အခန်း ၁၀၇၉

အခန်း(၁၀၇၉)

အစီအရင်ဆရာကြီးများ၏ အစီအရင်ကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းသည့် အရှိန်အဝါမှာ သိသိသာသာပင် ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာခြင်းကြောင့် ဤတိုက်ပွဲသည် အချိန်အတန်ကြာ ဆွဲသွားနိုင်ချေ ရှိသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ယင်းက သွေးသစ်လောင်း လေ့ကျင့်မှု တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ထိုလူငယ် အစီအရင်ဆရာကြီးများသည် ဤမဟာအစီအရင်ကြီးကို ပြုပြင်ရင်း သူတို့၏ နည်းစနစ်များကို တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်နေကြချေသည်။

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး၏ တိုက်ခိုက်မှုများက အစီအရင်ကို အစဉ်တစိုက် ပျက်စီးစေသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်ကမူ ယင်းကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြုပြင်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပြုပြင်ထားသော အစီအရင်သည် လုံးဝပြည့်စုံနိုင်ခြင်း မရှိပေရာ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးက သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တိတ်တဆိတ် စုစည်းလိုက်သောအခါ မဟာအစီအရင်ကြီးတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဆက်တိုက် ပေါ်ပေါက်လာရချေသည်။

တစ်ဝက်ခန့်မျှ သော အချိန်ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ဤအစီအရင်၏ တည်ဆောက်ပုံသည် ထိခိုက်မှု ရှိလာခဲ့ပြီး ယင်း၏ လည်ပတ်မှု အရှိန်မှာလည်း သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။

ထိုအစီအရင်ဆရာကြီးများသည် သူတို့၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများကို မတတ်သာဘဲ သုတ်လိုက်ကြရင်းနှင့် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်ကြသည်။

"သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ မဟာအစီအရင်တစ်ခုလုံး အပြင်းအထန် ပျက်စီးသွားပြီ။ ပြုပြင်ဖို့ အချိန်အလုံအလောက် မရရင် ဒါကို အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းအောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး။ အဆုံးမှာတော့ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ခံရမှာပဲ။"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တောင့်ခံထားကြစမ်း။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး သိုင်းပညာရှင်များကို ခုခံရန် စတင်စုဖွဲ့စေခဲ့သည်။ မဟာအစီအရင်ကြီးသည် အချိန်မရွေး ပျက်စီးသွားနိုင်သဖြင့် ယခုကတည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားရမည် ဖြစ်ကာ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူတို့ မည်သို့ သေဆုံးသွားသည်ကိုပင် သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

---

အစီအရင်ကြီး စတင်တုန်လှုပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့လို အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေ။ ဤအစီအရင်ကို ငါ ဖျက်ဆီးတော့မှာ။ မသေချင်ရင် အခုချက်ချင်း မဟာအစီအရင်ကို ရပ်လိုက်စမ်း။ ငါ မြို့ထဲဝင်လာတဲ့အခါ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြုမူတဲ့ကောင်တွေကို အသက်ချမ်းသာပေးမယ်။"

"ဟုတ်လို့လား။မင်းပြောတဲ့ စကားက ဘယ်လောက်အထိ ယုံရမှာလဲ။"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ယင်းကို ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဖြန်း။ ဖြန်း။

ချင်ယွမ်ဖုန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး၏ ရှေ့ရှိ မဟာအစီအရင်ကြီးတွင်ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ယင်းက ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ပြီး အတွင်းသို့ အတင်းတိုးဝင်ခဲ့ချေသည်။

သူ အက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အားလုံး စွမ်းအားတွေကို စုစည်းပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်ကြ။"

"အားလုံးပဲ မြန်မြန် လက်ဦးမှုယူကြစမ်း။ သူ့ရဲ့ အခုလို ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲ ရောက်နေတဲ့ အနေအထားက တိုက်ခိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ။"

အိုယန်ယွန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထုထဲသို့ ရုတ်တရက် ပျံတက်သွားပြီး လက်ထဲမှ ထျန်းယုဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုခဏ၌ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်သွားပြီး အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့ချေသည်။

အိုယန်ယွန်းက ဦးဆောင် တိုက်ခိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ထိုသိုင်းပညာရှင်များသည် မသက်မသာ သက်ပြင်းချမိကြသည်။

"ငါက မိန်းမတစ်ယောက်လောက်တောင် မစွမ်းဘူးလား။"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူတို့သည် ထွက်ပြေးမည့် အတွေးများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မှော်လက်နက်များ၊ ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့များနှင့် မသေမျိုးအဆောင်လက်ဖွဲ့များကိုပါ ထုတ်ဖော်ကာ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးထံသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြချေသည်။

ဝူး။

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး၏ ရှေ့တွင် သူ ထိန်းချုပ်ထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ထီးကြီးတစ်ချောင်း ပွင့်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး လူအုပ်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လေထဲရှိ အိုယန်ယွန်းကို မော့ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ ထျန်းယုဓား တစ်လက်တည်းကပဲ ငါ့ကို ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရစေနိုင်တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ နင်တို့ကို ခုခံဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား။"

သူက ပထမအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သော်လည်း မြို့ထဲရှိ သိုင်းပညာရှင်များ၏ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုများက ထပ်မံ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်ရာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူအများအပြား ပါဝင်လာခြင်းကြောင့် စွမ်းအားမှာ ယခင်ထက် မနည်းလှဘဲ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးထံသို့ ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်ကို တိုက်ရိုက် ဆင်နွှဲလိုက်ခြင်းပင်။

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် တိုက်ခိုက်မှုအချို့ကို ခုခံနိုင်သော်လည်း ထို့နောက်တွင်မူ အနည်းငယ် ရုန်းကန်ရမည့် ပုံစံ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မြို့တွင်းရှိ သိုင်းပညာရှင်များ၏ စွမ်းအားကို အမှန်ပင် လျှော့တွက်မိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

---

ထိုခဏ၌ အိုချီဟွာသည် မိမိ၏ နောက်ကျောဘက်မှ အန္တရာယ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လွန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုသော် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိနေသည်မသိဘဲ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အလယ်အလတ်အရွယ် လူတစ်ယောက်က သူ့နောက်တွင် ပေါ်ပေါက်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

ထိုအလယ်အလတ်အရွယ် လူ၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ပျင်းရိနေပုံရသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအားကိုမူ လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။

"ဟော့လုံ။"

အိုချီဟွာသည် ဟော့လုံက ဘာကြောင့် မိမိနောက်၌ ပေါ်လာရသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဟော့လုံသည် အပြင်ဘက်တွင် ဒဏ်ရာများကို ကုသနေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် မြို့ထဲသို့ ပြန်မလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ သက်သာလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ပြန်လာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဤအချိန်နှင့် ကွက်တိ ဆုံတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

"မင်းရဲ့ အကြံအစည်တွေ အောင်မြင်ပုံမရဘူးနော်။ ဟုတ်တယ်မလား။"

ဟော့လုံ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

အိုချီဟွာက ချက်ချင်းပင် သူ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ထိုခဏ၌ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် မိမိ၏ နောက်ကွယ်မှ အခြေအနေကို သတိပြုမိသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ သူက တိုက်ခိုက်မှုကို လျင်မြန်စွာ စွန့်လွှတ်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး ရောက်ရှိလာသော ဟော့လုံကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အိုချီဟွာကို မေးလိုက်သည်။

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။"

"အကိုနဂါးကြီးပါလား။"

အိုယန်ယွန်းက အတွင်းဘက်မှနေ၍ လှမ်းအော်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဟော့လုံကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ထိုသူနှစ်ယောက်နှင့် အမြန်ဆုံး အကွာအဝေးတစ်ခု ထားရှိရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုသော် ထိုသူနှစ်ယောက်၏ စွမ်းအားမှာ လွန်စွာ ပြင်းထန်ပြီး ဟော့လုံ တစ်ယောက်တည်းနှင့် ယင်းတို့ကို အမှန်ပင် ရင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း ဟော့လုံ ပေါ်လာခြင်းက လက်ရှိ အခြေအနေကို သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

"အိုချီဟွာ။ မင်းက တကယ့်ကို အရှက်မရှိတဲ့ လူယုတ်မာပဲ။ မင်းရဲ့ သမီးအရင်းကိုတောင် အန္တရာယ်ပြုချင်နေတာ။ ပြီးတော့ မင်းကိုယ်ကျိုးအတွက် ဒီမိစ္ဆာအိုကြီးနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး မင်းရဲ့ မိခင်မြို့တော်က သိုင်းပညာရှင်တွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့အထိ မတွန့်ဆုတ်ဘူး။ ငါ ဒီလောက်အထိ စိတ်ရူးပေါက်နေတဲ့ လူမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။"

ဟော့လုံက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ မင်းနဲ့ ချင်ယွမ်ဖုန်းက တစ်ဖွဲ့တည်းပဲ။ မင်းတို့က ငါ့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြံစည်နေတာ ကြာပြီ။ ငါ့ရဲ့ ကြယ်အရှင်သခင် ရာထူးကိုတောင် လုချင်နေကြတာ။ ငါ အခု ပြန်လာတာ မင်းတို့ကို ကလဲ့စားချေဖို့ပဲ။"

အိုချီဟွာက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မြို့ထဲရှိ သိုင်းပညာရှင်များသည် ရုတ်တရက် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြပြီး ယင်းက အမှန် သို့မဟုတ် အမှား ဖြစ်သည်ကို မခွဲခြားနိုင်ဘဲ မည်သူ့စကားကို ယုံကြည်ရမည်ကို မသိ ဖြစ်နေကြချေသည်။

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးကမူ ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း သူ၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ် အရိုးစု ပညာရပ်ဖြင့် အက်ကွဲကြောင်းကို ထိန်းထားကာ အချိန်မရွေး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီး အိုချီဟွာကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေကာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေးနေသည်ကို မသိနိုင်ချေ။

"ကလဲ့စားချေတာ ဟုတ်လား။ အဲဒီစကားတွေနဲ့ မင်း ဘယ်သူ့ကို လှည့်စားမလို့လဲ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဒီမိစ္ဆာအိုကြီးကို ကြိုဆိုဖို့ မင်း ဦးဆောင်ခေါ်သွားတဲ့ သိုင်းပညာရှင် စစ်တပ်ကြီးကော ဘယ်ရောက်သွားလဲ။ ဘာလို့ တစ်ယောက်မှ ပြန်မလာတာလဲ။ ငါ အဝေးကနေ ကြည့်နေခဲ့တာ။ မင်းက သူတို့အားလုံးကို ဒီမိစ္ဆာအိုကြီးဆီမှာ ယဇ်ပူဇော်လိုက်တာပဲ။"

ဟော့လုံက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

အိုချီဟွာသည် ကြောင်အသွားရချေသည်။ ဟော့လုံက ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူ့စကား အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန်အတွက် ဟော့လုံက တောက်လောင်နေသော မှော်အလင်းလုံးတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ထိုအလင်းလုံးက လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး အစဉ်တစိုက် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် ယင်းထံမှ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အိုချီဟွာနှင့် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးတို့၏ အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်နေသည့် မြင်ကွင်းကို ပြသနေခဲ့ချေသည်။

"ဒါက..."

ယင်းကို မြင်သောအခါ မြို့ထဲရှိ သိုင်းပညာရှင်များသည် ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားကြသည်။ ဤကိစ္စက အမှန်တရား ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။ အိုချီဟွာသည် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးနှင့် တရားမဝင် အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ရန်အတွက် သိုင်းပညာရှင် စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို အမှန်တကယ် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

မြို့ရိုးပေါ်ရှိ မူလက အစောင့်အရှောက်များသည်လည်း ယခုအခါ လွန်စွာ အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် အိုချီဟွာ၏ အမိန့်ကို နာခံပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်ကိုပင် ပစ်ခတ် သတ်ဖြတ်ခဲ့မိကြသောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ။"

သူ၏ ရုပ်ဆိုးလှသော လုပ်ရပ်များ ပေါ်ပေါက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အိုချီဟွာသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်သွားပြီး ဟော့လုံထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

"ဒါတွေ အားလုံးက မင်း လုပ်ကြံဖန်တီးထားတဲ့ အကွက်တွေပဲ။ မင်းက ငါ့ကို ဒီလိုနည်းနဲ့ စွပ်စွဲရဲတယ်ပေါ့။ ငါ မင်းကို သတ်မယ်။"

သို့သော်လည်း သူ စကားပြောပြီးချိန်တွင်မူ ဟော့လုံသည် ဝေးလံသော နေရာသို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။