အခန်း ၁၀၈၆

အခန်း(၁၀၈၆)

“နင်သာ သတိထားရမှာ၊ နင့်ကို မရှုမလှ သေစေရမယ်”

အိုချီဟွာသည် သွားကြိတ်ကာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိလည်း မဟူရာရိပ်လွှမ်းစွာ တွေးတောနေချေသည်။

“ဒီမိန်းမက တကယ်ကို ညို့ငင်နိုင်လွန်းတယ်၊ တျန်ယွမ်ကြယ်က နတ်ဘုရားမတွေက တကယ်ကို ချောမောလှပတာပဲ၊ အချိန်တန်ရင်တော့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို သူမ ကောင်းကောင်း သိစေရမယ်”

ချန်ယွီသည် ထိုသူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ညစ်ညမ်းသော အကြည့်ကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လေသည်။

---

ထိုအချိန်တွင် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကိုယ်ရံအကာအကွယ်အဖြစ် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် နဂါးအကြေးခွံကဲ့သို့သော ချီစွမ်းအင်များကို ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်စေကာ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးထံသို့ တိုးဝင်သွားချေသည်။

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ဖမ်းအဆောင်အလံကို ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆုတ်ဖြဲခဲ့သဖြင့် ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်နေပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြေးဝင်လာသည်ကို ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်၍ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်လေသည်။

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် ယင်း၏ ဝိညာဉ်ဖမ်းအဆောင်အလံသည် ပြန်လည် ပုံသဏ္ဌာန်ပေါ်လာချေသည်။ ၎င်းမှာ ဆုတ်ဖြဲခံခဲ့ရသော်လည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိဘဲ စွမ်းအား အနည်းငယ်သာ လျော့နည်းသွားခြင်း ဖြစ်ပေရာ နှစ်ဦးသားကြားမှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ထိုက်ရွှီဓားသိုင်းကို ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်ပေရာ ယင်း၏ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါသည် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး၏ ဝိညာဉ်ဖမ်းအဆောင်အလံကို ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နေတော့သည်။

တစ္ဆေသရဲများ၏ အူဟောက်သံ လလှိုင်းတံပိုးများကြားတွင် ဓားအလင်းတန်းများသည် အဆက်မပြတ် ဝင်းလက်နေချေသည်။ မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး၏ ဝိညာဉ်ဖမ်းအဆောင်အလံမှ စွမ်းအားများသည် သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားရချေသည်။

“မိစ္ဆာဝိညာဉ် အရိုးစု”

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် ဆက်၍ အောင့်အီးမထားနိုင်တော့ချေ။ ဤလူငယ်၏ အစွမ်းက ဤမျှအထိ ထောက်မထားနိုင်အောင် ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားသဖြင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ် အရိုးစုကို တိုက်ရိုက်ဆင့်ခေါ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တိုက်ခိုက်စေတော့သည်။

မိစ္ဆာဝိညာဉ် အရိုးစု၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေရာ အစီအရင်များကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိသောအရာ ဖြစ်သဖြင့် ယင်း၏ အစွမ်းကို လျှော့တွက်၍ မရတန်ရာချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း ထိုအချက်ကို သိရှိသဖြင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ခြင်း မပြုဘဲ အတိုက်အခိုက် ရောက်လာသည်နှင့် ဘေးဘက်သို့ ရှောင်ကွင်းလိုက်ချေသည်။ သို့သော် ယင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း မိစ္ဆာဝိညာဉ် အရိုးစုသည်လည်း လျှပ်ခနဲ လိုက်ပါလာကာ သူ့ကို ကိုက်ခဲရန် အတင်း ခုန်အုပ်လာပြန်သည်။

ဖြုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အချိန်မဆိုင်းဘဲ လှည့်၍ ဓားဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ချေသည်။ သို့သော် သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ် အရိုးစုသည် ၎င်း၏ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ဓားမြတ်ကို လှမ်း၍ ကိုက်ခဲထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မိမိ၏ လက်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိချေသည်။ ဤမိစ္ဆာဝိညာဉ် အရိုးစုမှာ အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်များလှပြီး မိမိမှာလည်း ယင်း၏ တားဆီးခြင်းကို ခံနေရပြီ ဖြစ်တန်ရာသည်။

ထိုသို့ တွေးတောရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ဓားသိုင်းကို ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်စေလိုက်ရာ ထိုက်ရွှီဓားရှည်သည် ရုန်းထွက်နိုင်ရန် အရိုးခေါင်းအတွင်း၌ ဝဲလှည့် လည်ပတ်လာချေသည်။

သို့သော် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဖိအားပေး တိုက်ခိုက်လာချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ် အရိုးစု၏ ဖမ်းဆွဲခြင်း ခံထားရစဉ် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကာ လက်ဝါးကို မြှောက်၍ ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။

ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်တွင် အတိုင်းအဆမဲ့ စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပုံရပြီး ဆန်းကြယ်သော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်နေကာ အမည်မသိ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ကိန်းအောင်းနေချေသည်။

ဤလက်ဝါးချက်၏ တိုက်စစ်ကို ရင်ဆိုင်ရရာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုက်ရိုက် ခုခံခြင်း မပြုနိုင်ချေ၊ ယင်းကဲ့သို့သော စွမ်းအား၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ၎င်းအနေဖြင့် ခံနိုင်ရည်မရှိပေရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလျက် ထိုက်ရွှီဓားရှည်ကို စွန်လွှတ်ကာ လှည့်ရှောင်ရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိချေ။

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ထိုက်ရွှီဓားရှည် အကိုက်ခံထားရသည့် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အသေသတ်ရန် ပိုမို ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်စစ်ကို တိုက်ရိုက် ဆင်နွှဲလေသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အလွန်အကျူး တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်ချေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုက်ရွှီဓားရှည်အပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင် ထိုက်ရွှီဓားသိုင်း ရှိနေသေးပြီး ၎င်း စုစည်းလိုက်သော ဓားချီစွမ်းအင်သည် ခဏတာ တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကြာရှည်စွာ ခံနိုင်ရည် မရှိခဲ့ချေ။

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးက မဲ့ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်မှာ

“ကောင်လေး၊ မင်းမှာ ဘာလှည့်ကွက်တွေ ကျန်သေးလဲ၊ မြန်မြန် ထုတ်သုံးလိုက်စမ်း၊ မဟုတ်ရင် မင်းမှာ အခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

---

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရာ ထိုစဉ်မှာပင် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး၏ နောက်ကွယ်မှ မိုးခြိမ်းသံ ကဲ့သို့သော တဒိန်းဒိန်း အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ချဉ်းကပ်လာချေသည်။

ဤရင်းနှီးနေသော အာရုံခံစားမှုကြောင့် မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီး ရောက်ရှိလာပြီး ပံ့ပိုးကူညီနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်ရပေသည်။

နှစ်ဦးသားသည် မိုးကောင်းကင် လျှပ်စီးဓာတ် စွမ်းအားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လည်ပတ်စေကာ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးအား ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြချေသည်။

ဗုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ။

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် ဤစွမ်းအားကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားရချေသည်။ ထိုစဉ်က ကျန်းပန်ပင်လျှင် ဤစွမ်းအားကို ကြံ့ကြံ့မခံနိုင်ခဲ့ချေ။ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် ပိုမို သန်မာသည်ဆိုသော်လည်း ကျန်းပန်ထက် အလွန်အမင်း သာလွန်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေရာ ၎င်း လွင့်စင်သွားပြီးနောက်တွင် ယင်း၏ ပုံရိပ်သည် ချက်ချင်းပင် အစိမ်းရောင်ရင့်ရင့် မြူခိုးတိမ်တိုက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နှစ်ဦးသားထံသို့ တိုက်ရိုက် ဝဲပျံ လာချေသည်။

“သူ့ကို အသေသတ်စမ်း”

မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နှစ်ဦးသားသည် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးကို တိုက်ခိုက်ရန် မိုးကောင်းကင် လျှပ်စီးကို ထပ်မံ လည်ပတ်စေပြန်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ တိုက်ကွက် ကျရောက်သွားသည့်အခါ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး၏ ပုံရိပ်သည် မိုးကောင်းကင် လျှပ်စီးအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သွားသည်ကို ဖြုန်းခနဲ သတိပြုမိလိုက်ကြရချေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ၎င်းတို့တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးပေ၊ မိုးကောင်းကင် လျှပ်စီးသည်ပင် ယင်းကို မထိခိုက်နိုင်ချေ။

“ဟွန့်၊ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲထားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကို အသုံးဝင်သေးတာပဲ”

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးက မဲ့ပြုံးလိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်ကာ ၎င်းထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်နှက်လိုက်ချေသည်။

ဤလက်ဝါးချက်ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ဗုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ထိတွေ့မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ပုံပေါ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားစေတော့သည်။

ရှူးခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ မိုးကောင်းကင် လျှပ်စီးစွမ်းအားများသည် ချက်ချင်းပင် ကွယ်ပျောက်သွားရချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသဖြင့် မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီးနှင့်အတူ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မသုံးစွဲနိုင်တော့ချေ။

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီး ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အသေသတ်ရန် ယင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ပိုမို ကြမ်းကြုတ်လာချေသည်။

“ချင်ယွမ်ဖုန်း”

မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီးသည် ဟိန်းဟောက်ကာ ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာချေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့သော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး၏ တိုက်ကွက်များသည် အလွန်တရာ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်လှပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နှစ်ဦးသားကြားမှ စွမ်းအား ကွာဟချက်သည်လည်း ထင်ရှားလာချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ လုံးဝဖိနှိပ်ခံထားရပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ ယင်း၏ မျက်နှာသည်လည်း ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ဖြူဆုတ်သွားရတော့သည်။

“ငါ သေလို့မဖြစ်ဘူး”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ မိမိ၏ ဝေဝါးနေသော စိတ်ကို ရှင်းလင်းစေလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ၎င်းသည် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး မိမိ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်ယူလိုက်ကာ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ရန် ထိုပစ္စည်းကို စေခိုင်းလိုက်ချေသည်။

“ဒါက ဘာလဲ”

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် မသိစိတ်ဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိမိထံသို့ ဧရာမ တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိနှိပ်လာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ကျရောက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရချေသည်။

ထို့နောက်တွင် ဧရာမ နဂါးလက်သည်းကြီး တစ်ခုက ၎င်းကို တိုက်ရိုက် ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် ဤနဂါးလက်သည်းကြီး မည်သည့်နေရာမှ ရောက်ရှိလာသည်ကို မသိရှိသော်လည်း ယင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် ဤအရာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ကွင်းလိုသော်လည်း မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မရှိတော့ချေ။ နဂါးလက်သည်း၏ စွမ်းအားသည် ၎င်းကို လွှမ်းခြုံသွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုနှင့်အတူ ဝူးခနဲ မြည်သံထွက်ပေါ်လာကာ အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေး၏ ပါးစပ်မှ သွေးအိုင်တစ်ခု ပန်းထွက်သွားရချေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် မိမိ၏ ကလီစာများ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု ၎င်း မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

“ပြေးမှဖြစ်မယ်”

အထီးကျန်ကြယ် ဘိုးဘေးသည် အခြေအနေ မဟန်တော့သည်ကို သတိပြုမိသွားချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ညဉ့်နက်အိပ်မက်ဆိုးနဂါးကြီး၏ နဂါးလက်သည်းကို ဆင့်ခေါ်ပြီးစီးခဲ့ပြီ ဖြစ်ခြင်းပင်။