အခန်း ၅၀၄

အခန်း ၅၀၄

လှိုင်းလုံးကြီးလက်သီးနည်းစနစ်သစ်ကို တီထွင်နိုင်ခဲ့ခြင်းအပြင် နတ်ဆိုးများကို အဆက်မပြတ် လိုက်လံရှာဖွေ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် နေ့ရက်များကြောင့် လုံယီ၏ ယင်ဓာတ်နှင့် ပေါင်းစပ်မှုစွမ်းရည်မှာလည်း ရာဂဏန်းအထိ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ပိယောင်ယောင်ထံသို့ ပြန်မပေးရသေးသော ဝိညာဉ်တိုင်းတာသည့် မှန်ချပ်ကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ထိုးကြည့်လိုက်သည်။

မှန်ထဲတွင် သူ၏ ယင်ဓာတ်ဆိုင်ရာ ပါရမီကို ကိုယ်စားပြုသော မှောင်မိုက်သည့် ပျားအုံပုံစံ အမှုန်အမွှားများမှာ စုစုပေါင်း အမှုန်အားလုံး၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤအချက်မှာ သူ၏ လက်ရှိ ယင်ဓာတ်ပါရမီက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အမြစ်များထဲတွင်ပင် ထိပ်ဆုံး၌ ရှိနေပြီး အထူးအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်တစ်ခုနှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

နက်နဲသော ယင်နည်းစနစ်၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်နှုန်းမှာလည်း တစ်နေ့လျှင် ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ် နှစ်မှတ်မှ သုံးမှတ်အထိ တိုးတက်လာသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ လုံယီသည် ချီစွမ်းအင် ကျင့်ကြံခြင်း၏ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ခြောက်လအတွင်း အရောက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ချီစွမ်းအင် ကျင့်ကြံခြင်း၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်လည်း အချိန်များစွာ လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ချီစွမ်းအင် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ လက်ရှိတွင် အရန်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

လုံယီ၏ စွမ်းအားကို တိုးတက်စေရန် အဓိကထားသည့် အချက်မှာ ကိုယ်ခံပညာနှင့် ပါရမီစွမ်းအားများသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

ဒီနတ်ဆိုးတွေက မြို့ပြင်ကို ထွက်ပြေးသွားရုံနဲ့ သူတို့ လုံခြုံသွားပြီလို့ ထင်နေကြတာလား။

လုံယီသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

ကျောက်နိုင်ငံသားတို့အတွက် မဟုတ်သည့်တိုင်အောင် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်သွားရန် မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

နတ်ဆိုးများမှာ မြို့ပြင်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသော်လည်း လုံယီ၏ အမဲလိုက်ခြင်းမှာ ပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။

နတ်ဆိုးတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရရှိနိုင်သည့် ထူးခြားသော ပါရမီစွမ်းအားများမှာ လုံယီအတွက် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိနေပြီး အထူးသဖြင့် သူကြာရှည်စွာ တပ်မက်နေခဲ့သည့် ပါရမီရှင်တစ်ကောင်၏ စွမ်းအားကို ရယူရန်အတွက်ဆိုပါက ဤနတ်ဆိုးများကို အသက်ရှင်လျက် လွှတ်ပေးရန် လုံးဝ အကြောင်းမရှိပေ။

...

ဟွိုင်မြို့၏ အပြင်ဘက် မိုင်တစ်ရာကျော်အကွာရှိ သစ်တောထူထပ်သော နေရာတစ်ခုတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နတ်ဆိုးအုပ်စုကြီးတစ်ခုမှာ ဤနေရာကို သိမ်းပိုက်ထားကြသည်။ တောအုပ်တစ်ခုလုံးတွင် နတ်ဆိုးတို့၏ ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ပုပ်အက်အက်အနံ့ဆိုးများမှာလည်း ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုပါက ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် သတိလစ်သွားလောက်သည်အထိပင်။

နတ်ဆိုးများ စုဝေးနေသည့် အလယ်ဗဟိုနေရာတွင် ဧရာမ အရိပ်မည်းဆယ်ခုကျော်မှာ အရေးကြီးသည့် ကိစ္စတစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပြင်းထန်သော ငြင်းခုံမှုများ ဖြစ်ပွားနေသည်။

"စိမ်းလဲ့ဝံပုလွေတောင်ကို ပြန်မယ် မင်းအရူးထနေတာလား ငါတို့က သီသီလေး လွတ်လာတာကို အဲဒီ ဝံပုလွေသားပေါက်တွေရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ပြန်ခံပြီး ဘဝတစ်ခုလုံး အဆုံးရှုံးခံရမယ်လို့များ ထင်နေတာလား"

ဖားနတ်ဆိုးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ အထပ်ခြောက်ထပ် သို့မဟုတ် ခုနစ်ထပ်မြင့်သော အဆောက်အအုံနှင့် ညီမျှပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖရဲသီးထက်ကြီးသော မီးခိုးရောင် အဖုအထစ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုအဖုများမှ အဆိပ်ငွေ့များမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး လေထဲတွင် တဟူးဟူးမြည်ကာ ပျံ့နှံ့နေသည်။

သူနှင့် ငြင်းခုံနေသူမှာ အလျားပေ ၂၀ ရှိသော ဆူးကောင်နတ်ဆိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် သံမဏိကဲ့သို့ ထက်မြက်ပြီး အေးစက်သော အနက်ရောင် ဆူးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ဆူးကောင်နတ်ဆိုးက ငြီးငြူလိုက်သည်မှာ "အဲဒီကို ပြန်သွားမှပဲ ငါတို့ အသက်ရှင်ဖို့ အာမခံချက် ရှိမှာ။ ဒီမှာနေရင် အဲဒီ ကောက်ကျစ်တဲ့ အနီရောင် သူရဲကောင်းဘယ်အချိန် ချုံခိုတိုက်ပြီး သတ်သွားမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ"

"မင်းနဲ့ မတူဘူး ငါက သွေးကြောသန်မာတဲ့ မျိုးနွယ်က ဆင်းသက်လာတာ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၈၀၀ ကတည်းက ငါက ဘာမှမသိတဲ့ တိရစ္ဆာန်လေးဘဝကနေ အခက်အခဲပေါင်းစုံကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဒီနေ့အထိ ရောက်လာခဲ့တာ။ ငါ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရတဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဒီနေရာမှာ အလကား အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး"

"ငါတို့ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်တွေ အကုန်စုနေတာပဲ။ အနီရောင် သူရဲကောင်းများ လာရဲပါ့မလား"

ဖားနတ်ဆိုးက မထီတရီ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အို... မင်းက လမ်းလျှောက်မထွက်ဘူးလား။ အပေါ့အလေးသွားဖို့ သို့မဟုတ် အမဲလိုက်ဖို့ မလိုဘူးလား"

ဆူးကောင်နတ်ဆိုးက ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်ရာ ဖားနတ်ဆိုးမှာ စကားမပြန်နိုင်တော့ပေ။

"အဲဒီ အနီရောင် သူရဲကောင်းက တစ္ဆေတစ်ကောင်လိုပဲ ကောက်ကျစ်တာ။ သူသာ ဟာကွက်လေးတစ်ခု တွေ့သွားရင် မင်း ဘယ်လိုသေသွားမှန်းတောင် သိလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဆူးကောင်နတ်ဆိုး၏ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စုဝေးနေကြသော နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

လက်တွေ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်များက ဆူးကောင်နတ်ဆိုး ပြောသည့်စကားမှာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် အနီရောင် သူရဲကောင်းမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြောက်မက်ဆုံး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်နေသည်။

တစ်ဦးချင်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် သူတို့အများစုမှာ အနီရောင် သူရဲကောင်း၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြပေ။

ဒါတင်မကသေးဘူး။

ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ကောင်က ကောက်ကျစ်ပြီး ချုံခိုတိုက်ခိုက်တဲ့နည်းလမ်းကိုပဲ တောက်လျှောက် သုံးနေတာ...

ဘယ်သူကများ သူ့ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလဲ...

"ကဲ... ငါတို့ စိမ်းလဲ့ဝံပုလွေတောင်ထဲမှာ အရင်ဆုံး သွားပြီး ပုန်းအောင်းနေကြရအောင်...

ဝံပုလွေအုပ်နဲ့ အဲဒီလူသားတွေ အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်လို့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အထိနာသွားတဲ့ အချိန်ကျမှပဲ ငါတို့က ကြားကနေ အကျိုးအမြတ်ကို အလွယ်တကူ ဝင်ပြီး သိမ်းပိုက်ကြတာပေါ့..."

ဆူးကောင်နတ်ဆိုး၏ ကြိတ်ဆုံကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး အနီရောင်တောက်နေသော မျက်လုံးများတွင် ပညာဉာဏ်အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုစကားကြောင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်အချို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး စဉ်းစားဟန် ပြုလာကြသည်။

"မိုက်မဲလိုက်တာ"

ရုတ်တရက် အဝေးမှ မီးတောက်အနီရောင်များမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာသည်။

သူ၏ ဧရာမပုံစံကို ပြသလိုက်သူမှာ လုံယီ၏ လက်ချက်ဖြင့် ခေါင်းတစ်လုံး ပျက်စီးသွားခဲ့သည့် ခေါင်းသုံးခေါင်းပါ ခြင်္သေ့နတ်ဆိုး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ခေါင်းနှစ်ခေါင်းပါ ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးဟု ခေါ်ဆိုရတော့မည်ပင်။

"မင်းတို့ ပြန်သွားရင် ငြိမ်းချမ်းမယ်လို့ ထင်နေတာလား အဲဒီ ရက်စက်တဲ့ ဝံပုလွေတွေက ငါတို့ကို လွှတ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"ပြီးတော့ အနီရောင် သူရဲကောင်းက အဲဒီလောက်လည်း မကြောက်စရာကောင်းပါဘူး။ ဒီလောကမှာ သူ့ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်"

ခေါင်းနှစ်ခေါင်းပါ ခြင်္သေ့နတ်ဆိုး၏ နောက်တွင် အတောင်ပံပါသော နတ်ဆိုးငယ်တစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

လေးငါးပေခန့်သာ မြင့်ပြီး နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များကြားတွင် ထူးခြားမှုမရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ ရာပေါင်းများစွာ ကြီးမားအောင် ချဲ့ထားသော လိပ်ပြာတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာရှေ့ပိုင်းမှာ အစိမ်းရောင် အခွံမာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ခေါင်းတွင် ထင်ရှားသော အနက်ရောင် အာရုံခံ အတက်နှစ်ခု ပါရှိသည်။

ခြေထောက်မပါဘဲ ပိုးတုံးလုံးကဲ့သို့ ပုံစံရှိကာ ၎င်း၏ ကြီးမားသော မီးခိုးရောင် အတောင်ပံတစ်စုံမှာ အမွေးနုများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး အဆက်မပြတ် တဖျတ်ဖျတ် ခတ်နေသည်။

သုံးခေါင်းပါ ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးက ဆက်လက် မိတ်ဆက်ပေးသည်မှာ "ဒါက ငါ့သူငယ်ချင်းပဲ။ သနားစဖွယ် လိပ်ပြာမျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးကြော အနည်းငယ် ပါရှိပြီး အာရုံခံနိုင်စွမ်း အလွန်ထက်မြက်တယ်။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က လေစီးကြောင်းမှာ အနည်းငယ် အပြောင်းအလဲ ရှိတာနဲ့ သူ့အတောင်ပံတွေက ကြိုတင် သိရှိနိုင်တယ်"

သနားစဖွယ် လိပ်ပြာဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားကြသည်။

"အနီရောင် သူရဲကောင်းက ကိုယ်ယောင်ဖျောက်တဲ့နည်းလမ်းကို သုံးနိုင်ရင်တောင် သူက ဝိညာဉ်အဖြစ်နဲ့ပဲ ပျံဝဲလာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"

ခေါင်းနှစ်ခေါင်းပါ ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ ရောက်လာတာနဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းက သူ့အနံ့ကို ရလိမ့်မယ်။ လေစီးကြောင်း အပြောင်းအလဲ မှန်သမျှလည်း အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်လိမ့်မယ်"

"အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့က မသိသလို ဟန်ဆောင်ပြီး အဲဒီနေရာကို စုပေါင်း တိုက်ခိုက်ကြမယ်"

"အနီရောင် သူရဲကောင်း ဘယ်လောက်ပဲ ကျွမ်းကျင်ပါစေ။ ငါတို့ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်တွေ အားလုံးရဲ့ အင်အားသုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရရင် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဆိုတာ ပျက်စီးသွားမှာပဲ"

ခေါင်းနှစ်ခေါင်းပါ ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးက မနာလိုမှုများနှင့်အတူ ရက်စက်စွာ ပြောဆို လိုက်သည်။

မွန်မြတ်သော သွေးကြောကို ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု အမြဲ ဂုဏ်ယူတတ်သော သူသည် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုကိုပင် အထင်သေးကာ အလွန် မောက်မာသူ ဖြစ်သည်။

အခုတော့... အဲဒီ အနီရောင် သူရဲကောင်းရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ခေါင်းတစ်လုံး ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီးနတ်ဆိုးလောကတစ်ခုလုံးရဲ့ လှောင်ပြောင်စရာ သရော်စာ ဖြစ်သွားခဲ့ရတာ။

သူ့ရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ ဘယ်လောက်တောင်မှ အငြိုးအတေးတွေ အုံကြွပြီး နာကျည်းနေလိုက်မလဲ...

အရင်က ဆုတ်ခွာရန် အကြံပေးခဲ့သော ဆူးကောင်နတ်ဆိုးမှာ သုံးခေါင်းပါ ခြင်္သေ့နတ်ဆိုး၏ စကားကြောင့် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပြောင်းသွားပြီး "ဟုတ်တယ် ဒီအစီအစဉ်က ကောင်းတယ်။ အဲဒီ အနီရောင် သူရဲကောင်းကောက်ကျစ်တာကို ကြိုက်တဲ့ကောင်ပဲ။ ငါတို့လည်း အပြန်အလှန်အနေနဲ့ သူ့ကို အဲဒီအတိုင်းပဲ ပြန်လုပ်ပြလိုက်ကြစို့" ဟု ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပြောဆို လိုက်သည်။

"မှန်တယ် သူ အလိမ်ခံရရင် ဘယ်လိုနေမလဲဆိုတာ ခံစားကြည့်ပါစေတော့"

ဖားနတ်ဆိုးက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသည့် အခြားသော နတ်ဆိုးများဖြစ်သည့် ခြေထောက်ပေါင်း ထောင်ချီရှိသော ကင်းခြေများနတ်ဆိုး၊ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အဖြူရောင် ရေခဲအရှိန်အဝါများ ဝန်းရံနေသည့် နတ်ဆိုး၊ တောင်ကုန်းတစ်ခုလောက် ကြီးမားသည့် တောင်ကုန်းမိစ္ဆာနှင့် ရွှံ့နွံမည်းကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် ရေနတ်ဆိုးတို့မှာလည်း မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

လုံယီကဲ့သို့ လူသားတစ်ဦးကို သူတို့က ချုံခိုတိုက်ခိုက်ကာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေမည့် မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးယဉ်ရင်း သူတို့မှာ ကျေနပ်အားရနေကြသည်။

ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးတို့မှာ အနည်းငယ် ပြန့်ကျဲသွားကာ တစ်ကောင်ချင်းစီက သူတို့၏ ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်နေသယောင် ဟန်ဆောင်နေကြသည်။

အချို့မှာ သားကောင်များကို တစ်ခါတည်း မျိုချနေကြပြီး အချို့မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အိပ်စက်နေကြကာ၊ အချို့မှာ ရေကန်ထဲမှ ရေကို သောက်သုံးနေကြသည်။

သို့သော် သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အနီးကပ် ချိတ်ဆက်နေပြီး အနီရောင် သူရဲကောင်းသာ သူတို့၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် လမ်းလျှောက်ဝင်လာစေရန် ဆုတောင်းနေကြသည်။

မကြာမီပင် နေ့တစ်ဝက်တာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

နတ်ဆိုးများမှာ စိတ်မရှည်မှု လုံးဝမရှိဘဲ သုံးရက် သို့မဟုတ် လေးရက်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန်ပင် အသင့်ရှိနေကြသည်။

တစ်ချိန်ချိန်တွင်...

တုတ်... တုတ်... တုတ်...တုတ်... တုတ်... တုတ်...

မဝေးလှသော နေရာမှ လှို့ဝှက်ခြင်းမရှိသော ခြေသံများမှာ ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက်တွင် နတ်ဆိုးတို့၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ရင်းနှီးပြီးသား အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနီရောင် အလင်းတန်းဖျော့ဖျော့ဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး မျက်နှာမှာမူ ဝါးမြိုခံထားရသကဲ့သို့ မမြင်ရပေ။

သို့သော် ထိုနေရာတွင်ရှိသော နတ်ဆိုးအားလုံးမှာ သူ၏ မဖုံးကွယ်ထားသော အရှိန်အဝါကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူသည် အနီရောင် သူရဲကောင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ကြသည်။

သူသည် လှို့ဝှက်စွာ ခိုးဝင်လာခြင်းလည်း မဟုတ်၊ ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် မည်သည့် မျက်စိမှိုင်းနည်းလမ်းကိုမျှ သုံးခြင်းလည်း မဟုတ်ဘဲ ရဲရင့်စွာပင် ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်ထွက်လာခြင်းပင်။

နတ်ဆိုးများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အဲဒီ အနီရောင် သူရဲကောင်းက ဘာဖြစ်လို့ အရင်တုန်းကလိုမျိုး လျှို့ဝှက်ပြီး ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာတွေ မလုပ်တော့ဘဲ အခုကျမှ ရုတ်တရက်ကြီး ရှေ့ထွက်ပြီး အသွင်ပြောင်းလဲလိုက်ရတာလဲဟု သူတို့မှာ ယုံကြည်ရခက်နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် ခေါင်းသုံးခေါင်းပါ ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွေးပင် အန်တော့မတတ် ဖြစ်နေသည်။

အနီရောင် သူရဲကောင်းကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သူသည် လိပ်ပြာနတ်ဆိုးကို ငွေကုန်ကြေးကျများစွာဖြင့် အခက်အခဲခံကာ ခေါ်ယူထားခြင်းပင်။

သူငယ်ချင်းမို့ ကူညီသည်ဆိုသည့် စကားများမှာ လိမ်ညာချက်သာဖြစ်ပြီး အမှန်စင်စစ်တွင် သူ အလွန်နာကျင်ရလောက်သည့် ဈေးကြီးပေးခဲ့ရသည်။

သို့သော် အနီရောင် သူရဲကောင်းမှာမူ ဤမျှ ထင်ထင်ရှားရှား ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လမ်းလျှောက်လာသဖြင့် သူ၏ ပြင်ဆင်မှုအားလုံးမှာ ရယ်စရာတစ်ခုသဖွယ် အလကား ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူ ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းရတာလဲ……

သူ ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းရတာလဲ……

"အနီရောင် သူရဲကောင်းမင်း ဒီနေရာကို အသက်လာအပ်တာလား"

တောင်ကုန်းမိစ္ဆာ၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ကြားနေရသည်။

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များမှာ ဝူး... ဝူး...ဟူသော အသံများနှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလာပြီး လုံယီကို အလယ်တွင် ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။

ခေါင်းသုံးခေါင်းပါ ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးနှင့် အခြားနတ်ဆိုးများ၏ အသက်ရှူသံများမှာ မြန်ဆန်လာပြီး မျက်လုံးများတွင်လည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနီရောင် သူရဲကောင်းတွင် မည်သို့သော အကြံအစည်များ ရှိနေပါစေ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ စွမ်းအားကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်ကာ သူတို့၏ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များ ဝန်းရံမှုကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်သွားရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။