အခန်း ၁၀၈၂

အခန်း(၁၀၈၂)

လိမ်လည်လှည့်ဖြားခံရမှန်း ရိပ်စားမိခြင်းပင်

---

"သခင်လေးချင်... ဒီကိစ္စကို တကယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီလား"

အိုချန်ဂီသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အနောက်ဘက်မှနေ၍ တိုးညင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပေရာ ထိုသို့ဖြစ်ရသည်မှာ ၎င်းအား မခေါ်ချင်၍ မဟုတ်ဘဲ စနစ်၏ အသိပေးချက်ကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ် အာရုံများ လွင့်ပါးမတတ် ဖြစ်သွားရသောကြောင့် ဖြစ်တန်ရာသည်။ အားလုံးက အိုယန်ယွန်းအား ကြယ်အရှင်သခင်အဖြစ် တင်မြှောက်ရန် ထောက်ခံနေကြစဉ်မှာပင် ၎င်း၏ စိတ်ထဲ၌ စနစ်၏ အချက်ပြသံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယင်းအချိန်၌ ၎င်း၏ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးသည် ဆယ်သန်းခန့်အထိ ရုတ်ချည်း မြင့်တက်သွားခဲ့ပေသည်။ ထိုသို့သော တိုးတက်မှုနှုန်းမျိုးကို ၎င်းအနေဖြင့် အိပ်မက်ပင် မက်ဖူးလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ ၎င်း၏ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ပါက ယခုကိစ္စသည် ၎င်းလုပ်ဆောင်ခဲ့သော အရာများနှင့် ဆက်စပ်နေပေလိမ့်မည်။ အမှန်စင်စစ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်လိုဟု ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ စိတ်ရင်းအမှန်၌မူ အိုယန်ယွန်းကိုသာ ကြယ်အရှင်သခင် ရာထူးနေရာအား ဆက်ခံစေလိုစိတ် ရှိနေသည်ပင်။

"ဟုတ်တယ်... ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည်။

"အိုယန်ယွန်းမှာ အလားအလာကောင်းတွေ အများကြီးရှိပြီး နောင်တစ်ချိန်မှာ သူမရဲ့ တိုးတက်မှုက သိသိသာသာကို မြင့်မားလာမှာ သေချာတယ်... ဒါ့အပြင် ဒီနေရာက ဘယ်သိုင်းပညာရှင်မှလည်း သူမကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် သူမကသာ အသင့်တော်ဆုံး လူသားဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက... တို့တွေ..."

အိုဘီဟဲသည် စကားအချို့ကို ဆက်လက်ပြောဆိုရန် ကြံရွယ်နေသေးသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက ၎င်းအား စူးရှစွာ စိုက်ကြည့်လျက် ဖြတ်ပြောလိုက်ချေသည်။

"ငါတို့ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြတာ မကြာသေးပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ စရိုက်တွေကို ငါအထာပေါက်ပြီးသား... အိုယန်ယွန်းနဲ့ ယှဉ်ရင် မင်းတို့က အဖက်ဖက်က လိုအပ်ချက်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်... အကယ်၍ ငါက မင်းတို့ကို ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ ရာထူးနေရာမှာ ထိုင်ခိုင်းလိုက်ရင် မင်းတို့လည်း အိုချီဟွာလို လမ်းစဉ်ဟောင်းအတိုင်း ထပ်မလိုက်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်မှာလဲ... အခက်အခဲကို သိရင် နောက်ဆုတ်ဖို့ပဲ သတိပေးပါရစေ"

ထိုလူနှစ်ယောက်သည် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုကြောင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြီးမှ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည့်အလား ခေါင်းများကို ချက်ချင်း ငုံ့ချသွားကြတော့သည်။

"အားလုံးပဲ ငြိမ်သက်ပေးကြပါ... နောက်အဆင့်အနေနဲ့ တို့တွေ ဒီအစီအရင်ကြီးကို ပြုပြင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရမယ်... အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံရောက်ရှိလာတဲ့အခါ တို့တွေမှာ သူ့ကို ခုခံနိုင်မယ့် စွမ်းအား ရှိနေဖို့ လိုအပ်တယ်"

အိုယန်ယွန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးထွက်လာပြီး အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်ချေသည်။

"ဒီလောက်အထိ ဒုက္ခခံနေဖို့ မလိုပါဘူး... ဒီအစီအရင်ကြီးကို ငါတစ်ယောက်တည်း ပြုပြင်ကြည့်လို့ ရတယ်"

"ဘာ..."

လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် အိုယန်ယွန်းထံမှတစ်ဆင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ရုတ်ချည်း ရောက်ရှိသွားကြပြီး ၎င်း၏ စကားကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြတော့သည်။

ဤအစီအရင်ကြီးသည် ကိုင်တွယ်ရန် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။ မြို့တော်အတွင်းရှိ အစီအရင်ဆရာ အားလုံး စုစည်းလိုက်လျှင်ပင် ယင်းကို အကြွင်းမဲ့ ပြုပြင်နိုင်ရန် မသေချာချေ။

အထူးသဖြင့် အိုချီဟွာ ဖျက်ဆီးသွားခဲ့သော အစိတ်အပိုင်းများသည် အိုချီဟွာကဲ့သို့ ဤအစီအရင်ကြီးအပေါ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားခြင်း မရှိပါက ပြုပြင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

သို့သော် ယခုတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဤအစီအရင်ကြီးကို ၎င်းတစ်ဦးတည်းဖြင့် ပြုပြင်ရန် ကြံရွယ်နေသည်။ ထိုအရာက မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါအံ့နည်း။ လူတိုင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား သံသယစိတ်များဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြချေသည်။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတ်တပ်ရပ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

"မကြိုးစားဘဲနဲ့ ဘယ်သိနိုင်ပါ့မလဲ... စိတ်မပူကြပါနဲ့... ငါအားလုံးရဲ့ အချိန်ကို ဖြုန်းတီးပစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... အစီအရင်ဆရာတွေ အားလုံး တစ်နေရာတည်းမှာ စုဝေးနေပေးကြပါ... အကယ်၍ ငါပြုပြင်နေစဉ် အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့ရင် မင်းတို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက် ကိုင်တွယ်နိုင်တာပေါ့"

ပြောကြားပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အစီအရင်ကြီးဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။ ထိုသို့ သွားစဉ်မှာပင် ၎င်းအောက်သို့ ချထားခဲ့သော ကျောက်စိမ်းပြားသည် ၎င်း၏ လက်ထဲ၌ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေသည်။

ဤကျောက်စိမ်းပြားသည် စနစ်၏ အရောင်းဆိုင်မှ ၎င်းအသစ် လဲလှယ်ထားသော ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမကြာသေးမီကမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသည့် အစီအရင်ကျင့်စဉ် တစ်ခုဖြစ်သော အစီအရင်ထိန်းကျောင်းခြင်း ပညာရပ်ပင် ဖြစ်သည်။ ယင်းကျမ်းစာအတွင်း၌ အစီအရင် အားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များ စုံလင်စွာ မှတ်တမ်းတင်ထားပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ဝိညာဉ် ဂါထာမန္တန်များကို ရွတ်ဆိုလျက် ဤအစီအရင်ကြီး၏ တည်ဆောက်ပုံကို စတင်အကဲခတ်ပြီး အစီအရင်ထိန်းကျောင်းခြင်း ကျမ်းစာထဲမှ မှတ်တမ်းများနှင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးကာ ဤအစီအရင်ကြီးနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်တမ်းများ ရှိမရှိ ရှာဖွေလိုက်သည်။

၎င်း၏ နှိုင်းယှဉ်ချက်အောက်တွင်ပင် ဤအစီအရင်ကြီးနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်တမ်းကို ချက်ချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ချေသည်။ ယခု အစီအရင်ကြီးသည် အမည်မဲ့ အစီအရင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ယင်း၏ အတွင်း၌ ရေတွက်၍မရနိုင်သော အစီအရင်ငယ် အများအပြား ကွယ်ဝှက် ပေါင်းစပ်ထားပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်ဆင့်ချိတ်ဆက်ထားသောကြောင့်သာ ဤမျှ ပြင်းထန်သော စွမ်းပကား ရှိနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဤအရာများကို နားလည်သွားပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲ၌ အစီအစဉ်တစ်ခု အဆင်သင့် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီပင်။

ယခင်က အစီအရင်ဆရာများ ပြုပြင်ခဲ့ကြသော ပုံစံသည် အစီအရင်ကြီး၏ မူလစည်းမျဉ်းများကို ပုံတူကူးချ၍ အပေါ်ယံမျှသာ ပြုပြင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤအစီအရင်ကြီး၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို တဖြည်းဖြည်း ချေဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ အိုချီဟွာ ဖျက်ဆီးသွားခဲ့သော စည်းမျဉ်းများကိုပင် ၎င်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ ပြန်လည် ပြုပြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်တန်ရာသည်။

ထို့အပြင် ဤအစီအရင်ကြီးကို ပြုပြင်နေသော ဖြစ်စဉ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ကျင့်ကြံခြင်း ပုံစံတစ်မျိုးပင် ဖြစ်ပေသည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် နတ်ဘုရား အစီအရင်အတွင်း၌ ဆန်းပြားလှသော တည်ဆောက်ပုံ အများအပြားကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး အချို့မှာ အလွန်တရာ ကွယ်ဝှက်လွန်းလှပေသည်။

အကယ်၍ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရန် အစီအရင်ထိန်းကျောင်းခြင်း ကျမ်းစာသာ မရှိပါက ယင်းတို့ကို လုံးဝ ရိပ်စားမိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ပြုပြင်ရန် အချိန်သည် အနည်းငယ် ကြာမြင့်နိုင်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ လောဆောခြင်း မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်၌ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် ယင်းအကြောင်းကို သိရှိဦးမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်ပင်သည်။

---

ရက်အနည်းငယ် ခန့် ကြာပြီးနောက်။

ကုဇေကြယ်ပေါ်ရှိ ဖောင်ဖျက်ကျွန်းတွင် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် ညကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်တာရာများကို မော့ကြည့်လျက် ၎င်း၏ လက်အောက်ငယ်သားများထံမှ သတင်းပို့ချက်ကို နားထောင်နေရင်း ၎င်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း ခက်ထန်တောက်ပလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လျက် ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

"ချင်ယွမ်ဖုန်း... မင်းလို ကောင်စုတ်က ငါ့ကို လိမ်ညာရဲတယ်ပေါ့... အဲ့ဒီနေရာမှာ ဘာချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုမှ မရှိဘူးပဲ"

"ကောင်လေး... ဒါက မင်းကိုယ်မင်း သေတွင်းတူးလိုက်တာပဲ... မင်းကို မြေမြှုပ်ဖို့ နေရာတောင် မရှိစေရဘူးလို့ ငါကျိန်ဆိုတယ်"

---

ယခုအချိန်၌ မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီး၏ အနောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော အိုချီဟွာသည် ဝေးကွာလှသော အရပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီး၏ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းသည် အလွန်ထက်မြက်လှပေရာ အိုချီဟွာသည်လည်း အပြင်းအထန် လိုက်ပါနေရချေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ကုဇေကြယ်၏ ကြယ်စုတန်း နယ်မြေအပြင်ဘက်သို့ပင် ထွက်ခွာလုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိကြသေးချေ။

မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီးသည် လောဆောခြင်း မရှိဘဲ အိုချီဟွာကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အဝေးသို့ မျှားခေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အိုချီဟွာသည် အပြင်းအထန် လိုက်လံနေသော်လည်း ၎င်း၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်သော အမူအရာ လုံးဝ မရှိချေ။

ယခုအချိန်၌ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးက အစီအရင်ကြီးကို ဖျက်ဆီးကာ မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်၍ သတ်ဖြတ်မှုများ စတင်နေလောက်ပြီဟူသော မြင်ကွင်းသည် ၎င်း၏ စိတ်ထဲ၌ ပေါ်လာနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

"ချင်ယွမ်ဖုန်းကတော့ အခုအချိန်ဆို အလောင်းဖြစ်နေလောက်ပြီ"

အိုချီဟွာက စိတ်ထဲကနေ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

သို့သော် ၎င်းစိတ်ပျက်သွားရသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသက်ရှင်လျက် ကောင်းမွန်စွာ ရှိနေရုံမျှမက အစီအရင်ကြီးကိုပါ အကြွင်းမဲ့ ပြုပြင်ပြီးစီးသွားခဲ့ခြင်းပင်။ ၎င်းဖျက်ဆီးခဲ့သော စည်းမျဉ်းများပင်လျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အိုချီဟွာသည် မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီးကို မမှီနိုင်တော့မှန်း သိလိုက်ရသောအခါ ဤမျှဖြင့်သာ လက်လျှော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသာ အချိန်အကြာကြီး ပျောက်ဆုံးနေပါက သံသယစိတ်များလှသော အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် ၎င်းအပေါ် ရိပ်စားမိသွားနိုင်ပေရာ ၎င်းသည် ဆက်လက် မလိုက်တော့ဘဲ ကုဇေကြယ်၏ ပင်မမြို့တော် အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

သို့သော် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ ၎င်း၏ မျက်လုံးများသည် အံ့ဩလွန်းသဖြင့် ပြူးကျယ်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားရချေသည်။ အကြောင်းမူကား ယခုအချိန်၌ မြို့စောင့် အစီအရင်ကြီးသည် တောက်ပသော ရောင်ခြည်များကို ပြန်လည် ထုတ်လွှတ်နေပြီး အလုံးစုံ ပြုပြင်ပြီးစီးသွားသည့်အလား ရှိနေသောကြောင့်ပင်။ ၎င်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး၏ ပုံရိပ်ကို လုံးဝ မတွေ့ရချေ။

"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ"

အိုချီဟွာက ပျာပျာသလဲ အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အိုချီဟွာ... မင်းကိုယ်တိုင် ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား... မင်းက ဘယ်လိုမျက်နှာမျိုးနဲ့ ပြန်လာရဲသေးတာလဲ"

မြို့တွင်းရှိ မိသားစုတစ်ခုမှ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ၎င်းအား လက်ညှိုးထိုးလျက် အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးထွက်လာပြီး အိုချီဟွာအား ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"... မင်းပြန်လာတာ နည်းနည်း နောက်ကျသွားပြီလို့ မထင်ဘူးလား... အဲ့ဒီ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးက ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားပြီ... မင်းလည်း ပုန်းအောင်းဖို့ နေရာတစ်ခုကို မြန်မြန် ရှာဖွေလိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

အိုချီဟွာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ၎င်းအပေါ် ခေါ်ဝေါ်ပုံ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို ရိပ်စားမိလိုက်သော်လည်း ယင်းကို အထူးတလည် ဂရုမစိုက်အားဘဲ ၎င်း၏ စကားကြောင့်သာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရချေသည်။

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးက ၎င်းတို့ကြောင့် တကယ်ပဲ မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်လား။ ထိုအရာက မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါအံ့နည်း။ ဤသို့ တွေးတောရင်း ၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချက်ချင်း ထပ်မံ ရှာဖွေကြည့်ရှုနေတော့သည်။