အခန်း ၁၇၈

🍄 Chapter 178

လုကျင်းယွီ၏အဖွဲ့သည် ယန်ကျောက်အတွက် အိမ်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးရန် လဝက်နီးပါး အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

နှစ်သစ်ကူး နီးကပ်လာချိန်တွင်မှ လူကြီးများက နေထိုင်ရန်သင့်တော်သည်ဟု သတ်မှတ်သောအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူတို့ကို ထွက်ခွာခွင့်ပြုခဲ့သည်။

ယန်ကျောက်သည် သူ၏ ဂုဏ်ပြုခံစစ်မှုထမ်းမိသားစု ဆိုင်းဘုတ်နှင့် မိခင်၏ နာမည်ဘုတ်ပြားကို အိမ်အသစ်သို့ ယူဆောင်သွားလိုသည်။

ချန်မေ့လန် ကလေးများနှင့်အတူ ယန်ကျောက်၏အိမ်သို့ သွားခဲ့သည်။

ရှောင်ဝမ်သည် ငယ်စဉ်က ရွာသို့ လာရောက်လည်ပတ်ဖူးသဖြင့် သူ့မိသားစုအိမ်ကို မှတ်မိနေသည်။

ယနေ့တွင် မိသားစုတစ်စုလုံး ရောက်ရှိလာသောအခါ သူသည် ယွမ်ယွမ်နှင့် ရှောင်လန်တို့ကို ကြွားဝါပြလိုစိတ် ပြင်းပြနေလေသည်။

“ဒီအခန်းက….”

ရှောင်ဝမ်က တံခါးတစ်ပေါက်ကို တွန်းဖွင့်ရင်း ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“သားအဖေပြောတာက ဒီအခန်းကို သားရဲ့အဘိုးအတွက် အထူးဖယ်ထားတာတဲ့၊ မကောင်းဘူးလား၊ နောင်ကျရင် ဒီအခန်းက ယွမ်ယွမ်အတွက်ပဲ ဖြစ်မှာ၊

ဟိုပြတင်းပေါက်နားက ထောင့်ကိုကြည့်လိုက်၊ အဲဒီနေရာက နင့်ရဲ့ စန္ဒရားထားမယ့်နေရာပဲ”

၎င်းမှာ တကယ်ကို လှပသောအခန်းလေး ဖြစ်သည်။ နံရံများအားလုံးကို အပြာရောင် အုတ်ချပ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အုတ်ကြားများကို လိုက်ဖက်သောအရောင်ရှိသည့် မော်တာများဖြင့် ဖြည့်ဆည်းထားရာ ပြီးပြည့်စုံစွာ ချောမွေ့သောမျက်နှာပြင်ကို ဖန်တီးပေးထားသည်။

ကန်ကုတင်၏ အစွန်းကို ပွတ်တိုက်ထားသောသစ်သားအဝိုင်းများဖြင့် ကွပ်ထားရာ ခရမ်းရောင်သန်းနေသော အနီရောင်လေးများက အပြာရောင်အုတ်ချပ်များနှင့် အလွန်လိုက်ဖက်လှပနေလေသည်။

ယွမ်ယွမ်သည် ဤအပြာရောင်အုတ်အိမ်လေးကို မချစ်ဘဲမနေနိုင်အောင် ဖြစ်ရလေသည်။

၎င်းက သူမ၏ ငယ်ဘဝအိမ်လေးကို သတိရသွားစေ၏။

ထိုအိမ်လေးမှာလည်း အိမ်အသစ်ဆောက်ရန် မဖြိုဖျက်မီက အပြာရောင်အုတ်ချပ်များနှင့် အမိုးကြွပ်ပြားကြီးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

“ဒီအခန်းက သားနဲ့ အဖေအတွက်၊ ဘယ်လိုထင်လဲ”

ရှောင်ဝမ်က နောက်ထပ် တံခါးတစ်ပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ယွမ်ယွမ် ထူးဆန်းမှုတစ်ခုကို သတိထားမိသွားသည်။

သူမ၏ အိမ်တွင် ကန်းကုတင်ကြီးများ ရှိသော်လည်း ရှောင်ဝမ်၏ အိမ်ရှိ ကန်း ကုတင်များ အားလုံးမှာ သေးငယ်ကြပြီး များသောအားဖြင့် ကျေးလက်ဒေသများတွင် တစ်ယောက်အိပ်ရန်အတွက်သာ ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ယွမ်ယွမ်က မေးလိုက်၏။

“အစ်ကို့အဘိုးနဲ့ အဘွား အတူတူ မအိပ်ကြဘူးလား”

ဆုဝမ် သည် ၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် အသက် ၆၂ နှစ် အရွယ်၌ ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ရှောင်ဝမ်မှာ အသက် နှစ်နှစ်သာ ရှိသေးသဖြင့် သူမကို မမှတ်မိချေ။

သို့သော် ငယ်စဉ်က သူ၏ မိခင်နှင့် ကျိုးရွှယ်ချင်းတို့ ပြောဆိုနေကြသည်ကို သူ ကြားဖူးခဲ့သည်။

ရှောင်ဝမ် အသံကိုနှိမ့်ကာ ဖြေလိုက်သည်။

“သူတို့ အရင်ကတည်းက သိပ်အဆင်မပြေကြဘူး၊ ငါ့အမေကြောင့်လေ... အာ၊ ထားလိုက်ပါတော့”

ဆုဝမ်နှင့် ယန်ဖေးဟန်တို့သည် အမြဲတမ်း ပဋိပက္ခများ ရှိခဲ့ကြပြီး အချိန်အတော်ကြာ သီးခြား နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

ကျိုးရွှယ်ချင်း မြို့တော်သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီးနောက် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်ကြောင့်မှန်းမသိဘဲ အဘိုးအိုနှင့် အဘွားအိုမှာ ကွာရှင်းလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ဆုဝမ် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ယန်ဖေးဟန် အကြီးအကျယ် နောင်တရခဲ့သည်ဟု ဆိုသော်လည်း နောင်တရရန် နောက်ကျသွားပြီမဟုတ်လော။

ယွမ်ယွမ် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် တီးတိုးလေး မေးလိုက်၏။

“အစ်ကို့အဘိုးက အဘွားအသစ်တစ်ယောက် ရနေပြီလား”

ယခုအခါ ရှောင်ဝမ်၏အဘိုးမှာ သူမ၏အဘိုးလည်း ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ ယွမ်ယွမ်သည် သူ့ကို မတွေ့ဖူးသေးသော်လည်း အဘိုးမပါဘဲ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသဖြင့် အဘိုးတစ်ယောက် ရှိရမည်ဆိုသည့်အတွေးကို အတော်လေး သဘောကျနေမိသည်။

သို့သော် သူမသည် မိထွေး-အဘွား တစ်ယောက်ကိုမူ မလိုချင်ချေ။ ထိုအတွေးကို ကြားရုံဖြင့်ပင် မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာဖြစ်နေသည်။

ရှောင်ဝမ်က ဖြေလိုက်၏။

“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ သူက အရမ်းကြမ်းတမ်းတာ၊ လူတိုင်းက သူ့ကိုကြောက်ကြတယ်၊ ဘယ်သူမှ သူ့ကို လက်ထပ်မှာမဟုတ်ဘူး”

ရှောင်ဝမ်သည် ဆုဝမ်ကွယ်လွန်ပြီးနောက် သိပ်မကြာမီတွင် သူ့ကို တစ်ကြိမ်သာတွေ့ဖူးခဲ့သည်။

ယန်ဖေးဟန်က ရှောင်ဝမ်ကို ခေါ်သွားလိုသော်လည်း ကျိုးရွှယ်ချင်းက ရှောင်ဝမ်အား သူ၏အဘိုးမှာ အလွန်ကြမ်းတမ်းပြီး လူတွေကိုစားတတ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ရှောင်ဝမ်မှာ ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့် ငိုယိုကာ မိခင်ဖြစ်သူနှင့်သာ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

“ဒါနဲ့ သမီး မေမေနဲ့ ရှောင်လန်က ဘယ်မှာနေမှာလဲ”

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ယွမ်ယွမ်က မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဝမ်သည် ယွမ်ယွမ်နှင့် ရှောင်လန်တို့၏လက်များကို ဆွဲကာ အဓိက အခန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်သွားလေသည်။

အဓိကအခန်းတွင် ကန်ကုတင်ကြီးတစ်ခု ရှိသည်။

ဤအခန်းကို မာစတာအိပ်ခန်းဟုလည်း ခေါ်ဆိုပြီး အကြီးဆုံးနှင့် အလင်းရောင်အကောင်းဆုံး အခန်းဖြစ်ကာ အထူးကြီးမားသော မှန်ပြတင်းပေါက်များ ပါရှိသည်။

နေရောင်ခြည်သည် အပြာရောင်အုတ်ချပ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကန်းကုတင်ပေါ်သို့ တစ်နေကုန် ကျရောက်နိုင်သဖြင့် ဆောင်းရာသီတွင်နေထိုင်ရန် အထူးသက်သောင့်သက်သာရှိလှသည်။

ရှောင်ဝမ်သည် အပြာရောင်အုတ်ခုံနှင့် အနီရောင်သစ်သားကွပ်ထားသော ကန်ကုတင်ကြီးကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်၏။

“ငါတို့ မေမေနဲ့ ရှောင်လန်က ဒီမှာနေမှာပေါ့၊ နင်တို့ သိလောက်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ငါ့အဘွားတောင် ဒီအခန်းထဲမှာမအိပ်ရဲဘူး”

ရှောင်ဝမ်၏အဘွားဖြစ်သူမှာ ပါးနပ်ပြီး အခွင့်ကောင်းယူတတ်ကာ အခြေအနေတိုင်းတွင် အမြတ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားတတ်သူအဖြစ် လူသိများသော်လည်း သူမသည် ဆုဝမ်၏ ကန်ကုတင်ပေါ်တွင် မအိပ်ဝံ့ချေ။

သူမ၏ရင်တွင်း၌ ဆုဝမ် သည် ဗောဓိသတ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရှောင်ဝမ်၏စိတ်ထဲတွင်မူ သူ့မိခင်နှင့် ရှောင်လန်တို့သည် အိမ်ရှိ အကြီးဆုံးသော ကန်ကုတင်ကို သဘာဝကျစွာပင် ယူသင့်သည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အဘွားဖြစ်သူ၏ ကန်ကုတင်ကို မိခင်ဖြစ်သူနှင့် ရှောင်လန်တို့အား ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ချန်မေ့လန်သည် ယန်ကျောက်နှင့်အတူ ပြတင်းပေါက်များကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရင်း စကားပြောနေကြသည်။

ယန်ကျောက်၏မိခင်အရင်း ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိထားပြီး ယန်ဖေးဟန် နောက်အိမ်ထောင်ပြုခြင်း ရှိမရှိကိုလည်း သူမ သိချင်နေမိသည်။

သူ မြို့တော်တွင် ဇနီးအသစ် တစ်ယောက် ရှိနေသည်လော၊ သူမတွင် ယောက္ခမ-မိထွေး တစ်ယောက် ရှိလာမည်လော ဆိုသည်ကို တွေးတောနေမိသည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သောမေးခွန်းမျိုးအား ယဉ်ကျေးစွာ မည်သို့မေးရမည်ကို သူမ မသိချေ။

ချန်မေ့လန်က မေးမြန်းလိုက်၏။

“ရှင့်အဖေကရော၊ ပေါင်းသင်းရ လွယ်ရဲ့လား”

ယန်ကျောက်က မှန်များကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေသည်။

သူသည် များသောအားဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော သိမ်မွေ့သည့်အလုပ်များ လုပ်နေသူများကို အထင်သေးလေ့ရှိ၏။

ယန်ကျောက်က ဖြေလိုက်သည်။

“သူက ငါနဲ့ တူတယ်၊ သိပ်ပြီး ပေါင်းသင်းရ မလွယ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူက အရမ်းဖြောင့်မတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ”

ဤစကားက ယောက္ခမ-မိထွေး မရှိကြောင်း အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သဖြင့် သတင်းကောင်းပင်ဖြစ်သည်။

ချွေးမများသည် များသောအားဖြင့် ယောက္ခမ-မိထွေးများကို ပြဿနာအများဆုံး ပေးသူများအဖြစ် မြင်လေ့ရှိကြသည်။

ချန်မေ့လန်က ဆက်မေးလိုက်၏။

“ရှင့်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုကရော…”

ယန်ကျောက်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ငါ့အစ်ကိုကြီးက နိုင်ငံခြားမှာ၊ ဒုတိယအစ်ကိုကလည်း စစ်တပ်ထဲမှာ၊ သူတို့အကြောင်းကို မင်း စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး၊ ငါတို့ ကိုယ့်ဘဝနဲ့ကိုယ် နေကြတာပေါ့”

ယောက္ခမ ပြဿနာမရှိ၊ မြို့တော်တွင် အဝေး၌ရှိနေသော ယောက္ခထီးမှာလည်း သူတို့ကို ငွေကြေးအရ ထောက်ပံ့ခြင်းမရှိသော်ငြား သူတို့၏ ဘဝတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းလည်း မရှိချေ။

ယန်ကျောက်သည် သူ၏မိသားစုနောက်ခံကိုသာ ကြည့်မည်ဆိုပါက တကယ်ကို အတော်လေးကောင်းမွန်သောသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။