အခန်း ၅၀၇

အခန်း ၅၀၇

မှော်မြွေတစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ မြစ်ကြမ်းပြင်တစ်ဝိုက်တွင် ရစ်သိုင်းကာ လှည့်ပတ်နေကြသည်။ အချို့မှာ အပေါ်ဘက်သို့ ရေဆန်တက်၍ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး အချို့မှာ အောက်ဘက်သို့ ရေစုန်ဆင်းသွားကာ အလယ်ဗဟိုတွင် ကျန်ရှိနေသူများမှာ ရှာဖွေမှုများ ပြုလုပ်နေကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရွှံ့နွံများကို လှုပ်ရှားစေကာ လုံယီ ပုန်းအောင်းနေမည့်နေရာကို ရှာဖွေရန် ပေတစ်ရာခန့်အထိ တူးဆွနေကြပုံမှာ လုံယီကို အမိအရ ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းပင်။

ထိုအချိန်တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်၏ အရိပ်မည်းမှာ မြစ်အထက်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ဆင်းသက်လာပြီး မှော်အငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေသည့် အနက်ရောင်အလံတော်ပေါ်တွင် ရပ်တည်လိုက်သည်။

သူ၏ စူးရှသော လင်းယုန်မျက်လုံးများက မြစ်ရေပြင်ကို အေးစက်စက် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"မင်း ဝေးဝေး မသွားနိုင်ပါဘူး။ ဒီနားမှာပဲ ပုန်းနေတာ ဖြစ်ရမယ်"

"မင်း ကိုယ်တိုင် မထွက်လာဘူးဆိုရင် ငါကပဲ အကူအညီပေးရမှာပေါ့"

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်သည် သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ အနက်ရောင်အလံကို ပေါ့ပါးစွာဖြင့် ခေါက်လိုက်သည်။ အနက်ရောင်အလံမှာ ဝူးခနဲ မြည်ကာ မြစ်အထက်ရှိ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

ထို့နောက်တွင် အလံပေါ်မှ မထင်ရှားသော အနက်ရောင် အရည်အစက်အလက်များမှာ မြစ်ထဲသို့ တစက်စက် ကျဆင်းလာသည်။

ထိုအနက်ရောင်အရည်များ မြစ်ရေပြင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြစ်ရေ၏ အစိတ်အပိုင်းအများအပြားမှာ ပွက်... ပွက်... ပွက်...ဟူသော အသံများနှင့်အတူ ဆူပွက်လာတော့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင် ပူဖောင်းများမှာ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မှော်မြွေများ ဝန်းရံထားသော မြစ်ရေပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော ငါးများနှင့် ပုစွန်များမှာ အဆိပ်သင့်သွားသဖြင့် ရေပေါ်သို့ တက်လာကြသည်။

မကြာမီတွင် မြစ်ရေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ သေဆုံးနေသော ငါး၊ ပုစွန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ကုန်လွန်ပြီးနောက် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဒုက္ခရာပေါင်းချုပ် ဝိညာဉ်ငိုသံရေကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ တာအိုအခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းပိုင်ရှင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ထိပ်တန်းသွေးကြောပြောင်းလဲထားတဲ့ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်တွေတောင် မခံနိုင်ဘူး။ ဒီလူငယ်လေးက ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ဆီကနေ ဘာချီအငွေ့အသက်မှ မရပါလား။ သူ တကယ်ပဲ ဒီနေရာကနေ လွတ်မြောက်သွားတာလား"

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်မှာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ရေထဲရှိ မှော်မြွေများကို ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မြစ်ကြမ်းပြင်အောက် ပေသုံးရာခန့်ရှိ ရွှံ့နွံများအတွင်း၌ လူတစ်ဦးမှာ မျက်လုံးများကိုမှိတ်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည်။

လုံယီသည် မြစ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်နှင့် အသည်းအသန် ရေအောက်သို့ ငုပ်လျှိုးသွားပြီး ရွှံ့နွံများထဲသို့ ရောက်သည့်အခါ သူ၏ မြေအောက်သွားလာခြင်းပါရမီကို အသုံးပြု၍ ပေသုံးရာအထိ အလျင်အမြန် နစ်မြုပ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

ကံမကောင်းသည်မှာ သူ၏ အခြေခံအဆင့် ပါရမီဖြင့် ထို့ထက်ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ တူးဆွသွားရန်မှာ များစွာသော ချီသွေးစွမ်းအင်များကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲရခြင်းပင်။

သို့သော် ဤအတိုင်းအတာသည် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်၏ နည်းလမ်းများကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် လုံလောက်နေသည်။

မည်မျှပင် ပြင်းထန်သော အဆိပ်ရေဖြစ်စေကာမူ မြစ်ကြမ်းပြင်အောက် ပေသုံးရာအထိ လျင်မြန်စွာ စိမ့်ဝင်လာရန်မှာ ခက်ခဲသည်။

လုံယီ၏ အာရုံခံစားမှုအရ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်မှာ ထွက်ခွာသွားပြီဟု ထင်ရသော်လည်း သူသည် ထွက်ခွာရန် အစီအစဉ်မရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဆက်လက်နေထိုင်နေသည်။

နေ့တစ်ဝက်တာ ကုန်လွန်ပြီးနောက် ထိုအစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်မှာ မြစ်အထက် ကောင်းကင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပွင့်လင်းမြင်သာသော အဝါရောင် မှန်လုံးလေးတစ်လုံး ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ဗဟိုချက်တွင် အဖြူရောင် မြူခိုးစများ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်မြောနေသည်။

အဖြူရောင် မြူခိုးများ၏ ရွေ့လျားမှုကို ကြည့်ရင်း အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ချီလှုပ်ရှားမှု ကိရိယာမှာ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိဘူး။ ဒီ အနီရောင် သူရဲကောင်းက တကယ်ပဲ ဘာမှ မလှုပ်ရှားတော့တာလား"

သူသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ထပ်မံ ထွက်ခွာသွားပြန်သည်။

သို့သော် မြစ်ကြမ်းပြင်ရှိ လုံယီမှာမူ ထွက်ခွာရန် အစီအစဉ် လုံးဝမရှိပေ။

သူသည် အရည်အချင်းပြမျက်နှာပြင်ရှိ ဒေသတွင်း စစ်ဆေးသည့် စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကြည့်ရာ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်ကို မတွေ့ရသဖြင့် လုံခြုံသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဒေသတွင်း စစ်ဆေးခြင်းမှာ အကွာအဝေး ကန့်သတ်ချက်ရှိပြီး မိုင်အနည်းငယ်သာ စစ်ဆေးနိုင်ကြောင်း လုံယီ သိရှိထားသည်။

ထို့ပြင် ပြိုင်ဘက်တွင် အဝေးမှနေ၍ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံခံနိုင်သည့် နည်းလမ်းများလည်း ရှိနိုင်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း ပါရမီက နိမိတ်ဆိုးများ ဆက်လက်ပြသနေခြင်းပင်။

မင်းက ဒီအတိုင်း ဆွဲဆန့်ချင်တာဆိုရင် ငါလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ ဆွဲဆန့်ပေးမယ်။

လုံယီက ကိုယ့်ကိုကိုယ် တွေးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ဆယ်ရက် သို့မဟုတ် တစ်လခန့် အစာမစားဘဲ နေနိုင်ရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်မှာ မြစ်အထက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

"အနီရောင် သူရဲကောင်း မင်း ဒီနေရာမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်။ ငါက အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်တွေကို တန်ဖိုးထားတတ်တယ်။ မင်းသာ ထွက်လာပြီး ငါ့ကို ဆရာတစ်ဆူအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီးာဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ဘူးလို့ ကတိသစ္စာပြုမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးနိုင်ပါတယ်"

"မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ ဒုက္ခရာပေါင်းချုပ် ဝိညာဉ်ငိုသံရေထဲမှာပဲ ဆက်ပြီး စိမ်နေရလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ဘယ်လောက်ပဲ ထက်မြက်ပါစေ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကိုယ်အင်္ဂါချို့ယွင်းပြီး အသက်ပျောက်ရလိမ့်မယ်"

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်၏ အသံမှာ မြစ်တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။

နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ အသံတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ သူ တကယ်ပဲ လွတ်မြောက်သွားတာလား။ သူ ဘယ်လိုနည်းလမ်းမျိုးကို သုံးလိုက်တာလဲ"

"ကောင်းပြီလေ ဒီတစ်ခါတော့ မင်း လွတ်သွားတယ်။ နောက်တစ်ခါ ငါနဲ့ တွေ့ရင်တော့ မင်းရဲ့ သေရမယ့်နေ့ပဲ"

မြစ်ကြမ်းပြင်အောက် ပေသုံးရာအနက်တွင် လုံယီမှာ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အေးစက်သည့် အလင်းရောင်များ တောက်ပသွားသည်။

နောက်တစ်ခါ တွေ့ရင်တော့ မင်းကို ငါ အသေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်။

လုံယီသည် ဤမျှလောက်အထိ အကျပ်ရိုက်သည့် အခြေအနေမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ်မှာ ဝမ်ကျန်းခရိုင်သို့ ရောက်စဉ်ကဖြစ်သည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူသည် ထွက်ခွာရမည့် ကံကြမ္မာကို ဟောကိန်းထုတ်ရန် သူ၏ ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း ပါရမီကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်သည်။ ဟောကိန်းအရ ကောင်းမွန်သည့် အရိပ်အယောင်များကို ပြသနေသည်။

သို့သော် လုံယီမှာ အလျင်စလို မလုပ်ဘဲ ပါရမီ၏ သတ်မှတ်ချိန်အား ပြန်လည်ရရှိရန် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

သုံးကြိမ်မြောက် ဆက်တိုက် ကောင်းမွန်သော အရိပ်အယောင်ကို မြင်ရမှသာ သူသည် အသွင်ပြောင်းခြင်းနှင့် မြေအောက်သွားလာခြင်းပါရမီများကို ဆက်လက်အသုံးပြုကာ မြေကြီးထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ သွားလာခဲ့သည်။

မြစ်ဧရိယာမှ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားသည့်အခါမှသာ မြစ်ထဲမှ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ကောင်းသော နိမိတ်ကို ပြသသည့် ဦးတည်ရာဘက်သို့ ဟောကိန်းထုတ်ပြီးနောက် သူသည် အသွင်ပြောင်းခြင်းပါရမီကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း ထိုဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အမြန်ဆုံး သွားရောက်ခဲ့သည်။

အပြင်မှာ နေတာ ကြာလှပြီ ဂိုဏ်းကို ပြန်ရမယ့် အချိန်ပဲ။

လတ်တလောမှာ ငါ နည်းနည်း ပေါ့ဆနေမိတယ်။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို အသေးအဖွဲလို့ သဘောထားမိလို့ အခုဆိုရင် ကိုယ်တိုင် အစားအစာ ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရပြီ။

ဂိုဏ်းကို ပြန်ပြီး စနစ်တကျ ကျင့်ကြံရမယ်။ အရင်ဆုံး သုံးလုံးပါ ရတနာပုလဲကို ရှာပြီး ကိုယ်ခံပညာ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရမယ်။ ပြီးမှပဲ ထပ်ပြီး အပြင်ထွက်တော့မယ်။

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် လုံယီမှာ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ အလောင်းမောင်းနှင်ခြင်းဂိုဏ်းတံခါးပေါက်ဆီသို့ အမြန်ဆုံး အပြေးသွားလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းအချို့ ပေါ်လာသည်။

ဒီအစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အမှန်တကယ်ပဲ ဘယ်လောက်အထိ ရှိနေတာလဲ...

သူက ရွှေအမြုတေအဆင့် မဟုတ်တာတော့ ကျိန်းသေတယ်...

အကယ်၍သာ အဲဒီအဆင့်ဖြစ်နေခဲ့ရင် ငါ့မှာ အသက်ဆယ်ချောင်း ရှိရင်တောင်မှ သူ့ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ပြာကျသွားမှာ သေချာတယ်...

ဒါပေမဲ့... သူက သာမန် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နဲ့လည်း လုံးဝမတူပြန်ဘူး...။

ငါကိုယ်တိုင် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း ရောက်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို မရေမတွက်နိုင်အောင် တွေ့ဖူးခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံးရဲ့ စွမ်းအားတွေ ပေါင်းလိုက်ရင်တောင်မှ ဒီအစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ နေနေသာသာ ဖုန်မှုန့်လောက်တောင် မှီမှာမဟုတ်ဘူး...

သုံးရက်အကြာတွင် လုံယီသည် ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး စိတ်နှင့် ခန္ဓာကို အပြည့်အဝ လျှော့ချလိုက်သည်။

အလောင်းမောင်းနှင်ခြင်းဂိုဏ်းတွင် သူသည် အကွက်ဆင်ခံရမည်ကိုသော်လည်းကောင်း အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူများ တိုက်ခိုက်မည်ကိုသော်လည်းကောင်း စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

အလောင်းမောင်းနှင်ခြင်းဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုမှာ လုံယီအတွက် လက်ရှိတွင် အားထားရဆုံး နောက်ခံဖြစ်သည်။

"သစ်သားတုံးကြီးလုံ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့"

လုံယီ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သည်မှာ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာမျှပင် မကြာသေးမီတွင် အရိပ်တစ်ခုမှာ ယန်ဘို၏ ဂူအောင်းရာနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာသည်။

ဗာဒံစေ့ပုံ မျက်လုံးများ၊ မက်မွန်ပွင့်ရောင် ပါးပြင်များ၊ လခြမ်းကွေးကဲ့သို့ မျက်ခုံးများနှင့် ပြုံးလိုက်လျှင် ပေါ်လာတတ်သည့် ချစ်စရာ ပါးချိုင့်များ၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်ဟန်တို့ဖြင့် သူမမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ပိယောင်ယောင်ပင်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပိယောင်ယောင်မှာ သူ ပြန်ရောက်သည်ကို ချက်ချင်း သိရှိနေတတ်သဖြင့် လုံယီမှာ သူမတွင် ခွေးကဲ့သို့ အနံ့ခံနိုင်စွမ်း ရှိနေသလားဟုပင် သံသယဖြစ်မိသည်။

လုံယီမှာ သူမကို မေးမြန်းစရာ မေးခွန်းများစွာ ရှိနေသော်လည်း သူ၏ အဓိက စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ထိုအစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံပိုင်ရှင်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များပင်။

"မင်း ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ဘယ်တွေရောက်နေတာလဲ နာမည်စာရင်းဌာနမှာတောင် လာမတင်ပြဘူး။ ငါက အကြီးအကဲဝမ်ရဲ့သမီးနဲ့ ရင်းနှီးလို့သာ သူမအဖေကို ကြိုပြောပေးခိုင်းထားရတာ၊ မဟုတ်ရင် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးခန်းမကို တိုင်ကြားခံရလိမ့်မယ်"

"ငါ ပင်အန်းရွာက ဆွေမျိုးတွေဆီ အလည်သွားရင်း ခွင့်တိုင်ဖို့ မေ့သွားတာပါ"

လုံယီက ရယ်မောရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"မင်း မင်းရဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့ မိန်းကလေးကို ရှာသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ပိယောင်ယောင်က သံသယဖြစ်စွာဖြင့် နှာခေါင်းကို ရှုံ့လိုက်ပြီး မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ တရားဝင် ကြေညာရဲပါတယ်။ ငါ ဘယ်မိန်းကလေးနဲ့မှ စေ့စပ်ထားခြင်း မရှိပါဘူး"

လုံယီက ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်ရာ ပိယောင်ယောင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြေလျော့သွားတော့သည်။

နှစ်ဦးသားမှာ နေ့လည်အထိ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။

ထိုစဉ် လုံယီက သတိမထားမိဟန်ဖြင့် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နောက်ဆုံးပိုင်းနဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကြားမှာ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုများ ရှိသေးသလား"

"နောက်ထပ် အဆင့်ဆိုတာ မရှိပါဘူး"

ပိယောင်ယောင်က ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းကနေ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ သာမန်လူတစ်ယောက် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အထိ ရောက်ဖို့ ကြိုးစားရတာထက် ပိုခက်ခဲပါတယ်"

"ပြီးပြည့်စုံတဲ့ တာအိုအခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆိုတဲ့ အဆင့်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းမှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းကို တားဆီးထားနိုင်တယ်"

"ပြီးပြည့်စုံတဲ့ တာအိုအခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းပြီးရင်တော့ တစ်ခုခုတော့ ရှိပုံပဲ... အာ... ဒါတွေက ငါတို့နဲ့ အရမ်းဝေးကွာတဲ့ အကြောင်းအရာတွေပါ။ ငါလည်း အသေးစိတ်ကို သေချာ မသိဘူး။ ဒါတွေအားလုံးက ငါ့အဖေ အလွတ်သဘော ပြောပြထားတာတွေပါ။ မင်း တကယ် သိချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျင့်ကြံခြင်းခန်းမကို သွားပြီး စာအုပ်တွေ သွားငှားဖတ်ကြည့်လေ"