အခန်း ၁၀၈၀
Vol. 52 Ch. 1080
အခန်း(၁၀၈၀) ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း
နဂါးကြီးသည် ဤနေရာရှိ အခြေအနေမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း အာရုံခံမိခဲ့သော်လည်း အတွင်းပိုင်းအခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် ပို၍နီးကပ်စွာ ချဉ်းကပ်ခဲ့ရချေသည်။ ကြီးမားသောအန္တရာယ် ရှိခဲ့သော်ငြားလည်း ယင်းက နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ပေရာ အိုချီဟွာသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် နောက်မှ လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့ချေသည်။
အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် တစ်ယောက်ပြေး၊ တစ်ယောက်လိုက် ဖြစ်နေကြသည့် ထိုနှစ်ဦးကို ကြည့်ရှုရင်း ယင်း၏မျက်နှာထက်ရှိ အမူအရာမှာ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေသည်။
"ကြယ်အရှင်သခင်က တကယ်တော့ ဒီလိုလူစားမျိုး ဖြစ်နေတာပါလား"
မြို့အတွင်းရှိ သိုင်းပညာရှင်များသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားကြချေသည်။ ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့သည် အခြေအနေမှန်ကို အလုံးစုံ နားလည်သွားကြပြီဖြစ်ရာ အချို့သောလူများ၏ အကြည့်များသည် အိုချီဟွာ၏ သားနှစ်ဦးထံသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားတော့သည်။
အိုချန်ဂီနှင့် အိုဘီဟဲတို့၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားချေသည်။ ၎င်းတို့သည် အိုချီဟွာ၏ အရိုးထဲကဖြစ်စေသော သားအရင်းများ ဖြစ်ကြပေရာ ဤအချိန်တွင် အိုချီဟွာကို မည်သို့မျှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။ ထို့ကြောင့် ဒေါသထွက်နေကြသည့် ထိုသိုင်းပညာရှင်များသည် ၎င်းတို့၏အမျက်ဒေါသများကို မိမိတို့အပေါ်၌ ပေါက်ကွဲကြလိမ့်မည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။
"အားလုံးပဲ... အားလုံးပဲ ငါတို့ပြောတာကို နားထောင်ပေးကြပါဦး... ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေလည်း သူလုပ်တဲ့ကိစ္စတွေကို လုံးဝမသိခဲ့ရပါဘူး... သူက ဒီလိုလူစားမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါတို့လည်း မထင်ထားခဲ့ဘူး... ငါတို့... ငါတို့..."
အိုချန်ဂီသည် လေကို အဝဝရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်ချေသည်။
"ငါတို့သူနဲ့ သားအဖအဖြစ်ကနေ အပြီးအပိုင် စွန့်လွှတ်တယ်... ငါတို့ကတော့ ဒီလိုလူယုတ်မာကို အဖေလို့ ဘယ်တော့မှ အသိအမှတ်မပြုနိုင်ဘူး"
ဝုန်း။
လူအုပ်ကြီးသည် ရုတ်ချည်းပင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားကြချေသည်။ ထိုနှစ်ဦးသည် အိုချီဟွာနှင့် သားအဖအဖြစ်မှ လမ်းခွဲကြောင်း လူသိရှင်ကြား ကြေညာလိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။ ထိုသို့သောအချိန်တွင် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် တိုးဝင်လာပြီး အေးစက်လှသော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။
"မင်းတို့ အခုဘာပဲလုပ်လုပ်... မင်းတို့ သေရမယ့်အချိန် ရောက်နေပြီ"
"မကောင်းတော့ဘူး... အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးက ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်နေပြီ"
လူတိုင်းက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြချေသည်။
အိုချီဟွာ မရှိတော့သော်လည်း အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးတစ်ဦးတည်း၏ အစွမ်းမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်ဆဲပင် ဖြစ်ချေသည်။ ယင်းသည် ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် သိုင်းပညာရှင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းကို တိုက်ရိုက်ခုခံကာ အတွင်းပိုင်းသို့ ဆက်လက်တိုးဝင်သွားခဲ့ချေသည်။ ဤအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိသေးသော်လည်း အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ယင်း၏အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း တွေးမိသွားဟန် တူချေသည်။ ယင်းက ထို့နောက် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်ချေသည်။
"မင်းက ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးဖို့ ရောက်လာတာပဲ... အားလုံးပဲ... ထွက်လာကြတော့... သူ့ကို လွတ်အောင်မပေးနဲ့"
ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားအဆုံးတွင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို အမှောင်ရိပ်ထဲမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ပြေးဝင်သွားခဲ့ချေသည်။
အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး၏ မျက်နှာထက်တွင် အချိန်အနည်းငယ်မျှ သိသိသာသာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားမှု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤအခွင့်အရေးကို အရယူကာ အော်ဟစ်လိုက်ချေသည်။
"အားလုံးပဲ... မြန်မြန်တိုက်ကြ... ဒီကောင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာကို ခံလိုက်ရပြီ"
လူတိုင်း ကြောင်အမ်းကာ ရပ်တန့်သွားကြချေသည်။ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု ဟုတ်လား။ ကြိုတင်စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်တန်ရာသလော။
သို့သော်လည်း လူတိုင်း လှုပ်ရှားခြင်းမပြုနိုင်မီ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး၏ မျက်နှာသည် ရုတ်ချည်း အေးစက်သွားပြီး အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားရင်း စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်ချေသည်။
"အိုချီဟွာ... မင်းက နှစ်တွေဒီလောက်ကြာတာတောင် ငါ့ကို ချုံခိုတိုက်ဖို့ ကြံစည်နေတုန်းပဲ... ဒီတစ်ကြိမ်သာ မင်းကို အောင်မြင်ခွင့်ပေးလိုက်ရင် ငါ့အသက်ရှင်ခဲ့တာတွေက အလကား ဖြစ်သွားမှာပေါ့"
ထိုသို့ ရေရွတ်ပြီးနောက် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မဟူရာ အလင်းတန်းမြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ချေသည်။
---
မြို့အတွင်းရှိ သိုင်းပညာရှင်များသည် ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး ထွက်ပြေးသွားသည်ကို ကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြရုံမျှမက ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုလည်း အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်မိကြချေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်ချေသည်။
"အားလုံးကို လန့်သွားအောင် လုပ်မိလို့ အားနာပါတယ်... တကယ်တော့ ဘာချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုမှ မရှိပါဘူး... ဒီကောင်က သိသိသာသာ စိုးရိမ်ပူပန်နေတာကို ငါစောစောကတည်းက သတိထားမိလို့ပါ"
"သူက ဘာကို စိုးရိမ်နေတာလဲ"
တစ်စုံတစ်ယောက်က မချင့်မရဲဖြင့် စူးစမ်းမေးမြန်းလိုက်ချေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်း မဖြေရသေးမီ အိုဘီဟဲ၏ နောက်ကွယ်မှ လူငယ်က ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။
"သူက ငါတို့ကို အိုချီဟွာနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး လိမ်ညာနေတယ်လို့ ထင်နေတာ... ဒီကို မျှားခေါ်ပြီးတော့ လူအင်အားနဲ့ ဝိုင်းပြီး သတ်မလားဆိုပြီး စိုးရိမ်နေတာပေါ့"
"ဒါဆို... ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုက တကယ်ရှိတာလား... မရှိတာလား"
လူတိုင်းက ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြချေသည်။
ထိုလူငယ်က ဆက်ပြောလိုက်ချေသည်။
"တကယ်တော့ မရှိပါဘူး... အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးကို သတ်ဖို့သက်သက်ဆိုရင် အိုချီဟွာအနေနဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေ ဒီလောက်အများကြီးကို စတေးခံစရာ မလိုပါဘူး... သူက တကယ့်ကို ကွယ်ဝှက်ထားတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပါ... အခုလည်း သူက နဂါးကြီးနောက်ကို လိုက်ဖမ်းဖို့ ထွက်သွားလို့ ဒီမှာမရှိတော့တာက အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးရဲ့ သံသယကို ပိုပြီးတော့ ကြီးထွားသွားစေတာပေါ့"
"ဒါပေမဲ့ စောစောက ဖြစ်သွားတဲ့ ပေါက်ကွဲသံကြီးက ဘာလဲ"
တစ်စုံတစ်ယောက်က စပ်စုမေးမြန်းလိုက်ချေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်ချေသည်။
"ဒါက ငါသုံးလိုက်တဲ့ လှည့်ကွက်အသေးလေးတစ်ခုပဲ"
ယင်းသည် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး သံသယဝင်လာနိုင်သည်ကို ကြိုတင်တွေးဆမိထားသောကြောင့် ကမ္ဘာငယ်လေး၏ စွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက်လှုံ့ဆော်ကာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုအသွင် ဟန်ဆောင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပင်။ အမှန်စင်စစ် ယခုလေးတင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအင်သည် ဆူညံသံကြီးကိုသာ ဖန်တီးနိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး တကယ်တမ်း ထိတွေ့မိပါက မည်သည့်စွမ်းအားမျှ ရှိသည်မဟုတ်ချေ။
အကယ်၍ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် စောစောက ပြတ်ပြတ်သားသား နောက်မဆုတ်ဘဲ အနည်းငယ်မျှ စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့ပါက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို သိရှိသွားနိုင်ချေသည်။
သို့သော်ငြားလည်း ယင်းသည် တကယ့်ကို ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့ပေရာ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့ချေသည်။ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်မူ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် ချက်ချင်းဆိုသလို အမျက်ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ချေသည်။
ယနေ့တွင် ယင်း၏အသက်မှာ ဤနေရာ၌ လုံးဝဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရချေသည်။ ထိုအိုချီဟွာသည် လွန်စွာမှပင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှပြီး ယင်းကို လှည့်စားဝံ့ချေသည်။ ထို့ကြောင့် ယင်းကို မဖြစ်မနေ အသေဆိုးဖြင့် သေဆုံးစေရမည်ပင် ဖြစ်ချေသည်။
"အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး ထွက်ပြေးသွားပြီ... ငါတို့ ဘေးကင်းသွားပြီ"
တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိဝင်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ချေသည်။
သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။
"အခုက ဝမ်းသာနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်သေးဘူး... အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးက အနှေးနဲ့အမြန် ဒါကို ရိပ်မိသွားလိမ့်မယ်... အိုချီဟွာလည်း ပြန်လာဦးမှာပဲ... ဒါကြောင့် ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ငါတို့ ခံစစ်ကို ပြင်ဆင်ပြီး အစီအရင်ကြီးကို ပြန်ပြီး ပြုပြင်ကြရမယ်"
အောင်ပွဲခံရန် ပြင်နေကြသူများသည် ရေအေးဖြင့် အပက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြပြီး ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုးကို မထင်မှတ်ထားကြသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြချေသည်။
---
"ငါ့အမြင်အရတော့... ငါတို့ အစီအရင်ကြီးကို ပြုပြင်နေတုန်းမှာ အားလုံးကို ဦးဆောင်ပေးနိုင်မယ့်လူတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ကြရအောင်"
အကြီးအကဲတစ်ဦးက ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။
"ဒီအိုချီဟွာက အသုံးမကျတဲ့လူပဲ... သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အတွက်ပဲ အမြဲတမ်း ကြည့်တတ်တာ... တကယ်တော့ ငါဒါကို မြင်နေတာ ကြာပြီ... ဒါပေမဲ့ သူက ဘာမှပေါ်တင်မပြခဲ့လို့ တိုက်ရိုက် ဝေဖန်ဖို့ ခက်ခဲနေခဲ့တာ... အခုတော့ သူက ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီဆိုတော့ ငါတို့သူ့ကို ကိုးကွယ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး... ဒီနေ့ပဲ ငါတို့ကို သာယာဝပြောအောင် ဦးဆောင်ပေးနိုင်မယ့် ကြယ်အရှင်သခင် အသစ်တစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ကြစို့"
ထိုအဘိုးအိုသည် အသက်ကြီးရုံမျှမက ယင်း၏ဝါရင့်မှုမှာလည်း နိမ့်ကျလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ မိသားစုကြီးများမှ အချို့သောလူများသည် ယင်းကို ရိုသေစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ကြချေသည်။
"ဦးလေးချန်... အသစ်တက်မယ့် ကြယ်အရှင်သခင်အဖြစ် ဘယ်သူ့ကို ရွေးသင့်တယ်လို့ ထင်ပါသလဲ"
ဦးလေးချန်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။
"ဒီအဘိုးကြီးကို အကျပ်ရိုက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့... ဒါက မင်းတို့ရဲ့ ကိစ္စရပ်ပဲဖြစ်လို့ မင်းတို့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချသင့်ပါတယ်"
ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အိုမိသားစုမှ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွသွားကြချေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤအခိုက်အတန့်ကို အလွန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး ကြယ်အရှင်သခင် ရာထူးနေရာကို အလွန်အမင်း တောင့်တနေခဲ့ကြချေသည်။
ယခုအခါ ကြယ်အရှင်သခင် အသစ်ကို ရွေးချယ်တော့မည်ဟု ကြားသိရသဖြင့် ၎င်းတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ကြံစည်တွေးတောမှုများ စတင်လာတော့သည်။
ထို့အပြင် ထိုမိသားစုကြီးများ၏ ခေါင်းဆောင်များသည်လည်း အချင်းချင်း စတင်၍ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကြချေသည်၊ အကြောင်းမူကား ကြယ်အရှင်သခင် အသစ်တစ်ဦးကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် ၎င်းတို့မိသားစု၏ အကျိုးစီးပွားများအပေါ် သေချာပေါက် သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပေရာကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။
သို့သော်လည်း လျာထားခံရမည့်သူများ၏ အခြေအနေအရ အိုချီဟွာသည် မည်မျှပင် ဆိုးသွမ်းစေကာမူ ယင်း၏ သားသမီးများသည်သာ သေချာပေါက် ပထမဆုံး ရွေးချယ်စရာများ ဖြစ်နေကြဆဲပင် ဖြစ်ချေသည်။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်း၏ ဆွေးနွေးမှု ခေါင်းစဉ်မှာ မည်သူ့ကို ကြယ်အရှင်သခင်အဖြစ် ရွေးချယ်ရမည်နည်းဟူ၍ ဖြစ်လာခဲ့ချေသည်။
ထိုမိသားစုကြီးများ၏ ခေါင်းဆောင်များသည် ပြတ်ပြတ်သားသား မဆုံးဖြတ်နိုင်ကြဘဲ ၎င်းတို့၏ အကြည့်များကို သိသိသာသာ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ကြပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ တညီတညွတ်တည်း ရောက်ရှိလာကာ ပြောဆိုလိုက်ကြချေသည်။
"သခင်လေးချင်... သခင်လေးအမြင်အရဆိုရင် ကြယ်အရှင်သခင်အသစ်အဖြစ် ဘယ်သူက သင့်တော်မယ်လို့ ထင်ပါသလဲ"
ထိုလူများသည် စိတ်ထဲတွင် လျာထားသောသူများ ရှိကြသော်လည်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မဝံ့ရဲကြချေ၊ အကြောင်းမူကား အကယ်၍ စကားအမှား ပြောမိပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် တက်လာမည့် ကြယ်အရှင်သခင်အသစ်ကို စိတ်ငြိုငြင်အောင် လုပ်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး ယင်းက ၎င်းတို့အပေါ် အမြဲတမ်း ဖိအားပေးလာနိုင်ချေရှိပေရာကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။
ထို့ကြောင့် ဤစကားများကို ထုတ်မပြောဘဲ နေခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းကသာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုပေးမည်ဆိုပါက ပို၍ပင် အဆင်ပြေချောမွေ့သွားမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။