အခန်း ၁၀၈၈

အခန်း(၁၀၈၈)

အိုယန်ယွန်းသည် ထိုသတ်မှတ်ထားသော နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ရေကန်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်ပျံသန်းသွားချေသည်။

လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးက သူမအား ကူညီမလား ဆိုသည်ကို သူမ မသိသော်လည်း မကြိုးစားကြည့်ပါက မည်သည့်ရလဒ် ထွက်လာမည်ကို သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဘယ်သူလဲ”

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အောက်ခြေမှ လေးနက်တည်ကြည်သော အသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အိုယန်ယွန်းက ကပျာကယာပင် ပြောလိုက်၏။

“အကြီးအကဲ... ကျွန်မ တမင်သက်သက် နှောင့်ယှက်တာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ချင်ယွမ်ဖုန်းက အခု ကုသမှု ခံယူဖို့ လိုအပ်နေလို့ပါ... ကျွန်မတို့မှာ သူ့ကို နှိုးဖို့ ဘာနည်းလမ်းမှ မရှိတော့လို့ပါ”

အမှန်စင်စစ် လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးသည် သူမ ရောက်ရှိလာကတည်းက အာရုံခံမိပြီးသား ဖြစ်သလို ချင်ယွမ်ဖုန်း ယခုအကြိမ်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသည်ကိုလည်း သိရှိပြီး ဖြစ်ချေသည်။

ယင်းက ကုဇေကြယ်၏ အဓိကခန်းမ မြို့တော်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကြီးကိုလည်း အာရုံခံမိခဲ့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း ဤမျှအထိ ပါဝင်ပတ်သက်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ယခုအခါ မိမိထံသို့ ရောက်ရှိလာသော ချင်ယွမ်ဖုန်းအား မြင်တွေ့ရသောအခါ လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးသည် အမှန်တကယ်တော့ လက်မခံလိုသော်လည်း ယခင်က ချင်ယွမ်ဖုန်း ပေးအပ်ခဲ့သော အသက်ကယ် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ပြန်လည်သတိရသွားသဖြင့် စိတ်ပျော့ပျောင်းသွားကာ ပြောလိုက်ချေသည်။

“သူ့ကို ဒီဘက် ခေါ်ခဲ့လိုက်”

အိုယန်ယွန်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ပွေ့ချီကာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ဆင်းသက်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထိုဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိပုံရပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား စိုက်ကြည့်ကာ မြွက်ဆိုလိုက်၏။

“သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက အမှန်တော့ ပြင်းထန်တာ မဟုတ်ပါဘူး... အဓိက ပြဿနာက သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က အာဃာတ တန်ပြန်မှုကို ခံစားလိုက်ရတာပဲ... ငါ ဝင်ရောက်ကုသပေးမယ် ဆိုရင်တော့ ဒါက တကယ်ကို ရိုးရှင်းပါတယ်... သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ခံစားလိုက်ရတဲ့ ရိုက်ခတ်မှုကို ပြန်ပြီး စိတ်အေးချမ်းအောင် လုပ်ပေးရုံပါပဲ”

အိုယန်ယွန်းသည် အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားရချေသည်။

လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီး၏ အမြင်တွင်မူ ဤအရာက လွန်စွာ ရိုးရှင်းသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရသော်လည်း သူမကဲ့သို့သော သူအတွက်မူ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသော ကိစ္စပင် ဖြစ်တန်ရာသည်။

ခဏအကြာတွင် နဂါးအကြေးခွံတစ်ခု ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အား တိုက်ရိုက် ပင့်မ ထိန်းညှိပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ထိုနဂါးအကြေးခွံထံမှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ဖြည်းညှင်းစွာ လွှမ်းခြုံသွားချေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရေခဲပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု မြင့်တက်လာပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ရေတွက်၍မရသော ကြယ်တာရာ အလင်းစက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။

ဤအရာက မည်သည့်နည်းလမ်းမျိုး ဖြစ်သည်ကို သူမ မသိသော်လည်း အိုယန်ယွန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် လွန်စွာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ဤအရာက လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီး၏ ကုသရေးပညာရပ် ဖြစ်တန်ရာသော်လည်း ထိုသို့သော ကုသရေးပညာရပ်က ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ကယ်တင်နိုင်မလား ဆိုသည်ကိုမူ သူမ မသိပေ။

လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးသည် သူမ၏ အတွေးများကို ထိုးထွင်းသိမြင်သွားပုံရသဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

“မိန်းကလေး... အလွန်အမင်း စိုးရိမ်မနေပါနဲ့... ငါ့ရဲ့ လွင့်မျောခြင်း ရေခဲစွမ်းအားက အလွန် အံ့ဩဖို့ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုပဲ... သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးဖို့ ဆိုတာက လက်ဖျောက်တစ်ချက်တီးရသလို လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ”

ယင်း၏ အသံ ဆုံးရုံတင်ရှိသေးသည်၊ နဂါးအကြေးခွံပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီးနောက် တိုက်ရိုက် ထထိုင်လိုက်ချေသည်။

အိုယန်ယွန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပျံသန်းသွားကာ ခေါ်လိုက်မိသည်။

“ချင်အကို...”

သို့သော်လည်း လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးက သူမအား တားဆီးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

“သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ဦးနဲ့... သူ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာဖို့ အချိန် လိုအပ်သေးတယ်”

ဤအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နိုးရုံသာ နိုးလာသေးသော်လည်း သူ၏ ပုံစံမှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။

အိုယန်ယွန်းသည်လည်း သူ ပြန်လည်သက်သာလာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သော်လည်း ဤသို့ စောင့်ဆိုင်းခြင်းက အချိန်အတော်ကြာမြင့်သွားပြီး တစ်လခန့် ရှိသွားခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စွမ်းအင်အလျဉ်တစ်ခုက တဖြည်းဖြည်းနှင့် လည်ပတ် စီးဆင်းလာချေသည်။

ခဏအကြာတွင် အိုယန်ယွန်းသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ပိုမိုတိုးတက်လာသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဟူး...”

သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသိစိတ်က ချက်ချင်း နိုးထလာတော့သည်။

သူသည် ဤကာလအတွင်း မေ့မြောနေခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်များက စဉ်ဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေခဲ့ပြီး လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီး၏ ကုသပေးမှုအောက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ကာ ယခုအချိန်တွင် သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခုအခါ သူသည် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဘုရားသို့ ရောက်ရှိရန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ပင်။

“အကြီးအကဲ... ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီး၏ အကူအညီဖြင့် ပြန်လည်သက်သာလာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားချေသည်။

နောက်ဆုံးတစ်ယောက်ကမူ စကားအများကြီး မပြောဘဲ သာမန်မျှသာ မြွက်ဆိုလိုက်၏။

“ ပြန်ကောင်းလာပြီဆိုရင်လည်း မြန်မြန်ပြန်ကြတော့... ငါက ဒီနေရာကို လူတွေ ခဏခဏ လာတာကို မကြိုက်ဘူး... ဒါက ငါ့အတွက် ပြဿနာအချို့ သယ်ဆောင်လာပေးနိုင်တယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးက ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် ဆက်သွယ်ရမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် ယင်းအား ထပ်မံ၍ မနှောင့်ယှက်တော့ပေ။

ယင်းက အကယ်၍ ပြဿနာတစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက မိမိက ချက်ချင်း လာရောက်ကူညီမည်ဟု ကတိပေးလိုက်ပြီးနောက် အိုယန်ယွန်းနှင့်အတူ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြချေသည်။

---

“ငါ မေ့မြောနေတာ အတော်ကြာသွားပြီ မဟုတ်လား... ဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ နင် ကုဇေကြယ်ရဲ့ အဓိကခန်းမ မြို့တော်ကနေ ထွက်လာခဲ့တော့ အဲဒီနေရာက ဖရိုဖရဲတွေ ဖြစ်ကုန်မလား မသိဘူး”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက စကားစလိုက်သည်။ အိုယန်ယွန်းက ပြန်ပြော၏။

“ချင်အကို... ငါ အဲဒီက လူတွေကို အရင်ကတည်းက တဖြည်းဖြည်း အခြေချပေးထားပြီးသားပါ... ပြီးတော့ ငါ ထွက်လာတဲ့အချိန်မှာ အကိုနဂါးက အဲဒီမှာ ရှိနေသေးတာပဲ... အဲဒီမှာ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် သူ ငါ့အတွက် ဖြေရှင်းပေးလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် ငါတို့ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး... နင်နဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့... အကယ်၍ နင်သာ မရှိတော့ရင် ငါ ဆက်ပြီး အသက်ရှင်နေသင့်သလား ဆိုတာတောင် ငါ မသိတော့ဘူး”

သူမ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သိသိသာသာပင် တစ်ချက် ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် သူမအား လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“နင်က နင့်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက် အားလုံးကို ငါ့အပေါ်မှာပဲ ပုံအောထားတယ် ဆိုရင်တော့... နင် တကယ်ကို မိုက်မဲနေတာပဲလို့ ငါ ထင်တယ်... နင့်မှာ ကိုယ်ပိုင် လွတ်လပ်တဲ့ အသိစိတ်တစ်ခု လုံးဝ ဖြစ်တည်နေပြီလို့ ငါ ထင်ထားခဲ့တာ”

အိုယန်ယွန်းက သူ့အား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်ချေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါ နင့်ရဲ့ ကြင်နာမှုကို တကယ် ခံစားရတာပဲ ချင်အကို”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မိမိအပေါ်ထားရှိသော အိုယန်ယွန်း၏ ခံစားချက်များကို ရိပ်မိသွားခြင်းကြောင့် ပင်။

ထို့နောက် သူက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

“လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးက ပြဿနာအချို့နဲ့ ကြုံရမှာကို စိုးရိမ်နေပုံရတယ်... သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဒီနေရာမှာ အင်မတန် အစွမ်းထက်နေပြီပဲကို... သူ ဘယ်လို ပြဿနာမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့နိုင်ဦးမှာလဲ”

အိုယန်ယွန်းသည် အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းသွားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ အိုချီဟွာ ပြောတာ ကြားဖူးသလောက်တော့... ငါတို့ ကုဇေကြယ်ရဲ့ အနီးအနားမှာ ငါတို့ထက် ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးတဲ့ သံယုကြယ် ဆိုတာ ရှိတယ်... အဲဒီမှာ နေထိုင်တဲ့သူတွေက ကျင့်ကြံကြတဲ့ လူသားမျိုးနွယ် သိုင်းပညာရှင်တွေ မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်ကြတယ်... သူတို့ထဲက အများစုက နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိနေကြပြီ... ဒါကြောင့် သံယုကြယ်က စွမ်းအားပိုင်းမှာ ငါတို့ကို အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ထားတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက ပိုပြီး သန်မာတယ် ဆိုရင်တောင် ငါတို့ကို မဆင်မခြင် လာပြီးတော့ မတိုက်ခိုက်ရဲကြဘူး... အဓိကကတော့ သူတို့ရဲ့ အထက်မှာ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ စီမံခန့်ခွဲသူတွေ ရှိနေလို့ပဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ၊ ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများပင် ရှိနေသလော။

သူတို့က မည်သို့သော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်ကြသနည်း။

သူတို့သည် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ သို့မဟုတ် စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာများနှင့် ဆင်တူလိမ့်မည်ဟု သူက တွေးလိုက်မိသည်။

အိုယန်ယွန်းက ဆက်လက်၍ ပြောပြချေသည်။

“ငါ ကြားတာတော့ သံယုကြယ်ရဲ့ ကြယ်အရှင်သခင်က ရာစုနှစ်ချီပြီး ကျင့်ကြံလာခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ တဲ့... သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အလွန် သန်မာတယ်... အကယ်၍ လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးကို ခြိမ်းခြောက်မှု ပေးနိုင်မယ့်သူ ရှိတယ် ဆိုရင်တော့... ငါ့အမြင်အရ အဲဒီ သံယုကြယ်ရဲ့ ကြယ်အရှင်သခင်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။

ရာစုနှစ်ချီ၍ ကျင့်ကြံခြင်း... သိုင်းပညာရှင် ကမ္ဘာတွင် ရာစုနှစ်ချီ ကျင့်ကြံသူ များစွာ ရှိသော်လည်း သူတို့၏ စွမ်းအား တိုးတက်မှုမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အချိန်မှာလည်း အတော်အတန် ရှည်လျားလှသည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပါက ရာစုနှစ်ချီသော အချိန်သည် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ပိုမိုသန်မာသော အဆင့်တစ်ခုသို့ သေချာပေါက် အောင်မြင်ကျော်ဖြတ်စေနိုင်မည် ဖြစ်ပင်။

ထိုသို့သော စွမ်းအားက လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးအား ခြိမ်းခြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

၎င်းတို့ စကားပြောနေကြစဉ်အတွင်းမှာပင် ထိုနှစ်ယောက်သည် ကုဇေကြယ်၏ အဓိကခန်းမ မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အိုယန်ယွန်း ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် လူအများအပြားက သူမအား တွေ့ဆုံရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြချေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမနှင့် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ရန် လိုအပ်သော အရေးကြီးသည့် ကိစ္စရပ်များစွာ ရှိနေခြင်းကြောင့် ပင်။

ထို့ကြောင့် သူမ ပြန်ရောက်သည်နှင့် အိုယန်ယွန်းသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စရပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ချေသည်။

ဟော့လုံနှင့် လျန်ဟွာတို့ နှစ်ဦးစလုံး ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြပြီး ထိုနှစ်ဦးကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ သိသိသာသာပင် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘယ်လိုလဲ”