အခန်း ၃၀

အခန်း ၃၀ ကစားစရာများ၏ အသုံးပြုထားမှု အခြေအနေ

"ရိုအန်... မင်းမှာ ဘယ်လို အကြံဉာဏ်မျိုး ရှိလဲ..."

သြဂတ်စ်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရိုအန်က ခေါင်းထဲမှ အတွေးများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ မိုနာနှင့် လေစီ အပါအဝင် အခြားသူများ အားလုံးက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ မိမိ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်များကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြောပြလိုက်သည်။

"ဒီလိုပါ..."

ရိုအန်က ဒါရင်းကို အစည်းအဝေးခန်းထဲသို့ အရင် ခေါ်သွားပြီး နားနေစေရန် လေစီကို အချက်ပြလိုက်သည်။ နောက်ဆက်တွဲ ပြောမည့် စကားများက တစ်ဖက်လူ နားထောင်ရန် မသင့်တော်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာ၏ စစ်ဆေးချက် အစီရင်ခံစာနှင့် နစ်နာသူ နှစ်ဦး၏ အကျဉ်းချုပ် အချက်အလက်များကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီးနောက် ရိုအန်က စကားစလိုက်သည်။

"ပထမဆုံး အနေနဲ့... လူသတ်သမားရဲ့ အလေ့အထက အမျိုးသမီးတွေကို ပြန်ပေးဆွဲပြီးရင် ကစားစရာ ပစ္စည်းတွေကို သုံးပြီး တစ်ဖက်လူကို အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်လေ့ ရှိတယ်... ဒီအချက်ကို အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှာ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကစားစရာတွေရဲ့ အသုံးပြုထားတဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး သိနိုင်တယ်..."

သြဂတ်စ်နှင့် မိုနာတို့က အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာ၏ စစ်ဆေးချက် အစီရင်ခံစာကို လှမ်းယူလိုက်ကြသည်။ အစီရင်ခံစာထဲတွင် ကစားစရာများ အားလုံး အသုံးပြုထားသည့် လက္ခဏာများ ရှိနေပြီး အချို့မှာ အလွန်အမင်း ပျက်စီးနေသဖြင့် အချိန် အတော်ကြာ အသုံးပြုခံထားရမည်မှာ သေချာလှကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

လေစီ မိမိ၏ ထိုင်ခုံသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သြဂတ်စ်နှင့် မိုနာတို့ ကလည်း မိမိ၏ အမြင်ကို သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်သောအခါ ရိုအန်က ဆက်ပြောသည်။

"ဒါကြောင့် ဒီအချက်ကို အခြေခံပြီး ကောက်ချက်ချရရင်... ဆာဘီနာ ပြန်ပေးဆွဲ ခံရပြီးနောက်ပိုင်း ကာလတို အတွင်းမှာ အသက်အန္တရာယ် မရှိနိုင်သေးဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အရင်က ကစားစရာတွေရဲ့ အသုံးပြုထားတဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ရင် နစ်နာသူတွေက အနည်းဆုံး ငါးရက်လောက်တော့ ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက် ခံခဲ့ရလို့ပဲ..."

"ဒီလို ကောက်ချက်ချလိုက်တာ သိပ်ပြီး မလောလွန်းဘူးလား..."

သြဂတ်စ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သတင်း မကြေညာခင် အချိန်တုန်းက ဆိုရင်တော့ ဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်း များတာ မှန်တယ်... ဒါပေမဲ့ သတင်း ပါသွားပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ လူသတ်သမားက အလောတကြီးနဲ့ နှုတ်ပိတ် သတ်ဖြတ်ဖို့ ရွေးချယ်သွားတာမျိုး မဖြစ်နိုင်ဘူးလား..."

လူသတ်သမားသည် နစ်နာသူများကို ကစားစရာများ အသုံးပြု၍ ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်လေ့ ရှိကြောင်း ရိုအန်၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ကြားလိုက်ရသောအခါ လေစီနှင့် မိုနာတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန် ရွံရှာ စက်ဆုပ်ဖွယ် ကောင်းသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်လာသည်။ သြဂတ်စ်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လေစီ ကလည်း သံသယဖြင့် ဝင်မေးလိုက်သည်။

"မှန်တယ်... လူသတ်သမားက နစ်နာသူ နှစ်ယောက်ကိုတောင် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခဲ့ပြီးပြီ ဆိုတော့ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်ကို ထပ်သတ်ဖို့ ဆိုတာ သူ့အတွက် ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး..."

ရိုအန်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"မင်း ပြောသွားတဲ့ အထဲမှာ အချက်တစ်ချက် မှားနေတယ်... လူသတ်သမားက နစ်နာသူ နှစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခဲ့တာ မဟုတ်လောက်ဘူး..."

သူက အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာ၏ အစီရင်ခံစာထဲရှိ ဓာတ်ပုံ အချို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ဆိုသည်။

"အလောင်း အပိုင်းအစတွေရဲ့ အခြေအနေကို သေချာ ကြည့်ကြည့်... အပေါ်ယံမှာ အေးခဲနေတဲ့ လက္ခဏာတွေ အရမ်း ပြင်းထန်နေပေမဲ့ လူသတ်သမားက တစ်ဖက်လူကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်တဲ့ အခါမှာ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အဆစ်အမြစ် နေရာတွေကနေ သေချာ ခွဲထုတ်သွားတယ် ဆိုတာကို အလွယ်တကူ မြင်နိုင်တယ်... ဓားနဲ့ အရိုးတွေကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူး... ဒီအချက်က လူသတ်သမားဟာ ခန္ဓာကိုယ် အဆစ်အမြစ် တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အနည်းဆုံး အခြေခံ အသိပညာလောက်တော့ ရှိနေတယ် ဆိုတာကို ပြသနေတယ်..."

"ဒါမှမဟုတ်... သူ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခဲ့ရတဲ့ အကြိမ်အရေအတွက် အရမ်း များလွန်းလို့ အတွေ့အကြုံ ရနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်..."

မိုနာက ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားလိုက်ပြီး လေစီ၏ မျက်နှာထားကလည်း အနည်းငယ် ကြည့်ရဆိုးနေသည်။ သို့သော် ရိုအန်၏ စကားကို ဆက်၍ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။

"ဒါဆို လူသတ်သမားက ဆရာဝန် တစ်ယောက်များလား..."

ရိုအန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သေချာပေါက်တော့ မပြောနိုင်သေးဘူး... တိရစ္ဆာန် ဆရာဝန်... သားသတ်သမား... မှုခင်းဆရာဝန်... ခြံပိုင်ရှင် အဲ့ဒီလို လူတွေ အကုန်လုံး ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိတယ်..."

မိုနာ၏ မျက်နှာက တဖြည်းဖြည်း ပို၍ ကြည့်ရဆိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရိုအန်က ထိုဓာတ်ပုံများကို မိမိ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်ယူလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"သတင်းကို မြင်ပြီးတဲ့ နောက်မှာတောင် လူသတ်သမား အနေနဲ့ နှုတ်ပိတ် သတ်ဖြတ်ဖို့ တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ဘာလို့ ရဲရဲဝင့်ဝင့် ပြောရသလဲ ဆိုရင်... အဲ့ဒါက ငါ ပြောချင်တဲ့ ဒုတိယ အချက်ပဲ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူသတ်သမားက လုံးဝ ဂရုမစိုက်လို့ပဲ..."

သြဂတ်စ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

"တခြား အဓိပ္ပာယ် မရှိပါဘူး... ဂရုမစိုက်တာကို ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ပြောတာပါ..."

ရိုအန်က ဘောပင် တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ ဖိုင်တွဲပေါ်ရှိ နေရာ တစ်ခုကို ဝိုင်းပြလိုက်ပြီး သြဂတ်စ်ထံ လှမ်းပစ်ပေးရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သေချာ ကြည့်ကြည့်... လူသတ်သမားက နစ်နာသူကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခဲ့တဲ့ မီးဖိုချောင်ကို သေချာ ရှင်းလင်း သွားခဲ့တာ မျိုး မရှိဘူး... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အလောင်း အပိုင်းအစတွေကို အဝေးကို ယူသွားပြီး လွှင့်ပစ်မယ့် အစား ရေခဲသေတ္တာထဲမှာ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း စီရီ ထားခဲ့တယ်... ဒီအချက်တွေ အားလုံးက လူသတ်သမားဟာ သူ လုပ်ခဲ့တဲ့ အပြုအမူတွေကို တစ်ယောက်ယောက် လာတွေ့ဖို့ တကယ်တမ်း မျှော်လင့်နေတယ် ဆိုတာကို ပြသနေတယ်..."

"သောက်ကျိုးနည်း..."

မိုနာက တီးတိုး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"တကယ့် စိတ်ရောဂါသည်ပဲ... ဒီကောင့်ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ ဘာတွေများ ထည့်ထားတာလဲ..."

"ဘယ်သူက သိမှာလဲ..."

လူသတ်သမား အပေါ် မိုနာ၏ မှတ်ချက်ပေးမှုကို လေစီက အလွန် သဘောတူ ထောက်ခံမိသည်။ ဤလူသတ်သမားမှာ စိတ်ရောဂါသည်နှင့် အရူး ပေါင်းစပ်ထားသူ တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

သြဂတ်စ် ကလည်း လူသတ်သမား အပေါ် လေစီတို့ နှစ်ဦး၏ မှတ်ချက်ကို သဘောတူ ထောက်ခံလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရိုအန်၏ စကားအတိုင်း ဆက်လက် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။

"ဒီရှုထောင့်ကနေ ကြည့်မယ် ဆိုရင်... လူသတ်သမားက အရမ်းကို မာနကြီးပြီး ဘဝင်မြင့်နေတာပဲ... ဒါကြောင့် သူ သတင်းကို မြင်ရင်တောင်မှ ကာလတို အတွင်းမှာ ဆာဘီနာ့ကို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့ သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မယုံကြည်ထားလို့ပဲ... မှန်တယ်မလား..."

ရိုအန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သြဂတ်စ်ကို သင်ပေးလို့ ရသေးသည့် ကလေးလေး တစ်ယောက်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"မှန်တယ်... ခင်ဗျားရဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်က တော်တော်လေး မှန်ကန်တယ်..."

သြဂတ်စ်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ကော့လိုက်သည်။ သူ၏ ဦးနှောက် အလုပ်လုပ်ပုံက မနှေးကွေးကြောင်းနှင့် အမှုဖော်ထုတ်ရာတွင် မွေးရာပါ ပါရမီ ပါလာကြောင်း တွေးတောလိုက်မိသည်။

'နေပါဦး... ဒီမှာ ဘယ်သူက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေတာလဲ...'

သြဂတ်စ် ဒေါသမထွက်လာခင်မှာပင် မိုနာနှင့် လေစီတို့က အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး မေးခွန်းတစ်ခု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်တွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေလို့ ဘာများ အသုံးဝင်မှာလဲ... လက်ဗွေရာ တိုက်ဆိုင် စစ်ဆေးတာက ကျရှုံးသွားပြီလေ... အခု ငါတို့က လူသတ်သမား ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကိုလည်း မသိဘူး... သူ ဘယ်မှာ ပုန်းနေလဲ ဆိုတာကိုလည်း မသိရသေးဘူး..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သြဂတ်စ်က ရိုအန်ဆီသို့ အကြည့်များကို ပြန်လည် လွှဲပြောင်းလိုက်သည်။ ရိုအန်တွင် အခြား အကြံဉာဏ်များ သေချာပေါက် ရှိနေဦးမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားလေသည်။

သြဂတ်စ်၏ မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေသော အကြည့်များကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ဘဲ ရိုအန်က လက်ထဲရှိ အစီရင်ခံစာကို ခေါင်းငုံ့ကာ လှန်လှောရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ပြောတာ မှန်တယ်... ငါ စောစောက ပြောခဲ့တဲ့ အချက်တွေ အကုန်လုံးက ဆာဘီနာ လောလောဆယ် အသက်အန္တရာယ် မရှိသေးဘူး ဆိုတာကို သေချာအောင် အတည်ပြုဖို့ သက်သက်ပဲ... နောက်ဆက်တွဲ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်တွေကမှ လူသတ်သမားရဲ့ လှုပ်ရှားမှု သဲလွန်စတွေနဲ့ သက်ဆိုင်လာမှာ..."

စကား၏ ဆိုလိုရင်းမှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှသည်။ အကြီးကြီးတွေ လာဖို့ ကျန်သေးသည် ဟူသော သဘောပင် ဖြစ်သည်။

ရိုအန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မိုနာနှင့် လေစီတို့က ချက်ချင်းပင် မတ်မတ် ထိုင်လိုက်ကြပြီး သြဂတ်စ် ကလည်း သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ပို၍ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

"ပထမ အချက်..."

ရိုအန်က အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှ ရှာတွေ့ခဲ့သော ခရက်ဒစ်ကတ် နှစ်ကတ်၏ ဓာတ်ပုံများကို ထုတ်ယူကာ မိုနာ၏ ကွန်ပျူတာ ဘေးတွင် ချထားလိုက်ပြီး လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုသည်။

"လူသတ်သမားက နစ်နာသူတွေရဲ့ ခရက်ဒစ်ကတ်ကို အသုံးပြုပြီး ကစားစရာတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ဝယ်ယူခဲ့တယ်... စောစောကလည်း ဆာဘီနာရဲ့ ခရက်ဒစ်ကတ်ကို အသုံးပြုထားတာ မိုနာ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်လေ... ဒါက လူသတ်သမားရဲ့ မသိစိတ်ကနေ လာတဲ့ အလေ့အထ တစ်ခုပဲ..."

ထိုသုံးယောက်စလုံး ပြိုင်တူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သက်သေ အထောက်အထားများက ခိုင်လုံနေပြီ ဖြစ်ရာ ရိုအန်၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်က လုံးဝ မှားယွင်းခြင်း မရှိပေ။

"ဒုတိယ အချက်..."

ရိုအန်က နစ်နာသူ နှစ်ဦး၏ ကားအသုံးပြုမှု မှတ်တမ်းများကို ထုတ်ယူကာ မိုနာ၏ ကွန်ပျူတာ ဘေးတွင် ထပ်မံ ချထားလိုက်ပြန်သည်။

"လူသတ်သမားက ပထမဆုံး နစ်နာသူကို ပြန်ပေးဆွဲပြီးတဲ့နောက် ပထမ နစ်နာသူရဲ့ ကားကို သုံးပြီး ကစားစရာတွေ သွားဝယ်ခဲ့တယ်... ဒုတိယ နစ်နာသူကို ပြန်ပေးဆွဲပြီးတဲ့ အချိန်မှာလည်း ဒုတိယ နစ်နာသူရဲ့ ကားကိုပဲ သုံးပြီး ကစားစရာတွေ ထပ်ဝယ်ခဲ့တယ်... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဆာဘီနာရဲ့ တိုက်ခန်းထဲကို ကစားစရာတွေနဲ့ အဝတ်အစားတွေ သွားခိုးတဲ့ အချိန်တုန်းကလည်း သူ မောင်းသွားတာ ဒုတိယ နစ်နာသူရဲ့ ကားပဲ..."

ရိုအန်၏ ဤနေရာအထိ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သြဂတ်စ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒုတိယ နစ်နာသူရဲ့ ကားက ကားဂိုဒေါင်ထဲမှာ ရပ်ထားလျက်သား ဖြစ်နေတယ်... အစီရင်ခံစာထဲမှာတော့ သူတို့က ကားထဲကနေ ဘယ်သဲလွန်စကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူးလို့ ဖော်ပြထားတယ်..."

မိုနာ တစ်ယောက် ခေါင်းမူးနောက်သွားပြီး ချက်ချင်း သဘောမပေါက်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ... ဒါက လူသတ်သမားနဲ့ ဘာများ သက်ဆိုင်နေလို့လဲ..."

ရိုအန်၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်ကို သဘောပေါက် နားလည်သွားသော လေစီက မိုနာ၏ သွယ်လျသော ခါးလေးကို ဖက်ထားလိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆိုသည်။

"ဒီအချက်က ပြသနေတာက... လူသတ်သမားဟာ ဆာဘီနာ့ကို ပြန်ပေးဆွဲတဲ့ အချိန်မှာ သုံးခဲ့တဲ့ ကားက ဆာဘီနာ ကိုယ်တိုင်ရဲ့ ကားဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း အရမ်း များနေတယ်... ငါတို့သာ ဆာဘီနာရဲ့ ကားကို ရှာတွေ့ရင် လူသတ်သမားကိုလည်း သေချာပေါက် ရှာတွေ့နိုင်မှာပဲ..."

"ဒီလိုကိုး..."

မိုနာ တစ်ယောက် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ဒါရင်းနှင့် ဆာဘီနာတို့ စီးနင်းသော ကားများမှာ တစ်စီးထက် တစ်စီး ပို၍ ဈေးကြီးကြောင်းကို သတိရသွားသောအခါ မိုနာ ချက်ချင်း စိတ်အားထက်သန် လာတော့သည်။

"မစ္စတာ ဒါရင်း ဆီကနေ ဆာဘီနာ့ ကားရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ရတာနဲ့... သုံးမိနစ်ပဲ... သုံးမိနစ် အတွင်းမှာ အဲ့ဒီကားရဲ့ တည်နေရာကို ငါ ခြေရာခံ ပေးနိုင်တယ်..."

သြဂတ်စ် လည်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဤမျှ မြန်ဆန်စွာဖြင့် လူသတ်သမား၏ သဲလွန်စကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ် မထားခဲ့ပေ။

ရိုအန်မှာ စကားမဆိုနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသော ထိုသူများကို ကြည့်ရင်း ရိုအန်က ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်ကာ သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကားပြကာ ဆိုသည်။

"မင်းတို့ ကိစ္စတစ်ခုကို မေ့နေကြပြီလား... အရင်က ငါတို့ ဆာဘီနာ နဲ့ ဒါရင်း တို့ရဲ့ စံအိမ်ထဲက ကားတွေကို စစ်ဆေးကြည့်တော့ ဘယ်ကားမှ ပျောက်မနေဘူးလေ..."

ထိုသုံးယောက်လုံး ဆွံ့အသွားကြသည်။

မိုနာက လက်မလျှော့သေးဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ခရက်ဒစ်ကတ် တုန်းကလိုမျိုးပဲ... ဆာဘီနာ ဆီမှာ ဒါရင်း မသိတဲ့ တခြား ကားတစ်စီး ရှိနေတာမျိုးများ ဖြစ်နိုင်မလား..."

ရိုအန်မှာ ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားရသော်လည်း ထိုသို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟုတော့ မဆိုသာပေ။ ဆာဘီနာ က ဒါရင်း ကို နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ချက် ဘယ်နှစ်ခုလောက် ဖုံးကွယ်ထားသေးသနည်း ဆိုသည်ကို သရဲတောင် သိမည်မဟုတ်ချေ။

"ခဏနေရင် မစ္စတာ ဒါရင်း ကို သွားမေးကြည့်လို့ ရတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ ကားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါတို့ အများကြီး မျှော်လင့်ထားလို့တော့ မဖြစ်ဘူး... လုံခြုံရေး ကင်မရာ မှတ်တမ်းတွေကနေ တစ်ဆင့် ကားကို လိုက်ရှာဖို့ ဆိုတာ အချိန် အရမ်း ပေးရတယ်... ငါတို့ဆီမှာ ဖြုန်းတီးပစ်ဖို့ အချိန် အများကြီး မရှိဘူး... ပြီးတော့ လူသတ်သမားက အဲ့ဒီကားကို စွန့်ပစ်သွားဖို့ ရာခိုင်နှုန်း တော်တော်လေး များတယ်..."

ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အပိုစကားတွေ ဆက်ပြောမနေတော့ဘဲ ရိုအန်က ဆက်ပြောသည်။

"ကားက အရေးမကြီးဘူး... အရေးကြီးတာက အဲ့ဒီ အပြုအမူပဲ... ဒါက မသိစိတ်ကနေ လာတဲ့ အလေ့အထ တစ်ခုပဲ…”