အခန်း ၁၈၀

🍄 Chapter 180

သူ မနှစ်သက်သောအမျိုးသမီးများကို ဝေဖန်သောအခါ “လောဘကြီးတယ်၊ ပျင်းရိတယ်၊ အလှပြင်ရတာ ကြိုက်တယ်၊ သူ့မိတ်ကပ်ကို ကြည့်ပါဦး၊ အဲဒီလိုမိန်းမမျိုးကို ဘယ်ယောကျ်ားက ကြိုက်မှာလဲ” ဟု ပြောလေ့ရှိသည်။

အဓိကအချက်မှာ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ဘယ်သောအခါမျှ ပြန်လည်ဆန်းစစ်လေ့မရှိဘဲ သူ၏တန်ဖိုးထားမှု အစုအဝေးကသာ မှန်ကန်သည်ဟု အမြဲ ယုံကြည်ထားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

…

ချန်မေ့လန်သည် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူ သို့မဟုတ် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးမဟုတ်ချေ။

သို့သော် တုန်းဖန်အုပ်စုမှ ထိုအလုပ်ကို သူမ တကယ်လိုချင်နေသည်။

သူမ၏ဇာတိမြို့မှ ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားအများအပြား ရှိနေသည်။

အကယ်၍ သူမ ဤကန်ထရိုက်ကို ရရှိပါက အနည်းဆုံးတော့ သူတို့အတွက် သုံးနှစ်စာ အလုပ်အကိုင် ရရှိစေရန်နှင့် နေထိုင်စရာနေရာတစ်ခု ဖန်တီးပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ချန်မေ့လန်၏ရင်တွင်း၌ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျောက်သည် အတွင်းရေးမှူးလျိုမင်ကို သိရှိပြီး သူသည် လျိုမင်အား အကူအညီကြီးတစ်ခု ပေးခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သို့သော် သူသည် အပြန်အလှန် ကျေးဇူးဆပ်ရန် တောင်းဆိုခြင်းမှာ ဝေးစွ ဖုန်းပြန်ခေါ်ရန်ပင် ဆန္ဒမရှိပေ။

ဤခေတ်ကာလတွင် မျက်နှာသာပေးမှုများ သို့မဟုတ် ဆက်ဆံရေးများကို ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ချေ။

ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ဆက်သွယ်မှုများမှာ အကြီးမားဆုံးသောအရင်းအမြစ်ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယွမ်ယွမ်အတွက် စန္ဒရားဝယ်ပေးချင်သည်ဟု သူမ အမြဲတမ်းပြောခဲ့သော်လည်း အင်ဂျင်နီယာပရောဂျက်များမှ သူမ ရှာဖွေရရှိသော ငွေများအားလုံးမှာ ကျောက်မီးသွေးတွင်း၌သာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားရသည်။

ရှောင်ဝမ်၊ ယွမ်ယွမ်နှင့် အခြားသူများ အားလုံးက စန္ဒရားကို မျှော်လင့်နေကြသည်။ သူမ နောက်ထပ် ပရောဂျက်တစ်ခု အမြန်ဆုံးမရရှိပါက ဝယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

…

ချန်မေ့လန်သည် ယန်ကျောက်၏နေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်မှာ ပြီးခဲ့သည့်လကတည်းက ဖြစ်သည်။

ယနေ့ ယန်ကျောက်သည် ချန်မေ့လန်အတွက် မွန်တာဂတ် ဇာအတွင်းခံ အစုံလိုက် နှစ်စုံကို တကယ်ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

တစ်စုံမှာ ခရင်မ်အရောင်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်စုံမှာ ခရမ်းဖျော့ရောင်ဖြစ်ကာ အောက်ခံစိုင်းကြိုးများ ပါရှိသည်။

၎င်းတို့ကို အဝတ်ချိတ်များပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး ဆပ်ပြာနံ့လေးများပင် သင်းနေသေး၏။

သူသည် ၎င်းတို့ကို လျှော်ဖွတ်ပြီးဖြစ်ကာ လက်ဖြင့် လျှော်ဖွတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ကလေးမွေးထားသော အမျိုးသမီးများသည် အချို့နေရာများတွင် လျော့ရဲလာမည်ကို သဘာဝအလျောက်ပင် စိုးရိမ်တတ်ကြသည်။

သို့သော် မေ့လန်၏ ထိုနေရာမှာ ရင်ပတ်ဆိုဒ်သေးငယ်သော်လည်း မက်မွန်သီးမှာမူ အတော်လေး ပြည့်ဖြိုးသည်။

မက်မွန်သီးဆိုဒ် အနေတော်ဖြစ်ပါက ရင်ပတ်ဆိုဒ်က ကြီးနေတတ်ပြီး ရင်ပတ်ဆိုဒ်အနေတော်ဖြစ်ပါက မက်မွန်သီးဆိုဒ်က သေးနေတတ်သည်။

အတွင်းခံဝယ်ရသည်မှာ ခက်ခဲပြီး ကုန်တိုက်များတွင်လည်း ရင်သားဆိုဒ်နှင့် ရင်ပတ်ဆိုဒ်ကို သေချာစွာ ခွဲခြားထားလေ့ မရှိတော့ချေ။

အရောင်းစာရေးများက တွေ့ရာကိုသာ ကမ်းပေးတတ်ပြီး မှန်ကန်သောအရွယ်အစား ရရှိရန်မှာ ကံတရားအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။

အမျိုးသားတစ်ဦးက အတွင်းခံဝယ်ပေးခြင်းမှာ အံ့သြစရာ ကောင်းနေပြီဖြစ်ရာ ယန်ကျောက်ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော အမျိုးသားတစ်ဦးအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းမှာ အကောင်းဆုံးအမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်သော မွန်တာဂတ် ဖြစ်နေသည်။

အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် သူသည် ကွက်တိကျသော အရွယ်အစားကို ဝယ်ယူလာခဲ့သည်။

ချန်မေ့လန်က မေးလိုက်၏။

“ရှင်ကိုယ်တိုင် ကုန်တိုက်မှာ သွားဝယ်တာလား”

ယန်ကျောက်က ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကြင်နာစွာ ဖြေလိုက်သည်။

“အင်း”

တကယ်တမ်းတွင် လူကြိုက်အများဆုံး ဇာ အတွင်းခံကို အသေးဆုံးအရွယ်အစားဖြင့် ဝယ်ယူနိုင်ရန် သူသည် အကူအညီတချို့ တောင်းခံခဲ့ရသည်။

သူမ ချက်ချင်းလဲလှယ်ဝတ်ဆင်ချင်စိတ် ပေါက်သွားလေ၏။

၎င်းတို့မှာ ကွက်တိဖြစ်ပြီး လျှံကျနေခြင်း သို့မဟုတ် ဟနေခြင်းမရှိချေ။ ချန်မေ့လန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်မရဲ့ မက်မွန်သီးဆိုဒ်ကို ရှင်ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ”

ယန်ကျောက်သည် သူ၏ ကြီးမားသောလက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ချန်မေ့လန်၏ သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေသော အကြည့်အောက်တွင် သူ့လက်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်လာပြီး သေးငယ်သွားလေသည်။

ချန်မေ့လန်က အလျင်အမြန် တားဆီးလိုက်၏။

“ရှင့်လက်ကို ဖယ်လိုက်တော့၊ အိပ်ကြစို့”

သူမသည် သူမကိုယ်သူမ အမြဲတမ်း ရှိသင့်သလောက်ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း သူ့ရှေ့တွင် ယန်ကျောက်က ရင်အုပ်ကြွက်သားတစ်ဝက်ခန့် ဖော်ပြထားရာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပြီးနောက် မေ့လန်မှာ ရှက်စရာကောင်းလောက်အောင် သေးငယ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ခဏတာမျှ စိတ်ပျက်သွားပြီးနောက် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုကို သူမ သတိရသွားသည်။

“တုန်းဖန်အုပ်စုက အတွင်းရေးမှူးလျိုမင်ကို ရှင် သိတယ်မလား၊ သူတို့ အုပ်စုက ဝန်ထမ်းအိမ်ရာတွေ ဆောက်တော့မယ်လေ၊

ရှင့်အနေနဲ့ ကျွန်မကို မိတ်ဆက်ပေးလို့ရမလား၊ အဲဒီ ပရောဂျက်ကို ကျွန်မ တင်ဒါဝင်ဆွဲချင်လို့ပါ”

ယန်ကျောက်သည် ချန်မေ့လန် လက်လှမ်းကာ ဘရာစီယာအား မဖြုတ်နိုင်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အနောက်မှနေ၍ ကူညီဖြုတ်ပေးလိုက်ပြီး အံဆွဲထဲတွင် သပ်ရပ်စွာ ထည့်သိမ်းပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကုတင်ပေါ်ရှိ သူ၏ နွေးထွေးသောနေရာကို ချန်မေ့လန်အား ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏

“မင်းဘာသာမင်းပဲ လုပ်ရလိမ့်မယ်၊ ငါက ဝင်ပြောပေးရင် အဆက်အသွယ်သုံးတယ်လို့ အမြင်ခံရလိမ့်မယ်”

ချန်မေ့လန် စောင်ထဲသို့ဝင်လိုက်သောအခါ သူမ၏ခြေထောက်များတွင် ရေနွေးအိတ်တစ်လုံးကို စမ်းမိလိုက်သည်။

ကုတင်မှာလည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်ကြောင့် နွေးထွေးနေလေသည်။

ဤအမျိုးသားသည် ပို၍ပို၍ စာနာနားလည်တတ်လာပြီး သူ၏ဂရုစိုက်မှုမှာလည်း အလွန်အသေးစိတ်ကျလှသည်။

သူမအတွက် မိတ်ဆက်ပေးရန် သူ သေချာပေါက် ကူညီမည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိသော်လည်း စီးပွားရေးလောကတွင် ကိစ္စရပ်များမှာ ရိုးရှင်းဖြောင့်မတ်လေ့မရှိချေ။

အခွင့်ကောင်းယူရန်အတွက် သူ၏ “မင်းဘာသာမင်းပဲ လုပ်ရလိမ့်မယ်” ဟူသော စကားလေးသာ သူမ လိုအပ်သည်။

အရင်က PUA ၏ ခြယ်လှယ်မှုကို ခံခဲ့ရဖူးသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးအတွက် ဤ “မင်းဘာသာမင်း လုပ်ရလိမ့်မယ်” ဆိုသည့် စကားမှာ ချန်မေ့လန်ကို အမြင့်သို့ ပျံသန်းရန် အတောင်ပံများ တပ်ဆင်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။

‘တုန်းဖန်အုပ်စု၊ အဲဒီအထဲကို ငါဝင်ပါရမယ်'

ချန်မေ့လန်က အလိုအလျောက် ပြောလိုက်မိသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ယန်ကျောက်၊ ရှင် ကျွန်မအပေါ် အရမ်းကောင်းတာပဲ”

ထို့နောက် စောင်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်စွာ လူးလှိမ့်နေလေသည်။

သို့သော် သူမ ယန်ကျောက်ဘက်သို့ လူးလှိမ့်သွားသောအခါ သူသည် သူမဘက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ အလေးအနက်ထား၍ လှဲလျောင်းနေဆဲဖြစ်သည်ကို သတိထားလိုက်မိ၏။

‘စောင်က မကြီးလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့မှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား၊ ဘာလို့ ငါတို့ တစ်စောင်တည်းအတူတူ ခြုံအိပ်လို့မရတာလဲ'

ချန်မေ့လန်က မနေနိုင်တော့ဘဲမေးလိုက်၏။

“ဗိုလ်ကြီးယန်၊ ကျွန်မ တကယ်သိချင်လို့ပါ၊ ရှင့်ဘာသာရှင် သီးခြားစောင်တစ်ထည်ထဲနဲ့ အိပ်ရတာ အရမ်းသက်သောင့်သက်သာ ရှိလို့လား”

ယန်ကျောက်၏အသံမှာ ဩရှရှ ဖြစ်သွားသော်လည်း လေသံမှာ နူးညံ့နေဆဲဖြစ်သည်။

“မင်း နေမကောင်းဘူးမဟုတ်လား၊ တစ်စောင်တည်း အတူတူမခြုံတာကောင်းမယ်၊ ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

ချန်မေ့လန်သည် သူနှင့် ဆက်သွယ်ရန်ကြိုးပမ်းမှုကို လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။

ဤအမျိုးသားသည် ယခင်ဘဝက ကွာရှင်းပြီးကတည်းက နောက်အိမ်ထောင် မပြုခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားနေလေသည်။

ယခုမှ သူမ နားလည်သွားလေတော့၏။

‘သူက ကိုယ့်သဘောဆန္ဒနဲ့ကိုယ်၊ ကိုယ့်စွမ်းရည်နဲ့ကို လူပျိုကြီး (လက်သမား) လုပ်နေတာပဲ’