← Chapters

အခန်း ၄၆၃

Vol. 40 Ch. 463

အခန်း ၄၆၃

Vol. 40 Ch. 463

အခန်း (၄၆၃) အနက်ရောင် အရိပ်

မိုးပြာရောင်။

တောက်ပလွန်းလှပေသည်။

ထိုအရိပ်က ရဲချီယန် မည်သူ့ကိုမျှ တစ်ခါဖူးမျှ မပြောပြဘဲ ရင်ဘတ်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်လေ၏။

အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း။

တစ်ဖက်လူက အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သော်ငြား ရဲချီယန်က သူ၏ထံမှ မည်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအင်မျိုးကိုမျှ မခံစားရချေ။ သူ အမြဲတမ်း တပ်ဆင်ထားလေ့ရှိသော ဂုဏ်ပုဒ်သည်ပင်လျှင် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြသတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေပြီ။

၎င်းသည် ပါးစပ်တစ်ခုတည်းသာ ပါရှိပြီး သေဆုံးခြင်း ဟူသော သဘောတရားကို ကိုယ်စားပြုသည့် သာမန်လူသားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပုံရလေ၏။

သို့သော် ထိုအရိပ်က အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

သူ ယခင်က ကြုံတွေ့ဖူးခဲ့သမျှသော သက်ရှိများအားလုံးထက် ပိုမို အစွမ်းထက်နေနိုင်ပေ၏။

ရှာယာ သို့မဟုတ် အမိန့်တော်သခင်ကြီး တို့ကဲ့သို့သော ရထားမောင်းနှင်သူ အဆင့်မျိုးသာလျှင် ၎င်းကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိမည်လား။ သို့တည်းမဟုတ် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ဘူးလား။

ရဲချီယန် မသိနိုင်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှာယာနှင့် အမိန့်တော်သခင်ကြီး တို့ကဲ့သို့သော သူများက အမှန်တကယ် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်ကြောင်းကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိထားပေ။

သို့ရာတွင် သူ တစ်ခုတည်းကိုသာ သိထားလေသည်။

သေဆုံးခြင်းဆိုသည်မှာ ကြောက်ရွံ့စရာ လုံးဝမဟုတ်ကြောင်းကိုပင်။

လွင့်မျောကြယ် သန့်စင်သော အမှတ်အသားက လင်းလက်တောက်ပနေခဲ့၏။

လွင်တီးခေါင်ပြင်သို့ မဝင်ရောက်မီကတည်းက သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့ခဲ့ပုံမပေါ်ဘဲ လွင်တီးခေါင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင်လည်း ဤအချက်က ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ချေ။

"မင်း ခန့်မှန်းကြည့်ပါလား။ မှန်ကောင်း မှန်နိုင်တယ်လေ"

ရဲချီယန်၏ မျက်နှာထက်တွင် ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ သူက အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး၏ ဦးချိုကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲအတွင်းရှိ လှည့်စား ကစားခြင်း စွမ်းရည်မှာလည်း နိုးကြွလာခဲ့သည်။

သူ၏ အမိန့်တစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားများ အသက်ဝင်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

"မခန့်မှန်းနိုင်ဘူး။ ငါ အရင်က ပြောဖူးတဲ့အတိုင်း ငါ မမြင်ဖူးတဲ့အရာတွေကို စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သလို နားမလည်တဲ့ အရာတွေကိုလည်း မခန့်မှန်းနိုင်ဘူး"

အရိပ်က ပြုံးဖြီးလိုက်ကာ တံခါးရှေ့တွင် အေးခဲရပ်တန့်နေသော ကျီးကန်းနတ်ဆိုး အမွှာထံသို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်လေ၏။

"နတ်ဆိုး ကတ်ပြား · စုန်းမ တဲ့လား။ သေဆုံးခြင်း သဘောတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နတ်ဆိုး ကတ်ပြား အစီအစဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ မူလဇစ်မြစ် တူညီပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ အလွန်အားနည်းနေသေးတယ်"

"လူသား၊ မင်းကို ငါ သဘောကျတယ်"

"ဟင်"

ဝှစ်။

အက်ကွဲကွဲ မြည်သံတစ်သံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ရှောင်တိမ်းနေခဲ့သော မျက်ရည်နီက အခွင့်အရေးရသည်နှင့် သူမ၏ဓားကို တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေ၏။ ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့သော ဓားစွမ်းအင်များက မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဓားရာကြီးတစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

အရိပ်က မရှောင်တိမ်းဘဲ သက်ပြင်းချကာ လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ပြီး သိပ်သည်းလှသော အနက်ရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဓားစွမ်းအင်များကို ကာကွယ်လိုက်လေသည်။

"မျက်ရည်နီ၊ ပြန်လာခဲ့တော့"

မျက်ရည်နီ နတ်ဆိုးက အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီး ရဲချီယန်၏ ဘေးသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လာခဲ့လေ၏။ လီဆက်၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များအောက်တွင် သူမ၏ ခါးရှိ အတောင်ပံများက ညင်သာစွာ ခတ်လိုက်သည်။

အရိပ်က လင်းလက်ထွက်ပေါ်လာကာ ၎င်း၏ မျက်နှာကို ကုတ်လိုက်လေ၏။

"အို... တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ လူသားတွေရဲ့ စကားကို မပြောဖြစ်တာ ကြာပြီဆိုတော့ အဓိပ္ပါယ်တွေကိုတောင် မေ့ကုန်ပြီ။ သဘောကျတယ် ဆိုတဲ့စကားလုံးက မင်းတို့ လူသားတွေရဲ့ စကားမှာ တော်တော်လေး အရေးကြီးပုံရတယ်။ အင်း... ငါ တခြားစကားလုံး ပြောင်းသုံးရမယ်။ မင်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားတယ် ဆိုရင် ပိုမှန်လိမ့်မယ်"

ရဲချီယန်က သက်ပြင်းဖျော့ဖျော့တစ်ခုကို ချလိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရိပ်ပုံရိပ်တစ်ခု၏ သဘောကျမှုကို ခံရခြင်းအား သူ လုံးဝ လက်မခံချင်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ဤအရိပ်တွင် တိုက်ခိုက်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက် ရှိပုံမပေါ်ချေ။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဤမျှလောက် အချိန်ကုန်ခံပြီး အဓိပ္ပါယ်မရှိသော စကားများ ပြောနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

စကားပြောဆိုနိုင်ခြင်းက... အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားများအကြောင်း သတင်းအချက်အလက် အချို့ကို ရနိုင်ကောင်း ရနိုင်ပေမည်။

"ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးပဲ။ တခြား ကိစ္စများ ရှိသေးလား။ မရှိရင် ပြန်တော့။ အထွက်မှာ တံခါးကိုပါ ပိတ်သွားလိုက်ဦး"

"အင်း... အဲဒီစကားကို ပြောတဲ့အချိန် မင်းရဲ့ သေနတ်ကိုပါ အောက်ချထားလိုက်ရင် ပိုကောင်းမှာပဲ"

"ငါ အဲဒီလို မလုပ်နိုင်ဘူး။ မင်းကို မယုံဘူး"

"မှန်တာပေါ့။ လူသား၊ မင်းရဲ့ တည်ရှိမှုကို ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား။ အို... မဟုတ်သေးဘူး၊ မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲလို့ မေးရမှာပေါ့"

မျက်ရည်နီ၏ တိုက်ခိုက်မှု မရှိတော့သဖြင့် အရိပ်က လေထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်မျောသွားကာ အနက်ရောင် တိမ်တိုက်တစ်ခုပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း မေးစေ့ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ထားလိုက်လေ၏။

"အော်တိုစ်"

နာမည်ဆိုသည်မှာ ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပေး၍မရချေ။ ဤကောင်က ကြည့်ရသည်မှာ လူကောင်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ နာမည်ရေးလိုက်ရုံဖြင့် လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သော သို့မဟုတ် ထိန်းချုပ်နိုင်သော မှတ်စုစာအုပ်မျိုး ၎င်းတွင် ရှိမရှိ မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

"အော်တိုစ်၊ အင်း... ငါ မှတ်ထားလိုက်ပါ့မယ်"

အရိပ်က မရဏနယ်ပယ်တံခါး၏ အစွန်းဆီသို့ လင်းလက်ထွက်ပေါ်သွားလေ၏။

၎င်းက ကျီးကန်းနတ်ဆိုး အမွှာ၏ ခေါင်းများကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ရာ အေးခဲနေခဲ့သော ၎င်းတို့က လှုပ်ရှားမှုများကို ချက်ချင်း ပြန်လည်စတင်နိုင်သွားကြသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ အချိန်ကုန်လုနီးပါပြီ။ ငါ ဒီထက်ပိုပြီး နေမယ်ဆိုရင် ဒီကမ္ဘာကြီးက ငါ့ကြောင့် လုံးဝ သေဆုံးသွားနိုင်တယ်။ အော်တိုစ်၊ ဒီတံခါးကို မင်းအတွက် ချန်ထားခဲ့မယ်။ မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံလာရင် တံခါးကိုသာ ဖွင့်လိုက်ပါ။ တစ်ကြိမ် ဖွင့်လိုက်ရုံနဲ့တင် မရဏနယ်ပယ်က တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအင်တွေကို ယူဆောင်သွားလိမ့်မယ်။ အလဟဿ မဖြုန်းတီးပစ်နဲ့နော်"

"မင်း ဒီတံခါးကို ယူမသွားဘူးလား"

"ငါက ဘာလို့ ယူသွားရမှာလဲ။ ဒါက မင်းရဲ့ စစ်နိုင်ပစ္စည်းလေ။ အင်း... မင်းတို့ ရထားစနစ်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရ ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက် ရရှိတဲ့အရာက အဲဒီ ရထားမောင်းနှင်သူနဲ့ပဲ သက်ဆိုင်ရမယ်လေ"

အရိပ်က ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် တံခါးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ခန့် တံခါးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်...

ရဲချီယန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်ဆဲဖြစ်သည်။

"အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား"

သူက ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း ကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

အရိပ်က ထိုနေရာတွင် ခေတ္တရပ်တန့်သွားကာ ခေါင်းကိုစောင်းလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အပြုံးက ပိုမို တောက်ပလာလေ၏။ ရဲချီယန်က ဤမေးခွန်းကို မေးလာသည့်အတွက် အလွန် ကျေနပ်နေပုံရပေသည်။

"အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားဆိုတာတွေက အဲဒီလူမိုက်တွေက ငါတို့ကို ပေးထားတဲ့ နာမည်သက်သက်ပဲ။ ငါရော ငါတို့ရော လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲမှာရော၊ လွင်တီးခေါင်ပြင်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာရော၊ လွင်တီးခေါင်ပြင် မျိုးစိတ်တွေရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကတော့..."

"အစွမ်းအထက်ဆုံး အကန့်အသတ်ကျော်လွန်သူတွေပဲ"

အရိပ်၏ လေသံက အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားကာ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပုံရလေ၏။

"အော်တိုစ်"

"မင်း မရဏနယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်လာမယ့် နေ့ကို ငါ မျှော်လင့်နေမယ်"

"မင်း သေဆုံးမယ့် အခိုက်အတန့်ကိုလည်း ငါ မျှော်လင့်နေပါတယ်"

"မင်း သေဆုံးသွားတဲ့အခါ မင်းကို မရဏနယ်ပယ်ဆီ ငါကိုယ်တိုင် လာခေါ်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းအကြောင်း အကုန်လုံးကို ငါ သိရတော့မှာဖြစ်ပြီး မင်းက ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး လက်ထောက်ဖြစ်လာပြီး ငါ့ဆန္ဒတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ကူညီပေးရလိမ့်မယ်"

ရဲချီယန်က မလိုလားဟန်ဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ချန်ထားလိုက်ပါ။ ငါက အသက်ရှင်ရတာကို ပိုသဘောကျတယ်။ မင်း ငါ့အသက်ကို လိုချင်ရင်တော့ ကြိုးစားကြည့်လို့ ရပါတယ်။ မင်းရဲ့ ဆန္ဒအတွက်ကတော့ ရထားဒင်္ဂါး နည်းနည်းရှာပြီး ရိုးရိုးသားသား ဆုတောင်းကြည့်ပါလား။ ငါ့ထက် ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက်များ ရောက်လာနိုင်သေးတာပဲ"

အရိပ်က ခေါင်းစောင်းလိုက်လေ၏။

"ငါ ကြိုးစားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်လိုက်ရင် မင်းက ငါနဲ့အတူ မရဏနယ်ပယ်ကို လိုက်ဖို့ ဆန္ဒမရှိဘဲ နေလိမ့်မယ်။ တခြား လူသားတွေအတွက်ကတော့ မေ့လိုက်ပါ၊ ငါ သူတို့နဲ့ မရင်းနှီးဘူးလေ"

"ငါလည်း မင်းနဲ့ မရင်းနှီးပါဘူး။ ပြီးတော့ မင်း စိတ်ပျက်ရလိမ့်မယ်၊ ငါက အဲဒီလောက် အလွယ်တကူ သေမယ့်လူ မဟုတ်ဘူး"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်း တစ်နေ့နေ့တော့ မရဏနယ်ပယ်ကို ရောက်လာမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက လူသား ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက်ပဲလေ။ မင်း အစွမ်းထက်လာတာနဲ့ အသေအချာကို ရောက်လာမှာပါ"

အရိပ်က တံခါးထဲသို့ အပြည့်အဝ ဝင်ရောက်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။ ကျီးကန်းနတ်ဆိုး တစ်ကောင်က တံခါးဘောင်၏ အစွန်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားကာ ဟောင်းနွမ်းယိုယွင်းနေသော သစ်သားတံခါးကို ခြေသည်းတစ်ဖက်ဖြင့် ပိတ်လိုက်လေ၏။

"တော်တော် ထူးဆန်းတဲ့ကောင်ပဲ..."

ရဲချီယန်က အတန်ကြာသည်အထိ နိုးနိုးကြားကြား ဆက်နေခဲ့ပြီး အရိပ် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာသွားပြီးမှသာ သူ၏ အကန့်အသတ်ကျော်လွန် မုဒ်မှ ထွက်လိုက်လေတော့သည်။

သူက အစောကြီးကတည်းက ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အခြေအနေ မဟန်ပါက သူက နေရာရွှေ့ပြောင်းအမှတ်အသား ကို အသုံးပြု၍ အရိပ်အား လွင်တီးခေါင်ပြင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပစ်မည် ဖြစ်၏။

ထို့နောက် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ဤအရိပ်သည် ဤကမ္ဘာသို့ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပြန်လာနိုင်ရန် အလွယ်တကူ ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပြန်ရောက်လာနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သူက နေရာရွှေ့ပြောင်းအမှတ်အသား ၏ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ပေသည်။ ဤသို့ အပြန်အလှန် လှုပ်ရှားနေမှုများဖြင့် ဤကောင် သူ့ကို မီအောင် လိုက်နိုင်သေးမည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

"ဒါဆို အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားဆိုတာက အကန့်အသတ်ကျော်လွန်သူလား။ လွင်တီးခေါင်ပြင် မျိုးစိတ်တွေရဲ့ အထွတ်အထိပ်ဆိုတော့... အင်း... အရင်က မျက်လုံးကလည်း အဲဒီအထဲက တစ်ခုများလား"

မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ၏ စမ်းသပ်မှု၊ ထို အတောင်ပံပါသော မျက်လုံးကြီး၊ ထိုကောင်သည်လည်း စနစ်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေသော အစစ်အမှန် နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်နိုင်ချေရှိပေသည်။

အရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တံခါးလည်း ပိတ်သွားခဲ့လေပြီ။

စနစ်ပေါ်ရှိ စာသားများမှာ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။

အရာအားလုံးက ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သည့်အလား ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် ရဲချီယန် ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားလေသည်။

မာတမ် ဖန်တီးထားခဲ့သော သဲစစ်သည်များ၊ ခွေးခေါင်း ယုံကြည်သူများ သို့မဟုတ် မှော်ဝင်သားရဲများ၊ သဲကန္တာရ ဓားပြများ စသည်တို့မှာ... အားလုံး ငြိမ်းချမ်းစွာ လဲကျသေဆုံးနေကြချေပြီ။

"ဟူး..."

"ကဲ၊ စာရင်းရှင်းရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

ဤဘူတာရုံတွင် နောက်ဆုံး ရန်သူတစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။

မာတမ်၏ ကိုယ်ပိုင်အတ္တ ကိုယ်ပွားပင်။

ပြဿနာရှာတတ်သော မရဏနယ်ပယ်တံခါးကို ချန်ရစ်ခဲ့သည့် ကောင်။

ရဲချီယန်က သူ့ကို မည်သို့လွှတ်ပေးနိုင်မည်နည်း။

"တရားသူကြီး"

"သူ့ကို ငါ့ဆီ သွားခေါ်ခဲ့စမ်း"

"ဖမ်းဆီးခြင်း"

All Chapters