အခန်း ၁၀၉၃

အခန်း(၁၀၉၃)

"မင်း ကြယ်အရှင်သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ငါတို့ အတူတူရှိခဲ့တုန်းက ဒီလိုမျိုး အာဏာလုပွဲတွေ၊ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုတွေကို မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရွံမုန်းတယ်ဆိုတာ မင်း မှတ်မိသေးလား" ကွီလင်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အိုယန်ယွန်းလည်း စိတ်ပျက်မိသော်လည်း "အရင်တုန်းကဆိုရင်တော့ နေ့တိုင်း ပျော်ရွှင်နေရရင်တင် လုံလောက်ပြီလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာပေါ့။ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို ငါ ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်လို့လည်း တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ အရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ တချို့အရာတွေကို ကိုယ်တိုင် ပခုံးပြောင်းယူရမယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်လာခဲ့တယ်။ ဘယ်သူမှ ကိုယ့်ကို ထာဝရ ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ပေးမှာ မဟုတ်သလို၊ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်လည်း ထာဝရ ပျော်ရွှင်နေလို့ မရဘူးလေ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကွီလင်း ခေတ္တမျှ ချီတုံချတုံ ဖြစ်သွားပြီးမှ "ရှောင်ယွန်း၊ နင် အများကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"အင်း" အိုယန်ယွန်း ခေါင်းညိတ်ကာ "လူဆိုတာ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ နင် တစ်ခါက ငါ့ကို ပြောဖူးတာကို ငါ မှတ်မိနေသေးတယ်။ နင် သံယုကြယ်ရဲ့ ကြယ်အရှင်သခင် ဖြစ်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာလေ။ နင် မှတ်မိသေးလား" ဟု ပြောသည်။

ကွီလင်း ချက်ချင်းပင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် "ဒါက ငါတို့ နှစ်ယောက်ကြားက လျှို့ဝှက်ချက်နော်၊ တခြားသူ သိလို့ မရဘူး"

အိုယန်ယွန်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒီနားမှာ ဘယ်သူရှိလို့လဲ။ ချင်အကိုက ငါ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး ချင်အကိုပဲလေ။ သူ သိရင် ဘာဖြစ်မလဲ" ဟု ဆိုသည်။

ကွီလင်းမှာတော့ နည်းနည်း စိတ်ပျက်နေပုံရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက "နင်တို့ နှစ်ယောက် ပြောစရာရှိတာ ပြောကြပါ။ ငါ မကြားလိုက်ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်မယ်" ဟု ပြောသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းနေမိသည်။ အိုယန်ယွန်းနှင့် ရင်းနှီးပြီး အာဏာအချို့ ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည့် ဤလူသည် သံယုကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင်၏ သားဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်လိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ အတိတ်ကို နင် မှတ်မိနေသေးတာ ဝမ်းသာစရာပဲ။ ဒီလောက်ကြာတဲ့အထိ နင် မှတ်မိနေမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး" ကွီလင်းက ပြောလိုက်သည် "ဒါနဲ့ပဲ ပြောရဦးမယ်၊ နင် တကယ်ပဲ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီ"

အိုယန်ယွန်းက "ဟုတ်တယ်၊ တစ်ချိန်ချိန်မှာ ငါ ကလေးမဟုတ်တော့ဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားခဲ့တာပေါ့။ ဒါနဲ့ပဲ ငါ အရွယ်ရောက်လာပြီး လိုအပ်သလို ပြောင်းလဲသွားတာပဲလေ" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ အရင်က ကတိကို နင် မှတ်မိသေးလား" ကွီလင်းက မေးသည်။

အိုယန်ယွန်း သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါကာ "ကွီလင်း၊ နင်နဲ့ ပြန်တွေ့ရတာ ငါ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က သာမန် သူငယ်ချင်းတွေလောက်ပဲ ရှိတာပါ။ နင် အရမ်းကြီး မတွေးပါနဲ့လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကွီလင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ဆိုးရွားသွားသော်လည်း ထိုခံစားချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ အနီးနားရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ထိုးလိုက်ရာ ထိုသစ်ပင်မှာ ချက်ချင်းပင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုကြီးမားသော စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားနေသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူတို့အဖွဲ့မှာ လူသူကင်းမဲ့သည့် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလက်သီးချက်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ သံသယများ ပိုမိုခိုင်မာလာသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ "မင်းက ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူသက်သက် မဟုတ်ဘူး၊ မင်းမှာ ယမမင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အရှိန်အဝါလည်း ရှိနေတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကွီလင်း၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဖိအားပေးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး "သခင်လေး၊ ဒီနေရာမှာ ဒေါသထွက်မနေပါနဲ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ကျွန်တော်တို့ နယ်မြေ မဟုတ်သေးပါဘူး" ဟု ပြောကြသည်။

ကွီလင်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရပြီး မျက်နှာတွင် မနှစ်မြို့သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည့် အိုယန်ယွန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူပြီး ဒေါသကို တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်လိုက်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒါကို မြင်သောအခါ သူ၏ အမြင်များ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒေါသကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အတွက် ဤလူမှာ သာမန်ဇာတ်ကောင် မဟုတ်ပေ။ ထို့နောက် ကွီလင်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည် "ချင် သခင်လေး၊ ဟုတ်တယ်မလား။ မင်း ပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါက ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူသက်သက် မဟုတ်ဘူး။ ငါ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက တခြား ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုကို ရထားတာ"

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အစောပိုင်း ခန့်မှန်းချက်မှာ မှန်ကန်ပုံရသည်။ ကွီလင်းသည် ညဉ့်နက်အိပ်မက်ဆိုးနဂါးကြီး၏ ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်မှုမှ မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းက "ဒါဆို မင်း ဒီကို လာတဲ့ တခြားရည်ရွယ်ချက်က လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီး အတွက်လား" ဟု မေးသည်။

"ဘာ လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီး လဲ" ကွီလင်းက နားမလည်စွာ မေးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ထူးခြားသည့် အမူအရာ မတွေ့ရသဖြင့် သူ၏ ရှေ့မှလူမှာ လိမ်မပြောနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် 'သူလည်း မဟုတ်ပြန်ဘူးပေါ့' ဟု တွေးလိုက်သည်။ အရင်က သူသည် ချန်ယွီရှေ့တွင်လည်း လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးအကြောင်း တမင်ပြောဆိုခဲ့ဖူးသော်လည်း သူမ၏ အမူအရာမှာလည်း ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခု ကွီလင်းကို စမ်းသပ်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာလည်း ပုံမှန်ပင် ဖြစ်နေသဖြင့် သူလည်း လွင့်မျောခြင်း ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးအတွက် လာခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိရသည်။

အိုယန်ယွန်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားပုံရပြီး "ချင်အကို၊ အထင်မလွဲပါနဲ့။ ကွီလင်းက စိတ်နည်းနည်း ပူပေမဲ့ ငါ့လိုပဲ ဖြူစင်တဲ့ နှလုံးသား ရှိပါတယ်။ သူ နင့်ကို မလိမ်ပါဘူး" ဟု ပြောသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက "သူ လိမ်မလိမ်ဆိုတာ သူ ကိုယ်တိုင်ပဲ သိမှာပေါ့။ နင် သူ့အတွက် အာမခံပေးဖို့ မလိုပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။

"ဟွန့်" ကွီလင်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ မင်း ငါ့ရှေ့မှာ အရမ်း လွန်နေပြီနော်။ ရှောင်ယွန်းသာ ဒီနေ့ မရှိရင် ငါ မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောသည်။

"နင်တို့ နှစ်ယောက် ပြောစရာရှိတာ ပြောကြပါ။ ငါက ဒီမှာ အနှောင့်အယှက်ပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ သွားပြီ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကွီလင်းက သူ့ကို ဖယ်ထုတ်ချင်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး သူ့ကို အေးစက်စက် ဆက်ဆံနေသည့်သူနောက်ကို လိုက်နေဖို့ မလိုအပ်ဟု ယူဆသည်။ သူ ထွက်ခွာသွားလိုက်ပြီး အိုယန်ယွန်း တားဆီးနေသည်ကိုလည်း ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

"ချင်အကို..." အိုယန်ယွန်း သူ့ကို ခေါ်လိုက်ချင်သည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူမထံသို့ သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည် "နင်တို့ နှစ်ယောက် သူငယ်ချင်းတွေ တွေ့ဆုံနေတာ၊ ငါ နင်တို့နဲ့ အတူရှိနေဖို့ တကယ်ပဲ မသင့်တော်ဘူး။ နင်တို့ နှစ်ယောက် ဆက်ပြောကြပါ၊ နင့် သူငယ်ချင်းကို စိတ်ဓာတ်မကျစေနဲ့။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ တည့်တည့်ပဲ ပြန်သွားမှာပါ၊ ဒီနေရာကနေ ထွက်မသွားပါဘူး"

အိုယန်ယွန်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ဒေါသထွက်နေသလားဆိုတာ မသိနိုင်သော်လည်း သူ၏ နောက်ဆုံးစကားက သူမကို ခေတ္တ စိတ်သက်သာရာ ရစေသည်။

သို့သော်လည်း ဤအချိန်တွင် ကွီလင်းသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို အချက်ပေးလိုက်ရာ ထိုဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ထားရှိသော်လည်း သူတို့ ရောက်ရှိနေခြင်းကို သူ ခံစားမိသည်။ သူ မတတ်နိုင်ဘဲ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ 'လိုက်ချင်ရင်လည်း လိုက်ကြပေါ့' ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ သူတို့သည် ကွီလင်း၏ စေခိုင်းမှုကြောင့် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်မည်၊ သို့သော် သူတို့သည် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတွေသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်နေလျှင်တော့ သူ သတိထားရပေမည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း လမ်းတစ်ဝက် ရောက်သောအခါ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ဝိုးတိုးဝါးတား ဖြစ်သွားပြီးနောက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့ ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိတော့သဖြင့် ချက်ချင်း လိုက်ရှာကြသော်လည်း သူတို့သည် ချီဓာတ်ကို လုံးဝ မခံစားရတော့ပေ။

သူတို့ အံ့အားသင့်သွားပြီး "သူ လွတ်သွားပြီ" ဟု အော်ပြောလိုက်ကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖန်ယွမ်နှင့် ချန်ယွီတို့ နှစ်ယောက်လုံး ရှိနေကြသည်။ ချန်ယွီသည် တခြားအခန်းတွင် ကျင့်ကြံနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဖန်ယွမ်သည် စားပွဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေပြီး လေတိုက်၍ တုန်ခါနေသော ဖယောင်းတိုင်မီးကို ငေးကြည့်ကာ အတွေးလွန်နေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း လျှောက်လာသည်ကို သူမ သတိမပြုမိသလိုပင်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း အနီးသို့ ရောက်မှသာ သူမ ပြန်သတိရလာတော့သည်။