အခန်း ၅၀၁

အခန်း။ ၅၀၁

"ကိုယ်ခန္ဓာဓားအသွင်"

အပိုစကားလုံးများဖြင့် အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ဘဲ လုံယီသည် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုနည်းစနစ်ကို ချက်ချင်းပင် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ရောင်စုံအလင်းတန်းမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး တားဆီးမရနိုင်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့ဖြင့် ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်သွားသည်။

ထိုအလင်းတန်းရှေ့တွင် မည်သည့်အတားအဆီးရှိစေကာမူ ပေါက်ကွဲ၍ ဖောက်ထွက်သွားစေမည့်အလားပင်။

သုံးခေါင်းပါ ခြင်္သေ့နတ်ဆိုး၏ ရင်ထဲတွင် ယခင်က မခံစားဖူးသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သေခြင်းတရား၏ အရိပ်အယောင်တို့ လွှမ်းမိုးသွားသည်။

"ကျိုးပဲ့သွားစမ်း"

ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးသည် သူ၏ အားကောင်းလှသော ရှေးဟောင်းသွေးကြောများကို နှိုးဆွလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် လောင်ကျွမ်းစေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် သိပ်သည်းသောအနီရောင်အလင်းတန်းများမှာ နေလုံးငယ်တစ်ခုအလား ပတ်ဝန်းကျင်ကို အနီရောင်ခြယ်သသွားသည်။

ကြွပ်... ကြွပ်

ခြင်္သေ့နတ်ဆိုး၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားအောက်တွင် ပိုးမျှင်ပိုက်ကွန်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျိုးပဲ့ကုန်သည်။

ရောင်စုံအလင်းတန်းက သူ့ဦးခေါင်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်လာချိန်တွင် ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးသည် ဘယ်ဘက်ခေါင်းဖြင့် အတင်းအကျပ် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ကျန်ခေါင်းနှစ်လုံးကို ဘေးသို့ လျှင်မြန်စွာ စောင်းလိုက်သည်။

ဘုန်း

ခြင်္သေ့နတ်ဆိုး၏ ခေါင်းတစ်လုံးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ကျန်ခေါင်းနှစ်လုံးမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ပြီး ခေါင်းနှစ်ခေါင်းပါ ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများကို ခံစားနေရသော်လည်း ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးသည် ပိုက်ကွန်မှ ရုန်းထွက်ကာ နောက်သို့ ပြန်မကြည့်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

"သေစမ်း ငါ မင်းကို သတ်ကို သတ်မယ်" ဟု ထွက်ပြေးရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သော ခြင်္သေ့နတ်ဆိုး၏ အသံမှာ ဟွိုင်မြို့တစ်မြို့လုံးအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အနီးသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရောက်ရှိလာသော အင်အားကြီးမားသည့် အရှိန်အဝါများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုံယီ၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် နောင်တအရိပ်အယောင်လေး ပေါ်လာသည်။

ဤမျှသန်မာသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို မသတ်လိုက်ရခြင်းအတွက် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသော်လည်း ထိုတစ်ကြိမ်ဖြင့် ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အလွယ်တကူ ထပ်မံပေါ်လာရဲတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူကောင်းစွာ သိသည်။

လုံယီသည် ကိုယ်ခန္ဓာဓားအသွင်ကို နောက်တစ်ကြိမ်အသုံးပြုကာ ဝိုင်းရံမှုကို ဖောက်ထွက်၍ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသော နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

အင်အားကြီးမားလှသော ခေါင်းသုံးခေါင်းပါ ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးပင်လျှင် ဤမျှဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်ရပြီးနောက်တွင် မည်သူမျှ အနီရောင် သူရဲကောင်းကို အထင်မသေးရဲတော့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသည့် စိုးရိမ်မှုမျိုး ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန်မှာ ရှက်စရာကောင်းလှသဖြင့် အားလုံး တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

"အရှင် အနီရောင် သူရဲကောင်းကို သတိထားဖို့ လိုမယ်"

တစ္ဆေနတ်ဆိုးငယ်တစ်ကောင်က ညဘက်တွင် စိုးရိမ်တကြီး လျှောက်တင်သည်။

"ဟွန်း အနီရောင် သူရဲကောင်းက မြေပြင်မှာပဲ ချုံခိုတိုက်နိုင်တာပါ။ ငါကတော့ ကောင်းကင်မှာ ရှိနေတာပဲ။ သူ ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

တစ္ဆေနတ်ဆိုးက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ္ဆေငယ်များထက် များစွာကြီးမားပြီး မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည့်အတိုင်း သူသည် လုံယီ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို လုံးဝ အရေးမစိုက်ခဲ့ပေ။

ထိုစကားများ ပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနီးအနားရှိ မြင့်မားသောမျှော်စင်ပေါ်မှ ကြက်ဥအရွယ်အစားရှိ မီးခိုးရောင်လုံးကြီးများမှာ တရစပ် ပစ်ခတ်ဝင်ရောက်လာသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ယင်လျှပ်စီးပုလဲ၏ ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကြောင့် အရင်က စုစည်းနေသည့် မီးခိုးငွေ့များမှာ ပြန့်ကျဲသွားပြီး တစ္ဆေနတ်ဆိုးမှာ ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကြောင့် အသိစိတ်လွတ်ကာ မူးဝေသွားသည်။

ထိုခဏ၌ပင် အရိပ်မည်းတစ်ခုမှာ အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာသော အနီရောင်အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေသည့် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

"သံချပ်ကာဖောက်ထွင်းခြင်း……"

လုံယီသည် လက်သီးချက်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ဆက်တိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ လက်သီးချက်တိုင်းမှာ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက်ထိခိုက်စေသည့် သံချပ်ကာဖောက်ထွင်းခြင်း စွမ်းရည်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသည်။ အဆင့်မြင့် ကိုယ်ခံပညာရပ်များကို ဤမျှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သုံးစွဲလိုက်ရသဖြင့် လုံယီ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ စီးကျလာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးတစ်ပါးအလား ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ယင်လျှပ်စီးပုလဲကြောင့် ဒဏ်ရာရထားသည့် တစ္ဆေနတ်ဆိုးမှာမူ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ လုံးဝ ပျက်စီးကာ ကမ္ဘာလောကကြီးထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် နတ်ဆိုးအများစုမှာမူ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

မည်သည့်နတ်ဆိုးမျှ ခြိမ်းခြောက်စကား မဆိုရဲတော့ပေ။

ပေါက်ကရပြောဆိုခြင်းက အကျိုးမရှိရုံသာမက အခြားသူများ၏ ရယ်မောမှုကိုသာ ဖြစ်စေမည်ကို သူတို့ သိရှိသွားသောကြောင့်ပင်။

နောက်ဆက်တွဲ နေ့ရက်များတွင် လုံယီမှာ ငရဲပြည်မှ သေမင်းအလား ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟွိုင်မြို့ရှိ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များကို တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်တော့သည်။

အမြင့်ပေရာကျော်ရှိ တောင်ကုန်းမိစ္ဆာမှာ သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် ရင်ဘတ် ပေါက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သေဆုံးခြင်းမရှိသော်လည်း အလွန်အမင်း အားနည်းသွားခဲ့ရသည်။

သွေးရောင် အင်းဆက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အင်းဆက်နတ်ဆိုးမှာမူ လုံယီ၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရသည်။

အင်းဆက်ပင်လယ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော သူ၏ မူလကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်သည့် အညိုရောင်ရွှေရောင် အင်းဆက်လေးကို လုံယီက ဟောကိန်းထုတ်ခြင်းစွမ်းရည်ဖြင့် ကြိုတင်တွက်ဆထားပြီးနောက် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် အဆုံးစီရင်လိုက်သည်။

ဝက်ဝံနတ်ဆိုးမှာလည်း အိပ်ပျော်နေစဉ်အတွင်း လုံယီ၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်ခဲ့ရသည်။

ဆယ်ရက်ကျော်ကာလအတွင်း နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် ခြောက်ကောင် သို့မဟုတ် ခုနစ်ကောင်ခန့်မှာ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

ကျန်ရှိနေသေးသည့် နတ်ဆိုးများမှာလည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများဖြင့် သွေးပျက်နေကြသည်။

ဤအချိန်တွင် နတ်ဆိုးတို့၏ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုမှာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်တော့ပေ။

"ငါတို့ ဆုတ်ခွာရမယ် မဟုတ်ရင် အကုန်သေကုန်လိမ့်မယ်"

ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သည်။

"ဆုတ်ခွာကြရအောင် အသက်ရှင်ဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲ..."

တောင်ကုန်းမိစ္ဆာ၏ အသံမှာလည်း မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ငါ သဘောတူတယ်"

ကျန်ရှိနေသည့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များမှာလည်း အလောင်းအစား လုပ်ရဲသူတစ်ဦးဦးကို စောင့်မျှော်နေကြသကဲ့သို့ တညီတညွတ်တည်း ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

မကြာမီပင် နတ်ဆိုးတပ်မကြီးမှာ ဟွိုင်မြို့မှ အလျင်အမြန် စတင် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

သူတို့၏ ရွေ့လျားမှုမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်မှနေ၍ မမြင်ရသော ကြိမ်လုံးဖြင့် ရိုက်နှက်မောင်းနှင်နေသည့်အလားပင်။

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဆိုးများ ဟွိုင်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ထားသည်မှာ တစ်လပင် မပြည့်သေးပေ။

ဤသတင်းမှာ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

အနီရောင် သူရဲကောင်းသည် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော စွမ်းအားဖြင့် ကျောက်နိုင်ငံ၏ အရေးပါသော မြို့ကြီးတစ်မြို့ကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

အမှန်စင်စစ် သူတစ်ဦးတည်းသည်သာလျှင် သန်းနှင့်ချီသော တပ်မတော်နှင့် ညီမျှနေသည်။