အခန်း ၁၇၁

🍄 Chapter 171

ရွာရှိ လူတိုင်းနီးပါး ယွမ်ယွမ်သီချင်းဆိုသည်ကို ကြားဖူးကြပြီး ရုပ်ရှင်တစ်ကားအတွက် ဇာတ်သိမ်း အပိတ်တေးသီချင်းအား သူမ အသံသွင်းခဲ့ကြောင်းလည်း သိရှိထားကြသည်။

သို့သော် သူမက ရုပ်ရှင်ထဲတွင် အမှန်တကယ် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်လော။

ပို့စကတ်ကို သေချာထပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းကို ရှီးဖျင် ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးစတူဒီယိုမှ ထုတ်ဝေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးခြင်းမှာ အလွန်တရာမြင့်မြတ်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။

ကုန်းလီနှင့် လျိုရှောင်ချင်းတို့ကဲ့သို့သော ငွေရောင်ပိတ်ကားပေါ်တွင် လှုပ်ရှားနေကြသည့် ကြယ်ပွင့်ကြီးများစွာမှာလည်း ရှီးဖျင် ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးစတူဒီယိုမှ ဆင်းသက်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။

နိုင်ငံတကာ အသိအမှတ်ပြုမှု ရရှိခဲ့သော “ဆန်ကြမ်းနီ”၊ “မြေဝါ” နှင့် “အမည်းရောင်စစ်တုရင်” တို့အကြောင်းကို မည်သူက မကြားဖူးဘဲ ရှိပါမည်နည်း။

ရှီးဖျင် ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးစတူဒီယိုသည် ရှီးဖျင်လူမျိုးများ၏ ဂုဏ်ယူစရာပင်။

ပို့စကတ်ပေါ်ရှိ “ရှီးဖျင် ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးစတူဒီယို” ဟူသော စာလုံးကြီးများကို ကြည့်ရင်း ပို့စကတ်ကို ကိုင်ထားသောလူများ၏ လက်များမှာ တုန်ယင်နေလေသည်။

‘ငါတို့ရဲ့ ယွမ်ယွမ်က နာမည်ကြီးတော့မယ်ဟေ့'

အချို့က ရှောင်ဝမ်အသံသွင်းထားသော ကက်ဆက်ခွေများကိုပင် လုယူရန် ကြိုးစားလာကြသည်။

ယခုအခါ ယွမ်ယွမ်မှာ နာမည်ကြီးတော့မည်ဖြစ်ရာ ရှောင်ဝမ် နေရာအနှံ့ လိုက်လံရောင်းချနေခဲ့သော တိတ်ခွေများမှာ စုဆောင်းသိမ်းဆည်းထားသင့်သော ပစ္စည်းများ ဖြစ်လာနိုင်လေ၏။

အစ်မမော်က အပြေးအလွှား တောင်းဆိုလိုက်၏။

“မေ့လန်၊ ငါ့ကို တစ်ခွေပေးပါ”

အစ်မလျိုကလည်း တစ်ခွေကို လုယူလိုက်ပြီး ပြန်မပေးတော့ချေ။

“ငါတို့ အိမ်နံရံမှာ ဒါကို သွားကပ်ထားမယ်”

သတင်းများ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပွဲလာကြည့်နေသူများစွာမှာ ယခုအခါ ပို့စကတ်များကို လုယူရန် ပူးပေါင်းပါဝင်လာကြသဖြင့် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်သွားလေသည်။

အထူးသဖြင့် ပို့စကတ်တစ်ကတ်က လူတိုင်း၏အာရုံကို ဖမ်းစားထားသည်။ ၎င်းမှာ ဇာတ်ဆောင်မင်းသမီး၏ကျောပေါ်တွင် မှီထားပြီး ကင်မရာကို ငေးကြည့်နေသော ယွမ်ယွမ်၏ပုံဖြစ်သည်။

ခြောက်နှစ်အရွယ်ကောင်မလေးမှာ ပိန်လှီနေပြီး ဆံပင်များက မျက်နှာပေါ်သို့ ကျနေကာ မြင်ရသူများ၏ ရင်တွင်း၌ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထိုအကြည့်လေး တစ်ခုတည်းအတွက်ဖြင့်ပင် လူအတော်များများ ရုပ်ရှင်ရုံသို့ အပြေးအလွှားသွားရောက်ကြည့်ရှုလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

ကန့်ကွက်သံအချို့လည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကောင်မလေးက နည်းနည်း ပိန်နေတယ်နော်၊ ညစ်ပတ်နေသလိုပဲ၊ ငါတို့ယွမ်ယွမ်လောက် မလှတာတော့ သေချာတယ်”

တစ်စုံတစ်ယောက်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်၏။

“အဲဒါကို ရုပ်ရှင်ဇာတ်ဝင်ခန်းပုံ လို့ ခေါ်တယ်လေ၊ ‘အဝါရောင်မြစ်၏ သီချင်း’ က လူ့အဖွဲ့အစည်းဟောင်းကို နောက်ခံထားတယ်ဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား”

ကိုယ်ဝန်ခုနစ်လ ရှိနေပြီဖြစ်သော ယောင်းမဟွမ်သည် အာထရာဆောင်း ရိုက်ကြည့်ရာတွင် ကလေး၏လည်ပင်း၌ ချက်ကြိုး နှစ်ခါ ရစ်ပတ်နေကြောင်း တွေ့ရှိထားရသည်။

သူမ အိမ်တွင် အနားယူနေသင့်သော်လည်း ဆရာဟွမ်မသိအောင် တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမသည် ယွမ်ယွမ်၏ဓာတ်ပုံများကို ကြည့်လိုဇောဖြင့် ကလေးအား ထိခိုက်မည်ကိုပင် မစိုးရိမ်တော့ဘဲ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ခုန်ပေါက်နေလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ဝမ်မှာ အလွန်ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေပြီး သူ၏အသံမှာလည်း ကျယ်လောင်ကာ တက်ကြွမှုအပြည့်ရှိနေသည်။

“လုတာ့ပေါင်၊ ငါ့ညီမမှာ ပို့စကတ်တွေရှိတယ်၊ မင်းအစ်မမှာကော ရှိလို့လား”

လုတာ့ပေါင် ပို့စကတ်တစ်ကတ်ကို လုယူရန်ကြိုးစားစဉ် ရှောင်ဝမ်က သူ၏လက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

တာ့ပေါင် လက်သီးဖြင့် ထိုးရန်ပြင်လိုက်စဉ် တစ်ခုခုက သူ့ကိုကိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ကလေးဝဝဖိုင့်ဖိုင့်လေး တစ်ယောက်က သူ့လက်အား ကိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“မေ့လန်၊ နင့်ကလေးက ဘာလို့ လူကိုကိုက်နေတာလဲ”

ကိုယ့်ကလေး အမှားလုပ်စဉ်က ပြဿနာ မရှိသော်လည်း အခြားသူက သူ့ကလေးကို ကိုက်သောအခါ လုကျင်းယွီသည် ချက်ချင်းမကျေမနပ်ဖြစ်သွားကာ ရှောင်လန်ကို ခွာထုတ်ရန် ကြိုးစားလေတော့သည်။

ချန်မေ့လန်က သူမ၏ကလေးကို နောက်သို့ပြန်ဆွဲယူကာ ချေပလိုက်၏။

“ကလေးတွေဆိုတာ နည်းနည်းပါးပါးဆော့တာ ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ကြီးလာရင် အောင်မြင်ဖို့ကသာ အရေးကြီးတာလို့ ရှင်ပဲပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား”

လုကျင်းယွီသည် သူ့လူကိုသူ အလွန်ကာကွယ်တတ်သူဖြစ်ရာ ချန်မေ့လန်အား ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“ဒီကလေးလား၊ သူက နောင်ကျရင် အောင်မြင်တဲ့သူ ဖြစ်လာမယ်လို့ နင် ထင်နေတာလား၊ သူကြီးလာရင် နင့်စကားကို နားထောင်မယ်လို့ နင်ထင်နေလား”

ကျိုးရွှယ်ချင်းက သူမ၏သားအကြီးမှာ အသုံးမကျသူဖြစ်ပြီး အငယ်မှာ ကျေးဇူးကန်းသူဖြစ်ကြောင်း အမြဲ ညည်းတွားလေ့ရှိသည်။

လုကျင်းယွီသည် တကယ်တမ်းတွင် မေ့လန်အတွက် အတော်လေးသနားမိသည်။

ယန်ရှီရှန်း၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ဆင်းရဲသော ရဲသားတစ်ယောက်ကို လက်ထပ်ခဲ့ရကာ ကျေးဇူးကန်းသောကလေးနှစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်နေရရှာသည်။

အင်ဂျင်နီယာပရောဂျက်အချို့ကို ရရှိခဲ့လျှင်ပင် ရရှိလာသော ဝင်ငွေများကို သူမ သိပ်ပြီးမသိမ်းထားနိုင်ချေ။

ယခုအခါ သူက ငွေအမြောက်အမြား ရှာနိုင်နေပြီဖြစ်ရာ သူ့အနားတွင် မနေခဲ့မိသည့်အတွက် သူမ သေချာပေါက် နောင်တရနေလောက်‌ချေပြီ။

သူ့အမြင်တွင် သူမ၏လေသံမှာ ပိုမိုနူးညံ့သင့်သည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။

သို့သော် ချန်မေ့လန်၏လေသံမှာ သူ့ထက်ပင် ပိုမိုပြတ်သားနေလေသည်။

“ကျွန်မသားနှစ်ယောက်လုံး နောင်ကျရင် အရမ်းအောင်မြင်လာမယ်လို့ ထင်ရုံတင်မကဘူး၊ ကျွန်မသမီးကတောင် ရှင့်သားထက် အဆပေါင်းထောင်ချီပြီး ပိုသာအုံးမယ်၊

သူမက အဆုံးအဖြတ်စာမေးပွဲမှာ သင်္ချာကို ၁၀၀ ရပြီး တရုတ်စာကို ၉၆ ရတယ်၊ ရှင့်သားက အဲဒီလို ရနိုင်လို့လား”

ရွာမူလတန်းကျောင်းတစ်ကျောင်းက အဓိက အထူးမူလတန်းကျောင်း တစ်ကျောင်းနှင့် မည်သို့လုပ်၍ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် ယွမ်ယွမ်သည် လုကျင်းယွီ၏အမြင်တွင် ယန်ရှီရှန်းမြင်သည်ထက် ပို၍ အထင်ကြီးစရာမရှိချေ။

သူ့အမြင်တွင် သူမသည် ကြောက်ရွံ့တုံ့ဆိုင်းတတ်သော ကလေးငယ်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူမ၏အမှတ်များက မည်သို့လုပ်၍ ဤမျှကောင်းမွန်နေရသနည်း။

သေချာပေါက် လုကျင်းယွီသည် ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်တည်ငြိမ်နေသည်။

တာ့ပေါင်သည် သင်္ချာတွင် ၉၇ မှတ် ရရှိခဲ့သော်လည်း တရုတ်စာတွင် ၈၆ မှတ်သာ ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူက ကျောင်းအုပ်ကြီးအား တာ့ပေါင်ကို နေ့စဉ် ကျူရှင်ပြပေးရန် ငွေအမြောက်အမြား ပေးထားပြီးနောက်မှ ရရှိခဲ့သောအမှတ်များ ဖြစ်သည်။

သူက မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကာ လုတာ့ပေါင်ကို ဆွဲကိုင်၍ ပြောလိုက်၏။

“ကြားလား၊ မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကတောင် မင်းထက် အမှတ်ပိုကောင်းနေတယ်၊ နောက်နှစ် မင်း ပိုကြိုးစားမှရမယ်”

တာ့ပေါင်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဖေဖေ၊ နောက်နှစ် သားလည်း တုန်းဖန် ကျောင်းကို သွားတက်မယ်၊ ယန်ကျောင်းတိထက် သေချာပေါက် အမှတ်ပိုရအောင် လုပ်ပြမယ်”

တာ့ပေါင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယွမ်ယွမ်နှင့် ရှောင်လန်တို့မှာ ဒေါသထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

သို့သော် ရှောင်ဝမ်က ချက်ချင်းပင် ခုန်ထွက်လာ၏။

“ငါသာ စာကို သေချာလုပ်ချင်ရင်၊ မင်း လုတာ့ပေါင်က ငါ့ညီမကို မပြောနဲ့၊ ငါ့ကိုတောင် နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ အရှက်ကွဲဖို့သာ စောင့်နေတော့”

လုတာ့ပေါင်သည် လက်သီးများကို ဆုပ်ထားကာ ခြေဖျားထောက်ရပ်နေရင်း သူ့ကို ပြန်လည်စိုက်ကြည့်နေသော ရှောင်ဝမ်ကို ကြည့်နေလေသည်။

ချန်မေ့လန်မှာ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

‘တော်လိုက်တဲ့ကောင်လေး၊ တစ်ဖက်လူဒေါသထွက်နေပြီ၊ ငါဒေါသထွက်ဖို့မလိုတော့ဘူး’