အခန်း ၂၇

အခန်း ၂၇ နှစ်ဆယ့်လေးနာရီ

"လက်ရှိ အခြေအနေတွေအရ ကြည့်ရင် ဒီကွင်းဆက် လူသတ်မှုကို နှစ်ဆယ့်လေးနာရီ အတွင်းမှာသာ မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ရင် ဗီရိုနီးစ် အနေနဲ့ သေချာပေါက် အကြီးအကျယ် နစ်နာသွားလိမ့်မယ်..."

ရိုအန်က အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ ရုံးခန်းတံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်။ ရုံးခန်းထဲရှိ သြဂတ်စ် တစ်ယောက် ဖုန်းကိုင်ထားလျက် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းကို ဆက်တိုက် ညိတ်ပြနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်သည်။

'ရာထူးကနေ တိုက်ရိုက် အထုတ်ခံရတဲ့ အထိတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အမှတ် ၁ ကနေ အမှတ် ၅ အထိ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့တွေ အကုန်လုံးက ရာထူးတက်လာတဲ့ ဘရိုဆန် ရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားဖို့ သေချာသလောက် ရှိနေတယ်...'

ဤသည်ကပင် ဘရိုဆန်၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်လေသည်။

ကိစ္စရပ်များ၏ အကြောင်းရင်းနှင့် နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်များကို ရိုအန်က အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အချို့သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုမူ သူ နားမလည်နိုင်သေးချေ။

ဥပမာအားဖြင့် ဘရိုဆန်က အမှတ် ၁ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့တွင် နှစ်အတော်ကြာ လုပ်ကိုင်လာခဲ့သူ ဖြစ်ရာ အသိအကျွမ်းနှင့် အဆက်အသွယ် အများအပြား စုဆောင်းထားပြီး ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှသည်။ ဌာနခွဲမှူး အဖြစ် ရာထူးတိုးသွားပြီးနောက် သူ့ကို အာဏာမရှိသော အခွံချည်းသက်သက် အဖြစ် ဘေးဖယ်ထားခံရမည် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ လက်အောက်သို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့များ သေချာပေါက် ခွဲဝေပေးလာမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့ဆိုလျှင် ဘရိုဆန် က ဘာဖြစ်လို့ ဗီရိုနီးစ် အပေါ် ဤမျှလောက် အလျင်စလို အကွက်ဆင် လှုပ်ရှားရသနည်း ဆိုသည်ပင်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ့ကို ပြန်လည် ဒုက္ခပေးရန်နှင့် တူဖြစ်သူကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ခဲ့သော ကလဲ့စားကို ချေရန်အတွက်များလားဟု တွေးမိသွားသည်။

ထိုအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ရိုအန်က အမှိုက်ပုံးထဲသို့ ချက်ချင်း လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

တူတစ်ယောက် အတွက်နှင့် ဤမျှလောက် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်မည် မဟုတ်ချေ။ အားလပ်ချိန် စကားစမြည် ပြောဆိုကြစဉ်က လေစီ ပြောပြခဲ့ဖူးသည်ကို ရိုအန် မှတ်မိနေသည်။ သူမ၏ အမြင်တွင် ဘရိုဆန် ဆိုသည့် လူက စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ထက် နိုင်ငံရေးသမား တစ်ယောက်နှင့် ပိုတူသည်ဟု ဆိုခဲ့ဖူးသည်။

အမေရိကန်ရှိ နိုင်ငံရေးသမားများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရာရာတိုင်းက အပေးအယူ လုပ်၍ ရနိုင်သောအရာများ ချည်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အခြား မည်သည့် အကြောင်းရင်းများ ရှိနေနိုင်ဦးမည်နည်းဟု ရိုအန်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း သေချာစွာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေလိုက်သည်။

ယခင်က ဘရိုဆန် နှင့် ဗီရိုနီးစ် တို့ကြားတွင် ရန်ငြိုးရန်စများ ရှိခဲ့ဖူးလေသလားဟု သူ ဆင်ခြင်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချက်ကို တွေးမိသွားသောအခါ ရိုအန်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားပြီး ဤအတိုင်းသာ ဖြစ်ရမည်ဟု အတည်ပြုလိုက်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ဘရိုဆန် အနေဖြင့် အခြားသော ဌာနခွဲမှူးများကို ပစ်မှတ်မထားဘဲ ဗီရိုနီးစ် ကိုသာ ဘာကြောင့် အတင်းအကျပ် ပစ်မှတ်ထားနေရသနည်း ဆိုသည်က အဖြေပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ကွင်းဆက် လူသတ်မှုလေး တစ်ခုကနေ အထက်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ အာဏာပြိုင်ပွဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး..."

ရိုအန်မှာ ဘာပြောရမှန်းမသိအောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သို့သော် အတွေးတစ်ချက် ပြောင်းသွားပြီးနောက် ဤကိစ္စရပ်ထဲမှ မိမိအနေဖြင့် အကျိုးအမြတ် တစ်ခုခုများ ရနိုင်မလား ဆိုသည်ကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

'ဗီရိုနီးစ် က ဌာနခွဲမှူး ဖြစ်နေတော့ သူကိုယ်တိုင် လူသတ်သမားကို ဆင်းဖမ်းဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး...'

ရိုအန်က ခေါင်းငုံ့ကာ တွေးတောနေသည်။ တွေးလေတွေးလေ သူ၏ မျက်လုံးများက ပို၍ အရောင်လက်လာလေ ဖြစ်ပြီး ဤကိစ္စက တကယ်ကို လုပ်ပျော်သော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အမှုကို ဖော်ထုတ်လိုပါက ဗီရိုနီးစ် အနေဖြင့် သူမ လက်အောက်ရှိ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ ငါးဖွဲ့ထဲမှ တစ်ဖွဲ့ကို မဖြစ်မနေ ရွေးချယ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

အမှတ် နှစ်၊ အမှတ် သုံး နှင့် အမှတ် လေး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့များမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် အမှုဖော်ထုတ်နိုင်စွမ်း အလယ်အလတ်သာ ရှိကြသည်။ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွင်း ဤကဲ့သို့ ခက်ခဲရှုပ်ထွေးလှသော ကွင်းဆက် လူသတ်မှုကို ဖော်ထုတ်ရန် သူတို့ထံ လွှဲအပ်လိုက်ခြင်းက မဖြစ်နိုင်သည့် အရာကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အမှတ် ၁ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့က ဘရိုဆန်၏ အခြေစိုက်စခန်းဟောင်း ဖြစ်ရာ ဗီရိုနီးစ် အနေဖြင့် သူတို့ထံ အမှုကို လွှဲပြောင်းပေးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုသို့ လွှဲပေးလိုက်ပါက ဓားကိုင်ထားသော လူဆိုးထံသို့ ကိုယ့်လည်ပင်းကို ကိုယ်တိုင် ထိုးပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့ဆိုလျှင် ကျန်ရှိနေသည်မှာ အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းသာ ရှိတော့သည်။

ထို့အပြင် ဤအမှုက မိမိတို့ အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့မှ စတင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အခြားသူများထံ အပြစ်ပုံချရန်ကလည်း သင့်တော်မည် မဟုတ်ချေ။

အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ထဲတွင် အမှုဖော်ထုတ်တတ်ပြီး အမှုဖော်ထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိသူမှာ ရိုအန် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိလေသည်။

"ရိုအန်... ဝင်လာခဲ့..."

သူ တစ်ယောက် ရှေ့ဆက်၍ မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို ခေါင်းငုံ့ကာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေစဉ်မှာပင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ ရုံးခန်းတံခါးက ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး သြဂတ်စ်က သူ့ကို အထဲသို့ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် သြဂတ်စ်၏ မျက်နှာထားက အလွန်အမင်း လေးနက် တည်ကြည်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ တွန့်ခေါက်နေသော အရေးအကြောင်းများမှာ ယင်ကောင် တစ်ကောင်ကိုပင် ညှပ်သတ်နိုင်တော့မည့် အလား ဖြစ်နေသည်။

သြဂတ်စ် စကားမပြောရသေးမီ ဖုန်းထဲမှ ဗီရိုနီးစ်၏ အသံက ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ရိုအန်... နောက်ထပ် မိနစ် သုံးဆယ် နေရင် ငါ သတင်းစာ ရှင်းလင်းပွဲ လုပ်တော့မယ်... ငါ မင်းကို အခုချက်ချင်း မေးချင်တယ်... ဒီကွင်းဆက် လူသတ်မှုကို နှစ်ဆယ့်လေးနာရီ အတွင်းမှာ အောင်မြင်အောင် ဖော်ထုတ်ပြီး တရားခံအစစ်ကို ဖမ်းနိုင်မလား ဆိုတာပဲ..."

'ဒီလိုမျိုးသာ မေးလာရင်တော့ သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့...'

ရိုအန်က မျက်ခုံး တစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး အကြောင်းပြချက် ရှာကာ ငြင်းဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဖုန်းထဲမှ ဗီရိုနီးစ်၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"တကယ်လို့ အမှုကိုသာ အောင်မြင်အောင် ဖော်ထုတ်နိုင်ရင် မင်းတို့ အဖွဲ့အတွက် တစ်နှစ်စာ အထူးရန်ပုံငွေ ရအောင် ငါ အထက်လူကြီးတွေဆီ တင်ပြ တောင်းဆိုပေးမယ်..."

ဆိုလိုသည်မှာ နောက်လာမည့် တစ်နှစ်တာ ကာလပတ်လုံး အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ရှိ လူတိုင်းက လစဉ်လတိုင်း မက်လောက်စရာ ကောင်းသော စွမ်းဆောင်ရည် ဆုကြေးငွေများကို ရရှိမည် ဆိုသည့် သဘောပင် ဖြစ်သည်။

ရုံးခန်းထဲတွင် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရိုအန်က ဘာမှ ပြန်မဖြေဘဲ သြဂတ်စ် ရှိရာဘက်သို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

ဗိုက်ရွှဲကြီးနှင့် လူမည်းကြီးမှာမူ မျက်နှာအမူအရာ တစ်ချက်မပျက်ဘဲ တည်ငြိမ်နေလေသည်။

လောလောဆယ်တွင် သြဂတ်စ် အနေဖြင့် အလွန် အကြပ်ရိုက်နေသည်။ တကယ်တမ်းတွင် ဤအမှုကို သူ အခြားသူများထံ လွှဲပြောင်း ပစ်လိုက်ချင်လှသည်။ သို့သော် အမှတ် ၁ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဘရိုဆန်မှလွဲ၍ အမှတ် နှစ်၊ သုံး နှင့် လေး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များနှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးက အတော်လေး ကောင်းမွန်နေသဖြင့် ဤအမှုကြောင့် သူတို့နှင့် ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားသွားမည်ကို မလိုလားပေ။

အမှုကို ဖော်ထုတ်ရန် ရွေးချယ်မည် ဆိုပါကလည်း အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့က ယခုမှ စတင် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ရာ အဖွဲ့သားများ၏ အရည်အချင်းကို သူ အသိဆုံး ဖြစ်သည်။ အမှုဖော်ထုတ်ရန်အတွက် အားကိုးစရာ ဆို၍ ရိုအန် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိလေသည်။

သို့သော် နှစ်ဆယ့်လေးနာရီ အတွင်း ကွင်းဆက် လူသတ်မှုကို ဖော်ထုတ်ရန် ဆိုသည်မှာ... သြဂတ်စ် တစ်ယောက် ဤအမှု ကျရှုံးသွားပါက မိမိ အပါအဝင် ရိုအန်နှင့် လေစီတို့ အဖွဲ့သားများ အားလုံး အပြစ်ပေးခံရမှု သက်သာစေရန် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို စတင် စဉ်းစားနေပြီ ဖြစ်သည်။

သြဂတ်စ်၏ ဦးနှောက်ထဲရှိ အတွေးများကို ရိုအန် မသိနိုင်ချေ။ သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာမည်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သြဂတ်စ် တစ်ယောက် ဗီရိုနီးစ်၏ အစီအစဉ်ကို မကျေနပ်ဟု သူ ထင်မှတ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဖုန်းထဲမှ ဗီရိုနီးစ်၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"နောက် မိနစ် သုံးဆယ် နေရင် လုပ်မယ့် သတင်းစာ ရှင်းလင်းပွဲမှာ ဒီကွင်းဆက် လူသတ်မှုရဲ့ တရားခံကို ဖမ်းဝရမ်း ထုတ်လိုက်မယ်... ဆုကြေးငွေက အမေရိကန် ဒေါ်လာ တစ်သိန်း တိတိပဲ..."

'ဒေါ်လာ တစ်သိန်း ဟုတ်လား...'

ဦးနှောက်ထဲရှိ သဲလွန်စ အချို့ကို တွေးမိသွားသောအခါ ရိုအန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်များ အဟုန်ပြင်းစွာ တောက်ပလာတော့သည်။ သူက တရားမျှတမှု အပြည့်ရှိသော မျက်နှာထားဖြင့် အာမခံလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ အရာရှိကြီး... သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ တရားခံအစစ်ကို မရရအောင် ဖမ်းပေးပါ့မယ်..."

သြဂတ်စ် တစ်ယောက် ဆွံ့အသွားရတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဝါရှင်တန်မှ နယူးယောက်သို့ ပြန်လာသော အဝေးပြေး လမ်းမကြီးထက်၌ အနက်ရောင် ဆီဒင်ကား တစ်စီးက လင်းထိန်နေသော လမ်းမီးတိုင်များ အောက်တွင် အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်နေသည်။

လက်ထဲရှိ အချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် အနက်ရောင် အနောက်တိုင်း ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဘရိုဆန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားသည်။ သူက ခေါင်းမော့ကာ ကားမောင်းနေသော ယာဉ်မောင်းကို ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မက်သရူး... ဒီကိစ္စကို မင်း တော်တော်လေး သပ်သပ်ရပ်ရပ် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ... ဒါနဲ့... အဲ့ဒီ ဂျိုးဆက် ကို မင်း ဘယ်လို စီစဉ်ထားလိုက်လဲ..."

ယာဉ်မောင်း မက်သရူး သည် အမှတ် ၁ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ အတွင်းရှိ အမှတ် ၁ စုံစမ်းရေး အဖွဲ့ခွဲ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပြီး ဘရိုဆန်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်မှာ ဆယ်နှစ်တိတိ ရှိပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့၏ လူအင်အားက မည်မျှ နည်းပါးကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။ အမှတ် ၁ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ထဲတွင်ပင် စုံစမ်းရေး အဖွဲ့ခွဲ အများအပြား ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ယခုအခါ ဘရိုဆန် က ဌာနခွဲမှူး အဖြစ် ရာထူးတိုးသွားပြီ ဖြစ်ရာ ဘာမှ အလွဲအချော် မရှိခဲ့ပါက မက်သရူး သည် နောင်တွင် အမှတ် ၁ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

ဘရိုဆန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မက်သရူး က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ ဂျိုးဆက် က လမ်းဘေး သတင်းထောက် တစ်ယောက်ပါ... သတင်းတွေကို ခိုးရိုက်တဲ့ ကိစ္စတွေကြောင့် သူများတွေရဲ့ ဝိုင်းရိုက်တာကို ခဏခဏ ခံရလေ့ ရှိတယ်လေ... ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင် သူ့ကို တစ်နှစ် သက်တမ်းရှိတဲ့ ယာယီ စုံထောက် အထောက်အထား တစ်ခု လုပ်ပေးမယ်လို့ ကျွန်တော် ကတိပေးထားလိုက်တယ်..."

ယာယီ စုံထောက် တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ရာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာပါက စုံထောက် မဟုတ်တော့သည့်အပြင် အက်ဖ်ဘီအိုင် နှင့်လည်း လုံးဝ သက်ဆိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် လုပ်ငန်း သဘောသဘာဝ အရ တစ်ခါတရံတွင် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းကလည်း ပုံမှန် အခြေအနေ တစ်ရပ်လို ဖြစ်နေသေးသည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်..."

ဘရိုဆန် က ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မက်သရူး ၏ အလုပ်လုပ်ပုံကို သူ အလွန် ယုံကြည် စိတ်ချလှသည်။ ထို့ကြောင့် ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ဘက်မှာ အခြေအနေ ဘယ်လို ရှိနေပြီလဲ... ကွင်းဆက် လူသတ်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သဲလွန်စ ရနေပြီလား..."

"မရသေးပါဘူး အရာရှိကြီး..."

အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ အကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်နှင့် မက်သရူး ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်သေး ရွံရှာသော အမူအရာ ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သဲလွန်စ ရှာဖွေရေး အဖွဲ့ဆီကနေ ကျွန်တော် သတင်း ရထားတယ်... နစ်နာသူ နှစ်ယောက်ရဲ့ အလောင်းတွေကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ထားတဲ့ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှာ လက်ဗွေရာ တစ်ဝက်လောက် ကလွဲပြီး လူသတ်သမားနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ တခြား အချက်အလက် လုံးဝ မတွေ့ခဲ့ရဘူးတဲ့..."

ဘရိုဆန် က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အမှုဖော်ထုတ်ရန် အခက်အခဲက တိုက်ရိုက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဤအမှုက ကွင်းဆက် လူသတ်မှု ဖြစ်နေသောကြောင့် ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဘရိုဆန် က ထပ်မံ မှာကြားလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အချိန်ပြည့် စောင့်ကြည့်ခိုင်းထား... အထူးသဖြင့် အဲ့ဒီ ရိုအန် ဂရင်းဝုဒ် ဆိုတဲ့ ကောင်လေးကိုပေါ့..."

ရိုအန် မှလွဲ၍ အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ရှိ အခြား မည်သူ့ကိုမျှ အမှုဖော်ထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်ဟု ဘရိုဆန် လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

"လူလွှတ်ထားပြီးပါပြီ အရာရှိကြီး... တစ်ဖက်က လှုပ်ရှားတာနဲ့ ကျွန်တော့်ဆီကို သတင်း ချက်ချင်း ရောက်လာမှာပါ..."

မက်သရူး ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီ ဆိုသော ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ရှိနေသရွေ့တော့ ဒီအမှုကို နှစ်ဆယ့်လေးနာရီ အတွင်းမှာ လုံးဝ ဖော်ထုတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ အသေအချာပါပဲ..."

"အရမ်း ကောင်းတယ်..."

ဘရိုဆန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန် ကျေနပ် အားရသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ သူက ကားပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် နှစ်ဆယ့်လေးနာရီ ကြာပြီးနောက် ကွင်းဆက် လူသတ်မှုကို မဖော်ထုတ်နိုင်သည့် အချိန်တွင် ဗီရိုနီးစ် ၏ လက်အောက်ရှိ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ ငါးဖွဲ့ကို မိမိက လုယူလိုက်ပါက ဗီရိုနီးစ် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သို့သော အမူအရာမျိုး ပေါ်လာမည်ကို စတင် ခန့်မှန်း တွေးတောနေတော့သည်။

"သေချာပေါက် အရမ်းကို ကြည့်ကောင်းနေမှာပဲ..."

ဘရိုဆန် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တလက်လက် တောက်ပနေပြီး သူ့ဘာသာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။