေတယ်... အထဲမှာ ဘာတွေ ရှိနေမလဲ ဆိုတာကို အသေအချာ မပြောနိုင်ဘူး..."

"ဒီလောက် ဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ... ခရီးစဉ် တိုင်း က ကောင်းမွန်တဲ့ ရလဒ် တစ်ခု ရနိုင်မယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး..."

ရွှီယန်က လိုဏ်ဂူ ပေါက်ဝမှ ပြေးထွက်လာပြီးနောက် လိုဏ်ဂူကို နောက်လှည့်ကြည့်ကာ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများကို ပြောလိုက်သည်။

အားလုံးက တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာကြသည်။

[ခုနက ငါ့ကို တော်တော် လန့်သွားစေတယ်... အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ... လောင်ရွှီ မင်းက တကယ် သတ္တိကောင်းတာပဲ]

[လင်းနို့ တွေ ဒီလောက် အများကြီး ရှိတာကို ငါ ပထမဆုံး အကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ... ဆိုက်ဘေးရီးယား မှာတောင် သူတို့ အသက်ရှင် နိုင်သေးတယ်]

[လိုဏ်ခေါင်း ထဲမှာ အပူချိန် က နည်းနည်း ပိုမြင့်မယ်... ဒီကောင်တွေ က တကယ်ပဲ အသက်ရှင် နိုင်ကြတာပဲ]

[ငါ့ကို လန့်သွားအောင် လုပ်တယ်... လျော်ကြေးပေး]

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက အသီးသီး အော်ဟစ် ပြောဆိုနေကြလေသည်။

ရွှီယန်က သက်ပြင်းရှည် အချို့ ချလိုက်သည်။

သူက အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဤရှားပါးအဆင့် တာဝန်ကို ပြတ်သားစွာ စွန့်လွှတ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ခွန်းလွန်တောင်တန်း သေမင်းတမန် တောင်ကြား သို့ သွားရန်ပင် သူ ဝန်လေးမည် မဟုတ်သော်လည်း ပြင်ပကမ္ဘာကို ဆိုးရွားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ဖြစ်စေနိုင်သည့် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကိုတော့ သူ အတော်လေး ငြင်းဆန်လေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု က ကောင်းမွန်သဖြင့် ဗိုင်းရပ်စ် ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ခံရမည် မဟုတ်သော်လည်း အခြား အရာများကိုတော့ အသေအချာ မပြောနိုင်ချေ။

"အထဲ မဝင်တော့ဘူး... ရှာတွေ့သွားတာနဲ့ တင် ရပါပြီ..."

"ဒီလောက် များတဲ့ လင်းနို့တွေ ဆိုတော့ သိပ်ကောင်းတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူး..."

ရွှီယန်က ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်လိုက်ပြီး နောက်ကြောင်း ပြန်လှည့်သွားကာ ဤလိုဏ်ဂူ အနားသို့ပင် မကပ်ချင်တော့ချေ။

ရှားပါးအဆင့် ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန် တစ်ခုကို ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်ရသည် ဆိုသော်လည်း သူ အနည်းငယ်မျှပင် စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

အကြောင်းမှာ ဤသည်က သူ၏ ရွေးချယ်မှု ပင် ဖြစ်သောကြောင့် တည်း။

ရည်ရွယ်ချက် အရမ်း ပြင်းထန်လွန်းပြီး ရည်မှန်းချက် မပြည့်မချင်း အရှုံးမပေးခြင်းက အလွန် ပင်ပန်းလွန်းလှပေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် တာဝန်၏ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုကို ခံရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို သူ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်မှသာ ရမည် ဖြစ်သည်။

မလုပ်ချင်ပါက မလုပ်ဘဲ နေလိုက်မည်။

ထို့နောက် ရွှီယန်က သင့်တော်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ တဲထိုးလိုက်ပြီး လွင်ပြင်ထဲတွင် တစ်ညတာ အနားယူလိုက်သည်။

ဒုတိယနေ့ တွင်တော့ သူက ခရီးဆက် ထွက်လာခဲ့သည်။

အပျိုစင် သစ်တော၏ မြင်ကွင်းက အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

လမ်းတွင် ဝက်ဝံညို တစ်ကောင်က ရွှီယန်ကို တွေ့ရှိသွားပြီး သစ်ပင် အနောက်တွင် ပုန်းကွယ်ကာ သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ဒရုန်း က ဖမ်းယူမိသွားရာ အားလုံးက ထပ်မံ၍ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြန်သည်။

ရွှီယန် ကိုယ်တိုင် လည်း မူလက အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဝက်ဝံညို က စောင့်ကြည့်နေရုံသာ ဖြစ်ပြီး တကယ်တမ်း ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ရွှီယန် အဝေးသို့ ရောက်သွားသောအခါ ဝက်ဝံညို က ဆက်လက် လိုက်ပါမလာတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအခန်း အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အချို့ကို ယူဆောင်လာပေးနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု က အတော်လေး အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလှပေသည်။

တောရိုင်းထဲမှ မြင်ကွင်းများကို အားလုံးက ကြည့်ရှုရသည်ကို နှစ်သက်ကြလေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အထိတ်တလန့် ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း အန္တရာယ် မရှိခဲ့ချေ။

ရွှီယန်က ပြန်ရောက်သွားပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံးကို ပိုးသတ် သန့်စင်လိုက်ပြီး ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစား များကိုလည်း အမှိုက်ပုံ ထဲသို့ ပစ်ကာ မီးရှို့ပစ်လိုက်သည်။

ဆိုက်ဘေးရီးယား က အလွန် အန္တရာယ် များလွန်းလှပေသည်။

တာဝန် နှစ်ခုကို အလွယ်တကူ လုပ်ဆောင်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ဤမျှ အန္တရာယ်များသော ကိစ္စရပ်များကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ရွှီယန်၏ ရင်ထဲတွင် လည်း အတော်လေး ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် အန္တရာယ်များသော နေရာများ အလွန် များပြားလှရာ နောက်ပိုင်းတွင် စူးစမ်းရှာဖွေမည် ဆိုပါက လုံခြုံရေးကို ဂရုစိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ရတနာရှာဖွေရေး အကြိမ်ရေ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ ပြန်ရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

သူ အပြင်ထွက်လာခဲ့သည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ရာ လယ်ယာခြံဝင်း ကို အနည်းငယ် လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီယန်က အီဗန် ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ဝက်ဝံညို၊ တောဝံပုလွေ တို့နှင့် ခွဲခွာကာ ကားစီး၍ မြို့ထဲသို့ သွားရောက်ပြီးနောက် ချန်ပိုင်တောင်တန်း သို့ လေယာဉ်ဖြင့် ပြန်လည် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကားစီးလိုက် လှေစီးလိုက်ဖြင့် ပင်ပန်းခဲ့သော်လည်း မြို့ထဲသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော ခံစားချက်ကြီး က မျက်နှာဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

မာဝန် က ကားမောင်း၍ သူ့ကို လာကြိုပြီး လယ်ယာခြံဝင်း ၏ အခြေအနေများကို အစီရင်ခံ တင်ပြလေသည်။

ရွှီယန်က နောက်ခန်းတွင် သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်လိုက်ပြီး လယ်ယာခြံဝင်း ၏ အပြောင်းအလဲ များကို နားထောင်ရင်း အတော်လေး စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။

"ခြံရှင်... ဝံပုလွေပေါက်လေး က အခုတလော သိပ်မလာဘူး... သစ်တော အနက်ပိုင်း ကို သွားနေတာ ဖြစ်မယ်..."

"ကျွန်တော်တို့ ဘက်မှာ ဝံပုလွေ က နည်းနည်း ရှားတယ်... မြင်တွေ့ရတာ အတော်လေး ထူးဆန်းတယ်..."

"ဝက်တွေ က အတော်လေး ကောင်းကောင်း ကြီးထွားနေတယ်... ဒီဝက်တွေ က အစာကြေလွယ်လို့ ဖြစ်မယ်... အသားတက်တာ အရမ်း မြန်တယ်... ဒီနေ့ ခြံရှင် ပြန်လာမယ် လို့ ကြားတော့ နျိုကျွမ်း က တစ်ကောင် သတ်ပြီး ဝက်တစ်ကောင်လုံး စားပွဲ လုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်..."

"ကြောင်တွေ ခွေးတွေ လည်း ပုံမှန် ပါပဲ... နေ့တိုင်း တော်တော်လေး စည်ကားတယ်..."

"ပြီးတော့ ဝမ်ဝူ က ရည်းစား ရနေပြီ... မြို့ထဲမှာ ပန်းဆိုင် ဖွင့်ထားတာ... အခု သူက စနေတနင်္ဂနွေ တိုင်း မြို့ထဲ သွားနေတယ်... လယ်ယာခြံဝင်း ထဲကိုတော့ သူ ခေါ်မလာရဲသေးဘူး... ခြံရှင် ရဲ့ သဘောတူညီချက် လိုသေးတယ်လေ..."

မာဝန် က အဆက်မပြတ် ရှင်းပြနေလေသည်။

အရှေ့ပိုင်းတွင် တိရစ္ဆာန်များ အကြောင်း ပြောနေသည် က အဆင်ပြေသော်လည်း ရုတ်တရက် ဝမ်ဝူ ၏ ကိစ္စ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ရွှီယန် ပင် အနည်းငယ် တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း မရှိသလို ဖြစ်သွားရသည်။

"ဒီကောင်လေး မဆိုးဘူးပဲ... တိုးတက်မှု တော်တော် မြန်တာပဲ..."

ရွှီယန်က ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူ့ ရည်းစား က တော်တော် ကောင်းတယ်... လူက တည်ငြိမ်တယ်... ရိုးသားတဲ့ သူမှန်း ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိသာတယ်... ဝမ်ဝူ ကံကောင်းတာပဲ..."

မာဝန် က ဆက်လက် အစီရင်ခံ လိုက်သည်။

"လယ်ယာခြံဝင်း မှန်လုံအိမ် တွေ ထဲက ဘလူးဘယ်ရီ တွေလည်း ကောင်းကောင်း ကြီးထွားနေတယ်... ချယ်ရီ တွေလည်း အဖူးသစ် တွေ ထွက်လာပြီ..."

ခြံရှင် ၏ ယာဉ်မောင်း နှင့် လယ်ယာခြံဝင်း ၏ နယ်မြေ တာဝန်ခံ တစ်ဦး အနေဖြင့် မာဝန် က အလုပ်များကို အလွန် ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူက မိမိ၏ နေရာကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် ဤကိစ္စများကို အလွန် သေသပ်စွာ ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

အခြေခံအားဖြင့် ဤလမ်းတစ်လျှောက်လုံး ပြန်လာရာတွင် လယ်ယာခြံဝင်း၌ ဤရက်ပိုင်း အတွင်း ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်းကို ရွှီယန် အားလုံး သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဆိုက်ဘေးရီးယား ၏ အတွေ့အကြုံများကို စကားစမြည် ပြောဆိုရင်း အိမ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ခြံရှင် ခရီးထွက် ရာမှ ပြန်ရောက်လာပြီ ဖြစ်ရာ လယ်ယာခြံဝင်း က သေချာပေါက် မတူညီတော့ချေ။

နေ့လယ်စာ ဟင်းလျာများ က အလွန် စုံလင် ကြွယ်ဝနေပြီး ဝက်ပေါင် အကြီးကြီး သာမက ဝက်သားနီချက်၊ ဝက်ခြေထောက်ပေါင်း၊ ဝက်နံရိုးဟင်းချို၊ အာလူးနှင့် ပဲသီး နှပ် စသည်တို့လည်း ပါဝင်လေသည်။

မုန့်ပဲသရေစာ များ လည်း အကုန် ရှိလေသည်။

ကြောင်၊ ခွေး၊ ရက်ကွန်း စသည်တို့ ကလည်း အထူး ပျော်ရွှင်နေကြပြီး ရွှီယန်ကို ဝိုင်းရံကာ ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှား နေကြလေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လယ်ယာခြံဝင်း ၏ အဓိက ကျောရိုး ဖြစ်သလို မဏ္ဍိုင် လည်း ဖြစ်ရာ သူ ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လယ်ယာခြံဝင်း တစ်ခုလုံး ၏ ခံစားချက် က မတူညီတော့ချေ။

နေ့လယ်စာကို အားရပါးရ စားသောက်လိုက်ပြီး ရွှီယန် က အရသာရှိသော ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ် ကို မစားရသည်မှာ အတော်လေး ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ရာ လယ်ယာခြံဝင်း မှ ပြုလုပ်သော လက်ဖြစ် မန်ထို ကို စားလိုက်ရသောအခါ ခံစားချက် က တကယ်ကို ကောင်းမွန်လှပေသည်။

အထူးသဖြင့် မန်ထို ကို ဖဲ့ကာ ပန်းကန်ထဲရှိ အသားဟင်းရည် နှင့် တို့စားလိုက်သောအခါ တစ်ကိုက်တည်း စားလိုက်ရုံဖြင့် မန်ထို က အထူး ဝါးလို့ ကောင်းနေပြီး အရသာ ကလည်း ကောင်းမွန်လှပေသည်။

ဆိုက်ဘေးရီးယား ဘက်တွင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း နီးပါး အသားကိုသာ စားသုံးရပြီး ဂျုံစာ က အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

ယခုအခါမှသာ ဂျုံစာကို စားသုံးလိုက်ရတော့သည်။

အစားအသောက်များကို ဝဝလင်လင် စားသောက်ပြီးနောက် ခွေးများကို လမ်းလျှောက် ထွက်ခိုင်းကာ ကြောင်များကို စနောက် ကစားနေလိုက်သည်။

ဝံပုလွေပေါက်လေး ကို ထပ်မံ မြင်တွေ့ရသောအခါ ရွှီယန် ၏ ရင်ထဲတွင် အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင် နေသည်ဟု ခံစားရလေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆိုက်ဘေးရီးယား တွင် ရွှီယန် က ဝံပုလွေဘုရင် ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ယခုအခါ သူ့တွင် လည်း ဝံပုလွေဘုရင် ၏ အာဏာစက် ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ဝံပုလွေပေါက်လေး က သူ့ကို အမြဲတမ်း ဝံပုလွေဘုရင် အဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားခဲ့လေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်း ၏ ဘဝ က အမြဲတမ်း သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပြီး အရာအားလုံး ကို စနစ်တကျ စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

ကြောင်စင်းကျားလေး ဆန်းပြောင် က ရွှီယန် ပြန်ရောက်လာသည်ကို သိရှိသွားပြီး ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ကြွက်ကြီး တစ်ကောင်ကို ကိုက်ချီကာ ရွှီယန်၏ အရှေ့မှ တမင်သက်သက် ဖြတ်လျှောက်သွားလေသည်။

၎င်းက အမှတ်တမဲ့ ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း ရွှီယန်၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အမြီးက ကောင်းကင် အထိ ထောင်တက်သွားတော့သည်။

ရွှီယန် က ၎င်း ထိုသို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဤကောင်လေး ဘာတွေးနေသည်ကို သိရှိသွားလေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီယန် က အလိုက်သင့်ပင် ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဆန်းပြောင်... ဒီလောက် ကြီးတဲ့ ကြွက်ကို ဖမ်းလာတာလား..."

"တကယ် အစွမ်းထက်တာပဲ..."

"အလုပ် လုပ်တာ တကယ် ကောင်းတာပဲ..."

သူ ထိုသို့ ချီးကျူးလိုက်သည်နှင့် ကြောင်စင်းကျားလေး ၏ အမြီး က ပို၍ပင် မြင့်မားစွာ ထောင်တက်သွားတော့သည်။

မျက်နှာ အမူအရာ ကလည်း အလွန် ကျေနပ် အားရနေပုံ ရလေသည်။

သို့သော် ၎င်းက ရွှီယန်ကို နောက်လှည့်၍ပင် မကြည့်ဘဲ တစ်ပတ်ခန့် လျှောက်သွားပြီးနောက် အဝေးသို့ ပြန်ပြေးသွားတော့သည်။

ဤမျှလောက်သာ ကြွားဝါ ပြသသွားခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။