← Chapters

အခန်း ၄၇၀

Vol. 40 Ch. 470

အခန်း ၄၇၀

Vol. 40 Ch. 470

အခန်း (၄၇၀)

"ပိုက်ဆံကုန်သွားပြီဆိုတော့ ပစ္စည်းတွေရလာရင် ရပါပြီလေ"

အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ရွေးချယ်စရာ အားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

【စနစ် ခွင့်ပြုချက် · အချိန်စီးဆင်းမှု ထိန်းညှိခြင်း】

【ဤခွင့်ပြုချက်ကို အသက်သွင်းပြီးနောက် မတူညီသော အချိန်စီးဆင်းမှုနှုန်းများရှိသည့် ကမ္ဘာများရှိ အချိန်စီးဆင်းမှုများကို ထိန်းညှိ နိုင်ပြီး ထိုသို့ ထိန်းညှိထားသော အချိန်အတွင်း မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို ပြုလုပ်ခွင့် ပေးစွမ်းမည်ဖြစ်သည်】

ဤမျှ တိုတောင်းလှသော ဖော်ပြချက်လေးတစ်ခုက ရထားဒင်္ဂါး နှစ်ထောင်တိတိ တန်ဖိုးရှိနေခဲ့ပေသည်။ ၎င်းမှာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ဈေး ပေးထားပြီးသည့်တိုင်အောင် ဖြစ်၏။

သို့ရာတွင် ခွင့်ပြုချက်ပေးစွမ်းသော ဤကဲ့သို့ ရွေးချယ်စရာမျိုးမှာ အလွန် အသုံးဝင်လာမည့် အခိုက်အတန့်များ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်လေသည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် နှစ်ထောင်ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဈေးမကြီးလှချေ။

【ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး · ပုံဆောင်ခဲ နှလုံးသား】

【မည်သည့် စက်ယန္တရားတွင်မဆို တပ်ဆင်အသုံးပြုနိုင်သည်】

【တပ်ဆင်ပြီးနောက် စက်ယန္တရားသည် စက်ယန္တရား သက်ရှိအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်】

【အထူး စက်ယန္တရား အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော ပုံဆောင်ခဲ နှလုံးသား အပေါက် ကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်】

【ဤစက်ယန္တရား သက်ရှိသည် အမျိုးအစားတူ စက်ယန္တရားများနှင့် ပုံဆောင်ခဲ ပေါင်းစပ်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်ပြီး လက်ခံရရှိသော ထိခိုက်ပျက်စီးမှု၏ ထက်ဝက်ကို အမျိုးအစားတူ စက်ယန္တရားများထံ ခွဲဝေပေးပို့မည်ဖြစ်သည်】

ဒုတိယ ရွေးချယ်စရာအမည်၏ ရှေ့ဆက်စကားလုံးကို ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းက စက်ယန္တရားများနှင့် သက်ဆိုင်နေကြောင်း ချက်ချင်း သိသာနေခဲ့၏။

ပြီးတော့ ဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုက။ "အမျိုးအစားတူတာတွေ ပေါင်းစပ်တာတဲ့လား။ ဒါက... လန်စလော့နဲ့ အဆုံးမဲ့ စက်ရုပ်စစ်သည်တော် အတွက် သီးသန့်ဖြစ်နေတာပဲ"

အကျိုးသက်ရောက်မှုထဲမှ အမျိုးအစားတူ စက်ယန္တရားများ ဆိုသည့်နေရာတွင် လန်စလော့နှင့် အဆုံးမဲ့ စက်ရုပ်စစ်သည်တော်တို့ကို အစားထိုးလိုက်မည်ဆိုပါက မည်သို့မျှ လွဲချော်နေမည် မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သေချာစဉ်းစားကြည့်ပါက ၎င်းတို့သာလျှင် အမျိုးအစားတူ စက်ယန္တရားများ ဖြစ်နေကြသည် မဟုတ်ပါလော။

"ပေါင်းစပ်ပြီးသွားရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ။ ပြီးတော့ ဒါက အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မရှိတဲ့ နောက်ထပ်ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ... ဒါပေမဲ့ အလားအလာက တော်တော်လေး နိမ့်ကျနေတယ်။ ထားလိုက်ပါတော့... အလားအလာ နိမ့်ကျနေရင်တောင် ငါ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်ကြည့်သင့်တယ်"

【ရထားတွဲ သီးသန့်စွမ်းရည် အစွန်းရောက် စွမ်းရည်မြှင့် ကတ်ပြား】

【အထူးစွမ်းရည်ပါရှိသော မည်သည့်ရထားတွဲအတွက်မဆို ၎င်း၏ စွမ်းရည်တစ်ခုတည်းကိုသာ အစွန်းရောက် စွမ်းရည်မြှင့်တင်ပေးမည်ဖြစ်သည်】

တတိယ ရွေးချယ်စရာမှာ ရထားတွဲများကို စွမ်းရည်မြှင့်တင်ရာတွင် အသုံးပြုသော ကတ်ပြားတစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုက အတော်အတန် အစွမ်းထက်လှပေသည်။ အစွန်းရောက် စွမ်းရည်မြှင့် ဟူသော စကားလုံးများက တကယ်ကို ကောင်းမွန်နေခဲ့၏။

ထို့အပြင် ၎င်းက ကတ်ပြားတစ်ခု ဖြစ်နေသဖြင့် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်၍ ရနိုင်ကြောင်း ဆိုလိုနေပေသည်။

"ငါသာ ရထားတွဲတစ်ခုကို စွမ်းရည်မြှင့်မယ်ဆိုရင်..."

ရဲချီယန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ရှိနေခဲ့လေသည်။

ပထမတစ်ခုက လက်နက်တိုက် သိုလှောင်ရုံ ဖြစ်သည်။ လက်နက်တိုက် သိုလှောင်ရုံ၏ သီးသန့်စွမ်းရည် တစ်ခုကို အစွန်းရောက် စွမ်းရည်မြှင့်တင်လိုက်ပါက ၎င်းအတွင်းရှိ သိုလှောင်ရုံ အရေအတွက်ကို တိုးလာစေနိုင်လောက်ပေ၏။

ဒုတိယတစ်ခုကတော့ သူ့အတွက် အလွန် အရေးပါလှသော သိုလှောင်ခန်း ရထားတွဲ ပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အစွန်းရောက် စွမ်းရည်မြှင့်တင်ရေး ရွေးချယ်စရာများက ပို၍များပြားပြီး အပြောင်းအလဲများလည်း ပိုမို ကြီးမားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် မည်သည့်အရာကို ရွေးချယ်ရမည် ဆိုသည်ကိုမူ ကတ်ပြားအား အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ပြီးသည့်အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းရပေမည်။

ထို့ကြောင့်... ရွေးချယ်စရာ လေးခုအနက် အပေါဆုံးဖြစ်ပြီး အရေအတွက် ပြည့်ရုံသာ ထည့်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော စတုတ္ထမြောက် ပစ္စည်းကို ရဲချီယန် ထုတ်ယူလိုက်လေတော့သည်။

【မှော်ဥယျာဉ်မှူး၏ ရွှေကတ်ကြေး】

【သစ်ကိုင်းများနှင့် သစ်ရွက်များကို ကိုင်းဖြတ်ရန် ၎င်းကို အသုံးပြုပါက ၎င်းတို့ကို ပိုမို ပြီးပြည့်စုံသွားစေပါလိမ့်မည်】

【၎င်းသည် ဥယျာဉ်အတွင်းရှိ ပန်းများ၊ သစ်ကိုင်းများ၊ သစ်ရွက်များနှင့် ပေါင်းပင်များကို ဖြတ်တောက်နိုင်ပါသည်】

"..."

သူ ဘယ်လို ပြောရမည်နည်း။

မရဏလမင်း ဥယျာဉ် ဖြစ်သော စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲ တွင် အသုံးပြုနိုင်သည့် နောက်ထပ် ကိရိယာတစ်ခု ထပ်တိုးလာခဲ့ခြင်းပင်။

"အဆင်ပြေပါတယ်လေ... အနည်းဆုံးတော့ ဒါက လူတွေကို တကယ် လှည့်စားဖို့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ အရာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့"

အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ရွေးချယ်စရာ အားလုံးကို လေ့လာစစ်ဆေးပြီးနောက်တွင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် အတင်း တောင့်ခံထားခဲ့သော ရဲချီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်ဆုံး၌ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

"အရမ်း ပင်ပန်းနေပြီ"

ရထားကြီးသည် လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့နေသော လေဆင်နှာမောင်း ဇုန်ကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေဆဲ ဖြစ်သော်ငြား ယခင်ကဲ့သို့ ရှေ့ဆက် ချီတက်မှုကို ဟန့်တားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

သူက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး သည် အစောင့်အရှောက် မုဒ်မှ ထွက်လိုက်ပြီး လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ် ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်။ သူ၏ အမြင်အာရုံများ မှောင်မိုက်သွားကာ အိပ်မောကျသွားလေတော့၏။

"..."

ဤသည်က သူ၏ ရထားဖြစ်သည်။ သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးနေရန် မလိုတော့ချေ။ လွင်တီးခေါင်ပြင်၊ ပလက်ဖောင်းကမ္ဘာ၊ မြို့တော်... မည်သည့်နေရာကမျှ ရဲချီယန်ကို ဤနေရာလောက် စိတ်သက်သာရာရစေခြင်း မရှိပေ။

လီဆက်က သူမသခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ တွဲမပေးထားလိုက်ကာ မျက်တောင်လေးများ ခတ်လျက် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်လေ၏။ "ကောင်းသော ညပါ"

"..."

————

လွင်တီးခေါင်ပြင်။ ကျူရှင်းထူ၏ ဟောကိန်းထုတ်ရာ စင်မြင့်။

သူမက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်များရှိ သွေးစီးကြောင်း နှစ်ခုမှာ ခြောက်သွေ့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

တစ်ချိန်က လှပခဲ့သော ကြယ်ပွင့်မျက်လုံးလေးများမှာ ယခုအခါတွင်တော့ မီးခိုးရောင် သမ်းလျက် မှုန်မှိုင်းနေခဲ့လေ၏။ သူမက တစ်ကြိမ် သေဆုံးသွားခဲ့သည့်အလားပင်။

"အို... ငါ နည်းနည်း လွန်သွားပုံရတယ်"

"အခုတော့ ငါ ဘာမှကို မြင်ရတော့တာ မဟုတ်ဘူး"

ကျူရှင်းထူက ရယ်မောလိုက်ကာ လေထဲတွင် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ဗေဒင်ဆရာမ ၏ စင်မြင့်ပေါ်မှ ယိမ်းယိုင်စွာ ဆင်းသက်လာခဲ့လေသည်။

"အင်း... ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ငါ ဘယ်နှရက်လောက် မျက်ကန်းဖြစ်နေဦးမလဲ မသိဘူး"

"ဒါပေမဲ့... ဟီးဟီး၊ လုံးဝ တန်ဖိုးမရှိတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

သူမက မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်ရာ အမှောင်ထုထဲတွင် ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော တီးတိုးရေရွတ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာနေခဲ့၏။

"အခုတော့... နည်းနည်း ပိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားရပြီပဲ"

"အင်းဟင်း... ဒါဆိုရင် ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော် က သွေးနတ်ဘုရားက ဆော်လမွန် မြို့တော် ဆီကို သွားမှာပေါ့လေ"

"ဂျီနာ... နဲ့... ကျောက်ရှီး တဲ့လား။ အို၊ အရပ် ငါးပေလောက်ပဲရှိတဲ့ အဲဒီ တရားသူကြီးချုပ် လေး။ သူတို့... ရှုံးနိမ့်သွားမှာ... လား"

"ဟင့်အင်း... သူတို့... သေရမှာလား"

"အင်"

"အဲဒီနောက် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ ငါ မမြင်ရသလို မကြားရတော့ဘူး"

"နောက်ဆက်တွဲ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ။ ကံကြမ္မာက... အမည်မသိတဲ့လား"

"ဟီးဟီး... တော်သေးတာပေါ့၊ တော်သေးတာပေါ့။ ဒါက အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ရှိနေပြီး ကံကြမ္မာကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်သေးတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ..."

ကျူရှင်းထူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေ၏။ ထိုနေ့က ရဲချီယန် ပြောခဲ့သော စကားများက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျူရှင်းထူက ခေါင်းခါမ်းလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပလှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"ကံကြမ္မာကို ဖန်တီးနိုင်သေးတဲ့ အလားအလာ ရှိနေသေးတယ်လို့ ပြောရမှာပေါ့"

သူမ၏ ဘေးတွင် ဗေဒင်ဆရာမ ဟု အမည်ရသော ဘုရားစူး ကတ်ပြား က တလက်လက် တောက်ပနေခဲ့သည်။

"မောင်လေးရဲ... သူက ဒီပွဲစဉ်မှာ ပါဝင်လာမလား"

"ငါ တကယ် မျှော်လင့်နေမိတယ်။ အကယ်၍ သူက နဝမမြောက် ပွဲစဉ်မှာ ပါဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူ့ကို ငါ မြင်ရဖို့ မသေချာလောက်ဘူး"

"ဒါက နည်းနည်းတော့ နှမြောစရာပဲ..."

————

နောက်တစ်နေ့တွင်။

အချိန်။ 【၁၁း၅၂း၄၈】

ရဲချီယန် မျက်လုံးဖွင့်လာခဲ့၏။

"ဟား..." သူက အပျင်းကြောဆန့်လိုက်ကာ လုံးဝ လန်းဆန်းတက်ကြွနေမှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ငါ ဘယ်လောက်တောင် အိပ်ပျော်သွားတာလဲ"

"တစ်ရက်နဲ့ တစ်ညလား"

"အဲဒီလောက်တောင် ပင်ပန်းသွားတာလား"

ရဲချီယန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်လေ၏။ သူ များများစားစား မတွေးတောတော့ချေ။

မည်သည့်အချိန်ကတည်းကမှန်း မသိရအောင်ပင် သူက သန့်ရှင်းသော ညအိပ်ဝတ်စုံ တစ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ ပုံမှန်ဝတ်လေ့ရှိသော အဝတ်အစားများမှာ လျှော်ဖွပ် သန့်စင်ပြီးသားဖြစ်ကာ သူ၏ဘေးတွင် သပ်ရပ်စွာ ခေါက်တင်ထားလေ၏။

လီဆက်က သူ နိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ စကတ်ကို မလျက် အနည်းငယ် အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ"

"မွန်းတည့်နေပြီ၊ နံနက်ခင်း လုံးဝ မဟုတ်တော့ဘူး"

"ဒါဆို... မွန်းတည့်နံနက်ခင်းပေါ့"

ရဲချီယန်က လှမ်း၍ လီဆက်၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေ၏။

"နေ့လယ်စာ..."

သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအားနှင့် စိတ်စွမ်းအား အပြည့်အဝ ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာခြင်း ရှိမရှိကို သိလိုရုံသက်သက်ဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက် မျက်နှာပြင်ကို အကျင့်ပါနေသည့်အတိုင်း ခေါ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

【ကိုယ်ခံစွမ်းအား - ၂၂၀】 အင်း... အပြည့် ပြန်ဖြစ်နေပြီပဲ။

【စိတ်စွမ်းအား - ၃၀၀】 အင်း... ဒါလည်း အပြည့်ပဲ... "ဟင်"

ရဲချီယန်၏ စကားများက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေ၏။

သူက သူ့မျက်နှာကို သူပြန်ရိုက်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ကာ လီဆက်၏ သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူမ၏ ပါးပြင်ကို လှမ်း၍ ဆွဲလိမ်လိုက်လေသည်။ "နာလား"

လီဆက်က ခေါင်းခါမ်းလိုက်သည်။ "မနာပါဘူး"

"ဟား... ငါ တကယ်ပဲ အိပ်မက် မက်နေတာပဲ... နောက်နေတာပါ"

သေချာသည်ကတော့ ဤသည်မှာ အိပ်မက်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေခဲ့၏။ သူ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအား ကန့်သတ်ချက်က ၂၆၀ မှ ၃၀၀ ထိတောင် တက်သွားတာလား။ မည်သည့် သတိပေးချက်မျှမရှိဘဲ ရုတ်တရက်ကြီး တက်သွားတာတဲ့လား။

နေဦး၊ သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအား ကန့်သတ်ချက်မှာ ယခင်ကလည်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအားများ လုံးဝ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည့် အချို့သော အစွန်းရောက် အခြေအနေမျိုးတွင် အနားယူပြီးနောက် ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် တိုးလာလေ့ရှိခဲ့ပေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင်မူ ထိုသို့သော ကိစ္စမျိုး ဖြစ်ခဲသွားခဲ့ပြီး ရဲချီယန်ကလည်း ၎င်းကို တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့ရာတွင် ယခုအခါ၌ ဤဖြစ်စဉ်က နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ချေပြီ။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအားက အတိအကျ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

All Chapters