အခန်း ၁၇၂

🍄 Chapter 172

ရှောင်ဝမ်အား စာလုပ်ရန် အာရုံစိုက်လာစေမည့် ပိုမိုကောင်းမွန်သောနည်းလမ်းကို သူမ စဉ်းစား၍ မရခဲ့သော်လည်း တာ့ပေါင်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ အကောင်းဆုံးဆေးတစ်ခွက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူမ တာ၀န်ပြီးဆုံးခဲ့လေ၏။

လူကြီးများသည် ကလေးများအတွက် ဓာတ်ကူပစ္စည်းများဖြစ်ကြပြီး နှိုင်းယှဉ်မှုများ စတင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းမှာ အဆုံးသတ်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

တာ့ပေါင်သည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အင်္ကျီကို ရုတ်တရက် လှန်တင်ကာ ခါးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“ငါ့အဖေမှာ ပေဂျာတောင်ရှိတယ်၊ မင်းအမေမှာကော ရှိလို့လား၊”

‘ပေဂျာလား’

ဤပစ္စည်းလေးမှာ လက်တလောတွင် တကယ်ကို အသစ်အဆန်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ခါးတွင် ၎င်းကို ချိတ်ဆွဲထားသူ မည်သူမဆို အခြားသူများ၏ အထင်ကြီးလေးစားမှုကို ချက်ချင်း ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်မေ့လန်၏အိမ်တွင်မူ ၎င်းမှာ အသစ်အဆန်း မဟုတ်တော့ချေ။

သူတို့တွင် နှစ်လုံး ရှိသော်လည်း ချန်မေ့လန်က သူမ၏ အိတ်ထဲတွင်သာ အမြဲထည့်ထားလေ့ရှိပြီး ယန်ကျောက်ကလည်း သူ၏ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲသို့သာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပစ်ထည့်ထားတတ်သည်။

ရှောင်ဝမ်သည် ချန်မေ့လန်၏အိတ်ထဲမှ ပေဂျာကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ လုတာ့ပေါင်အား ပြသလိုက်၏။

“ငါတို့ အိမ်မှာ နှစ်လုံးတောင် ရှိတယ်၊ ငါ့အဖေရော အမေရော နှစ်ယောက်လုံးမှာရှိတယ်”

မောင်နှမသုံးယောက်၏ ယုံကြည်မှုများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ကြီးမားလာတော့သည်။

တီတီမည်သော ပေဂျာလေးတစ်လုံးက သူတို့ကို တစ်ပွဲနိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မည်သည့်အခါကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

လုတာ့ပေါင်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ခြေဆောင့်နေတော့သည်။

“ဖေဖေ၊ မေမေ့ကို သားအတွက်လည်း ပေဂျာတစ်လုံးဝယ်ပေးဖို့ ပြောပေးပါ၊ သားလိုချင်တယ်”

လုကျင်းယွီက သူ့သားကို အလျင်အမြန် နှစ်သိမ့်လိုက်၏။

“သူတို့နဲ့ မငြင်းနေပါနဲ့ကွာ၊ မင်းအမေ တောင်ပိုင်းက ပြန်လာရင် မင်း သဘောကျတဲ့ အဲဒီစက်ကလေး ဝယ်ပေးဖို့ ငါပြောလိုက်ပါ့မယ်”

၎င်းက ယွမ်ယွမ်အား စက်ရုပ်ကြောင်လေးပါသော ရှောင်လန်၏နာရီလေးကို သတိရသွားစေသည်။

ကောင်မလေးသည် ရှောင်လန် အမြတ်နိုးဆုံးနာရီလေးကို ယူဆောင်လာပြီး သူ့လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ခါးထောက်ကာ လုတာ့ပေါင်ကို နှာမှုတ်ပြလိုက်သည်။

လုတာ့ပေါင်က ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်၏။

“ငါ့အမေက ငါ့ကို ဒီထက်ပိုကြီးတာ ဝယ်ပေးမှာ”

ဤစကားက အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသွားသည်။

ကျိုးရွှယ်ချင်းသည် လုတာ့ပေါင်အပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း၊ လိုချင်တာအကုန် ဝယ်ပေးကြောင်း ရှောင်ဝမ် ကြားလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ အနည်းငယ် ညှိုးကျသွားလေ၏။

ယွမ်ယွမ်သည် ရှောင်ဝမ်၏ခံစားချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ တာ့ပေါင်နှင့် ဆက်လက်ငြင်းခုန်ရန် ဆန္ဒမရှိတော့ချေ။

လုကျင်းယွီသည် ဤအရာအားလုံးကို ပြုံးလျက်စောင့်ကြည့်နေပြီး ရင်တွင်း၌ အလွန်သက်သောင့်သက်သာ ခံစားနေရသည်။

ကျိုးရွှယ်ချင်းသည် တောင်ပိုင်းသို့သွားခဲ့ပြီး သူမတွင် ပေဂျာပါသွားသော်လည်း ၎င်းမှာ ပြည်နယ်ဖြတ်ကျော်၍ ခေါ်ဆိုမရချေ။

သူမသည် မကြာသေးမီက ဖုန်းလည်းပြန်မဆက်ခဲ့ပေ။

ယန်ကျောက်သည် အိမ်ကို ပြန်လည်သိမ်းယူရန် ရုတ်တရက် ရောက်လာခဲ့ပြီး သူ သေချာပေါက် ပြန်ယူမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ညှိနှိုင်းစရာ အကြောင်းမရှိကြောင်း အခိုင်အမာပြောဆိုခဲ့သည်။

လုကျင်းယွီသည် ၎င်းကို သေချာပေါက်မစွန့်လွှတ်လိုချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ကျောက်၏ အိမ်သည် အမျိုးသားတိုင်း၏အိပ်မက်ထဲမှ စံပြအိမ်ဟောင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ တံခါးဝတွင် ရပ်နေရုံဖြင့်ပင် အိမ်ကြီး၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုကို ခံစားနိုင်သည်။

သို့သော် ကျိုးမိခင်၏အိမ်နှင့် ပတ်သက်သည့် ပြဿနာကို သူ စုံစမ်းကြည့်သောအခါ ထိုအချိန်က ကျိုးရွှယ်ချင်းနှင့် ယန်ကျောက်တို့သည် နှုတ်ဖြင့်သာ သဘောတူညီခဲ့ကြကြောင်း သိရသည်။

ကျိုးရွှယ်ချင်းသည် အိမ်ကို သေချာစောင့်ရှောက်မည်ဟု ကတိပေးခဲ့သဖြင့် ယန်ကျောက်က သူမကို ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အခြားတစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင် စာဖြင့်ရေးသားထားသော စာချုပ်မရှိဘဲ နှုတ်ကတိမျှသာဖြစ်သည်။

အိမ်ခြံမြေ လွှဲပြောင်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်များ ပြီးစီးသွားသော်လည်း ယန်ကျောက်ကသာ ၎င်းတို့ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကျိုးရွှယ်ချင်းအား မပေးခဲ့ချေ။

“စောင့်ရှောက်မည်” ဟူသော စကားလုံးမှာ ပြောရန်လွယ်ကူသော်လည်း လုပ်ဆောင်ရန်မှာမူ ခက်ခဲလွန်းလှသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးလုံး ငွေရှာရန် အလုပ်များနေသဖြင့် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် အချိန်မရခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် အိမ်မှာ သူတို့၏အိမ် ဖြစ်လာပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင် နေထိုင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သန့်ရှင်းမှု အခြေအနေက အိမ်ကို ပြန်လည်သိမ်းယူရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု တကယ်ဖြစ်နိုင်ပါမည်လော။

လုကျင်းယွီတွင် ယခုအခါ ငွေရှိနေပြီဖြစ်ပြီး မြို့ထဲတွင် အိမ်တစ်လုံးဝယ်ထားသော်လည်း ယန်ကျောက်အား ယန်ရှီရှန်း၏အိမ်ကို သိမ်းပိုက်ခွင့်ပြုခဲ့သော ယန်ကွမ်ရွာ၏ခေါင်းဆောင်များသည် ယန်ကျောက်ဘက်မှ ရပ်တည်ပေးလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။

သို့သော် ယန်ကွမ်ရွာမှ လူများက ယန်ကျောက်ဘက်မှ ရပ်တည်ပေးပြီး မသမာသော နည်းလမ်းအချို့ဖြင့် သူ့ကို အတင်းအကျပ်နှင်ထုတ်ရန် ကြိုးစားလာနိုင်သည့် မဖြစ်နိုင်သော အခြေအနေမျိုးတွင်...

လုကျင်းယွီ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မျှော်မှန်းချက်မှာ ယွမ်နှစ်သောင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက်တွင် ငွေမရှိသဖြင့် ပေးမည်မဟုတ်ဟု သူခန့်မှန်းထားသည်။

သို့သော် မေ့လန်ပေးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သူမသည် ပရောဂျက်ငယ်လေးများမှ ငွေအချို့ ရှာဖွေထားပြီး ဤဈေးနှုန်းကို လက်ခံရဲကောင်း လက်ခံနိုင်ပေမည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ငြင်းကြပါစေဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

သူ အိမ်ကို စွန့်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။

‘တကယ်လို့ သူတို့ တကယ်လိုချင်ကတကယ်လိုချင်ရင် ယွမ်နှစ်သောင်း ပေးရမယ်’

မေ့လန်က သူ့ကို အိမ်ထဲသို့ဖိတ်ခေါ်မည့် အရိပ်အယောင် မပြသဖြင့် လုကျင်းယွီသည် တာ့ပေါင်နှင့်အတူ အပြင်သို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားပြီး ကျောက်မီးသွေးခြံအဝင်ဝတွင် စောင့်နေလေသည်။

ယခုအခါ နှစ်သစ်ကူးနေ့လွန်သွားပြီဖြစ်ပြီး ရာသီဥတုမှာ အတော်လေး အေးနေဆဲဖြစ်သည်။

ရှောင်ဝမ်သည် ခြံတံခါး ပိတ်လိုက်ပြီး ရေပိုက်ခေါင်းဖွင့်ကာ အလွန် သန့်ရှင်းသော အဖြူရောင် မျက်နှာသုတ်ပုဝါတစ်ထည်ကို ရှာဖွေလိုက်၏။

ထို့နောက် ရေအေးဖြင့်စွတ်ကာ တစ်ဝက်ခန့်ခြောက်သည်အထိ အကြိမ်ကြိမ် ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ယွမ်ယွမ်၏ ကက်ဆက်ခွေများအားလုံးကို ဂရုတစိုက် သန့်ရှင်းရေးလုပ်လေသည်။

ချန်မေ့လန် တွေးလိုက်မိသည်မှာ ‘ဒီကောင်လေးရဲ့ ငွေရှာချင်စိတ်က မသေသေးဘူးပဲ၊ တာ့ပေါင်နဲ့ အဲဒီလောက်နှိုင်းယှဉ်ခံရပြီးတာတောင် သူက စာမလုပ်ချင်ဘဲ ငွေနည်းနည်းလေးကိုပဲ ရှာချင်နေသေးတာလား’ ဟူ၍ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် တိတ်ခွေများကို ဘူးများထဲသို့ ဂရုတစိုက်ပြန်ထည့်ကာ ကက်ဆက်ခွေများ အားလုံးကို စားပွဲပေါ်တွင် သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ပြီးနောက် သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ နံရံပေါ်ရှိ ရှောင်လန်၏ဂုဏ်ပြုလက်မှတ်ကို သတိထားမိသွားသည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ယွမ်ယွမ်၏ပို့စကတ်တစ်ကတ်ကို ထိုအနီးတွင် ကပ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် အိမ်စာစာအုပ်ကို ထုတ်ယူကာ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူပြီး အမှားများကို အလေးအနက် စတင်ပြင်ဆင်နေလေတော့သည်။

သူ၏ ညီမနှင့် ညီလေး နှစ်ဦးလုံးမှာ ယခုအခါ နံရံပေါ်တွင် ရောက်နေကြပြီဖြစ်သည်။

အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ မကြိုးစားပါက တကယ်ပဲ လှောင်ပြောင်ခံရပေလိမ့်မည်။

ချန်မေ့လန်သည် ဤအရာကို သတိထားမိကာ ပြုံးလိုက်မိပြီး ယန်ကျောက်ထံသို့ ဖုန်းဆက်ရန် အချိန်ယူလိုက်သည်။

သူ ဘယ်မှာလဲ၊ အိမ်ကို ဘယ်လို ပြန်ယူမလဲဟု မေးမြန်းရန် ဖြစ်သည်။

လုကျင်းယွီက အနည်းဆုံး ယွမ် ၂၀,၀၀၀ တောင်းမည်ဟုလည်း သူမ ခန့်မှန်းထားသဖြင့် ယွမ် ၂၀,၀၀၀ ကို ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။