← Chapters

အခန်း ၄၆၁

Vol. 40 Ch. 461

အခန်း ၄၆၁

Vol. 40 Ch. 461

အခန်း (၄၆၁)

မိုးပြာရောင် ဟိန်းဟောက်သံ မိုးကြိုးသိမ်းငှက်။

ယနေ့အချိန်အထိ ၎င်းသည် မူလ မှော်ဝင်သိမ်းငှက်ငယ်လေး ဘဝမှနေ၍ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းများကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ချေပြီ။

၎င်း၏ အစမှတ်က မနိမ့်ကျခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းသည် မွန်ရိုးဂျီနာ၏ မှော်ဝင်သိမ်းငှက် ဥမှ ပေါက်ဖွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ရဲချီယန်၏ အနီးအနားရှိ အခြားသော နတ်ဆိုးများ၊ စက်ယန္တရားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင်မူ ၎င်းက အလွန်အမင်း အားနည်းနေပုံပေါ်လေသည်။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး မိုးပြာရောင် ပဲ့တင်သံ ဓားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်ငြားလည်း ပထမတန်းစား အဆင့်သို့ မမီနိုင်သေးချေ။

၎င်းသည် လန်စလော့နှင့် အဆုံးမဲ့ စက်ရုပ်စစ်သည်တော်တို့ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သော်လည်း လက်နက်တိုက် သိုလှောင်ရုံအတွင်းရှိ သရုပ်ပြ တိုက်ပွဲဝင် စစ်တလင်းတွင် အဆုံးမဲ့ စက်ရုပ်စစ်သည်တော် ဆယ်ကောင်ထက်ပို၍ ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ အပြည့်အဝ အနိုင်ရရှိရန် ရုန်းကန်ရလေ၏။

၎င်းထက် အစမှတ် နိမ့်ကျသော်လည်း နတ်ဘုရား အမြုတေများစွာဖြင့် အစွမ်းမြှင့်တင်ထားသော ဗီလိန်များ သို့မဟုတ် ထို ချောက်နက် စက်ယန္တရားကြီး အကြောင်းကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

သိမ်းငှက်လေးမှာ အလွန်ပင် ညှိုးငယ်နေခဲ့သည်။ ရဲချီယန်၏ ရထားပေါ်တွင် ၎င်းသည် များသောအားဖြင့် ၎င်း၏ လက်အောက်ငယ်သား ဝက်ဝံပေါက်လေးကိုသာ အနိုင်ကျင့်လေ့ရှိ၏။

၎င်းသည် စွမ်းအင် သိုလှောင်ရေး ရထားတွဲထဲတွင် နေ့ရက်များကို ကုန်ဆုံးစေကာ ထိုမှ ယိုစိမ့်ထွက်လာသော လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များမှတစ်ဆင့် မိမိကိုယ်ကို အစွမ်းထက်လာစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှု သိပ်မရှိခဲ့ချေ။ ၎င်း စုပ်ယူလိုက်သော လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များမှာ သမုဒ္ဒရာထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ အလျှင်းအထောက်အကူ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

သိမ်းငှက်လေးက အလွန် ကြိုးစားလေသည်။ ဝေါလီကဲ့သို့ပင် ၎င်း၏ သခင်အတွက် အမှန်တကယ် အသုံးဝင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ချင်ခဲ့၏။

"ရွှီး"

လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများ ရုတ်ခြည်း မြင့်တက်လာကာ သိမ်းငှက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တောက်ပသော ရွှေရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများ တရစပ် ပန်းထွက်လာလေသည်။ ၎င်းက မျက်ရည်များ တသွင်သွင် ကျဆင်းနေသည့် ပူဆွေးသောက ကိုယ်ပွားကို ရင်ဆိုင်လိုက်၏။

"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြိုးစားနေရတာလဲ။ မင်းရဲ့ အဖော်တွေက ငါ့အဖော်တွေကို သတ်ပစ်ခဲ့ပြီပဲ။ မင်းရဲ့ အဖော်တွေကိုပဲ အလုပ်လုပ်ခိုင်းပြီး ငါ့ကို သတ်ခိုင်းလိုက်ရုံနဲ့ ငါ့ရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်က သူအားထားရာ နောက်ဆုံးအရာကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်"

"ဟူး... ငှက်ကလေး၊ ငါတို့အားလုံးက အားနည်းတဲ့ သက်ရှိတွေပါ။ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကသာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ငါတို့ကတော့ သူ့ရဲ့ ကိရိယာတွေသက်သက်ပါပဲ"

"တော်လိုက်တော့ ငှက်ကလေး။ မင်း နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကိုပဲ လာခိုင်းလိုက်ပါ။ ငါ့ကိုလာသတ်ပြီး အဆုံးသတ်ပေးကြပါစေ"

သိမ်းငှက်က ပူဆွေးသောက ကိုယ်ပွား၏ စကားများကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ပေါ်လာသည့် အထင်အမြင်သေးမှုကိုတော့ ၎င်း ခံစားမိလေ၏။ ၎င်းအနေဖြင့် နောက်ဆုတ်ကာ အခြား အဖော်များကိုပဲ ဝင်ရောက်လှုပ်ရှားခွင့် ပေးလိုက်ရမည်လား။

ဟင့်အင်း... မဖြစ်နိုင်ချေ။

သိမ်းငှက်က မိုးပြာရောင် ပဲ့တင်သံ ဓားကို နှုတ်သီးဖြင့် ကိုက်ခဲထားလိုက်သည်။ ၎င်း၏ စိတ်ထဲတွင် သခင်ဖြစ်သူက ၎င်းကို ပိုမို အစွမ်းထက်လာစေရန် ထိုမိုးပြာရောင် စွမ်းအားများ အသုံးပြုပေးချိန်တိုင်း ထွက်ပေါ်လာတတ်သည့် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော အကြည့်များက ဆက်တိုက် ပေါ်လာလေ၏။

၎င်း မရှုံးနိမ့်ချင်ပေ။ ၎င်း၏ သခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှုံးနိမ့်ဖူးခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းက ပထမဆုံးသော ရှုံးနိမ့်မှု ဖြစ်လာရမည်လား။

လုံးဝ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိပေ။

"ရွှီး"

"ဝုန်း"

လျှပ်စီးများ၊ ပြင်းထန်လှသော လျှပ်စီးကြောင်းများ။ ၎င်းက ရဲချီယန်ရှိရာဆီသို့ တောင့်တလွမ်းဆွတ်သော အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

စစ်မြေပြင်က ကျယ်ပြောလှပြီး ဤမြို့တော်အတွင်း၌သာ ကန့်သတ်မထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ရဲချီယန်က သိမ်းငှက်၏ ပြင်းပြသော ဆန္ဒကို ခံစားနိုင်သေး၏။ ၎င်း၏ အလားအလာများက နိုးကြွလာနေပြီဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်နဲ့နော်"

【လေဟာနယ် လျှပ်စစ်စွမ်းအင် × ထာဝရ ညဉ့်ယံ ဓာတ်ပေါင်းဖို တုံ့ပြန်မှု】

အဆုံးမဲ့နီးပါးရှိသော လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များက သိမ်းငှက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တရစပ် စီးဝင်သွားလေသည်။ ၎င်း၏ မူလရုပ်သွင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ မမြင်တွေ့နိုင်တော့ချေ။

ရက်အတန်ကြာ စုဆောင်းထားခဲ့သော လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တစ်စစီ ပန်းထွက်လာလေ၏။ စုဆောင်းထားမှုများက အမြစ်တွယ်ကာ အညွန့်အဖူးများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

တောက်ပလှသော ရွှေရောင် လျှပ်စီးငှက်လေးက ကောင်းကင်ယံတွင် ကခုန်နေခဲ့သည်။ နှုတ်သီးဖြင့် ကိုက်ခဲထားသော မိုးပြာရောင် ပဲ့တင်သံ ဓားက တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် လျှပ်စီးဓားသွားအသစ်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်လေ၏။

ဤခဏတာတွင် သိမ်းငှက်က ၎င်း၏ နှလုံးသားအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ သံကြိုးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည့်အလား သဲကန္တာရ၏ အချုပ်အနှောင်များကို ဖောက်ထွက်သွားလေသည်။ ကျောက်စရစ်ခဲအားလုံးကို တောက်ပသော ရွှေရောင် ပလာစမာများက ပျော်ဝင်သွားစေခဲ့ပေ၏။

"ဝုန်း"

ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီးတစ်သံနှင့်အတူ ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးများက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်လေသည်။

မာတမ်၏ ပူဆွေးသောက ကိုယ်ပွားက လွန်စွာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာဖြင့် စကားတစ်ခွန်းတည်းသာ ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ငါ မင်းကို တကယ် အားကျတယ်... ငှက်ကလေး၊ ငါတို့နဲ့မတူဘဲ မင်းမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ သခင်တစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ"

သိမ်းငှက်က လူသားတို့၏ စကားကို နားမလည်ချေ။ ဤအရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ၎င်းက ယိမ်းထိုးကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်လေ၏။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်လုံးတွင် ရိုင်းစိုင်းလှသော လေပြင်းများက ဆက်လက် တိုက်ခတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ရွှီး..."

၎င်း အနိုင်ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်း နိုင်သွားပြီ"

မာတမ်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ လက်အောက်ခံတွေရဲ့ အရည်အသွေးကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဟိုနဂါးရဲ့ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်တဲ့ စွမ်းအားကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။ ဒီနေရာက ငါ့ရဲ့ ရထားတွဲ ဖြစ်နေတာတောင်မှ မင်းက ကိုယ့်အိမ်ကွင်းမဟုတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်နေရတာလေ"

"ဘယ်ဘက်ကပဲ ကြည့်ကြည့် မင်း နိုင်သွားပါပြီ။ မင်းက အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ"

မာတမ်က ယုံကြည်သူများ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူက သူ၏ ခွေးခေါင်း မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ရာ အောက်ဘက်ရှိ လူသားမျက်နှာကို ဖော်ပြလိုက်လေ၏။

"ငါ နားလည်ပါတယ်။ အခုချိန် ငါ လက်နက်ချတယ်လို့ ပြောရင်တောင်မှ အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ဘူးဆိုတာကိုပေါ့။ ရထားမောင်းနှင်သူဆိုတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးက သူ့ရဲ့ ရန်သူတွေကို ဆက်လက် အသက်ရှင်ခွင့် ဘယ်တော့မှ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့... ငါ့မှာ နောက်ဆုံး ဝှက်ဖဲတစ်ခု ကျန်နေသေးတယ်။ အဲဒီဝှက်ဖဲကိုသာ ငါ အသုံးပြုလိုက်ရင် မင်းရော ငါရော ဒီနေရာမှာပဲ သေရလိမ့်မယ်။ မင်း..."

သူ၏ စကားများ မဆုံးသေးပေ။ တိုက်ခိုက်မှု အများအပြားကို ရှောင်တိမ်းနေခဲ့ရသော မျက်ရည်နီက မာတမ်၏ ထွက်ပြေးရာလမ်းကြောင်းအဖြစ် ကိုယ်ပွားများကို အသုံးပြု၍ မရနိုင်တော့သည့်နောက်ဆုံးအချိန်၌ သူမ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေတော့သည်။

မာတမ်မှာ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အနီးနားရှိ ယုံကြည်သူများနှင့်အတူ အားလုံးမှာ ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရလေ၏။

"ချွင်..."

စွဲထင်နေသောမျက်ရည် ဓားထက်တွင် လတ်ဆတ်သော သွေးများ စွန်းထင်းသွားသည်။ မာတမ်၏ ရုပ်အလောင်းက အောက်သို့ ကျဆင်းသွားလေ၏။

သူမှာ နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားခဲ့သော်လည်း အောက်သို့ ကျဆင်းသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် နောက်ထပ် ကိုယ်ပွားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

【ကိုယ်ပိုင်အတ္တ】

ရထားမောင်းနှင်သူဆိုသည့် တည်ရှိမှုမျိုးအတွက်မူ သူတို့ ရှေ့ဆက် တိုးတက်လာလေလေ၊ လက်ထဲတွင် ပစ္စည်းများ ပိုမို များပြားလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် အရေးအကြီးဆုံးနှင့် အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ရွေးချယ်စရာများထဲတွင် ဝယ်ယူရန် အတန်ဆုံးအရာများမှာ အသက်ကယ် ပစ္စည်းများပင် ဖြစ်စမြဲတည်း။

မာတမ်သည်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများ၊ သူ၏ ခံစားချက်အားလုံးက 【ကိုယ်ပိုင်အတ္တ】 ဟု အမည်ရသော ဤကိုယ်ပွားပေါ်တွင် တည်ရှိနေခဲ့သည်။ မာတမ်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ 【ကိုယ်ပိုင်အတ္တ】 က မာတမ် အသစ် ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။

"နောက်ဆုံးတော့ ပင်မခန္ဓာကိုယ် သေဆုံးတာကို စောင့်နေရတာ တန်သွားပြီ။ အချိန်ဆွဲပြီး ဒီ အကန့်အသတ်ကျော်လွန်တဲ့ ကိစ္စကို လုပ်ဖို့ တဇွတ်ထိုး လုပ်နေခဲ့တာလေ။ ငါ အစောကြီးကတည်းက ပြောခဲ့သားပဲ၊ ဒီလိုလုပ်ရင် ငါတို့ အစောကြီးမဟုတ်ရင်တောင် တစ်ချိန်မဟုတ် တစ်ချိန်တော့ သေရလိမ့်မယ်လို့။ ဟားဟားဟား"

"မော်ဂျူး · အမြီးဖြတ် ရှင်သန်ခြင်း"

မာတမ်၏ 【ကိုယ်ပိုင်အတ္တ】 ကိုယ်ပွားက ရယ်မောလိုက်ကာ သူ အသုံးပြုခဲ့သော မော်ဂျူး၏ အမည်ကို အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ပုံရိပ်က ချက်ချင်းပင် လေဟာနယ်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးလွင့်မျောသွားကာ မျက်ရည်နီက အမြန်နှုန်းဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော ဓားချက်ပင်လျှင် ထိမှန်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

"စကားမစပ် ဒါက ပင်မခန္ဓာကိုယ်က ငါ့အတွက် ချန်ထားခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံး လက်ဆောင်ပဲ။ မင်း ဒီနေရာမှာပဲ သေလိုက်တော့။ သေမင်းတံခါး၊ ငါ့အတွက် ပွင့်လာစမ်း"

မာတမ်၏ ပင်မကိုယ်ပွား လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုနေရာ၌ ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော သစ်သားတံခါးတစ်ချပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် သူ ထိုမော်ဂျူးကို အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် ရဲချီယန်မှလွဲ၍ တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိ ခံစားမှုများအားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

မာတမ် ရထားတွဲအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သော ဤကမ္ဘာကြီးကို သူ၏ 【ကိုယ်ပိုင်အတ္တ】 ကိုယ်ပွားက စွန့်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကောင်က ရထား၏ အရှေ့ဘက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲ၌ ရှေ့ဆက် ချီတက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ သိသားပဲ၊ နောက်ဆုံးတော့လည်း ထွက်ပြေးတာပါပဲလား"

"ရထားတွဲကို စွန့်ပစ်ပြီး လုံးဝ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်တဲ့ မော်ဂျူးဆိုတော့ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းပုံရတယ်"

တရားသူကြီးက ရဲချီယန်၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပြေးရန် ရွေးချယ်တတ်သော ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ မာတမ်၏ 【ကိုယ်ပိုင်အတ္တ】 ကိုယ်ပွား ထွက်ပြေးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူက တရားမျှတမှု အမှတ်အသားကို ထိုကောင်၏ အပေါ်သို့ တုံ့ဆိုင်းခြင်းအလျင်းမရှိဘဲ ချမှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူ အလိုရှိသရွေ့ ယခုအချိန်တွင် အလွန် ပျော်ရွှင်နေလောက်မည့် ထို 【ကိုယ်ပိုင်အတ္တ】 ကိုယ်ပွားကို ဤနေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာစေနိုင်ပေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီတံခါးက..."

ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ကျန်ရစ်နေခဲ့သော ဤတံခါးဆီမှ ထွက်ပေါ်လာနေသည့် 【သေဆုံးခြင်း】 ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤ 【သေဆုံးခြင်း】 က ကျီးကန်းနတ်ဆိုးကိုပင် မရပ်မနား အော်ဟစ်နေစေခဲ့လေ၏။

"အား... အား... အား..."

၎င်းက စိတ်လှုပ်ရှားနေတာလား။

【နတ်ဆိုး ကတ်ပြား · စုန်းမ】

ဤသေမင်းတံခါးက ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ အမှောင်အတိ ကျနေခဲ့သည်။

ကျီးကန်းနတ်ဆိုးက တံခါးဘောင်၏ အပေါ်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အထက်တွင် အလောင်းကောင် ကျီးကန်း အမြောက်အမြား ဝဲပျံနေခဲ့ကြသည်။

ဤတံခါးထဲတွင် မျက်နှာမပါသော ပထမဆုံး အနက်ရောင် လူပုံစံ သတ္တဝါ ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်၌...

ကျီးကန်းနတ်ဆိုးက ထိုသတ္တဝါ၏ အရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကာ လူများကို သတိလစ်သွားစေနိုင်လောက်သည့် အက်ကွဲကွဲနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော သေမင်းတမန် အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

၎င်းက အနက်ရောင် လူပုံစံ သတ္တဝါကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ ဝါးစားလိုက်လေတော့သည်။

"ကြွပ်... ကြွပ်..."

All Chapters