အခန်း ၁၀၈၄

အခန်း(၁၀၈၄)အာဏာစက်ထူထောင်ခြင်း

ထိုခဏ၌ အိုယန်ယွန်းသည် သူ၏ထံသို့ ပြေးဝင်သွားပြီးဖြစ်ကာ သူက ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့သဖြင့် သူမ၏ ထျန်းယုဓားဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးစိုက်လိုက်ချေသည်။ ဖတ်ခနဲအသံနှင့်အတူ အိုယန်ယွန်းသည် ဓားသွားကို အနည်းငယ်ရွှေ့လိုက်ပြီး သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေ ရောက်ရှိမှသာ ဖန်မိသားစု၏ အကြီးအကဲများက အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"အသစ်တက်လာတဲ့ ကြယ်အရှင်သခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး အသက်ချမ်းသာပေးပါဦး"

အိုယန်ယွန်းသည် သူတို့၏ တောင်းပန်မှုကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပုံရပေရာ ဖန်ခိုင်ကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ ထျန်းယုဓားကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းပြီးနောက် အိုယန်ယွန်းက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ သူ့ကို အခွင့်အရေးပေးလိုက်မယ်... သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင်လယ်ကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ... အကယ်၍ သူ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ကြံစည်ရဲဦးမယ်ဆိုရင် ငါ သူ့အသက်ကို ဧကန်အမှန် နှုတ်ပစ်မှာပဲ"

"ကြယ်အရှင်သခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ"

ဖန်မိသားစု၏ အကြီးအကဲများက ကပျာကယာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုကြသည်။ ဖန်ခိုင်သည် မိုက်မဲရိုင်းစိုင်းသော်လည်း သူတို့ ဖန်မိသားစုအတွက်မူ ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အိုယန်ယွန်းကို ရန်စရုံတင်မကဘဲ အိုချီဟွာနှင့်ပါ ပူးပေါင်းလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။ ယင်းက မိုက်မဲလွန်းရာ မရောက်ပေဘူးလား။ သူ၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးခဲ့ခြင်းကပင် ကံကောင်းလှချေပြီ။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင်လယ် ပျက်စီးသွားခဲ့သော်လည်း အကယ်၍ ဖန်မိသားစုက နှစ်ရှည်လများ စုဆောင်းထားသော အရင်းအမြစ်အချို့ကို ထုတ်သုံးနိုင်လျှင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင်လယ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ဧကန်အမှန် ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိသေးချေ။

ယင်းကို ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်သရွေ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ပြန်လည်လိုက်မှီရန်မှာ လွယ်ကူသော ကิစ္စရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဟွန်း"

အပြင်ဘက်ရှိ အိုချီဟွာသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်မိသည်။ ဖန်ခိုင်၏ ရှုံးနိမ့်မှုက သူ၏ ခွန်အားသည် အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးကြောင်း သက်သေပြနေချေသည်။

ထို့ပြင် အိုယန်ယွန်းသည် ယခုကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်ကျမှသာ သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ရာ ဖန်ခိုင်ကို အငိုက်မိသွားစေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သော အိုယန်ယွန်း၏ ခွန်အားသည် တကယ်ပင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာနေခြင်းပင်။

"... မင်း စိတ်ပျက်သွားပုံရတယ်နော်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

အိုချီဟွာ၏ မျက်နှาသည် ဒေါသကြောင့် စိမ်းဖတ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"အိုယန်ယွန်းက ကြယ်အရှင်သခင်အသစ် ဖြစ်လာတယ် ဟုတ်လား... ဒါ မင်းရဲ့ အကြံစည်လား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ့အကြံပဲဖြစ်ဖြစ်... မင်းက ကြယ်အရှင်သခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ လူထုရဲ့ ကြည်ညိုမှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးပြီ... သဘာဝကျကျပဲ ကြယ်အရှင်သခင်အသစ်ကို ရွေးချယ်ရမှာပေါ့... ဒါကြောင့် မင်းက ကြယ်အရှင်သခင် မဟုတ်တော့ဘူး... မင်း စကားပြောရင် လေသံကို ဆင်ခြင်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

အိုချီဟွာသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသဖြင့် နှာခေါင်းပင် ရွဲ့စောင်းလုမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ့ကို အစောပိုင်းတွင် အိုအဖိုးကြီဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ဆိုခဲ့သည်ကို မဆန်းတော့ချေ။ သူသည် အိုယန်ယွန်းကို ကြယ်အရှင်သခင်အဖြစ် တိတ်တဆိတ် ရွေးချယ်ထားခဲ့ခြင်းပင်။ သို့သော်လည်း အိုချီဟွာက လက်မလျှော့သေးဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းလို ကောင်စုတ်... ငါကသာ စစ်မှန်တဲ့ ကြယ်အရှင်သခင်ကွ... မင်းရွေးချယ်ထားတဲ့သူက ဘာအရည်အချင်းမှ မရှိဘူး... အထက်အဆင့်ကြယ်ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှု ဒါမှမဟုတ် မသေမျိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက်အသိအမှတ်ပြုမှုကို မရရင် သူက ဘာမှမဟုတ်ဘူး"

လူတိုင်းလည်း သံသယအချို့ မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။ အဆုံးသတ်တွင်မူ မသေမျိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု သို့မဟုတ် သူတို့ကို တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်သော အထက်အဆင့်ကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်က လူသိရှင်ကြား အသိအမှတ်ပြုရန် လိုအပ်ပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက အိုယန်ယွန်းသည် စစ်မှန်သော ကြယ်အရှင်သခင် ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

---

"ငါက တျန်ယွမ်ကြယ်ရဲ့ သံတမန် ချန်ယွီပဲ... ကြယ်အရှင်သခင်ရဲ့ အမိန့်အရ အိုချီဟွာရဲ့ ကုဇေကြယ် ကြယ်အရှင်သခင် ရာထူးကို ရုပ်သိမ်းပြီး ကြယ်အရှင်သခင်အသစ် ခန့်အပ်ဖို့ အမိန့်ပေးတယ်"

ထိုခဏ၌ပင် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာနေသော ပုံရိပ်ဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အကြည့်ပင်လျှင် မသိစိတ်ကြောင့် သူမထံသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ရောက်ရှိလာသော သူသည် စင်ကြယ်ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းသည့် ကျောက်စိမ်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကာ အလွန်အမင်း လှပလွန်းသဖြင့် လူတို့သည် အဝေးမှသာ ငေးမောကြည့်ရှုဝံ့ကြပြီး ပြစ်မှားစော်ကားရန် မဝံ့ရဲကြချေ။

"သူမ ဘယ်တုန်းက ရောက်လာတာလဲ... ငါတို့ ကုဇေကြယ်မှာ ဒီလောက်လှတဲ့ နတ်မိမယ်မျိုး ရှိပုံမရပါဘူး" ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်မိသည်။

"နင်က ဘယ်သူလဲ"

အိုချီဟွာလည်း အလားတူပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရချေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအမျိုးသမီးသည် စကားစတင်ပြောသည်နှင့် သူ့ကို ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ရန် တောင်းဆိုနေခြင်းကြောင့်ပင်။

"ငါ အခုလေးတင် ပြောပြီးပြီလေ... ငါက တျန်ယွမ်ကြယ်ရဲ့ သံတမန် ချန်ယွီပဲ... တျန်ယွမ်ကြယ်ဆိုတာ ကုဇေကြယ်နဲ့ အခြား ကြယ်နယ်မြေ ဆယ်ခုကျော်ကို ငုံ့မိုးအုပ်ချုပ်ထားတဲ့ အထက်အဆင့် ကြယ်နယ်မြေဖြစ်တယ်... အခု ငါ့ဆီမှာ တျန်ယွမ် ကြယ်အရှင်သခင်ရဲ့ တံဆိပ်ပြား ရှိတယ်"

ပြောပြီးနောက် သူမသည် ဖြူစင်ဝင်းပပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းသော လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားတစ်ခု ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားသည် လူတိုင်းကို ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော ခန့်ညားထည်ဝါမှုကို ချက်ချင်း ခံစားရစေသည်။

လူတိုင်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထိုသံတမန်သည် အစစ်အမှန် ဖြစ်ပုံရပေသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် ဤအကြောင်းကို ကြိုတင်၍ အဘယ်သို့ သိရှိနိုင်မည်နည်း။ တျန်ယွမ်ကြယ်သည် ကုဇေကြယ်နှင့် အလွန်အလှမ်းဝေးကွာလှပေရာ သူတို့သည် ဤမျှလျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာနိုင်ပြီး လူအုပ်ကြားထဲတွင် ရောက်နှင့်နေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထိုကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို မြင်သောအခါ အိုချီဟွာသည်လည်း ချက်ချင်း မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အသိပြန်မဝင်သေးပုံရပေသည်၊ သူသည်လည်း ပညာရှင်တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး ကုဇေကြယ်ကို ဤမျှကြာမြင့်စွာ စိုးမိုးခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် ထိုသံတမန်ပြောစကားကို အလွယ်တကူ ယုံကြည်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ဘာကျန်တော့မည်နည်း။

သို့သော် အကယ်၍ ယင်းက ကုဇေကြယ်ပေါ်တွင် ထားရှိသော တျန်ယွမ်မြို့မှ သူလျှိုတစ်ယောက် ဖြစ်နေပါက သူသည် တကယ်ပင် တတ်နိုင်စွမ်းရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ ထိုသို့သာ အမှန်တကယ်ဖြစ်ပါက အိုချီဟွာသည် သူ၏နှလုံးသားကို ခက်ထန်အောင် ထားလိုက်ပြီး ဤသံတမန်ဟု ဆိုသူကို သတ်ပစ်ခြင်းကသာ တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်ဖြစ်သည်ဟု တွေးတောလိုက်မိသည်။

အဆုံးသတ်တွင်မူ တျန်ယွမ်ကြယ်သည် ဤနေရာနှင့် အလွန်ဝေးကွာလှပေရာ သူက ဤသံတမန်ကို သတ်ပစ်လိုက်လျှင်ပင် တျန်ယွမ်ကြယ်မှ လူများသည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအချိန်ကျမှ သူတို့ သိရှိသွားလျှင်ပင် သက်သေပြမည့်သူ တစ်ဦးမျှ ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်သဖြင့် အချိန်နှောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤသို့ တွေးတောပြီးနောက် အိုချီဟွာသည် သံတမန် ချန်ယွီကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီသံတမန်အတုက ဘယ်ကနေ ပေါ်လာတာလဲ... နင်က ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိလို့ ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ တျန်ယွမ်ကြယ်ရဲ့ အမိန့်ကို အတုအယောင် လုပ်ရဲရတာလဲ... နင် ချင်ယွမ်ဖုန်းနဲ့ ပူးပေါင်းနေတာမလား"

"ဟွန်း" ချန်ယွီက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "နင့်မျက်လုံးကို ဖွင့်ပြီး သေချာကြည့်စမ်း... ငါ့လက်ထဲက တံဆိပ်ပြားက အတု ဖြစ်နိုင်ဦးမလား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း သူမ၏ လက်ထဲမှ တံဆိပ်ပြားကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အများကြီး မခွဲခြားနိုင်သော်လည်း ယင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ခန့်ညားထည်ဝါမှုက လူတို့ကို ကြီးမားသော ဖိအားကို ပေးစွမ်းနေချေသည်။ အကယ်၍ အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်တစ်ဦး၏ စွမ်းအင်ကို ထည့်သွင်းထားခြင်း မရှိပါက ဤမျှကြီးမားသော စွမ်းအား ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် သူမသည် မြို့အတွင်း၌ ပေါ်လာခြင်းကို ချင်ယွမ်ဖုန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမသည် ဤနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်းလောဟု သူ တွေးတောမိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအမျိုးသမီးသည် အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ဘက်၌ ရှိနေပြီး အိုချီဟွာကို ဆန့်ကျင်နေကာ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင်လည်း မည်သည့် အဆင်မပြေမှုမျှ မရှိချေ။

ထို့အပြင် ဤအမျိုးသမီး၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည်လည်း အားနည်းပုံမရချေ။

"အိုချီဟွာ... နင် ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားကို သိရက်နဲ့ ငြင်းပယ်ချင်နေတာမလား... ငါ နင့်ကို ပြောလိုက်မယ်... ငါ့ရှေ့မှာ လူအ လုပ်ပြနေဖို့ မလိုဘူး... နင် ကုဇေကြယ်ပေါ်မှာ လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို တျန်ယွမ် ကြယ်အရှင်သခင်ဆီ ငါ အကုန်တိုင်တန်းမှာ... အဲ့ဒီအခါကျရင် နင် ခံယူသင့်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရလိမ့်မယ်" ဟု ချန်ယွီက ပြောလိုက်သည်။

အိုချီဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ကိစ္စရပ်များ ပေါ်ပေါက်သွားမည်ကို တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်၊ ထိုအချိန်ကျလျှင် တျန်ယွမ်ကြယ်သည် အထက်အဆင့် ကြယ်နယ်မြေအနေဖြင့် သူ့ကို ဧကန်အမှန် အရေးယူ ကိုင်တွယ်ပေလိမ့်မည်။

ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ အကယ်၍ သူသည် ယခုအခါ ဤအမျိုးသမီးကို ဖယ်ရှားပစ်ချင်လျှင်ပင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

---

"ချင်ယွမ်ဖုန်း"

ထိုခဏ၌ပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် အိုချီဟွာ၏ မျက်ခုံးများ ရုတ်တရက် ပြေလျော့သွားခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် အဝေးမှ ဤနေရာသို့ ပြေးဝင်လာနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ မြင်လိုက်ရခြင်းကြောင့်ပင်။

ယခုတစ်ကြိမ်သည် တကယ့်ကို ဝမ်းမြောက်စရာ အံ့ဩမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

ချက်ချင်းပင် အိုချီဟွာက ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးကို စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကို အထီးကျန်ကြယ်... မင်း ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ... ငါ ပြန်လာတုန်းက မင်းကို ဘာလို့ မမြင်ရတာလဲ... ငါ ဘယ်လောက်တောင် စိုးရိမ်နေခဲ့လဲ မင်းသိရဲ့လား"

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူတွေက အားလုံး လူကြောက်တွေချည်းပဲ"