အခန်း ၃၈၂
Vol. 35 Ch. 382
အခန်း (၃၈၂) စာချုပ်ချုပ်ဆိုခြင်း
"ဥက္ကဋ္ဌ… သူတို့တောင်းတဲ့ ဈေးနှုန်းက အရမ်းမြင့်နေတော့ ကျွန်မတို့ မဝယ်ပဲနေကြရအောင်…"
"ရန်ပုံငွေက ဘတ်ဂျက်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေပါပြီ…"
မန်နေဂျာ လီမေ့ကျူက ပြောလိုက်၏။
တရုတ်ငွေ ယွမ် ၇ ဘီလီယံ ဘတ်ဂျက်ကျော်လွန်နေခြင်းမှာ သေချာပေါက် သေးငယ်သော ပမာဏ မဟုတ်ချေ။
"မင်းရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေက မှန်ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ မေ့ကျူ… ဒီတစ်ခေါက်က ကွာခြားတယ်…"
"ဒီအော်ဒါကို ၄.၅ ဘီလီယံ ဈေးနှုန်းနဲ့ သေချာပေါက် ရအောင်ယူဖို့ ငါ အမိန့်ပေးတယ်…"
"မင်း နားလည်လား…"
လီရှန်းဟယ်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဟင်… ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ…"
"အစ်ကို… ဒါက ဘတ်ဂျက် ၇ ဘီလီယံတောင် ကျော်နေတာလေ…"
"ဒါက ကိုရီးယားဝမ် ၇ ဘီလီယံမဟုတ်ဘူးနော်… ဒါက ကျွန်မတို့ လုပ်ငန်းစုရဲ့ အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအပေါ်ကိုပါ သက်ရောက်မှု ရှိသွားလိမ့်မယ်…"
မန်နေဂျာ လီမေ့ကျူ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားရပေ၏။
သူမ၏ အစ်ကိုမှာ သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ချေ။ သူသည် ထိပ်တန်း ကော်ပိုရေးရှင်းမိသားစုကြီးဖြစ်သော ဧရာမ Six Starလုပ်ငန်းစု၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် အမြဲတစေ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များပြားပြီး တွက်ခြေကိုက်တတ်သူဖြစ်ကာ မြေခွေးအိုကြီး ဆိုသော စကားလုံးက သူ့အား ဖော်ပြရန် အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယနေ့တွင် သူသည် လုံးဝ အကျိုးအမြတ် မရရှိနိုင်သည့် ဤစီးပွားရေး အရောင်းအဝယ်ကို အမှန်တကယ်ပင် သဘောတူညီခဲ့လေ၏။ အရူးတစ်ယောက်ပင်လျှင် ဤအရာကို သဘောတူမည်မဟုတ်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ဤဩဇာတိက္ကမကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက ဤမျှ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ဈေးနှုန်းကို အမှန်တကယ်ပင် လက်ခံလိုက်လေသည်။ ဤသည်မှာ လုံးဝ မယုံနိုင်စရာပင်။
"အစ်ကို… ကျွန်မကို အကြောင်းပြချက်လေးတစ်ခု ပေးလို့ရမလား…"
"ကျွန်မ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်လို့ပါ…"
မန်နေဂျာ လီမေ့ကျူသည် စကားမပြောမီ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ရပ်တန့်နေခဲ့၏။
"မေ့ကျူ…"
"မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်… ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရရင် သူတို့ရဲ့ ဈေးနှုန်းကို ငါတို့ လက်မခံသင့်ဘူး…"
"ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်း အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ…"
"မင်းရှေ့မှာရှိနေတဲ့ စုယွမ်က သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး…"
"ငါ့ရဲ့ ကောက်ချက်ချမှုအရ သူ့မှာ တရုတ်က အင်မတန် အားကောင်းတဲ့ အဆက်အသွယ် ကွန်ရက်တစ်ခု ရှိနေပြီး သူ့ရဲ့ အင်အားက ငါတို့လို စီးပွားရေးသမားတွေ ယှဉ်နိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး…"
"ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ သဘောတူလိုက်တာက သူ့မျက်နှာကို ထောက်ထားလို့ပဲ… ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်လိုက်တာလို့ ပြောလို့လည်း ရတယ်…"
"ငါတို့ သူ့ကို စော်ကားလို့ မဖြစ်ဘူး… ဒီလူရဲ့ အင်အားက ငါတို့ စိတ်ကူးထားတာထက် အများကြီး ပိုကြီးမားတယ်…"
"ငါ အခုပြောနေတာတွေကို မင်း နားမလည်နိုင်ပေမဲ့ မဝေးတော့တဲ့ အနာဂတ်မှာ မင်း နားလည်လာပါလိမ့်မယ်…"
"မေ့ကျူ… ငါက Six Starလုပ်ငန်းစုရဲ့ အကြီးအကဲပါ… တရုတ်ငွေ ယွမ် ၇ ဘီလီယံ ဆိုတာက ငါ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး… ငါ့မှာ ပိုကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာကိုပဲ မင်း သိထားဖို့ လိုတယ်… ဒါပါပဲ…"
"ငါပြောတဲ့အတိုင်းသာ လုပ်ပါ…"
လီရှန်းဟယ်က သူမအား သတိပေးလိုက်သည်။
ဤစကားများကို ကြားပြီးချိန်တွင် မန်နေဂျာ လီမေ့ကျူသည် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားရပေ၏။ ၎င်းက ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ လုံးဝ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။
စုယွမ်ကဲ့သို့သော လူငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤအသက်အရွယ်၌ ဤအဆင့်အထိ ရောက်ရှိနေခြင်းမှာ တကယ့်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်လှသည်။ သို့သော် ဤအလွန်ငယ်ရွယ်သော အမျိုးသားလေးက စီးပွားရေးလောကတွင် ကြီးမားလှသော ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသည့် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များသော မြေခွေးအိုကြီးအား ဤမျှကြောက်ရွံ့သွားစေရန် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့လေသည်။ ဤသည်မှာ တကယ့်ကို မျှော်လင့်မထားသော အရာပင် ဖြစ်ပေ၏။
ဖုန်းချသွားပြီးနောက် မန်နေဂျာ လီမေ့ကျူသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး အစည်းအဝေးခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"စုယွမ်… မင်းကိုယ်မင်း အရမ်း လည်တယ်လို့ ထင်နေတာ မဟုတ်လား…"
"Six Starလုပ်ငန်းစုက ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး နည်းပညာကော်ပိုရေးရှင်းကြီးကွ…"
"ဒီလို သေးနုတ်လှတဲ့ လှည့်ကွက်တွေနဲ့ ငါ့အဖေကို လှည့်စားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား…"
"မင်းရဲ့ အမြင်က တကယ်ကို ကျဉ်းမြောင်းလွန်းတယ်…"
"ငါ အဆိုပြုခဲ့တဲ့ ယွမ် ၂ ဘီလီယံကို မင်း သဘောမတူခဲ့တာက မင်းရဲ့ အမြော်အမြင် ကင်းမဲ့မှုကို ပြသဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ…"
"စောင့်ကြည့်နေလိုက်… ဒီအရောင်းအဝယ် ပျက်သွားတဲ့အခါကျရင် မင်း ပျော်ရလိမ့်မယ်…"
လီကျန်းရှီးသည် ခံစားချက် အတော်လေး ကောင်းမွန်နေခဲ့၏။ သူသည် အရောင်းအဝယ်ကို မပိတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း စုယွမ်သည်လည်း မည်သည့် အကျိုးအမြတ်မှ ရရှိခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။
"ဥက္ကဋ္ဌစု… ကျွန်တော်တို့ ဒီအရောင်းအဝယ်ကို လက်လျှော့လိုက်တော့မှာလား…"
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌတစ်ဦးက မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဤသည်မှာ တကယ်တော့ အလွန် ပုံမှန်ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ရိုးသားမှုမရှိပါက အရောင်းအဝယ်မှာ ပျက်ပြားသွားရန် သေချာနေပေ၏။ သို့သော် ဤသည်မှာ ပထမဆုံး အော်ဒါဖြစ်သောကြောင့် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌသည် ကြိုးစားကြည့်ရန် အားထုတ်နေဆဲပင်။
"သူတို့ ၄.၅ ဘီလီယံဆိုတဲ့ ဈေးနှုန်းကို သဘောတူလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်…"
စုယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက…"
ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ နှစ်ဦးစလုံးသည် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေခဲ့၏။
ထို့နောက် သူတို့သည် စကားတစ်ခွန်းမှ ဝင်မပြောသေးသည့် ကျောက်ဟွေ့ဟွမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း ကျောက်ဟွေ့ဟွမ်သည် မည်သည့်စကားမှ ဆိုရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိပုံမပေါ်ချေ။
စုယွမ်က ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့် ကန့်ကွက်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
"ဟမ်… သဘောတူမယ်… အဲဒါက နေ့ခင်းကြောင်တောင် အိပ်မက်မက်နေတာပဲ…"
လီကျန်းရှီးက အရေးမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် မန်နေဂျာ လီမေ့ကျူသည် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ဝင်လာခဲ့၏။
"အန်တီ… ပြောပါဦး… အဖေ သူတို့ကို ဘာတွေပြောလိုက်လဲဆိုတာ အကုန်ပြောပြလိုက်… ဘာမှ ချန်မထားနဲ့…"
လီကျန်းရှီးက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
မန်နေဂျာ လီမေ့ကျူသည် သူ့အား ပြန်လည် မဖြေကြားခဲ့ဘဲ သူမ၏ ခုံတွင် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။
"မန်နေဂျာလီ… ဥက္ကဋ္ဌ လီရှန်းဟယ်ရဲ့ သဘောထားကို ခင်ဗျား မေးပြီးသွားပြီလို့ ထင်ပါတယ်…"
"ဥက္ကဋ္ဌ လီရှန်းဟယ်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို ကျေနပ်ရဲ့လားလို့ သိချင်မိတယ်…"
စုယွမ်က မေးမြန်းလိုက်၏။
"မင်းက ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ..ငါ့အဖေက ဒီလိုဈေးနှုန်းကို ဘယ်လိုလုပ် သဘောတူနိုင်မှာလဲ… သူက အရူးလို့ ထင်နေတာလား…"
လီကျန်းရှီးက အလိုလိုက်ခံထားရသော ကလေးဆိုးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အကျင့်စရိုက်ဖြင့် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ပါးစပ်ပိတ်ထား…"
နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် မန်နေဂျာ လီမေ့ကျူသည် ဤလူ့အတွက် လုံလောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"အန်တီ… ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ပါးစပ်ပိတ်ခိုင်းနေတာလဲ…"
"ကျွန်တော် မှားလို့လား…"
လီကျန်းရှီးမှာ လုံးဝ ဝေခွဲမရဖြစ်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။
"နင့်ကို ပါးစပ်ပိတ်ထားလို့ ငါပြောနေတယ်လေ…"
"လီကျန်းရှီး… နင့်ကိုယ်နင် Six Starလုပ်ငန်းစုရဲ့ ဆက်ခံသူလို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား…"
"ဒီနေ့ နင့်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေအပေါ် အခြေခံပြီးပြောရရင် လမ်းပေါ်က သူတောင်းစားတစ်ယောက်ကတောင် နင့်ထက် ပိုကောင်းနေဦးမယ်…"
“ငါက နင့်ရဲ့ အစ်ကိုတွေ၊ အစ်မတွေဘက်ကိုလည်း ဘယ်တုန်းကမှ မရပ်တည်ခဲ့သလို၊ နင့်ကိုလည်း ဘယ်တော့မှ အထူးတလည် ထောက်ခံခဲ့တာ မရှိဘူး...
ဒါပေမဲ့...
ဒီနေ့ နင် လုပ်ခဲ့သမျှ အပြုအမူတွေက ငါ့ရဲ့ သဘောထားကို ပြန်လည် စဉ်းစားစေခဲ့တယ်...
နင်သာ ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ ဆက်ရှိနေဦးမယ်ဆိုရင်...
Six Starလုပ်ငန်းစုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်လာမယ့်ကိစ္စကို ငါ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ထောက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး...”
မန်နေဂျာ လီမေ့ကျူးက အေးစက်တင်းမာသော လေသံဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်လေ၏။
"ဘာ…"
"အန်တီ…"
လီကျန်းရှီးသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။
"လူကြီးမင်းတို့… ကျွန်မရဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အပြုအမူတွေအတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ…"
"ဒီစကားတွေကို ဒီနေရာမှာ မပြောသင့်ဘူးဆိုပေမဲ့ ကျွန်မ တကယ်ကို သည်းမခံနိုင်တော့လို့ပါ…"
"အားလုံးရဲ့ရှေ့မှာ အရူးတစ်ယောက်လို ပြုမူမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်…"
"ဟူး…"
မန်နေဂျာ လီမေ့ကျူသည် လေးလံသော သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
"ဥက္ကဋ္ဌစု… ရှင့်ရဲ့ မေးခွန်းကို ကျွန်မ အခု ဖြေပါမယ်…"
"ကျွန်မတို့ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ လီရှန်းဟယ်က ရှင့်ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို သဘောတူလိုက်ပါပြီ…"
"တစ်လုံးကို ၄.၅ ဘီလီယံနဲ့ ကျွန်မတို့ သဘောတူပါတယ်… စုစုပေါင်းတန်ဖိုးက တရုတ်ငွေ ယွမ် ၂၇ ဘီလီယံ ဖြစ်ပါတယ်…"
"ဒါပေမဲ့ Six Starလုပ်ငန်းစုရဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ပမာဏကို လျှော့ချလို့ ရမရ ကျွန်မ ကြိုးစားပြီး ညှိနှိုင်းကြည့်ချင်ပါသေးတယ်…"
မန်နေဂျာ လီမေ့ကျူက တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။
ယခုအခါတွင် စုယွမ်အပေါ် ထားရှိသော သူမ၏အမြင်များ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ လီရှန်းဟယ်ပင် သတိထားနေရသော လူငယ်တစ်ဦးမှာ သေချာပေါက် အလွယ်တကူ သဘောထား၍ရသူ မဟုတ်ချေ။ ဤလူငယ်သည် သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းရည်များကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပေ၏။
"စိတ်မကောင်းပါဘူး…"
"၄.၅ ဘီလီယံက ကျွန်တော့်ရဲ့ အနိမ့်ဆုံး သတ်မှတ်ချက်ပါပဲ… မူလက ဒီထက်ပိုပြီး ဈေးခေါ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပေမဲ့ နှစ်ဖက်စလုံးကို လေးစားတဲ့အနေနဲ့ ဒီသင့်တော်တဲ့ ဈေးနှုန်းကို ခေါ်လိုက်တာပါ…"
"တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့မှာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အခုပဲ စာချုပ်ကြမ်းရေးဆွဲပြီး လက်မှတ်ထိုးလို့ ရပါပြီ…"
စုယွမ်က ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ…"
"ဥက္ကဋ္ဌစုက ဒီလိုပြောလာမှတော့ ကျွန်မမှာ ပြောစရာ ဘာမှမရှိတော့ပါဘူး…"
"စာချုပ် လက်မှတ်ထိုးကြတာပေါ့…"
မန်နေဂျာ လီမေ့ကျူက ပြောလိုက်၏။
စုယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် စာချုပ်ကြမ်းတစ်ခုကို ရေးဆွဲစေလိုက်သည်။ ကိစ္စရပ်များသည် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်လာသောကြောင့် လီကျန်းရှီးသာမက စုယွမ်၏ ဘက်မှလူများပါ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သူကမျှ ဤရလဒ်မျိုးကို မျှော်လင့်မထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။