အခန်း ၁၀၉၄

အခန်း(၁၀၉၄)

" ပြန်ရောက်လာပြီလား" ဖန်ယွမ်၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်တို့ ထင်ဟပ်နေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက "အင်း" ဟု ပြန်ဖြေရင်း "ငါ ကျင့်ကြံနေကျ နေရာကို ချန်ယွီက သိမ်းပိုက်ထားတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဖန်ယွမ်က "သူမ ကျင့်ကြံတာ ကြာလှပြီ၊ အခုမှပဲ သူမ ကျင့်ကြံနေတာကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတော့တယ်။ သူမကို မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့ဦး။ တခြားအခန်းမှာပဲ ကျင့်ကြံကြမလား။ ဒီမှာက ကျင့်ကြံလို့ရတဲ့ နေရာတွေ အများကြီးပဲဟာ" ဟု ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက "ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုလည်း ချန်ယွီကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး" ဟု ပြောပြီးနောက် တစ်ဖက်အခန်းကို ငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အသိစိတ်တစ်စိတ်ကို အပြင်ဘက်တွင် ထားရှိထားသည့် ချန်ယွီမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားသံကို ကြားလိုက်ရပြီး ဖြစ်သည်။

ဒီကောင်လေးက သူမကို တမင်သက်သက် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်အောင် လုပ်နေတာမှန်း သူမ သိလိုက်ရသော်လည်း လက်ရှိတွင် ကျင့်ကြံမှုအတွက် အရေးကြီးသည့် အချိန်ဖြစ်နေသဖြင့် သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

"နင်လည်း အခု ကျင့်ကြံတော့မှာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဖန်ယွမ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဖန်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဒေါ်လေးက ကျွန်မကို ကျင့်စဉ်ပညာရပ်တစ်ခု သင်ပေးထားတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆို ဘာလို့ သေချာ မကျင့်ကြံသေးတာလဲ"

"ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ကောင်းတဲ့နေရာ မတွေ့သေးလို့ပါ" ဟု ဖန်ယွမ်က ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက "အိုချီဟွာကို နင်တို့ဆီကနေ ပို့လိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့ကျင့်ကြံတဲ့နေရာက လွတ်သွားတယ်။ အဲဒီနေရာမှာပဲ သွားကျင့်ကြံကြမယ်။ အဲဒီနေရာက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အတော်လေး ကြွယ်ဝတယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေရာကို မိန်းကလေးယွန်းကို ပေးလိုက်ပြီ မဟုတ်လား" ဖန်ယွမ်က မေးလိုက်သည်။

"သူက အစကတော့ သူမတစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ချင်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်တော့ ဒါက မသင့်တော်ဘူးလို့ တွေးမိသွားပြီး ငါနဲ့ တိုင်ပင်တယ်။ ငါက သူမကို အဆင်ပြေတဲ့အချိန် သုံးပါ၊ မသုံးတဲ့အချိန်ဆိုရင် တခြားသူတွေအတွက် နေရာလွတ်ပေးထားပါ၊ ဒီအတိုင်း ပိတ်ထားပြီး အလဟသ မဖြစ်စေနဲ့လို့ ပြောလိုက်တယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆက်ပြောသည်။ "ပြီးတော့ အဲဒီနေရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဘယ်တော့မှ မပြတ်ဘူး။ အတွင်းမှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို သုံးပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ပေးနေတဲ့ ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်း အစီအရင် ရှိနေလို့ပဲ"

"ဟီးဟီး..." ဖန်ယွမ်က ပါးစပ်ကို ပိတ်ပြီး ရယ်လိုက်ကာ "နင်က အတော်လေး သဘောထားကြီးတာပဲ။ နင်သာ ကုဇေကြယ်ရဲ့ ကြယ်အရှင်သခင် ဖြစ်မယ်ဆိုရင် သူမထက် အများကြီး ပိုတော်မှာ သေချာတယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ဒီကလူမှ မဟုတ်တာ၊ ဒီနေရာကနေ ဘယ်တော့ ထွက်သွားရမလဲဆိုတာလည်း မသိဘူး။ ကြယ်အရှင်သခင် လုပ်ဖို့အချိန်တွေ ငါ့မှာ မရှိဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောရင်း ဖန်ယွမ်ကို အိုချီဟွာ ကျင့်ကြံခဲ့သည့် နတ်ဘုရားဂူဗိမာန်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်

ထိုနေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အလွန်ကြွယ်ဝသဖြင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အတွက် ကျင့်ကြံရန် အလွန်မြန်ဆန်သော နေရာဖြစ်သည်။

---

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သွေးတိမ်တိုက်လင်ဇီးနှင့် နှင်းဝိညာဉ်ဆေးလုံးတို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တစ်ဖက်စီတွင် ကိုင်ကာ တစ်ပြိုင်နက် စုပ်ယူလိုက်သည်။ သွေးတိမ်တိုက်လင်ဇီး၏ စွမ်းအင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

စုပ်ယူနေစဉ်အတွင်း သူ့သွေးကြောများကို ဖောက်ထွက်လုမတတ် စွမ်းအင်လှိုင်းများ တိုးဝင်လာသလိုပင် သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုပါ ထိခိုက်စေသည်။ ထိုစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားချိန်တွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင်နှင့် ပွတ်တိုက်မှုဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးများ ဆူပွက်ကာ လောင်ကျွမ်းနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် နှင်းဝိညာဉ်ဆေးလုံး၏ စွမ်းအင်များ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်လာသည်။ ဆူပွက်လောင်ကျွမ်းနေသော သွေးများမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးမြသွားပြီး အတွင်းမှ စွမ်းအင်များမှာမူ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက နဂါးအကြေးခွံတွင် ရေးထိုးထားသည့် ကျင့်စဉ်ကို ချက်ချင်း လည်ပတ်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စတင် သန့်စင်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်နေစဉ်အတွင်း သွေးတိမ်တိုက်လင်ဇီး၏ စွမ်းအင်များ ရောယှက်သွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပြီး သူ့ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း ပိုမိုအားကောင်းသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်မသိ၊ နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ သွေးတိမ်တိုက်လင်ဇီး၏ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီးစီးသွားသည်။ ၎င်းကို အပြည့်အဝ မသန့်စင်နိုင်သေးသော်လည်း ထိုစွမ်းအင်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် သူ တမင်တကာ ကျင့်ကြံနေစရာ မလိုတော့ဘဲ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အဆက်မပြတ် သန့်စင်နေနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သွေးတိမ်တိုက်လင်ဇီးမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကြီးမားလှသော ရတနာသိုက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ဖန်ယွမ်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခွေထိုင်ကာ သေချာ ကျင့်ကြံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဖန်ယွမ် ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အလွန်အားကောင်းသည့် စွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့မလို ဖြစ်နေသည်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်း ခံစားမိသည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဖန်ယွမ်၏ မျက်နှာမှာ တစ်ခါတစ်ရံ အလွန်ကြည့်မကောင်း ဖြစ်လာသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

"သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခု ရှိနေပေမဲ့ သာမန်အချိန်ဆိုရင်တော့ တံဆိပ်ခတ်နှိပ် ဖိနှိပ်ထားပုံပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်ယောက်တည်း တွေးလိုက်သည်။

---

ထိုအချိန်တွင် အိုယန်ယွန်းနှင့် ကွီလင်းတို့ ကုဇေကြယ်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်လာကြသည်။ အလွန်မြင့်မားသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်လျက် အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ကုဇေကြယ်၏ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးနီးပါးကို မြင်နေရသည်။

တစ်ဖက်မှာ စိမ်းလန်းသော တိုက်ကြီးဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဖက်မှာ နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ပြင်ဖြစ်သည်။ ကွီလင်းမှာ သက်ပြင်းချရင်း "အချိန်တွေက တကယ် မြန်လိုက်တာ။ ငါ အရှုံးပေးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ဒီနေရာကို ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ နင့်ကို ဆုံခဲ့လို့ ကံကောင်းတာပဲ ရှောင်ယွန်း။ နင့်အကူအညီနဲ့ပဲ ငါ ဆက်ပြီး အသက်ရှင်ဖို့ ယုံကြည်ချက် ရှိခဲ့တာ၊ ငါတို့ ဒီနေရာကို မကြာခဏ လာခဲ့ကြတယ်" ဟု ဆိုသည်။

အိုယန်ယွန်းက "ဟုတ်တယ်၊ နင် ထွက်သွားပြီးကတည်းက ငါ ဒီနေရာကို သိပ်မလာဖြစ်တော့ဘူး" ဟု ပြောသည်။

"ဟူး"

ထိုခဏတွင် ကွီလင်းက သူမကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

အိုယန်ယွန်းက "ဘာလို့ သက်ပြင်းချတာလဲ" ဟု မေးသည်။

ကွီလင်းက "တကယ်တော့ ငါ အများကြီး နောင်တရမိတယ်။ ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာပြီး သံယုကြယ်ကို ပြန်သွားဖို့ ငါ အတင်းအကျပ် မလုပ်ခဲ့သင့်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဆက်ပြီး အတူတူ ရှိနေနိုင်မှာ၊ အခုဆိုရင် ဘယ်သူမှ ငါတို့ကို ခွဲခွာလို့ မရတော့ဘူး" ဟု ပြောသည်။

အိုယန်ယွန်းမှာ စကားမပြောဘဲ အဝေးကို ငေးကြည့်ရင်း အေးဆေးစွာ ပြုံးနေသည်။

ကွီလင်းက သူမကို တစ်စုံတစ်ခု ပြောစေချင်သည့် ပုံစံဖြင့် စောင့်မျှော်နေသော်လည်း ဘာမှ ပြန်မကြားရပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူ ထပ်မံ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ထားလိုက်ပါတော့။ ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲလေ၊ ဘာမှ မညည်းညူတော့ပါဘူး။ အဲဒီကိစ္စတွေက အတိတ်မှာ ကျန်ခဲ့ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါ နားမလည်တာက ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဒီကို ရောက်တာ ကြာသေးတာမဟုတ်ဘဲ နင်က ဘာလို့ သူ့ကို အဲလောက်တောင် ကောင်းပေးနေရတာလဲ" ဟု မေးသည်။

အိုယန်ယွန်းက ပြုံးပြီး "ချင်အကိုကလည်း ကျွန်မကို အရမ်းကောင်းပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့လောက်တော့ ဘယ်ကောင်းပါ့မလဲ" ကွီလင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောသည်။

အိုယန်ယွန်းက "နင် ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကွီလင်းက "နင့်အတွက် ရောက်လာတာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

အိုယန်ယွန်းက "နင်က 'နင့်အတွက်' ဆိုတဲ့ စကားမျိုး ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ဘူး။ ငါက နင့်ကို သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ပဲ သဘောထားတာ။ ငါတို့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ အတူတူ ကစားနိုင်တယ်၊ ပြီးရင် တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ အိပ်မက်တွေအတွက် အသက်ရှင်ကြမယ်။ နင်က တစ်နေ့ကျရင် သံယုကြယ်ရဲ့ ကြယ်အရှင်သခင် ဖြစ်လာမှာပါ၊ ငါကလည်း လက်ရှိ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အမှန်တရားကို လက်ခံထားပြီးသားပဲ" ဟု ပြောသည်။

ကွီလင်း တောင့်ခဲသွားပြီး သူ့ရှေ့က အိုယန်ယွန်းကို ကြည့်ကာ သူမကို ပိုပြီး သူစိမ်းဆန်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ သူ့ရှေ့က ဖန်ယွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ ကျင့်ကြံနေသည့် ကျင့်စဉ်တွင် ထူးခြားသည်ဟု မတွေ့ရသော်လည်း သူမ ကျင့်ကြံနေစဉ် ထွက်ပေါ်လာတော့မလို ဖြစ်နေသော ဖိနှိပ်ထားသည့် စွမ်းအင်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ထူးဆန်းစေသည်။

ထိုစွမ်းအင်မှာ ထွက်ပေါ်လာတော့မလို ဖြစ်နေသော်လည်း ဖန်ယွမ်က အပြည့်အဝ စုပ်ယူလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခု လုပ်ပေးထားသကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေသည်။